Kielegat, Brakkensliert, Hier lèppe we oe wir op met bâând.
Waai zijn dun bâând nonnie kwijt meej dieje goeie ouwe tijd.
Kielywood.
De parels van de Brakkenberg ebbe un Bra-bant!
Irritante vlooien, ut schept un bâând.
Schuilen in de Brakkensliert.
Een bâând met dieren.
Omdat ik ook even op de rode loper mocht heb ik de kans aangegrepen om de cameraploeg op de foto te zetten.
De volgende ster.
De scheurende snaore.
Mijn aandenken van de rode loper.
2026 Embleem van Kielegat: M’ebbe un bâând.
De lôpende bâând van Kielegat èèrport.
Me lôôpe nie meej hôr, me laote allenig ons ôndje uit.
Happy bird day?
Nu de correcte slogan: You made the fanfare bâând great again.
Vetbikers on tour.
De vette mayoretten.
Korps Harmo-nie-heus.
De doelpuntenmachine van NAC.
Deze Obelix bleef heel lang in zijn rol.
M’hebbe un Rembâând.
Beeldig.
Wei zèn vur aop gezet.
Er werd ook nog wat uitgedeeld zoals deze wens van Stedelijk Museum Breda – Parade.
Maar ik probeer geen reclame te maken op mijn blog.
Nenkelbâând.
Bâândiet.
Kielegat èèrport en de lopende band met koffers.
Making de Bâând great again.
‘De beveiligingscamera via Louvre lease’ vond ik een grappige vondst.
Bâânde Surrevus
Nog even finetunen.
Bredaos rariteitenkabinet.
Beeldig.
Wordt vervolgd.
Gistermiddag was het een stuk rustiger en kouder
dan de dag daarvoor.
Dat heeft alles te maken met de carnavalsoptochten
op zondag in de plaatsen in West-Brabant.
Was het op zaterdag om half drie in de middag al druk,
hier een korte indruk van zondag.
Kielegat, Kasteelplein.
Helaas zijn er nog maar weinig gelegenheden die met creativiteit en originaliteit hun befrijf versieren. Deze doen dat wel.
Later op de dag werd dit wel anders.
Grote Markt.
Vandaag ben ik kort voor negen uur gaan wandelen.
Er werd druk gewerkt om de optocht, die even na
12 uur begint te trekken, mogelijk te maken.
Voorbeeld van horeca efficiency: al dat oranje kun je bij voetbalwedstrijden, olympische spelen en koningsdag ook gebruiken. Voeg daar house-muziek bij en het is een festival als elk ander.
De gemeente reinigt nog even de Reigerstraat (en de rest van de binnenstad).
Kerkplein.
Markendaalseweg, nieuw in de route van dit jaar.
Halstraat.
Veel plezier strakt in de optocht!
Café de Bommel nu Bommestein.
Kasteelplein, zaterdag rond 14:00 uur.
Catharinastraat.
Spanjaardsgat.
In het Kielegat zijn de voorbereidingen
al een hele week bezig.
De binnenstad is veranderd in een festivalterrein.
Donderdag is er al proefgedraaid.
Bijna de gevel van een historisch pand eruit.
Fietsenstalling Valkenberg.
Omgebouwd Kasteelplein.
Ook bij de horeca werd donderdagavond proefgedraaid
Toen ik deze week vanaf buiten het centrum
de stad in liep, leek het er op of dat de
verlichting op de Grote Toren werd getest.
Om onduidelijkheid te voorkomen: ik ben niet de visser. Volgens Google is die een snoekbaars (Sander lucioperca).
Gisteren groente gesneden en de soep gemaakt, in de koelkast en….
….vandaag een eerste kom. Heerlijk! Het is er weer voor.
de kermis kan naar huis
de muziek is uitgezet op zondag
de verlichting gaat maandag niet meer aan
de bezoekers blijven thuis
zijn aan het werk of naar school
sneeuwvermaak komt er voor in de plaats
eerst weinig, dan een dwarrelfestijn
de temperatuur is laag
sneeuwballen, slee of
wordt het wintersport?
de stad is in winterse dracht
kermis buiten bedrijf
Cingelstraat is sneeuw
Spanjaardsgat tussen kadetten en ijs
een vlies op de Haven
vissen op ijs
lange sneeuwbaan voorbij de brug
trappen tussen ijs en gemaal
diep zwarte Mark
ijs als spinrag
PTT in ijzig blauw
munten draaien in de koude lucht
een molen, de markt, Grote Kerk en Catharina
de wandelaar glibbert voort
vanmiddag plots een gat in het rad
Volgens mij is het de laatte dag van de
Winterkermis in Breda. Maar misschien vergis ik me.
Op de Grote Markt staat een schaatsbaan en op
het Kasteelplein een kermis.
Daar maakte ik eerder deze week de volgende foto:
Breda, Kasteelplein.
Terug van vakantie maakte ik vanmorgen een foto
van de winterkermis op het Kasteelplein in Breda.
Het is even wennen aan de donkere dagen,
laat licht en vroeg donker.
Dat was heel anders in Mexico.
Dit is hiermee de laatste in deze serie van Foto van de dag.
Tobias en de engel, Mari Andriessen, Breda, Valkenberg, 1972.
Gistermiddag liep ik door het Valkenberg.
Op mijn blog was het beeld Tobias en de engel al eerder te zien.
Het is niet echt verstopt, want het bevindt zich direct
aan een van de grote doorgaande paden van het park.
Maar gisteren wierp de zon een accent op het beeld.
Tobias stond in het licht van de zon.
De engel staat bij dit beeld bescheidener naar achter.
Gisteren trad hij letterlijk uit de stralen van de zon.
Het is niet de engel die het middelpunt is van het verhaal:
het is Tobias die op reis gaat
het is Tobias die de vis vangt
Het is Tobias die met de vis zijn vader heelt.
Misschien is dat de stille boodschap van het verhaal.
Het oudtestamentisch bijbelverhaal begint bij vader Tobit en zijn zoon Tobias. Tobit, oud en blind geworden, heeft in het verleden een kleine schat achtergelaten bij iemand in Medië en stuurt zijn zoon Tobias op pad om die op te halen. Op zijn reis krijgt Tobias gezelschap van de aartsengel Rafaël. Tobias herkent hem echter niet. Rafaël is gestuurd na gebeden van Tobit én van diens vrouw. Met hulp van Rafaël brengt Tobias zijn vaders schat naar huis. Met de gal van een vis die hij samen met Rafaël heeft gevangen, geneest Tobias zijn vaders blindheid. Een deel van de schat wordt als aalmoezen weggegeven.
— Notities langs de fotowanden —
Op een ochtend liep ik door het Valkenberg.
Aan de rand van het park vielen me een aantal witte ‘wanden’ op.
Van dichtbij bleek het de reizende tentoonstelling Queer Realities te zijn.
Op witte, trapeziumvormige panelen — gebogen en ritmisch opgesteld —
ontvouwen zich foto’s en teksten.
De witte panelen staken af tegen de vaalbruin-gele herfstkleur.
Zo rond acht uur was de zon nog gedimd, deels achter wolken.
Breda, Valkenberg.
Supranav Dash, Eros and its discontents, India.
Voor mij is deze foto herkenbaar voor veel mensen.
De omgeving is wat statisch en enigszins statig.
De lambrisering met de rechte vlakken kun je overal tegenkomen.
Misschien zijn de slang, de cactus, de kraaien,
de tafeltjes met fruit, voor de maker heel belangrijk.
Maar mij trof het beeld van twee mensen die gevangen zitten
in de waslijnen.
Het web van waslijnen is voor mij
een beeld van geschreven en ongeschreven regels.
Regels die mensen kunnen beperken in hun vrijheden.
Dat kunnen zowel wettelijke regels zijn als sociale conventies.
Ohm Phanphiroj, You will be there, USA.
Het duurde even voordat ik zag dat er een persoon
aan het eind van de tafel zat.
In een bijzondere houding.
Je ziet slechts de handen, armen en schouders.
Het levert een geometrisch beeld op van een jong persoon.
De persoon is niet opvallend gespierd maar de huid is egaal.
De titel is: You will be there….
Melissa Ianniello, Wish it was a coming iut, Italy.
De houding van de man is niet comfortabel.
Armen over elkaar, gesloten.
Hij kijkt bedachtzaam opzij.
In bad, op het punt van… misschien opstaan.
Su Cassiano, Love harder, France/Italy.
Een portret van twee mannen.
Ze lijken op hun gemak bij elkaar.
De teksten op hun t-shirts troffen mij:
fragile en home,
kwetsbaar en thuis.
‘Love harder’ is een uitdagende boodschap.
Tamta Gokadze, Sadness and fear, Georgia.
Akanksha Pandey, My daughter Bonita, India.
Vincent Wechselberger, Ready, Germany/Austria.
Je ziet een foto met een persoon op een bed
maar het gezicht blijft verborgen.
Eronder staan drie gezichten.
Kijk ik naar een menselijke menukaart?
Ik kan me voorstellen dat sekswerkers zichzelf zo ervaren:
Al een tijdje zit deze gast bij de brievenbus. Waarschijnlijk achtergebleven na halloween.
Het lijkt erop dat we in Breda te maken hebben met een groepje
mensen die een ‘Zet hem erop fetisj’ hebben.
Ze opereren aan de zuidkant van het centrum:
op de as Karnemelkstraat, Houtmarkt, Oude Vest.
Breda, Kasteelplein.
Het begin van de Haagdijk. De maan, zon en straatverlichting.
Herfst.
Misschien vind je het “flauw”.
Maar ik kan me nog herinneren dat we op de lagere school
de tekst
‘een trosje yoghurt’
erg leuk vonden. We lagen dubbel.
Deze tekst was het antwoord op een vraag
waarin kleur en plaats
een rol spelen.
Iets als:
het is wit
en het hangt in een boom.
Je weet het antwoord al, vermoed ik.
We vonden het erg leuk: het ding kan niet bestaan.
Yoghurt houdt zich niet op in trossen.
Maar in de taal kon het wel.
Daarom gebruik ik het heel soms als titel.
Misschien vind je het flauw.
Maar ik kan me nog herinneren dat we op de lagere school
de tekst ‘een trosje yoghurt’ erg leuk vonden.
Deze tekst was hetr antwoord op een vraag waarin kleur
en plaats een rol spelen.
Iets als: het is wit en het hangt in een boom.
Het antwoord ken je intussen al.
We vonden het erg leuk: het voorwerp kan niet bestaan.
Yoghurt houdt zich niet op in trossen.
Maar in de taal kon het wel.
Daarom gebruik ik het heel soms als titel.
Misschien vind je het flauw.
Maar ik kan me nog herinneren dat we op de lagere school
de tekst ‘een trosje yoghurt’ erg leuk vonden.
Deze tekst was hetr antwoord op een vraag waarin kleur
en plaats een rol spelen.
Iets als: het is wit en het hangt in een boom.
Het antwoord ken je intussen al.
We vonden het erg leuk: het voorwerp kan niet bestaan.
Yoghurt houdt zich niet op in trossen.
Maar in de taal kon het wel.
Daarom gebruik ik het heel soms als titel.
Wanneer de beelden zich niet laten vangen.
Afgelopen dagen maakte ik een paar foto’s die niets met elkaar
te maken hebben, behalve dan dat ik de maker ben.
Een trosje avonturen, dus.
Pizza van de week: tomaat, burrata (achteraf pas toevoegen!) en chorizo.
Deze bloeiende plant zet stug door. Hij staat in een perk aan de Nieuweweg of Markendaalseweg (zo je wilt) in Breda.
Er is een boom afgezaagd aan de Nieuwe Prinsenkade. Met een schroef is er een kaartje op bevestigd met een QR-code voor extra info. Dit zag ik niet eerder. Leuke service van de Gemeente Breda.
Breda kijkt uit naar de feestdagen. De Haven van Breda.
Wonen in een stad heeft zo de klassieke afweging van
voor- en nadelen:
toegang tot voorzieningen als bus en trein, winkels,
theater, film, horeca en altijd wel activiteiten;
de voordelen.
Waar de nadelen dan beginnen is ingewikkeld.
Is Carnaval in een stad in het zuiden overlast?
Persoonlijk vind ik van niet. Dat hoort erbij.
Maar een filmpleg die een film gaat maken over
carnaval…..
Dat ligt anders. Is dan de geluids-, stank-,
verkeersoverlast en de vervuiling van de stad,
een gebeurtenis die iets toevoegt voor de bewoners
van een binnenstad?
Het basekamp van de filmploeg op het Kasteelplein in Breda.
Filmlocatie Zattegat (de Schoolstraat).
De vorige film van deze filmploeg leverde heel veel geld op. Zou Breda een deel van de toekomstige recette ontvangen of betalen wij alleen de rekening?
Argusvlinder 