Isabelle de Borchgrave (2)

Al eerder schreef ik een blogje over de tentoonstelling
in het Breda’s Museum.
Maar de volgende afbeelding was ik vergeten.
Ik heb namelijk twee ‘catalogi’ gekocht.
De eerste uitgave: ‘de Medici’ Een vorstelijke wereld van papier,
is een uitgave in het bekende formaat en de bekende opmaak van het museum.
Een heel betaalbare en goedleesbare toelichting op de werken die
in de tentoonstelling aan de orde komen.

De tweede uitgave is duurder, maar is een prachtige uitgave:
pulp FASHION
the art of Isabelle de Borchgrave.
Deze uitgave van de ‘Fine Arts Museums of San Francisco’,
gaat dieper op de achtergronden in en toont ook andere werken dan ‘de Medici’-serie.
De uitgave bevat prachtige schutbladen met reliefdruk van motieven
gebruikt door De Borchgrave en het papier is van een zwaardere kwaliteit.
Dat laat de foto’s zo prachtig tot hun recht komen.

Gaat dat zien!

 photo DSC_3432IsabelleDeBorchgraveCatalogi.jpg

Verborgen plaquette: Kolonel Phaff

Krijgszuchtig ben ik niet maar ik ontdekte een tijd terug, plots,
een plaquette aan de Nieuwe Prinsekade, ter hoogte van het Spanjaardsgat.
Weer een stukje geschiedenis van Breda tot leven gebracht.
De foto van mijn telefoon is van slechte kwaliteit.
Daarom volgt onder de foto de tekst van de plaquette.

 photo WP_20140326_002KolonelPhaff.jpg

Op 30 november 1813 landt te Scheveningen de zoon van de laatste stadhouder, die tot Soeverein Vorst wordt uitgeroepen. Deze Prins van Oranje, de latere Koning Willem I, draagt het regiment infanterie van Kolonel Phaff op (opgericht 23 november 1813) om vanuit De Haag naar Breda te marcheren. Op deze plaats, bij de voormalige Waterpoort ondersteunen zij, als eerste onderdeel van het nieuwe Nederlandse leger, de Bredase stadsmilitie en Russische eenheden bij de verdediging tegen Napoleontische troepen, die de stad eerder hebben verlaten. Deze Franse troepen proberen op 20 december 1813 de stad weer te bezetten. Dit wordt verijdeld door het net aangekomen regiment van Kolonel Phaff. Een tweede aanval van de Fransen, op 21 december bij de Waterpoort, wordt in een man tot man gevecht van 150 leden van Phaff’s regiment succesvol afgeslagen. Het eerste wapenfeit van de nog in oprichting zijnde Nederlandse krijgsmacht is een feit.

 

Het regiment van Kolonel Phaff is het stamregiment van het huidige Regiment Limburgse Jagers. Deze plaquette is op 6 december 2013 aangeboden aan de stad Breda ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van het regiment.

‘garandeert voor iedereen dat je behandeld wordt op grond van wat je doet’

‘De rechtsstaat in Nederland garandeert voor iedereen dat je behandeld wordt op grond van wat je doet, dat je behandeld wordt als individu en nooit als lid van een groep en dat de vrijheden die voor ons allen gelden onvervreemdbaar zijn.’

Namens het Nederlands kabinet, viceminister-president Asscher.
Daar heb ik niets aan toe te voegen.

Isabelle de Borchgrave

Afgelopen zondagmiddag heb ik een tentoonstelling bezocht
waar ik erg enthousiast over ben.
Het Breda’s museum heeft ontdenkt hoe ze interessante tentoonstellingen
kunnen organiseren over thema’s en kunstenaars die tegelijkertijd
interessant zijn en een groter publiek kunnen trekken.
Een voorbeeld was de tentoonstelling over Jaap de Vries en
dan nu het werk van Isabelle de Borchgrave.
Deze voor mij onbekende kunstenares maakt in haar atelier
reconstructies van modebeelden uit verschillende tijden uit papier.

 photo BredasMuseumPosterIsabelleDeBorchgrave.jpg

De tentoonstelling in het Breda’s Museum richt zich op een serie
reproducties die De Medici genoemd is.
De Medici is een belangrijke Italiaanse familie waaraan Florence
haar kunstbezit voor een groot deel aan dankt.
De waren belangrijke machthebbers en de familie telt drie pausen
en verschillende koningen en koninginnen.

Een van de stamvaders is Cosimo (Il Vecchio) die leefde van 1389 – 1464.
Hij is uitgekozen om een van de eerste klezingstukken te tonen.

 photo IsabelleDeBorchgraveCosimoDeMedici.jpg

Isabelle de Borchgrave, Cosimo (Il Vecchio).


Op de tentoonstelling mogen geen foto’s gemaakt worden.
Helaas een van de ouderwetse regels waaraan het Breda’s Museum nog vasthoudt.
Maar toen men mij daarover informeerde had ik al twee foto’s gemaakt.
Die zijn hier dan ook te zien.

 photo WP_20140323_002IsabelleDeBorchgrave.jpg

Isabelle de Borchgrave, Cosimo in een houppelande (een soort overgooier).


De detaillering die de Belgische kunstenaar aanbrengt
en de varieteit in gebruik van papiersoorten, behandelwijze en kniptechnieken
is verbluffend. Een voorbeeldje hiervan volgt hieronder.
Je ziet hier Eleonora van Toledo.
Het is gemaakt naar het schilderij van Agnolo Bronzino, Eleonore van Toledo
en haar zoon Giovanni.

 photo IsabelleDeBorchgraveEleonoraVanToledoAchterzijde.jpg

Isabelle de Borchgrave, Eleonora van Toledo, (van achter gezien) 1522 – 1562.

Haar kapsel en hoofdbedekking, de parelsnoer rond haar hals.
Die zien er als volgt uit:

 photo IsabelleDeBorchgraveEleonoraVanToledoDetailAchterzijde.jpg

Isabelle de Borchgrave, Eleonora van Toledo, haardracht.


 photo AgnoloBronzinoEleonoreVanToledo1545.jpg

Het schilderij dat als uitgangspunt is gebruikt: Agnolo Bronzino, Eleonore van Toledo
en haar zoon Giovanni, 1545.


Sommige van haar creaties zijn erg groot:

 photo WP_20140323_001IsabelleDeBorchgrave.jpg

Een slechte foto van Johannes VII Palaeologus, keizer van het Byzantijnse rijk.

Gaat het zien in het Breda’s Museum.

Crowdfunding

In Rome is er een klooster met een cel waarin St. Franciscus verbleef
toen hij in Rome was om de paus te vragen goedkeuring te geven
aan de Fransiscaanse leefregel.
Die cel is in een slechte conditie.
Daarom is er een crowdfunding actie opgestart om geld bij elkaar te brengen
voor de restoratie van de cel.

 photo CelVanStFransInRome.jpg

Dit is een blik in de cell.


 photo CelVanStFransInRomeMetAltaar.jpg

De cel van Sint Fransiscus is gelegen op de eerste verdieping van de kerk en het klooster van ‘San Francesco a Ripa’.


De crowdfunding actie is opgezet via Kickstarter en kan hier gevonden worden:

Gezien: The Grand Budapest Hotel

De hoofdrolspeler van de film die ik vrijdagavond zag,
is toevallig de regiseur van de film die ik maandagavond zag.
Ralph Fiennes.

Maar dat heeft eigenlijk niets met de film te maken.
Het is een vreemde film, een apart verhaal, vol humor.
Bijzondere karakters en op eigen wijze gefilmd.

 photo TheGrandBudapestHotel.jpg

Het deed me nog het meest denken aan een opera.
Als je een opera vergelijkt met een toneelstuk, bekruipt je
misschien ook dat ongemakkelijke gevoel.
Ik beide kunstvormen heb je te maken met rekwisieten, toneelspelers,
een verhaal, vaak een verhaal naar het leven, maar niet altijd.
Een decor, belichting, kleding enz.
Maar toch is een opera anders, statischer. Minder natuurgetrouw.
Soms directer als het om de thema’s gaat. Verstild. Ingedikt.

Vergelijk je The Grand Budapest Hotel met andere films dan merk je
dat er ook iets aan de hand is.
Het lijkt een vertelling over een hotel maar er is iets mis.
Dat maakt je als toeschouwer scherp, je wilt steeds maar weer
begrijpen hoe het zit. Wat is de bedoeling.
Intssen ga je via een slalom, een skischans en een bobbaan
door het verhaal.

 photo RalphFiennesTildaSwintonTonyRevoloriPaulSchlaseInTheGrandBudapestHotelMGustaveMadameDZeroAndTheLiftboy.jpg

Misschien wel de bendste foto van de film. Ralph Fiennes, Tilda Swinton, Tony Revolori en Paul Schlase in The Grand Budapest Hotel in de rollen van M. Gustave, Madame D., Zero en de Liftboy


 photo TildaSwintonInTheGrandBudapestHotelMadameD.jpg

De eigenaresse van Boy with apple: Tilda Swinton als Madame D.


Het schilderij ‘Boy with apple’bestaat in werkelijkheid niet.
Het zou geschilderd zijn door Johannes Van Hoytl the Younger.
Een bestaand werk van Egon Schiele verliest het leven in de film.

Nog even gaan eten…..

Komende week werk ik voor het laatst voor de klant
waar ik de afgelopen 2 jaar gewerkt heb.
Om nog even terug te kijken op die tijd
zijn we gaan eten bij Koh-I-Noor in Amsterdam.

 photo DSC_3428KohINoor.jpg

Heerlijk Indiaas eten, mild of liever heet? Kan allemaal!


Een van mijn collega’s is naast zijn automatiseringswerk
ook nog brouwer: Van de Streek Bier is de naam van de brouwerij
die hij samen met zijn broer runt.
Van hem kreeg ik een kratje Van de Streek bier.
Twee flesjes waren van de Hop Art serie. Nummer 2.
Een IPA: India Pale Ale

 photo DSC_3429KratjeVanDeStreek.jpg


India Pale Ale is een biersoort die nogal in de mode is op het moment.

Volgens Wikipedia:

Het bier werd voor het eerst gebrouwen in Engeland in de 19e eeuw en was bestemd voor de Londense markt.

De naam India Pale Ale werd al gebruikt in een advertentie in de Liverpool Mercury, gepubliceerd op 30 januari 1835. Waarschijnlijk werd deze bierstijl voordien aangeduid als pale ale as prepared for India, India Ale, pale India ale of pale export India Ale. Hiervoor zijn echter weinig bewijzen te vinden en in de meeste gevallen sprak men enkel van Pale Ale.

Even extra aandacht voor het etiket. Dat is ontwikkeld in het kader
van het project Hop Art.
Het tweede etiket in deze serie siert de IPA van Van de Streek Bier:

 photo DSC_3430VanDeStreekHopArt2.jpg

 photo DSC_3431VanDeStreekHopArt2.jpg

Het was een erg leuke avond en ik heb nu nog een aantal flesjes
die er voor gaan zorgen dat ik er nog met regelmaat aan terug kan denken.

Wonen in de binnenstad, is dat nou leuk?

De titel van deze blog is een vraag die ik zo af en toe krijg.
Voor alle duidelijkheid:
wonen in de binnenstad is geweldig!

Afgelopen maandag liep ik terug naar huis
nadat ik naar de film was geweest:
The Invisible Woman.
Ik liep door de Catharinastraat en in de Waalse Kerk
was een koor aan het repeteren:
stukken uit de Matthaus Passion klonken in de straat.
Prachtig!

Gisteravond ging ik kijken naar The Grand Budapest Hotel.
Maar ik stapte in een heel andere surrealistische wereld.
Die van een staking met een frietkraam, selfis en een tent met housemuziek.

 photo WP_20140321_001StakingCasinopersoneel.jpg

Stakingsactie van het Casinopersoneel.


 photo WP_20140321_002StakingCasinopersoneel.jpg


 photo WP_20140321_003StakingCasinopersoneel.jpg

Het was er erg gezellig. Ik had zowat zin om aan te schuiven.


De vrouw blijft uit beeld

Afgelopen maandagavond ben ik naar een Boek in Beeld
voorstelling geweest in het Chasse Theater in Breda.
De voorstelling betrof de film ‘The Invisible Woman’.
Nee, geen actiefilm over een nieuwe superheldin
maar een film over een van de vrouwen in het leven van
Charles Dickens.

‘De grootste Engelse schrijver na Shakespeare’, Charles dickens
had een vreemde relatie met vrouwen.
Vier vrouwen spelen een bijzondere rol in zijn leven.
In zijn boeken komen die vreemde, engelachtige wezens terug.
Dickens idealiseerde vrouwen tot engelen, haast een andere soort.
Mooi, niet slim, eerder kinderlijk maar tegelijkertijd verheven.
In zijn persoonlijk leven leverde dit wat problemen op.

Zo was zijn eerste liefde een onbereikbare dochter
van een bankier, die hem lang aan het lijntje hield
en uiteindelijk afwees (Maria Beadnell).

Een andere ‘Engel’ was zijn schoonzus die deel uitmaakte van
zijn gezin en heel plotseling stierf (Mary Hogarth).

Met zijn vrouw had Dickens 10 kinderen maar het huwelijk (22 jaar)
was niet gelukkig.
Het leidde uiteindelijk tot een financiële regeling,
een scheiding van tafel en bed.
Een werkelijke scheiding was in die tijd onmogelijk.

 photo DSC_3427TheInvisibleWoman.jpg

Nummer vier is de vrouw waar de film over gaat: Ellen Lawless Ternan.
Bewezen details van de relatie zijn schaars.

Maar velen herkennen haar in bijvoorbeeld Estella (uit Great Expectations).
De gespannen relatie tussen Pip en Estella en de uiteindelijk
onbeantwoorde liefde (in het originele einde van het boek, voor de uiteindelijk
uitgegeven versie herschreef Dickens het einde in een happy ending),
krijgen belangrijke plaatsen in de film.

Een van de biografen van Dickens; Claire Tomalin,
schreef een boek over die relatie met ellen Ternan: ‘The Invisible Woman’.
Mooi aan de film naar dit boek, is dat de film grotendeels vanuit
het standpunt van Ellen gemaakt is.

De maker van de film, Ralph Fiennes, slaagt er erg goed in
schijnbaar onrijmbare zaken te laten samenvloeien
tot een goed lopend en geloofwaardig verhaal.

Natuurlijk een verhaal met prachtige kostuums, in prachtige landschappen,
met mooie huizen en de gruwelijke levensomstandigheden
voor de lagere sociale klassen van die tijd (BBC!).

Trivia:
What’s in a name.
De tweede naam van Ellen is Lawless.
Letterlijk betekent dit ‘zonder wet’.
De Ellen in film is dat juist niet, ze is zich erg bewust
van de conventies, de wetten, die gelden in de samenleving
waarin zij en Dickens moeten leven en die
een relatie van haar met een getrouwde vader van 10 kinderen
nooit zou accepteren.

De film is binnenkort in de theaters te zien.

Kunstkoning

Het Dordrechts Museum heeft een schitterende tentoonstelling
over de verzameling van Koning Willem II.
Ik ben er vandaag geweest.
In Dordrecht was gelijkertijd een open aterlier route.
Erg druk dus (te druk).

Een paar indrukken.


 photo WP_20140316_001VroegeDrukteBijDordrechtsMuseum.jpg

Deze rij was nog kort. Later ontstonden er ook rijen voor de ruimtes van de tentoonstelling.

 photo DSC_3425WillemIIDeKoningEnDeKunst.jpg


 photo DSC_3423ToegangDordrechtsMuseum.jpg

Toegangskaart.


 photo WP_20140316_003BernardVanOrleyMariusMetKindCa1520.jpg

Bernard van Orley, Maria en kind, circa 1520.


 photo WP_20140316_004RembrandtManInOosterseKledij1632.jpg

Alleen al voor deze Rembrandt zou je al gaan. Man in Oosterse kledij, 1632.


 photo WP_20140316_005QuintenMassijsTweeluikMetChristusEnMariaCa1500-1550detail01.jpg

Ook het tweeluik van Quinten Massijs mag er zijn. Twee prachtige luiken. Christus heeft een fascinerende wereldbol in zijn hand. Hij lijkt van glas met daarin huizen. Om het glas gouden banden met bovenop een kruis.

Quinten Massijs, Tweeluik met Christus en Maria, circa 1500 – 1550. Zie voor het hele werk: Dordechts Museum.

 photo WP_20140316_005QuintenMassijsTweeluikMetChristusEnMariaCa1500-1550detail02.jpg

Detail.


In een voormalige kerk, ook in de museumstraat zag ik werk van Sarena Huizinga.
Erg de moeite waard:

 photo DSC_3424SarenaHuizinga.jpg

 photo WP_20140316_006.jpg

 photo WP_20140316_007SarenaHuizinga.jpg

 photo WP_20140316_008SarenaHuizinga.jpg

Sarena Huizinga.


Toots Tielemans

 photo CollignonDeVolkskrant20140315TootsTielemans.jpg

Bye Toots! Tot zover: Dank je wel!

Afgelopen week maakte het management van Toots Tielemans bekend dat hij al zijn concerten afgezegd heeft en met onmiddelijke ingang stopt met optreden.
Collignon maakt daarover afgelopen zaterdag in De Volkskrant deze prachtige tekening.

Gemeente Breda Wordt Wakker

 photo DSC_3410GemeenteBredaWordtWakker.jpg

‘Gemeente Breda wordt wakker’. Geen idee waarom Breda wakker moet worden of het moet met de plaats van de boodschap te maken hebben: Potkanstraatje, op de muur van het al heel lang leegstaande pand waarin ‘Hook aan de haven’ zat.


Spelt in een hooiberg?

Gisteren heb ik voor het eerst een speltbrood gebakken.
Ik ben bang dat het bakken een beetje is als een ‘speld in een hooiberg’.
Het is veel moeilijker dan een gewoon brood maken.

Om te beginnen mooet ik zowel meel als bloem kopen.
Bij het afwegen van de ingredienten moeten beide samen 450 gram zijn.
Ik heb gekozen voor 250 gram meel en 200 gram bloem.
Bij de molen gaf men geen precieze hoeveelheden op.

 photo DSC_3414SpeltBiologischMeelEnBloemMolenDeArendTerheijden.jpg

Biologische spelt bloem en meel van molen De Arend uit Terheijden.


 photo DSC_3415SpeltZoutVergeten.jpg

Ik vond dat de 320 gram water die op de verpakking vermeld staat te veel. Ik ben gewend dat er al zout in het meel zit maar zag vandaag dat dit hier niet het geval is. Het brood zal dus flauw zijn.


 photo DSC_3416SpeltMeelEnBloemInDeBroodbakmachine.jpg

De ingredienten in de broodbakmachine.


 photo DSC_3417Spelt.jpg

Als een gewoon brood deze vorm heeft dan is het niet gelukt. Ik had een donkerder brood verwacht. Nog even afwachten of het smaakt.


Kunstbeurs in Breda?

 photo DSC_3411ArtBredaKunstkrant.jpg

Deze krant nam ik vorige week toevalling mee in het Catharijneconvent in Utrecht.
Ik had deze krant nog nooit gezien.
Tot mijn verbazing las ik er een aankondiging voor een kunstbeurs in Breda.

 photo DSC_3413Logo.jpg

Blijkbaar wordt er een soort van paviljoen gebouwd op het Chasseveld.

 photo DSC_3412ArtBredaArtikel.jpg

 photo DSC_3412ArtBredaLogistiek.jpg

Nou ik ga in ieder geval kijken, de website toont de standhouders: www.artbreda.nl

Crowdfunding

Een hele leuke manier om deel te nemen aan een nieuwe onderneming
(in de meest brede zin van het woord)
is crowdfunding.
Het is bij kleinere projecten een variant op vooruitbetaling
en bij grotere projecten, het kopen van een aandeel.
Ik heb dit al een paar keer gedaan en wat
ik er zelf erg leuk aan vind is dat het door de komst
van internet een heel internationaal gebeuren is geworden.

Mijn laatste acties omvatten een vooruitbetaling
op een te verschijnen speciale uitvoering van sprookjes
van Gouperus en een boekje over soep.

Dus ontving ik afgelopen week een leuk ‘boekje’ uit Amerika.

 photo DSC_3404StockTipsCover.jpg

De naam van het gefotokopieerde boekje is Stock Tips.


Een groepje enthousiaste soepmakers (20+) hebben op een heel creatieve manier
een boekje bij elkaar geplakt (ja dit is nog ‘cust and paste’
van voor Windows). Recepten, (Sterke) verhaaltjes enz maken samen dit magazine.

 photo DSC_3405StockTipsSoupMatch01.jpg

Een voorbeeld pagina.

 photo DSC_3405StockTipsSoupMatch02.jpg

En nog een voorbeeld: het woord Kok in Farsi staat voor soepmaker.

Ter afsluiting nog een dubbele pagina.
De foto’s heb ik hier niet opgenomen zodat je de teksten
zou kunnen lezen maar meer om een indruk te geven van het boekje.

 photo DSC_3406StockTips.jpg

Meer info: StockTipsZine@gmail.com.

De Schermen van Breda

Het weer was gisteren geweldig.
Heel veel mensen trokken er dan ook op uit:
files naar zee, overvolle terassen in de stad.
Zie hier bijvoorbeeld de Nieuwe Haven in Breda.

 photo DSC_3407BredaDeNieuweHaven.jpg

De terassen zitten vol en worden overladen met zon.


Maar soms gebeuren er dingen in Breda
die laten zien dat de stad eigenlijk niet meer is
dan een groot dorp.
De schermen aan de Nieuwe Haven.
Al jaren is er overleg tussen de gemeente, de middenstanders
en de fabrikanten van allerlei schermen.
Nu is eindelijk de keuze bepaald en de schermen zijn geplaatst.

 photo DSC_3408SchermaanDeHaven.jpg

De terrasgangers denken dat de foto om hen is begonnen, maar het gaat mij natuurlijk om de schermen.


 photo DSC_3409SchermAanDeHaven.jpg

Hier nog een detail.


Eerlijk gezegd vind ik ze niet mooi en twijfel ik
aan de effectiviteit.
Dat hier jaren over is gesteggeld is belachelijk.

De grootvader van ons Smanneke

Vandaag ben ik naar de tentoonstelling
‘Thuis in de Bijbel’ geweest in het Catharijneconvent.
De ondertitel van de tentoonstelling is ‘Oude meesters,
grote verhalen’, maar ik vermoed
dat ze dit verhaal nog niet gehoord hebben.

In een van de tentoongestelde werken herken ik
de overgrootvader van ons Smanneke.
Kijk zelf maar eens:

 photo WP_20140309_002LandschapMetTobiasEnDeEngel.jpg

Abraham Bloemaert, Landschap met Tobias en de engel, circa 1630, olieverf op doek.

In de zeventiende eeuw stonden er in de omgeving van Utrecht
veel duiventillen.
Hier gebruikt de schilder het voor zijn tijdgenoten bekend beeld
in een bijbelvertelling.
Die lijkt toch erg veel op ons Smanneke, zeg nou zelf.


 photo WP_20140309_001AnnunciatieGetijdenboekGeertGrote.jpg

Annunciatie in een Getijdenboek van Geert Grote.


 photo WP_20140309_003DeuxAesbijbelLeiden1608.jpg

Een fantastisch uitgevoerde bijbel, in fluweel gebonden. Deux-Aes-bijbel, Leiden, 1608.


De tentoonstellingen van Museum Catharijneconvent zijn altijd
goed verzorgd en zorgvuldig samengesteld.
Dat is ook nu weer het geval.
Het museum gebouw en zijn omgeving alleen al
zijn een bezoek meer dan waard.
En nu dus helemaal.