Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Bhimbetka, deel 2

Posted on januari 14, 2018 by Argusvlinder

Zoals beloofd vandaag deel 2 van de serie foto’s
die ik in februari 2016 maakte in Bhimbetka.

De grotten zijn er goed toegankelijk. Soms kun je er gewoon inlopen en soms staan er hekken om er voor te zorgen dat de prehistorische tekeningen niet beschadigd worden. De wanden zijn gerestaureerd maar niet afgesloten van hun natuurlijke omgeving. Dat geeft het geheel een aparte uitstraling.

De tekeningen zijn heel gevarieerd. steeds andere planten, symbolen, dieren en mensen met verschillende activiteiten.

Soms zijn gewoon de rotsen erg mooi. Het is overal zoeken naar tekeningen.

Die grot daar boven in is voor het publiek wel zichtbaar maar niet toegankelijk.

Deze en de eerstvolgende foto’s zijn gemaakt in Boar rock (Rots van het zwijn).

Dit is het enorme zwijn. Aan de poten en bij de snuit zijn mensfiguren zichtbaar.

Hier gaat iemand op de vlucht voor het zwijn.

Bhimbetka is een Wereld Erfgoed Monument op de lijst van UNESCO.

Bhimbetka

Posted on januari 13, 2018 by Argusvlinder

De rotsschuilplaatsen van Bhimbetka zijn een archeologische vindplaats uit het Paleolithicum en toont de vroegste sporen van permanente bewoning op het Indiase subcontinent en de vroege Zuid-Aziatische steentijd. Ze zijn gelegen in het district Raisen in de Indiase staat Madhya Pradesh. De schuilplaatsen vertonen de vroegste sporen van de moderne mens in India.

Ten minste enkele van de schuilplaatsen werden al meer dan 100.000 jaar geleden bewoond door een nog niet nader omschreven vorm van Archaïsche Homo sapiens. Enkele van de rotsschilderingen die gevonden zijn in de schuilplaatsen zijn ongeveer 30.000 jaar oud en worden toegeschreven aan de moderne mens. De grotten leveren ook een vroeg bewijs van de dans. Ze werden opgenomen op de werelderfgoedlijst in 2003.

De naam Bhimbetka (भीमबेटका) wordt geassocieerd met Bhima, een held-godheid uit het epos Mahabharata. Het woord Bhimbetka is waarschijnlijk afgeleid van Bhimbaithka, wat betekent de zitplaats van Bhima.

Vandaag bezoeken we onder andere Bhimbetka, een archeologische
vindplaats in een mooie natuurlijke omgeving.

Op deze manier wordt er informatie gegeven over wat je in een bepaalde schuilplaats of grot kunt zien. Hier gaat het om een tekening van twee olifanten waarvan er een bereden wordt.

Dit is dan die afbeelding op de rotswand in het echt.

Aan het begin van de route wordt met beelden geillustreerd hoe de vroege mens hier woonde.

De rotswanden en grotten zijn prachtig. Zeker nu het droog is en de zon schijnt. Maar die wanden zijn wel zoekplaatjes.

Een aantal van de grotten zijn erg groot.

Hier zie je dan de kunstenaar aan het werk.

Er wordt op borden ook informatie gegeven hoe de tekeningen gemaakt zijn. Hoe er vaak meerdere lagen met tekeningen over elkaar gemaakt zijn zonder dat de oude zijn weggehaald.

Een bijzondere grot. Zoo rock. 250 dieren van 16 soorten bij elkaar in een grot.

Ik ben overweldigd.
De reis zet zich morgen voort.

Kunstvaria

Posted on januari 12, 2018 by Argusvlinder

Diego Rivera, Baile en Tehuantepec, 1928.

Irving Penn, Leontyne Price, New York, 1961.

Paul Gauguin, Fleurs d’ete dans un gobelet, 1885, oil on canvas.

Sir Marc Aurel Stein, Serindia: Detailed report of explorations in Central Asia and Westernmost China, First edition, Oxford, 1921.

Vincent van Gogh, Daisies, Arles, 1888, oil on canvas.

De Taj-Ul-Masajid in Bhopal

Posted on januari 11, 2018 by Argusvlinder

De Taj-Ul-Masajid is voor ons niet bekend maar het
is een van de grootste moskeeen in India en daarmee
in heel Azie.

Nu is grootste altijd een moeilijk begrip.
Een moskee in Azie is niet een gesloten gebouw zoals we die
in Nederland kennen.
Er is vaak een soort diepe wand.
Die wand bevat minaretten op de hoeken en koepels ertussen.
In het midden is de nis die naar Mekka wijst: de mihrab.
Voor die wand is een groot terrein. Daar komen de gelovigen samen om te bidden.
Blijkbaar geeft deze moskee plaats aan 175.000 gelovigen (Bron: Wikipedia).
Op dat open plein is vaak ook gelegenheid om je te wassen.
We gaan er te voet naar toe. Al is het heet.

We komen nog langs een slagerij.

De trappen aan de voorkant van de moskee zijn erg steil. Daarom is de moskee aan die kant gesloten. Er zijn mensen van de trap gevallen toen gelovigen in grote aantallen de moskee in wilden langs die trappen. Dus even omlopen.

Dit is de qibla, de muur die de gelovigen aangeeft waar Mekka ligt. In deze diepe muur is de mihrab, de nis die naar Mekka wijst. Ik noem dit een muur maar eigenlijk is het een enorm hoog gebouw met aan de voorkant (de kant waar je op de foto naar kijkt) hele grote openingen. Het heeft niet zo zeer de functie van een dak als bescherming tegen de regen maar meer als informatief voor de gelovigen. Je ziet de minaretten en de koepels.

Er liep een groep Engelse moslims in de moskee.
Ze spraken ons aan en ze vertelden ons dat ze eerst naar
Bangladesh waren gereisd en dat ze nu Islamitische gebedshuizen
in India bezochten om hun geschiedenis beter te begrijpen.

Er werd les gegeven.

Dit is nog een beeld van de binnenkant van de qibla.

Er waren leermiddelen, zoals deze wereldkaart, voorhanden.

Tegen de wand hingen enorme wilde bijenkorven.

Kunstvaria

Posted on januari 10, 2018 by Argusvlinder

Jan Brueghel the elder, The entry of animals into Noah’s ark, 1613, oil on panel.

Lauren Henkin, Poppies, 2014, pigment on rag.

Liu Dan, Sunflower, 2002.

Parmigianino, Virgin with Child, St. John The Baptist and Mary Magdalene, about 1530 – 1540.

Peter Schuyff, Untitled, 2016, oil on canvas.

Rene Magritte, Philosopher’s lamp, 1936.

India 2016: Bhopal

Posted on januari 9, 2018 by Argusvlinder

In begin 2016 hebben we een reis gemaakt die eigenlijk
een vervolg was op een eerdere reis door India.
Eerder gingen we van Hyderabad naar Madhya Pradesh.
Nu gaan we van de hoofdstad van Madhya Pradesh, Bhopal,
naae Amritsar.
Twee ongelofelijke reizen.

We vlogen van Amsterdam via Delhi naar Bhopal.
In Bhopal verbleven we in een home stay: Lago Villa.
Een prachtig gelegden familiehuis waarvan de benedenverdieping
volledig is ingericht om gasten te ontvangen.
Lago Villa grenst met de achtertuin aan een wandelpad langs
een van de grote meren die centraal in Bhopal liggen.

Rond 15:oo arriveerden we in Bhopal.
We grepen de rest van de middag aan voor een verkennende wandeling.

Eerst richting het centrum van de stad. Hoewel ik niet precies weet wat het centrum van de stad is. De stad Bhopal ligt rond een paar enorme meren. Daardoor is de stad heel uitgestrekt en is het voor ons heel moeilijk om de structuur van de stad te ontdekken. Overigens leven er tussen de 1,7 en 2 miljoen mensen in Bhopal.
Toen we ergens door de straten dwaalden, de eerste hernieuwde kennismaking met India is iedere keer weer overweldigend, zagen we deze winkel. In West Europa zou je je winkel niet gauw Hitler Collection noemen.

Even verder kwamen we uit bij een soort buurtcentrum waar een
handicraft markt was (handenarbeid). De markt was niet voor
toeristen maar voor de lokale Indiase markt.
Er was een optreden waar veel interesse voor was.

Een lokale moskee. Er is in Bhopal een beroemde moskee. De Taj-Ul-Masajid. Daarom waren we extra alert als het om moskeeen ging. Maar dit was een andere.

Na de drukte van de stad zijn we ook nog even langs het meer gelopen.

Langs het meer zien we ook deze grote sculptuur.

Detail van de sculptuur met vrachtauto’s en een fabriek.

De gemeente heeft een watervoertuig dat hele dagen bezig is het overschot aan planten, plastic en ander afval uit de meren te verwijderen.

Kunstvaria

Posted on januari 8, 2018 by Argusvlinder

Cat, Ptolemaic period, 332 – 30 BC, bronze.

Claude Monet, Norvège, Les maisons rouges a Björnegaard, 1895, huile sur toile.

Gerald Laing, Wheel and smoke, 1964.

Lawren Harris, Rocky Mountains, 1926.

Pablo Picasso, The rehearsal, 21 – 26 February 1954, lithograph.

Torre Trencado, Menorca

Posted on januari 7, 2018 by Argusvlinder

Deze site, de laatste in de reeks over Menorca,
ligt prachtig. Aan een smalle weg ligt een kleine parkeerplaats.
Vandaar begin je een korte wandeling door het boerenland
van Menorca. Schitterend!

Soms moet je heel goed zoeken en kijken. (Kunstmatige) Grotten zijn onderdeel van de sites.

Talaiot, of gemeenschappelijke woonruimte.

Wikipedia is er erg kort over en spreekt de informatie
die ik op Menorca kreeg een beetje tegen:

Talaiot zijn grote megalitische bouwsels op Mallorca en Minorca, het is onduidelijk waarvoor zij hebben gediend. Vermoedelijke periode van bouw is 1000 v.Chr.

De mensen waren al erg bezig met wat we vandaag watermanagement noemen. Een kunstmatig overdekte waterplaats is de volgende vondst.

Even een beetje afstand.

Nog wat verder.

Deze drinkplaats is van veel latere datum.

Hoe dit een plaats van graven en van water kan zijn werd mij niet helemaal duidelijk.

Kunstvaria

Posted on januari 6, 2018 by Argusvlinder

Alexander Calder, Embracing arms (Upraised arms), 1944 – 1969.

Juan Carreño de Miranda, Charles II.

Artist / maker unknown, Kota, copper, brass and wood.

Jean Béraud, Bois de Boulogne, 1893.

Rembrandt Harmensz. van Rijn, The unconscious patient (An allegory of the sense of smell), about 1624, oil on panel.

Ugo Rondinone, Seven Magic Mountains, Las Vegas, Nevada, 2016.

Mikhail Larionov, Still life with fish and flowers, 1909.

Cathedral Menorca

Posted on januari 5, 2018 by Argusvlinder

De twee posts hebben niet echt iets met de kathedraal van
Menorca te maken, zo die al bestaat.
Het is een variant op een titel van een folder die ik op Menorca kreeg.
Hier is het een verzameling willekeurige foto’s van het eiland Menorca.

De hoofdstad Mahon of Mao zoals de lokale bevolking zegt in het Catalaans. Dag na festiviteiten in de stad.

Dit is een draagbaar die men ion processies meevoert. Prachtig in Spaanse stijl. Uit de Paastijd.

Beeld in een gevel in Mao. Het beeld kijkt wat angstig.

Het voormalige klooster van de Franciscanen, Claustre de Sant Francesc.

Alaior.

Deze kat woont in Alaior, Menorca.

Alaior, Jaume II. Op wikipedia vind ik 2 koningen die deze naam hebben. Voor de lokale bevolking zal wel duidelijk zijn wie dit precies is.

Ik hou het op deze koning op Wikipedia:

Jacobus II, Catalaans: Jaume (Montpellier, 1243 – op Majorca, 1311) was koning van Majorca en heer van Montpellier van 1243 tot aan zijn dood. Hij was de tweede zoon van Jacobus I van Aragón en diens vrouw Jolanda van Hongarije. In 1279 volgens het verdrag van Perpignan werd hij een vazal van het koninkrijk Aragón.

Alaior, Santa Eulàlia church.

De binnenkant.

Alaior of Alayor?

Terug in Ciutadella.

Fruit is goed!

Kunstvaria (de eerste van 2018)

Posted on januari 4, 2018 by Argusvlinder

Andrea della Robbia, Saint Michael the archangel, circa 1475, glazed terracotta in a wood frame.

Fred Geary, The birthplace of Jesse James, Not dated, etching on paper.

Nova Legenda Anglie, first edition, London, Wynkyn de Worde, 1516.

Wikipedia:

Wijnand (Wijnkijn) de Worde (gestorven 1534) was drukker en uitgever in Londen, die samenwerkte met William Caxton en hem ook opvolgde.

Zijn geboorte- en overlijdensdata zijn niet bekend. Vermoedelijk is hij overleden rond 1534. Wijnkijn de Worde werd geboren in Wœrth in de Elzas. Mogelijk vergezelde hij Caxton toen deze in 1476 van het vasteland naar Engeland terugkeerde. De Worde heeft sterk bijgedragen aan de groei en populariteit van de drukpers en zijn werk was zeer in trek. Tot zijn dood publiceerde hij ongeveer 750 werken van zeer uiteenlopende aard, waarvan nog slechts enkele zeldzame exemplaren bestaan. Hij publiceerde onder meer werk van Stephen Hawes, Alexander Barclay en delen van de autobiografie van de mystica Margery Kempe.

In 1500 verplaatste hij het bedrijf naar Fleet Street, dat veel later, in de 18e eeuw, zou uitgroeien tot het centrum van de Engelse pers. In 1509 opende hij een eigen winkel voor de verkoop van zijn werk in St. Paul’s Churchyard. In 1524 was hij de eerste die in Engeland het cursieve lettertype toepaste.

Wijnkijn de Wordes naam leeft voort in de in 1957 opgerichte ‘Wynkyn de Worde Society’.

Paul Ranson, Tigre dans les jungles, color lithograph, 1893.

Sam Francis, Untitled, 1961, ink on paper.

S’Albufera Des Grau

Posted on januari 3, 2018 by Argusvlinder

S’Albufera Des Grau is een groot natuurgebied op Menorca.
In de buurt van Mahon (of Mao).
Het is een moerasachtig gebied, ideaal voor vogels.
Ik ben niets zo’n natuurspotter maar je kunt er leuke foto’s maken.

Licht heuvelachtig met tussen de heuvels meren en moeras. Veel vogels en kleine dieren.

Veel van de vegetatie is stekelig.

Er zijn een aantal eenvoudige wandelroutes. Zelfs op een erg warme dag zoals deze dag in september kun je meerdere van de wandelingen achter elkaar maken. Langs de routes staan schuttingen of huisjes van waaruit vogels rustig bekeken kunnen worden. Midden op de dag is waarschijnlijk niet het beste moment.

Net een dikke soep.

Heel stekelig.

Ineens stak deze schildpad (nou ja schildpadje) het voetpad over.

Zo’n houten hek is karakteristiek voor Menorca.

Vogels spotten.

Goed zoeken.

Olijven.

Helaas is de kerstversiering al weg

Posted on januari 2, 2018 by Argusvlinder

De sfeer zit nog steeds in mijn hoofd maar
de kerstversiering is al uit mijn werkplaats
in de FutureDome in Breda verwijderd.

Hier is een begin gemaakt met het opruimen.

Alle kerstversieringen zijn weg uit mijn werkplaats in de FutureDome. Ik kan niet zeggen of we later dit jaar weer een kerstversiering gaan hebben op deze plaats omdat ons contract voor het einde van 2018 afloopt.

Cathedral Menorca

Posted on januari 1, 2018 by Argusvlinder

Menorca is een eiland waar uit het verleden ook de
katholieke achtergrond duidelijk spreekt.
Zo overheersen in de steden steeds de kerken het stadsbeeld.
Daarom een bonte verzameling van foto’s van Menorca
onder deze titel.

Een putdeksel uit Ciutadella.

Carrer de Sant Francesc.

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary (El Roser).

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary. Detail van de buitenkant van deze kerk die niet meer als dusdanig dienst doet.

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary. Detail van de buitenkant van deze voormalige kerk.

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary.

De buitenkant van de Church of Our Lady of the Rosary is heel mooi gerestaureerd. De binnenkant is helaas helemaal wit gekalkt. Maar ook dat levert een vreemde foto op.

Een paar kleine stukjes van de kerk zijn niet wit.

De prachtige haven van Ciutadella.

Ciutadella was ooit een heel welvarende stad. Nu ook weer, schat ik zo in, door het toerisme.

De oude, centrale kerk van Ciutadella.

Son Catlar

Posted on december 31, 2017 by Argusvlinder

Son Catlar, een hypogeum. Een ondergrondse ruimre die dienst doet als begraafplaats en/of tempel.

Een van de grootste, zo niet de allergrootste, prehistorische site
op het eiland Menorca.
Niet zo eenvoudig te vinden en moeilijk te interpreteren.
De archealogische vondsten bestaan voor het grootste deel
uit muren, lange muren.

Het is een hele grote site. Hier geen gebaande paden. Je moet goed opletten om de vooraf gedefinieerde route te lopen. Maar je mag natuurlijk ook gewoon je eigen weg zoeken.

Sommige van de stenen in de muren zijn enorm groot.

Een van de toegangen tot het complex.

Het is er droog en dor.

Veel muren in Son Catlar.

Een echte poort in de buitenmuur.

Er zijn in Son Catlar burchten en gemeenschappelijke woonruimtes.

In een van de buitenmuren zagen we deze stenen. In de stenen waren ruimtes uitgehakt. Wat zijn dat?

Van dicht bij: Les Capades de Moro.

Sommige van die grote stenen zijn zo groot als een kleine auto.

Naveta Des Tudons

Posted on december 30, 2017 by Argusvlinder

Een gezamenlijke begraafplaats, prehistorische begraafplaats.
Dat is de Naveta Des Tudons op Menorca.

Deze plaats kan niet missen want een grote parkeerplaats aan de weg geeft toegang tot de site. Het ligt net voor Ciutadella.

Het landschap in de directe omgeving.

Een heel groot gebouw, prachtig gerestaureerd.

We lopen er omheen en maken wat foto’s.

Twee foto’s van de binnenkant volgens het informatiebord.

De plattegrond.

We gaan weer verder.

Torre D’ En Galmes op Menorca in Spanje

Posted on december 29, 2017 by Argusvlinder

Als ik een advies mag geven: bezoek Torre D’En Galmes als eerste archeologische site van Menorca. Speciaal het bezoekerscentrum waar je twee video’s kunt zien die heel verhelderend zijn. Dit is een enorme site, groot en heel divers.

De enorme burcht.

Deze site is de meest toegankelijke van het eiland.

Dit is zoals het centrale heiligdom er uit gezien zou hebben.

De bovenkant van de centrale steen ontbreekt vandaag de dag.

De site ligt tegen een heuvel. Landinwaards steeds meer omhoog gaand.

Binnen in het heiligdom.

De stenen die de deuropening markeren zijn enorm.

Ook vandaag leggen er nog mensen bloemen.

Er zijn een paar gemeenschappelijke huizen aanwezig. Hier een bovenaanzicht.

Grotten, soms met toegang tot water maken vaak onderdeel van zo’n gemeenschappelijk huis uit.

Hele mooie voorbeelden van een ‘zaal’ waar het plafond bestaat uit grote stenen ondersteund door een of meerdere kolommen.

Bovenaanzicht van de ‘zaal’.

De gemeenschappelijke woonruimtes waren voor groepen mensen en hun vee. Verschillende ruimtes hadden verschillende functies.

Veel muren. sommige met stenen die precies op en bij elkaar passen. De bouwwerken zijn dan ook uit verschillende tijdvakken.

Zomaar een steen met mossen.

De site is prachtig.

Beneden is dit het landschap richting zee.

Nog een laatste steen voor vandaag.

De kaartjes voor al dit moois.

Taula i talaiot de Talati de dalt

Posted on december 28, 2017 by Argusvlinder

De namen van de pre-historische vondsplaatsen alleen al zijn moeilijk. De vondstplaatsen ook. Ik vond ze toch erg interessant. Maar je bent op een eiland waar men landerijen markeren met muren van gestapelde natuurlijke stenen. De pre-historische vondsten bestaan daar voor een deel ook uit. Ziehier een uitdaging. Gelukkig zijn er ook de grote stenen die erg tot de verbeelding spreken. Een vondstplaats kan uit meerdere restanten van ‘gebouwen’ bestaan. Er zijn ‘burchten’, ‘waterbronnen’, ‘gemeenschappelijke huizen’ als dan niet overdekt met stenen daken. En muren, veel verdedigingsmuren.

Soms staan er ook meer ‘moderne’ constructies in de buurt. Hier bijvoorbeeld een waterplaats.

Die nog heel lang gebruikt is voor het vee.

Soms is er sprake van een kunstmatige grot. Deels grot, deels opgebouwd.

We kregen er de volgende folder.

Een tweede grot. Je moet hier vertrouwen op de archeologen.

Restant van een gemeenschappelijke woonruimte. Op de muren werd een ‘plafond’ van natuurlijk materiaal aangebracht (Takken en bladeren).

Die grote stenen maakten onderdeel uit van de godsdienst.

De natuur op Menormca is vaak heel ruig maar mooi.

Een burcht. Een combinatie van uitzichttoren en verdediging.

Hier zie je een informatiebord over de eerste overdekte ruimtes, a hypostyle room. Dat is een ruimte waarvan het dak ondersteund wordt door kolommen.

Dit zijn de ingangen naar dergelijke ruimtes.

Binnen ziet het er dan als volgt uit.

De ruimtes die zo ondersteund worden zijn natuurlijk nog beperkt.

Bij een burcht werd gebruik gemaakt de van natuurlijke vormen in het terrein.

Zo kun je natuurlijk ook een stenen dak maken.

Menorca

Posted on december 27, 2017 by Argusvlinder

In de kersvakantie eens iets anders.
Een serie fotoverslagen van Menorca.
Veel pre-historische monumenten en mooie toeristische plaatjes.
Maar ik begin met een grapje dat ik zag in Ciutadella,
een van de twee grotere staden van het eiland.
Ga je naar Menorca, bezoek dan deze stad even.
Maar eerst een grapje.

Van links naar rechts gefotografeerd: drie ramen (?) in een gebouw. Een variant op je hoed afnemen.

Film

Posted on december 26, 2017 by Argusvlinder

Omdat ik een beetje achterloop ben ik vergeten twee films
te vermelden die ik de afgelopen tijd heb gezien in
de bioscoop.

Allereerst de film ‘Final portrait’.
Een film over de van oorsprong Zwitserse kunstenaar Alberto Giacometti.
Zijn werk maakt op mij steeds weer een diepe indruk.
In de film wordt Alberto schitterend gespeeld door Geoffrey Rush.
Je ziet een man die steeds tot het uiterste gaat en steeds ontevreden
is over het resultaat van in dit geval een portret.
Prachtig.

Geoffrey Rush in Final Portret.

De andere film is Wonder Wheel.
Veel mensen worden Woody Allen moe omdat ‘het steeds hetzelfde is’.
Nou dat is het dus echt niet.
Deze keer weer een slim scenario waarin Kate Winslet een prachtige
rol speelt. Alleen daarom al moet deze film gemaakt en gezien worden.

Bij vlagen zit je te kijken naar ‘A Streetcar Named Desire’.
Allen slaagt er iedere keer weer in een iconisch beeld uit het verleden
(jazz, Coney Island) te koppelen aan problemen van gewone mensen
(liefde, kinderen, scheiding, ruzie).
De setting is misschien vreemd (strand/pier met amusement) maar ook mooi
klein (de belangrijke acteurs zijn er in totaal slechts 4) en de thema’s
doen niet onder voor Shakespeare of een opera.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

Bhimbetka, deel 2

Bhimbetka

Kunstvaria

De Taj-Ul-Masajid in Bhopal

Kunstvaria

India 2016: Bhopal

Kunstvaria

Torre Trencado, Menorca

Kunstvaria

Cathedral Menorca

Kunstvaria (de eerste van 2018)

S’Albufera Des Grau

Helaas is de kerstversiering al weg

Cathedral Menorca

Son Catlar

Naveta Des Tudons

Torre D’ En Galmes op Menorca in Spanje

Taula i talaiot de Talati de dalt

Menorca

Film

Over Argusvlinder

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: