Film

Omdat ik een beetje achterloop ben ik vergeten twee films
te vermelden die ik de afgelopen tijd heb gezien in
de bioscoop.

Allereerst de film ‘Final portrait’.
Een film over de van oorsprong Zwitserse kunstenaar Alberto Giacometti.
Zijn werk maakt op mij steeds weer een diepe indruk.
In de film wordt Alberto schitterend gespeeld door Geoffrey Rush.
Je ziet een man die steeds tot het uiterste gaat en steeds ontevreden
is over het resultaat van in dit geval een portret.
Prachtig.

FinalPortraitGeoffreyRush

Geoffrey Rush in Final Portret.


De andere film is Wonder Wheel.
Veel mensen worden Woody Allen moe omdat ‘het steeds hetzelfde is’.
Nou dat is het dus echt niet.
Deze keer weer een slim scenario waarin Kate Winslet een prachtige
rol speelt. Alleen daarom al moet deze film gemaakt en gezien worden.

WoodyAllenWonderWheel

Bij vlagen zit je te kijken naar ‘A Streetcar Named Desire’.
Allen slaagt er iedere keer weer in een iconisch beeld uit het verleden
(jazz, Coney Island) te koppelen aan problemen van gewone mensen
(liefde, kinderen, scheiding, ruzie).
De setting is misschien vreemd (strand/pier met amusement) maar ook mooi
klein (de belangrijke acteurs zijn er in totaal slechts 4) en de thema’s
doen niet onder voor Shakespeare of een opera.