Breda, Markendaalseweg, Verlengde Mark.
Auteursarchief: Argusvlinder
Florence
De stad is ongelofelijk.
Kunst is er als het ware opgestapeld, ja valt er over.
Dit jaar was ik daar 10 nachten en ik maakte er foto’s.
Vooral van al die prachtige kunstwerken.
Ik had er nog makkelijk 10 dagen kunnen blijven.
Ik ga het proberen te doceren.
De ‘Logia della signoria’ is een soort podium/baldakijn
van steen. Ooit misschien gebruikt als een soort van openbare
vergaderplaats. Nu bevat het een serie beelden.
De logia bevat 4 beelden boven in de gevel.
Ze zijn gemaakt door Agnolo Gaddi. We gaan meer van hem zien.
Florence, Logia della signoria. The four cardinal virtues: Temperance (Matigheid id denk ik een goede vertaling).
Fortitude – geluk.
Er is veel kunst te zien in Florence en daarvan is ook
veel gerestaureerd en soms gewoonweg vervangen door moderne kopieën
omdat milieuverontreiniging de werken aantast.
Dat is niet erg maar wel goed om te weten.
Nee, ik heb geen bordenfobie
Er zijn mensen in het Valkenberg die de gemeente willen helpen
bij het opruimen van verkeersborden.
Breda, Valkenberg.
Waar zou dit bord voor zijn?
In de St. Annastraat in Breda staan twee verkeersborden.
Ze staan 20 misschien 30 meter van elkaar af.
De borden staan zo dat de teksten van de twee borden
van elkaar afgekeerd staan.
Maar geen idee wat de borden betekenen.
Ik zag de borden voor het eerst kort na de Singelloop,
maar of er een verband is weet ik niet.
Passeerhaven.
Overigens is de straat op dit punt niet breder dan de rest van de straat.
Van boven naar beneden in onvoorspelbare draaiingen
Het laatste bericht over de tentoonstelling ‘Nachtvlucht’
in Stdelijk Museum Breda over het werk van Pieter Laurens Mol.
Pieter Laurens Mol, Kompas – Storing, ongedateerd (Jaren 70). Olieverf op ijsspateltjes, triplex en messing nagel.
Pieter Laurens Mol, Plus-Minus, 1974. Messing en rubber.
Pieter Laurens Mol, Untitled, 1978. Zwart/Wit foto.
Pieter Laurens Mol, Mood-Doom, 1975 – 1999. Gemoedstoestand / Lotsbestemming. Logboek en werkschrift voor muurschildering.
Stedelijk Museum Breda, Pieter Laurens Mol, Broederschap der Polen, 1976. Teer en kalk op vurenhouten wiggen.
Pieter Laurens Mol, The artist’s studio. Portrait of the artist in his studio, 2012. Zwart/Wit-foto, staalconstructies, loodgietsel, bloempot, glazen pot en loodmenie op kwasten.
Pieter Laurens Mol, Souvenir de Breda, 1988. Aardenwerk drinkbeker afgevuld met asfaltteer.
Een tentoonstelling met veel humor en denkwerk.
Ik heb genoten.
Zeekat
Nog een fantasievis. Ook deze serie foto´s komen van de workshop ´Monsters en meerminnen´ die in de Artis Bibliotheek gegeven werd door Sophia Hendrikx. We kregen een prachtige reeks boekillustraties te zien. Vandaag ontdekte ik nog iets heel bijzonders, een toevalligheid de te gek is om te geloven.
Caroli Linnaei, Systema Naturae.
Pierre Belon, La nature et diversité des poissons, 1555.
Na afloop van de pauze maakte ik nog foto’s van het interieur van de leeszaal van de Artis Bibliotheek. Van een rijtje boeken en van de wanden. Zie dat groene boek, rechts en de titel: Arcangeli, Flora Italiana. Dat is het werk waarover ik eerder al schreef en waarvan ik een beschrijving zag toen ik dit jaar in Florence was. Dat is een enorm toeval.
Artis Bibliotheek in Amsterdam, onderdeel van Special Collections University of Amsterdam.
Wil je nog veel meer afbeeldingen van dieren zien? Kijk dan eens op Wikipedia Commens. Zoek er op ‘Iconographia Zoologica’, een grote verzameling gedigitaliseerde afbeeldingen. De afbeelding hierboven is een voorbeeld. Dit is de: Spondylus Costatus.
Sophia Hendrikx vertelde over afbeeldingen van monsters en over de nagemaakte voorbeelden die in verzamelingen belandden.
Zeeslangen waren ook een gewild onderwerp van gesprek: The Great Sea Serpent, A.C. Oudemans Jzn.
De monocerote.
Als afsluiting: drie eenhoorns.
Zie ginds…..
De tijd van het jaar komt er aan dat ‘Zie ginds’ een
heel aantrekkelijke titel wordt voor een bericht.
Mijn bericht gaat over het zagen van een boot, een schip.
Dan snap je het verband wel.
De vorige keer zagen jullie dat de lucht uitgezaagd was. Rest nog de water partijen. Hier is bij een eerste waterpartij al het grootste deel gezaagd.
Als die er uit is zoals je hier kunt zien is het de beurt aan het laatste deel.
Ook dat deel liets zich eenvoudig zagen. Afgelopen week was het in het zuiden van het land herfstvakantie en dus was er afgelopen vrijdag geen les. Daarom heb ik voldoende tijd om ook aan mijn tweede project te werken.
Het plaatje koper waar ik dat werk in ga maken is smaller dan het 10 bij 10 dat ik kocht. Dus de eerste actie is om het plaatje op maat te zagen. Het deel onder de ingekraste afbeelding gaat de voet worden.
Vanuit verschillend perspectief dezelfde stand van het werk. Ik kan geen stuk metaal van 10 centimeter vanuit 1 kant afzagen. Dat lukt niet met de afmetingen van de beugel van de zaag. Dus dit is het eerste deel.
Het basisplaatje heeft nu de goede afmetingen. Nu kunnen de delen er uit gehaald worden die ik uit het ontwerp weg wil hebben. Vooral de lucht.
De vuilniswagen kwam vandaag langs….
De vuilniswagen heeft een van de lantaarnpalen, met een nostalgische uitstraling en bloembakken, omgereden.
Er is wel wat kracht bij komen kijken want de moeren, op de schroefdraad in de sokkel die de lantaarnpaal overeind houden, zijn gewoon door de aanhechtingsplaatsen van de paal heen getrokken. Dit was geen zacht duwtje.
Goed margedrukwerk
De Statenhofpers maakt met regelmaat heel mooi werk
met heel veel liefde voor het vak en respect voor de inhoud.
Dit is daar weer een prima voorbeeld van.
Arjan Peters schreef een gedicht over 2 dichters, die
het als een van hun taken zagen, om bij begrafenissen van mensen
zonder familie of vrienden, aanwezig te zijn en zelfs een
gedicht voor te dragen.
Toen Peters het gedicht breder publiceerde werd hij benaderd
door iemand die een foto gemaakt had van de twee dichters.
Het gedicht gemaakt vanuit een herinnering werd ineens versterkt
met beeldmateriaal.
En nu kunnen wij er ook van genieten in een handgezet, -gedrukt,
-ingebonden, genummerde uitvoering met daarin een zwart/wit foto.
Auteur en fotograaf voorzagen het boekje van handtekeningen.
Statenhofpers, Arjan Peters schrijver, Peter H.Toxopeus fotograaf, Cees van ’t Hof drukte de exemplaren van de foto die in een van de pagina’s werd ingestoken. ‘Samen naar Sint Barbara’, is de titel.
De twee dichters waren Menno Wigman en F. Starik.
Een spiraalvormig ballet met veel pasjes en zijstappen
Mijn serie over de tentoonstelling van Pieter Laurens Mol vervolg ik met: The Dream Estate, 1996. Zinkplaat op hout, linnen kussensloop met zwanendonsvulling.
Stedelijk Museum Breda, Pieter Laurens Mol, S.O.S. Pendulum, 1990. Gezwart stalen onderdelen en natuurzijde in gelakt houten kistje.
Een magische pendel om besluiten te nemen op
kruispunten in een mensenleven.
In dit DIY-instrument hangen peillood en noodsignaal
samen aan een zijden draadje.
Pieter Laurens Mol, Hellegids, 1986. Zwavel en houtskoolstof in caseïne op katoenbladen.
Pieter Laurens Mol, Bijlslagregen (Boze Bui), 1975. Houtdruk op papier.
Pieter Laurens Mol, Askruisje, 1968. As van verbrande kunstwerken en getypte tekst op papier.
Pieter Laurens Mol, Memorandum, 1986. Teer en kraaienveren op houten paneel.
Dit voorwerp staat voor iets dat deze dagen veel stof doet opwaaien: Weerbericht, ongedateerd. Katoen wattenbolletjes en tinnen lepel op gezwarte houten basis.
Silhouettes
Leuke vlinder, dacht ik. Dat is het ook maar het is een buxusmot. Wij hebben nog een paar planten.
Gezien de titel van dit stukje snap je wel dat dit een van de foto’s is waar dit bericht eigenlijk om gaat. Breda, Valkenberg, Waalse Kerk.
Breda, Vismarktstraat, Grote Kerk.
Buizenpret
Tijdens een wandeling door de stad zie ik
met regelmaat la deze buizen.
Vandaag met een stoere laatste foto.
Breda, Markendaalseweg, begin van de Verlengde Mark.
Het is duidelijk dat ze niet worden gebruikt om vloeistoffen te transporteren.
Het stoere laswerk.
Een boot zagen?
Dit is het begin. De gaatjes zijn de startpunten van de zaagtrajecten.
Een stukje lucht en een eerste golf zijn uit het plaatje messing gezaagd. Eerste zaag is gesneuveld. Kijken waar ik morgen kan komen.
Zeemonnik in de Artisbibliotheek
Leeszaal van de Artis Bibliotheek in Amsterdam.
In augustus bezocht ik twee workshops in de Artis Bibliotheek.
Ze werden georganiseerd door het Allard Pierson Museum.
De eerste van de twee workshops had als titel:
‘Monsters en meerminnen in natuurhistorische werken uit de vroegmoderne tijd’.
De workshop werd gegeven door Sophia Hendrikx.
Het was een indrukwekkende middag waarvan ik een paar foto’s heb.
Van een zeemonnik had ik nog nooit gehoord maar dit is een afbeelding van dit fenomeen. In latijn: Monstrum Marinum Effigie Monachi. Helaas waren de titels van de auteurs en boeken niet zo vanzelfsprekend voor mij. Dus die kan ik niet met zekerheid vaststellen. Ik weet zeker dat we die middag ‘Ulisse Aldrovandi, De piscibus libri V et de cetis liber I, 1640 en verzorgd door Johannes Cornelius Uiterweer’ en ‘Conrad Gessner, Historia Piscium, 1620’ zagen.
Bij gebrek aan een betere naam, dit is een zeeaap (Simia Marina).
Van sommige van de zeedieren werd verteld dat ze zo groot waren dat ze een boot konden aanvallen.
Monstra Niliaca Parei.
Op twee van deze boeken lag een briefje met de naam van het boek. Vandaar dat ik eerder twee makers en titels kon geven.
Het gaat nog beter worden.
Boven de vijver in het laatste avondlicht
Humor. Pieter Laurens Mol, Twintig na middernacht, 1968. Olie- en aluminiumverf op triplex, greep van de handzaag van de kunstenaar.
Pieter Laurens Mol, Outer Space Pirouettes, 1969. Pirouettes in de buitenaardse ruimte. Schoenzoolsporen op fotoreproductie van detail uit de nachthemel.
Stedelijk Museum Breda, Pieter Laurens Mol, Zonder Titel (Echo van het geweten), 1974. In dit voorwerp moet de echo van ons geweten hoorbaar zijn.
Het had de titel van dit bericht kunnen zijn vanwege de actualiteit. Pieter Laurens Mol, Nachtschilderijtje, 1969. Dispersieverf en oostindische inkt op katoen. Maar wat als moeder natuur besluit het licht uit te draaien?
Pieter Laurens Mol, Nachtvlinder, 1970. Verkoold hout met vlinderdasje in blikken doos.
Dit is een heel mooi werk. Het zwart is zo prachtig. Het was al eerder op mijn weblog te zien. Pieter Laurens Mol, Nachtzwaluw, 1970. Vernis op verkoold vurenhouten paneel, zijden vlinderdasje.
Pieter Laurens Mol, Nocturne, 1978. Zwart-wit fotografie.
Het weer is er te goed voor…..maar het is zo lekker
Deze keer is het niet ingewikkeld: snert. Vandaag is het er voor veel mensen misschien te goed weer voor. Niet voor mij. Altijd lekker. Gisteren gemaakt, een nacht laten staan en dan vandaag van gegeten.
Dit was vanmorgen voor mijn eerste kom soep.
Als een wolk dansende muggen….
Pieter Laurens Mol spreekt ons toe in het Stedelijk Museum Breda. Hij heeft ons veel interessante zaken te vertellen. Naar mijn idee is het goed om eens te gaan luisteren. Ik doe verslag in een paar delen.
Gebruik je dan een boek als drager van wat je te vertellen hebt……..
…….dan heb je mijn aandacht.
Pieter Laurens Mol, Koolvlucht (Boek der vleugelslagen), 1977. Sporen van ‘hand-gemept’ houtskoolstof op papierbladen. Lange titels en omschrijvingen zie je wel vaker bij conceptuele kunstenaars.
Pieter Laurens Mol, Nearing the self, 1976. Het naderen van het zelfportret van de Kunstenaar op dertigjarige leeftijd. Zwart/wit foto met schrijfmachinetekst op papierband.
De tekst rond de foto is:
boven:
this is not a picture of the backside of the moon
moreover, this is actually not about any kind of light abolishmentlinks:
as a matter of fact, this is about “nearing the self” as a state of mind,
a straightforward portrayal of the artist himselfonder:
this is a genuine photographic image printed directly from
a recording onto a sensitive plate on October 26, 1976
this is a confession, a confession of a lifetimerechts
this is all about presence,
and not an artifice on any kind of absence or loss
Er stond een vitrine waar ik geen uitleg bij vond.
Ik zal wel niet goed gekeken hebben.
Het boek bij de tentoonstelling bevat het werk ook niet.
Ik zal voor de zekerheid nog eens kijken.
Een serie zwarte werken die op het eerste gezicht ook allemaal
hetzelfde zijn. Allemaal zwart.
Maar ze zijn allemaal verschillend.
Ik laat er een paar hier zien.
Wat is dit?
Deze foto maakte ik per ongeluk. Vind hem mooi.
Verlengde Mark – buis
Vandaag zag ik een van de buizen die ik eerder liet zien. Hij was van zijn plaats af en je zag dat de uiteinden dicht gemaakt zijn. Wat zou de functie zijn?
Glas-in-lood
Breda, Karnemelkstraat, voormalige Raad van Arbeid.
Argusvlinder 