Vanochtend blonken de straten weer zoals hier op de Grote Markt in Breda.
Spiegelende lijnen die met een beetje fantasie een kerstboom suggereren.
Maandelijks archief: januari 2021
Het ‘gen’ is geplaatst
De boekband die ik aan het maken ben voor ‘Sint Veit’,
een tekst van Aart van der Leeuw, krijgt op de leren band
de tekst ‘morgen’ over twee regels gedrukt met afficheletters.
Gisteren zag je hier een bericht over de eerste drie letters,
vandaag waren die droog en kon de tekst ‘gen’ ook gezet worden.
Bij de eerste test, op papier, komen de letters ‘gen’ te dicht of zelfs op ‘mor’ te staan. Dat moet beter. Daarom heb ik op het papier een streep getrokken. Die zie je links van de tekst. Dat is zogenaamd de onderkant van de tekst waaronder ik ‘gen’ ga drukken.
Bij de eerste test heb ik waarschijnlijk onvoldoende opgelet. Je ziet de potloodstreep opzij van de letters, op het plakband. Dat is hoe hoog de letters komen. Die moet ik dus in balans brengen met de streep op het papier.
Dit is het resultaat waar ik naar op zoek ben: een kleine kier wit tussen de twee regels met tekst.
Dan leg ik het leer met de mal zo gereed dat het geheel met de afficheletters dadelijk eenvoudig in de boekenpers kan. Goed opletten dat het papier of het leer dadelijk niet tegen de pers aan stoot. Alles moet mooi blijven liggen zoals ik het wegleg.
Het resultaat is prima. Je ziet nog een kleurverschil tussen de bovenste en onderste regel maar dat komt omdat de onderste regel nog uit natte inkt bestaat. Morgen zal dat bijgetrokken zijn.
Net als gisteren zet ik de mal even zo vast dat de tekst helemaal vrij is en goed kan drogen zonder bijvoorbeeld aan het papier te drogen. Volgende keer is het de beurt aan de haan.
Sint Veit: eerste letters gedrukt
De basis voor de boekband heb ik in elkaar gezet. De twee platten en het ruggebord zijn met elkaar verbonden met een stuk kraftpapier. Nu ik dat heb kan ik het leer gaan voorbereiden dat de bekleding van deze basis gaat vormen.
Het plan is om op basis van deze basis en het leer
een mal te maken dit ik gebruik om daarbinnen de
tekst (mor – gen) en de lino (afbeelding van een haan)
te gaan afdrukken.
Dit is die basis. Eigenlijk zou de rug van een nog dunner soort grijsbord moeten zijn maar die heb ik niet op voorraad.
Dit is het stuk leer dat ik al op maat gesneden heb. Het is een stuk leer van een Engelse leverancier die het ‘book calf’ noemt. Het is nu nog vrij dik. De kant die nu naar boven ligt en waarop ik lijnen getrokken heb is de vleeszijde. Dat is de kant die je straks niet ziet. Dit is, zeg maar, de binnenkant.
Voor de zekerheid nog eens de basis voor de boekband passen en meten op het leer. De breedte voor de rand die straks wordt omgeslagen is hier 3 centimeter.
Dit is de mal voor het bedrukken van het leer. De donkere zwarte lijnen zijn de buitenmaten van het boek. Daarbinnen laat ik een halve centimeter boven, onder en aan de zijkanten. Daar zie je de potloodstrepen. Daar ga ik het papier wegsnijden om de ruimte vrij te maken voor het bedrukken.
Hier zie je dat ik de mal bevestigd heb op het leer. Ik heb besloten de buitenkant van de boekbandbekleding te gaan bedrukken voordat ik het leer ga dunnen. Of dat slim is weet ik (nog) niet. Ik zal extra voorzichtig moeten zijn met de ‘goede’ kant van het leer. Voorzichtig zijn is niet mijn sterkste kant maar je moet jezelf regelmatig uitdagen.
Nog een keer de boekbandbasis passen en meten op het leer en de mal. Het goede nieuws is dat ik bijna 1 centimeter meer ruimte heb in de hoogte voor de tekst en de afbeelding. Dat komt omdat ik bij het testen van het drukken uitgegaan ben van de grootte van het boekblok. Maar de boekband steekt daar aan de boven en onderkant natuurlijk uit. Aan de zijkant trouwens ook (1 maal).
Dat dan weer even checken met de afficheletters en de lino. Steeds passen en meten.
Bij het drukken van de tekst en de linosnede op het leer maak ik gebruik van de boekenpers. Dus voordat ik aan het werkelijk bedrukken ga beginnen eerst nog even controleren hoe dat dadelijk zal gaan met het leer en hoe een en ander in de boekenpers past.
Eerst de eerste letters uitproberen op papier. Bij een eerste drukgang gaat er altijd wel iets mis zoals je hier kunt zien bij de bovenste tekst bij de letter ‘r’. De tweede drukgang is beter.
De derde poging is op het leer. Zo komt het uit de boekenpers.
‘mor’, de eerste drie letters van ‘morgen’. Dat is het woord dat me opviel toen ik de eerste bladzijde van Sint Veit bekeek. Daar stond ‘Nu brak de morgen aan’. Dat woord ‘morgen’ combineer ik met een haan, een zelf gesneden linosnede.
Ik plak de mal even zo vast dat de lekst vrij van de mal kan drogen. Morgen misschien de rest van ‘morgen’.
Stadsbeeld in de regen
Meestal fotografeer ik de Veemarktstraat in Breda vanuit het centrum. Dus vanaf de Grote Markt, kijkend naar de Catharinastraat in de verte. Gisteravond was ik even aan het eind van de Veemarktstraat en maakte bovenastaande foto in de omgekeerde richting. Deze foto toont meteen waarom ik graag na een regenbui in de stad een foto maak. De regen en de verlichting zorgen dan voor een ‘glimmend’ beeld.
Taragarh Fort en Paleis, deel II
Het paleis is overweldigend.
In 2013 (deze foto’s zijn op 19 november 2013 gemaakt) is het paleis
niet in beste staat. Maar dat neemt niet weg dat het een fantastisch
gebouw is gemaakt met veel fantasie en aandacht.
In dit bericht staan twee onderdelen centraal: de Ratan Doulat (een
soort van koninklijk balkon of koninklijke loge) en de Hathiyasal
(of misschien is de schrijfwijze Hathiya Sal, de olifantenzaal).
Als je via de olifantenpoort het fort binnenkomt dan kom je op een binnenplaats. Op de eerste verdieping is er dan één balkon. Dat heet de Ratan Doulat. Hier zie je dat balkon met een klein stukje van de prachtige zitplaats van onder af gezien.
Dit is een doorkijkje van binnen het gebouw op de eerste verdieping van het rijk versierde balkon en de prachtige zitplaats.
De Ratan Doulat of Diwan E Aam (in 1607 gebouwd door Rao Raja Ratan Ji). De vertaling van Diwan E Aam of Diwan I Aam is ‘ontvangsthal’.
Dit is dan het uitzicht.
Naast deze stenen duif (?) zitten er ook veel levenden.
Dan komen we in de ‘olifantenzaal’, Hathiyasal of Hathiya Sal.
Een grote zaal met kolommen. Al de kolommen worden versierd met olifanten aan de bovenkant.
Detail van vorige foto.
Langs de muren zie je een groot aantal van dergelijke nissen.
Volgende keer nog meer van Taragarh Fort en Paleis. Bundi, India.
Wake me up when it’s all over
Veel mensen zullen hetzelfde gevoel hebben als de maakster van deze nieuwjaarskaart. Maar dit beeld gaat samen met een wens (op de achterkant) voor het beste voor 2021. Dat geeft dan weer moed.
Argusvlinder 