De kleuren zijn best nog goed maar de vorm van de sjaal is een stuk creatiever geworden. Maar ik kan dit denk ik nog best gebruiken om een boekband te bekleden. Nog even zoeken naar de vlieseline.
Maandelijks archief: juni 2020
De avonturen van PostNL of hoe een bedrijf een kuil graaft voor zichzelf
Het is allemaal maar moeilijk met de bezorgdiensten.
Als je zeker wilde zijn dat je post te laat was, dan stuurde je hem via Sandd.
Okay bestaat niet meer.
Maar PostNL maakt het ook bont.
Dit is de email van PostNL: klant, geen zorgen, PostNL heeft het voor elkaar. Uw pakket kan in de brievenbus en wij komen vandaag langs.
Dit vond ik in mijn brievenbus: Sufferd, je was niet thuis (We hebben je gemist) en bovendien past het pakket niet in je brievenbus.
Je kunt me een zeur vinden maar als een bedrijf zich zelf
niet meer stoort aan zijn eigen marketing, en die niet één keer
niet nakomt, maar structureel, dan is dat een recept voor een zielig
voortslepen zoals de NS doet en V&D deed tot ze omvielen.
De verzender heeft betaald voor een dienst die niet werd geleverd.
Die verzender had die kosten al doorberekend naar mij, de klant.
De klant moet betalen en mag nu ergens in de stad op zoek naar zijn pakketje.
Het gaat om een boek.
Komt van een leverancier bij wie ik vaker een boek koop.
Ze hebben dan die standaard dozen die in je brievenbus passen.
Je moet er misschien wat moeite voor doen.
Onnodig te zeggen dat er iemand thuis was.
‘Geweldige customer service’, heet dat dan in marketing blabla.
Graphic Matters bouwt tentoonstelling op (vermoed ik)
Mooie wolken
Kun jij hier iets mee?
Dit is de wollen sjaal. Volgens het label mag je die niet zelf wassen maar dat doen we toch. Ging altijd goed…tot gisteren.
Dit was de eerste keer met een andere wasverzachter. Het wol is in elkaar gedrukt. Vooral aan de randen lijkt het meer op vilt dan op wol.
Kan ik dit als boekbekleding gaan gebruiken. Ik denk van wel. De kleuren vind ik prachtig. Vandaag ben ik daarom begonnen de wol zoveel mogelijk uit te rekken. De dikke stukken er uit halen. Zo vergroot ik ook het bruikbare oppervlakte. Vervolgens heb ik de das een beetje vochtig gemaakt. Toen gestreken. Op de toegestane temperatuur. Daarna nog eens helemaal in het wat gedaan en nu hangt hij te drogen.
Dry clean only.
Made in India.
Drogen.
De ‘volle’ serie
De terrassen werden gisteren redelijk bezocht.
Gelukkig was het niet te druk en kon iedereen
ervaring opdoen met nieuwe regels.
Breda, Schoolstraat.
Toen ik gisteren aangaf dat de stoelen op de Havermarkt wel erg onveilig stonden, was men nog niet gereed met het opzetten van het terras. Want in de middag was dit de situatie. In plaats van een breder pad was er midden op het pad nog een rij tafels en stoeltjes gezet (de rij links). Volgens mij niet echt een verbetering voor de veiligheid.
De Haven, zeker aan de kant van de Lange Brugstraat was rustig. Alles bij elkaar leverde dat gisteren een ontspannen sfeer in de binnenstad op.
Breda, de Grote Markt.
Breda, de Grote Kerk en de maan
De ‘lege’ serie
Dit is de serie foto’s die ik vanmorgen maakte in Breda.
Alle stoelen waren natuurlijk nog leeg want de foto’s
zijn ruim voor 12 uur gemaakt.
Breda, Kasteelplein.
Iedere vierkante meter wordt benut. Dus ook op plaatsen waar nooit tafels en stoelen staan, staan die er nu wel.
Zoals voor het Stadhuis.
Vanaf het bordes ziet deze jazzfestival opstelling er dan zo uit.
Er zijn terrassen waarop het lijkt alsof er geen corona is. Die zien er uit als altijd.
Tussen Grote Markt Noord en Zuid is potentieel een druk knooppunt ontstaan.
Grote Markt Zuid.
Drie maanden dicht en nog duivenstront. De plaag van iedere terrasbezoeker.
Breda, Grote Markt Zuid. Boekwinkel gebarricadeerd.
Dit is de zogenaamde ‘gastvrijheid’ van Breda.
Wij hebben bewust gekozen geen grote prijsverhogingen, coronataxen of prijzen op tafels/stoelen te zetten, omdat wij vinden dat we allemaal genoeg geleden hebben.
Wel vragen wij om een minimale besteding tijdens je verblijf en dagen je uit toch dat extra drankje te nemen of je verblijf uit te breiden met een lekkere lunch, diner, snack of natuurlijk onze beroemde nacho’s!
Deze mensen hebben duidelijk niets van gastvrijheid begrepen.
snappen ook niet wie de echte slachtoffers van de coronacrisis zijn.
Ik begrijp wel wat ze bedoelen, net als waarschijnlijk iedere terrasbezoeker.
Maar er om vragen (wie vraagt wordt overgeslagen)?
De Heeren van Breda doen het in NAC-stijl.
Nog gauw even passen, meten en plakken.
Het coronastation van de Bruine Pij.
Torenstraat, Breda.
Check-in.
Corona-veilige opstelling? Havermarkt.
Haven.
Vismarkt.
Vismarktstraat.
Havermarkt.
Zenuwachtig personeel. ‘Onwennig’ noemden ze het zelf.
Schoolstraat. Er komt eigenlijk nooit zon in deze straat. De meeste ramen zijn er verdwenen. Het stinkt er meestal naar verschaald bier of naar de keuken/spoelkeuken. Toch staan daar tafels. Ben benieuwd wie daar bediend gaat worden.
Café met slogan.
Reigerstraat.
‘Onwennig’.
Gelukkig kun je ook rustig onder de bomen zitten op het Kasteelplein.
Het is 12 uur! De horeca mag open.
Typisch natuurlijk dat ik alleen de horeca noem.
Want de musea en theaters mogen nu ook weer open.
Net zo belangrijk.
Vanmorgen even door de binnenstad van Breda gelopen.
Alsof je door een grote badplaats loopt.
De horeca zenuwachtig.
Personeel krijgt nog laatste instructies over tafelnummers ed.
De werkelijkheid is dat de meeste gelegenheden ondanks
al hun posters, personeel, tafels, stoelen, paraplu’s
en spandoeken, zich niet houden aan anderhalve meter.
Waar zit het echte risico?
Dat zit hem natuurlijk in contacten.
Niet de aanraking per se maar dicht bij (veel) andere mensen verkeren is
het echte risico
Ook deurklinken en pinautomaten zijn een risico.
Natuurlijk is in de buitenlucht besmettingsgevaar lager maar
in combinatie met grote aantallen mensen, is dat natuurlijk weer niet veiliger.
Met twee mensen in één huis ontmoet je minder mensen dan op
2e Pinksterdag op de Grote Markt of aan de Haven in Breda (om maar
iets te noemen).
We gaan het zien.
Café de Wereld, Grote Markt, Breda. Mooi ruim opgezet. Straalt rust uit.
Honderd meter verderop. Als een soort ophokplicht. Zoveel mogelijk stoelen. Onrustig, niet volgens afspraak, onveilig.
Een beetje gekreukeld
Het polyurethaan is een beetje gekreukeld omdat het bakpapier
waartussen het geklemd zat in de boekenpers eerder al gekreukeld was geraakt.
Hopelijk trekt dat een beetje weg nu het boek niet meer in de pers zit.
Zo gaat het boek er uit zien.
De omslagen zijn vastgezet.
Dan wordt het tijd om het boekblok schoon te snijden.
Dan weer even passen of het boekblok van ‘Gekruiste Structuur Binding’ goed gaat passen in de boekband. Het lijkt er wel op. Niet gek voor een mouw uit een oud jasje?
Fokke & Sukke hebben fractieoverleg…
Rectificatie
Gisteren was ik te vroeg met mijn mededeling dat we geen info van de gemeente ontvangen hebben over de uitbreiding van de terrassen want gisteravond vond ik deze brief van de gemeente in de brievenbus. Er staat een foutje in met betrekking tot de datum. 1e Pinksterdag is zondag 31 mei en niet 1 juni zoals in de brief consequent wordt herhaald. Dat maakt dat 2e Pinksterdag, vandaag maandag, 1 juni is.
Ik weet niet of ik namens de gemeente een brief zou schrijven met lelijk taalgebruik als “De ondernemers hebben de heropening zorgvuldig voorbereid en pakken hun verantwoordelijkheid om alles goed te laten verlopen.”
































































