De titel had ook ‘Maart roert zijn staart’ kunnen zijn.
Dit was het beeld van Breda vanmorgen rond 08:00 uur.
Dit tuintje op een bushokje in Breda had ik niet eerder gezien.
Afgelopen weekend zag ik een gevelsteen in de pui
van een winkel op de hoek van de Molenstraat / St Janstraat.
Het is een winkel voor keukengereedschap en daarom
is dit een heel toepasselijke (en mooie) gevelsteen.
De maker is H. Goddefroy, 1989. Mooie steen. Het pand was trouwens mooi geverfd de afgelopen tijd.
Uit een nalatenschap kreeg ik deze twee boeken.
Een paar jaar geleden (2017) heb ik ze opnieuw laten inbinden.
Het gaat om exemplaren van de Katholieke Illustratie.
Er zijn exemplaren bij uit 1924 en 1928.
Er zijn vast veel meer van dit soort verzamelingen maar
deze hebben voor mij naast de historische waarde ook
een emotionele lading.
Prachtige marmers als omslag.
De Katholieke Illustratie stond bekend om de kwaliteit van de artikelen en de foto’s. Dit is het voorblad van het exemplaar van 1928.
De komende tijd volgen nog wat artikelen over deze boeken. Dit is een exemplaar uit 1924.
In vogelvlucht ga ik even door de activiteiten van afgelopen week.
Intussen is de tentoonstelling van handgebonden boeken in
de Openbare Bibliotheek Amsterdam al begonnen.
Die deadline heb ik niet gehaald.
Maar mijn boek vordert wel, alleen niet zo snel als ik graag
had gezien.
De laatse keer was ik bij het begin van het zagen van de zilveren ornamenten. Nu is dat gereed. De ornamenten moeten nog wel gevijld, geschuurd en gepolijst worden maar de constructie van het boek moet ook door.
Veel passen en meten. Hier liggen de ornamenten en de steen op het achterplat dat al bekleed is met Buckram.
Bij de kringloopwinkel kocht ik een warmhoudplaatje op basis van waxine en een schaal voor de vitrex-oplossing (=een zuur).
In plaats van de schaal begin ik met een pindakaaspot (afsluitbare plastic deksel) voor de vitrex-oplossing. Hier ligt de bijna ovale, opstaande wand voor de kast in de vitrex na het solderen. De kast gaat de steen straks vasthouden. De wand is zo’n 4 mm hoog en 0,5 mm dik.
Hier zie je van boven naar onder: de opstaande wand, de steen en de grondplaat voor de kast. Nog lang niet gereed.
Intussen bereid ik ook de schutbladen voor. Het boek ‘Mevrouw mijn moeder’ is geleverd zonder extra bladen die het mogelijk maken het boek te verbinden met de platten zonder tekst/afbeeldingen kwijt te raken. Daarom wordt het schutblad aan de kant van het boekblok maar als een smalle reep gelijmd. Het Japanse papier vind ik mooi, passend bij het boek maar erg stevig is het niet. Daarom plak ik het Japanse papier op een blanco vel papier voor de stevigheid.
De ornamenten die op het voorplat worden aangebracht worden vastgemaakt met een plaat messing die aan de binnenkant van het voorplat komt te zitten. De ornamenten en de messing plaat houden elkaar dadelijk op zijn plaats. Maar om de maximale ruimte van het voorplat te kunnen benutten moet ik goed passen en meten. Hier ligt de plaat messing aan de binnenzijde van het voorplat en de ornamenten daar weer boven op om de positie te bepalen. Daarbij ben ik vooral beniewd naar de buitenmaten van de ornamenten en aangezien die een rechthoek vormen hoef ik niet te letten op spiegelbeeld. De messignplaat ligt vastgeplakt met schilderstape zodat ik dadelijk de plaats van de boorgaten kan gaan bepalen op de ornamenten en de gaten ook kan gaan boren.
Deze stukjes zilver gaan dan gebruikt worden om de ornamenten en de messing plaat aan elkaar te klinken.
Ook de ornamenten plak ik vast met schilderstape en dan geef ik de plaats van de boorgaatjes aan.
Hier ben ik bezig de gaten te boren totdat mijn boortje brak. Vanmiddag hoop ik verder te gaan.
In een stripwinkel zag ik een deel van de integrale uitgave
van de avonturen van Piet Pienter en Bert Bibber.
Een strip van POM (Jozef van Hove).
Zelf heb ik een paar van de stripboeken die ik met veel
plezier las en herlas.
Grappig vond ik dat de verkoper van de strips me wees op het feit
de de strips nooit ingekleurd werden.
Dat had ik me eigenlijk nooit gerealiseerd.
De verhalen vind ik zo leuk dat me dat helemaal niet stoort.
De hoofdpersonen van de strip staan op deze omslag getekend: Piet Pienter, Bert Bibber, Suzan en Kommissaris Knobel. Misschien vind je de humor melig, kinderachtig of flauw, maar ik vind hem leuk.
De strip begint vaak met een soort aftiteling met de hoofdpersonen (hier ook Professor Kumulus), een schets van de inhoud en de titel: Hypnose pillen.
Met enige regelmaat ontstaat er een interactie tussen de schrijver en tekenaar POM (Jozef van Hove) en de lezer. Verder is veel van de humor ‘situational comedy’.
Let bij ‘Piet Pienter en Bert Bibber’ vooral op de namen van middenstanders, zoals Wisselagent Falsgelt. Let vervolgens ook op de aanpalkbiljetten op de schuttingen.
De hypnose brengt een politieagent ertoe spontaan te gaan zingen en hij wordt meteen ‘ontdekt’.
Even later endigt die agent op een poster. Overigens is de wereld hier nog vol vaste rollen voor mannen en vrouwen, zijn er typische mannen- en vrouwenberoepen en zijn mensen van een ander ras heel stereotype in beeld gebracht.
Bij een Blake en Mortimer weet je precies wat je krijgt (als ze de plank niet misslaan): mooi maar eenvoudig getekende strip, een verhaal dat goed afloopt en dat nog al eens begint met twee verhaallijnen die tegen het eind van het verhaal bij elkaar komen. Goed gedocumenteerd. De grote vraag voor de lezer is vooral over hoe de verhaallijnen bij elkaar komen. Dus niet erg spektaculair maar gedegen. ‘Acht uur in Berlijn’ is daarop geen uitzondering en ook geen uitschieter. José-Louis Bocquet, Jean Luc Fromental, Antoine Aubin.
In ‘Conquistador’ is het tekenwerk gewaagder. Hoog tatoeage gehalte als type illustraties. Maar dat gaat dan ten koste van het verhaal. Bij vlagen niet te volgen. Redelijk ongeloofwaardig. Een soort papieren Rambo. Dufaux/Xavier.
Beide met plezier gelezen.
In de berichtgeving over dit boekproject loop ik wat achter.
Dus probeer ik wat in te halen door wat foto’s weg te laten.
Ik was bezig met de steen zoals op de laatste foto’s te zien is
en……liet hem op tafel vallen.
Na een korte depressie heb ik de steen gelijmd en besloten de steen toch te gebruiken in het ontwerp en te proberen de steen in een zilveren kast te zetten. Maar eerst de grotere onderdelen van het ontwerp.
Maar voor het zagen begint wil ik nog een keer de ornamenten passen en meten op een echte voorkant.
Er zijn nog een paar kleine aanpassingen gedaan waardoor het ontwerp minder breed wordt. Het gaa om halve centimeters maar dat kan precies genoeg zijn.
Daarom eerst een eerste plat bekleden met het buckram dat ik pas geleden kocht. Daarna kan het zagen beginnen.
Soort van actiefoto.
Laat je niet afleiden door de blauwe film en de witte stickers met opdruk. Dit zijn de eerste twee zilveren ornamenten.