![]() |
|---|
Deze kunstvorm zie overal ter wereld.
De resultaten zijn soms heel simpel maar af en toe kijk je, je ogen uit.
Deze keer zagen we twee olifanten op ons bed in Bangkok.
De eerste in close-up.
Hier twee olifanten op rij. Knap gevouwen toch?
![]() |
|---|
Op mijn foto’s zie je alleen maar regen.
Dat komt omdat op de dag dat we tijd hadden voor Bangkok,
het de hele dag regende. Niet veel. Maar toch.
Genoeg om aan het eind van de dag toch nat te zijn.
Bangkok is gewoon een hele grote stad in Azië.
Deze keer een onsamenhangende groep foto’s, de backpacker straat
van Bangkok (Khao San Road) en nog een paar losse foto’s.
Khao San Road, nog triester dan de straat al is. Daarvoor is geen regen nodig. Harde muziek, veel bars en restaurants en heel goedkope hotels. Natuurlijk ook massage salons.
Deze en de volgende foto’s maakte ik onderweg van het Grand Palace naar het hotel.
Nu zou je de indruk kunnen krijgen dat we het niet naar onze zin hadden daar in Bangkok. Nou dat was niet het geval. Het weer zat gewoon tegen.
De uitvaartplechtigheden waren nog maar een maand, misschien twee, eerder. Deze decoratie deed toch nog steeds denken aan koning Bhumibol.
Khao San Road.
Onlangs waren we op vakantie in Guatemala – heart of the Maya world.
Naar eigen zeggen: het hart van de Maya-wereld.
We brachten ook wat souvenirs mee.
Er zijn er een paar die nog vervolgacties krijgen hier in Nederland.
Maar vandaag kun je al proberen te raden welke dat zijn.
Ik kocht in Panajachel dit boekje met papier gemaakt van bananenbladeren. De houten delen in de band zijn met een brander in het hout getekend en daarna ingekleurd.
In de buurt van Panajachel kochten we dit schilderijtje op canvas waarop 4 marktkoopmensen te zien zijn van boven af. Ze zitten met hun gezicht naar elkaar en raken elkaars handen aan. Tussen hen in liggen de groentes en het fruit.
In Copan in Honduras kocht ik in het museum deze catalogus: Barbara W. Fash, The Copán Sculpture Museum – Ancient Maya artistry in stucco and stone.
We hebben veel naar een klein masker gezocht. Op de valreep vonden we dit op de luchthaven.
Dit kregen we van de gids op de stadstoer door Guatemala Stad. Een geluksarmband.
Dit kocht ik in de buurt van Panajachel bij een koffietent. Veel zaken in Guatemala verkopen allerlei koffievarianten (drankjes: espresso, capuchino, …) maar verkopen ook de koffie zelf (gemalen of niet) van een plantage in de buurt. Die kun je dan natuurlijk ook bezoeken. Hier verkocht men daarnaast allerlei dingen die met koffie te maken hadden (mokken, kommetjes, enz) en ook jute zaken.
Het grappige was dat ik in de winkel al zag dat de zak in India gemaakt is. Overigens mag het jute niet met water gewassen worden. Beetje vreemd.
![]() |
|---|
Nog een keer een serie foto’s uit het Grand Palace in Bangkok.
Een groot complex met paleizen en tempels.
De moeite waard om eens te zien maar ik zou er niet voor omreizen.
De decoraties zijn heel gedetailleerd en gaan door tot in de nok van de gebouwen.
De vormen van de gebouwen, ook de hele grote en hoge, zijn delicaat.
Maar vaak mierzoet.
Tegen het eind van ons bezoek zou het weer er niet beter op worden.
Maar om de concurrentie met de natuur aan te gaan moet je van hoede huize komen.
Met de regen is dit dan het beeld van de toeristen.
De daken zijn prachtig. Deze zijn erg hoog.
Er staan ook een aantal meer recente gebouwen. Deze zijn onder andere nog gebruikt voor de uitvaartplechtigheden van de Thaise koning Bhumibol.
Deze gebouwen zijn enorm hoog. Het ‘kleine’ gebouw op de voorgrond is de plaats waar de koning nog opgebaard ligt tot aan de feitelijke begrafenisplechtigheid.
Ook vanaf een afstand en van buiten het complex ziet het Grand Palace er indrukwekkend uit.
![]() |
|---|
Het gaat hier om het Grand Palace in Bangkok.
Veel van die wezens hebben een staart.
Algemene indruk van het Grand Palace op een miezerige dag in december 2017.
Deze heeft de mond of bek open.
Hele originele vormen.
Hele uitgebreide staarten.
Dit is een zogenaamde Tantima-vogel of Nok Tantima. Een mythische vogel in het Thaise Hindoeïsme.
Op de vorige foto was dit kleine diertje (?) ook al even te zien.
Tantima-vogel of Nok Tantima.
![]() |
|---|
We lopen verder rond in de Grand Palace. Dat is niet 1 gebouw maar
een groot complex met allerlei gebouwen, groot en klein, met een
maquette en met allerlei altaren.
Zoals in deze blog te zien is ook met veel paleiswachten.
In alle maten zie je de paleiswachters, als individueel standbeeld maar ook als klein ornament.
De decoratie is ook nogal eens een keer erg overvloedig.
Dit is dan weer erg zoet.
Daar krijgt mijn blog dan toch een staartje, of zeg maar staart.
![]() |
|---|
We vlogen via Bangkok naar Siem Reap in Cambodja.
Als je dan toch via Bangkok moet (iets met vluchten)
kun je er ook een paar nachten blijven.
Dat hebben we gedaan.
Toen bezochten we het Grand Palace, het paleiscomplex
van de voormalige koningen van Siam.
Spreekt voor zich, zou je denken.
De dag dat we het Grand Palace bezochten was het mistroostig weer. Eigenlijk miezerde het de hele dag. De temperatuur was goed maar het regende net iets meer dan de warmte kon verwerken.
Dus veel paraplu’s die dag. Stel je eens voor dat de zon goed geschenen had. Dan moet het er haast oogverblindend zijn.
De enorme en afschrikwekkende paleiswachten.
Muurschilderingen. Over een enorme afstand zijn prachtige schilderingen te zien. Alleen het onderhoud daarvan moet heel wat tijd vragen.
Daar is het dan!
Ornament van een pilaar.
Dat zijn nog eens poorten.
Tijdens de jaarwisseling 2017 – 2018 waren we in Cambodja en Laos.
Helemaal waar is dat niet want we hadden bovenstaande foto niet
kunnen maken in die landen. We vlogen via Bangkok in Thailand.
In Bangkok bezochten we het Grand Palace, het koninklijk paleis.
Daar werd de foto gemaakt.
Daar waren we ineens op bezoek bij de Koning van Siam.
Ik kon me zo voorstellen dat Yul Brynner dadelijk om de hoek kwam.
Wikipedia:
Yul Brynner, geboren als Joeli Borisovitsj Briner (Vladivostok, 11 juli 1920 – New York, 10 oktober 1985) was een acteur met karakteristiek kaal hoofd van Russische komaf en met het Franse burgerschap die voornamelijk bekend werd door Amerikaanse films en toneelstukken. Zijn bekendste rol is die van de koning van Siam uit The King and I. Ook was Brynner een befaamd fotograaf.
Deborah Kerr en Yul Brynner in de film The King and I (1956).
Nou ja, je moet wel je fantasie een beetje gebruiken.
In 2016 bezochten wij India en deze keer begonnen we ongeveer
waar een eerdere reis stopte: in Bhopal.
De reis ging langs allerlei plaatsen maar het meest in het oog sprongen
Varanasi, Chandigarh, Haridwar en Amritsar.
Amritsar was de laatste plaats en we bezochten er
meerdere keren de Gouden Tempel.
Ook op de laatste dag.
En daarover gaat deze laatste blogpost.
Het weer was een beetje heiig op de laatste ochtend. Daarom ligt de Gouden Tempel (Sri Harmandir Sahib) er een beetje dof bij.
De zon laat zich al snel zien.
Het is niet zo dat heel veel Sikhs een bad nemen in de sarovar maar er zijn er wel.
Er zijn weer veel pelgrims. Hier zie je de pelgrims weerspiegeld in het gouden plafond.
Een zonnescherm is al snel geen overdreven luxe meer.
Tegelijkertijd gaan restauratie- of nieuwbouwwerkzaamheden gewoon door.
Dit soort mozaïeken komen weer vol tot hun recht.
Met prachtige marmeren bloemen.
Traditie en moderniteit.
Een laatste blik....
Op het plein voor het tempelcomplex zat deze meneer met een heel bijzonder geborduurd kleed. De tekst is ook in het Engels.
Hij ging spontaan voor me staan en veranderde zijn kleed zodat ik de tekst beter kon fotograferen: Message of Tenth Guru: Act upon only the word of guru and worship not anyone else except one God, Akal Purakh.
Wikipedia:
Akal Purakh is a Sikh name used for God.
Literally it means “a timeless being who never dies.” The first word Akal, literally timeless, immortal, non-temporal, is a term integral to Sikh tradition and philosophy. It is extensively used in the Sri Guru Granth Sahib and Dasam Granth hymns by Guru Gobind Singh, ….., the concept of Akal is not peculiar to the Dasam Granth. It goes back to the very origins of the Sikh faith.
Together the two words mean the “Timeless, eternal being”.
Waar je ook bent in India, het is er bijna altijd een feest van kleur. Zo ook bij de Gouden Tempel.
Bij ons laatste bezoek aan de Gouden Tempel in 2016
werd er druk gewerkt aan een enorm oranje vaandel dat in
de Sri Harmandir Sahib hangt aan een enorme mast.
Ik weet niet meer of ze een nieuw vaandel aan het bevestigen waren of het vaandel slechts aan het onderhouden waren. Maar er was veel aandacht voor en het was een heel werk.
Veel aandacht.
Het betere acrobatenwerk.
Cinco Quetzales.
Een van de eerste dingen die ik doe als ik terug ben van vakantie,
na het opruimen van de vuile was en het leegmaken van de tassen,
is het inscannen van tickets en dergelijke.
Als er sprake is van papiergeld en munten die ik op
deze weblog wil laten zien dan moet ik die altijd even zo glad mogelijk maken.
Deze keer probeerde ik dat met een strijkijzer.
Ik dacht dat hij niet zo hoog stond.
Maar daar heb ik me dus in vergist.
Gelukkig ging het alleen bij het eerste biljet mis.
Dit is er wat er over bleef van een 5 Quetzal biljet van Guatemala.
De mooiste blogpost van 2019
is misschien tegelijkertijd de saaiste.
De foto’s van Sri Harmandir Sahib of de Gouden Tempel in Amritsar
zijn zo betoverend mooi! Het is ongelofelijk.
Met pijn in het hart schrijf ik deze blog post:
het einde van mijn fotoverslag van ons bezoek aan India
in 2016 komt dicht bij het einde.
Dit is het 99ste verhaal over die reis.
Dat wil zeggen dat ik me nu niet meer regelmatig ga dwingen
om terug te denken aan deze vakantie.
Bij de Gouden Tempel staat een boom die verbonden is met het ontstaan van de tempel. Daarom wordt deze ook vereerd.
Bij de Gouden Tempel staat een gebouw waarin ’s nachts het boek van de Sikhs wordt bewaard. Daarvan is deze foto.
Ik heb heimwee.
Dit was bijna ons laatste bezoek aan de Gouden Tempel.
Na dit bezoek gingen we nog twee keer, in de avond en
de laatste keer in de ochtend.
Dat volgt nog.
Deze keer liepen we ook nog even naar Jallianwala Bagh,
de tuin waar het Engelse leger ooit het vuur opende op
een menigte die zich niet kon verdedigen.
Op de plaats waar de loopbrug over het water naar de eigenlijke tempel gaat, zijn al dit soort gouden platen aangebracht.
Soms zijn er mensen die zich aanbieden om op de foto te gaan. Dat doe ik dan maar.
Ook deze familie wil graag op de foto.
We gaan de rust opzoeken. Want ondanks het feit dat het bewolkt is, is het er warm. Aan een kant van de sarovar kun je onder een afdak op de grond zitten.
Plots gaat men de matten oprollen.
Het leven is er goed.
De matten liggen aan de kant. De organisatie zit goed in elkaar. Ondanks de enorme drukte gaat alles gewoon door. Ook het schoonmaken.
Toen kwam plots de veegploeg.
Dit is het plein voor de tempel op het moment dat we terug naar ons hotel gaan.
Dit is een van de toegangswegen naar de grote tuin waar de moordpartij door het Engelse leger plaatsvond (Jallianwala Bagh Massacre).
De Engelse aanvoerder was Generaal Dyer.
Deze groep wil een selfie maken.
Het is zo enorm om Bij de Gouden Tempel te zijn.
Wij kregen er geen genoeg van.
16 Maart 2016 was een drukke middag voor het tempelcomplex Harmandir Sahib.
Het is druk bij binnenkomst.
De rijen met pelgrims zijn lang, heel lang.
Sommige pelgrims dompelen zich onder in het meer.
Anderen zitten op hun gemak.
Stram in de houding voor de foto.
Twee opgewekte pelgrims in de heel lange rij voor de Gouden Tempel.
In de straat waar we de vorige keer al veel bereidingen van eten zagen, kwamen we steeds meer bij het feest. Hier kinderen verkleed en geschminkt.
Intussen wacht deze jonge man bij het paard van een van de versierde wagens.
Tussen de drukte in de straat van verkeer, feestgangers en koks, zie je de feestwagens.
Een deel van de koks. Het is heel vaak een feest op straat in India.
Zie de drukte. Alles gaat gewoon door.
Filmposters van Ardaas.
Wikipedia:
Ardaas is an Indian Punjabi-language film.
It is directed and written by Gippy Grewal and the dialogues are written by Rana Ranbir and was released on 11 March 2016.
Een boekwinkel. Prachtig toch?
Nog even rustig de krant lezen.
Let op: wij proeven thee.
Dat is echt geen broodje, dat is echt een zandheks.
Harmandir Sahib, de Gouden Tempel.
De vissen (karpers?) in de sarovar.
De volgende foto’s zijn eigenlijk een beetje tussen de Shri Durgiana Mandir
en de Harmandir Sahib, die andere Gouden Tempel van de Sikhs.
India op straat is altijd fascinerend.
Er gebeurt zoveel, allemaal tegelijk. Door elkaar. Met geluid,
in stilte, opvallend, verborgen. Onvoorstelbaar.
Het is altijd weer ‘Incredible India’.
De wandeling/riksja-tocht, begint bij de Shri Durgiana Mandir en ik ben gestopt bij
foto nummer 10000. Willekeurig.
De grote vissen in de sarovar.

Er waren veel werkzaamheden in de omgeving van de tempel. Dit lijkt een parkeergarage en winkelcentrum te gaan worden (?)
Deze drie jonge mannen hingen wat rond op een brommer en wilden op de foto.
Een hoop vracht voor één paard (?)
De Hathi-gate is niet echt een bezienswaardigheid. Je ziet dergelijke poorten vaker in India. Net als hier liggen ze midden op de weg tussen het verkeer. Ze zijn al heel lang de poort waarlangs je naar ‘de grote weg’ komt.
Back-to-back: een plaats van aanbidding en een winkeltje. Of is het een kapper, of allebei?
We kwamen in een straat waar voorbereidingen van een feest in volle gang waren. Er werd ook een maaltijd bereid voor een grote groep mensen. Er gebeurde van alles. Zo ook dit tempeltje op een tafel.
Deze afbeelding kan hier worden vereerd.
Very, very, tasty, tasty bisuits: ‘Heel, heel smakelijke, smakelijke koekjes’ staat er op de gevel van deze halflege (?) winkel.
We hebben al veel bijzondere dingen gezien in India maar een koe die net een huis verlaat……Dat was ook een eerste keer voor ons.
In dit oude olievat wordt brood gebakken.
In het vat ziet er dat als volgt uit.
Dit lijken me de broodjes die hij gaat bakken.
Er worden grote hoeveelheden eten bereid.
Dit is de foto met nummer DSC_9999. Een volgende keer ga ik hier verder.
Dat is niet de Gouden tempel van de Sikhs maar
een Hindoetempel met een gouden bovenkant in Amritsar, Punjab.
Niet zo druk maar ook heel interessant.
De vorige keer kon je hier vooral de zilveren deuren bewonderen.
Nu godenbeelden en de tempel in het midden van de sarovar (het
kunstmatig meer).
De tempel staat op een platform in het midden van het water. Van het poortgebouw loopt er een weg/brug naar de tempel. Op de hoeken van het platform staan beelden. Dit is er een van. Shree Durgiana Tempel.
Dit is de brug van het poortgebouw (in de verte) en de tempel (daar waar de fotograaf staat).
Het plafond van het poortgebouw.
Ganesh.
Het weer was niet super. Maar ook deze plaats heeft wel iets.
India, Punjab, Amritsar, Shree Durgiana Temple.
Rond deze tempel liggen nog ten minste drie andere tempels.
Er stonden veel aangeklede beelden.
Dit was dan weer heel onverwacht. Dat was misschien geheel wederzijds.
Ergens heb ik twee foto’s gemaakt tussen het British Museum
en het Charles Dickens museum in Londen.
Ze horen niet bij het British Museum en ook niet bij Dickens.
Daarom een apart bericht.
In Londen kun je meerdere beelden van Gandhi gaan bekijken. Ik heb er in ieder geval twee gezien en sluit niet uit dat er nog meer zijn. Dit is het beeld op Tavistock Square. Het is volgens Wikipedia gemaakt door Fredda Brilliant (7 April 1903 – 25 May 1999).
Zomaar een leuk straatje.
In het British Museum zie je zoveel moois.
Deze keer een paar voorbeelden uit India en China.
De kwaliteit is fascinerend: Stone bracket sculpture of a dancer, about AD 1100 – 1200, Karnataka, India.
Sandstone sculpture of Harihara, about AD 1000, probably Khajuraho, Madhya Pradesh, India. Khajuraho is schitterend. Ik was daar in 1995. Een heel landelijk gebied. Je kunt er goed fietsen. Schitterende tempels.
Hindoeïsme is voor westerlingen vaak moeilijk.
Maar de kunst helpt ons een aantal klassieke beelden te herkennen.
Wikipedia:
Harihara is the fused representation of Vishnu (Hari) and Shiva (Hara) from the Hindu tradition.
HariHara is een vertegenwoordiging van de samenvloeiing van Vishnu (Hari)
en Shiva (Hara).
Shiva (linkerhelft) is in dit beeld te herkennen aan de Trishula (drietand).
Vishnu (rechts) aan de Chakra (meerdere vormen maar hier ‘wiel’) en Conch (schelp).
Sculpture of Vishnu and Lakshmi, about 1000 – 1100, probably Duladeo Temple, Khajuraho, Madhya Pradesh, India.
Dan nog twee werken uit China. Eerst een prachtig schilderij. Heel groot en daarom past het niet helemaal op de foto. Tang Yin, Thatched cottage in the Western Mountains, 1520, Ming, Jiangsu Province.
Het huis en de eigenaar die we in het huis zien, staan centraal op het schilderij. De eigenaar is de opdrachtgever van het schilderij. Die sfeer in de bergen en met de natuur is geweldig.
Dit is zo fantastisch; de assistent van de Rechter van Hel (the assistance to the Judge of Hell). Ik heb er twee versies van. Deze foto heb ik toch gekozen omdat het dikke pak met de boekrollen er zo prominent bij horen.
Hier komen de kleuren van de baard, handen en gezicht beter in beeld: Figure of an assistant to the Judge of Hell (hoofdletters zijn van mij), Ming Dynasty, about 1522 – 1620, North China.
De Shree Durgiana Temple of Shri Durgiana Mandir is bekend vanwege
de zilveren deuren. Dat wist ik niet maar als je de tempel
bezoekt wordt meteen duidelijk hoe bijzonder de deuren zijn.
Bovendien heb ik een zwak voor deuren.
In iedere windrichting is een set (en soms meerdere) van deze deuren te zien. Steeds met wisselende afbeeldingen.
Detail van een van de deuren.
Nog een detail van een deur. Sommige deuren lijken pas gepoetst. Andere zijn wat doffer maar daarom niet minder mooi. we zien daar dadelijk nog voorbeelden van.
Omdat het hier niet zo heel druk was toen we de tempel bezochten konden we tot aan de tempeldeuren de tempel benaderen. Je ziet hier goed de marmeren onderkant en de gouden bovenkant. Wat het metaal precies is dat gebruikt wordt voor de bovenkant weet ik niet.
Detail van het marmer.
Het is niet alles goud dat er blinkt.
Deze deuren hebben ieder drie panelen. Op ieder paneel zit onderaan een schildje met daarop tekst. Ik kan die niet lezen maar ga er maar even van uit dat het een aanwijzing is voor wie of wat er op het paneel wordt afgebeeld.
Paneel van een zilveren tempeldeur.
Deze panelen lijken al een tijdje niet meer gepoetst. Maar daarom niet minder mooi. Sterker nog, deze afbeeldingen zijn minder lieflijk. Eigenlijk mooier.
De volgende blogpost zal foto’s bevatten die wat meer op afstand genomen zijn en die meer van de tempels rond deze centrale tempel, midden in het water, zullen laten zien.