Het lijkt wel of ik steeds in dezelfde straat
dingen vind die er niet thuishoren.
Tenminste niet zo alleen slingerend op straat.
Breda, Catharinastraat. Verloren bij een verhuis?
Categorie archief: Foto’s van de razende reporter
De Schenkelworkshop gaat weer verder
Afgelopen weekend kreeg ik van mijn moeder een derde schenkel. Ze zijn natuurlijk altijd anders, die schenkels. Maar deze derde schenkel gaat weer een stimulans geven aan de schenkelworkshop.
Grappig dat je ook van heel eenvoudige voorwerpen opvallende foto’s kunt maken (al zeg ik het zelf).
De laagstaande zon help natuurlijk een handje mee.
Het was weer prachtig weer
Twee keer ‘weer’ in één zin met twee betekenissen.
De Grote Kerk van Breda ging weer prachtig op de foto.
Tegen geweld en grensoverschrijdend gedrag
Gisteren stond deze opstelling nog niet op het Kasteelplein. Vandaag aan het eind van de ochtend wel. De opstelling is in het verleden vaak door Graphic Matters gebruikt en ik vermoed dat zij de organisatie zijn achter dit protest tegen geweld en grensoverschrijdend gedrag.
De borden tonen allemaal voorbeelden van grensoverschrijdend gedrag. Dit bord bijvoorbeeld gaat over een voorval op het Kasteelplein zelf. Mensen werden uitgescholden omdat ze hand-in-hand liepen.
Zomaar een mooie schaduw?
Van een lantaarnpaal, in ouderwetse stijl uitgevoerd, op een muur.
Vlissingen drieluik: luik 1
Zouden dat reparaties aan het strand zijn
na de stormen van afgelopen weken?
Vlissingen drieluik: luik 2
Toen ik vanochtend naar de foto’s keek die ik
gisteren had gemaakt in Vlissingen, bleken het
toevallig drie series van 5 foto’s te zijn
waarvan je zou kunnen zeggen dat elke serie een
beetje bij elkaar hoort.
Vlissingen drieluik: luik 3
Gisteren was ik naar Vlissingen voor een strandwandeling.
Het weer was prachtig: een stralende zon en niet te veel
wind.
De stemming was als van een ski-vakantie:
achter glas in de zon, jas aan en uitgelaten.
Foto’s van de razende reporter
De zon die voor schaduw zorgt op een voordeur. De lente is in zicht.
Eunice
De voorbereiding op de storm.
Normaal gesproken zetten we alle dingen die
op het balkon staan dicht bij elkaar zodat
de wind minder grip heeft op de stoelen en de vuilnisbak.
Vandaag heb ik alles binnen gehaald behalve
de balkon lamp. Die heb ik plat gelegd en aan het balkon
vastgebonden.
De voet van de lamp beslaat een grote oppervlakte waardoor hij door weer en wind blijft staan maar vandaag wilde ik het risico niet nemen.
Het andere uiteinde is de lamp zelf. Ook die ligt vastgebonden aan het balkon.
Voor de rest is het balkon leeg.
Hier staat normaal gesproken de vuilnisbak. Ook die is net als tafel, stoelen en plant naar binnen.
Rozen drogen: thuis aangekomen
Vermoedelijk het laatste bericht over het drogen en
presenteren van rozen.
Thuis gekomen met de tas van de grootgrutter met inhoud,
kon ik aan de slag.
Dit zijn de stroken. Ook de spelden zijn van belang.
Eerst heb ik de stroken aan elkaar geplakt. Met een tussenruimte van anderhalf tot twee centimeter. Op zich is dat natuurlijk een wankele constructie maar de combinatie met de drager brengt alles op zijn plaats. Dus eerst de stroken op de grond weggelegd.
Daar heb ik dan de drager op/tussen geplaatst. Dan is het even zoeken naar de juiste plaats voor de stroken en op een paar plaatsen heb ik nog een stukje plakband toegevoegd (uit zicht). Dan is het tijd voor de rozen.
Zoals eerder aangegeven schoot de eerste roos (hierboven de linkse roos) steeds naar het laagste punt. Dus met één speld heb ik die roos aan een eind ondersteund. De volgende roos maakt daar natuurlijk indirect gebruik van en zo komen de rozen niet strak op elkaar te liggen maar nemen ze ieder hun ruimte in.
Met nog één takje met gedroogde bladeren is het compleet.
Hoe lang dit zo kan blijven staan weet ik niet. De rozen liggen los en zijn gevernist. De drager kan zonder rozen wel gereinigd worden (hoop ik). Maar dit zal niet onbeperkt toonbaar blijven. Maar vast wel een tijdje.
Rozen drogen
De bovenkant van de drager heeft de meeste aandacht gehad.
De onderkant liet ik vorige keer nog zien.
Voor dat de drager in gebruik genomen kan worden
moet ik dus nog wat doen met de zij/onderkant.
De oplossing: papier.
Ik snij twee stroken papier. Een voor iedere lange zijde en twee maal de helft van de korte zijde. Die strook papier past aan de lange kant onder de schuine rand. Voor de zijkanten snij ik die op maat. Dat snijden doe ik op basis van passen en meten. Dus niet eerst een ontwerp tekening of moeilijke zaken met hoeken enz. Aftekenen, afsnijden en dan passen.
Aan de kopse kant ziet dat er dan zo uit.
Alle onderdelen en wat plakband en spelden in een boodschappentas van een grootgrutter en dan kan ik het thuis afmaken. De rozen gingen natuurlijk ook mee.
Rozen drogen
De vorige keer ben ik geëindigd met het lijmen
van de papieren mal in de drager.
Om er voor te zorgen dat het papier mooi glad opdroogt
heb ik een paar nummers van De Boekenwereld
gebruikt als presse papier.
De Boekenwereld.
Het papier heb ik er ingelijmd als extra versteviging van de drager. Daarop heb ik de blouse gelijmd. Hier ligt de drager op één kant. De blouse is van een heel elastisch materiaal en liet zich eenvoudig vastzetten. Het voorpand van de blouse bestaat uit twee lagen. In de bovenste laag zijn de gaten uitgespaard in een soort van ritmische baan.
De stelen van de rozen heb ik ingekort zodat ze passen in de drager. De tweede roos rust op de eerste. De eerste roos heb ik aan een kant met een speld vastgezet waardoor hij niet naar het diepste punt rolt. Daardoor ontstaat er een meer ruimtelijk beeld. De rozen liggen los. Toen ik deze foto maakte was ik nog niet gereed. Maar ook in de toekomst, is mijn plan, blijven de rozen los liggen.
Zo ziet het er dan van opzij uit. Erg veel aandacht heb ik tot nu toe nog niet aan de onderkant besteed. Dat komt vooral omdat ik eerst wilde ervaren hoe het bekleden van de bovenkant zou gaan verlopen. Ik heb voldoende stof over van de blouse als ik dat in de onderkant zou willen verwerken. Bijvoorbeeld door ook de onderkant en de staanders te bekleden. Maar dat is niet mijn plan.
Dit moet je natuurlijk nooit laten zien. Dit is de onderkant, de kant die je straks niet of nauwelijks ziet. De drager met rozen ga ik op de vloer zetten dus het zal vooral van bovenaf bekeken worden. Maar je kunt nu wel zien dat ik op sommige plaatsen stof weggeknipt heb omdat anders er te veel lagen van stof zouden ontstaan.
Plan is om het vanmiddag af te hebben en
om het in de woonkamer weg te zetten.
Foto van de razende reporter
Gelukkig hebben we een paar mooie dagen
met veel zon gehad. Niet perse warm maar
veel zon van een nog laagstaande zon.
Die zon creëert veel schaduw.
Dat leverde de volgende foto op van mijn kamer.
Rozen drogen
Vandaag begonnen de drager van de gedroogde rozen
in elkaar te zetten.
Daarvoor heb ik eerst een stabiel onderstel nodig
want ik wil beginnen met de twee bladen aan elkaar
te lijmen.
Uiteindelijk houden de bladen en de dragers elkaar
voldoende in evenwicht om op hun plaats te blijven zitten.
Maar voor die tijd moeten de onderdelen in elkaar
gezet worden.
Het losse deel van een prikmal gebruik ik als verbindingsstuk tussen de twee standaarden van de bladen. Dan kan ik de bladen lijmen terwijl ze onder de juiste hoek tegen elkaar liggen. Dan kan ik daarna de bladen bekleden en als laatste kunnen de standaarden er dan tegen gemaakt worden.
Het onderdeel van de prikmal en de kartonnen standaarden verbind ik aan elkaar met schilderstape. Het is even improviseren.
Maar de bladen zijn onder de juiste hoek gelijmd. Ze staan te drogen. Daarna heb ik met een stuk restpapier de vorm verstevigd door het papier in de drager te lijmen. Daar gaat straks de bekleding over.
Rozen drogen
‘Iets’ wil ik maken, ‘iets’ om de gedroogde rozen
op te kunnen leggen.
Daarom snij ik eerst een vorm uit papier.
Op ware grootte.
Dan kan ik daar eerst eens mee experimenteren en
dan vervolgens overgaan naar grijs karton.
Dit is de papieren vorm. Gesneden uit een groot reststuk. De vorm is niet zoals die uiteindelijk zal worden maar de afmetingen helpen. Het stuk papier is nog uit één stuk. Dadelijk zal ik twee delen snijden uit grijsbord.
Dit zijn al twee delen uit karton. De vorm is nog niet definitief maar ik wil eerst de goede afmetingen hebben. Deze vormen zijn nog te groot. De twee delen komen wel onder een hoek ten opzichte van elkaar te liggen.
Het voorpand van de blouse dat ik als bekleding wil gebruiken kan ik uitproberen. ook even zien of het ‘werkje’ in de blouse in het midden, aan één kant of meer dwars komt te liggen. Ook even zien hoe de rozen er op liggen. Heb ik spelden nodig om ze op hun plaats te houden? Kan ik iets met de gedroogde takjes? Hier gebruik ik nog potten (met lijm ed) van verschillende formaten om de twee kartonnen delen te ondersteunen.
Hier ontwerp ik even een heel eenvoudige steun. De hoek voor de twee liggende delen is hier nog ongeveer 90 graden. Dat is een veel te kleine hoek. De delen moeten vlakker komen te liggen.
Als de hoek me beter bevalt snij ik twee steunen uit. Er zullen nog wel wat experimenten moeten volgen. Tevreden ben ik nog niet.
en Actie!
Hier kijken heel veel mensen naar uit:
naar spontane gebeurtenissen, muziek, dans, kleur,
ontspannen en onbezorgd.
Toen ik gisteren naar de boekhandel liep, kwam ik op
het Kasteelplein een groep mensen tegen die een soort
van een filmopname aan het maken waren.
Wie het waren en waarvoor de opname dient,
geen idee.
Misschien voor carnaval?
Daar waar de apparatuur staat had men een kleine party tent opgezet. Hier was ‘de crew’ nog druk bezig met het in stelling brengen van de apparatuur en het inrichten van de omgeving.
De eerste leden van de band begeven zich naar het ‘toneel’.
Check, double check.
Nog even de danspassen oefenen in het volle licht.
Wachten is een niet te onderschatten onderdeel van een optreden op film/video.
Nog wat laatste instructies van de regisseur.
Neem je plaats in.
Toch nog gauw even een extra oefening.
De band is er klaar voor.
En Actie!
Nog even een groepsfoto.
De sessie was nog niet ten einde.
Ik hoorde daarna nog geruime tijd muziek.
Maar voor mij zat het er op.
Groen blad
De bladeren heb je het minst gezien de afgelopen weken. Die lagen onder bezwaar en laten zich prima drogen. Gisteren heb ik beide zijdes in de vernis gezet.
De meeste tijd ging zitten in het lostornen van het voorpand. Maar daar maak je geen heel attractieve selfies of actiefoto’s van. Het pand is wel goed losgekomen en kan de bekleding worden van de basis waarop de gedroogde rozen komen te liggen.
De rozen en de groene takken liggen al te oefenen voor het raam van mijn werkplaats.
Rozen drogen
Gelukkig gaat het met de rozen die ik hangend gedroogd
heb een stuk beter.
De groene bladeren zijn wel heel erg opgerold maar ik heb nog de losse takken groen. Die zijn bijna helemaal plat. Dus met deze gedroogde bloemen kan ik wel iets maken.
Bij dat ‘iets’ ga ik gebruik maken van deze blouse die ik al een hele tijd geleden kreeg. Het voorpand bestaat uit twee lagen. In de bovenste laag is een baan met gaten aangemaakt. Op een plaats is een smalle strook textiel tussen de gaten gescheurd. Maar dat kan ik wel ‘onzichtbaar’ maken.
Het begint er mee het voorpand los te tornen. Dat is altijd een voorzichtig werkje maar nu helemaal omdat het materiaal een soort van kunststof is dat kwetsbaar is.
Schimmeltje, schimmeltje,….
Helaas moet ik mijn poging opgeven om de drie rozen
te drogen onder bezwaar.
Ik heb geprobeerd om de schimmel weg te halen maar
die komt steeds terug. Steeds meer ook.
Het deel van de roos waarvan steeds maar weer blaadjes of delen van blaadjes verdwijnen (donker rode vlek) wordt almaar groter. Ook vandaag.
Dit was tot nu toe de mooiste van de drie drogende rozen maar ook hier ontstaat een vochtige plaats waardoor blaadjes blijven hangen aan het keukenpapier.
Dus als het keukenpapier er zo uit ziet dan is dat geen goed teken.
De schimmel gaat hier zo hard dat hier niets meer aan te doen is. Als je die probeert weg te halen beschadig je de blaadjes.
Ook de achterkanten moeten er aan geloven.
De laatste foto van vandaag van het trio. Morgen gaan ze in de vuilniszak. Ik heb ze nu open laten liggen. Stiekem om te zien of dat misschien een optie was geweest.
Jammer.
Ik denk dat het zeker ook met de rozensoort te maken heeft.
Deze bloemen waren te dik.
Argusvlinder 