Morgen is het dan zover: de kerstboom wordt opgeruimd.
Wij hebben een soort alternatieve kerstboom.
Kijk maar:

Morgen is het dan zover: de kerstboom wordt opgeruimd.
Wij hebben een soort alternatieve kerstboom.
Kijk maar:

De afgelopen twee weken zijn we op vakantie geweest
naar de Kaapverdische eilanden of Cabo Verde
zoals de bewoners het zelf noemen.
Kaapverdixeb is een eilandengroep in de Atlantische Oceaan
aan de westkant van Afrika.
Ze liggen tussen Kreeftskeerkring en de evenaar;
op het noordelijk halfrond dus.
We verbleven in drie plaatsen op twee eilanden:
Cidade Velha op Santiago,
Sao Filipe op Fogo en
Tarrafal op Santiago.
Een eerste selectie van mijn foto’s volgt hier.

Grijskopijsvogel (King fisher of Halcyon leucocephala). De eerste foto van de vakantie.
____________________________________________________________

Versgevangen vis direct schoonmaken.
____________________________________________________________

Ribeira Grande (Cidade Velha, Santiago).
____________________________________________________________

Zomaar een mooi versierd huis in Cidade Velha.
____________________________________________________________

De bloemstengel buigt helemaal door als gevolg van het gewicht van deze grote vlinder.
____________________________________________________________

Riet in de Ribeira Grande.
____________________________________________________________

Sommjige deuren en huizen hebben wat verf nodig.
____________________________________________________________

Muur van het terrein vanxa0het telefoonbedrijf in Praia.
____________________________________________________________

Chinees aardenwerk, afkomstig van schip de ‘Leijmuiden’. Een VOC-schip dat in 1770 verging voor de kust van Boas Vista. Dit is een van de voorwerpen van vergane schepen voor de kusten van Kaapverdixeb die te zien zijn in het uitstekende museum: The Research and Cultural Patrimony Institute of Centro de Restauraxe7xe3o e Museologia. Het museum is een schat op zich.
____________________________________________________________

Sxe3o Filipe, grootste plaats op het vulkaaneiland Fogo.
____________________________________________________________

Het zwarte vulkaanstrand van Sxe3o Filipe.
____________________________________________________________

Ponto do Salina.
____________________________________________________________

Zomaar wat bloemen.
____________________________________________________________

Cachupa, het nationaal gerecht.
____________________________________________________________

De eilanden kennen veel bouwactiviteiten en daarom tref je overal bouwmaterialen aan.
____________________________________________________________

Pico de Fogo.
____________________________________________________________

De savanne van Fogo.
____________________________________________________________

Het krulspeldenmarktje.
____________________________________________________________

Cesxe1ria xc9vora, stem van Cabo Verde.
____________________________________________________________

Bob Marley nog steeds populair zoals bijvoorbeeld blijkt uit de kleuren van deze garagedeur gemaakt uit het metaal van olievaten (onder andere groen, geel en rood).
____________________________________________________________

Nieuwjaarsdag, muziek op straat in Sxe3o Filipe.
____________________________________________________________

Poort van het concentratiekamp Tarrafal op Santiago.
____________________________________________________________

Baia Verde (Groene Baai).
____________________________________________________________

Op het strand bij de vissersassociatie: of je nog vis wil?.
____________________________________________________________

Die geel/grijze vis was wel 75 tot 80 centimeter lang!
____________________________________________________________
Vrijdag 20 januari 2012 is het weer zo ver.
Deze keer met onder andere Tiesto in de Mezz.

Vandaag is het Drie Koningen.
Een goed moment om de kerstkaarten die ik dit jaar ontving
te laten zien op mijn weblog:




Geinspireerd door het werk van Hendrik Maarten Krabbe:
Op de markt, Brabant uit 1894,
ging mijn vader aan de slag.

Hendrik Maarten Krabbe, Op de markt, Brabant, 1894.
____________________________________________________________
Hier volgt het schilderproces en het resultaat:

De eerste opzet.
____________________________________________________________



Nu meer kleur.
____________________________________________________________



Het zeer geslaagde eindresultaat. Uit de Kunst!
____________________________________________________________

New York Times, vandaag 19/12/2011.
____________________________________________________________
Met bovenstaande kop, meldt de New York Times vandaag
het overlijden van Cesaria Evora.
Deze zangeres uit Kaapverdie heeft de muziek uit haar land
bekend gemaakt over de hele wereld.
Een melancholieke stemming gecombineerd met Portugese invloeden.
Ik zou hier graag een stuk van haar muziek laten horen.
Maar helaas weet ik nog niet hoe ik dat in deze nieuwe
weblog-software moet doen. Kan het wel?
Dat hou je dus nog te goed.
Naast de tentoonstelling over de Tang dynastie
is er in het Drents Museum een tentoonstelling
met de naam Hedendaags realisme.
Hieronder volgen de werken die mij het meest aanspraken.

Hal van het Drents Museum. Het oude gebouw is prachtig.
____________________________________________________________

Dick Pieters, Op de rivier, 1995. Bij ee aantal van de realistische werken kreeg ik echt het idee dat het “olieverffoto’s” zijn. De onderwerpen gedragen zich alsof ze op de foto gaan
____________________________________________________________

Han Mes, Kerkinterieur, 1992, olieverf op doek. Mooi werk maar Realisme?
____________________________________________________________

Marianne Aartsen, Jewish girls with hares, 1989 – 1993, olieverf op paneel.
Waarom dit schilderij een Engelse titel heeft
is mij (nog) niet duidelijk:
Joodse vrouwen met hazen.
____________________________________________________________

Piet van den Boog, Zelfportret I, 2004, olieverf op lood.
Ik vond vooral de handen erg mooi.
____________________________________________________________

Johan Abeling, Eigen weg, 1998, olieverf op paneel.
____________________________________________________________

Koos van Keulen, Aan zee (Ruiters aan het strand), 2001, olieverf op paneel.
____________________________________________________________
De volgende twee werken zijn niet van de tentoonstelling
“Hedendaags realisme”.
Ze zijn onderdeel van de vaste expositie.

Stoel ontworpen door Gerrit Rietveld, Gemaakt door Gerard van Groenekan, eind jaren ’50, Het ontwerp dateerd van 1918 – 1923.
____________________________________________________________

Piet Mondriaan, Bomen langs de Gein, 1905 – 1907, krijt en aquarel.
Ik begrijp inmiddels dat Mondriaan meerdere versies van dit
landschap gemaakt heeft. Ik moet dat nog verder uitzoeken.
____________________________________________________________
Gisteren ben ik naar de tentoonstelling
“Gouden eeuw van China” geweest.
Het Drents Museum heeft een nieuwe, grote, tentoonstelligsruimte.
De ruimte is bedoeld als de plaats waar de archeologische vondsten
getoond gaan worden.
Maar voor het zo ver is staan er de voorwerpen van de Tang dynastie.
Een soort opvolgingstentoonstelling op
het terracotta leger.

Een voorbeeld van Sancai (de drie kleuren).
____________________________________________________________
Assen is echt een provinciaal dorp.
Het komt als heel klein over (er schijnen 65.000 mensen te wonen).
Gisteren was het weer bij vlagen somber.
Als je dan het museum binnenstapt
nadat je een kaartje hebt gekocht,
stap je van een donkere, sombere wereld,
in een witte wereld waar je ogen eerst aan moeten wennen.

De nieuwe grote ruimte is erg inefficent ingedeeld.
Daardoor staan de bezoekers steeds te dringen
terwijl minder dan een kwart
van de beschikbare ruimte wordt gebruikt.
Jammer.
De voorwerpen komen daardoor ook minder tot hun recht.
Bovendien zijn een aantal grotere voorwerpen
weer buiten de thematische ruimtes opgesteld.
Zo van, oh ja, deze hebben we ook nog.
De voorwerpen zijn er niet minder mooi en interessant om.
Je mag in het museum fotograferen zonder flits
maar er is veel aan gedaan om er voor te zorgen dat het erg moeilijk is
een goede foto te maken.

Hemelse vorst, Xi’an.
____________________________________________________________


Een prachtexemplaar.
____________________________________________________________

Boeddhistische zuil.
____________________________________________________________





Let op de oren van deze vaas: aan iedere kant een draak.
____________________________________________________________


De twaalf tekens van de Chinese dierenriem.
____________________________________________________________



Detail van een muurschildering.
____________________________________________________________





De paarden en kamelen mogen niet ontbreken op ee tentoonstelling over de Tang dynastie.
____________________________________________________________
Ik probeer, voorzichtig, de draad weer op te pakken
met mijn logs op http://www.argusvlinder.weblog.nl.
Het Rijksmuseum heeft een aantal (800) foto’s gekregen
van de Nederlandse fotograaf Willem Diepraam.
Wat een foto’s.
Hier volgen 4 prachtige voorbeelden.

Willem Diepraam, Jerry Hall, Parijs, 1975.
____________________________________________________________

Willem Diepraam, Kees van Kooten en Wim de Bie, 1974.
____________________________________________________________

Willem Diepraam, Noord Holland, 1976.
____________________________________________________________

Willem Diepraam, Shamanee in Spanje, circa 1986.
____________________________________________________________
Sinds gisteren kan ik weer inloggen op mijn weblog
………de avonturen van de Argusvlinder.
Allereerst ontdekte ik zo’n 50 berichten
die er twee of drie maal in voorkwamen.
Resultaten van eerdere migraties, denk ik.
Ik begrijp dat het erg moeilijk is
als er 200.000 blogs zijn,
en je hebt dergelijke migratiefouten gemaakt,
om al die blogs te repareren.
Misschien een idee om de bloggers te informeren?
Daarnaast heb ik het aantal berichten dat getoond worden
op een pagina van mijn blog,
beperkt tot 30.
De standaard waarde had veel 9-ens.
Vervolgens heb ik ook een standaard kopfoto opgenomen.
Ik had die er eerder uit verwijderd.
Het is zo’n algemene foto.
Maar ik slaag er nog niet in een kopfoto te importeren.
Misschien de support website maar een raadplegen.
Ik ben in ieder geval dat mijn 3200 blogs,
6 jaar werk,
niet allemaal verloren zijn.
Ik ben het wachten al lange tijd beu en ben daarom
een nieuwe, tijdelijke (?) weblog gestart op een ander adres:
http://www.argusvlinder.blog.com
De migratie laat tot nog toe slechts 50 van de meer dan 3000 blogs zien
die ik de afgelopen jaren heb gemaakt.
Alle tags zijn weg, alle categorieen, de opmaak van alle webpagina’s.
Laat ik positief blijven, op blog.com kan ik al goed oefenen
met het nieuwe platform.
Vreemde sleutels. Kent iemand ze?
Maar de maker van deze sleutel. Dat is grappig: De Sleuterspecialist, Ginnekenweg 56, Breda.
Woensdag liep ik door Westerpark.
Dreigende wolken, een warme zon, niet echt zomerweer.
Het leverde wel een paar leuke foto’s op.
Al ben ik geen fan van spinnen.

Westerpark in Breda.

In de heg zag ik deze holletjes tussen de spinraggen.

De holletjes zijn bewoond.

Hier door twee spinnen?

Mooi met al die dauw.

Ik ben geen enorme wielerfan maar als je in Noord-Brabant woont
dan weet je dat het vandaag de Acht van Chaam is.
Al een paar dagen geleden moest ik denken aan een keer
dat ik samen met een vriend van mij naar dit wielercircus ben geweest.
Hij foto-amateur en wielerfan, ik geinteresseerde toerist.
Het moet al meer dan 25 jaar geleden zijn (voor 1988).
Na afloop van de koers liepen we nog rond het parcours,
toen er plotsklaps een renner voorbij kwam.
Wij er achter aan.
Mijn vriend en ik, we dachten dat het om de populaire,
Nederlandse, renner Peter Winnen ging.

Publiciteitsfoto Peter Winnen.
We rende achter de renner aan die vaart minderde.
Hij draaide zich om en zei zoiets als:
“Ik ben Peter Winnen niet, Ik ben Rudy Pevenage; Is dat ook goed?

Rudy Pevenage, beide rossig haar.
Automaten die muziek maken.
Er zijn zoveel verschillende.
De apparaten die gisteren op het Kasteelplein in Breda stonden
produceren een enorm volume. Ongelofelijk.

Het grootse orgel van de drie die er stonden. Het hart werd gevormd door deze orgelpijpen: Victory.


De locomotief die de naam geeft aan het tweede orgel.


Orgel nummer drie.
Mijn Chinese collega is op familiebezoek in China geweest.
Hij verraste me met mooie cadeau’s.
Een ervan laat ik vandaag hier al zien:
een afbeelding van Wang Zhaojun,
een van de vier klassieke schoonheden van antiek China.
De basistekening is geschilderd op wollen vilt.
Daarna is de tekening ingekleurd door het schroeienvan het vilt.
Een heel mooi effect.
Ik ga er een plaats voor zoeken in ons nieuwe appartement.

Het werk kwam in een rode foedraal.

Ik weet niet zoveel over deze dame maar Wikipedia helpt je daar altijd bij. Erg leuk dat ze veel van muziek houdt. Past bij mij.
Wang Qiang, beter bekend onder haar “volwassen” naam: Wang Zhaojun,was de levensgezellin van de ‘chanyu’ van Xiongnu: Huhanye. Chanyu, Shanyu of Shanuy was de titel van de nomadische heersers van midden en centraal Azixeb voor zo’n 800 jaar. De exacte betekenis is niet bekend maar waarschijnlijk betekent het zoiets als ‘Zoon van de oneindige Hemel’ (son of endless sky). Xiongnu, (244 voor Christus – 155 na Christus) nomadisch volk dat een staat of confederatie had gevormd in en rond het gebied dat nu Mongolixeb heet. Tijdens zijn bestaan was het een rivaal van de Chinese Han dynastie (dat zich richtte op landbouw). Het volk speelde een belangrijke rol in het tot stand komen van de Zijderoute. Ze waren belangrijke vervoerders van zijde. Huhanye was een van de drie heersers van Xiongnu rond 56 voor Christus. Huhanye zocht steun bij de Han dynastie door een vazal te worden. Ze staat bekend als een van de Vier Schoonheden van antiek China. Wang Zhaojun werd geboren in een prominente familie van het Zigui-gebied. Het gebied ligt nu als gevolg van de aanleg van de Three Gorges-dam onder water. Het ligt in Hubei. Ze kwam in de harem terecht van Keizer Yuan waarschijnlijk na 40 voor Christus. Ze werd nooit bezocht door de Keizer en sleet haar dagen als ‘Lady in waiting’. Als de Keizer een nieuwe vrouw koos werden hem portretten overhandigd van mogelijke vrouwen. Het portret van Wang Zhaojun was daar blijkbaar nooit bij of het presenteerde haar niet goed. Ze werd niet gekozen. In 33 voor Christus bezocht Huhanye de Keizer. Huhanye gebruikte die gelegenheid om een hechtere relatie aan te gaan door te vragen of hij een Keizerlijke schoonzoon kon worden. In plaats van een prinses werden hem 5 vrouwen gepresenteerd, waaronder Wang Zhaojun. Volgens de verhalen heeft Wang Zhaojun zich vrijwillig gemeld en toen de vrouwen naar het hof werden gebracht was iedereen verbaasd over haar schoonheid. Wang Zhaojun werd de favoriete vrouw van Huhanye shanyu, ze kreeg twee zoons. Slechts een daarvan bereikte een volwassen leeftijd, Yituzhiyashi. Ze had ook ten minste een dochter, Yun, die de titel van prinses kreeg. Na de dood van Huhanye in 31 voor Christus verzocht Wang Zhaojun om te mogen terugkeren naar China maar er werd haar bevolen zich te houden aan de locale gebruiken. Ze werd de vrouw van de volgende shanyu. In dit nieuwe huwelijk kreeg ze nog twee dochters. Wang kreeg als titel Ninghu Yanzhi (Belangrijkste levensgezel, vredestichtster met de Han dynasty “Hu-Pacifying Chief-Consort”).

Volgens mij heeft dit geen verdere toelichting nodig.

De komende tijd zal er waarschijnlijk minder tijd zijn voor de weblog.
Het staat er al weer meer dan een jaar
maar voor mij was ze nieuw op deze plaats: Johanna van Polanen.

|
Johanna van Polanen (1392 – 1445) |

Netty Werkman: Johanna van Polanen (1392 -xa01445).

Het Begijnhof lag er afgelopen zondag rustig bij.
Dat het niet goed gaat in Syrie is een understatement.
Het is er een puinhoop.
Er is een Nederlander die met enige regelmaat Syrie
schijnt te bezoeken.
Deze week was hij op de radio.
Veel kon hij over de situatie niet vertellen.
Zijn werken vertellen ook niet zo veel.
Theo de Feyter.

Webschrijfsel.

Theo de Feyter, Damascus, Oude stad met Romeinse boog, 24 april 2011, gouache.

Theo de Feyter, Facade, 2008, gouache.

Theo de Feyter, Omajja Mosque, 2008, gouache.

Theo de Feyter, Oude stad met Bashar (Bashar al-Assad), 2011, gouache.
Onze vaste leverancier van koffie bestaat tien jaar.
We kregen een koffieplantje als cadeau.
Past goed bij de plant die we 5 jaar geleden ook al eens kregen.
We hebben een koffieplantage!

Onze koffieplantage.