India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 52.
Vanaf de poort naar het fort van Maheshwar komen we op een groot plein
waaraan het paleis en een groot aantal tempels liggen.

 photo DSC_1094.jpg


 photo DSC_1096.jpg


 photo DSC_1097.jpg


 photo DSC_1098.jpg


 photo DSC_1099PaneelMetOlifanten.jpg


 photo DSC_1100.jpg

Detail van het paneel dat we eerder zagen.


 photo DSC_1101DoorDePoortGroteBinnenplaatsMetTempels.jpg

De grote binnenplaats met tempels, bogen en paleizen.


 photo DSC_1102.jpg


 photo DSC_1103.jpg


 photo DSC_1104.jpg


 photo DSC_1105.jpg

Het is er niet heel druk maar overal zijn wel mensen.


 photo DSC_1106.jpg


 photo DSC_1107.jpg


 photo DSC_1108.jpg


 photo DSC_1109AhilyabaiHolkarFort.jpg

Foto vanaf het Ahilyabai Holkar Fort naar de rivier. Dit fort is genoemd naar een Indiase heerser over Maheshwar waarover dadelijk meer informatie.


 photo DSC_1110.jpg


 photo DSC_1111AhilyabaiHolkar.jpg

Dit is een voorstelling van Ahilya Bai Holkar. Ze woonde in dit huis en bestuurde Maheshwar vanuit hier.


 photo DSC_1112.jpg


 photo DSC_1113.jpg

In het paleis dat nu dienst doet als een soort museum stond deze tekst. Hieronder schrijf ik die uit.


Ahilya Bai Holkar, daughter-in-law of the founder of the Holkar Maharajas of Indore, ruled from Maheshwar for 30 years, 1765 to 1795. This building, built in 1766 housed both het living quarters on the first floor and her administration on the ground floor. A woman with great diplomatic and administrative skills, she became indispensible to her father-in-law, aiding him at Indore, in running affairs of state while he ranged far and wide. Enlarging his dominions through battle. Ahilyabai’s husband was killed in battle. She prepared to follow him on the funeral pyre, but her father-in-law, maharaja Malhar Rao Holkar, entreated her not to do so, saying that he personally could not do without her, and the state needed her even more. She acquiesced. Her abilities matched by dauntless spirit and courage, persuaded the peshwa to confirm her as overseer of the Holkar domains. The foundation was thus laid for a unique period of peace and prosperity within her realm. The rest of India, wracked by turbulence. But Holkar territory was calm and prosperous. Ahilya Bai took it upon herself te repair much of the damge done to her faith by the great iconoclast Aurangzeb.
Her good deeds span India’s breadth and width – most famously she rebuilt the Vishwanath temple in Benaras while supporting the resurrection of temples and dharamshalas around India, she took great care to ensure that muslims who settled in her territories were treated on par with her hindu subjects. Consequently, Ahilya Bai Holkar is venerated by people throughout India, and Narmada’s Parikrmavasis (pilgrimd) come to her town and her gadi (throne) to take her darshan (pay their charities) trust. This trust was created shortly after independence by the late maharaja Yeshwant Rao Holkar and the government of Madhya Bharat. The trustees include the head of the house of Holkar and representatives of the state and central governments.


 photo DSC_1114.jpg


 photo DSC_1115.jpg


 photo DSC_1116.jpg

Het water roept. Tijd voor een boottocht terug naar het hotel.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI

Onlangs kocht ik deze versie van David Copperfield uit 1911.
Een groot boek waarvan de kaft niet zo mooi meer is,
maar waarin 21 platen zijn opgenomen,
in kleur, gemaakt door Frank Reynolds RI.

Die platen tonen een paar van de meest iconische figuren
uit de wereldliteratuur: Mr. Micawber, Mr. Dick, Steerforth,
Uriah Heep en Mr. Peggotty.

De uitgevers zijn Hodder & Stoughton (London, New York, Toronto).
De platen zijn gegraveerd en gedrukt door Henry Stone & Son Ltd, Banbury.
De drukker is T. and A Constable, printers to His Majesty.

Het is altijd leuk om te zien waar het boek vandaan komt.
In het boek zit een exlibris van JC Ebbinge Wubben.
Er is een persoon die JC Ebbinge Wubben heet en deze meneer
was directeur van Boijmans van Beuningen.

 photo DSC_7540KaftThePersonalHistoryOfDavidCopperfieldByCharlesDickensIllustratedInColourByFrankReynoldsRI.jpg

Dit is de kaft van The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI. Je ziet dat de kaft niet echt mooi meer is door verkleuring.


 photo DSC_7541Schutblad.jpg

De schutbladen voor en achter bestaan uit een tekening van Frank Reynolds.


 photo DSC_7542ExLibrisJCEbbingeWubbenVoorFons11-11-79GemaaktDoorJoanCollette.jpg

Dit is de exlibris die gemaakt is door de Nederlandse kunstenaar Joan Collette. Je ziet een aantal zuilen met daaronder een stuk muziek van JS Bach. Met pen is er op geschreven: Voor Fons 11-11-’79.


 photo DSC_7543FrankReynoldsRIMrMicawber.jpg

De eyeopener, frontispiece van het boek. We zien Mr. Micawber een van de meest geslaagde karakters van Dickens (naar mijn mening).


 photo DSC_7544toelichtingBijPlaten.jpg

Iedere kleurplaat is voorzien van een afdekkende en beschermende pagina van een soort vloeipapier met daarop de tekst die aanleiding gaf tot het onderwerp van de plaat. In dit geval Mr Micawber. De tekst luidt: ‘Mr. Micawber
A stoutish, middle-aged person, in a brown surtout and black tights and shoes, with no more hair upon his head (which was a large one, and very shining) than there is upon an egg. His clothes were shabby, but he had an imposing shirt-collar on. He carries a jaunty sort of stick, with a large pair of rusty tassels to it; and a quizzing-glass hung outside his coat, – for ornament, I afterwards found, as he very seldom looked through it, and couldn’t see anything when he did. Page 101.’


 photo DSC_7545DavidCopperfieldTitelpagina.jpg

De titelpagina van David Copperfield.


 photo DSC_7546MissBetseyTrotwood.jpg

Miss Betsey Trotwood. Pagina 8.


Miss Betsey Trotwood

My mother had a sure foreboding at the second glance, that it was Miss Betsey.
The setting sun was glowing on the strange lady, over the garden fence, and she came walking up to the door with a fell rigidity of figure and composure of countenance that could have belonged to nobody else.


 photo DSC_7547IObserve.jpg

I observe (de vrouw in de deur is Peggotty). Pagina 24.


 photo DSC_7548MrMurdstone.jpg

Mr. Murdstone. Pagina32.


 photo DSC_7549LittleEmlyAndI.jpg

Little Em’ly and I. Pagina 64.


 photo DSC_7550TheFriendlyWaiter.jpg

The friendly waiter. Pagina 96.


 photo DSC_7551MrsMicawberAndFamily.jpg

Mrs. Micawber and family. De teskst is ‘Mrs Micawber and family: A thin and faded lady, not all young, who was sitting in the parlour.’. Pagina 128.


 photo DSC_7552IReachCanterbury.jpg

I reach Canterbury. Pagina 160.


I reach Canterbury

I seemed to be sustained and led on by my fanciful picture of my mother in het youth, before I came into the world.
It always kept me company.
It was there, among the hops, when I lay down to sleep; it was with me on my waking in the morning; it went before me all day.
I have associated it, ever since, with the sunny street of Canterbury, dozing as it were in the hot light; and with the sight of its old houses and gateways, and the stately grey cathedral, with the rooks sailing round the towers.


 photo DSC_7553MrDickAnswersAQuestion.jpg

Mr. Dick answers a question. Pagina 192.


 photo DSC_7554MrDickAndHisKite.jpg

Mr. Dick and his kite. Pagina 224.


 photo DSC_7555TheEldestMissLarkins.jpg

The eldest miss Larkins. Pagina 256.


 photo DSC_7556Steerforth.jpg

Steerforth. De tekst is: ‘A handsome well-formed young man, dressed with a tastefull easy negligence.’. Pagina 288.


 photo DSC_7557MissMowcher.jpg

Miss Mowcher. Pagina 320.


 photo DSC_7558IFallIntoCaptivity.jpg

I fall into captivity. Pagina 352.


 photo DSC_7559MrMicawberInHisElement.jpg

Mr. Micawber in his element. Pagina 384.


I never saw a man so thoroughly enjoy himself amid the fragrance of lemon-peel and sugar, the odour of burning rum, and the steam of boiling water, as Mr. Micawber did that afternoon.
It was wonderful to see his face shining at us out of a thin cloud of these delicate fumes, as he stirred, and mixed, and tasted, and looked as if he were making, instead of punch, a fortune for his family, down to the latest posterity.


 photo DSC_7560MrPeggottyAndHam.jpg

Mr. Peggotty and Ham. Pagina 416.


 photo DSC_7561Agnes.jpg

Agnes. Pagina 448.


 photo DSC_7562UriahHeep.jpg

Uriah Heep. Pagina 480.


 photo DSC_7563TheWanderer.jpg

The wanderer. Pagina 512.


 photo DSC_7564TraddlesAndIVisitMrMicawber.jpg

Traddles and I visit Mr. Micawber.


 photo DSC_7565MrPeggotty.jpg

Mr. Peggotty. Pagina 560.


De Nieuwe Mark: Boeken helpen Boeken

 photo DSC_7515KapitaalbandAangebracht.jpg

Eerst heb ik kapitaalband aangebracht. Zowel aan de boven- als de onderkant. Geeft wel een mooi afgewerkt idee.


Vervolgens heb ik nog eens goed bekeken, ook bij andere boeken,
hoe ik de schutbladen nu precies moet gaan bevestigen aan de kaft.
Ik heb het boekblok rechtop op de rug geplaats
en flessen op de schutbladen om het boekblok op zijn plaats
te houden. Dan kan ik rustig zien wat waar gelijmd moet worden
en of de beetje ruime schutbladen niet te groot zijn.

 photo DSC_7516Eerst het boekblokEnDeSchutbladenGoedPositioneren.jpg


 photo DSC_7517DeFlessenHoudenHetBoekblokOmhoogTerwijlDeSchubladenGelijmdWorden.jpg

Daarna heb ik het rechter deel gelijmd en onder bezwaar gezet.


 photo DSC_7518BoekenHelpenBoeken-KaftenSchutbladenOnderBezwaar.jpg

Nu ook de andere kant ingelijmd en onder bezwaar is ontstaat er een soort ‘Boeken helpen Boeken’-situatie.


Nu moet het gaan drogen en dan kan ik de schutbladen
gaan gebruiken om mijn eigen foto’s van de aanleg
van de Nieuwe Haven in Breda, aan het boek en de kaft
toe te voegen.
Het boek is nog niet klaar!

India 2012 – 213: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 51.

Er is zoveel te zien, zo veel goden en tempels.
Dus hier nog een fotoverslag van de wandeling naar Maheshwar langs het water.

 photo DSC_1079.jpg


 

 photo DSC_1080.jpg


 photo DSC_1081TussenDeTraptreden.jpg

Tussen de treden van de trappen naar het water.


 photo DSC_1082.jpg


 photo DSC_1083.jpg


 photo DSC_1084EvenDeCameraOpDeGrond.jpg

Even de camera op de grond zetten.


 photo DSC_1085GodenEnOfferandes.jpg

Goden en offerandes.


 photo DSC_1086slaapplaatsVanSadhus.jpg

Slaapplaats van sadhu’s (bleek later toen we de ruimtes van de andere kant zagen).


 photo DSC_1087Muzikant.jpg

Een muzikante?


 photo DSC_1088OlifantenEnKameel01.jpg

Olifanten en kameel.


 photo DSC_1088OlifantenEnKameel02.jpg


 photo DSC_1089.jpg

Beeld bij de toegangspoort vanaf het water naar de stad.


 

 photo DSC_1090.jpg


 photo DSC_1091ToegangTotDeStad.jpg

De toegangspoort.


 photo DSC_1092TijdOmEvenDeStadInTeGaan.jpg

Het bezoek aan de stad bewaar ik voor een volgende blogbericht.


 

 photo DSC_1093.jpg


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

Taxi Fabric

Taxi Fabric is een project in Mumbai voor designers
die hele mooie designs maken waarmee de beroemde Indiase
taxi’s in Mumbai worden bekleed.
Het design wordt overgebracht op stof waarmee vervolgens
de binnenkant van de deuren, het dak en de stoelen bekleed worden.
Het resultaat is fantastisch en een boost voor jonge designers
en de taxi chauffeurs. Daarom steun ik dit project via Kickstarter.

Er is nog een kleine 500 Pond nodig de komende drie dagen.
Waarom doe jij niet mee?

 photo SameerKulavoorsCityAsObjectsTaxiFabricIsNowOnMumbaiRoads.jpg

Sameer Kulavoor’s ‘City as Objects’ Taxi Fabric is now on Mumbai roads! Sameer Kulavoor (designer) in een taxi met zijn Taxi Fabric bekleding met de naam ‘City as Objects’ (stad als object). Nu te zien op de wegen van Mumbai. Dit is taxi nummer 8!


Stand van zaken De Nieuwe Mark

Het boek is al weer wat verder.
Het boekblok is verder afgewerkt.
Zo is bijvoorbeeld het boekbindlinnen op maat gemaakt
en is het boekblok netjes afgewerkt.
Ook de kaft is af.
De twee moeten nu nog in elkaar gezet worden.
Het is wel warm waardoor de lijm heel snel droogt.

Zonder hulp van een instructeur, met alleen boeken en Youtube
kost het heel wat tijd om iedere keer de volgende stap te bepalen.
Soms moet je dan tussendoor even het een en ander
met andere materialen uitproberen.
Maar so far, so good.

 photo DSC_7513HetBoekbindlinnenOpMaatGemaakt.jpg

Het karton voor de platten en de rug liggen boven op de foto gereed. Onder ligt het boekbindlinnen met de mooie kant naar onder. Op het papier aan de binnenkant zijn de platten al afgetekend.


 photo DSC_7514HetGarenAanHetSchutbladGelijmd.jpg

Hier is het garen aan een kant al tegen het schutblad aan gelijmd. De kant van het schutblad dat nu zichtbaar is wordt straks tegen de binnenkiant van de kaft geplakt.


 photo WP_20150807_001EvenEenProeflapje.jpg

Door een inschattingsfout is het randje dat straks aan de binnenkant van de kaft komt aan de voorkant korten dan de onder- en bovenkant. Om er zeker van te zijn dat ik de hoeken mooi zou kunnen maken en dat dan de schutbladen het verschil wegwerken, heb ik met papier even de situatie nagebootst en een proeflapje gemaakt.


 photo WP_20150807_002EvenEenProeflapje.jpg

Maar zo te zien gaan de hoeken mooi worden.


 photo WP_20150807_003HetBoekblokEvenPassenInDeKaftDieNuGereedIs.jpg

Intussen ben ik vandaag zo ver gekomen dat ik het boekblok al los in de kaft kan leggen en kan gaan uitvinden hoe ik dat nu aan elkaar ga lijmen.


State of Technology bij aanbouw nieuw station Breda

 photo WP_20150806_002.jpg

De fiets die hier achter het hek staat geeft ongeveer aan hoe diep er over het ontwerp van het nieuwe station is nagedacht: over hoe mooi het moet worden en hoe gebruikersvriendelijk de verbouwing moet verlopen. Zie je je daar al op klimmen? Treinreizigers doen zo’n truc dagelijks, meerdere malen, bij Station Breda.


Waarom we nog steeds te veel betalen als we een reis boeken?

We zijn bezig een reis te boeken, niet 8 dagen naar Spanje
(niet dat daar iets mis mee is) maar een reis naar India.
De bestemmingen die we voorstellen aan de reisorganisaties
zijn niet standaard (hoewel sommige plaatsen dat inmiddels al wel zijn).

De reactie die je via de telefoon krijgt over je verzoek om mee te denken
zijn verbluffend. De meeste willen gelijk een offerte uitbrengen.
Ik vraag daar niet om maar krijg die wel.
Ik wil eerst weten of die reisspecialist (want zo noemen ze
zich) nog hints of tips heeft.

Waarom zoveel bestemmingen, waarom niet minder.
Waarom zo’n grote afstand tussen x en y met de auto, waarom vliegt u niet.
Waarom niet naar plaats x, y of z, die ligt bijna aan de route maar
is de moeite waard.

Dat hoor ik zelden.

De specialisten geven aan nog nooit van sommige plaatsen geho… oh nee,
laat ik het anders zeggen, in sommige plaatsen die u noemt zijn wij
nog nooit geweest.
Normaal is onze offerte heel uitgebreid, ik ga u nu volgende week
een eerste schets sturen.
We moeten enkele uren aan een offerte besteden en dat doen wij
normaal niet als u ons geen budgetindicatie geeft.

Men vind het blijkbaar heel normaal dat je hen belt, geen andere
reisorganisatie in je beslissingstraject betrekt en op hun
eerste offerte gelijk ja zegt.

Het zegt me ten minste een van de volgende twee dingen:
= mensen boeken veel te snel hun reizen;
= er zit te veel vet in de reisbranche.
In beide gevallen betalen we dus veel en veel te veel.

Gezien: Belle

Afgelopen vrijdag zag ik de film Belle.
De film is mooi gemaakt, mooi gespeeld, mooie landschappen,
heeft mooie thema’s en verveeld niet.
Toch werkt de film niet.
Ik klrijg mijn vinger er maar niet achter.
Het verhaal is gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen.

 photo Belle.jpg

Waarschijnlijk (maar ik ben er echt nog niet aan uit)
is de film te mooi, te zacht, te afgerond om
als een werkelijk gebeurd verhaal over te komen.
Het klinkt misschien vreemd maar er wordt soms gehuild
maar je voelt/ervaart geen werkelijke pijn.

Tom Wilkinson was goed.

Da’s lef: 1 dag na Alphen aan de Rijn.

Kijk eens naar de kranen die bezig zijn
bij het nieuwe station in Breda.
In hoogte en afstand tot elkaar, precies zo geplaatst
dat ze samen een dans kunnen uitvoeren.
Eigenlijk is het nog gekker want op de foto staan slechts
drie kranen. In werkelijkheid worden er vier gebruikt.

 photo WP_20150804_001DasLefHebbenBreda1DagNaAlphenAanDeRijn.jpg

Breda durft: een dag na Alphen aan de Rijn.


Veranderende tijden

 photo WP_20150804_002ZomaarEenBeeldVanuitEenRustigeTreinInNederland.jpg

Zomaar een beeld van een rustige trein ergens in Nederland. Iedereen aan de mobiele telefoon. Uw reporter ook, hij maakte immers de foto. De man achteraan, in het midden, die was ook met zijn telefoon bezig.

Costa Rica

Tijdens de jaarovergang van 2002 naar 2003 zijn we
in Costa Rica geweest.
De foto’s (dia’s) van die reis hebben nooit mijn blog gehaald.
Die had ik toen immers nog niet.
Deze week kwam ik een serie foto’s tegen op een CD die van
deze reis zijn. Ze staan volgens mij niet op volgorde.
Ze lijken willekeurig geselecteerd.
Maar een aantal er van zijn nog steeds de moeite waard om te tonen.

 photo DIA_0013Vulcanisme.jpg

Vulcanisme.


 photo DIA_0014.jpg

Costa Rica was een vakantie met veel natuur, water en zo te zien aan de foto’s ook regen (niet in mijn geheugen overigens, maar foto’s liegen niet).


 photo DIA_0015SchimmelsPaddestoelen.jpg

Schimmels of zwammen?


 photo DIA_0016.jpg

Wat me altijd bijgebleven is, was een excursie waarbij je de kans krijgt om, als het ware, over de boomtoppen te lopen. Hoog is de bomen zijn loopbruggen aangebracht en via die bruggen kun je een heel parcours afleggen. Het was schitterend. Ik weet niet of al de foto’s in deze reeks van/met bomen van die excursie zijn maar ze geven wel het beeld dat me is bijgebleven. Heel indrukwekkend.


 photo DIA_0018Bladerdak.jpg


 photo DIA_0019MachtigeBomen.jpg


 photo DIA_0020Kolibri.jpg

Kolibri’s.


 photo DIA_0021Kolibri.jpg


 photo DIA_0026Baobab.jpg

Is dat een Baobab of gewoon een heel andere machtige boom?


 photo DIA_0030.jpg


 photo DIA_0031Bladerdak.jpg


 photo DIA_0032OverspringendeAap.jpg

Overspringende aap. Je zag er trouwens ook veel luiaards.


 photo DIA_0034SpiegelingInHetWater.jpg

Spiegeling in het water.


 photo DIA_0035Koffie.jpg

Koffie.


 photo DIA_0036LoopbruggenDoorDeKruinenVanDeBomen.jpg

Dit is zo’n loopbrug.


 photo DIA_0037Krokodillen.jpg

Krokodillen.


 photo DIA_0041.jpg


 photo DIA_0042Regenbui.jpg

Een regenbui terwijl we op het water zitten. Op een aantal foto’s is goed te zien dat het met mijn camera niet meer zo goed gesteld was.


 photo DIA_0043.jpg

Dat ziet er niet zo zonnig uit.


 photo DIA_0046Aapje.jpg


 photo DIA_0047VreemdDier.jpg

Dit is een Kroonhagedis.


 photo DIA_0049GroteVogel.jpg


 photo DIA_0052KleineKrokodil.jpg

Zoekplaatje: kleine krokodil.


 photo DIA_0056.jpg


 photo DIA_0057.jpg


 photo DIA_0058.jpg


 photo DIA_0064HoeMoetIkDieHouden.jpg

Hoe je deze foto voor je me moet houden is me nu niet helemaal meer duidelijk maar mooi vind ik hem wel.


 photo DIA_0069Regenbui.jpg

Nog een regenbui? Of misschien dezelfde?


 photo DIA_0072LopenTussenDeKruinen.jpg


 photo DIA_0073EnormeKrekel.jpg

Kijk eens wat een enorme krekel! Met op de achtergrond onze gids.


 photo DIA_0074.jpg


 photo DIA_0075BovenDeKruinen.jpg

Lopen over de bomen.


 photo DIA_0076Leguaan.jpg

En nog een leguaan en dan komen al die andere dieren die je daar heel veel ziet niet eens in beeld in deze reeks.


Grand Hotel Nassau in aanbouw

Er wordt nu serieus gewerkt aan het complex aan de Nieuwstraat.
Wij maken op deze weblog geen reclame maar de plaats, de gebouwen,
en het nieuwbouw project zijn bijzonder genoeg
om genoemd te worden.

 photo DSC_7501.jpg

Detail van de buitenkant van de ingang van de kapel.


 photo DSC_7502.jpg

De ruimte tussen de kapel en de achterliggende huizen die straks, samen, het nieuwe complex gaan vormen.


 photo DSC_7503GrandHotelNassauInAanbouw.jpg

Het zicht in de Nieuwstraat. Er moet nog heel wat gebeuren.


Ink cakes / Inktstaaf

Onlangs kocht ik een doosje met Chinese tekst
en in het doosje 10 inktstaafjes.
Inkt is een van de ‘4 schatten van de studeerkamer’.
Inkt werd vloeibaar verkocht maar ook in de vorm van
kleine, versierde, staven.

 photo DSC_7461TypeOfInkThatIsSpeciallyUsedForACertainTypeOfPainting.jpg

Ik heb mijn Chinese vriend gevraagd de tekst te vertalen. Hij schrijft: I don’t know how to translate directly word by word. It basically means a type of ink that is specially used for a certain type of painting or handwriting. This type of painting or handwriting, you cannot frame them or mount them and fix them on the wall. Look at the pictures below. In het Nederlands: Ik kan het niet woord voor woord vertalen. Het komt er op- neer dat het een type inkt betreft die gebruikt wordt voor een bepaald type schilderij of handschrift. Namelijk een vorm die je niet kunt inlijsten of ergens op plakken. Dan toont hij me een paar foto’s van wat hij bedoelt. Het geeft dan voorbeelden van schilderingen of handschriften die op een rol worden bewaard. Dan vervolgt hij: This type of mounting is called “手捲”, which is the first two characters in your picture. You can roll them, and when you watch it or read it, you need to roll them out, such as the picture below.


 photo DSC_7462TextOpDeDoos.jpg


Ik vrooeg hem ook naar de functie van de Ink Cakes.

Ink is one of the “Four Treasures of the Study” in China, so some ink cakes are made to be like for art collection. I think that is why there are many different shapes of ink cakes in the box. (I think that is a bit like chocolate. There are many beautiful chocolate that you don’t eat). Check the link below.
https://en.wikipedia.org/wiki/Four_Treasures_of_the_Study

De ink cakes zijn dus een soort van kunstcollectie.
Mooie vormen en spreuken die niet bedoeld zijn om
te gebruiken als inkt maar als sierraad van de studeerkamer.

 photo DSC_7464SluitingDicht.jpg

De sluiting van de doos in gesloten toestand. Leuk hoe een stukje bot gebruikt wordt als sluiting. Deze doos is niet oud, dus ik verwacht dat dit plastic is.

 photo DSC_7465SluitingMetStukjeImitatieBot.jpg

Geopend.


 photo DSC_7466De10InkCakes.jpg

Dit zijn de 10 inktstaven in de doos.


Vervolgens heb ik hem gevraagd van een van de ink cakes
de tekst te vertalen.

 photo DSC_7467DetailVoorkant.jpg

This Chinese above I cannot read. It is written in an ancient way. Het Chinees kent natuurlijk heel veel karakters en maakte ook een ontwikkeling door. De tekst op de voorkant is een oude vorm van het Chinees. Mijn vriend kan die niet lezen/vertalen.


 photo DSC_7468DetailAPersonCalledWangSu.jpg

Met de achterkant heb ik meer geluk. Mijn vriend schrijft: We should read this top down and from left to right.
A person called Wang Su is studying “I Ching”. He met a girl (I guess that is the girl from your picture above) from Yue (an area in China, currently Zhejiang province) at night. The girl said she is an immortal. She gave an ink cake, and then Wang Su could write better and better articles. The last gold column says, “Hu Zhengwen (a person’s name) wrote it (the text on the right side)”

De tekst moet van boven naar onderen en van links naar rechts gelezen worden.
Een persoon met de naam Wang Su bestudeert ‘Het Boek der Veranderingen’
Hij ontmoette ’s avonds een vrouw (waarschijnlijk die is afgebeeld op
de voorkant van de ink cake) afkomstig uit Yue (een gebied in China).
De vrouw zegt dat ze een onsterfelijke is.
Ze geeft Wang Su een inktstaaf waardoor hij beter kan schrijven (technisch)
en betere stukken schrijft (inhoudelijk).
De tekst in goud luidt: Hu Zhengwen schreef dit.

Wikipedia:

Het Boek der Veranderingen (ook Yijing of I Tjing) is een klassieke tekst uit het oude China. Het werk wordt gerekend tot de Vijf Klassieken en is daardoor ook een van de Dertien Klassieken. Tot op heden wordt het boek gebruikt als orakel- of als wijsheidsboek.

Binnenkort volgt de vertaling van de negen andere staven.

Cranio was here

Een tijd terug werkte de Braziliaanse straatkunstenaar Cranio
aan de schutting in de Veemarktstraat.
Waarom weet ik niet maar er is dit weekend al weer
een ander schilderwerk over de schutting heen gezet.
Beter gezegd: er is een schutting voor de bestaande schutting gezet
en daarop is een nieuw werk te zien.
Een soort eend in vogelvlucht die twee maal door een
barriere heen gaat en transformeerd van een
gestileerde eend een naturalistische wordt en
vervolgens weer gestileerd.
Maker bij mij onbekend.

 photo DSC_7504Veemarktstraat.jpg

Veemarktstraat.


 photo DSC_7505Veemarktstraat.jpg

Zou het Graphic Design Festival Breda hiervan ook de opdrachtgever zijn?


 photo DSC_7506.jpg

Door de barriere: van gestileerd naar naturalistisch. Dit is het laatste beeld.


 photo DSC_7507.jpg

En dit is het eerste beeld.


 photo DSC_7508.jpg


 photo DSC_7509MetSchitteringInDeOgen.jpg

Met een schittering in het oog.


 photo DSC_7510Naturalistisch.jpg

Naturalistisch.


 photo DSC_7511Gestyleerd.jpg

Gestileerd.


 photo DSC_7512Veemarktstraat.jpg

Weer een bijzonder aangezicht in de Veemarktstraat.


Vorderingen aan De Nieuwe Mark

De schutbladen zijn inmiddels op maat gesneden
en aan elkaar gelijmd.
Het linnen is geknipt zodat ik het op maat kan snijden.
De rug en de voor- en achterkant van de kaft zijn gesneden.

 photo DSC_7494PlattenEnRugGesneden.jpg

De platten (voor- en achterkant van de kaft) zijn gesneden uit karton. Die worden straks voorzien van boekbinderslinnen. Hier zie je de rug en een kant tegen het boekblok aan liggen.


 photo DSC_7496DubbelschutbladZachtBlauwOpBlauwBoekbinderslinnen.jpg

Ik ga dubbele schutbladen maken. Een zachtwit schutblad dat ik ga lijmen aan een zachtblauw schutblad. De blauwe schutbladen ga ik gebruiken om er mijn foto’s van de nieuwe haven in Breda op te plakken. Het witte papier is stevig en heeft een structuur zodat eventuele oneffenheden van het koord, dat met de katernen vernaaid is en aan de binnenkant van de platten wordt gelijmd (onder het schutblad), niet te zien zijn. Het donkerste blauw is het boekbinderlinnen dat de kaft gaat bekleden.


 photo DSC_7497SchutbladenOpMaatSnijden01.jpg

Dit is het zacht witte papier, handgeschept in Nepal.


 photo DSC_7497SchutbladenOpMaatSnijden02.jpg

Hier zie je de structuur van het papier.


 photo DSC_7498SchutbladenVerlijmen.jpg

Hier zijn de schutbladen verlijmd. Nu moeten ze nog drogen (de bobbels zullen dan verdwijnen) . Links zie je het lichtblauwe blad en rechts het witte. Het witte komt tegen de achterkaft. Er is nog zo’n set dat aan de voorkant van het boek komt. Ze liggen nu onder bezwaar te drogen.


De Pont: James Turrell

Fotograferen kun je het werk van James Turell eigenlijk niet.
Toch heb ik vanmiddag twee foto’s gemaakt in museum De Pont
in Tilburg, om hier te delen met mijn bezoekers.
James Turrell maakt kunst met licht.
Heel vaak fel gekleurd licht.
Zo ook in Tilburg, in de mooie grote ruimtes die vakkundig
verduisterd zijn.
Hierdoor worden je ogen gedwongen zich steeds weer, opnieuw
aan te passen en wordt je verstand even buiten spel gezet.
In dat korte moment dat je ogen wennen aan de donkerte
en de felle vlek voor je, weet je even niet precies wat je ziet.
Op dat moment zie je alleen maar licht.
Het lukt James Turrell iedere keer weer.
Het is een zeldzame ervaring en daarom zie ik zijn werk zo graag.

 photo WP_20150731_003JamesTurrell.jpg

De namen van de werken heb ik niet opgeschreven. Misschien kan ik ze vinden op de website van De Pont. Maar dit violette werk is geen projectie. In de hoek van een grote donkere ruimte is nog een ruimte gebouwd. Daarin straalt het felle licht. Je kijkt naar die ruimte door deze ‘ruit’. Maar omdat het geen projectie op een vlak is, kijk je ergens in. Maar je ziet in het begin de achtermuur niet. De contouren van de achterliggende ruimte blijven voor je verstand verborgen. Waar komt het licht vandaan? Je hersenen kunnen het niet plaatsen en even zie je alleen een object van licht. Fantastisch!.


 photo WP_20150731_006DePontJamesTurrell.jpg

Het tweede werk dat ik heb gefotografeerd is wel een projectie. Maar niet op een vlakke wand. Er is een vlak in een hoek van de zaal een beetje naar voor geplaatst. Op die manier bereikt hij ook wel een vervreemdend effect meer niet zo als met bijvoorbeeld Wedgework III, een werk in de collectie van De Pont dat ik vandaag weer gezien heb.


Ik heb het al eerder gezegd: wat een prachtige ruimtes.
Daar zou je alleen al voor moeten gaan kijken.
de werken die je er kunt zien zijn meestal heel bijzonder.

Een paar voorbeelden: een omdat het over boeken gaat en twee
omdat de kunstenaar een ‘kunstenaar van de schaduw’ is.
Een mooie tegenstelling tot James Turrell.

 photo WP_20150731_007GuidoGeelenZondertitelVaasbeeldMetBoekenRK0151993KleiGlasVerseBloemen.jpg

Dit werk hangt in het restaurant. Guido Geelen, Zonder titel (Vaasbeeld met boeken), R.K. 015, 1993, klei , glas en verse bloemen. Hangt dicht bij een mooie Marc Mulders.


 photo WP_20150731_004ChristianBoltanskiLesBouglesDeKaarsen199312KoperenFiguurtjesOpZinkenConcoleMetWaxinelichtjes01.jpg

Dit zijn twee voorbeelden van een werk van Christian Boltanski, Les Bougles (De kaarsen), 1993, 12 koperen figuurtjes op zinken console met waxinelichtjes.

 photo WP_20150731_004ChristianBoltanskiLesBouglesDeKaarsen199312KoperenFiguurtjesOpZinkenConcoleMetWaxinelichtjes02.jpg


Bouwvakkers ruiken de vakantie

Plotseling kwam er schot in de vernieuwing van de Sofiastraat/
uitbreiding van het Valkenberg.
Overigens valt het met de uitbreiding wel mee.
Veel vierkante meters nieuw asfalt is niet waar
ik meteen aan dacht bij het woord uitbreiding.
Maar goed, er zal wel goed over nagedacht zijn.
Veel visie achter zitten.
Misschien is er wel rekening gehouden met de HSL?

 photo WP_20150730_001SofiastraatNogGeenWegdekOchtend.jpg

Op donderdagochtend nog een zand- en grindpad.


 photo WP_20150730_002SofiastraatNieuwWegdekAvond.jpg

Op donderdagavond was de voormalige Sofiastraat al weer geasfalteerd.


 photo WP_20150731_009SofiastraatUitbreidingHekNieuweToegangValkenberg.jpg

Op het kruispunt JF Kennedylaan/Sofiastraat is nu een nieuwe toegang tot het park. Nog wel afgesloten.