Dadadicht

Afgelopen woensdag ben ik weer bezig geweest met
nieuwe pagina’s voor de bundel Dada(ge)dicht.
Krantenartikel, woorden uitknippen, husselen in zakje,
dan een voor een er uit halen naargelang de behoefte.
In het geval van een ‘elfje’, 11 woorden: 1 op regel 1,
2 op regel 2, dan 3, dan 4 en op regel 5 één woord.

WP_20180912_14_55_41_ProElfje

Het Dadadicht ‘achterneef’ gedrukt.


WP_20180912_15_40_41_ProElfjeInDadadicht

Hier tegen een achtergrond.


WP_20180912_15_40_58_ProElfjeIndadadicht

Hier over spatwerk met ecoline en links een afbeelding gemaakt met drukinkt. Gemaakt met de roller en stukken sjabloon.


WP_20180912_15_41_37_ProElfjeInDadadicht

Nog een pagina.


Burgemeester met een bontjas

Een korte reeks foto’s van Londen.
De meeste vanuit een hop-on hop-off bus.
Dus heel toeristisch.

DSC_4208RenzoPianoTheShard

Dat hoge, glazen gebouw heet The Shard of de scherf. Renzo Piano, The Shard.


DSC_4210BurgemeesterMetEenBontjasSamuelBevington statue

Je ziet zoveel beelden in Londen. De meeste van onbekende mensen. Vaak heel klassiek uitgevoerd. Hier is dat ook maar de man draagt iets wat op een bontjas of een jas met bontvoering lijkt. Het is Samuel Bevington, een burgemeester uit een ver verleden.


DSC_4212Schoorstenen


DSC_4213TourOfBrittain

De Ronde van Engeland (Tour of Brittain) zou zondag een deel van het centrum ‘onveilig’ gaan maken. Die dag zijn we dan ook niet in de buurt van Westminster geweest.


DSC_4214.TrafelgarSquareJPG

Trafelgar Square met in de hoogte het standbeeld van Nelson blijft indrukwekkend.


DSC_4215PiccadillyCircus

Piccadilly Circus, was hier de reclame vroeger niet leuker? Het begint nu te veel op het scherm thuis te lijken.


DSC_4216TheUnderground

We gebruikte de metro voor de reis terug naar het hotel en dat zouden we de komende dagen vaker doen (de metro gebruiken).


BredaBarst begint dag eerder

Volgens de info van de gemeente zou de opbouw
van BredaBarst donderdag beginnen,
Woensdagochtend lag het park al op een aantal plaatsen
vol met stalen platen.

WP_20180912_17_07_04_ProIJzerenPlaten

Als kunstige vormen liggen de platen in het gras van het Valkenberg.


WP_20180912_17_07_55_ProIJzerenPlaten

De kippen zijn al van slag en zoeken bescherming (tevergeefs) bij de stammen van de bomen.


WP_20180912_17_08_41_ProIjzerenPlaten


WP_20180912_17_09_47_ProDeEersteHekkenStaanErAl

De eerste hekken stonden woensdagmiddag ook al gereed op het Kasteelplein.


WP_20180913_08_03_05_ProDeHekkenArriveren

Vanmorgen arriveerden de wagens met nog meer hekken en groot materieel.


WP_20180913_18_17_07_Pro

Tegen het eind van de middag is het park een groot wit hek alsof Christo (Christo Vladimirov Javacheff) zelf aan het werk is geweest.


Londen

Afgelopen weekend waren we in Londen.
Een keer met de trein geprobeerd.
De trein is echt slecht geregeld.

Je koopt een kaartje Breda – Brussel en een kaartje
Brussel – Londen (Eurostar).
De trein stopt na Breda in Noorderkempen (of all places).
Kan daarna niet meer vertrekken.
Al de passagiers kunnen dan van de volle en lange
internationale IC overstappen in een Belgische Boemel.
Zitten is er niet meer bij.
Zie maar hoe je in Brussel komt.
Zorg zelf maar dat je de trein in Brussel op tijd haalt.
Info: 0,0.

Roger Henri Ludovic Maria van Boxtel: Doe er iets aan!

Dus de verbinding in onbetrouwbaar.
De NS en haar partners voelen zich niet verantwoordelijk voor jouw reis.
Het is niet goedkoper dan vliegen.
De volgende keer dus maar weer met het vliegtuig.

Londen was erg leuk.
Een fantastisch dynamische stad waar heel veel gebeurd.
Overal wordt gebouwd, de koffie is organisch, het eten biologisch.
Alles multicultureel.
Zelfs het weer hielp mee:
Met een enorme tweedeling tussen heel rijk en arm:
Upstairs / downstairs.

Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt en die deel ik hier.

001 DSC_4193BradshawAndGassLeysianMission

Aan City Road staat een gebouw met de naam ‘Leysian Mission’. Het is ontworpen door de architecten Jonas James Bradshaw and John Bradshaw Gass. Dit is een detail van de gevel. Gebouwd tussen 1901 – 1906.


002 DSC_4194BradshawAndGassLeysianMission


003 DSC_4195LondonCityRoad

Maar ook vandaag wordt er overal in Londen veel gebouw. Veel staal, spiegels en glas.


004 DSC_4196BradshawAndGassLeysianMission

De hoofdingang van Leysian Mission.


005 DSC_4197 MetroStationBankBankOfEngland

Dit zie je als je bij het metrostation Bank boven de grond komt: de Bank of England en veel nieuwbouw.


006 DSC_4198 SaintPaulsCathedral

Vanuit Bank is het een klein stukje lopen (je kunt met de metro) naar St. Pauls Cathedral. Op een niet stralend moment doemt de oorlogssfeer weer op.


007 DSC_4199 SaintPaulsCathedralGraveyard

St Pauls Cathedral graveyard, de begraafplaats van de kerk bevat een paar monumenten. Altijd goed voor een foto.


008 DSC_4200 SaintPaulsCathedral

Detail van St. Pauls Cathedral.


009 DSC_4203ElisabethFrinkPaterNoster

Naast de St Pauls ligt een plein met de naam Pater Noster. Dit plein is na de tweede wereldoorlog ontstaan als gevolg van de bombardementen op de stad. Daar op dat plein staat nu dit beeld: Elisabeth Frink, Pater Noster.


010 DSC_4204SaintPaulsCathedral


011 DSC_4205 BusinessFirst

Op het pleintje zijn naast de toeristen veel zakenmensen die het einde van de dag vieren. Business First!


012 DSC_4206 SaintPaulsCathedral


013 DSC_4207 ThomasHeatherwickPaternosterVents

Thomas Heatherwick, Pater noster Vents. Deze twee grote metalen wokkels zijn ontworpen door een bekende Britse ontwerper. Ze zijn het ventilatiesysteem van een onderliggende transformator of iets dergelijks.


Vanaf dit punt gingen we verder met een hop-on, hop-off bus.
Daarvan meer later.

Handenactie in de Willemstraat in Breda

Toen ik vanochtend door de Willemstraat in Breda liep
viel me op dat naast de foto’s van BredaPhoto er een
soort blauwe handenactie was.
Op A4-tjes waren handafdrukken gemaakt met blauwe verf en de
vellen waren vervolgens op het straatmeubilair geplakt.
Bij het station zag ik ook lichtblauwe handen zo op
het trottoir aangebracht.

WP_20180911_08_07_21_ProWillemstraatBreda

De ‘Blauwe hand’ op een bank.


WP_20180911_08_08_28_ProWillemstraatBreda

‘Blauwe handen’ op een lantaarnpaal.


WP_20180911_08_08_57_ProWillemstraatBreda

‘Blauwe handen’ aan muren en op straatmeubilair.


WP_20180911_08_09_17_ProWillemstraatBreda

Een hand bij een verkeersbord. Vreemd. Studentengrap?


Dunhuang

Als ik iets schrijf of lees over Dunhuang in China
dan gaat het over boeken, oude boeken.
Het oudst bekende gedrukte boek in door Aurel Stein
‘ontdekt’ in Dunhuang: de Diamond Sutra.
De boeken die er ontdekt zijn worden geconserveerd en
bestudeerd door bijvoorbeeld het International Dunhuang Project.
zo zag ik afgelopen weekend een schilderij op zijden in het
British Museum uit Dunhuang. Stein bracht niet alleen
boeken mee naar Engeland maar ook schilderingen en andere
religieuze, Boeddhistische voorwerpen.

Maar afgelopen zaterdag had de Volkskrant in het
magazine een heel ander verhaal. Een verhaal over
zonne-energie in Wetenschap. In beeld van de week:

DunhuangVolkskrantMagazine20180908

Dunhuang in de Volkskrant van 08/09/2018.


Amritsar

Amritsar is een stad met een magische naam.
Terecht!
Indiase geschiedenis en de Sikh religie komen hier
bij elkaar.
Sommige van de spanningen die al eeuwen de ontwikkeling
van dit gebied bepalen, zijn nog steeds aanwezig.
En het is er erg mooi!

We waren in Amritsar aangekomen en het liefst ga je
dan te voet op pad.
Te voet zie je het meest, maak je het meest mee.
Dus we begonnen te voet.
Onbekend met de omgeving kwamen we eerst uit bij Ram Bagh.
‘Bagh’ is het woord waarmee een ommuurde tuin wordt aangeduid.
Maar we kregen niet goed hoogte van het complex.
Zo zagen we eerst Ram Bagh Gate. Een poortgebouw.

DSC_9732AmritsarRamBaghGate


DSC_9734RamBaghGate

Ram Bagh Gate, vlak bij ons hotel en vlak bij de tuin met dezelfde naam.


DSC_9735AmritsarRamBaghGate

Via een omweg bezochten we ook de tuin. in die tuin moet een zomerpaleis liggen maar dat hebben we niet gezien.


DSC_9736AmritsarBaradari

We zagen wel dit bord en de Baradari. Een monument ter nagedachtenis.


Baradari
The Baradari is situated in the western side of the palace complex.
It stories square structure raised on a high plinth.
The roof is flat and it is connected by flights of steps on the all four side.
It has three opening in each sides which are flanked by cusped arch formation.
Arches are seperated by a pillar, each corner has three pillasters, the corner pillaster has beautiful serpentine coil or rope design, which is incorporated through out it .
The facade terminated into projected eave which is supported on decorative brackets and is sutmounted by a marble parapet
There’s an inscription on the facade of the western side wall stating: that the Baradari was built by the sons of Rai Sahib Ditta Mal in the memory of their father.
“Presente by the sons of sahib, Ditta Mal in the loving memory of their father. Born 30th july 1846, died 29th october 1916”

Maar de naam ‘Ditta Mal’ kon ik niet vinden op internet.
Dus het bleef een beetje vaag voor mij.

DSC_9737RamBaghBaradari

Maar dat neemt niet weg dat het gebouw schitterend is. Behoorlijk gerestaureerd lijkt me.


DSC_9738AmritsarBijGoldenTempel

Na deze wat doelloos aanvoelende voettocht hebben we een riksja genomen naar de Gouden Tempel. Ze mogen je daar niet ‘voor de deur’ afzetten. Er waren nogal wat bestratingswerkzaamheden aan de gang en het plein voor de ommuurde Gouden Tempel werd nieuw aangelegd. Daarom moet je maar even met de stroom mensen meelopen en dwars door het verkeer.


DSC_9739AmritsarPlaceOfJallianwalaBaghMassacre

Voor je bij de Gouden Tempel komt, passeer je eerst een andere ommuurde tuin. Een belangrijke en tragische plaats voor de onafhankelijkheidsstrijd van India: Jallianwala Bagh. Hier vond het Jallianwala Bagh Massacre of de ‘Slachting van Amritsar’ plaats.


Als je de film Gandhi gezien hebt herinner je misschien
de betoging in een tuin, die door een Engelse bevelhebber
werd gesmoord door het vuur te openen op de ongewapende menigte.
Dat is hier gebeurd in 1919.
De foto hierboven is een van de drie toegangen tot de tuin.
Deze toegang was te smal voor de pantserwagens om bij de tuin te komen.
Te voet gingen de militairen naar de tuin, een grote open vlakte,
en het vuur werd geopend.
Generaal Dyer had 90 tot 150 man tot zijn beschikking.
Er vielen veel doden en gewonden.
Er was geen medische opvang.

DSC_9740AmritsarPlaceOfJallianwalaBaghMassacre

Dit is het monument voor de slachtoffers in de tuin.


DSC_9741AmritsarPlaceofJallianwalaBaghMassacre

Deze muur toont de kogelgaten van de beschieting.


DSC_9742AmritsarPlaceOfJallianwalaBaghMassacreBulletMarks

Hier wordt toegelicht wat je precies ziet.


De tekst op het bord luidt:

The wall has its own historic significance as it has twenty eight bullet marks which can de easily seen at present and these were fired into the crowd by the order of general Dyer.
Moreover, no warning was given to disperse before Dyer opened fire which was gathered here against the Rowlatt act.
One thousand and six hunderd and fifty rounds were fired.

DSC_9743AmritsarPlaceOfJallianwalaBaghMassacre


DSC_9744AmritsarDaaromKondenWeDieNietZoSnelVinden

Toen we de ommuurde tuin uitliepen zagen we een bord staan dat naar de Golden Temple wees. Alleen stond het vanwege de wegwerkzaamheden niet op de originele plaats. We waren al een keer fout gelopen (en dat werd duidelijk doordat het steeds minder druk werd) maar vanaf nu zou het goed gaan.


DSC_9745AmritsarPlaceOfJallianwalaBaghMassacre

Nu zagen we ook de officiële toegang naar de Jallianwala Bagh, de eerste keer hadden we een poort genomen die nu als uitgang dient.


De Gouden tempel bewaar ik tot mijn volgend bericht.

Mijn eerste schoentjes

Het zal zo ongeveer in 1960 zijn geweest
dat mijn ouders mijn eerste schoentjes kochten.
Afgelopen zaterdag kreeg ik ze van hen.
Ze hadden die al die jaren bewaard.
Leuke, leren, witte schoentjes met met een simpele
versiering en simpele sluiting.
die schoenen kosten toen (het staat nog op de doos)
drie gulden en vijfentwintig cent.

DSC_4188

De gouden doos heeft wat geleden. Vooral de doorzichtige folie.


DSC_4189

Met een elegant motiefje op de neus.


DSC_4190

Heel erg veel heb ik er niet mee gelopen. De zolen hebben nauwelijks iets geleden. Misschien was ik er al snel uitgegroeid.


DSC_4191

Let op de eenvoudige sluiting met een chique wit knoopje.


DSC_4192

De pasvorm is nog volledig aanwezig.


BredaPhoto op de foto

Aanstaande woensdag opent BredaPhoto de deuren.
Men is al druk bezig met het in gereedheid brengen
van de tentoonstellingslocaties.
Bij het Chassé theater is altijd een en ander te doen
bij BredaPhoto, zo ook dit jaar.
Nu het nog goed weer is ben in al vast even
een paar foto’s gaan maken.

WP_20180902_16_13_09_Pro

Verschillende plaatsen zijn al ingericht om de foto’s te kunnen bekijken: TO INFINITY AND BEYOND.


WP_20180902_16_15_13_Pro

Er wordt een soort grote loopbrug gebouwd van waaraf od waarop (?) men foto’s kan gaan zien. Helemaal duidelijk is het mij nog niet maar dat dit ook weer leuke foto’s kan opleveren is mij wel duidelijk.


WP_20180902_16_16_38_Pro

Men was nog druk bezig foto’s op de hangen.


WP_20180902_16_20_36_Rich

Vermoedelijk is dit een van de toegangen tot de grote loopbrug. De combinatie van de tentoonstellingsruimte en de moderne stadswijk bij het Chassé doet het erg goed.


Vol verwachting klopt ons hart….

Antons tweestrijd

Veel romans lees ik niet.
Maar omdat ik me verdiep in Hella Haasse en ik dit boek zag
in een boekwinkel dat zo duidelijk aangeeft een
historische roman te zijn, besloot ik het te kopen en lezen.
Hella Haasse heeft een aantal historische romans geschreven.
Maar ik heb er nog geen gelezen.
Wel heb ik werk van haar gelezen dat over Indië gaat.

Bij een historische roman loop je, denk ik, het risico dat
de schrijver al snel feitjes gaat opschrijven en dan ben
je een geschiedenisboek aan het schrijven en geen roman.
Dus een beetje als voorbereiding las ik Antons Tweestrijd
van Peter van de Steenoven.
Het boek is dit jaar verschenen en speelt zich voor een
groot deel af in en rond Breda.
De hoofdpersoon heeft een kantoor in de Katerstraat (de
huidige Catharinastraat) en zijn belangrijkste klant
woont in de Veemarktstraat.

PeterVanDeSteenovenAntonsTweestrijd

Peter van de Steenoven, Antons tweestrijd, 2018.


Over de Katerstraat zegt erfgoed.breda.nl het volgende:

De naam Katerstraat komt al voor in een oorkonde in het archief van het Begijnhof uit 1355. Volgens de Bredase historicus Jac. van Hooydonk hangt de aanleg van de Katerstraat nauw samen met de burcht van Breda, die voor het eerst wordt vermeld in 1196, maar vermoedelijk al een halve eeuw ouder is. Bij archeologisch onderzoek bleek dat er nog 13e eeuwse sloten diagonaal de Catharinastraat kruisen. Dat wijst erop dat deze straat toen nog niet aanwezig was. Pas in de tweede helft van de 13 eeuw wordt de straatloop zichtbaar aan de hand van evenwijdig lopende sloten.
De meest voor de hand liggende reden voor de aanleg van de Catharinastraat is om het burchtterrein en de oudste haven aan te sluiten op de ontsluitingsweg naar het oosten, de huidige Boschstraat.

Kater, keuter of kouter

Scherft zegt dat de naam Katerstraat afgeleid is van katers of keuters, keuterboeren dus, die hier gewoond hebben. Brekelmans geeft als verklaring dat kater verband houdt met het woord kouter, afgeleid van ‘cultura’, dat is de door de heer geëxploiteerde grond rondom diens hof. De naam Katerstraat vindt men ook in Baarle en in Zundert.

Verbasterd

De Katerstraat bleef zeer naamvast tot ver in de negentiende eeuw. In 1812 werd de naam echter op de straatnaambordjes in het Frans verkeerd vertaald als Rue St. Cathérine. In de volkstellingen van 1829 en 1839 komt hij nog voor als Katerstraat, maar in het bevolkingsregister van 1848 en alle latere officiële bronnen sindsdien is het definitief Catharinastraat. De naam Katerstraat bleef echter tot in het begin van de twintigste eeuw in de volksmond de enige gebruikte naam.

De schrijver weet goed de vaart in het verhaal te houden
dat draait om keuzes die de jonge advocaat moet (gaan)
maken. Keuzes die te maken hebben met de heersende moraal
van de standenmaatschappij in het Nederland van rond 1828.

Op pagina 112, in een deel dat zich afspeelt in een slaapkamer,
wordt gesproken over

‘een schilderij met een allegorische voorstelling met schaars geklede dames van ene Françios Boucher’.

Welk schilderij precies bedoeld wordt door de schrijver weet ik niet.
na even rondgekeken te hebben op internet blijkt dat veel van de werken
van Boucher dezelfde stijl volgen.
Het volgende schilderij had best in de Veemarktstraat kunnen hangen.
Nu is het te vinden in The J. Paul Getty Museum

FrancoisBoucherTheBirdCatchers1748

Francois Boucher, The bird catchers, 1748.


Responding to the contemporary rage for pastoral scenes depicting amorous countryside games, François Boucher here exhibited young, fashionable couples in the act of catching birds. In the 1700s, small birds played an important symbolic role in courtship ritual: the gift of a caged bird from a man to a woman signified her capture of his heart.

Het schilderij heeft een duidelijk erotisch element.
Het symbool van vogeltjes die gevangen zitten staat
voor het hart van de man dat door de vrouw gevangen is.
De website legt het hierboven een beetje omslachtig uit.

In het boek komen een aantal keren literaire werken voor
uit die tijd. Zo lezen we over:
– Adolphe van Benjamin Constant
– geen titel vermeld maar het gaat om een boek van Rhijnvis Feith
– Julie ou la nouvelle Héloise van Jean-Jacques Rousseau

Op pagina 111 legt een van de hoofdpersonen uit wat er
volgens haar, zo goed is aan het boek Adolphe en de ideeën
van Benjamin Constant. Naar mijn smaak komt daar de schoolmeester,
het gevaar van een historische roman, iets te veel om de
hoek kijken.

Of iemand in 1828 het volgende zou denken of zeggen,
weet ik niet (pag. 56) “Bij nat weer waren de dijken
super modderig”.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen!

De omslag is goed gekozen, een harde kaft had ik
prettiger gevonden maar dat doet niets af aan de inhoud.
De omslag komt meerdere keren in het boek terug.
Steeds een beetje anders.

Graag las ik iedere keer weer een volgende pagina.
Dat is voor mij een goed teken. Dan zit er vaart in het boek
en het maakt me nieuwsgierig. Ik wil meer.
Hopelijk heb je zelf ook deze ervaring.

Witte bonensoep

Soep kan ik iedere dag eten.
Dus als mijn moeder, bijvoorbeeld een witte bonensoep
heeft gemaakt, en ze biedt me aan daar wat van mee
naar huis te nemen, dan zeg ik geen nee.

WP_20180902_08_34_40_ProWitteBonenSoepVanMoeder

Dit is de soep vanochtend uit de koelkast. Beetje olijfolie toegevoegd en verse peper. Nu nog even in de magnetron.


WP_20180902_08_55_10_ProWiiteBonenSoepVanMoeder

Vanmorgen was het in de schaduw nog best fris op het balkon. Maar dan smaakt zo’n soep natuurlijk extra lekker. Geen vlees, witte bonen, prei, heerlijk!


Dadadicht

Een volgend dada-gedicht is van het type ‘Elfje’.
Ik had tot voor kort nog nooit van die vorm gehoord.
Maar er is een website waar een aantal dichtvormen
genoemd worden.

Mijn eerste vorm had ik zelf bedacht: 7 regels met
op elke regel 7 woorden.

Het ‘Elfje’ heeft in totaal 11 woorden:
regel 1: 1 woord
regel 2: 2 woorden
regel 3: 3 woorden
regel 4: 4 woorden
regel 5: 1 woord.
Het woord op regel 5 moet een soort samenvatting zijn.

Zelf heb ik een ‘Elfje’ gemaakt maar ik begin met
een echt Dada-elfje.
Maar nog daarvoor ga ik het gedicht dat ik vorige
week gezet en gedrukt heb, voorzien van een ‘dada’ (=stokpaardje).

WP_20180901_09_32_42_ProDadadichtMetSjablonen

Dus begin ik met het aanbrengen van de sjablonen op de definitieve gedrukte tekst. De pagina die in mijn dadadichtbundel komt.


WP_20180901_09_37_07_ProDadadichtEzeloor

Dan is dit het resultaat.


WP_20180901_09_52_24_ProTweedeDadadichtAchterneef

Dit is mijn dada-elfje. Nog steeds woorden uit het artikel uit Argus, uit de serie Verweesde boeken. De schrijver van het artikel is Theo Dersjant.


achterneef
verscheen doorgegaan
nooit van huis
misschien kieviet schools zoektocht
wellicht

WP_20180901_10_41_04_ProAchterneefFase01

Met de spattechniek, een tandenborstel, spatraam en ecoline, ga ik mijn versie van een elfje op de pagina spatten.


WP_20180901_11_07_24_ProDadadichtFase02

Reeds gespatte delen worden afgedekt met de uitgesneden vormen.


WP_20180901_11_27_20_ProDadadichtFase03

Langzaam verschijnt mijn engelachtig elfje.


De volgende stap ik om het dada-elfje te zetten met de hand en
het te drukken en zo ook mijn eigen gedicht.
Daarbij ben ik uitgegaan van de volgende definitie
van http://www.poezieverrijkt.nl:

Een elfje of elf is een gedicht van 11 woorden, verdeeld over 5 regels. De eerste regel heeft 1 woord, de tweede regel heeft 2 woorden enz. De vijfde regel heeft weer 1 woord en bevat meestal een samenvatting van het geheel.

letters
gebeeldhouwd begrip
lijnen in orde
gebogen inkt, strepen, tekens
woorden

Maar dat is voor morgen.

WP_20180901_11_53_49_ProVerzameldeDadadichten