Als eerste activiteit in mijn nieuwe Handzet, druk en boekbind-
werkplaats wil ik een poster maken die ik voor het raam kan hangen
van mijn ruimte in de FutureDome zodat mensen zien wat ik doe.
Ik ben er vandaag aan begonnen en hieronder kun je zien
hoever ik ben.
Argusvlinder: poster in wording. Er moet komen te staan: ‘Argusvlinder Hobby handzet, druk en boekbindwerkplaats’. Het uitsnijden van de letters kost natuurlijk wat tijd.
Deze kaart kreeg ik pas afgelopen week. Ik had het ontwerp en de eerste uitvoeringen vorig jaar al gezien. De kaart is een linoleum afdruk waarbij het de maker vooral om de vermenging van de verschillende kleuren ging en het bij een tweede drukgang weghalen van delen van de lino.
We won’t take the easy road. De eenvoudige weg is vaak zo saai. Dus is het beter de minder geplaveide paden te volgen. Ook dit is een lino.
Dit is de binnenkant van het Shanghai Museum. Het ligt midden op het People’s Square (plein van/voor het volk) in Shanghai. Het gebouw heeft een bijzondere vorm: Ding. Een Ding is de naam van een vat dat gebruikt werd om in te koken. De basis is vierkant en de volgende verdiepingen zijn rond.
Dit zijn het plein en wat van de gebouwen er om heen.
Maar onder de grond, in een soort winkelcentrum was het ook anders dan ik verwachtte. Er zat een heel grote speelautomatenhal die druk bezocht werd door jongeren.
De foto is niet scherp maar de strekking wordt toch wel duidelijk.
Hogere en Lagere cultuur heel dicht bij elkaar.
Eten in China is een belevenis.
In Shanghai bezocht ik een oud-collega en die vind
het ook leuk om allerlei nieuwe dingen te ontdekken.
Voor mij waren die dingen natuurlijk helemaal bijzonder.
Van een aantal momenten tijdens ons eten
heb ik foto’s gemaakt, die komen hier dus voorbij.
Op 16 september aten we bij Damatou. Volgens mij beteket dat zo iets als paardehoofd. Dit was een eerste begin. Een lunch, niet te moeilijk, niet te experimenteel, wel lekker.
Het eten is vaak eenvoudig: een paar soorten groente bij elkaar. Prima.
Een mooi en vooral heel lekker stuk vis. Goed oefenen met de stokjes.
Het betalen is ook anders dan hier in het Westen. Men is veel verder met het betalen per telefoon. Het restaurant heeft een kaart met een QR-code erop. Die scan je met je telefoon en je betaalt het bedrag dat je wordt opgegeven. Dan controleert de bediening nog even of de betaling binnen is. Maar ook Uber (taxi’s bestellen en afrekenen per telefoon) is veel meer ingevoerd en het boeken van allerlei andere dingen als treinkaartjes enz gaat allemaal per telefoon.
De laatste dumpling bij het avondeten. Mijn collega weet dat ik die lekker vind.
En dan een hot pot.
Go Ape. Het centrum van Shanghai is als iedere andere grote wereldstad. Duur om te wonen maar heel trendy.
De werktafel die ik gemaakt heb is af.
Misschien ga ik hem nog verder versterken maar
ik wil hem eerst eens uitproberen.
Hier staat de werktafel dan in de ruimte in de FutureDome. Met alleen maar wat papier erin. Het is een hoog model geworden want ik wil er aan kunnen werken terwijl ik sta en terwijl ik op een kruk zit (een stuk eraf kan altijd nog).
Dit is de versie die al ‘volgeladen’ is, met kruk.
Eigenlijk was het avond.
De foto’s zijn gemaakt vanuit een parkeergarage in het centrum
van Shanghai.
Dus een keer geen beroemde skyscrapers of voormalige hoogste
gebouwen van de wereld. Gewoon de binnenstad.
Let op het zebrapad…
Het Shanghai Museum heeft een prachtige collectie.
Ik heb er afgelopen september maar een deel van gezien.
Een paar werken heb ik gefotografeerd.
Zo ook de bloemen die je hieronder ziet maar ik moet bekennen
dat het kijken naar Chinese kunst moeilijk voor me is.
Dat is ook zo voor de kalligrafie, waarvan eerder wat
foto’s te zien waren.
Het doet me denken aan iets dat ik pas geleden las van Cees Nooteboom
in zijn boek Wat het oog je vertelt. Kijken als avontuur.
Nooteboom gaat naar een tentoonstelling van Japanse kunst in Londen.
Daarover schrijft hij op pagina 77 het volgende:
Een groter hoeveelheid Aziatische kunst brengt mij altijd lichtelijk uit mijn evenwicht.
Het gebrek aan lineair perspectief destabiliseert, de afwezigheid van psychologie vervreemdt, het ontbreken van kennis omtrent emblematiek, mythologie, symboliek, literatuur maakt onnozel op het blinde af.
Lang niet altijd weet ik wat ik zie: net zomin als een inwoner van Nepal een romaans timpaan met de Apocalyps kan lezen, kan ik hier bij sommige voorstellingen zien wat er staat.
Ik zie de voorstelling wel, en geniet ervan als voorstelling, maar lang niet altijd weet ik wat zij mij betekent.
De helft van wat zij uitzendt ontvang ik niet.
Er blijft nog genoeg over, zegt de pure genotzoeker die in me huist, maar die wijkende betekenis maakt me onzeker.
Portretten zijn een voorwendsel voor een groot vertoon aan lijnen, kleuren, plastiek, maar zielen zijn er niet, ik kijk tegen figuren aan, niet erin.
Het hele kijksysteem krijgt een zachte, maar trefzekere slag onder de gordel, waardoor het wankelt.
Wu Changshuo, afbeeldingen van bloemen uit een album, Qing dynasty, 1916.
Wu Changshuo, afbeeldingen van bloemen uit een album, Qing dynasty, 1916.
Het carnavalsmotto van 2017 is verbeeld in de medaille van de BCV.
… maar dat is natuurlijk niet zo.
Vandaag even verkeerd met de zaag over mijn duim ‘geaaid’.
Ik ben een houten tafel aan het maken. De bedoeling is dat de poten er bij een eventuele verhuizing afgehaald kunnen worden. Dus ik zet ‘klosjes’ onder tegen het blad. Door de klosjes en de poten boor ik een gat waar dan een lange schroef door kan die aan de achterkant vastgedraaid kan worden met een moer. Hier zie je de eerste doorboorde poot met klos. Ging prima.
De klossen zitten inmiddels al aan de onderkant van het tafelblad vast (spijkers en houtlijm). Dus later deze week kan ik hier mee verder. Zoals je ziet komen de poten in twee richtingen onder de tafel. Net als bij de tafel voor mijn letterbak voor loden letters gebruik ik steigerhout als poot.
Vandaag zijn al mijn handzet-, drukkerij en boekbindspullen
verhuisd naar mijn nieuwe locatie in de FutureDome.
Het is een hobbyruimte dus ik heb maar een paar vierkante meter
maar precies goed voor mij.
Vaste bezoekers van mijn weblog herkennen vast
een paar dingen die op de volgende foto te zien zijn:
Hobby handzet-, druk- en boekbindwerkplaats de Argusvlinder. De foto is vanuit de gang en door het raam gemaakt (vandaar de schittering op de foto). Vanaf morgen ga ik een tafel maken voor deze ruimte.
Vanaf vandaag kan ik beginnen met het inrichten
van mijn nieuw atelier.
Tot nu toe bewaarde ik al mijn gereedschap en materialen
in huis. Dus die lagen niet altijd even georganiseerd.
Nu ik dat ga verhuizen is het nodig dat wat beter
onder te brengen.
Daarom ben ik vandaag wat opslagbakken gaan kopen.
Zes afsluitbare bakken om te beginnen.
Van het Chinese schrift begrijp ik niets.
Dat je daar dan een kunstvorm van kunt maken, vind ik
daarom des te aantrekkelijker. Maar voor mij blijft het vreemd.
Toen ik in het Shanghai Museum was, zag ik daar een
hele verzameling calligrafi.
Ik liep langs al die werken en werd steeds meer
aangetrokken tot één karakter.
Toen ik het later met mijn Chinese vriend besprak bleek
het toch over twee karakters te gaan.
Ik ga hem de foto’s eens sturen om het nog eens
met hem door te nemen.
Hier al vast de reeks foto’s die ik er maakte.
Xie Minshi, Nothern Song.
Zhao Mengjian (1199 – before 1267).
Xianyu Shu, Runnig Script, Handscroll, Yuan Dynasty, 1266 – 1302.
Wikipedia:
Xianyu Shu (ca.1257–1302) was a poet, calligrapher, collector
and connoisseur of the Yuan Dynasty.
His courtesy (designated) name was Boji
and pseudonym (Literary name) Kunxue Shanmin.
Couplet of seven character lines by Yi Bingshou, 1754 – 1815, official script, Qing Dynasty.
Fik Meijer – Petrus: Leerling, leraar, mythe. Dit is een hele mooie ondertitel voor dit boek omdat het precies weergeeft op welke tocht Fik Meijer ons meeneemt.
Tijdens onze recente vakantie heb ik dit boek van Fik Meijer gelezen.
De is het derde boek in een serie over Paulus, Jezus en nu dan Petrus.
Fik Meijer zoekt naar authentieke bronnen en gaat na wat daar nu
precies staat over zijn onderwerp.
In het geval van Paulus zijn dat vooral de Handelingen en de brieven
van de apostel.
In het geval van Jezus is dat vooral het Nieuwe Testament en
de geschiedenis van de Joden door Josephus Flavius.
In het geval van Petrus is dat moeilijker. Natuurlijk het
Nieuwe Testament en de Handelingen. Maar dan?
Na Pinksteren wordt het stil rond zijn persoon.
Fik Meijer schrijft interessant en geloofwaardig.
Je kunt goed zijn redeneringen volgen en met hem meedenken.
Maar terwijl ik in Vietnam en Cambodja was heb ik nog
andere dingen gelezen of gekocht om later thuis te lezen:
Michael Freeman, Claude Jacques, Ancient Angkor. Een gids met onder andere een korte beschrijving per tempel in Siem Reap.
In Phnom Penh, in de politiegevangenis Tuol Sleng of S21 werden tussen de 12.00 en 20.000 mensen gevangen gehouden, ondervraagd en gefolterd. Vanuit deze en andere gevangenissen vertrokken de slachtoffers naar de Killing Fields. Chum Mey is een van de 12 bekende overlevende van deze gevangenis.Hij schreef daarover dit boek: Survivor, the triumph of an ordinary man in the Khmer Rouge Genocide. Dit exemplaar, door hem getekend, kocht ik in Tuol Sleng.
De politiegevangenis is nu een museum. Er is een folder met de plattegrond van het complex in het Nederlands. De folder hoort bij de audiorondleiding.
Van een Boeddhistische monnik in Vietnam kreeg ik dit boekje met als titel Chant of the eightfold path sutra.
Masterpieces of the National Museum of Cambodja. Het Nationaal Museum van Cambodja is gehuisvest in een prachtig gebouw. De collectie is onwaarschijnlijk mooi en triest. Triest omdat een aantal van de stukken terug gehaald zijn uit het westen nadat bijvoorbeeld op veilingen bleek dat het om gestolen voorwerpen ging. Je weet dus dat er waarschijnlijk veel meer materiaal in priveverzamelingen is die het daglicht nooit te zien krijgt.
Op de ochtend van ons vertrek, op Tweede Kerstdag zagen we op Schiphol, op de televisieschermen, de aankondiging van de dood van George Michael door CNN. In Hongkong aangekomen zag ik deze krant liggen met foto’s van Wham op de Chinese Muur.
De afgelopen tijd waren we in Vietnam en Cambodja.
Natuurlijk heb ik daar wat foto’s gemaakt.
Ongeveer de helft van de foto’s zijn gemaakt
in Seam Reap. Die plaats kennen we beter onder de naam
Angkor Wat. Alleen is Angkor Wat de naam van slechts
één tempel terwijl het hele gebied kilometers oppervlakte heeft
en bezaaid ligt met tempels en paleizen.
Elk met zijn eigen naam.
Normaal probeer ik altijd mijn ‘mooiste’ foto’s uit te zoeken
voor een eerste blog post. Maar dat kost mij heel veel tijd.
Achteraf blijkt dan ook altijd weer dat ik er een paar vergeten ben
en dat sommige eigenlijk niet in het rijtje thuishoren.
Daarom deze keer een andere benadering:
ik begin met foto 1 en dan foto 51, 101, 151 enz.
Volgens mij is het best een representatieve set geworden.
Nog een ding: we waren ongeveer één week in Vietnam en
2 weken in Cambodja. Die verhouding zie je terug in de foto’s.
Verkeer in de avondspits in Ho Chi Minh City. Dat is het vroegere Saigon. Toen de hoofdstad van Zuid Vietnam.
Boeddhisme is de overheersende religie in Vietnam en Cambodja. Dat gezegd hebbende zie je er ook heel veel Hindoeisme of een menging van beide.
Wij hebben alleen het zuiden van Vietnam bezocht. Naast Ho Chi Minh City ben je dan vooral in de Mekong delta. Hier zie je hoe de overslag van goederen in dat gebied in zijn werk gaat.
Drijvende markten zijn een verschijnsel waar reisorganisaties veel aandacht op leggen als ze over Vietnam spreken. Stel je daarbij niet te veel voor. Markten met veel kleine bootjes met mensen met de typische ronde hoeden op zijn er niet meer. Als ze er wel zijn ben je zo ongeveer op de ‘Alkmaarse kaasmarkt’. Hier deelnemers aan een drijvende markt.
Boottocht gemaakt vanaf Chau Doc. Zomaar een bootje in de Mekong delta.
Deze foto is een detail van Wat Phnom, een tempel op een ‘berg’ in Phnom Penh. Aan Boeddha’s geen gebrek.
De paleismuur in Phnom Penh. Die zou in een overzicht van de mooiste foto’s er niet tussen hebben gestaan maar het paleis is wel de moeite waard om te bezoeken.
Phnom Sampov is een tempelcomplex op een heuvel. De tempels zijn er nog volledig in gebruik en heel bekend in Cambodja.
Wat Banan is een voorbeeld van een kleinere tempel in de buurt van Battambang, de tweede stad van Cambodja. De tempel ligt op het romantische platteland van Cambodja. Dit is een van de tempelwachters. Deze beelden zijn heel typisch voor Vietnamese en Cambodjaanse tempels.
Deel van een poort van een Boeddhistisch kloostercomplex in Battambang.
Siem Reap, daar is het dan. Het tempelcomplex Angkor Wat. Mijn indruk is dat het in deze tijd van het jaar, het er altijd te druk is met toeristen. De toeristen komen voor een heel groot deel uit Azie zelf. Zo hebben we in Siem Reap een fiettocht gemaakt waabij een van de deelnemers aan de tocht uit Singapore kwam en voor 4 dagen in siem Reap was om onder andere de tempels te zien. De reistijd van Singapore naar Siem Reap is maar 2 uur met het vliegtuig.
Okay, deze foto zou de groep ‘mooiste’ ook niet gehaald hebben. Siem Reap, Angkor Wat, dansend figuur op kolom in het tempelcomplex.
Siem Reap, de top van de Baphuon-tempel. Deze tempel bootst de mythische berg Mount Meru na.
Wikipedia:
Mount Meru is a sacred mountain with five peaks in Hindu, Jain and Buddhist cosmology and is considered to be the center of all the physical, metaphysical and spiritual universes.
In de vertaling:
Mount Meru is een heilige berg met 5 toppen in de Hindoe, Jain en
Boeddhistische wereldbeschouwing.
Het is het centrum in het fysieke, wijsgerige en
het spirituele universum.
Als je naar het architectonische element ‘raam’ kijkt dan zie je dat dit vaak ingevuld wordt zoals op deze foto te zien is. Dit is een voorbeeld van de Chau Say Tevoda-tempel.
Een voorbeeld van beeldhouwwerk van de Preah Khan-tempel. Let op het hoofddeksel.
De tempels liggen prachtig. Het gebied ligt buiten de stad Siem Reap en bosrijk gebied met veel water. Daarom is een bezoek aan deze complexen alleen al de moeite waard. Hier zie je de bomen in het water bij de brug naar het Preah Khan-tempelcomplex.
Dit is de tempel met de naam Pre Rup. Dat betekent: draai het lichaam om. Daaruit komt het vermoeden voort dat deze tempel gebruikt werd bij begrafenissen, maar daarover is geen zekerheid. Hier het gezicht vanaf de tempel.
Banteay Srei is een kleine tempel die op 20 kilometer van Siem Reap af ligt. Het beeldhouwwerk is er erg verfijnd.
Dit is een voorbeeld van de prachtige bas-reliefs op de Bayon-tempel.
Maar het zijn deze gezichten op de torens van de Bayon-tempel die deze plaats zo beroemd maken.
Alex Hubbard, Plenty of demons out there, 2012, resin, fiberglass, tint and acrylic on canvas.
Dit is de laatste Kunstvaria in de Kerst en Nieuwjaar cyclus.
Hierna volgen weer ‘normale’ blogs met af en toe een Kunstvaria.
Bernard Bezzina, Main divition III, 2015, bronze blanc sur base acier.
Christo, Floating piers, 2014, pencil, charcoal and pastel.
Frederick Hall, Two horses in the shade, oil on canvas.
Julie Speidel, Dromara, 1996, bronze with steel base.
Karen Tompkins, Infinity.
Lawren Harris, Mt. Lefroy, 1930, oil on canvas.
Simon Bening, The adoration of the magi – De aanbidding van de koningen, mid-1520’s, tempera heightened with gold on vellum mounted to wood.
Thomas Nason, Connecticut Pastoral, 1936, wood engraving.
Zhao Yao, A sculpture of thought.
Steeds gebruik ik een zelfde hoeveelheid basismateriaal
om een kunstvaria te maken.
De ene keer vind ik dan veel werken de moeite waard om te tonen,
en soms, net als nu valt het niet mee.
Een korte Kunstvaria.
Ascribed to Bishandas, Garshaspnameh: Nariman lassoes the khaqan of Chin in battle, India, imperial mughal, circa, 1610. (Toegeschreven aan Bishandas. Het boek waaruit dit genomen is heet Garshaspnameh. Het gedicht is geschreven door Asadi Tusi, een Perzische dichter. De scene hier is rond 1610 gemaakt.)
Buddha head, Northern Qi period, 550 – 577 CE, green marble with gilt.
Christopher Bramham, Two lemons, 2013 – 2014, oil on canvas.
Rosalind Solomon, Whoppers, Chattanooga, Tennessee, USA, 1979, photo.
Walter Battiss, Red Rock, May 1949.
Vorig jaar deed ik mee met de crowdfunding actie voor Automagic
van Anouk Kruithof. Anouk Kruithof is een Nederlandse kunstenaar
die met dit project een speciaal boek op de markt gebracht heeft.
Dit is mijn exemplaar van Automagic van Anouk Kruithof.
Door problemen met het containervervoerbedrijf Hanjin bleven de boeken
een tijdje steken tussen China (plaats van productie) en het
distributiepunt in Spanje. Maar uiteindelijk kreeg iedereen zijn of haar
exemplaar.
Zoals te zien is (een beetje) heeft het boek een kaft van plexiglas.
Begeleidend schrijven bij Automagic van Anouk Kruithof.
Het boek is ‘sealed with a kiss’.
Het heeft 10 hoofdstukken met ieder een eigen kleur. De tekst op de kaft van ieder hoofdstuk maakt het dan weer 1 boek.
Hoofdstuk 10 bevat een interview met Anouk.
Daarin staat ze stil bij de titel en bijvoorbeeld bij ieder
individueel hoofdstuk. Als je daar meer van wilt weten,
stel ik voor dat je het boek koopt.
In de algemene introductie van het boek vertelt
Anouk onder andere het volgende:
Hey, Anouk, vertel me eens in het kort waar dit boek over gaat? Alsof ik er nog helemaal niets van weet.
AUTOMAGIC bestaat uit tien individuele boeken, die ik als hoofdstukken zie van één visueel essay – het hele AUTOMAGIC-object tezamen.
Elk hoofdstuk brengt je naar een andere wereld en wordt gekenmerkt door een eigen behandeling van de beelden in relatie tot het verhaal of het onderwerp van het desbetreffende hoofdstuk. AUTOMAGIC toont de eindeloze hoeveelheid mogelijkheden van het medium fotografie als vehikel van vindingrijkheid, wanneer de computer en de menselijke geest processors worden van manieren van kijken naar de wereld.
Sealed met een heel fijne zoen.
Een heel bijzonder boek. Het druk- en bindwerk was niet helemaal optimaal maar het is een mooi project.
Ook een paar foto’s natuurlijk. Tenslotte is het om de foto’s begonnen. Anouk Kruithof, Automagic.
De selectie is willekeurig. Leuk is dat het fotograferen van het boek eigenlijk ook weer een bewerking van de foto’s is. Het is nu mijn selectie en de vervorming als gevolg van de lichtval, ligging van het boek ed, maakt het wel anders dan wanneer een ander het boek doorneemt. Anouk Kruithof, Automagic.
Anouk Kruithof, Automagic.
Anouk Kruithof, Automagic.
Het plexiglas was op een paar plaatsen losgeraakt. Op aanraden van Anouk deze lijm gekocht en daarmee ga ik nu het boek repareren.
Chimu, north coast, Peru, Disk, 900 – 1460, silver alloy.
Edward S. Curtis, Kutenai duck hunter, 1910, photogravure.
Francis Picabia, Salome, 1930, oil on canvas.
Frederic Leighton, Study of Iphigenia for Cymon and Iphigenia, 1883.
Gustave Baumann, San Geronimo-Taos, color woodblock print.
Massimiliano Soldani-Benzi, Ganymede and the eagle, circa 1714, bronze.
Nate Ethier, Untitled, 2015, acrylic on canvas.
Pablo Picasso, La Chouette (The Owl), 1952.
Theodore Chasseriau, Woman and girl from Constantine with a gazelle, 1849, oil on panel.
Zhong Biao, To eternity, 2015, oil on canvas.
Abel Alejandre, Trinity, 2016, graphite and acrylic on wood.
Andre Derain, Les Voiles Rouges, 1906.
Jan van Os, Fruit and flowers in a terracotta vase, 1777 – 1778, oil on mahogany.
Logan Maxwell Hagege, This mountain of mine, 2016.
Manolo Valdes, Dama, 2016, aluminum.
Mark Rothko, No. 17, 1957, oil on canvas.
Paul Signac, Maisons du Port Saint-Tropez, 1882.
Abel Grimmer (Circa 1570 – Antwerp 1620), Five allegories of the months of February, March, April, October and December (detail), oil on panel. Volgens mij stelt het Christus voor die de vissers vraagt hem te volgen.
David Teniers II (ook wel David Teniers the younger, of de jongere), The artist with a fortune teller in a landscape.
First folio title page, portrait of Shakespeare, Martin Droeshout Shakespeare 1623 engraving.
Frans Post, Capybara, watercolor and gouache with pen and black ink, circa 1638 – 1639. Inscription: CAPYBARA a water pig as large as a small pig, lives in water as well as on land, eats fish and grass, Noord-Hollands Archief Haarlem.
George Osodi, The Marketers, from the series Lagos Uncelebrated, 2006, chromogenic print.
Gerd Dollhopf, Habitants of the town of Novy Ikhsan, 14 Mira Street, 2006.
James Ensor, L’entre du Christ a Bruxelles, etching and dry point, 1899, the third (final) state.
Lari Pittman, 12 verified occurrences during a full moon, 2015, acrylic and lacquer spray over gessoed heavy weight paper board.
Man Ray, La femme portative, pen and ink, 1937.
Vik Muniz, Two nails, 1987/2016, gelatin silver print and nail.
