
Onze passagiersstickers.

Onze passagiersstickers.
Ik maar denken dat vissen een eenvoudige hobby is.
Maar deze reclameboodschap uit 1980, brengt mij op
heel andere ideeen.
Ik kreeg deze folder onlangs van mijn ouders.

Fa. B. J. Meeuwsen, Haagdijk 147, Breda.
Er bestaat nog steeds een winkel met hengelsportproducten
van een persoon met de naam Meeuwsen.
Het huidige adres is Haagdijk 145.
Waterstanden varieren. Daarnaast zijn er dingen als springtij en doodtij.
En als visser moet je daar wat van weten.
De tijden staan aan de binnenkant van de folder:


Detail van de binnenkant.
Voor de herleidingstabel voor andere plaatsen dan Rotterdam
dien je op de achterkant te kijken.

Dat is reclame, daar heb je nog eens wat aan.
Afgelopen zaterdag stond er weer een hele scherpe tekening
van Collignon in de Volkskrant.

Niet zo leesbaar. Hieronder is het beter leesbaar.

De Volkskrant, zaterdag 31 mei 2014, Collignon.

En er valt heel wat op te ruimen, zo na een vierdaags jazzfestival.
Een hele klus. Zoals hier bij de Spiegeltent op het Kasteelplein.

Maar wel netjes geplaatst, toch?
Vandaag vertrok om 14:00 uur een parade
van bands in de St. Annastraat onder aanvoering
van de slagwerk workshop.
Daar heb ik de volgende foto’s gemaakt
van jonge koppen, oude koppen, uitgeslapen en vermoeide koppen.
De vermoeide koppen leefden helemaal op toen de muziek begon.
En dan nog wat losse foto’s.



St. Annastraat ter hoogte van Publieke Werken.



What a blow (Nee de band BeatNBlow).










Helaas niet scherp.







Wel vreemd dat er bijna geen vrouwen aan mee doen. Is jazz iets voor mannen?
















Inmiddels op de Grote Markt.



Bij de Bruine Pij: mafia jazz.



Joep Peters (helaas is de foto niet helemaal scherp).

Ik zou gauw naar de kapper gaan.

Gisteravond, hebben we een ballonvaart gemaakt
met de firma Ad Ballon.
De vaart ging van Terheijden naar Ulicoten en recht over
het centrum van Breda waar het Jazz festival in volle gang was.
Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt.

Trailer met de mand, ventilator en ballon, voor vertrek.

Ad Ballon op bestemming in Terheijden. Bergen/Poolse Dreef.

Met een aantal mensen de mand van de trailer tillen.

Het frame met de branders wordt in elkaar gezet.

Vervolgens wordt het frame op de mand geplaatst.

In deze zak zit de ballon.

Die ballon moet eerst uitgerold worden.

De piloot controleert intussen de branders.

Vanuit de mand geeft de piloot de laatste instructies aan de passagiers.

De mand moet nu gekanteld worden.

Dan kan de ballon makkelijker aan de mand bevestigd worden.

De jongste leden van de crew.

De mond van de ballon. Vandaar uit moet de ballon ‘opgeblazen’ worden.

De ballon is enorm.


En nog een stukje verder.

Nu nog opblazen. Eerst met koude lucht en die wordt vervolgens verwarmd.


Dat opblazen gebeurt met een ventilator.


Een ventilator met verschillende standen.

Eerst de koude lucht.


Dit is dan de binnenkant van de ballon.

De passagiers kunnen instappen.

Nog even tegenhouden. Het opwarmen van de lucht is begonnen.

Al snel is de ballon al bijna los. Ik ben nog gauw ingestapt.

Nog wat bijwarmen. Er staat dan nog wat wind en we moeten snel omhoog.

We zijn los.

De brug bij Terheijden.

De schaatsbaan aan de Terheijdenseweg.

De ondergaande zon.

In de verte ligt de Koepel gevangenis.

Het station dat nog volop in aanbouw is.

Breda in de verte.

Het NAC-stadion.

Zomaar wat stukken weiland.

En een wijk in Breda Noord.

De KMA en de Spiegeltent op het Kasteelplein. De spiegeltent staat er ter gelegenheid van het jazzfestival.

De Nieuwe Haven.

De Grote Kerk van Breda.

Recht boven het nieuwe NS station van Breda.

De Grote Markt met mensen en muziek.

De Grote Kerk en de Havermarkt. Ook daar optredens van jazzmuzikanten.

Het Kasteelplein met de Spiegeltent.

Het Chassetheater en het Chassepark.

De Watertoren in het Wilhelminapark.

De Koepelgevangenis.

De Poort van Breda.

De fontein in het Valkenberg.

Het Kasteelplein.

Kwart voor negen.

Het Begijnhof.

Chassetheater.

Chassepark.

De Sacramentskerk.

De Laurentiuskerk in het Ginneken.

Het Markdal.

Restaurant Wolfslaar.

Maar de boer, hij ploegde voort.

Uitstappen!

De ballon wat organiseren en ‘opvouwen’.


Inpakken en wegwezen.

Even nog de laatste lucht uit de ballon persen.

Mijn vaarbewijs.
Volgens geruchten is op de nacht van vrijdag
op zaterdag in de Ridderstraat het carnavalsmonument
om ver gereden.
Gisteren wheeft de gemeente het beeld en een van
de carnavalsplaquettes die er vlak naast ligt, weggehaald.
Dit is wat er nu overblijft.

Breda, Ridderstraat.

Dit was Sint Juttemis in betere tijden (foto van de weblog ‘Gewoon Harry’).

De band zit rechts uit te rusten.

Wie de artiest is weet ik niet. De poster is al weer behangen (in het midden) met een poster van een volgend event. Maar mooi blijft hij.

Andy Warhol, Reigning queens (Queen Beatrix), 1985, screenprint on Lenox museum board.

Ben Quilty, Sergeant P. after Afghanistan, 2012, oil on linen.

Edward Burtynsky, Oxford tire pile 1, Westley, California, 1999, photo.

Ferdinand Hodler, Bildnis Valentine Gode-Darel, 1909, oil on canvas.

Francisco de Goya y Lucientes, Two groups of picadors overrun consecutively by a single bull, 1814 – 1816, red chalk and red-ink wash on laid paper.

Imperial jade musical chime, Qianlong period, 1736 – 1795.

Lara Zankoul, Hurtfull, 2013, archival print on cotton paper.

Maori pendant in human form, New Zealand, Hei Tiki, 18th century, greenstone, nephrite, jade.

Max Beckmann, Still life with large shell, 1939.

Pablo Picasso, El Taller, 1955, oleo sobre lienzo

R. Lafayette Mitchell, Boys on books, 1996, oil on canvas.

Samuel John Peploe, Still life with oranges, 1871 – 1935.

Vincent van Gogh, Daisies, Arles, 1888, oil on canvas.

Vincent van Gogh, Still life of oranges and lemons with blue gloves, 1889, oil on canvas.
Tussen half oktober 2013 en eind januari 2014
was er in Brussel een tentoonstelling met de naam Indomania.
Deze tentoonstelling is onderdeel van het 2-jaarlijkse festival
met de naam Europalia.
Europalia is een manifestatie waarbij iedere keer een land
centraal staat. Deze editie was dat India.
Europalia gaat gepaard met grote tentoonstellingen
die over het algemeen indrukwekkend en ook wetenschappelijk
bepalend zijn. De evenementen vinden meestal in Belgie plaats.
Deze editie had naast de twee hoofdtentoonstellingen
veel muziek, literatuur, dans en film en theatervoorstellingen.
De twee grote tentoonstellingen waren:
‘India belichaamd’ en ‘Indomania’.
Beide heb ik bezocht in oktober afgelopen jaar.
Een van de twee catalogussen heb ik inmiddels gelezen.

De omslag van de catalogus: John Wombwell in Indiaas kostuum met een hookah, Lucknow, circa 1790, gouache gehoogd met goud.
Ik ging in de eerste plaats voor ‘India belichaamd’,
maar bezocht ook ‘Indomania’.
‘Indomania’ met als ondertitel iets van:
van Rembrandt tot de Beatles, verraste me.
Het was een erg compleet beeld van de ontwikkeling
van de westerse kijk op India.
Wel steeds omringd met mythen, van heel beperkte kennis
van handelaren en schippers ontwikkelt het zich
naar bekende kunstenaars
die India bezoeken om er inspiratie op te doen.
De omslag van de catalogus verbeeldt onze fascinatie met India.
We willen die fantastisch rijke mogol zijn met pracht en praal
en bediendes, maar we snappen niets van wat de mensen daar drijft.

Rembrandt van Rijn, Twee adelijke mogols, circa 1656 – 1661, bruine inkt en bruin en grijs gewassen tekening op oosters papier.
De catalogus voert in het eerste essay
(Sanjay Subrahmanyam) ons de geschiedenis door:
van 1500 tot 1900. Vierhonderd jaar voor Christus, daar begint het verhaal.
De tijd van Alexander. Er zijn dan al contacten tussen de
Griekse staat en de koninkrijken in India.
We gaan langs verzamelingen met kaarten, schilderijen, foto’s en textiel.
De essays tot aan pagina 145 gaan daar over (onderbroken door het hoofdstuk
‘Album’ met prachtige foto’s van tentoongestelde werken).
Dan volgt, met dezelfde kwaliteit, het hoofdstuk van Deepak Ananth ‘India benaderd’.
Een fantastisch beeld van kunstenaars zoals Richard Long, Roy Lichtenstein,
Le Corbusier, Brancusi, E. M. Foster, Alberto Giacometti en Robert Rauschenberg.
Hun bezoek aan India, hun interesse, hun werken, al dan niet gemaakt in India.

Robert Rauschenberg, Brim (Jammer series), 1976, hout, zijde, blik.
In dit hoofdstuk trof ik de volgende quote aan (pag. 160) van Keith Sonnier:
Ik voelde me aangetrokken tot India omdat
je daar nog een cultuur ziet waar de fysieke realiteit
van het leven, het gruwelijke, het mooie en het alledaagse,
zich allemaal op de voorgrond dringen.
Verbijstend oninteressant is dan volgens mij het essay over film:
Westerse filmmakers en India, door Shanay Jhaveri.
Meer dan een simpele opsomming van films over India is het niet echt.

Fotograaf: Lucien Herve, Hooggerechtshof Chandigarh, architect: Le Corbusier, 1955.
Gelukkig neemt men de draad dan weer op in de laatste twee essays
over twee hedendaagse kunstenaars die in India werk gemaakt hebben
speciaal voor de tentoonstelling:
Max Pinckers en Hans op de Beeck.
Alles bij elkaar een geweldige catalogus, een die over jaren
nog een inspiratiebron zal blijken te zijn.

De opbouw van de Spiegeltent op het Kasteelplein is vanochtend vroeg begonnen.
En na een paar uur en heel veel regen stond hij er dan.


Afgelopen week las ik nog een artikel over het te kwistig
gebruiken van verkeersborden in Nederland.
In het weekend zag ik in de Catharinastraat dit verkeersbord.
Is dit nou overbodig en welk ras is hier afgebeeld?
Vandaag kwam er een ‘grote’ wielerwedstrijd door Breda.


Een paar seconden kijkplezier en de kopgroep was al weer weg.

Achtervolgd door een heel stel auto’s. Dan een tijd niets.

Daar is het aanstormend peloton op de Prinsenkade.


Gevolgd door opnieuw veel auto’s en een paar achterblijvers.
Binnen 10 minuten was het voorbij.


De laatste achterblijver (ik zag er maar twee).
Er wordt al weer een lange tijd gewerkt
aan het nieuwe station voor Breda.
Men is nu bij stap 6 (van 12) in het project.
Gisteren was het er open dag.
Dat was een heel teleurstellend evenement.
De gebouwen kon je niet bezoeken en er was nauwelijks
enige uitleg. Je moest dus maar zelf invullen wat je zag.
Wat je zag was vooral erg groot en bij mij riep het de indruk op
dat het ontworpen is als een groot winkelcentrum.
Want groot is het.

Ik liep eerst door de Willemstraat. Bij ViaBreda langs.
Dit informatiekantoor over de aanleg van het nieuwe station,
bleek een makelaarskantoor te zijn.
Geen informatie over het station maar koopprijzen voor de verschillende
types huizen.

Als je denkt dat de muren nog niet af zijn,
dan vergis je jezelf.
En nee er is geen dronken metselaar bezig geweest.
Bewust experimenteert men met verschillende steensoorten
in rechthoekige vormen:
stenen van verschillende kleuren en verschillende glazuurlagen.
Bij mij riepen ze het spookbeeld op van de Leuvenaarstraat.
In de vorige eeuw werden daar alle huizen onbewoonbaar verklaard
en pas na jaren van leegstand gesloopt en vervangen door andere huizen.
Jaren stonden de verwaarloosde krotten er dichtgemetseld bij.
Zoiets als dit:

Detail van een foto van Ben Speekenbrink uit het stadsarchief in Breda, Leuvenaarstraat, archiefnummer 19670465.


Bouwput voor De Faam.



Er waren gratis ijsjes maar op veel plaatsen kon je slechts een paar meter dichter
bij de gebouwen komen dan normaal vanaf de straat. Dus weinig nieuws.

Nee, geen dronken metselaar.

De busbaan.
Blijkbaar komen de bushaltes en de perrons (vandaag al perron 8)
in of onder het gebouw. De twee looproutes gingen gisteren
over toekomstige wegen en straten.
Hoe het voet- en fietsverkeer bij de bussen en perrons moeten komen
werd niet duidelijk.
Er waren geen grote brede trappen of andere tekenen
van ruimte voor de voetganger die het mogelijk maken
eenvoudig en ontspannen bij het bus- en treinvervoer te kunnen komen.
Waarschijnlijk is het ontwerp er van uit gegaan
de mensen zoveel mogelijk langs de winkels te leiden.
Dat het hele concept van winkels op de schop gaat (zie de binnensteden
van Nederland en de stijgende internetomzetten) lijkt
niet verwerkt in de ontwerpen.

De tijdelijke spoorbrug.


Het nieuwe perron 8 is al in gebruik.

Voorbeeld van het metselwerk.



Loopbrug van de huizen (?) naar het station.

Woningen, kantoren (!) en winkels.

Hoofdingang.

Structuur in de materialen.


Terheijdenseweg.

Bussluis in aanleg voor De Faam.

Een station zonder graffiti kan tegenwoordig niet meer.

Zoals ieder jaar is het komend Hemelvaart weekend
weer Jazz Festival in Breda.
Hier een indruk van het programma in de Beyerd.
Aanraders: The Fatsoos en Jan de Bruyn.

Met The Fatsoos, zaterdagavond 31 mei om 22:00 uur en Jan de Bruyn op zondagmiddag 1 juni om 16:00 uur
Wij gaan in ieder geval voor het Jazzcookin.
Wat te denken van bijvoorbeeld:
Little Red Rooster, Cajun Love Song, String Beans of
Meet The Lamb, Garlic Waltz, Salsa Picante?

‘Poort van Breda’ is de naam van dit gebouw.
Gisteren zag ik twee jongens waarvan er 1 met zijn fiets
de tijdelijke trap af reed op het station in Breda.
De tijdelijke trap verbind de binnenstad met de Belcrum
en alle perrons van het station door hoog over de perrons te gaan.













Het lijkt er deze week maar niet van te komen.
Dit is pas mijn eerste blog boodschap deze week.
Zal wel de heerlijke warmte zijn.
Maar hier is dan toch een nieuwe Kunstvaria.

Charles Le Brun, Everhard Jabach and his family, circa 1660, oil on canvas.

Emil Nolde, Tanzerin, 1913, sheet 21.

Eric Fischl, Swimming Lovers, 1984.

Markus Lupertz, MONUMENT & dithyrambi, circa 1976, gouache, ink and oil pastel on brown packing paper.
Wikipedia:
Een dithyrambe of dithyrambos was in het Oude Griekenland een extatische lofzang op Dionysos, de god van de wijn en de vruchtbaarheid. Dithyrambos was naast een lofzang ook een naam voor Dionysos.

Norio Imai, Shadow of memory 085 – Wind Ripple, 2009.

Rufino Tamayo, El muchacho del violon, 1990.
![]()
Salvatore Federico, Canisius, 2013, acrylic on canvas.
in Breda, zomaar een korte wandeling.
Levert de volgende plaatjes op:

De Nieuwe Prinsenkade.

De Spanjaardsgatconcerten zijn weer begonnen.

Ganzen op het terrein van de KMA.