De wedstrijd gaat pas veel later vandaag beginnen.
Categorie archief: Foto’s van de razende reporter
Heksenkring in het Valkenberg?
De boomstronk van een weggehaalde boom vormt de basis voor een soort henksenkring in het Valkenberg.
Mooi. Detail.
Putdeksel Willemstraat Breda
Deze nieuwe putdeksel heb ik vorige week gefotografeerd.
Moeizaam ontwaken voor de Grote Toren van Breda
Lei van de Grote Kerk.
Vanochtend was het lang mistig waardoor
de Grote Kerk van Breda maar heel langzaam
zijn Grote Toren kon laten zien.
Er lag een dood motje op de vensterbank
Er lag een dood motje op de vensterbank.
Een paar dagen geleden al.
Eigenlijk is het een mooi diertje.
Daarom heb ik hem (of haar) maar even op de foto gezet.
Waterpartij op Kasteelplein
Er komt een waterpartij op het Kasteelplein in Breda.
Vandaag zijn de eerste werkzaamheden begonnen die voor zondag
weer spoorloos verdwenen moeten zijn.
Dan is het Kasteelplein de aankomstplaats van de Singelloop.
Maar vandaag stond er nog een graafmachine druk te zijn.
Het gaat om het deel van het Kasteelplein tussen Justinus van Nassau en het Koningin Wilhelmina Paviljoen. Zeg maar het stuk op de kop van de Cingelstraat.
Er zijn een tweetal sleuven gegraven. Misschien voor de watertoevoer?
Toen ik de foto’s maakte zat het werk er voor vandaag al weer op.
De kasseien of kinderkopjes zijn op het Kasteelplein nog van die echte. Groot, heel ongelijkmatig. De meeste kinderkopjes in de stad zijn een stuk kleiner, vierkanter, veel gelijkmatiger. Maar hier is dat nog niet.
Israel in 1994
Kort achter elkaar bezocht ik Israel een paar keer.
Een keer prive.
Toen maakte ik de volgende foto’s in Jeruzalem.
Een bijzondere plaats, in allerlei opzichten.
Het is verbasingwekkend dat om zo’n klein stukje aardbodem
zoveel te doen is, al jaren.
De klaagmuur in Jeruzalem.
Via Dolorosa, de kruisweg, de route door het centrum van Jeruzalem die Christus ook afgelegd heeft.
De Rotskoepel.
Een van de kruiswegstaties aan de Via Dolorosa.
Via Dolorosa.
Toegang tot de Heilige Grafkerk. De Middeleeuwen worden hier concreet.
De tegenstellingen zijn er enorm.
Stadsmuur van Jeruzalem.
Zo maar een hemel
Weer een korte aflevering van de dia’s die
omgezet zijn naar digitale adbeeldingen.
Met PaintShop Pro is de kwaliteit nog iets verbeterd.
Deze keer 4 foto’s hebben we gemaakt in Madrid.
Pablo Picasso, Guernica. Met dank aan het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía.
Goya, Portrait of Maria Luisa of Parma, queen of Spain. Het jaartal van deze foto’s weten we niet meer. Met dank aan het Prado.
‘Zo maar’ een hemel. Waar ik deze foto precies maakte weet ik niet meer.
De romanfiguren Don Quixote en Sancho Panza uit de roman van Miguel Cervantes.
Rusland in 1992
Het heette toen nog de Sovjet-Unie. Maar het verval van de
communisme was al in volle gang.
Terwijl we van St. Petersburg naar Jalta reisden veranderde
de Oekraine al van staatsvorm.
Maar Lenin keek nog vermanend toe op de reizigers in de Metro in St. Petersburg.
St. Petersburg (toen nog Leningrad), Kerk van de Verlosser op het Bloed.
St. Petersburg. De kruiser Aurora, speelde nog een rol in de revolutie. Nu een museumschip.
St. Petersburg. Tsaar Peter de Grote, zijn standbeeld dan toch, overleefde het communisme.
St. Petersburg. Plein in de buurt van de Hermitage.
De Hermitage.
St. Petersburg. Peter en Paulus-vesting.
St. Petersburg. Peter en Paulus-vesting. Begraafplaats van de tsaren.
Tsarskoe Selo.
Tsarskoe Selo, centrale verwarming.
Moskou, het Rode Plein.
St. Basilius-kathedraal.
Het kremlin in Moskou met het Rode Plein en het mausoleum van Lenin.
Moskou, Vera Moechina, Arbeider en kolchozboerin.
Het Rode Plein in Moskou in de avond, 1992.
Orthodoxe kerk in het Kremlin van Moskou.
Interieur.
Misschien een beetje een vreemde foto: een bergje zand tussen de bomen. Dit is het graf van Lev Tolstoj op het landgoed Jasnaja Poljana.
Het landgoed Jasnaja Poljana
Revolutionaire kunst in een Sovchose in de Oekraine.
Een Sovchose was een vorm van een collectieve onderneming.
We bezochten in de Oekraine een enorm boerenbedrijf.
De boeren waren in dienst van de overheid.
Lenin kijkt toe in een vergaderzaal van de Sovchose. Daar krijgen we een introductie op de manier waarop het bedrijf georganiseerd is.
We zijn op de Krim, bij de Zwarte Zee.
Vanaf de Krim vliegen we met Aeroflot naar Moskou terug om vandaar weer terug naar Amsterdam te vliegen.
Nog meer revolutionaire kunst.
Barcelona 1994
In 1994 zijn we op vakantie in Barcelona geweest.
Zon, architectuur en eten. Dat waren denk ik de redenen.
Een veel kleinere reden, maar belangrijk genoeg om die nog even
te noemen was een platenhoes van een opname van Prince.
Daar stond namelijk een foto op of in van Prince
voor een onheilspellende achtergrond.
Dat bleek bij goed kijken de Sagrada Familia te zijn.
Daar heb ik toevallig nu wat foto’s van:
Laat ik beginnen met de foto waar Prince opstaat. Volgens mij heb ik het album dus ik ga daar nog even voor zoeken. De opname schijnt ’s nachts gemaakt te zijn. Wie de fotograaf is, weet ik niet.
Zo zag de Sagrada Familia er uit in 1994.
Met op de torens het Sanctus.
En dit is het beeldhouwwerk dat de Calvarieberg verbeeldt. Dit is aan de kant waar Prince voorstaat.
Petrus met de haan die zal kraaien.
De binnenkant.
Parc Guell. Ook een ontwerp van Gaudi.
Praag, jaartal onbekend.
Een keer gingen we naar Praag.
Het moet te achterhalen zijn wanneer dit was.
Het regende heel veel en er was een groot
voetbaltoernooi of sportevenement aan de gang.
Mr. Bean kende men in Praag dus ook. Hij was op vakantie.
De Karelsbrug in Praag.
Tot overmaat van ramp werden we ook nog eens bestolen.
Dat kostte heel, heel veel tijd bij de politie en het consulaat
om een tijdelijk paspoort te krijgen om naar huis te kunnen.
Dit verblijf vergeten wij het liefst.
Hampi
Wikipedia:
Hampi is een dorp in de Indiase deelstaat Karnataka, waar een grote verzameling ruïnes is. De ruïnes vormen de resten van de vroegere stad Vijayanagar, de hoofdstad van het Vijayanagarrijk.
In 1997 – 1998 waren we op vakantie in Goa.
Volgens mij vloog Transavia toen voor het eerst naar de strandbestemming Goa.
Vanuit Goa hebben we toen de stad Hampi bezocht.
Een ongeevenaarde belevenis.
Hampi is een grote groep ruines waar een ‘straat’ in ligt met tempels
die nog gedeeltelijk in gebruik waren.
Hampi.
We zijn er denk ik maar een avond en een dag geweest. We verbleven in Hospet. Op de avond hebben we een zonsondergang gezien vanaf een hoog punt met een gewelding uitzicht over het gebied.
Als ik nu de dia’s terugzie kan ik me bijna niet meer voorstellen dat ik er geweest ben. De natuurlijke omgevingf met de grote stenen maakt het een heel apart landschap. En dan die ruines.
Een stepwell, een kunstmatig aangelegde drinkwatervoorziening.
Dit is een onderdeel van een tempel. Een wagen helemaal uit steen, compleet met wielen en alles. Dit is een onderdeel van de Vittala Temple Complex.
Dit is een vorm van architectuur die zelfs in India opvallend is. Er zijn maar een paar van dergelijke ‘stone chariots’.
Hier zie je een van de wielen en het trekdier voor de kar op zijn rug gezien.
Dit zijn de pilaren die ‘muziek’ maken. Als er op de pilaren geklopt wordt geven ze verschillende geluiden af.
Een compleet beeld geven deze foto’s echt niet. De plaats is zo wonderlijk en geheimzinnig. Of is dat mijn heimwee?
De grote tempels in Zuid-India zijn equivalent aan de kathedralen in de Westerse wereld. Imponerend. Enorm groot.
Ecuador 1995 – 1996: serie 1
Tijdens de kerstperiode en de jaarovergang van 1995 – 1996 waren wij
in Ecuador. Dat was een feest. Het weer was niet fantastisch
maar de avonturen waren er niet minder om.
Kort voor Kerstmis waren er optochten en in ieder dorp of
stad stonden uitgebreide kerststallen.
We maakten er een treinreis door de bergen, bovenop de trein
zittend, wel te verstaan.
Daar zijn de volgende foto’s van:
De Drie Koningen maken zich op voor de kerstoptocht.
Dit is een kerstengel.
Sinds dat ik in Ecuador in een museum deze opgezette brilbeer tegenkwam, ga ik overal op bezoek bij musea. Ongeacht het soort museum of het onderwerp. Deze beer paste eigenlijk helemaal niet in de collectie maar ik vond hem erg grappig. Oso de anteojos.
Detail van de brilbeer die betere tijden gekend heeft.
De kerstoptocht.
Kerstmannen in alle maten en soorten.
Maria en Jozef.
Muzikanten.
Sommige deelnemers aan de optocht liepen met maskers.
Vanuit de trein of op een station zag ik dit kraampje met een varken. Broodje varkensvlees?
Detail van de vorige foto.
Hangend uit een treinraam.
Het uitzicht vanaf de bovenkant van de trein.
Vanaf de trein gefortografeerd.
Veel mensen op de trein, inclusief de conducteur.
Vanaf de trein.
De trein ging door de bocht, gaf mij de gelegenheid de trein van opzij te fotograferen.
Het uitzicht vanop een trein is fantastisch. Maar ik raad het niet aan om dit in Nederland te proberen.
Verschillende heiligen voor in de optocht.
Deze ‘vogelmannen (?)’ liepen ook mee.
De optocht was in ieder geval heel kleurrijk.
Een (1) familie in een parochie, dorp of stad hield een heel jaar lang het kindje Jezus in huis. Dan met Kerst wordt het beeldje trots door de beheerders in de optocht meegedragen naar de kerk.
Kraampjes bij een station. Ziet er toch veel beter uit dat McDonalds niet?
Op een markt.
Op de rails.
Ecuador was fantastisch!
Nog een Mexico 1993
De dia’s lagen niet allemaal meer op een mooie volgorde.
Dus door het aanleveren aan de winkel die al die dia’s
voor me ging inscannen raakten nog meer dia’s verweesd.
Daarom nog een serie over Mexico 1993:
Yucatan en Cozumel.
Volgens mij was/is dit beeld een replica maar een die op deze plek wel goed tot zijn recht komt.
Chichen Itza, Temple of the Warriors.
Mexico, Yucatan, Chichen Itza.
Chitchen Itza, Platform versierd met doodshoofden.
Marokko 1994
Een rondrit langs de koningssteden was het reisdoel
in 1994. Marrakech was een van de plaatsen die we bezochten.
Vooral de loog- en kleurbaden van de leerlooiers trokken de aandacht.
Wat zou hier staan? Verboden voor ezels?
Leerlooierbaden in Marrakech.
De huiden hangen te drogen tegen de muur.
India Nepal 1995
Voor ons is dit de vakantie waar we alle andere vakanties
steeds weer tegen afmeten.
Onze eerste reis in India, de eerste reis in Azia.
Er zouden er nog veel volgen.
Dat maakt de dia’s ook extra bijzonder voor ons persoonlijk.
Maar je ziet niet elke dag de Taj Mahal in Agra of
de tempels van Khajuraho.
Vandaag dus wel in deze eerste serie foto’s van die vakantie.
Het kan zijn dat ik soms een foto op de verkeerde plaats indeel.
Ruim 20 jaar na dato kun je je misschien daar wat bij voorstellen.
Het Rode Fort in Delhi. 1995.
Agra, Taj Mahal.
Het lijkt zo rustig op de foto’s maar als je om 06:00 uur aan de ingang komt dan worden buitenlandse toeristen binnengelaten terwijl inwoners van India pas om 07:00 uur binnen mogen. Daar betaal je dan natuurlijk wel ruim voor. Of dat nu nog steeds zo is weet ik niet.
Het lijkt zo spierwit.
In de verte de ingang waarlangs je naar het monument kunt gaan. De Taj Mahal wordt geflankeerd door aan iedere zijkant een moskee. De rug van het complex ligt aan de rivierkant.
De beroemde bloemen op de muren.
De witte muren van de Taj Mahal.
Het is er prachtig. Het gebouw is fotogeniek.
De beroemde foto die iedereen maakt. Perfecte symmetrie.
Een nis in het Taj Mahal-complex.
Dit is een klein deel van de zogenaamde Baby Taj. Een complex aan de andere kant van de Yamuna-rivier. Het was daar in 1995 veel, veel rustiger. We hebben hier rustig liggen kijken naar een boer die zijn waterbuffels liet waden in de rivier. Niemand in de buurt. Prachtige plaats. Eerlijk gezegd lijkt het maar een heel klein beetje op de Taj Mahal.
Dit is beeldhouwwerk uit Khajuraho.
Het was zo heet in Khajuraho dat het erg onaangenaam was om op blote voeten over het plateau te lopen waarop de tempels zich bevinden. Om een foto te maken ging ik daarom op mijn rugzak staan.
Istanbul 1993
Voor mijn werk ben ik vaak in Turkije geweest.
Meestal in Istanbul en Izmir.
De klant waar ik toen voor werkte, had het hoofdkantoos in
Istanbul en een productieplant buiten Izmir.
Daarom ben ik daar ook veel in het weekend daar geweest.
Heb zo bijvoorbeeld ook Efese bezocht.
Dit is de Aya Sophia of Hagia Sophia. Een tot moskee omgebouwde kerk die nu dient als museum. Dit is het interieur.
Beroemd zijn onder andere de mozaieken in de koepel van het gebouw:
Een van die mozaiken is van keizer Leo de Wijze.
Wikipedia:
Leo VI de Wijze Geboren waarschijnlijk in Constantinopel, 19 september 866 – aldaar, 11 mei 912 overleden.
Was van 886 tot 912 keizer van het Byzantijnse Rijk.
Leo was een zoon van keizerin Eudokia Ingerina.
Hij wordt beschouwd als een groot wetgever en de schrijver van een aantal stukken religieuze poëzie,
waarmee hij zijn erenaam de Wijze verdiende.
Hij hervormde het staatsbestel dat steeds meer gecentraliseerd en autocratisch werd.
Dit is een mozaiek met de afbeelding van Christus Pantocrator uit de Aya Sophia. Dat is een gestandaardiseerde afbeelding van Christus. Heel populair in de Grieks Orthodoxe Kerk.
De Sultanahmet Camii of de Blauwe Moskee in Istanbul. Op een warme dag was het heerlijk om in de moskee te gaan zitten. Het tocht er een beetje waardoor het iets minder warm is.
Wikipedia:
De Sultan Ahmetmoskee (Turks: Sultanahmet Camii) of de Blauwe Moskee is een moskee in Istanboel.
De naam “Blauwe Moskee” is hoofdzakelijk internationaal gebruikelijk vanwege de vele blauwe tegels uit het stadje İznik (İznik-keramiek) die te zien zijn aan de binnenkant van de moskee.
Van buiten is de moskee grijs van kleur.
De moskee ligt tegenover de Aya Sofia, en werd tussen 1609 en 1616 in opdracht van sultan Ahmed I gebouwd en is een van de belangrijkste bezienswaardigheden van Istanboel.
London 1988. De steen van Rosetta.
De steen van Rosetta. Gezien in het British Museum in London. Sleutel tot het vertalen van de Egyptische hierogliefen.
Wikipedia:
De steen is een donkere granieten steen (van 112 bij 76 cm)
die in juli 1799 in Egypte door Franse genietroepen werd ontdekt bij werkzaamheden aan het fort St. Julien (nu Quaitbay) bij de Egyptische plaats Rosetta (nu El Rashid).
De steen is een tweetalige tekst, geschreven in drie verschillende schriften. Op de steen staat één tekst, geschreven op drie verschillende manieren:
= in het Egyptisch door middel van Egyptische hiërogliefen
= in het Egyptisch door middel van het demotisch schrift
= en in het Grieks alfabet.
De tekst op de steen is een dankbetuiging van de priesters van Memphis aan koning Ptolemaeus V Epiphanes.
De tekst is gedateerd op 27 maart van het jaar 196 v.C.
Er zijn nog twee andere decreten gevonden, het decreet van Canopus (1866) en het decreet van Memphis (1902).
Ook deze decreten waren tweetalig en in drie schriften en
gaven daarmee verdere informatie over het demotisch
en hiëroglyfisch schrift en de Egyptische taal.
De steen van Rosetta kan worden bezichtigd in het British Museum in Londen, waar hij al sinds 1802 wordt bewaard.
In Figeac, de geboorteplaats van Champollion, bevindt zich een kopie van de Steen van Rosetta evenals in het fort waar de steen in 1799 is gevonden.
In Nederland is een kopie te vinden in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden en in het Allard Pierson Museum in Amsterdam.
Details van de steen met de drie schriften.
Ecuador 2002
Een tweetal foto’s, gemaakt in Ecuasor in 2002.
Van een (1) foto ben ik zeker, bij nader inzien zou
foto nummer twee wel eens in Costa Rica gemaakt zijn.
Deze foto is uit Ecuador. In Ecuador heb je drie klimaatsoorten, of misschien beter drie verschillende biotopen: de kuststrook van het land, de Andes en daaracht de Amazone. In 2002 bezochten we alle drie die biotopen. Deze foto is gemaak in de Amazone.
Detail van de vorige foto. De lokale gids toont ons een groot insect. Hij was prima te bekijken maar voor sommige mensen een beetje eng.
Dit is de foto waarover ik twijfel. Er zijn plaatsen waar je een ‘wandeling’ kunt maken door de boomtoppen. Via loopbruggen die hoog in de bomen hangen kun je genieten van prachtige uitzichten en de fantastische boomkruinen onder je, zoals hier.
Parijs: Notre Dame
In Frankrijk zijn we niet vaak geweest.
Een beetje on-Nederlands.
Buiten twee keer Parijs, misschien drie keer, zijn we alleen
op Corsica geweest.
In alle gevallen al lang geleden.
Zo kwam ik van Parijs nog twee heel kleine series dia’s tegen
(een serie is als je meer dan 1 dia van 1 onderwerp hebt).
Hier laat ik de serie Notre Dame zien.
Notre Dame in Parijs, datum onbekend, waarschijnlijk van voor 1989.
Het beelhouwwerk boven de toegangsdeuren is fenomenaal. Kijk maar eens naar de volgende details (een beetje onscherp).
De engelen genieten van het uitzicht. Ieder ziet zo zijn eigen dingen. Een gaat zelfs helemaal voorover hangen.
Ook deze getuigen van het Laatste Oordeel (?) genieten duidelijk van het uitzicht.
Argusvlinder 