Pas geleden ben ik aan het experimenteren geweest
met het hameren van planten waardoor er afdrukken
ontstaan op papier van de planten.
Dat is een vorm van eco-printing.
Nu twee pagina’s zijn als compositie niet zo geslaagd maar
er staan genoeg interessante stukken op om die
te gebruiken als illustratie van het fladderboek.
Het fladderboek met de toekomstige illustraties. Met de PC ga ik een paar pagina’s maken met verklarende teksten.
Erg enthousiast kan ik er niet van worden.
Ik had een serie blaadjes op Japans papier gelegd.
Ik had een serie blaadjes tussen twee stroken bamboepapier gelegd.
Veel blaadjes op gewoon printerpapier.
De eco-printing resultaten:
Het Japans bleef nagenoeg leeg. Drie, vier dagen onder een pers had geen effect.
Een reeks blaadjes tussen bamboepapier: geen effect waar ik iets mee kan.
Heel veel blaadjes (links) had wel effect (rechts). Ik vermoed dat als gevolg van de vele blaadjes, de blaadjes elkaar kneuzen en op die plaatsen kleurstof verliezen. Hier is nog wel iets mee te doen.
We hadden gisteren dus heel veel bloemblaadjes.
Toen ik ze met de hand probeerde op te ruimen
voelde ik al hoe makkelijk de blaadjes kneuzen en
hoeveel vocht er in de blaadjes zit.
Reden om – terwijl het programma eigenlijk anders was –
tijd te besteden aan eco-printing.
Dan met name de variant waarbij een hamer
wordt gebruikt als techniek.
Bij het eerste hameren merk ik dat als gevolg van de klop van de hamer alle blaadjes verschuiven. Op zich is dat niet erg maar van de bloemvorm die ik in gedachte had bleef niet veel over. Daarnaast lijkt het er op dat het hameren met name aan de randen van de bladeren en stelen het meest effectief is.
Ik moet me nog verder inlezen op de techniek maar in de basis komt
het er op neer dat je natuurlijke materialen op papier legt,
verschillende papiersoorten geven verschillend effect,
dat je de bloemen afdekt met keukenpapier, dat je er voor zorgt
dat de bladeren niet te veel van plaats kunnen verschuiven,
dan hamer je over het oppervlak van de blaadjes, daarbij
kneus je de bladeren en laat het blad vocht en kleur los.
Als je het keukenpapier en de plantresten weghaalt blijft er een (vage)
afdruk op het papier achter.
Ik leg nog wat blaadjes van de pioenroos en een paardebloem op het papier
en hamer die.
Grote vraag is wat hiervan in de tijd overblijft?
Gaat dit nog van kleur veranderen of vervagen?
Dan is dit het resultaat. Je ziet hier goed dat de stengel twee sporen op het papier achhterlaat. Een aan iedere rand.
Op de luchtplaatsen en overgangen van het ene naar het andere gebouw
van de FutureDome, staat heel wat onkruid.
Deze bajesplanten wil ik gaan gebruiken voor mijn eerste
experiment met eco-printing.
Mijn parate kennis van de biologie en met name van de plantenkunde is beperkt. Op mij maakte deze plant de indruk van een distelachtige. Maar wie het zeker weet mag het zeggen.
Dit zijn de andere planten en bloemen die ik snel even geplukt heb. Het middelste takje is van de aangeplante struiken die er staan. ‘Onderhoudsvriendelijke plant’ heet dat waarschijnlijk in justitietermen. Altijd groen, geen onkruid in de buurt.
Na het hameren, met het keukenpapier er nog op, ziet het er zo uit. Je ziet dat het vocht ook door het keukenpapier dreigt te komen. Je moet oppassen het keukenpapier niet te veel kapot te slaan. De hamer die ik gebruik is een huis-tuin-en-keuken hamer. Ik heb ook een rubberen hamer maar die maakte nog meer lawaai. Ik wilde de overlast gisteren overdag tot een minimum beperken. De rubberen hamer ga ik op een avond nog eens uitproberen.
Haal je dan het keukenpapier weg dan is dit het eerste resultaat. Een beetje vaag maar dat is niet erg. Het gaat de achtergrond vormen van een eerste compositie.
Hier zie je de bijdrage van plant twee. Rechtsboven zie je de plant na het hameren, er onder het keukenpapier en links het resultaat. Nu gooi ik het keukenpapier steeds weg maar het resultaat ziet er soms beter uit dan op het bamboepapier (speciaal voor mixed media) dat ik gebruik als ondergrond. Aquarelpapier/Papier voor waterverf wordt in de blogs steeds genoemd maar je ziet dat het zuigende keukenpapier ook interessante resultaten geeft.
Tussendoor steeds goed de plantenresten weghalen. Meestal kun je de plant in zijn geheel wegnemen maar soms blijven er vezels achter.
Links nog een laatste hoge grassoort toegevoegd. Die ga ik dan nog even hameren. Verder ook voor wat extra kleur wat pioenroos-bloemblaadjes gehamerd.
Nog wat meer pioenroos.
Bajesbloemen.
Aan het eind spuit ik een fixeervloeistof over het papier. Of dat helpt weet ik niet. De pagina’s hadden gisteren al de neiging een beetje krom te gaan staan (van het vocht vermoed ik) dus dit ligt nu nog onder bezwaar.
Als een Chinees of Japans schilderij.
Ik heb nog een aantal experimenten uitgezet: pioenrood-bloemblaadjes in lage concentratie onder een pers, pioenroos-bloemblaadjes in grote hoeveelheden op bamboepapier onder de pers en dan hier blaadjes op Japans papier onder de pers. Ik ben benieuwd wat voor resultaat dat geeft.
Deze woensdag begint op dinsdag.
Daar zie je hoever ik gekomen ben met het maken van een
tafel voor mijn Ideal 3600 – 3610 snijmachine.
Dus de tafel was het eerste klusje voor vanmiddag.
Toen dat gedaan was kon ik de snijmachine gaan verplaatsen
van de tijdelijke tafel naar de definitieve plaats.
Daarbij kon ik de snijmachine nog eens even op zijn kant zetten.
Om de onderkant te inspecteren. En schoonmaken natuurlijk.
Zo ongeveer staat de snijmachine op de nieuwe tafel. Hier staat de macine te veel naar links en naar voor op de tafel. Daardoor kan het zwenkwiel niet goed functioneren.
Hierna heb ik het mes er uit gehaald.
Dat mes kan nu geslepen worden.
Het gaf me ook de kans om de snijlat uit de machine te halen.
Een snijlat is een soort tengel (Een tengel is een houten lat
die gebruikt wordt op daken, in plafonds of op wanden) van hardplastic,
die in de machine bevestigd is op de plaats waar het mes eventueel
de tafel van de snijmachine raakt op zijn diepste stand.
De rode snijlat. Ik heb ook die even schoongemaakt.
Tussen deze activiteiten door heb ik ook nog wat vorderingen gemaakt
met de stofomslag voor ‘De reis om de wereld in 80 dagen’.
De uiteinden worden van wit papier zodat ik daar nog de titel op kan drukken. Van links naar rechts zie je een stuk landkaart van Nederland. Meer speciaal een aantal Zeeuwse eilanden en Gent in Belgie. Het middendeel dat de rug van het boek gaat bedekken, wordt gevormd door de stadsplattegrond van Amsterdam. Amsterdam komt wel niet in het boek voor maar het is de mooiste stad van Nederland en ik had er een kaart van. Het rechterdeel is afkostig van een wegenkaart van Duitsland.
Genoeg voor vandaag.
Vanmiddag was ik nog even in de FutureDome, de voormalige
Koepelgevangenis in Breda, en zag weer al die
telefooncellen en bushokjes.
Bewakershokje.
Toch echt een bushokje. Met een filmposter van Dogville.
Wikipedia:
Dogville is een film uit 2003 van de Deense regisseur Lars von Trier. De verteller (John Hurt) vertelt het verhaal van het dorpje Dogville, gelegen in de Rocky Mountains (jaren 30 van de 20e eeuw) in Amerika in een Proloog en 9 hoofdstukken.
Op een dag komt de verwarde jonge vrouw Grace (Nicole Kidman) aan in Dogville. Zij is op de vlucht voor gangsters, en op initiatief van de jonge dorpsfilosoof Tom Edison (Paul Bettany) besluiten de nukkige dorpsbewoners haar toch onderdak te bieden, onder voorwaarde dat ze vertrekt als iemand van hen na 2 weken tégen Grace is. Grace mag uiteindelijk na veel moeite blijven en kan het goed vinden met de dorpsbewoners. Naarmate de tijd vordert beginnen de bewoners echter steeds meer te eisen voor hun gastvrijheid en gebeuren er vervelende dingen met Grace. Ze ruiken het geld dat op haar hoofd staat en hebben het ideale chantagemiddel gevonden voor de onschuldige Grace. Maar is ze echt wel zo braaf en onschuldig?
Folsom Prison blues.
Folsom Prison Blues / Johnny Cash
I hear the train a comin’ rollin’ round the bend
I ain’t seen the sunshine since I don’t know when
Well I’m stuck in Folsom Prison and time keeps dragging on
While a train keeps a rollin’ on down to San Antone
Well when I was just a baby my mama told me son
Always be a good boy don’t ever play with guns
Well I shot a man in Reno just to watch him die
When I hear that whistle blowin’ I hang my head and I cry
Gisteren even langs mijn favoriete hobbywinkel geweest
en daar heb ik de onderdelen voor een nieuwe tafel
voor de Ideal snijmachine gekocht.
Die ga ik vanavond in elkaar zetten.
Dit wordt de nieuwe tafel voor de Ideal snijmachine.
De voormalige gevangenis in Breda (De Koepel)
heet nu FutureDome en ik heb daar een werkplaats.
Vandaag een kleine serie foto’s met minder bekende
beelden van de Koepelgevangenis.
Luchtplaats 4.
De hostingpartij, Photobucket, is weer in de lucht
dus kan ik laten zien hoe het repareren en schoonmaken
van de snijmachine er voor staat.
Al eerder was te zien dat de maatverdelingsstrook (geen idee hoe dat ding echt heet) los zit. Ik denk dat dit niet origineel is. De machine heeft een goot waarin een meetlat past. De meetlat die er nu in zit begint bij 0 centimeter terwijl hij toch nog een afstand van het mes af is. Aan de andere kant is de lat langer dan de machine. Maar goed, de meetlat kan heel goed in de goot en ik lijm hem er terug in.
Op de meetlat heb ik een strook karton bevestigd met plakband. Het karton is gewikkeld in keukenpapier. Vervolgens leg ik er een stuk hout op en zet ik er een boek op.
Zo heeft de meetlat 24 uur onder bezwaar gelegen. Het boek is: Oud-Nederlandsche Steden van Dr. H. Brugmans en C.H. Peters, Leiden, W. Sijthoff, Het staatkundig en maatschappelijk leven. Het boek, de plakband en de stook karton zijn er al af en de meetlat lijkt goed vast te zitten.
Ik ben op zoek naar een handleiding. Ik heb er wel een gevonden van een nieuwer model (Ideal 3905). De functies komen denk ik in grote lijnen overeen. Hier zie je met een pijl aangegeven de knop die de diepte van het mes regelt.
Hier zie je dat de geleider die onder de tafel zit scheef loopt. Dat is niet de bedoeling, maar die kon ik bijstellen.
Dit is de vergrendelaar van het mes. Daarmee kun je er voor zorgen dat je zonder risico het mes in de hoogste stand kunt zetten. Het mes kan dan niet per ongeluk vallen terwijl je bijvoorbeeld een boek aan het goed leggen bent.
Dit is de naam van de producent en het nummer van het mes Ideal 3600 – 3610.
Nogmaals de vergrendelaar. Nu wat schoner.
Hier zie je het mes nadat ik hem uit de machine gehaald heb. Dit ga ik waarschijnlijk de komende week laten slijpen.
Hier zie je een indicator die gaat helpen bij het vaststellen van de grootte van het te snijden oppervlak (de snijlengte van het te snijden papier). Die zit aan het onderdeel dat de achteraanslag genoemd wordt. De achteraanslag wordt met de slinger bediend. Hij kan na reiniging weer helemaal vooraan bij het mes komen en helemaal tot achteraan de tafel komen.
Dit is de schoongemaakte kap van het scharniermechanisme van het mes (de hefboom).
Dit is de klem. Dat wil zeggen de schoongemaakte onderdelen die samen de klem vormen. Als je een stapel papier op de snijmachine legt dan kun je er met de klem voor zorgen dat het papier mooi blijft liggen en je dus, ook bij een hogere stapel, recht papier kunt snijden.
Nou dat is wel een heel cryptische titel.
Ideal 3600 – 3610 is de naam en het nummer van het mes in
de snijmachine die ik deze week kocht.
Ik wilde hier wat foto’s laten zien van het schoonmaken en
wat ik inmiddels aan functies heb ontdekt.
Maar de website Photobucket, waar mijn foto’s gehost worden,
is al meer dan anderhalf uur voor iedereen uit de lucht.
Geen idee wat er aan de hand is.
Ik merk wel dat de afbeeldingen die ik eerder opnam op mijn weblog
gewoon te zien zijn. Dat duidt erop dat men alleen het onderhoudsdeel
uit de lucht heeft gehaald.
Ik ga op zoek naar een omweg.
Gisteren nog even geprobeerd de lino’s die ik in de middag
gesneden heb, af te drukken.
Zo zien de lino’s er uit als ze ingeinkt zijn:
De afdrukken, daar ben ik nog niet helemaal tevreden over.
Vooral de bruine pater is nog niet egaal blauw.
De tekeningen komer er wel goed uit.
Bij de sleutel moet ik nog wat bijsnijden.
Maar dat gaat lukken.
Al even geleden ben ik begonnen aan de jaarkaart 2016.
Maar door ander werk en de vakantie is dit nog steeds niet af.
Gisteren heb ik wel een belangrijke stap gezet omdat
ik een aantal afdrukken heb gemaakt van de drie lino’s
die samen een driekleurendruk moeten gaan worden.
Over de waterbasis drukinkt ben ik niet zo tevreden.
De inkt pakt slecht, dekt slecht en is al heel
snel opgedroogd, nog voor je hem kunt verwerken.
Daar moet ik nog eens over nadenken.
Deze problemen had ik niet toen ik de reguliere
drukinkten gebruikte.
Maar goed nu zijn de droogtijden kort en het schoonmaken eenvoudig.
Maar als het resultaat niet is wat ik wel……
De lino voor de jaarkaart (met twee journalistieke teksten van Arnon Grunberg) begint met het woord jaar.
Zo maar eens een aantal gedrukt om mee te kunnen experimenteren.
Na ‘jaar’ volgt ‘kaart’. Zouden ze over elkaar heen passen?
Na ‘jaar’ volgt ‘kaart’ en dan het jaartal en de afbeeldingen die er 1 ding van moeten maken.
Van elks een paar exemplaren gemaakt.
Zou ook leuk zijn tegen een muur.
In de avond kon ik met een tweede kleur ‘kaart’ al over ‘jaar’ zetten.
Dan bijvoorbeeld ‘jaar’ over het totaalbeeld.
En ook ‘kaart’ over het totaalbeeld.
De tweede poging lukte al veel beter dan de eerste dummy.
Het papier wat ik nu gebruik is veel steviger.
Maar ik heb ook de steken veel strakker gehouden.
Dat geeft een goed effect.
Ik gebruik deze dummy gelijk om iets anders uit te proberen.
Ieder katern bestaat uit 1 pagina.
Die pagina’s zijn gemaakt uit een dubbelgevouwen
stuk papier waarbij ik een deel van de bovenste helft
heb afgesneden.
Dat wat ik er af snij gebruik ik om een haakse hoek uit
te snijden. Die vormt de basis voor een soort ‘zakje’
dat ontstaan als de pagina wordt dicht geplakt.
Dat zakje gebruik ik vervolgens om een paar foto’s in te bewaren.
Zo is dit een soort fotobijlage bij het boek dat ik aan het
maken ben.
Hier zie je het dubbelgevouwen vel papier, de hoek die ik uit de voorkant heb gesneden en de haakse hoek die is heb gesneden. Die haakse hoek plak ik tussen de twee delen van de pagina. Op de achterste helft om precies te zijn. Nadat de pagina is ingebonden plak ik de voorkant van het vel op de haakse driehoek zodat een soort ‘zak’ ontstaat.
Dit zijn de katernen met de pagina’s die de kaft gaan vormen. De voorkant heb ik ooit eens beklad met houtskool. Die heb ik nu gefixeerd en kan die dienst doen als kaft voor deze dummy.
Dit is een detail van de vorige foto om de gaatjes te laten zien die in de rug gemaakt zijn.
Deze keer heb ik 4 gaatjes in de rug gemaakt. Volgens de methode van Shereen LaPlantz heb ik dus twee draden en vier naalden nodig. Het binden kan beginnen.
Dit is het eindresultaat. Omdat ik de draden strakker gespannen heb zie je minder duidelijk dat het een Koptische binding is. Maar de eigenschap van het eenvoudig plat kunnen openen van het boek blijft aanwezig. Het boek zit nu veel steviger in elkaar. Nu moet het nog gelijmd worden. De kaften worden dicht geplakt en in mijn geval ook de pagina’s. Dan kan het onder bezwaar.
Zoals te zien is kan het boek helemaal plat open liggen. Dat komt goed uit om het boek onder bezwaar te leggen. Zo kunnen beide kaften onderop liggen en is de kans het grootst dat beide goed vlak opdrogen. Nog even afwachten.
De achterkant van mijn Jaarkaart 2016
ga ik maken met drie linoleumsnedes.
Binnenkort ga ik ze voor het eerst afdrukken.
De drie lino’s voor de jaarkaart 2016. Op de voorzijde staan twee journalistieke teksten van Arnon Grunberg.
Het is druk in het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur.
Op 2 april begint de tentoonstelling Blikvangers
over het werk van Fiep Westendorp.
De tekenaar van onder andere Jip en Janneke.
Men is al druk bezig de tentoonstellingsruimte in te richten
maar ook andere ruimtes van het museum komen onder
de aandacht. Zoals bijvoorbeeld de entree.
Dit is een van de wanden in de entree die veranderd gaat worden. Inmiddels is de verandering al doorgevoerd maar dat heb ik nog niet gezien. Aan het plafond hangen een aantal afbeeldingen van belangrijke ambachten zoals de journalistiek.
Dit is een andere wand. Deze zal zo blijven. Hier wordt het drukkersvak verbeeld.
Van de borden die aan het plafond hingen heb ik er
een paar gefotografeerd. Zij zijn het voorwerp van de dag.
Linoleumsnede.
Uitgeverij.
Handzetten. Het rechthoekige voorwerp dat de letters A, B en C verbindt met X, Y en Z is een zethaak.
Machinezetten. De grote vorm in het midden verbeeldt een matrijs.
Boekdruk.
Ze zijn in het museum beter te bekijken dan op mijn foto’s.
Breng gerust een bezoek en vraag naar deze borden.
De titel is niet helemaal waar.
Maar voor het drukwerk aan mijn boek klopt het wel.
Na veel weken zetwerk, zijn alle teksten van het
laatste verhaal gereed.
De laatste loodjes slaan dan op het drukken van de tekst.
Daar is deze week mee begonnen en we maken dit
over twee weken af.
Nu kunnen de pagina’s, die aan 1 kant bedrukt zijn, drogen.
Het begon deze week in de FutureDome. Daar heb ik met kopietjes van de drukproeven een ontwerp gemaakt waarbij duidelijk wordt welke teksten waar op de twee pagina’s moeten komen. De pagina’s samen vormen een katern.
Een maal in het Nederlands Drukkerij Museum, op woensdag, hebben we de laatste correcties doorgevoerd op de teksten en die konden vervolgens naar de pers.
Het opbouwen van de pagina’s is dan nog een heel werk. Een heel precies werk. De letters vallen gemakkelijk om, ook als ze goed opgebonden zijn. Vervolgens moet de tekst goed op het papier gepositioneerd worden. Dat is waar voor de marges aan de zijkanten, boven en onderkant. Maar ook voor de ruimte tussen de twee tekstblokken.
De grootte van de zetsels is afhankelijk van de grootte van de galei waar ze op opgeslagen lagen. Dat had misschien wel anders gekund maar dan had het ontwerp eerder gereed moeten zijn. Daarom moeten we de zetsels op de pers nog even opnieuw verdelen en eventueel weer opbinden en wegleggen om later te verwerken. Twee vrijwillewgers van het Nederlands Drukkerij Museum voeren alle werkzaamheden uit. Ik sta erbij kijk en weet hoe de teksten in elkaar zitten. Ik ben de vraagbaak.
Zowel bladzijde 1 en 8 als 3 en 6 zijn afgedrukt. De andere bladzijdes gaan op de achterkant volgen.
De drukker in actie!
Afgelopen zaterdag waren familieleden op bezoek in de FutureDome.
Een open dag in een voormalige gevangenis.
Ik wilde de mensen mijn werkplaats laten zien maar hen ook vragen
mee te werken aan een klein boekje dat ik ga maken.
Daarvoor wil ik hun handschrift hebben.
dus ik ben begonnen de pagina’s van het boekje voor te bereiden.
Uitgangspunt is een product van de middeleeuwse boekbinderij
De Papieren Eenhoorn.
Ze hebben een boekje uit 1498 omgewerkt naar een doe-het-zelf-pakket.
Met dat pakketje ben ik bezig maar tegelijkertijd maak ik een eigen versie.
De bladen zijn rechthoekig met bovenaan een driekhoekje als uitsteeksel.
Ik wil een kader op dat blad om wat meer kleur op het blad te krijgen
en om weer eens een snelle lino opdracht voor mezelf te maken.
Hier zie je de uitgesneden lino met een ‘regenjasje’ aan. Ik wil graag dat bij deze lino er geen verf buiten het kader of in het kader komt. Daarom maak ik van papier een mal die ik aanbreng op de lino voordat is de inkt aanbreng.
Dit is de lino. Het is gesnedne uit een kurkvloer. Daar kun je heel snel in snijden omdat het zo zacht is. Dat is natuurlijk gelijk ook iets waar je mee op moet letten. Daarnaast brokkelt deze lino sneller af dan de traditionele linoleum. Je ziet onderaan rechts bij de staande lijn dat er aan de binnenkant een stukje is afgebrokkeld. Hier zie je dat ik de lino vastplak op een ondergrond zodat wanneer ik hem onder de pers schuif er niets kan verschuiven. Het helpt me ook om het papier beter te positioneren.
Lino met afdruk.
Ik heb mijn gasten drie varianten voorgelegd: papier zonder kader, met een rood of een blauw kader.
Nu ging een van mijn gasten in de middag deelnemen aan de
Carnavalswandeling in Breda.
Laten die ook het voormalige koepelcomplex aandoen.
Dus een gast is afgelopen zaterdag twee maal te gast geweest
in de FutureDome.
Daar werden de volgende foto’s gemaakt:
Blijkbaar was er een optreden van een Elvis imitator. Je mag raden wat hij zong: Jailhouse Rock.
De sfeer zat er in de middag dus ook goed in.
Binnenkort volgt er een mooiere foto.
De koppermaandagprent van dit jaar ligt in mijn werkplaats
onder bezwaar recht te worden.
Ik maakte vandaag een foto terwijl gereedschap de prent recht houdt.
De prent is van het Nederlands Drukkerij Museum.
Het ontwerp met een tekening van Fiep Westendorp is van
Wietske Lute. Heel mooi!
Aanleiding is de viering van de 100ste geboortedag van de beroemde en geliefde illustrator Fiep Westendorp. De prent is gemaakt door het Nederlands Drukkerij Museum dat de traditie van koppermaandag en de bijbehorende prent al weer jaren in ere houdt.
Het Nederlands Drukkerij Museum heeft een mooie
collectie historische machines die in het museum, werkend,
te zien zijn. Echt een unieke belevenis.
Maar het mooiste deel van het museum vind ik
de handzetterij.
Heel compleet van inrichting en voorzien van alle kennis en kunde
die je maar kunt wensen in de vorm van de verantwoordelijke handzetter.
Vanochtend was ik er en maakte de volgende foto’s:
Hier is de handzetter aan het werk om mijn laatste stukken tekst, die net gecorrigeerd zijn, nog een keer af te drukken op een proefpers. Ik kan ze dan rustig nog een keer laten lezen voordat we volgende week de tekst definitief gaan drukken. Alle teksten voor mijn boek zijn dan gereed.
Hier zie je de zetbokken en kasten gevuld met allerlei lettertypes, interlinies, regletten, sluitstukken, clichés en wat je maar kunt bedenken. Tot aan perkament en een veer toe!
Vulwit, nog meer lettertypes, dresseergereedschap, te veel om op te noemen.
In Trouw staat afgelopen zaterdag een paginavullend artikel over de FutureDome in Breda. Het artikel is geschreven door Carl Mureau. De foto’s zijn van Merlin Deleman. 11/02/2017.
Gisteren de tijd genomen mijn twee letterkasten samen te voegen tot een.
De getekende kapitalen (hoofdletters met accenten als Ă, Ü) uit
de letterkast gehaald (wanneer gebruikt he die nou) en vervangen
door dezelfde letters maar dan in onderkast (de kleine letter variant).
Naast deze wijziging nog een paar andere dingen verandert zodat
de letterkast in de basis precies is ingericht zoals een
Nederlandse zetkast ingericht moet zijn.
Wikipedia:
Kapitaal, grote letter of bovenkast is in de typografie de naam voor wat in de volksmond hoofdletter heet. Kapitalen zijn het tegenovergestelde van de onderkast (de kleine letters). De kapitaal komt het meest voor als hoofdletter: aan het begin van een naam en aan het begin van een zin. Maar kapitalen worden ook gebruikt in afkortingen (bijvoorbeeld DNS of DHCP). Een kapitaal is dus niet per definitie een hoofdletter, maar een hoofdletter is wel altijd een kapitaal.
Het kapitaal-schrift stamt al uit de tijd van de Romeinen voor het begin van de Gregoriaanse jaartelling. Op vele plaatsen zijn de teksten te vinden, een beroemd voorbeeld is de zuil van Trajanus. De oorsprong gaat echter nog verder terug op het alfabet van de Grieken, die zelf weer schatplichtig waren aan de Phoeniciers.
De Romeinse kapitalen bleven vele eeuwen behouden in de vele inscripties in steen, op graven, steles en monumenten. Tijdens de Renaissance werd teruggegrepen op de vele oude voorbeelden die de Venetiaanse lettersnijders om zich heen zagen om hun kapitalen vorm te geven.
De naam “bovenkast” stamt uit de tijd dat loden letters werden gebruikt om teksten te drukken. De letter van een corps werd gewoonlijk in twee letterladen weggeborgen, de bovenste lade bevatte de kapitalen, de onderste lade de “kleine” letters. Op deze manier werd “bovenkast” uiteindelijk synoniem aan “kapitaal”. Gelijk zo werd “onderkast” synoniem aan “kleine letter”.
Even verder staat:
de “getekende” letters. Dat wil zeggen: alle letters, hoofd-letters en kleine letters met een teken of accent
De volgende website geeft een overzicht van letterkasten
in de diverse landen om ons heen.
Je zult daar zien dat er niet 1 Nederlandse lay-out voor
letterkasten zijn maar meerdere.
Dat betekent dat een aantal letters in zelfgemaakt envelopjes in een la gaan. Klaar om te gebruiken maar niet direct vanuit de letterkast.
Daarnaast heb ik de foto die ik op canvas heb laten aanbrengen, geplakt op een stuk karton zodat het dadelijk de voorkant kan worden van de set van twee boeken over India. Jonge Sikh in de Gouden Tempel in Amritsar.
Argusvlinder 