A journey, Ryszard Kapuscinski, een reis.

He was occupied with his travels, with the preparations for them and then with the selection and organization of the materials he brought home. A journey, after all, neither begins in the instant we set out, nor ends when we have reached our doorstep once again. It starts much earlier and is really never over, because the film of memory continues running on inside of us long after we have come to a physical standstill.

Ryszard Kapuscinski in Travels with Herodotus. First published in Warsaw in 2004, here, from the 2012 edition from the Folio Society Ltd. Translation by Klara Glowczewska.

Verkorte vertaling:
Hij (Herodotus) was bezig met zijn reizen, met de voorbereiding en met het
uitzoeken en organiseren van al het materiaal dat hij meebracht naar huis.
Een reis begint immers begint niet op het moment dat we vertrekken,
en eindigt niet als we weer thuiskomen.
Het start veel eerder en is eigenlijk nooit voorbij, want de film van
herinneringen bijft in ons draaien, lang nadat we fysiek tot stilstand
zijn gekomen.

Dat is toch een prachtige tekst voor het 4700-ste stukje op mijn blog.

 photo DSC_7841RyszardKapuscinskiTravelsWithHerodotusFolioSociety.jpg

Mijn exemplaar van Ryszard Kapuscinski ’s Travels with Herodotus, uitgegeven door de Folio Society.


India 2012 – 2013: Omkareshwar tegen zonsondergang

 photo 20121227DanXSoloBuddhaNormal.jpg


Waarschijnlijk was mijn vorige blog over India, Omkareshwar
al verkeerd gedateerd. Het bootavontuur was op 27 december.
Maar goed, op het eind van de middag heb ik een paar foto’s gemaakt
en ook toen het al donker was. Die laat ik vandaag even zien.

 photo DSC_1272DeBruidegom.jpg

Om te beginnen kwam ik een bruidegom met muzikanten tegen.


 photo DSC_1271LetOpHetSchoeisel.jpg

Let eens op het prachtige schoeisel, de lila hoeven van het paard, de roomkleurige muiltjes met bies van de bruidegom en de goudkleurige schoenbedekking van de muzikanten.


 photo DSC_1274.jpg

Vanaf het balkon van het hotel maakte ik deze foto met de mooie golfjes in het verder rustige water.


 photo DSC_1275.jpg

En dit is de tempel in de avond. Veel lichten.


 photo DSC_1276.jpg

Volgende keer toch maar een statief meenemen. Nu heb ik te veel foto’s, in de avond maar ook in tempels ed, te vaak met te weinig licht moeten maken.


Het lettertype in de titel van 27 december 2012 is van Dan X Solo en heet Buddha Normal.

Murray’s hand book India, Burma & Ceylon

Kort geleden kocht ik deze reisgids:

 photo DSC_7797MurraysHandBookIndiaBurmaCeylon12thEdition1926.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon. A hand book for travellers in India, Burma and Ceylon including all British India, the Portuguese and French possessions, and the Indian States. Twelfth edition with eighty-six maps and plans.


London, John Murray, Albemarle Street.
Calcutta Thacker, Spink, &Co.
1926

Als je op zoek bent naar een goede reisgids voor bijvoorbeeld Suriname of
Indonesie, dan ga je niet eerst een Nederlandse uitgever raadplegen.
Maar voor landen van het Britse koloniale rijk is dat dus anders.

Murray was een literaire uitgeverij.
Schrijvers als Jane Austen, Lord Byron, Walter Scott, Charles Darwin,
Herman Melville, David Livingstone, Sir Arthur Conan Doyle
en vele andere lieten Murray hun boeken uitgeven.

Dit handboek en andere gidsen werden in nauwe samenwerking
met Thomas Cook uitgebracht.

 photo DSC_7798MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonAdvertentieThomasCook.jpg

Ook deze advertenties geven aan dat de firma Thomas Cook betrokken was bij deze gids. Een van de familieleden werkte zelfs voor de uitgeverij.


Murray begon met gidsen over gebieden in het Verenigd Koninkrijk
en na zelf reizen te hebben gemaakt buiten Engeland
kwam gidsen over Europa en gebieden zoals India daarbij.

In 1859 verscheen de gids: The Bombay, Madras and Bengal presidencies, 3 volumes.
In 1892 verscheen deze gids als een (1) boek.
Het boek is geschreven en geredigeerd door verschillende auteurs.
Precies zoals de Lonely Planet vandaag de dag.

 photo DSC_7799MurraysAHandBookForTravellersInIndiaBurmaAndCeylonIncludingAllBritishIndiaThePortugueseAndFrenchPossessionsAndTheIndianStates.jpg

Titelblad: Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon. A hand book for travellers in India, Burma and Ceylon including all British India, the Portuguese and French possessions, and the Indian States. Twelfth edition with eighty-six maps and plans. Murray’s handboek voor India, Birma en Ceylon inclusief heel Brits India, de Portugese en Franse bezittingen en de Indiase staten. Twaalfde editie met 86 kaarten en plattegronden. 1926.


Het boek bevat naast algemene inleidingen en beschrijvingen van religies, klimaat, gewoontes enz, 51 routes waarvan 36 routes voor op het Indiase subcontinent.
De gidsen werden later onderdeel van het bedrijf dat de Blue Guides uitgeeft.
Die algemene inleiding wordt in het boek ‘General hints’ genoemd.
Daar zitten een paar mooie stukjes tussen.

Zoals bijvoorbeeld in het hoofdstukje over Motoring:

The customs duty is 30 per cent. ad valorum: if the car is re-exported within two years, a refund of 7/8ths of the amount deposited is returnable.

De kosten van de douane zijn bij het invoeren van een auto
30% van de waarde.
Exporteer je de auto binnen 2 jaar weer uit India dan kun je
zeven-achtste van het betaalde bedrag terugvragen.
En zo gaan de adviezen maar door voor die toeristen die
hun eigen vervoer meebrengen uit Engeland.

For landing and getting ready for the road, Rs. 100 should be allowed. Bombay is the best place to land for a tour through Northern India, as the roads are good, and arrangements for petrol etc., are easily made.

Om de auto aan land te brengen en gereed te maken om te rijden in Insia
moet rekening worden gehouden met een kost van 100 Roepies.
Bombay is de beste plaats om Noord-India te bezoeken.
De wegen zijn er goed en benzine kan er eenvoudig geregeld worden.

 photo DSC_7800MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonAverageRainfall.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: kaart met gemiddelde hoeveelheden regen.


Dan is er een hoofdstuk over Travelling servants, reizende bedienden.

A travelling servant who can speak English is almost indispensable, but should not be engaged except through friends resident in India or on the recommendation of a trustworthy Agent. Such a servant is almost necessary to wait on his master at hotels, where, without him, he may be but poorly served; and will be found very useful in a hundred different ways when travelling by rail or otherwise, and as an interpreter.

Een reizende bediende die Engels spreekt is bijna onmisbaar
maar moet alleen aangenomen worden via vrienden die in India wonen
of op aanraden van een betrouwbare agent.
Zo’n bediende is bijna noodzakelijk om zijn meester te bedienen in hotels,
waar zonder hem, je wel eens slecht bediend kunt worden; en is daarnaast
voor honderd andere dingen heel handig als je met de trein reist
of anderszins, en als vertaler.

 photo DSC_7804MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonLucknow.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: Lucknow.


Over hotels wordt het volgende gezegd:

Outside the Presidency towns, the chief hill stations and certain exceptional places, there are hardly any hotels in India really up to the European standard of excellence. At all the chief places fairley large airy rooms will be found in the hotels, but the traveller will hardly be well waited upon unless he brings a servant with him.

Buiten de Engelse koloniale hoofdsteden, de zomerresidenties
en enkele uitzonderlijke plaatsen zijn er in India geen hotels
die werkelijk voldoen aan de hoge Europese standaarden.
In alle grote plaatsen zijn er hotels met ruime kamers die
goed gelucht kunnen worden maar
de reiziger zal bijna nergens correct bediend worden behalve als
je zelf een bediende meeneemt.

Gelukkig is er in 100 jaar veel veranderd.

 photo DSC_7802MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonVegetableProducts.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: kaart die aangeeft waar de belangrijkste gewassen overwegend geteeld worden (rijst, graan ed.).


Over het eten staat er bijvoorbeeld:

The traveller will, of course, realise that he must not expect the quality of meat, fowls and eggs to be always up to the standard of a more temperate climate.

De reiziger zal zich natuurlijk dienen te realiseren dat je niet
de kwaliteit van vlees, wild en eieren kunt verwachten
die standaard is in een meer gematigd klimaat.

 photo DSC_7803MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonBenaresVaranasi.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: Varanasi of Benares zoals het genoemd werd.

Heel leerzaam vond ik het hoofdstuk over sport. De tekst gaat er
namelijk automatisch vanuit dat met sport niet zo zeer lichaamsbeweging
wordt bedoeld maar de jacht.

The equipment for these pursuits varies from day to day, and each man must best know his own wants. Firearms are subject to a heavy duty when brought into the country…. Large-game shooting is expensive and takes time; it should not be attempted except in company with a really good shikari and with the assistance of persons of local authority,….Small-game shooting- i.e., wild fowl, hare, etc., with an occasional shot at an antelope- is an easier matter, and will afford excellent sport.

De uitrusting voor deze uitdagingen varieeren van dag tot dag
en iedere man weet het best wat hij wil.
Vuurwapens zijn onderworpen aan hoge douanetarieven wanneer
je die het land invoert.
Jacht op groot wild is duur en kost tijd.
Onderneem geen poging hiertoe berhalve als men in het gezelschap is
van een groot-wildgids en dan met de hulp van lokale autoriteiten.
Jacht op klein wild (bijvoorbeeld gevogelte of haas) met af en toe een schot
op een antiloop, is een eenvoudigere aangelegenheid, en levert
prima sport op.

 photo DSC_7801MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonListOfRoutes.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: het overzicht met de routes die in het boek besproken worden.


India 2012 – 2013: Omkareshwar boating

 photo 20121226PhilipBouwsmaPatrickGriffinSymposiumProMedium.jpg


Even een beetje achtergrond informatie.
Op het eiland in de Narmade-rivier bij Omkareshwar (Mandhata)
ligt een tempel die heet:
Heer van Omkaara of De heer van het Om geluid.
Het Eiland Mandhata en omgeving zou de vorm hebben van het Om-teken:
Dat teken ziet er zo uit:

 photo Ohm.jpg


Als je op Google maps kijkt dan zie je dat het eiland in de rivier
er als volgt uit ziet:

 photo Mandhata.jpg

Mandhata met Shri Omkareshwar Jyotirling.


Het eiland is een grote bedevaartstuin.
Volg met plaatsen waar mensen naar toe gaan om te bidden of om zich
in het water te reinigen.
Zoals eerder aangegeven kun je via 2 loopbruggen naar het eiland maar
je kunt ook met de boot en omdat het een eiland is kun je
er ook vast om heen varen, dachten wij.
Dus dat was het plan.

 photo DSC_1210DeHangbrug.jpg

De hangbruggen. Op het kaartje is de plaats waarvan we deze foto maakte dan rechts van de plaats Omkareshwar.


 photo DSC_1211OverstekenPleziervaartWassenZwemmenDrogen.jpg

Oversteken, plezier vaart, wassen, zwemmen, drogen. Om maar een paar dingen te noemen die hier op de foto te zien zijn.


 photo DSC_1212EenVanDeParkeerplaatsenBlijkbaarIsHetNuRustig.jpg

Er zijn enorme parkeerplaatsen, nu zo goed als leeg, waar bedevaarders hun auto of bus kunnen laten staan. Blijkbaar is het nu rustig.


 photo DSC_1213DeStaatVanDeBoten.jpg

Sommige boten zijn in een mindere staat dan anderen.


 photo DSC_1214EenVanDeGroteInstapplaatsenVoorDeBotenAanHetVasteLand.jpg

Een van de grote opstapplaatsen voor de boten aan het vaste land.


 photo DSC_1215ShriOmhareshwarEnOmkareshwarPalace.jpg

Shri Omkareshwar Jyotirling en Omkareshwar Palace.


 photo DSC_1216DeToeristenvalIsNogLeeg.jpg

Het is nog niet druk bij de stalletjes met offers.


 photo DSC_1217DeFossieleBrandstogLigtLeukTeDrogen.jpg

De fossiele brandstof ligt nog te drogen.


 photo DSC_1218DeGroteOpstapplaatsRechtsMetOpDeAchtergrondDeEnormeDamInDeNarmadaRivier.jpg

De grote opstapplaats rechts en op de achtergrond de enorme dam in de Narmada-rivier.


 photo MandhataMetBoatingRoute.jpg

Uiteindelijk bleek de route van de boot ongeveer te gaan zoals hierboven op de kaart aangegeven. Beginnen bij A. Dan om de punt bij B, een versmalling bij C om dan weer bij D de dam in beeld te hebben.


 photo DSC_1219DeMotorWordtVootbereid.jpg

De motor word in gereedheid gebracht.


 photo DSC_1220DeSchipperAanHetStuur.jpg

Met de schipper aan het stuur.


 photo DSC_1221DeTweeBruggenEnDeDamVanafHetWater.jpg

De twee bruggen en de dam vanaf het water.


 photo DSC_1222.jpg


 photo DSC_1223.jpg


 photo DSC_1224.jpg

Eerst gaan we nog een keer langs de grote tempel.


 photo DSC_1225.jpg


 photo DSC_1227WaterNietOveralEvenRustig.jpg

Het water lijkt niet overal even rustig te zijn. Wisten wij veel.


 photo DSC_1229.jpg


 photo DSC_1231.jpg


 photo DSC_1232OfWeEvenUitDeBootWillenGaan.jpg

Bijna op de punt (B) aangekomen wordt ons gevraagd de boot uit te gaan en aan land te gaan. De stroming is op dit punt te sterk voor de eenvoudige moter om een boot om die punt te krijgen.


 photo DSC_1234DrukOpDePunt.jpg

Op de punt is het overigens erg druk met mensen die een bad willen nemen.


 photo DSC_1235BestSpectaculairOmTeZienHeelInspannend.jpg

Best spectaculair. De boot wordt als het ware om de punt heen getrokken door de schipper en zijn medewerker. Dat is hard werken.


 photo DSC_1236DeBootWordtRondDePuntVanHetEilandGetrokken.jpg

Het ging allemaal erg snel en we waren er niet op voorbereid.


 photo DSC_1238WeerInDeBootLatenWeDeuiterstePuntAchterOns.jpg

We konden weer in de boot stappen.


 photo DSC_1240NatteDoekenRondSchachtVanDeMotorOmDieAfTeKoelen.jpg

De motor vertoont wel wat problemen. Om de stang af te koelen worden er natte doeken om gebonden.


 photo DSC_1242WeerInDeBootMaarNogSteedsAlert.jpg

We zijn allemaal weer terug in de boot en varen. De schipper is nog steeds alert.


 photo DSC_1245StilteVoorStorm2.jpg

Het is een soort stilte voor de storm.


 photo DSC_1246.jpg

Ze houden de boot van de kant af.


 photo DSC_1248.jpg


 photo DSC_1249.jpg


 photo DSC_1250BootAanDeKant.jpg

De boot gaat weer dicht tegen de kant.


 photo DSC_1251AanDeVoorkantTrekken.jpg

Aan de voorkant is de schipper aan wal gegaan en hij trekt met een touw het schip door het onrustige water. Dit is dus punt C op de kaart.


 photo DSC_1252AchterDuwen.jpg

Terwijl zijn medewerker aan de kant de boot duwt.


 photo DSC_1253Storm2LatenWeAchterOns.jpg

We laten hindernis twee achter ons.


 photo DSC_1256TerugInRustigWater.jpg

Terug in rustig water.


 photo DSC_1257.jpg


 photo DSC_1258RustGeenLawaaiGeenMensenRustigWaterGenieten.jpg

Rust, even geen lawaai, geen mensen. Rustig. Op het water genieten.


 photo DSC_1259InDeVerteDeDam.jpg

In de verte zien we de dam alweer (punt D).


 photo DSC_1263OmkareshwarWeerInZicht.jpg

Omkareshwar in de verte.


 photo DSC_1265TerugInOmkareshwar.jpg

Terug in Omkareshwar.


 photo DSC_1266BijAankomstDrukMetBaders.jpg

Bij aankomst is het druk mat baders.


 photo DSC_1267.jpg


 photo DSC_1268.jpg

Omkareshwar is een prachtige plaats waar altijd wat te doen is.


 photo DSC_1269.jpg


 photo DSC_1270.jpg


Het lettertype in de titel van 26 december 2012 is van Philip Bouwsma en Patrick Griffin en heet Symposium Pro Medium.

India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121226PhilipBouwsmaPatrickGriffinSymposiumProMedium.jpg


Deel 56.

Een vergeten notitie.
De volgende tekst is geschreven op 25 december 2012
maar ben ik veegeten mee te nemen in mijn laatste blog
over het onderwerp Omkareshwar:

Het aantal pelgrims is enorm.
Het aantal mensen dat er van leeft is ook heel groot:
souvenierverkopers, offerverkopers, hoteliers,
eigenaren en werknemers van eet- en drikgelegenheden,
de bedelaars, buschauffeurs en niet in de laatste plaats:
de medewerkers van de heiligdommen.
In alle maten en soorten.

 photo DSC_1204.jpg


 photo DSC_1205.jpg


 photo DSC_1206.jpg

Een serie in een serie: moderne muurschilderingen.


 photo DSC_1207.jpg


 photo DSC_1208.jpg


Het lettertype in de titel van 26 december 2012 is van Philip Bouwsma en Patrick Griffin en heet Symposium Pro Medium.

Verslag van een reis door Noord India

In 1823, op 16 juni om precies te zijn,
vertrok Reginald Heber met vrouw en kind vanuit Engeland
naar Calcutta (Kolkata).
Hij was aangesteld als Anglicaans bisschop voor Calcutta.
Dat bisdom omvatte het grootste deel van India, Ceylon,
Australie en delen van zuidelijk Afrika.
Er was dus wel iemand nodig die bereid was om te reizen.

Na zijn dood op 3 april 1826, gaf zijn vrouw,
in drie delen, zijn reisverslag en een deel van zijn correspondentie uit.
De eerste ditie is uit 1827.
Ik kocht onlangs een herdruk uit 1985.

 photo DSC_7691ReginaldHeberNarrativeOfAJourneyThroughTheUpperProvincesOfIndiaVolumeIFirstPublished1827Reprint1985PublishedInIndiaByBRPublishingCorporationDelhi.jpg

Reginald Heber, Narrative of a journey through the upper provinces of India, Volume I, first published 1827, reprint 1985, published in India by BR Publishing Corporation in Delhi.


Het deel dat ik nu lees is de introductie die gaat
over de vier maanden (!) lange bootreis van Engeland
naar India.

In het boek leren we ook zijn gezin kennen. Op dat moment heeft hij 1 dochter.
De inleiding beschrijft de praktijk op schepen, om brieven mee te geven
aan tegemoet komende Engelse schepen, met het verzoek de brieven te posten
als de boot in Engeland aankomt.
Om brieven en andere goederen uit te wisselen werd er een sloep
van de ene naar de andere boot gestuurd.
Op een keer gaat Heber met die sloep mee en dan schrijft hij bijvoorbeeld:

On returning to the Grenville I saw my little girl at one of the cabin windows, who shewed great delight in recognizing me.
She had been much distressed at seeing me go off in the boat, and twice began crying.
All this, which, I trust, may be considered as indications both of intelligence and affection, interests me so much that I cannot help writing it down, in the hope that I may read it with increased interest and pleasure one day when her matured good qualities may fulfill the present hopes of her parents, and give those parents a daily increasing motive for gratitude to Him who has lent her to them.
Dear little thing!
I did not suppose, before I possessed her, how closely a child of her age can entwine itself round the heart.

Reginald Heber, pagina XLVIII.

Nederlandse samenvatting:
Terwijl we terug varen naar de Grenville (de boot) zie ik mijn kleine meid
door een van de raampjes van de hut.
Bij mijn vertrek was ze zeer ongerust en moest tot twee keer huilen.
Ik ga er van uit dat dit tekenen van intelligentie en genegenheid zijn.
Het hield me zo bezig dat ik het op moest schrijven zodat ik later
met nog meer interesse en plezier, dit nog eens mag lezen,
om mij en mijn vrouw extra dankbaar voor God te maken.
Ik had me nooit gerealiseerd, voordat ik haar kreeg,
hoe een dergelijk klein kind, je hart kan omwikkelen.

Heber probeert Hindoestaans te leren uit een boek en oefent
door het maken van vertalingen.
In zijn boek (Gilchrist’s Hindoostanee Guide) staat een
vertaling maar Heber vindt dat hij dat beter kan.
Dit is zijn poging:

Sonnet by the late Nawab of Oude
Asuf Ud Dowla (Asaf-ud-Daula)

In those eyes the tears that glisten as in pity for my pain,
Are they gems, or only dew-drops? can they, will they long remain?

Why thy strength of tyrant beauty thus, with seeming ruth, restrain?
Better breathe my last before thee, than in lingering grief remain!

To yon Planet, Fate has given every month to wax and wane;
And—thy world of blushing brightness—can it, will it, long remain?

Health and youth in balmy moisture on thy cheek their seat maintain;
But—the dew that steeps the rose-bud—can it, will it long remain?

Asuf! why, in mournful numbers, of thine absence thus complain,
Chance had joined us, chance has parted!—nought on earth can long remain.

In the world, may’st thou, beloved! live exempt from grief and pain!
On my lips the breath is fleeting, can it, will it long remain?

Reginald Heber, pagina XLIX

Ik waag me niet aan een vertaling.

India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121225BasJacobsAkiemHelmlingSamiKortemaumlkiFakirBlack.jpg


Deel 56.

Dinsdag 25 december 2012: Kerst.

De dag zijn we begonnen met een tweede bezoek aan de ghats van Maheshwar.
Vervolgens zijn we met de auto naar Omkareshwar gereden.
Als ik dit in mijn boekje schrijf is het inmiddels al 26 december.
Gisteren was het hier (Omkareshwar) super druk.
De hotels zijn overal druk bezet met Indiase mensen die beter gesitueerd zijn.
Daar zitten heel veel, heel dikke mensen tussen. Amerikaans dik.
Sommige van die mensen eten niet gewoon maar laden zich drie maal daags helemaal vol.
Maar de meeste pelgrims die hier gisteren waren, zijn met de bus gekomen.
Afgeladen bussen.
Mensen die ik sprak en vroeg waar ze vandaan kwamen antwoordde vaak ‘Indore’.
Ze zijn hier in Omkareshwar voor 1 dag.
In de ochtend vroeg gekomen, vanavond weer naar huis.

Toen ik kort voor het donker werd ging wandelen kwam ik uit
bij een grote aanlegplaatd voor boten waar honderden mensen
te eten kregen.
Eerst dacht ik dat het om arme mensen ging maar er waren er bij
die met een mobieltje liepen.
Het leek er op dat die mensen op een soort ‘all inclusive’ waren
voor een pelgrimstocht naar Omkareshwar.

Ook bij die aanlegplaats Bobo’s.
Eerder de dag hadden we ze al gezien.
Toen zeiden mensen ons dat het om de prime minister
van Madhya Pradesh ging.
Thuis nog maar eens naar googelen
Ze wilden graag op de foto.
Misschien dan toch geen ‘all inclusive’ dagtocht
maar een politiek evenement?

 photo DSC_1188DeZonGaatAlOnderMaarErZijnNogVeelPelgrims.jpg

De zon gaat al onder maar er zijn nog veel pelgrims.


 photo DSC_1189AllemaalInDeRijWachtenOpHetUitdelenVanEten.jpg

De mensen wachten in lange rijen op het eten dat uitgedeeld gaat worden.


 photo DSC_1190OmkareshwarInDeOndergaandeZon.jpg

Omkareshwar in de ondergaande zon.


 photo DSC_1191UitdelenVanBrood.jpg

Van hieruit werd brood en werden de sauzen uitgedeeld.


 photo DSC_1192GrotePannen.jpg

Grote pannen.


 photo DSC_1193EtenEnOpDeFoto.jpg

Ze boden me aan dat ik mee kon eten.


 photo DSC_1194CommercieleFotografenMetDraagbarePrinters01.jpg

Het toerisme komt ook in India behoorlijk op gang. Daar leven mensen dan weer van. Hier zie je een paar commerciele fotografen die mobiele printers bij zich hebben om de foto’s die ze van je maken direct te kunnen verkopen. Ik ben ook nog op de foto gezet.

 photo DSC_1194CommercieleFotografenMetDraagbarePrinters02.jpg

De mobiele printers.


 photo DSC_1195BoboOpBezoek.jpg

De premier van Madhya Pradesh????


 photo DSC_1196PersfotografenEnUwReporter.jpg

In ieder geval graag op de foto bij het water. Voor de pers en uw eigen reporter.


 photo DSC_1197OmkareshwarInOndergaandeZon.jpg

Omkareshwar.


Het lettertype in de titel van 25 december 2012 is van Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemaki en heet Fakir Black.

India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121225BasJacobsAkiemHelmlingSamiKortemaumlkiFakirBlack.jpg


Deel 55.

De eerste verkenning van Omkareshwar is heel bijzonder.
De komende dagen zal dat iedere keer weer blijken.
Omkareshwar is een klein plaatsje met een (1) hele grote tempel
ter ere van Shiva. Die tempel ligt op een eiland in de rivier.

 photo DSC_1157RivierNarmadeMetAanDeOverkantHetEilandMandhataOfShivapuri.jpg

De rivier Narmada met aan de overkant het eiland Mandhata of Shivapuri.


 photo DSC_1158HindoeTempelVoorShiveEenVanDe12Jyotirlinga.jpg

De Hindoetempel ter ere van Shiva. Een van de 12 Jyotirlinga, zeg maar bijzonder heilige plaatsen.


 photo DSC_1159InDeRivierLigtEenDam.jpg

Niet ver van Omkareshwar ligt een dam in de rivier.


 photo DSC_1160OpDeHeuvelEenEnormBeeldVanSivaOpDeRugGezien.jpg

Op de heuvel op Mandhata staat een groot beeld van Shive. Hier zie je dat beeld aan de rugzijde.


 photo DSC_1161EenVanDeAanlegplaatsenVoorBotenDieMensenDeRivierOverzetten.jpg

Aan alle kanten zijn aanlegplaatsen van boten. Je steekt de rivier over met de boot of je loopt over een van de twee smalle bruggen.


 photo DSC_1163DeDrukteOpEenVanDeBruggen.jpg

Hier zie je de drukte op de een van de twee bruggen.


 photo DSC_1165HetIsErDruk.jpg

Het is druk in de tempel.


 photo DSC_1166OverDeRivierZijnInOmkareshwarTweeSmalleVoetgangersbruggen.jpg

Er zijn twee bruggen voor voetgangers.


 photo DSC_1167ErIsAltijdWerkaanDeWeg.jpg

Er is altijd werk aan de weg.


 photo DSC_1168OffergaveVerkopers.jpg

Onderweg naar de tempel overal verkopers van offergaven.


 photo DSC_1169OpDeRouteNaarDeTempelDePelgrimsTrap.jpg

De route naar de tempel.


 photo DSC_1170JeKomtTeVoetOfMetDeBoot.jpg

Je komt te voet of met de boot.


 photo DSC_1171OpDeRouteNaarDeTempel.jpg


 photo DSC_1172BijDeIngangVanDeTempel.jpg

Vlak voor de ingang van de tempel is het er erg druk. We gaan maar even bij de boten kijken.


 photo DSC_1173KramenEnBoten.jpg

De weg naar de boten is onder de doeken van de kramen.


 photo DSC_1174NetVoorDeIngangVeelDakenVoorSchaduw.jpg


 photo DSC_1175DeWegNaarDeBotenLooptTussenKraampjesOnderDeDoekenDoor.jpg


 photo DSC_1176NogeenKraampje.jpg

Nog maar een kraampje.


 photo DSC_1178WassenGewassenWordenEnAltijdMetKoeienInDeBuurt.jpg

Wassen of gewassen worden, maar altijd met een koe erbij.


 photo DSC_1179EvenBijHetWaterMetDeVoetgangersbrugOpDeAchtergrond.jpg

Even bij het water bijkomen. op de achtergrond een van de bruggen.


 photo DSC_1181HetPadTegenDeHeuvelNaarHetShivaBeeld.jpg

Het pad op de heuvel van Mandhata naar Shiva.


 photo DSC_1183DeLoopbrug.jpg

Weer terug over de loopbrug.


 photo DSC_1184Markt.jpg

Ook op het ‘vaste land’ is een markt.


 photo DSC_1185EtenVoorDePelgrim.jpg

Met eten voor de pelgrim.


Het lettertype in de titel van 25 december 2012 is van Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemaki en heet Fakir Black.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 54.

Mijn reisnotities:
Tegelijk bij onze terugkomst in ons hotel zien we ineens
beveiligingsmensen, veel grote auto’s, mensen die als
knipmessen buigen op de parkeerplaats.
Blijkbaar is er een Indiase bobo gearriveerd.
We gaan al om 19:00 uur eten.
We hopen dat er dan nog geen tafels bezet zijn. Zeker zo
rond de feestdagen is het in de hotels erg druk.
Een eetkamer is helemaal uitgeruimd. Alle stoelen staan aan de kant.
Er staat een grote tafel met rechauds.
Na wat schermutselingen komt de bobo binnen:
blauwe blazer, witte broek,
als een zonnekoning schrijdt hij door de zaal.
De andere gasten kennen hem duidelijk.

Dinsdag 25 december 2012

De dag begonnen met een tweede bezoek aan Maheshwar.

 photo DSC_1140Kleedhokje.jpg

Ik speel een beetje vals. De foto’s zijn gemaakt op 25 december 2012 maar dat is niet wat de kop van deze blog zegt. De afstand tussen Maheshwar en Omkareshwar is klein. Dus in de middag rijden we daar naar toe. Maar ik begin nu met een kleedhokje op de gaths van Maheshwar.


 photo DSC_1141.jpg

Waar een kleedhokje is, daar zijn baders.


 photo DSC_1142.jpg

En in India, waar een rivier is en ghats daar zijn tempels. Allerlei soorten, groottes en kleuren.


 photo DSC_1146.jpg


 photo DSC_1147OoitEenPrachtigHuisMaarNogSteedsHeerlijkInDeZon.jpg

Ooit was dit een klein stukje van een prachtige gevel maar gelukkig is het er nog altijd goed toeven in de zon.


 photo DSC_1148BovenkantPoort.jpg

De top van een poort.


 photo DSC_1150Wasdag.jpg

Wasdag als elke dag.


 photo DSC_1151EenSerieVerkleedhokjes.jpg

Bedevaartgangers, kleedhokjes, baders en was.


 photo DSC_1152BinnenversieringBijeenFeesttent.jpg

De binnenversiering van een feesttent.


 photo DSC_1153DeCameraEvenOpDeGrondGezet.jpg

Even mijn camera weggezet op de grond.


 photo DSC_1154.jpg


 photo DSC_1155.jpg


 photo DSC_1156MooieVogelsInHetWild.jpg

Wat een prachtige afsluiting van deze serie (al zeg ik het zelf).


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 53.

Na het bekijken van de tempels, het paleis en de enorme muren
gaan we terug naar het hotel met een boot.

 photo DSC_1117MooieHoutenAfwerkingVanPanden.jpg

Mooie afwerking met hout op een van de panden in de stad.


 photo DSC_1118.jpg

Nog een paar opvallende gevels.

 photo DSC_1119.jpg

 photo DSC_1120WinkelsOnderEenHoutenGevel.jpg


 photo DSC_1121TempelsMetOpDeAchtergrondDeRivier.jpg

Uitzicht over/langs de tempels naar de rivier.


 photo DSC_1122EenAnderePoortNaarDeRivier.jpg

Een andere poort naar de rivier toe.


 photo DSC_1124.jpg

Nog meer tempels.


 photo DSC_1125Deboot.jpg

De boten en hun eigenaren willen je graag vervoeren.


 photo DSC_1126WeVertrekken.jpg

Het weer is prachtig en het zich spectaculair.


 photo DSC_1128EnormeMuren.jpg

De enorme muren van Maheshwar vanaf de rivier.


 photo DSC_1129.jpg


 photo DSC_1130Maheshwar.jpg


 photo DSC_1131.jpg


 photo DSC_1133TempelInHetMiddenVanDeRivier.jpg

Een tempel, midden op de rivier.


 photo DSC_1134.jpg


 photo DSC_1135MiddenOpDeRivier.jpg


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 52.
Vanaf de poort naar het fort van Maheshwar komen we op een groot plein
waaraan het paleis en een groot aantal tempels liggen.

 photo DSC_1094.jpg


 photo DSC_1096.jpg


 photo DSC_1097.jpg


 photo DSC_1098.jpg


 photo DSC_1099PaneelMetOlifanten.jpg


 photo DSC_1100.jpg

Detail van het paneel dat we eerder zagen.


 photo DSC_1101DoorDePoortGroteBinnenplaatsMetTempels.jpg

De grote binnenplaats met tempels, bogen en paleizen.


 photo DSC_1102.jpg


 photo DSC_1103.jpg


 photo DSC_1104.jpg


 photo DSC_1105.jpg

Het is er niet heel druk maar overal zijn wel mensen.


 photo DSC_1106.jpg


 photo DSC_1107.jpg


 photo DSC_1108.jpg


 photo DSC_1109AhilyabaiHolkarFort.jpg

Foto vanaf het Ahilyabai Holkar Fort naar de rivier. Dit fort is genoemd naar een Indiase heerser over Maheshwar waarover dadelijk meer informatie.


 photo DSC_1110.jpg


 photo DSC_1111AhilyabaiHolkar.jpg

Dit is een voorstelling van Ahilya Bai Holkar. Ze woonde in dit huis en bestuurde Maheshwar vanuit hier.


 photo DSC_1112.jpg


 photo DSC_1113.jpg

In het paleis dat nu dienst doet als een soort museum stond deze tekst. Hieronder schrijf ik die uit.


Ahilya Bai Holkar, daughter-in-law of the founder of the Holkar Maharajas of Indore, ruled from Maheshwar for 30 years, 1765 to 1795. This building, built in 1766 housed both het living quarters on the first floor and her administration on the ground floor. A woman with great diplomatic and administrative skills, she became indispensible to her father-in-law, aiding him at Indore, in running affairs of state while he ranged far and wide. Enlarging his dominions through battle. Ahilyabai’s husband was killed in battle. She prepared to follow him on the funeral pyre, but her father-in-law, maharaja Malhar Rao Holkar, entreated her not to do so, saying that he personally could not do without her, and the state needed her even more. She acquiesced. Her abilities matched by dauntless spirit and courage, persuaded the peshwa to confirm her as overseer of the Holkar domains. The foundation was thus laid for a unique period of peace and prosperity within her realm. The rest of India, wracked by turbulence. But Holkar territory was calm and prosperous. Ahilya Bai took it upon herself te repair much of the damge done to her faith by the great iconoclast Aurangzeb.
Her good deeds span India’s breadth and width – most famously she rebuilt the Vishwanath temple in Benaras while supporting the resurrection of temples and dharamshalas around India, she took great care to ensure that muslims who settled in her territories were treated on par with her hindu subjects. Consequently, Ahilya Bai Holkar is venerated by people throughout India, and Narmada’s Parikrmavasis (pilgrimd) come to her town and her gadi (throne) to take her darshan (pay their charities) trust. This trust was created shortly after independence by the late maharaja Yeshwant Rao Holkar and the government of Madhya Bharat. The trustees include the head of the house of Holkar and representatives of the state and central governments.


 photo DSC_1114.jpg


 photo DSC_1115.jpg


 photo DSC_1116.jpg

Het water roept. Tijd voor een boottocht terug naar het hotel.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 213: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 51.

Er is zoveel te zien, zo veel goden en tempels.
Dus hier nog een fotoverslag van de wandeling naar Maheshwar langs het water.

 photo DSC_1079.jpg


 

 photo DSC_1080.jpg


 photo DSC_1081TussenDeTraptreden.jpg

Tussen de treden van de trappen naar het water.


 photo DSC_1082.jpg


 photo DSC_1083.jpg


 photo DSC_1084EvenDeCameraOpDeGrond.jpg

Even de camera op de grond zetten.


 photo DSC_1085GodenEnOfferandes.jpg

Goden en offerandes.


 photo DSC_1086slaapplaatsVanSadhus.jpg

Slaapplaats van sadhu’s (bleek later toen we de ruimtes van de andere kant zagen).


 photo DSC_1087Muzikant.jpg

Een muzikante?


 photo DSC_1088OlifantenEnKameel01.jpg

Olifanten en kameel.


 photo DSC_1088OlifantenEnKameel02.jpg


 photo DSC_1089.jpg

Beeld bij de toegangspoort vanaf het water naar de stad.


 

 photo DSC_1090.jpg


 photo DSC_1091ToegangTotDeStad.jpg

De toegangspoort.


 photo DSC_1092TijdOmEvenDeStadInTeGaan.jpg

Het bezoek aan de stad bewaar ik voor een volgende blogbericht.


 

 photo DSC_1093.jpg


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

Taxi Fabric

Taxi Fabric is een project in Mumbai voor designers
die hele mooie designs maken waarmee de beroemde Indiase
taxi’s in Mumbai worden bekleed.
Het design wordt overgebracht op stof waarmee vervolgens
de binnenkant van de deuren, het dak en de stoelen bekleed worden.
Het resultaat is fantastisch en een boost voor jonge designers
en de taxi chauffeurs. Daarom steun ik dit project via Kickstarter.

Er is nog een kleine 500 Pond nodig de komende drie dagen.
Waarom doe jij niet mee?

 photo SameerKulavoorsCityAsObjectsTaxiFabricIsNowOnMumbaiRoads.jpg

Sameer Kulavoor’s ‘City as Objects’ Taxi Fabric is now on Mumbai roads! Sameer Kulavoor (designer) in een taxi met zijn Taxi Fabric bekleding met de naam ‘City as Objects’ (stad als object). Nu te zien op de wegen van Mumbai. Dit is taxi nummer 8!


Waarom we nog steeds te veel betalen als we een reis boeken?

We zijn bezig een reis te boeken, niet 8 dagen naar Spanje
(niet dat daar iets mis mee is) maar een reis naar India.
De bestemmingen die we voorstellen aan de reisorganisaties
zijn niet standaard (hoewel sommige plaatsen dat inmiddels al wel zijn).

De reactie die je via de telefoon krijgt over je verzoek om mee te denken
zijn verbluffend. De meeste willen gelijk een offerte uitbrengen.
Ik vraag daar niet om maar krijg die wel.
Ik wil eerst weten of die reisspecialist (want zo noemen ze
zich) nog hints of tips heeft.

Waarom zoveel bestemmingen, waarom niet minder.
Waarom zo’n grote afstand tussen x en y met de auto, waarom vliegt u niet.
Waarom niet naar plaats x, y of z, die ligt bijna aan de route maar
is de moeite waard.

Dat hoor ik zelden.

De specialisten geven aan nog nooit van sommige plaatsen geho… oh nee,
laat ik het anders zeggen, in sommige plaatsen die u noemt zijn wij
nog nooit geweest.
Normaal is onze offerte heel uitgebreid, ik ga u nu volgende week
een eerste schets sturen.
We moeten enkele uren aan een offerte besteden en dat doen wij
normaal niet als u ons geen budgetindicatie geeft.

Men vind het blijkbaar heel normaal dat je hen belt, geen andere
reisorganisatie in je beslissingstraject betrekt en op hun
eerste offerte gelijk ja zegt.

Het zegt me ten minste een van de volgende twee dingen:
= mensen boeken veel te snel hun reizen;
= er zit te veel vet in de reisbranche.
In beide gevallen betalen we dus veel en veel te veel.

Costa Rica

Tijdens de jaarovergang van 2002 naar 2003 zijn we
in Costa Rica geweest.
De foto’s (dia’s) van die reis hebben nooit mijn blog gehaald.
Die had ik toen immers nog niet.
Deze week kwam ik een serie foto’s tegen op een CD die van
deze reis zijn. Ze staan volgens mij niet op volgorde.
Ze lijken willekeurig geselecteerd.
Maar een aantal er van zijn nog steeds de moeite waard om te tonen.

 photo DIA_0013Vulcanisme.jpg

Vulcanisme.


 photo DIA_0014.jpg

Costa Rica was een vakantie met veel natuur, water en zo te zien aan de foto’s ook regen (niet in mijn geheugen overigens, maar foto’s liegen niet).


 photo DIA_0015SchimmelsPaddestoelen.jpg

Schimmels of zwammen?


 photo DIA_0016.jpg

Wat me altijd bijgebleven is, was een excursie waarbij je de kans krijgt om, als het ware, over de boomtoppen te lopen. Hoog is de bomen zijn loopbruggen aangebracht en via die bruggen kun je een heel parcours afleggen. Het was schitterend. Ik weet niet of al de foto’s in deze reeks van/met bomen van die excursie zijn maar ze geven wel het beeld dat me is bijgebleven. Heel indrukwekkend.


 photo DIA_0018Bladerdak.jpg


 photo DIA_0019MachtigeBomen.jpg


 photo DIA_0020Kolibri.jpg

Kolibri’s.


 photo DIA_0021Kolibri.jpg


 photo DIA_0026Baobab.jpg

Is dat een Baobab of gewoon een heel andere machtige boom?


 photo DIA_0030.jpg


 photo DIA_0031Bladerdak.jpg


 photo DIA_0032OverspringendeAap.jpg

Overspringende aap. Je zag er trouwens ook veel luiaards.


 photo DIA_0034SpiegelingInHetWater.jpg

Spiegeling in het water.


 photo DIA_0035Koffie.jpg

Koffie.


 photo DIA_0036LoopbruggenDoorDeKruinenVanDeBomen.jpg

Dit is zo’n loopbrug.


 photo DIA_0037Krokodillen.jpg

Krokodillen.


 photo DIA_0041.jpg


 photo DIA_0042Regenbui.jpg

Een regenbui terwijl we op het water zitten. Op een aantal foto’s is goed te zien dat het met mijn camera niet meer zo goed gesteld was.


 photo DIA_0043.jpg

Dat ziet er niet zo zonnig uit.


 photo DIA_0046Aapje.jpg


 photo DIA_0047VreemdDier.jpg

Dit is een Kroonhagedis.


 photo DIA_0049GroteVogel.jpg


 photo DIA_0052KleineKrokodil.jpg

Zoekplaatje: kleine krokodil.


 photo DIA_0056.jpg


 photo DIA_0057.jpg


 photo DIA_0058.jpg


 photo DIA_0064HoeMoetIkDieHouden.jpg

Hoe je deze foto voor je me moet houden is me nu niet helemaal meer duidelijk maar mooi vind ik hem wel.


 photo DIA_0069Regenbui.jpg

Nog een regenbui? Of misschien dezelfde?


 photo DIA_0072LopenTussenDeKruinen.jpg


 photo DIA_0073EnormeKrekel.jpg

Kijk eens wat een enorme krekel! Met op de achtergrond onze gids.


 photo DIA_0074.jpg


 photo DIA_0075BovenDeKruinen.jpg

Lopen over de bomen.


 photo DIA_0076Leguaan.jpg

En nog een leguaan en dan komen al die andere dieren die je daar heel veel ziet niet eens in beeld in deze reeks.


India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 50.

Uit mijn reisverslag:

Maheshwar is een stad aan de rivier Narmada.
Overigens net als Omkareshwar, de bestemming
voor de komende dagen.

Wikipedia over de Narmada rivier (in het Engels):

The Narmada also called the Rewa, is a river in central India and the fifth longest river in the Indian subcontinent. It is the third longest river that flows entirely within India, after the Godavari and the Ganga. It is also known as “Life Line of Madhya Pradesh” for its huge contribution to the state of Madhya Pradesh in many ways. It forms the traditional boundary between North India and South India and flows westwards over a length of 1,312 km (815.2 mi) before draining through the Gulf of Cambay into the Arabian Sea. It is one of only three major rivers in peninsular India that run from east to west.

 

To Hindus the Narmada is one of the seven holy rivers of India; the other six being Ganges, Yamuna, Godavari, Saraswathi, Sindhu, and Kaveri. It is believed that a dip in any of these seven rivers washes one’s sins away. According to a legend, the river Ganges, polluted by millions of people bathing in it, assumes the form of a black cow and comes to the Narmada to bathe and cleanse itself in its holy waters. Legends also claim that the Narmada River is older than the river Ganges.

Samenvattend:
De Narmada-rivier is de vijfde langste rivier van India.
Het is de derde langste rivier die van begin tot eind in India stroomt
(na Godavari en de Ganges).
Hij staat bekent als de ‘Levenslijn van Madhya Pradesh’.
Het is de traditionele grens tussen Zuid en Noord India.
De rivier is 1312 kilometer lang.

Hindoes zien de Narmada-rivier als een van de 7 heilige rivieren.
Men gelooft dat als je je wast in een van die 7 rivieren,
je je zonden afwast.
Volgens de legende ging de Ganges zich wassen in Narmada-rivier
om zich te reinigen. Volgens diezelfde legende is Narmada ouder
dan de Ganges.

 photo DSC_1055RivierAlsLevensader.jpg

De rivier Narmada als leversader.


 photo DSC_1056TempelInHetMiddenVanDeNarmadaRivier.jpg

In de rivier ligt een tempel.


Vervolg van mijn reisverslag:

Ook dit hotel, Narmada Retreat zit vol.
Vol met Indiaase toeristen die tot en met 2 januari 20%
meer moeten betalen voor de kamer.
Het is een hotel met kamers, tenten en bungalows.
We zijn te voet naar de ghats gelopen,
toen hebben we het fort bezocht,
vervolgens de stad en dan teruggevaren
met de boot van het hotel.
Om 13:00 uur vertrokken, om 17:00 uur terug.

 photo DSC_1058TempeltjesInVeleStijlenEnKleuren.jpg

Tempels en tempeltjes in allerlei stijlen en kleuren komen we onderweg tegen.


 photo DSC_1059Tempeltjes.jpg


 photo DSC_1060DeGroteRivierenInIndiaZijnEchtGroot.jpg

Grote rivieren in India zijn ook echt groot!.


 photo DSC_1061NarmadaInMaheshwar.jpg

De Narmada in Maheshwar.


 photo DSC_1062.jpg


 photo DSC_1063AlleSoortenEnMaten.jpg

Alle soorten en maten.


 photo DSC_1064ReliefInSteen01.jpg

Relief in steen.

 photo DSC_1064ReliefInSteen02.jpg


 photo DSC_1065Wasdag.jpg

Waarschijnlijk is het hier iedere dag wasdag.


 photo DSC_1066 01.jpg


 photo DSC_1066 02.jpg


 photo DSC_1067.jpg

Het is er zo anders dan wat je in West Europa ziet. Iedere keer sta je weer met je mond open te kijken. De komende dagen zal blijken dat het nog veel indrukwekkender kan worden.


 photo DSC_1069.jpg


 photo DSC_1071.jpg


 photo DSC_1072.jpg


 photo DSC_1073MooiOranje.jpg


 photo DSC_1074EnormeMurenAanDeKantVanDeRivier.jpg

De enorme muren aan de kant van de rivier.


 photo DSC_1075Wasdag.jpg


 photo DSC_1076SculptorUttamPacharne.jpg

Beeldhouwer: Uttam Pacharne. Wat het beeld moet voorstellen weet ik niet.


 photo DSC_1077HoofdpoortVanMaheshwarNaarDeNarmada.jpg

De poort naar het fort en de stad.


 photo DSC_1078.jpg

Nu kan ik maar beter stil worden.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

Even een testje: La Gomera

Dit is wat WordPress.com een gallery noemt.
Een serie foto’s. In deze test foto’s van San Sebastian op La Gomera.
Klik op een van de foto’s en de foto zal veel groter
op het scherm te zien zijn en je kunt door de foto’s bladeren.

India 2012 – 2013: Songarh Fort

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 49.

In India zijn er heel veel forten.
Sommige zijn in gebruik als hotel of worden nog bewoond.
Er zijn die dienen als museum.
Er zijn er ook waar niet zo veel meer van rest.
Songarh Fort behoort tot de laatste categorie maar
op de ochtend van 24 december 2012 op reis van Mandu naar
Maheshwar zijn we er toch even gestopt en hebben we wat
foto’s gemaakt.

 photo DSC_1045SongarhFort.jpg


 photo DSC_1047Entree.jpg

De entree.


Op de site van de British Library vond ik bij een foto
van het fort de volgende tekst:

Songarh Fort at Mandu, Madhya Pradesh
The fort was once an impregnable citadel and part of the historic hillfort of Mandu, now in ruins, which stands in a spectacular, naturally-defended position on a plateau of the Vindhya hills surrounded by a ravine. The citadel is separated from the main hill by a narrow neck of land. This is a view of the citadel ramparts. An ancient stronghold, Mandu first came to prominence under the Hindu Paramara dynasty, powerful rulers of the region of Malwa in central India with their capital at Dhar, at the end of the 10th century. Their rule ended with the fall of Malwa to the Delhi Sultans in 1305. Mandu’s golden age came as the capital of the Sultans of Malwa between 1405 and 1531. They transferred the capital from Dhar to Mandu, renamed the fort ‘Shadiabad’ (City of Joy), and built palaces, mosques and tombs amid the gardens, lakes and woodland within its walls. Most of the remaining buildings date from this period. The construction of the 59.5 km (37 miles) of ramparts surrounding the fort was begun by Dilawar Khan Ghuri (ruled 1401-5), the Afghan governor who broke away from the Delhi Sultanate to establish the independent Sultanate of Malwa, and completed by Mahmud Shah I Khalji (ruled 1436-69), an illustrious ruler from the Khalji dynasty of Malwa sultans. The Malwa Sultanate collapsed in 1531 and the province passed to the Gujarat Sultanate, then the Mughals by the 1560s and finally to the Marathas in the 1730s. Mandu lapsed into ruin when it was abandoned in favour of Dhar in the 18th century.

 photo DSC_1048BinnenkantVanWatErIsOvergeblevenVanHetFort.jpg

De binnenkant van het fort is helemaal leeg en verlaten.


 photo DSC_1049.jpg

De poort is eigenlijk alle wat er nog rest naast de verdedigingsmuren.


 photo DSC_1050Doorkijkje.jpg

Je ziet hier wel de ravijn waar het fort aan grenst en wat zijn positie erg sterk maakt.


 photo DSC_1052KoepelsInDeVerte.jpg

In de verte de koepels van Mandu.


 photo DSC_1053.jpg

Het landschap.


 photo DSC_1054SongarhFort.jpg

We gaan op weg naar Maheshwar!


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

Sultans of Deccan India / De Sultans van de Deccan in India

The Metropolitan Museum Of Art in New York
heeft een grote tentoonstelling op dit moment over India.
Meer precies over de Deccan.

Wikipedia:
De naam “Dekan” of “Deccan” komt van het Sanskriet woord “dakshina”, wat “het zuiden” betekent.

Het Hoogland van Dekan of Deccan is grofweg het midden en zuiden
van India. Lange tijd hebben de lokale sultans daar de macht gehad.
Hun kunst en cultuur werd beinvloed door Perzie en in de
tentoonstelling in New York wordt daar uitgebreid aandacht aan besteed.
Als je in de gelegenheid bent: GAAN!.

Onlangs kocht ik In de US de prachtige catalogus van de
tentoonstelling. Een indrukwekkend boek.

 photo DSC_7312SultansOfDeccanIndia1500-1700OpulenceAndFantasy.jpg

Sultans of Deccan India, 1500 – 1700: Opulence and fantasy. Vaste gasten van mijn weblog staan niet verbaasd over de keuze van dit boek. De laatste twee vakanties in India waren in dit gebied.


 photo DSC_7313SultansOfDeccanIndia.jpg

 photo DSC_7314GolGumbaz.jpg

Zo is hier de Gol Gumbaz te zien.

 photo DSC_0166GolGumbaz.jpg

Dit is mijn foto uit 2012 van dit grafmonument.


 photo DSC_7316 01.jpg

Een van de deuren van de Bibi-Ka-Maqbara in Aurangabad.

 photo DSC_7316 02.jpg

Detail.

 photo DSC_0405BibiKaMaqbara.jpg

En dit is mijn foto uit 2012 van misschien wel dezelfde deur.


Naar aanleiding van deze tentoonstelling
las ik vorige week een blog over gemarmerd papier en het gebruik
ervan in de Indiase miniaturen.
De voorbeelden die werden gegeven had ik nog nooit gezien.

Eerst de tekst:

http://www.metmuseum.org/about-the-museum/museum-departments/curatorial-departments/islamic-art/ruminations/2015/marbled-paper

Marbleized paper, known as ebru, which translates to “the art of clouds” (“cloud” is ebr in Turkish and abri in Persian), has a long tradition in Turkey and came to be much favored for calligraphic work. The marbling used for the outer borders throughout this album is stunning in its variety of shapes and magnificent display of both organic and inorganic colors and bold rhythms. The patterns are the result of color floated on the marble bath (a viscous solution of carrageenan moss/algae) and then carefully transferred to the surface of the paper. Delicious and intense pink, orange, yellow, blue, and orange hues swirl and flow into and around each other to create blossoming flowers, traditional combed peacocks and getgels (a series of combed parallel lines bisected by another series of combed parallel lines that run in the opposite direction), and sprinkled and speckled stone.

What is it about marbling that has such a universal appeal? Perhaps part of its mystique is related to the indispensable and elemental role that water plays in the process of its formation, and the rhythmic beauty of the fluid dynamics in which the artist both participates and yields to in its random outcome.

Ebru masters enjoyed celebrated stature within the hierarchical framework of artists and craftsmen. For many centuries, artists in Persia, particularly those involved in the production of books, had enjoyed official patronage. This tradition also became established in Turkey and India, where artists and craftspeople set themselves up under the authority of sultans who provided a brilliant court and active encouragement; calligraphers, illuminators, painters, bookbinders, and gilders all contributed to the decoration of books. In the fifteenth and sixteenth centuries, the cities of Herat (Afghanistan) and Shiraz (Persia) exported manuscripts to Turkey and even India, where their painted albums enjoyed great popularity in the seventeenth century.

Whether simple or sophisticated, marbled paper—named as such because of its imitation of the vein sequence found in colored marble—has always been the product of great imagination and skill on the part of the marbler. Marbled papers find their way into many facets of the book arts—from the paper onto which graceful calligraphy will be penned and incorporated into a decorative border or inlay, to endpapers, end leaves, and paste-downs in bound manuscripts.

Handmade marbled papers are made one sheet at a time in the following manner: a bath of gum (usually tragacanth) or algae (carrageenan moss) is prepared, the colors for the pattern are sprinkled and dropped upon this mucilaginous dense surface, and patterns are made by combing or some other means of regularizing the design. The paper is then let down carefully into the marbling bath and the design is transferred.

In the Deccan, a particularly original form of marbling developed: pictures composed of mixed media that incorporated marbling and ink drawing, highly skilled, technical masterpieces utilizing positive and negative stencil methods that left the viewer amazed by their precision and inventiveness. A very rare technique with few examples known to exist today, these artistic curiosities continue to fascinate and bedazzle viewers. Take advantage of the rare opportunity to feast your eyes on a number of marbled images in the gorgeous exhibition

En een aantal voorbeelden van de tentoonstelling met gemarmerd papier
toon ik hier. Ik heb dergelijke werken nog nooit in het echt gezien.

 photo AsceticRidingANagIllustratedAlbumLeafMid-17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Ascetic riding a nag. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur. Het gemarmerd papier als achtergrond.


 photo DervishSeatedInContemplationFolioOfIllustratedManuscriptMid-17thCenturyIndiaBijapur.jpg

Dervish seated in contemplation. Folio of illustrated manuscript. Mid 17th century. India, Bijapur. Het gemarmerd papier als kleding.


 photo ElephantTramplingAHorseIllustratedAlbumleafMid17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Elephant trampling a horse. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur.


 photo EmaciatedHorseAndRiderIllustratedSingleWorkCa1625IndiaDeccanBijapur.jpg

Emaciated horse and rider. Illustrated single work. Circa 1625. India, Deccan, Bijapur.


 photo LadyCarryingAPeacockIllustratedAlbumLeafLate17thEarly18thCenturyIndiaDeccanProbablyHyderabad.jpg

Misschien wel het best geslaagde voorbeeld: Lady carrying a peacock. Illustrated album leaf, late 17th – early 18th century. India, Deccan, probably Hyderabad. Zowel de rand van het blad als de kleding van de centrale figuur in hetzelfde gemarmerde papier.