Aram Bartholl, MAP.
Van mij mag de grote A best weg.
Ik vond het niet echt een icoon voor de stad.
Opvallend was het natuurlijk.
Overal in de wereld is het teken geplaatst en kreeg het media-aandacht.
Maar dat maakt het voor mij nog geen goede kunst.
Het is meer reclame dan kunst.
Maar misschien is dat nou juist een nieuwe
grens die overschreden wordt door Aram Bartholl.
De Pauw, In pracht en praal, Boschstraat 108.
De inhuldiging van Koningin Wilhelmina op 6 september 1898 wekte in Nederland een golf van vaderlandsliefde op. Op 31 augustus (Koninginnedag) werd op de Grote Markt in Breda de Wilheminafontein onthuld, ontworpen door A.F. Gips te Delft. In 1909 werd de fontein verplaatst naar de Sophiastraat, waar het bouwwerk meer tot zijn recht komt.
Al weer een tijdje terug is de Wilhelminafontein gerestaureerd.
Vandaag was het zo’n mooi weer dat ik maar eens wat foto’s ben gaan maken
van deze icooon van Breda.
De felle kleuren zijn terug, alleen spuit hij niet iedere dag.
Ik denk alleen in de zomer. Vandaag in ieder geval niet.
Abraham Frans Gips is de beeldhouwer die de fontein ontwierp. Nu staat de Wilhelminafontein in de Sofiastraat in Breda.
Het portret van de jonge Wilhelmina.
Compleet met zeepaardjes, salamanders, kikkers en het wapen van de stad Breda.
Voor mij was het meer een cultuuravond.
Na een week werken, zit een cultuurnacht er niet meer in.
Deze keer heb ik me beperkt tot het centrum van de stad.
De zesde cultuurnacht brengt niet veel nieuws.
Het was dan ook vooral een lange wandeling.
Toch heb ik wel leuke dingen gezien en gehoord.
Een fotoverslag.
Even langs de buren lopen: Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein.
In de Grote Kerk heb ik een passepartout gekocht.
Men was er in afwachting van een voorstelling.
In de St. Janstraat ontdekte ik een glas-in-lood raam met de Heilige Antonius als onderwerp.
In het tijdelijke onderkomen van het Carnaval Museum zag ik de Raad van elluf en de Burgemeester en deze tuba.
Onderweg naar het Breda’s Museum heb ik nog twee foto’s uit de hand gemaakt van het Chasse Theater.
Chasse Theater met Kloosterkazerne in Breda.
Voor het eerst bezocht ik het SBK / Galerie 48.
Daar ging de Argusvlinder zelf ook nog op de foto, maar daar heb ik geen bewijs van.
Hoek Odilia van Salmstraat, Markendaalseweg.
In galerie Ecker zag ik een soort performance.
Op de website lees ik:
Achter in de galerie presenteert ‘OnVoorZien’ speciaal voor de cultuurnacht een 3 uur durende performance door 3 actrices in een zich herhalende en uitputtende setting op zoek naar het wezen achter de mythe:
‘ig fie neia’Spel: Teunie de Brouwer, Lotte de Krom, Nikki Poppelaars.
Concept en regie: Juup Luijten.Juup: ‘Deze performance zie ik als beeld waar je steeds opnieuw in kunt duiken, hoe kort en intens ook’.
De performance speelde zich af in een driehoekige ruimte,
voor de toeschouwer achter plastic.
Voor mij het meest interessante van de avond.
Waterzuiveringsgemaal aan de Markendaalseweg.
Thema van 2014: Ut wor plakke of dweile.
Vanavond zag ik bij het weerbericht,
onderdeel van het 6 uur journaal,
een foto van de Grote Markt in Breda met marktkramen.
In de stralende zon.
Dat had ik vanochtend om half 8 niet kunnen vermoeden.
Toen ben ik namelijk foto’s gaan maken.
Van het opbouwen van de markt.
Mooi met het licht van de kramen,
de kleiren van het tentdoek en de reclame
en het donker(blauw) van de lucht.
Vis uitstallen.
Hier kunt U pinnen.
Nog even bijpraten voor de klanten komen.
Kaas.
Vrijdagmarkt in opbouw op de Grote Markt van Breda met de Antonius op de achtergrond.
Kleding.
Groente en fruit.
Vanaf de aanhanger.
Fleece.
Stoffen.
Veel stoffen.
Judith.
Brood. Het rook er heerlijk!
Een eerste klant voor kaas.
8 uur.
Vanaf de trappen van het stadhuis.
Naar nieuwe horeca in het centrum van Breda
zijn we altijd nieuwsgierig.
Stel dat er weer eens een goede zaak bijkomt.
Als dan de nieuwe gelegenheid zich vestigt op de Grote Markt
in een pand dat de Walliser Stube als een van de voorgangers heeft.
Dan wordt de lat hoog gelegd.
We hebben een soort haat/liefde verhoudig met wijnbars.
We houden van wijn. Zeker wit.
Wijnbars in Nederland hebben echter de neiging een inrichting te hebben
die meer lijkt op dat van een restaurant dan op een bar.
Dat is bij Pinot ook het geval.
Ze noemen zich naast wijnbar ook wijnrestaurant.
Er staan twee lage tafels met lage barkrukken
naast alle andere gewone restauranttafels.
Daarmee wordt bewust of onbewust gekozen voor een publiek
dat aan tafel wil gaan zitten om iets te drinken.
Ik ervaar dat meer als een belemmering om te genieten
dan als een hulp bij het genieten.
40 open wijnen en drie mensen in de bediening is misschien wat veel.
Zo groot is het pand nu ook weer niet.
Waarom niet een meer beperkte, goed beschreven aantal open wijnen
met een grote groep (met misschien ook minder bekende) wijnen op de fles.
Uitgevoerd in klein en groter formaat.
De prijzen zijn vriendelijk, maar waar is de rose?
Moet je echt en Argentijnse en Chileense en Amerikaanse wijnen hebben?
Weer een Grüner Veltliner uit Oostenrijk.
Natuurlijk, allemaal lekker, maar er is nog zoveel meer.
Gegeten hebben we er nog niet, maar dat gaan we vast een keer proberen.
Lekkere welkom bubbels.
De bediening was goed. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Dat valt vaak niet mee.
Met kennis van wijn en prettig in de omgang.
Je wordt er goed verzorgd, dus ga eens proberen!
Soort alternatieve kerstster in het Begijnhof in Breda (uitgebloeide artisjok).
Etalages, ramen van binnenstadbewoners zijn het onderwerp van deze blog. De kerken zijn dicht vandaag anders hadden hier nog een paar extra kerststallen gestaan.
Breda, Markkade/Academiesingel/Tramsingel: de brug van 300 miljoen Euro en heel veel verkeersellende.
Nee mevrouw, u krijgt geen thuiszorg meer.
Het budget is op.
We hebben 300 miljoen uitgegeven aan een nieuwe brug,
een halve meter hoger dan de vorige brug
die nog in goede staat was.
Een typisch geval van regentenhoogmoed.
Is de verkeerssituatie veiliger?
Nou nee.
Is er meer ruimte voor het verkeer?
Nou nee, alleen voor die 10 jachten per jaar
die 100 meter dichter bij het centrum willen komen.
Het was niet eens Zwarte Piet.
Althans dat neem ik aan.
Die was vanochtend niet meer te zien toen ik door
de nog donkere straten van Breda reed.
De straten waren nat, van het zout dat op de straten lag?
De temperatuur was boven nul en als ik de weerberichten goed
heb begrepen gaat het vanmiddag/vanavond regenen.
Misschien zonde van dat zout.
Ik neem aan dat het vanavond Sint en Piet niet meer zal helpen.
De wonderlijke wegen van de Bredase overheid.
Onder het genot van een pepermuntje
dat ik gisteren kreeg (een rol)
in de boekhandel bij het kopen van het boekje:
De Faam, 175 jaar suikerwerken,
blader ik door het hieronder afgebeelde boekje.
Deze fabriek met een oude geschiedenis gaat dicht.
In 1838 opende de heer de Bont een banketbakkerij met suikerwerken.
In de Catharinastraat.
Zijn zoon neemt het bedrijf over in 1851.
Deze Petrus de Bont bedenkt een machine om Engelse pepermunt te maken
en krijgt hiervoor octrooi in 1858 van Koning Willem III.
Zou het in de nieuwe biografie staan?
Petrus hanteert Petrus de Bont het Fama-logo (de godin van roem
en goede naam).
Petrus sterft in 1861 en de bedrijfsvoering gaat over op zijn vrouw.
In 1869 installeert ze een stoommachine.
Een nieuwe vestiging wordt geopend in de Middellaan.
De zoon van Petrus, Piet de Bont helpt nog bij het opzetten van de Kwatta.
In 1912 wordt een nieuwe fabriek gestart in Teteringen, een buurgemeente van Breda.
In 1941 worden de typische, geglazuurde letters op de gevel geplaatst.
In 1963 wordt het merk De Faam in 52 landen verkocht.
In 1964 beginnen de overnames. eerst door GEO Basset & Co,
dan Cadbury Schweppes gevolgd door Astra Sweets N.V.
Wat gaat er met het gebouw gebeuren?
Kort geleden vroeg mijn vader nog aan me:
De Faam, bestaat die eigenlijk nog?
Zonder aarzeling antwoorde ik: Natuurlijk.
Maar zo natuurlijk is dat blijkbaar niet.
Afgelopen zaterdag zag ik het al,
Binnenkort is er een een boekpresentatie van het boek:
De Faam
175 jaar suikerwerk.
Ik heb er ooit nog eens een zomervakantie gewerkt.
Wat gaan ze met het gebouw doen?
De kermis is altijd een heerlijk object om te fotograferen.
Deze keer ben ik overdag op bezoek gegaan.
Deze keer heb ik een rondje over de kermis gelopen.
ook nu weer heb ik me verbaasd over de ‘Amerikaanse’ sub cultuur
die er zo sterk aanwezig is.
Voor degene die mijn interesse kennen voor de Amerikaanse serie Dexter
komen de volgende beelden natuurlijk niet als verrassend over.
Dollars en blond.
… en bloot en sterren.
Break dance? Dat is toch al een tijdje geleden?
Het berenparadijs.
Met zo’n afbeelding verwacht je toch niet meteen een snoeptent met zuurstokken en nougat?
Cowboys and Indians.
Misschien binnenkort een politiek correcte discussie over cowboys en girls
en de rol van de Indiaan in de western?
Terug bij Las Vegas, terug bij af.
Daarna snel thuis oliebollen gegeten.
Singelloop 2013 Halve Marathon.
De wedstrijdleiding.
De kopgroep na 10 minuten.
Er zijn veel deelnemers.
De koplopers na ongeveer een half uur op de Hoge Brug.
De pers heeft zich bij de Hoge Brug opgesteld.
Veel publiek.
De eerste vrouw na ongeveer 10 kilometer.
Tijdelijke brug op de Grote Markt over de Veemarktstraat.
De waterpost.
Grote Markt, in afwachting van de finish.
Finale van de winnaar.
Op de streep.
Finale eerste vrouw.
Grote Markt.
Een paar indrukken van de Singelloop.
Afgelopen Zondag was het prachtig weer
en ik ben dus voor het eerst sinds lange tijd
weer een keer op het station geweest.
Daar gebeurt een hoop.
Het blijft opmerkelijk hoe einig mensen
in mijn omgeving Ozark Henry kennen.
Ozark Henry
is de pseudoniem voor de Belg Piet Goddaer.
Het is een unieke mix van organische ritmes
in duet met ijle, vluchtige stemmen.
Maar onder dat moois verbergen zijn teksten
meer dan eens het donkere, het sombere en de dood
Gisteren trad hij op, met zijn band,
in de Mezz. Ik was erbij.
Ik heb genoten!
Veel oude nummers heb ik gisteren gehoord.
Nu samen gezongen met Amaryllis Uitterlinden.
Een aanwinst hoewel niet altijd zuiver.
De techniek liet de band een paar maal in de steek.
Dat past niet bij een act als Ozark Henry.
Het gestyleerde optreden verdraagt dergelijke onderbrekingen slecht.
Indrukwekkend vond ik: Plaudite amici comedia finita est.
Wikipedia:
“Plaudite, amici, comedia finita est.”
(Applaudisseert, vrienden, de voorstelling is voorbij!)
(1827) – Ludwig van Beethoven (wellicht),
gebaseerd op een citaat van Augustus,
vaste slotformule in de commedia dell’arte.
Argusvlinder 