HhhH van Laurent Binet

Een van de doelstellingen van Binet is om de eerste serie
hoofdstukken, de hedendaagse lezer die niet in detail
op de hoogte is van het oorlogsverloop in Tsjecho-Slowakije,
te informeren over hoe belangrijk Heydrich was voor het Derde Rijk.
Heel hoofdstuk 96 is er aan gewijd, en daarom citeer ik dat hier
in zijn geheel:

Het is ongelofelijk hoe vaak je bij de bestudering van de politiek van het Dritte Reich en met name waar die politiek het meest angstaanjagend is, Heydrich aantreft als het centrale punt waar alles van uit gaat.
Op 23 september 1939 stuurt hij de betrokken diensten een door hem ondertekende circulaire toe die betrekking heeft op ‘het joodse probleem in de bezette gebieden.’ Deze circulaire bevat het besluit tot hergroepering van joden in getto’s en het bevel overal een Joodse Raad in te stellen, de Judenrat onzaliger nagedachtenis, die direct onderworpen is aan het gezag van het RSHA. De Judenrat is ongetwijfeld geinspireerd op de ideeen van Eichmann, zoals Heydrich die in Oostenrijk heeft zien toepassen: de kern bestaat eruit de slachtoffers mee te laten werken aan hun eigen lot. Gisteren plundering, morgen vernietiging.

Het Reichssicherheitshauptamt of RSHA, was de overkoepelende veiligheidsdienst
van het Derde Rijk, opgericht door Heinrich Himmler op 22 december 1939.
Het eerste hoofd van de RSHA was Reinhard Heydrich.

Lokaal01: Once more, unto the breach, dear friends, once more

Gisteren was het dan de laatste dag van Lokaal01 in Breda.
Met een grootse tentoonstelling werd er een punt
gezet achter dit unieke kunstproject.

Al eerder was hier een reeks foto’s van die tentoonstelling te zien
en vanaf vandaag kan ik in de catalogus ontdekken van wie al
die zeer uiteenlopende werken zijn.
Uiteenlopend van materiaal, visie, beleving enz.

Vandaag zijn de meeste foto’s van de performance van BMB Con.

 photo DSC_0922BMBConBereidtZichVoorDoorDePapierenKokersAanTeTrekkenZWFotoWiesjePeelsOnceMore1.jpg

BMB Con bereidt zich voor door de papieren kokers aan te trekken.
De zwartwit foto op de achtergrond is van Wiesje Peels, Once More #1, 2013.

‘Once more unto the breach’ is een zin uit de speech van
Shakespeare’s Henry V, Act III, 1598,
en betekent zoveel als laten we het nog een keer proberen.

 photo DSC_0925BMBConDeProjectiesOpDePapierenKokersZijnMoeilijkVastTeLeggen.jpg

Op de kokers van BMB Con worden beelden geprojecteerd die zich wat moeilijk laten vastleggen.

 photo DSC_0926BMBConChineseKaraktersGeprojecteerd.jpg

Bij deze Chinese karakters lukt het een beetje.

 photo DSC_0927BMBCon.jpg

 photo DSC_0929BMBCon.jpg

 photo DSC_0930BMBConEindeVanDePerformanceNadert.jpg

Het einde van de performance nadert.

 photo DSC_0934BMBConNeemtApplausInOntvangst.jpg

BMB Con neemt het applaus in ontvangst.

 photo DSC_0935PresentatieVanCatalogus.jpg

Presentatie van de catalogus.

 photo DSC_0938HelmutSmitsYourAdHere2013.jpg

Nog twee foto’s van werken: Helmut Smits, Your ad here, 2013.

 photo DSC_0940PaulHendrikseAllThoughtsArePreyToSomeBeast2011.jpg

Paul Hendrikse, All thoughts are prey to some beast, 2011.

Noordbrabants Museum: Marc Mulders

Het Noordbrabants Museum is onlangs weer geopend.
Na een lange verbouwing.
Waar heb ik dat meer gehoord?
Op een prachtige manier is het Noordbrabants Museum
‘samengevoegd’ met het Stedelijk Museum in Den Bosch.
Beide musea bezoeken zou voor vandaag te veel geweest zijn.
Daarom heb ik me geconcentreerd op het Noordbrabants Museum
en in het bijzonder The Moonlight Garden van Marc Mulders.

 photo DSC_0906GevelStedelijkMuseum.jpg
De met glas beklede gevel van het Stedelijk Museum.


 photo DSC_0909MarcusMuldersEcceHomo1989.jpg

Marc Mulders, Ecce Homo, 1989. Een vroeg(er) werk van de kunstenaar.

 photo DSC_0909MarcusMuldersEcceHomo1989Detail.jpg

Marc Mulders, Ecce Homo, detail.


 photo DSC_0910MarcMuldersZonnebloemen.jpg

Marc Mulders, Zonnebloemen.

 photo DSC_0910MarcMuldersZonnebloemenDetail.jpg

Marc Mulders, Zonnebloemen, detail.


 photo DSC_0911MarcMuldersTheMoonlightGardenDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail.

 photo DSC_0911MarcMuldersTheMoonlightGardenDetailOfDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail van detail. Let op het samenspel met het tapijt.


 photo DSC_0912MarcMuldersTheMoonlightGardenDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail.


 photo DSC_0913MarcMuldersTheMoonlightGardenDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail. De lichtwerking is prachtig. Een samenwerkingsverband van kunst en natuurlijk licht.

 photo DSC_0913MarcMuldersTheMoonlightGardenDetailofDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail van detail. De kleuren passen gewelding bij zijn schilderijen.


 photo DSC_0914MarcMuldersDessoProject2013.jpg

Marc Mulders, detail van zijn Desso-Project, 2013.


 photo DSC_0915.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail. Het glas in lood deel al dekt die omschrijving niet precies de constructie en werkwijze. Dit enorme werk steekt zowat het plafond in.

 photo DSC_0915MarcMuldersTheMoonlightGardenDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden, detail van detail.


 photo DSC_0916MarcMuldersTheMoonlightGardenTekst01.jpg

De introductietekst stond een beetje weggedrukt in een traphal.

 photo DSC_0916MarcMuldersTheMoonlightGardenTekst02.jpg

Dertig jaar lang is Marc Mulders (Tilburg 1958) actief als beeldend kunstenaar. Deze retrospectieve expositie laat alle aspecten van zijn oeuvre zien, van zijn vroegste olieverfschilderijen tot zijn meest recente tapijtontwerpen.
De instenties van Marc Mulders zijn in die dertig jaar opmerkelijk constant gebleven: het verbeelden van de natuur met al haar diepe symboliek.

 

Het hart van Mulders’ oeuvre blijft de schilderkunst. Het veroveren van een onderwerp op de olieverf is nog altijd zijn belangrijkste doel. Hij brak in de jaren ’80 door met doeken met een religieuze thematiek. Die werden in de jaren ’90 gevolgd door een lange en succesvolle reeks bloemen- en wildschilderijen. Recentelijk maakten bloemenkelken plaats voor bloemenweiden. Zijn laatste serie is zelfs abstract en gaat over de (denkbeeldige) ruimte achter de bloem.

 

Sinds de jaren negentig heeft Mulders zich bekwaamd in het schilderen op glas. Hij ontwierp gebrandschilderde ramen voor kerken, openbare gebouwen en particuliere woningen.
Het meest recente raam, The Moonlight Garden, is hier te zien in een frame ontworpen door Piet Hein Eek.


 photo DSC_0918TapijtMetVoorstellingNaarDavidTeniers.jpg

In het museum is verdere heel veel moois te zien zoals dit tapijt met als voorstelling een soort feest vrij naar David Teniers.


 photo DSC_0919GeleZaalMetPrachtigeBloemStillevens.jpg

Wat te denken van deze prachtige gele zaal, een van de vele prachtig gerestaureerde zalen in het museum.


 photo DSC_0920.jpg

Zicht op de centrale tuin.


 photo DSC_0942MarcMuldersTheMoonlightGardenCatalogus.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden catalogus.

 photo DSC_0942MarcMuldersTheMoonlightGardenCatalogusDetail.jpg

Marc Mulders, The Moonlight Garden catalogus, detail van de kaft, in relief gedrukt.


 photo DSC_0943Watertuin.jpg

Marc Mulders, De watertuin, een voorbeeld van een van zijn huidige schilderijen uit de catalogus.

 photo DSC_0944Inspiratie.jpg

De inspiratie.


Laurent Binet: HhhH

 photo DSC_0855HimmlershersendhetenHeydrich.jpg
Himmlers hersenen heten Heydrich.

Ongetwijfels een van de beste geschiedenisboeken die ik ooit gelezen heb.
Het boek hoort in het rijtje met onder andere:
Barbara Tuchman, De mars der dwaasheid
Ian Kershaw, Hitler
Sebastian Haffner, Churchill

Een groot verschil is de vorm. HhhH is een roman.
Dat staat althans om de omslag.
Naar mijn gevoel is dat meer een ‘excuus’ voor de vorm van het boek.
Het boek bestaat uit twee delen.
Deel 1 omvat 221 hoofdstukken (op 273 pagina’s).
Deel 2 omvat 36 hoofdstukken (op 70 pagina’s).
Deel twee begint met de tekst: “De bom ontploft….”.
Kortom deel een gaat over de aanloop naar de aanslag.
Deel 2 begint bij die actie van de aanslag die uiteindelijk
dodelijk zal blijken te zijn.

Het boek is geschreven door een soort alwetende verteller die
toegeeft niet alles te weten. Die aangeeft dat er rond de aanslag
veel verhalen de ronde doen die veel tijd en energie vragen
om te onderzoeken om soms tot de conclusie te moeten komen dat
het verhaal niet waar is.
Veel vaker is het onderzoek minder duidelijk, grijs.
Er zijn vaak meerdere lezingen die allemaal waar kunnen zijn.
De schrijver maakt ons deelgenoot van zijn zoektocht,
zijn persoonlijke betrokkenheid en persoonlijke mening.

Kort samengevat plegen drie personen die
door hun regering in balingschap vanuit Londen in Praag terrecht komen.
Hun doel is om een van de topnazi’s uit te schakelen:
Heydrich, tweede man van de SS, medebedenker en uitvoerder van de Holocaust.

Het boek staat vol met interessant informatie.
soms moet je natuurlijk even doorzoeken.
In het begin van het boek zijn er parallelen met het boek
van Umberto Eco De begraafplaats van Praag.
In beide boeken komt het ontstaan van de rassenleer van de nazi’s
aan de orde. Binet verwijst naar de ‘Standaard van Gobineau’.
Gobineau is de Fransman die een theorie ontwikkeld
waarin een superieur Indo-Europees ras voorkomt: de Ariers.
Hoofdtuk 37 van HhhH gaat over een vervalst document (zie ook Eco).
De namen van de mensen op die vervalste lijst zullen de
‘Nacht van de Lange Messen’ (30 juni 1934) niet overleven.
Heydrich is de opsteller van de lijst, volgens Binet.

In hoofdstuk 44 nog meer vervalsingen. De bekendste vervalsing
heeft te maken met het creeeren van een aanleiding
om Polen binnen te kunnen vallen.
Hier gaat het erom een Russisch militair in ongenade van Stalin
te laten vallen zodat hij (en andere militaire topstukken)
uitgeschakeld zullen worden:
“Daarvoor doet hij een beroep op zijn beste handlanger, Alfred Naujocks,
specialist in louche zaken.
Gedurende drie maanden zal Naujocks een reeks vervalsingen
in elkaar zetten met de bedoeling de Russische maarschalk
in opspraak te brengen.”
“Wanneer het dossier compleet is, geeft Heydrich een van zijn mannen
opdracht het te verkopen aan een agent van de NKVD.
De ontmoeting geeft aanleiding tot een schitterende spionage-
uitwisseleing, want de Rus koopt het valse dossier
van de Duitser met valse roebels.
Ze denken allebei dat ze de ander erin laten lopen,
maar ze worden zelf bedrogen.”

Doet je toch vraagtekens zetten bij lekkende documenten.
Ook die van vandaag de dag.

Hoofdstuk 50, over de reis van Kolonel Moravec,
hoofd van de Tsjecho-Slowaakse geheime dienst van Frankrijk
door Duitsland naar Praag terwijl Hitler net Oostenrijk
bij Duitsland heeft ingelijfd.
“Ik probeer me de reis voor te stellen. Hij probeert alles
natuurlijk zo onopvallend mogelijk te doen. Hij spreekt Duits, dat wel,
maar ik weet niet zeker of zijn accent boven alle twijfel is verheven.
….
Uit voorzorg kiest Moravec voor het kopen van een kaartje
waarschijnlijk toch voor de lokettist met het vriendelijkste gezicht
of met de minst snuggere uitstraling.
Ik denk dat hij, eenmaal in de trein, een lege coupe zocht en ging zitten.”

Dit is de roman. Binet deelt zijn gedachten in de vorm van een
spannende thriller. Tegelijk geeft hij aan op welk detailniveau
hij jaren gezocht heeft naar informatie om het verhaal
in dit boek te kunnen vertellen.
Soms is die informatie eenvoudig (nog) niet aanwezig of is die
nooit ergens vastgelegd.

Hoofdstuk 95 begin met de volgende zin:
“In Polen introduceert Heydrich zijn meest duivelse schapping:
de Einsatzgruppen”.
Binet weet de spanning er in te houden en maakt zijn punten duidelijk.
Heydrich is een belangrijke schakel in de nazi-moordmachine.
Hij vervolgd:
“Het zijn speciale ss-troepen, samengesteld uit leden van de SD
of van de Gestapo, die tot taak hebben de zones te zuiveren
die de Wehrmacht heeft bezet.
Iedere eenheid krijgt een boekje waarin op flinterdun papier
en in minuscule lettertjes alle noodzakelijke informatie staat,
te weten een lijst met alle personen die naarmate het land
verder bezet raakt, moeten worden geliqideerd. Dat wil zeggen
communisten, uiteraard, maar ook leerkrachten, schrijvers, journalisten,
proiesters, industrielen, bankiers, ambtenaren, handelaars, herenboeren,
notabelen van elke soort……”

stopwatching.us

Thanks for contacting US Congress and supporting the open Web.
Please continue your support by posting this text to wherever you like
to share things online.
Let’s get everyone we know to sign it.

* I support a coalition of action against #NSA surveillance.
Join me – ask US Congress to stop the NSA’s alleged actions: stopwatching.us

* The web is meant to be open and free.
Join me in asking US Congress to stop #NSA surveillance: stopwatching.us

Via een e-mail aan het Amerikaanse Congress
kun je er op aandringen van de VS stopt
met het bespioneren van iedereen en alles op het Internet (Prism).
De Argusvlinder heeft meegedaan.