
Vrijdagavond, de Havermarkt in het Kielegat. De sfeer zat er al goed in.

Vrijdagavond, de Grote Markt in het Kielegat.

Prinsen en hun gevolgen verzamelen in Publieke Werken. Men was er al weer vroeg bij.

Vrijdagavond, de Havermarkt in het Kielegat. De sfeer zat er al goed in.

Vrijdagavond, de Grote Markt in het Kielegat.

Prinsen en hun gevolgen verzamelen in Publieke Werken. Men was er al weer vroeg bij.
Vandaag ontving ik een erfenis.
Geen hele grote, geen geld,
maar wat mooie spulletjes.
Een eerste blik:

Onder andere een boekje over de vestingswerken van Breda, prenten,
een speldje van de Grote Kerk, twee grote foto’s, een stoeltje uit de Grote Kerk,
een boek over de Martinuskerk in Princehage en over 500 jaar Grote Toren.
Leuk ook is een katern van De Stem van woensdag 8 april 1998:
Journaal van de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda
door Michael Jepkes.
Als extraatje zit er een serie foto’s van de Antwerpse haven bij.
Beter gezegd (volgens het boekje) 10 ontvouwbare zichtkaarten
Daar ga ik binnenkort een eigen log over schrijven.
De inhuldiging van Koningin Wilhelmina op 6 september 1898 wekte in Nederland een golf van vaderlandsliefde op. Op 31 augustus (Koninginnedag) werd op de Grote Markt in Breda de Wilheminafontein onthuld, ontworpen door A.F. Gips te Delft. In 1909 werd de fontein verplaatst naar de Sophiastraat, waar het bouwwerk meer tot zijn recht komt.
Al weer een tijdje terug is de Wilhelminafontein gerestaureerd.
Vandaag was het zo’n mooi weer dat ik maar eens wat foto’s ben gaan maken
van deze icooon van Breda.
De felle kleuren zijn terug, alleen spuit hij niet iedere dag.
Ik denk alleen in de zomer. Vandaag in ieder geval niet.

Abraham Frans Gips is de beeldhouwer die de fontein ontwierp. Nu staat de Wilhelminafontein in de Sofiastraat in Breda.



Het portret van de jonge Wilhelmina.

Compleet met zeepaardjes, salamanders, kikkers en het wapen van de stad Breda.





Voor mij was het meer een cultuuravond.
Na een week werken, zit een cultuurnacht er niet meer in.

Deze keer heb ik me beperkt tot het centrum van de stad.
De zesde cultuurnacht brengt niet veel nieuws.
Het was dan ook vooral een lange wandeling.
Toch heb ik wel leuke dingen gezien en gehoord.
Een fotoverslag.

Even langs de buren lopen: Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein.

In de Grote Kerk heb ik een passepartout gekocht.

Men was er in afwachting van een voorstelling.

In de St. Janstraat ontdekte ik een glas-in-lood raam met de Heilige Antonius als onderwerp.


In het tijdelijke onderkomen van het Carnaval Museum zag ik de Raad van elluf en de Burgemeester en deze tuba.


Onderweg naar het Breda’s Museum heb ik nog twee foto’s uit de hand gemaakt van het Chasse Theater.

Chasse Theater met Kloosterkazerne in Breda.

Voor het eerst bezocht ik het SBK / Galerie 48.

Daar ging de Argusvlinder zelf ook nog op de foto, maar daar heb ik geen bewijs van.

Hoek Odilia van Salmstraat, Markendaalseweg.
In galerie Ecker zag ik een soort performance.
Op de website lees ik:
Achter in de galerie presenteert ‘OnVoorZien’ speciaal voor de cultuurnacht een 3 uur durende performance door 3 actrices in een zich herhalende en uitputtende setting op zoek naar het wezen achter de mythe:
‘ig fie neia’Spel: Teunie de Brouwer, Lotte de Krom, Nikki Poppelaars.
Concept en regie: Juup Luijten.Juup: ‘Deze performance zie ik als beeld waar je steeds opnieuw in kunt duiken, hoe kort en intens ook’.
De performance speelde zich af in een driehoekige ruimte,
voor de toeschouwer achter plastic.



Voor mij het meest interessante van de avond.

Waterzuiveringsgemaal aan de Markendaalseweg.

Vanavond zag ik bij het weerbericht,
onderdeel van het 6 uur journaal,
een foto van de Grote Markt in Breda met marktkramen.
In de stralende zon.
Dat had ik vanochtend om half 8 niet kunnen vermoeden.
Toen ben ik namelijk foto’s gaan maken.
Van het opbouwen van de markt.
Mooi met het licht van de kramen,
de kleiren van het tentdoek en de reclame
en het donker(blauw) van de lucht.

Vis uitstallen.

Hier kunt U pinnen.

Nog even bijpraten voor de klanten komen.

Kaas.

Vrijdagmarkt in opbouw op de Grote Markt van Breda met de Antonius op de achtergrond.

Kleding.

Groente en fruit.


Vanaf de aanhanger.

Fleece.

Stoffen.


Veel stoffen.

Judith.

Brood. Het rook er heerlijk!

Een eerste klant voor kaas.

8 uur.

Vanaf de trappen van het stadhuis.
Naar nieuwe horeca in het centrum van Breda
zijn we altijd nieuwsgierig.
Stel dat er weer eens een goede zaak bijkomt.
Als dan de nieuwe gelegenheid zich vestigt op de Grote Markt
in een pand dat de Walliser Stube als een van de voorgangers heeft.
Dan wordt de lat hoog gelegd.

We hebben een soort haat/liefde verhoudig met wijnbars.
We houden van wijn. Zeker wit.
Wijnbars in Nederland hebben echter de neiging een inrichting te hebben
die meer lijkt op dat van een restaurant dan op een bar.
Dat is bij Pinot ook het geval.
Ze noemen zich naast wijnbar ook wijnrestaurant.
Er staan twee lage tafels met lage barkrukken
naast alle andere gewone restauranttafels.
Daarmee wordt bewust of onbewust gekozen voor een publiek
dat aan tafel wil gaan zitten om iets te drinken.
Ik ervaar dat meer als een belemmering om te genieten
dan als een hulp bij het genieten.
40 open wijnen en drie mensen in de bediening is misschien wat veel.
Zo groot is het pand nu ook weer niet.
Waarom niet een meer beperkte, goed beschreven aantal open wijnen
met een grote groep (met misschien ook minder bekende) wijnen op de fles.
Uitgevoerd in klein en groter formaat.
De prijzen zijn vriendelijk, maar waar is de rose?
Moet je echt en Argentijnse en Chileense en Amerikaanse wijnen hebben?
Weer een Grüner Veltliner uit Oostenrijk.
Natuurlijk, allemaal lekker, maar er is nog zoveel meer.
Gegeten hebben we er nog niet, maar dat gaan we vast een keer proberen.
Lekkere welkom bubbels.
De bediening was goed. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Dat valt vaak niet mee.
Met kennis van wijn en prettig in de omgang.
Je wordt er goed verzorgd, dus ga eens proberen!


Soort alternatieve kerstster in het Begijnhof in Breda (uitgebloeide artisjok).




















Etalages, ramen van binnenstadbewoners zijn het onderwerp van deze blog. De kerken zijn dicht vandaag anders hadden hier nog een paar extra kerststallen gestaan.






Kort geleden vroeg mijn vader nog aan me:
De Faam, bestaat die eigenlijk nog?
Zonder aarzeling antwoorde ik: Natuurlijk.
Maar zo natuurlijk is dat blijkbaar niet.
Afgelopen zaterdag zag ik het al,
Binnenkort is er een een boekpresentatie van het boek:
De Faam
175 jaar suikerwerk.
Ik heb er ooit nog eens een zomervakantie gewerkt.
Wat gaan ze met het gebouw doen?

Vorige week, ondanks al het slechte weer,
was er een groot sportevenement in Breda.
Ik ben nog even gaan kijken op de KMA.


Entree van de KMA.
Bij binnenkomst liep je gelijk een enorme tent in.
Er was ruimte voor een speelveld.

Als ik binnenkom zijn de opwarmoefeningen aan de gang. Al gauw steekt men de koppen nog eenmaal bij elkaar voor de wedstrijd.

Het spel gaat met een enorme snelheid.

Met heel veel actie.

Om goede foto’s te maken sta ik precies aan de verkeerde kant van het veld en bovendien is het vrij donker in de tent. Maar dat heeft totaal geen invloed op het spel.

Ook bij het hockey zit de vaart erin.
Singelloop 2013 Halve Marathon.

De wedstrijdleiding.

De kopgroep na 10 minuten.

Er zijn veel deelnemers.


De koplopers na ongeveer een half uur op de Hoge Brug.

De pers heeft zich bij de Hoge Brug opgesteld.

Veel publiek.

De eerste vrouw na ongeveer 10 kilometer.

Tijdelijke brug op de Grote Markt over de Veemarktstraat.

De waterpost.

Grote Markt, in afwachting van de finish.

Finale van de winnaar.

Op de streep.


Finale eerste vrouw.

Grote Markt.
Een paar indrukken van de Singelloop.




Afgelopen Zondag was het prachtig weer
en ik ben dus voor het eerst sinds lange tijd
weer een keer op het station geweest.
Daar gebeurt een hoop.







Het blijft opmerkelijk hoe einig mensen
in mijn omgeving Ozark Henry kennen.
Ozark Henry
is de pseudoniem voor de Belg Piet Goddaer.
Het is een unieke mix van organische ritmes
in duet met ijle, vluchtige stemmen.
Maar onder dat moois verbergen zijn teksten
meer dan eens het donkere, het sombere en de dood
Gisteren trad hij op, met zijn band,
in de Mezz. Ik was erbij.

Ik heb genoten!
Veel oude nummers heb ik gisteren gehoord.
Nu samen gezongen met Amaryllis Uitterlinden.
Een aanwinst hoewel niet altijd zuiver.

De techniek liet de band een paar maal in de steek.
Dat past niet bij een act als Ozark Henry.
Het gestyleerde optreden verdraagt dergelijke onderbrekingen slecht.

Indrukwekkend vond ik: Plaudite amici comedia finita est.
Wikipedia:
“Plaudite, amici, comedia finita est.”
(Applaudisseert, vrienden, de voorstelling is voorbij!)
(1827) – Ludwig van Beethoven (wellicht),
gebaseerd op een citaat van Augustus,
vaste slotformule in de commedia dell’arte.



Vanochtend opnieuw geinstalleerd door Tom l’Istelle nadat foto’s gemaakt zijn voor een designblad dat binnenkort uitkomt. Nu afwachten of hij er ook in te zien zal zijn.



‘Drie Heeren en een Non’ is de werktitel van wat in de gedachten
van een Bredase horeca-ondernemer en een makelaar
het eerste 5-sterren hotel van Noord-Brabant moet worden.
Bredanaars betalen al jaren in de horeca van de Meyers
ter meerdere eer en glorie van hun imperium.
Een 5-sterren hotel moet daar blijkbaar aan toegevoegd worden.
De makelaar wilde in het verhaal van de gids geen spoor
van twijfel horen, over of het project wel door
zal gaan of niet.
Totaal losgeslagen. Alsof we al niet 5 jaar in een crises zitten.
Maar goed, de gebouwen bekijken was de moeite waard.
De panden zijn volledig uitgeleefd.
Het weer heeft langs alle kanten vrij spel.
Hier kun je niet meer restaureren. Hooguit herbouwen.

Kapel van de Zusters Franciscanessen. Het water komt op vele plaatsen door het dak.

Het Koor, kapel van de Zusters Franciscanessen.



Nogmaals het koor.

Overal aantekeningen op de muur van de vorige poging dit complex te redden.

Slechts hier en daar nog een mooi detail.

Zomaar een gat in het plafond.


De zusters hadden een eigen ondergrondse doorgang naar de school aan de andere kant van de Nieuwstraat.

Hier en daar glas-in-lood. Niet uitbundig maar erg ingetogen en smaakvol.

Voorheen elegante deuren en bovenlichten.

De stucmuren zijn volledig in verval.

Restanten van wat eens elegante deuren waren in wat in de toekomst misschien de lobby van het hotel wordt.

Stucwerp aan het plafond.

Detail

Prachtig bovenlicht.

Is het een Mondriaan of een Leger?


In de trappenhal.

Oude houten balken in de plafondconstructie.

Mooie kleuren van verval.


Zomaar een muur.



Vloer in de kapel van de Zusters Franciscanessen.

De Nieuwstraat met rechts het Liefdegesticht van de Zusters Franciscanessen en vervolgens Huis Assendelft.
Vanmiddag een rondleiding gehad bij de
‘Drie Heeren en een Non’.
De naam is de ‘werktitel’ voor een complex
bestaande uit drie herenhuizen en een klooster annex kapel
in het centrum van Breda.
De werkelijke namen van de huizen zijn:
= Huis Waalwijk (nr 21)
= Huis Bruheze (nr 23)
= Huis Assendelft (nr 25)
= het Liefdegesticht en kapel van de Zusters Franciscanessen

De Nieuwstraat met middenachter (voorbij de vlaggen links) de drie huizen.

Voordeur Huis Waalwijk, Nieuwstraat 21.

Voordeur Huis Bruheze, Nieuwstraat 23.

Voordeur Huis Assendelft, Nieuwstraat 25.

De voordeur van het Liefdegesticht van de Zusters Franciscanessen.
Omdat sommige activiteiten niets met rood haar te maken hebben,
wissel ik mijn foto’s van roodharigen af
met foto’s die over andere dingen gaan.








Begijnhof.










Begijnhof.






Lenneke te Kiefte, Weefs.


Grote Kerk.


Cecile Verwaaijen.


Sabine Bolk.


Sabine Bolk.


Nog even oefenen.

Sabine Bolk.

Een aantal van de activiteiten van de Roodharigendag
snap ik niet. Ze hebben niets met ‘haar’ van doen.
Laat staan met rood haar.
Maar er komen veel mensen op af.

Roodharig in het Valkenberg.

Op verschillende plaatsen in de stad hangen grote foto’s met het thema ‘Rood’. Zoals ook hier in het Valkenberg.


Artisjok in bloei in een van de kruidentuinen in het Begijnhof.


De fotograaf in het Begijnhof.
In de Grote Kerk is een expositie van een aantal kunstenaars.
Wat het met rood haar te maken heeft?
Ik weet het niet.
Maar leuk is het wel.
Het werk is niet onbekend want het meeste is ook te zien via Kunstroof.

Deze lampen bijvoorbeeld van Tim van Cromvoirt bewegen alsof het longen zijn (Lungplant).

Kunstroof.

Remick, White Lady.
