Toen ik vanochtend door het Valkenberg liep
werd ik verrast door een van de bomen die een trui aan had.
Gelukkig is de maker net zo’n grote liefhebber van Breda als dat ik ben.
Dit is de sluiting van de trui. Je ziet het is met zorg gemaakt.
Dit geeft een indruk van de grootte van de trui. Het is een hele lap. Daar zit wel een paar uur werk in, schat ik zo.
De grote vraag is natuurlijk:
wie is de maker en wat is het doel?
Maar ook zonder die informatie vind ik het al heel leuk!
Als ik het goed begrepen heb zijn de Cozy Classics
een serie klassieke boeken die vertaald zijn
naar taal die begrijpbaar is voor kinderen.
Het gaat van Jane Eyre tot Star Wars.
Ontwikkeld in Canada en te zien op de volgende website:
De boeken worden geillustreerd met poppen
gemaakt van vilt die in scene gezet worden.
Hier twee voorbeelden van Oliver Twist:
Cozy Classics (Gezellige klassiekers), Please Sir, I want some more.
Dit beeldt het moment uit waarin Oliver, die in het weeshuis verblijft,
om meer eten gaat vragen van de opzichter van het weeshuis.
Naar aanleiding van dit ‘incident’ besluit de opzichter
van het weeshuis dat het tijd is om Oliver te laten gaan werken.
Door het werk komt hij vervolgens in contact met
de zakkenrollers en inbrekersgroep van Fagin.
De Engelse tekst die bij dit moment hoort is:
He rose from the table;
and advancing to the master,
basin and spoon in hand, said:
somewhat alarmed at his own temerity:
“Please, sir, I want some more”
Als Oliver dan voorgesteld wordt aan Fagin
ziet dat er in de Cozy Classics als volgt uit:
Charles Dickens: ‘This is him, Fagin’, said Jack Dawkins, ‘My friend Oliver Twist.’ (‘Dit is hem, Fagin’, zei Jack Dawkins, ‘Mijn vriend Oliver Twist’.
De Braziliaanse street artist Cranio (Sao Paolo) nam
in het weekend van 9 en 10 mei
de tijdelijke bouwschutting onderhanden
aan de kop van de Veemarktstraat in Breda.
Dit op initiatief van het Graphic Design Festival Breda.
Creativiteit verandert Breda, muur voor muur!
Creativiteit verandert de wereld en met project BlindWalls
draagt Graphic Design Festival Breda daar
een steentje aan bij, muur voor muur.
Samen met de gemeente Breda en ondernemers uit de stad
verzorgt GDFB muurschilderingen in samenwerking met
bekende grafische ontwerpers, street artists,
typografen en illustratoren.
Door deze bundeling van krachten krijgen de muren van Breda
een nieuwe rol en de straten een nieuw aanzien.
De BlindWalls gallery spreidt zich de komende jaren uit
over de stad en verandert het straatbeeld.
De muurschildering van Cranio – een grote naam in de straatkunst –
is er daar één van.
Cranio brengt blauwe indiaan naar Breda
Cranio (Fabio Oliveira, 1982) groeide op in Sao Paolo.
In 1998 besloot hij dat de grauwe grijze muren uit zijn stad
wel een oppepper konden gebruiken.
Sindsdien doet hij hetzelfde voor andere steden, waar ook ter wereld.
Humor is daarbij zijn uitgangspunt.
Zijn handelsmerk én hoofdrolspeler in zijn werken is een blauwe indiaan.
De foto’s ontving ik van GDFB waarna ik die bewerkte
voor mijn weblog.
De maker van de foto’s is bij mij niet bekend.
Hendrik Willem Mesdag, Terug van de vischvangst, 1895, olieverf op linnen.
Jan de Bruijn (rechts) en Walter Lavent (midden) zullen weer heel wat uurtjes doorbrengen in de binnenstad van Breda dit lange weekend: Jazz Festival Breda.
In haar sculpturen toont de Belgische kunstenaar Berlinde De Bruyckere (1964) ons het lichaam en leven in al zijn kwetsbaarheid.
Haar installaties van paardenlijven en lichamen roepen een gevoel van troost en liefkozing op maar ook van angst en geweld.
In haar werken brengt de Bruyckere pijn en lijden samen met schoonheid; de tederheid en het wrange verenigd in een beeld.
Door de overvloed aan afschuwelijke beelden die ons dagelijks door de massamedia worden opgedrongen,
dreigen we afgestompt te raken.
De Bruyckere probeert ons met haar werk opnieuw gevoelig te maken voor het diepmenselijk, tijdloos lijden dat over heel de wereld gelijk is.
Ze doet er ons naar kijken en bij stilstaan,
maar legt de interpretatie van haar werk niet vast.
Paardenlichamen, bomen en mensen vormen vaak het uitgangspunt van de sculpturen.
De Bruyckere maakt er afgietsels van, schildert deze in met gepigmenteerde was en vervormt en transformeert ze vervolgens tot beelden.
De ‘huid’ is in dit proces steeds een belangrijk element.
Met deze tactiele werkwijze weet zij op symbolische wijze
tegenpolen met elkaar te verenigen,
zoals dood en leven,
liefde en lijden,
wreedheid en tederheid.
Maar altijd met de hoopvolle en troostvolle gedachte in zich
tot verandering, metamorfose of zelfs genezing.
De tentoonstelling is niet chronologisch van opbouw,
maar is ingericht als een wandeling langs een zorgvuldige selectie van tekeningen, installaties en sculpturen waarvan de meeste werken nooit eerder in Nederland zijn getoond.
Deze tentoonstelling is te zien in het
Gemeentemuseum Den Haag.
Toen ik vorige week in Den Haag was zag ik ook de
tentoonstelling van Charles Avery in het Gemeentemuseum den Haag.
Aleph staat voor os.
De os stond model voor wat wij de letter ‘A’ noemen
in de semitische talen en later in het Grieks.
Charles Avery, Head of Aleph, 2009, staal, beton, gips, ijzerdraad en polystyreen.
Het werk viel wel op.
Christoffel Plantijn, ’s werelds grootste drukker en uitgever, 1520 – 1589.
‘De woordenaar’ is de titel van de biografie die in 2014 verscheen
van de hand van Sandra Langereis.
Ik heb het boek net uit en het is fantastisch.
Het boek vertelt het spannende leven van Christoffel Plantijn
en staat uitgebreid stil bij zijn belangrijkste presetatie:
zijn Polyglot bijbel.
De bijbel is een verzameling boeken die via verschillende bronnen
tot ons is gekomen.
Plantijn wilde een boek uitbrengen met daarin de bijbel
zoals die via de verschillende bronnen
en dus hun verschillende grondtalen bekend was:
Hebreeuws, Aramees, Latijn, Grieks en het Syrisch.
In werkelijkheid is het nog iets complexer dan hiervoor beschreven.
Het Oude Testament kent andere bronnen dan het Nieuwe Testament.
Om een dergelijk project succesvol te kunnen beëindigen
heb je een heel specifieke talenkennis nodig,
heb je bijzondere lettersets nodig,
heb je geleerden nodig die de teksten kennen,
kunnen vertalen en goed weergeven,
je hebt diplomatie nodig om het boek uit te mogen geven,
papier, perkament en goed leer, geschoold personeel,
en geld, veel geld had Plantijn er voor nodig.
Het boek heeft voor mij een hele grote ‘bijvangst’.
Door het leven en werk van Plantijn te beschrijven
krijgen we bijvoorbeeld inzicht in het onderwijs van de zestiende eeuw,
de economie van Antwerpen, de Spaanse Furie, Alva, Willem van Oranje,
Breda, de connectie met Leiden,
de godsdienstconflicten (Beeldenstorm) in de lage landen, enz.
Ik heb wat aantekeningen gemaakt.
Die ga ik in een paar blogs hier delen.
Vanochtend zat ik te luisteren naar de verzamel CD uit 2007
‘Make Some Noise: The Amnesty International Campaign to Save Darfur’.
Een gelegenheids opname met liedjes van John Lennon
uitgevoerd door verschillende artiesten.
Zo staan er opnames op door Jackson Browne, Youssou N’Dour,
Green Day, Black Eyed Peas, Snow Patrol, Duran Duran, a-ha, enz.
Het nummer ‘Beautiful Boy’ wordt hier gezongen door Ben Harper.
In dat nummer komt de quote voor die hier de titel is
van deze blog.
Lennon schijnt het weer gebaseerd te hebben op een zin
van de stripmaker Allen Saunders. Al lijkt de zin
niet in zijn boeken voor te komen.
Wil je de hele geschiedenis van de tekst willen weten,
kijk dan hier: http://quoteinvestigator.com/2012/05/06/other-plans/
Gister stond net als vorige week,
de letter ‘B’ centraal.
Uitgangspunt is de golf die de twee ‘O’-s
van een ‘B’ vormen.
Van een golf naar een stoombootje in het water is niet zo ver…
Is het een golf (in horizontale positie) of een boom of een vlam?
De letter ‘B’ op een kladpapiertje.
Een van de vele letterkasten waar ik uit mag putten.
Doorgegolfd.
Deze zal volgende week afgemaakt worden.
Traditiegetrouw staat op het Kasteelplein in Breda
met het Jazz Festival Breda de Spiegeltent.
Vanochtend begon men met de opbouw.
Vanochtend. De eerste onderdelen werden geplaatst onder het genot van house muziek vanuit een van de wagens.
Vanavond kort voor 18:00 uur. Zo goed als af. Morgenavond zal hier al wel een eerste optreden zijn.
Ik heb geen idee wat het moet worden.
Dagelijks moet ik er voor omlopen en trappen klimmen.
Dus hopelijk wordt het wat.
De bouwput op de plaats van het oude stationsgebouw.
Zo rond kwart voor acht in de ochtend.
De komende Jazzfestivaldagen zullen we zo links en rechts
nog wel meer vinden in het Valkenberg en in de binnenstad.
Vorige week ontving ik een mooi ABCdarium dat ik onlangs kocht.
Leuk te zien dat ook anderen zich laten
inspireren door dit eeuwenoude model voor een boek.
Hier staan de letters centraal.
De letters zijn afdrukken van kopergravures.
Het boek is gemaakt door Private Press ‘De Witte Adelaar’.
De A wordt mooi gemaakt met een zonsopgang (of ondergang),
de B met meetkunde of is het sterrenkunde,
en binnen de C vind je een boek.
Iedere letter is zo, met veel aandacht gemaakt
en vervolgens in dit boek samengebracht op mooi papier.
De tekst van het Colofon is gedrukt in Gill sans, corps 14 of 14 pt.
Afgelopen vrijdagmiddag ben ik naar Den Haag geweest.
In het Fotomuseum Den Haag en het Gemeentemuseum Den Haag
zijn twee tentoonstellingen over het werk van Anton Corbijn.
1234 in Fotomuseum Den Haag en Hollands Deep in Gemeentemuseum Den Haag.
1234 laat het werk van Corbijn zien in de popmuziek.
Hollands Deep gaat chronologisch door de carriere van Corbijn waarbij
we natuurlijk ook heel veel popartiesten voorbij zien komen.
Ik maakte er de volgende foto’s:
Anton Corbijn, John Hiatt, 1988.
Anton Corbijn, U2.
Anton Corbijn, U2 during carnaval on Tenerife (U2 tijdens carnaval op Tenerife), 1991.
Anton Corbijn, U2 and dads (U2 en de vaders).
Iconische opname van Johnny Rotten in Amsterdam. Anton Corbijn, Johnny Rotten.
Anton Corbijn, Johnny Cash. Prachtig.
Naar het eind van de carriere van Boy George zag je hem vaak arrogant en te zelfverzekerd. Deze opname maakt Anton Corbijn veel eerder. Hier is Boy George nog onzeker, verlegen misschien zelfs, breekbaar maar eigenzinnig. Hele sterke foto. Anton Corbijn, Boy George, London, 1992.
Anton Corbijn, David Bowie.
Anton Corbijn, links de Pet Shops Boys en rechts Joni Mitchell.
Misschien wel de sterkste foto op de tentoonstelling. Anton Corbijn, Siouxie Sioux, London 1979.
Anton Corbijn. Van links naar rechts; Nick Cave, Nina Hagen, Johnny Rotten en Pete Townshend.
Anton Corbijn, a.mercury. Tijdens een verblijf in Strijen fotografeert Corbijn zichzelf als verschillende dode popmuzikanten. Hier Freddy Mercury.
Anton Corbijn, a.lennon. Corbijn als John Lennon.
Anton Corbijn, Peter Gabriel links en rechts Joy Division. De rechtse foto is heel carrierebepalend geweest voor Corbijn. Ik vind de twee foto’s hier gewoon erg goed naast elkaar hangen.
Anton Corbijn. Als een sacrale ruimte met in het midden David Bowie. Sterke opstelling.
Anton Corbijn, Martin Gore van Depeche Mode in New York in 1990.
Een tweede keer: Anton Corbijn, Siouxie Sioux, First time we met. Record company office, London, 1979 (eerste ontmoeting op het kantoor van de platenmaatschappij in 1979).
Anton Corbijn. Installatie overzicht met in het midden Kim Wilde.
Anton Corbijn, The Rolling Stones.
Anton Corbijn, Midge Ure (Ultravox), Vienna, 1981. Midge Ure bij het graf van Johan Strauss in Wenen.
Anton Corbijn, regiebord en fotoboek over de film A Most Wanted Man.
ik heb genoten.
Het werk van Anton Corbijn is iets speciaals!
Pas geleden vond ik een website van Kashmir Heritage.
De site richt zich vooral op het verkopen van prachtige shawls
uit India, meer in het bijzonder uit Kashmir.
Maar daar was ik niet echt naar op zoek.
De houten, reeds gesneden, stempels trokken me meer.
Ik heb daarom 1 stempel gekocht (een lotus)
en een doe-het-zelf set.
Dit soort stempels zie je in India veel.
Als toerist kun je ze eenvoudig kopen.
Maar tot nog toe heb ik dat niet gedaan.
De lotus ligt op de kaartjes van Kashmir Heritage, rechts van de doos.
In de doos zitten nog eens drie stempels (vogel, boom, randversiering), drie kleuren verf, instructies in het Engels en een stukje textiel (zakdoek) om te bedrukken.
Mijn eerste poging is met acrylverf. Uitdaging is on de juiste dikte van de verf te vinden. Het papier is krantenpapier en zuigt goed. De oplettende kijker ziet dat naast de typisch Indiase motieven er ook een Japans/Chinees symbool te zien is. Dat teken staat voor het jaar van het schaap/geit (2015).
Steeds als ik door de Willemstraat loop moet ik naar de
bijzondere gevel kijken die daar al een tijdje is.
De gevel is versierd met grafiek.
De versiering lijkt op oude gotische letters
maar als je goed kijkt zie je al snel dat het geen letters zijn.
De ‘letters’ zijn heel passend op de wand aangebracht.
Ze volgen de ornamenten en structuren die al in de oude gevel
aanwezig zijn en versterken zo het geheel.
Ook het kleurgebruik past uitstekend.
Ik vind het heel smaakvol gedaan.
Gelijk na 4 en 5 mei is er heel wat in gang gezet
in het Valkenberg in Breda.
Ik zie mysterieuze bergen zwart en wit zand
en er hangt een zware lucht van kippestront (?).
En die lucht is niet het gevolg van de kippen en eenden
die er in het park rondlopen.
De bergen zand liggen bijvoorbeeld voor de Kadettenflat.
Maar ook dicht bij de ingang aan de stationskant.
Het lijkt wel of ze een nieuw stuk pad willen aanleggen (?)
De zwakkere delen van de grasvelden zijn bedekt met een laag mest (?)
Er kwam ook nog geel zand bij te liggen.
Voor mij is het nog een mysterie.
Een kort verslag van deze week.
Ik begin aan het deel van het project rond de letter B.
Dat wil zeggen dat ik start met het uitzoeken van de letters.
De eerste reeks houten letters. Welke ik daadwerkelijk gebruik weet ik niet. Ik selecteer op spreiding van de grootte en kapitalen en kleine letters. De papiertjes/plakbandjes aan de letters plak ik er op om de herkomst van de letters vast te leggen zodat ik ze later weer op de juiste plaats kan terugleggen.
Genoeg houten letters voor vandaag.
De eerste probeersels. Ik heb ook ander papier gekocht. Om de letters uit te testen begin ik op een blok met een soort papier wat nog het meest weg heeft van krantenpapier. Ik hoop dat het dan sneller droogt. Misschien geeft dat een kans om met bijvoorbeeld twee kleuren te gaan stempelen.
Was het bij de A vooral de schuine kant van de hoofdletter A die het uitgangspunt was. Hier is het de golf die de twee ‘O’-s van de B vormen die ik wil gebruiken als startpunt.
Heel bijzondere schrijfwijze. Zou dat nou een slimme marketingzet zijn?
Argusvlinder 