Hier de resultaten van mijn gehobby van gisteren:
Mapleleaf Road op pagina 141.
Mapleleaf Road bladwijzer op pagina 6.
Mapleleaf Road reconstructie.
Categorie archief: Boeken
Vondeling – Bookcrossing
Vanmorgen liep ik naar onze brievenbus.
Ik wilde de kranten ophalen (alweer geen Volkskrant bezorgd).
Op de brievenbussen van ons appartementsgebouw stond een boek.
Een Prisma pocket.
De titel is ‘Manipulatie’.
Het boek is geschreven door Robin Cook.
Volgens mij is het een soort doktersroman
maar hij wordt aangeduid als een thriller.
Maar er was iets met het boek aan de hand.
De tekst op de omslag luidde:
“Ik ben niet kwijt, ik ben op reis,
kijk maar in mijn kaft!
Mag ik met je meeliften.”
Binnen in het boek stond een tekst die naar de website
van de organisatie ‘Bookcrossing’ verwijst.
Deze Engelstalige site heeft ook een Nederlandstalige variant.
Daar staat dat je boeken op reis kunt sturen en dat je ze via
de website kunt volgen.
Ik heb dus mijn boek even opgezocht (805-10129461).
Het is in 2011 in Gorinchem op reis gestuurd:
Ik heb er een bericht achtergelaten
dat het avontuur met het boek samenvat:
I found the book on top of the mail boxes of our apartment building. When I emptied my mailbox I took it with me. I’m not going to read it because this isn’t the type of book I like to read (thriller) but I will report about this on my blog. Made some pictures and will do something with it. Early next week I will take this book to Amsterdam. There I will have it continue the journey. I like the idea of Bookcrossing and will certainly send a book of mine on a journey.
Lezen ga ik het boek niet.
Daarvoor heb ik al te veel te lezen.
Maar ik heb wel door het boek gebladerd.
Daar vond ik het volgende:
“O, nee!” klaagde VJ”
Maar belangrijker nog was het adres, een paar regels lager.
Mapleleaf Road, nummer 714.
Adressen hebben met reizen te maken.
Immers je reist van adres naar adres.
Ook al weet je misschien aan het begin van je reis
het adres van aankomst nog niet.
Nu heb ik iets met bladeren.
En er slingeren er nog een paar rond omdat ik nog niet weet
wat ik er precies mee ga doen.
Vandaag heeft er een blad, een nieuwe bestemming gekregen.
Toegegeven. Geen van de bladeren zijn van een Maple, maar het gaat om het idee.
Het idee:
De vorm van het blad overbrengen op de pagina in het boek:
Vervolgens het adres duidelijk markeren.
De tekst is overigens nog steeds te lezen.
Vervolgens moet voorin het boek nog een bladwijzer komen.
Helaas zijn de bladeren die ik nog heb te groot.
Maar met een mes is daar wel iets aan te doen.
Het uitgesneden deel van het blad is precies
op maat voor de pocket.
Met Acril het adres en de pagina aangebracht.
Vervolgens is de pagina in de vernis gezet.
Het boek leent er zich niet zo goed voor.
De papierkwaliteit van de pagina’s is niet zo goed.
Maar ik moet het er mee doen.
“Hoe durf je zo met het leven te spelen?”
Mary Wollstonecraft Shelley
Frankenstein !1818)
Verderkijker
Siegfried Woldhek, Kees van Kooten.
Leuk boekje, het boekenweekgeschenk, de Verrekijker,
van Kees van Kooten.
Ik raad het iedereen aan om te lezen.
Niet hoogdravend, niet supercomplex of overgeconstrueerd.
Geen oppervlakkige, moderne, populaire, snelle hap,
gewoon leesplezier!
Tardi – Stalag IIB
Het is een stripverhaal maar deel I is al 188 pagina’s lang.
Geen vluggertje dus.
Het is een generatieverhaal.
Zowel Tardi zelf als zijn vader en zijn grootvader (op de achtergrond)
spelen een rol in het verhaal.
De rol van Tardi is die als een vertegenwoordiger van de lezer.
Hij stelt vragen aan zijn vader die vertelt over zijn ervaringen.
Historisch is dat onmogelijk want Tardi was nog niet geboren.
De dochter en zoon van Tardi werken mee aan de realisatie
van het stripvehaal.
Het verhaal past goed in de tendens om niet alleen in
zwart/wit-termen over de oorlog te spreken.
Er is een hoop grijs. Meer grijs dan zwart/wit.
De mensen zijn niet schuldig on onschuldig zoals bij
Lou de Jongs “Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog”.
Hoewel dit verhaal over Frankrijk gaat en ik geen kennis heb van
de Franse geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog,
ligt het denk ik in Frankrijk nog complexer dan in Nederland.
Een deel van Frankrijk zou als Vichy-Frankrijk met de fascisten meedoen.
Wikidepia:
Het Vichyregime vormde de regering in een deel van Frankrijk gedurende de periode 22 juni 1940 tot november 1942, daarna nog pro forma tot juni 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze regering, die onder leiding stond van maarschalk Philippe Pétain, en zich État français noemde, zetelde in de stad Vichy en bestuurde het zuidoostelijk deel van Frankrijk. Het regime werd berucht vanwege zijn collaboratie met de Duitse nazi’s en de Italiaanse fascisten.
De insteek die Tardi gekozen heeft -met zichzelf als toeschouwer-
geeft het verhaal een sterk filmisch karakter.
Sterk.
Ik ben pas bij pagina 100 en ben niet echt een fan
van het ruwe taalgebruik en de grove tekentechniek van Tardi.
Maar “Ik Rene Tardi, krijgsgevangene van Stalag IIB” is een sterk verhaal.
Biodiversity Heritage Library
Soms kom je op onverwachte momenten
op hele bijzondere sites terrecht.
Zo kwam ik vanavond op de Biodiversity Heritage Library.
Een bibliotheek met als thema de biodiversiteit.
In die bibliotheek kwam ik uit bij een boek met afbeeldingen van vogels
gemaakt door Christian Ludwig Brehm.
Een Duitse ornitoloog uit het midden van de 19e eeuw.
Hij was geinteresseerd in vogels en schreef (en tekende) een handboek
voor de liefhebber van boerderij en huisvogels en alle andere soorten vogels
die de moeite waard zijn om te temmen:
Handbuch für den Liebhaber der Stuben-, Haus-, und aller der Zähmung werthen Vögel
(Ilmenau, Druck und Verlag von Bernh. Friedr. Voigt, 1832)
Ik toon hier twee afbeeldingen.
Wie herkent deze vogels?
De Kielegatse optocht: opstellen
De optocht is nog in volle gang maar de eerste foto’s
zijn al te vinden op de Argusvlinder.
Vliegveld Chasse
Een vliegsluis.
Ut haongt aon un zijde draodje.
(voor degene die dit niet helemaal begrijpen,
het gaat hier om de plaatselijke voetbalclub NAC)
50 jaar Unie van Oranjesteden.
CV De Meikevers.
Op naor het Gulden Bal.
Kielegat logo.
Er wordt heel wat afgevlogen in de optocht.
Soms zit het mee, soms tegel.
Polonaise.
Boskrekel Village.
Het is niet altijd rozengeur (Vader).
Carnaval is een hele kermis.
Hier heb je een hele kwaaie aan op safari.
Op safari in februari.
Prachtig uitgebeeld.
Mee 2 zeevissen kende nie blijve zitte.
en bone voor spek?
Meej twee zevus kende nie verlieze.
We draoje de rolle om.
Wat un feest,
z’opoe wordt 77.
Eeee…
Heddu gij de goeie schoene om deur te lopu?
Ze hebben er een zware dobber aan.
De Kielegatse Beau Kaol.
De kunst de koepel in.
De Hoge Brug kort voor de optocht.
Kruiswoordpuzzel
Dalmeijer’s Volksuniversiteit
Deze keer haakt men in (het is 1925)
op de alsmaar populairder wordende sport van de kruiswoordraadsels.
Deze keer door het raadsel op de voorpagina te plaatsen.
Het gaat hier om Dalmeijer’s Volksuniversiteit uit 1925, nummer 7
voor de week van 16 – 22 februari. Heel bijzonder is de spellingwijze van het woord puzzel.
Dalmeijer schrijft: ‘puzzle’.
Het zou me niet verbazen als die woord uit het Engels komt.
Maar voor alle duidelijkheid hier nog eens de puzzel:
en de opdrachten:
Horizontaal
1 Voegwoord
3 Naam eener vreemde vorstin
5 Wild dier
6 Voorzetsel
7 Voegwoord
9 Baarddracht
11 Vrouwennaam
12 Vorstin uit de Vaderlandsche Geschiedenis
13 Bekend Engelsch schrijver
15 Drank
17 Wat helden wacht
21 Weet het ook in het Engelsch te zeggen
23 Hoort bij muziek thuis
25 Meisjesnaam
26 Gebiedende wijs van een werkwoord
28 Deel van een schip
29 Persoonlijk voornaamwoord
31 Afgekorte jongensnaam
32 Deel van een wagen
33 Wat Duitschland vroeger bezat
36 Deel van het lichaam
37 Wees het niet
39 Komt van eikeboomen
40 Wees het nooit
42 Zie hem te bereiken
44 Bijwoord
45 Is niet van deze aarde
46 Hoort bij een rivierkant
Verticaal
1 Deel van een wagen
2 Deel van het gelaat
4 Fransch lidwoord
7 Plaatsnaam
8 Vrouwennaam
10 Vaartuig
12 Voegwoord
14 Naam uit den Bijbel
15 Houdt verband met fabelen
16 Duidt iets grootsch aan
18 Tweehoevig dier
19 Aanhef van een studentenlied
20 Zij, die verdwijnen
22 Verwante
24 Tweehoevig dier
25 Wat dames geven
27 Voorzetsel
30 Vrouwennaam
31 Men ziet ze niet veel meer
34 Turksche grootheid
35 Zoek het in uw werk
36 Wat oud is
38 Hoort bij een schip
39 Riviernaam
40 Persoonlijk voornaamwoord
41 Voorzetsel
43 Verwant
De uitkomsten heb ik ook maar die volgen later, in het nieuwe jaar.
Petrus van Schendel
Heel veel kan ik er niet over zeggen,
maar deze week ontving ik van de schrijver,
de heer Jan de Meere, een afbeelding met de omslag
van zijn boek dat op 10 november van dit jaar het licht zal zien.
Voor mij is het boek ook nog in het donker.
Ik heb er nog niets van gelezen, laat staan gezien.
Maar op 10 november zal het boek gepresenteerd worden
bij de opening van een tentoonstelling over het werk van Petrus van Schendel
in het Bredax92s Museum.
De omslag ziet er schitterend uit.
Jan M.M. de Meere: Petrus van Schendel; een leven tussen licht en donker..
Mijn Spinoza starterkit
De lens van Spinoza, Jaron Beekes
En je zult spinazie eten, Jan Knol
Het raadsel Spinoza, Irvin D. Yalom
Ethica, Spinoza, vertaling Corinne Vermeulen
The 9/11 report
Onlangs was ik in MOTI in Breda.
De tentoonstelling die ik bezocht loopt nog:
SMALL STORIES BIGGER PICTURE.
In de museumwinkel zag ik het boek liggen.
Een stripverhaal gemaakt op basis van het officixeble
rapport van de 9/11-aanslag.
Een goed idee.
Stel je voor een stripverhaal over de Lockheed affaire.
Je ziet Victor Baarn, playboy-industrieel, al in een sportauto.
Misschien is x91small STORY BIGGER picturex92 een goede titel?
De uitvoering door Sid Jacobson en Ernie Colon is wat minder.
Bij vlagen saai en erg volgzaam.
Te letterlijk maar een goed idee.
Verdient navolging!
Stripfestival in Breda
De afgelopen weken waren druk in Breda.
Allerlei evenementen. Het stripfestival was er een van.
Bovendien was het erg mooi weer dus een groot deel van mijn blog
gaat over andere onderwerpen dan boeken.
Er was namelijk ook een Monumentaal groene picknick in het Valkenberg.
Voor sommige mensen een extra moment van rust.
Nog even een foto van het Lighthouse aan de Academiesingel.
Terug na het bezoek aan de villa van de familie Jansen, in het centrum van de stad, kwam ik een vrijgezellenfeest tegen. Van moslima’s.
In de Grote Kerk van Breda was het interessante deel van het Stripfestival. Niet al die grote uitgeverijen met strips die je tegenwoordig ook al in de supermarkt ziet.
Ik heb deze zeefdruk gekocht die men buiten de kerk maakten. Ik noem hem Arsxe8ne Lupin.
In de Grote Kerk heb ik nog drie afdrukken van prenten gekocht. Hier de eerste ‘Seemeeu’.
Nummer twee. Ook van Michiel Wijdeveld: Laat maar papa vindt nooit iets leuk.
Michiel Wijdeveld: Doen wij dit jaar nog wat met 11 september?.
Gelezen: Guy Delisle, Shenzhen en Birma
Guy Delisle, Shenzhen.
Guy Delisle, Birma.
Van de boeken die ik van Guy Delisle heb gelezen:
Shenzhen (2000), Birma (2007) en Jeruzalem (2011) is Shenzhen de oudste.
Het is ook te zien aan de stijl van zijn tekeningen.
De fotox92s hieronder zijn vanochtend (te) vroeg gemaakt.
Daarom wat donker.
Maar wil je de tekeningen goed zien
Dan raad ik aan de boeken te kopen.
De zachtere beginstijl spreekt me meer aan dan de
Hardere, meer heldere tekeningen die hij later maakt.
Dit is een voorbeeld van een paginagrote tekening met de ‘zachtere’ stijl. Het lijkt wel met houtskool getekend.
Het komt ook terug is de reguliere tekeningen.
Nog een goed voorbeeld.
In Shenzhen is hij alleen op reis.
Hij verblijft in China om een groep tekenaars aan te sturen.
In Birma is hij met vrouw en kind.
Zijn vrouw werkt bij x91Artsen zonder grenzenx92.
Dat werk stelt hem in staat meer te zien van Birma
En komt dan ook uitvoerig aan bod.
Dit is een voorbeeld van de ‘hardere’ stijl. In de vorm van een gesprek wordt de positie van Artsen Zonder Grenzen besproken. Op deze afbeelding heb ik geprobeerd de donkere vlakken wat op te lichten.
Een voorbeeld van een pagina waarop de absoluut minimalistische stijl van Guy Delisle tot zijn recht komt. een bezoek aan een meer. Dit stuk begint met het bezoek aan een tempel, een verblijf op het water, het vervoer vanaf het verblijf naar de luchthaven en de reis terug.
In de Westerse pers in Aung San Suu Kyi een soort heilige.
Een vrouw, Nobelprijswinnaar, al jaren in huisarrest.
Onlangs vrij gekomen.
Het lijkt beter te gaan met Birma maar het is nog vroeg.
Dat er veel meer politiek in de familie van Aung San Suu Kyi zit,
zal veel mensen onbekend zijn.
Het was haar vader die de onafhankelijkheidsonderhandelingen voerde
die Birma uit het Britse empire bevrijdde.
Hij werd in 1947 vermoord door politieke tegenstanders.
Een soort Birmese Ghandi-familie dus.
Guy Delisle vertelt het dit verhaal hierboven.
Een tekening zou later nog, indirect, uitgebreid in het nieuws komen.
De tekening toont een situatieschets met het huis van Aung San Suu Kyi.
In 2009 zwom een Amerikaan het meer dat achter haar huis ligt over
om haar te ontmoeten.
Aung San Suu Kyi werd daardoor opnieuw gearresteerd.
Op Wikipedia staat het als volgt beschreven:
Suu Kyi trespasser incidents
On 4 May 2009, the American citizen John Yettaw trespassed upon the residence of Burmese political prisoner Aung San Suu Kyi,x85
On the evening of May 3, 2009, Yettaw swam a 2-kilometer (1.2 mi) distance across Lake Inya in Yangon to the house where Aung San Suu Kyi was held under house arrest by Burmese authoritiesx85
Guy Delisle, Birma, De Amerikaanse Club en de Dame (Aung San Suu Kyi), 2007.
Gelezen: Stefan Zweig
Nee geen roman van deze Weense schrijver.
Maar een stripverhaal over zijn laatste deagen.
Ja, opwekkend is het verhaal niet.
Des te mooier zijn de tekeningen.
De tekeningen zijn van Guillaume Sorel, de tekst is van Laurant Seksik.
Het verhaal is beklemmend.
Dat kun je dan ook alleen maar als geslaagd omschrijven.
De laatste jaren van Stefan Sweig en zijn vrouw waren moeizaam.
En dan druk ik me nog zwak uit.
Goed te weten dat de tekst afkomstig is
van een boek over Sweig.
Het is dus niet in eerste instantie voor een stripverhaal geschreven.
Sorel & Seksik: De laatste dagen van Stefan Zweig.
Zomaar een pagina met een Braziliaans feest.
Typisch is dat op de Nederlandse markt kort achter elkaar
naast het boek over Stefan Zweig een stripboek verscheen
over Egon Schiele en Sigmund Freud.
Drie Oostenrijkers in moeilijke periodes van de Europese geschiedenis.
Eerste dag zegels Charles Dickens
Een tijdje terug had ik wat postzegels gekocht van de Royal Mail.
Ik dacht dat ik daarbij ook ‘eerste dag zegels’ of een eerstedagenvelop
had gekocht.
Maar in de zending van vorige week zat die niet.
Vandaag kreeg ik weer een brief. Inmiddels de derde of vierde.
Deze keer zat er een eerstedagenvelop in.
Eerstedagenvelop met de Charles Dickenszegels. Bij de gelegenheid van de viering van zijn 200ste geboortedag.
Zo ziet er dat in detail uit. Mr. Bumble links, Mr. Pickwick rechts en in het middel de stempel van First day of issue Portsmouth 19.06.2012.
Dit is een kaart met toelichtende tekst.
De tekst is:
Charles Dickens
The year 1812 marks the bicentenary of the birth of Charles Dickens. Regarded as the greatest novelist of his generation, he was also a campaigning journalist and philanthropist who helped to change the world in which he lived.
Charles John Huffam Dickens was born in Portsmouth on 7 February 1812 to John and Elizabeth Dickens. After several happy years in Kent the family relocated to London, but the move to such an expensive city would prove disastrous for Charlesx92 debt ridden parents. In February 1824, 12-year-old Charles was sent to work in a blacking factory, pasting labels onto bottles to earn some money, but his father was arrested for debt and sent to prison. Charlesx92 experience of walking alone through the meanest parts of London between his lodgings, his lowly job and the prison for several weeks was later recalled in his fiction and journalism.
After working as a legal clerk and later as a freelance court reporter, Charles began to gain recognition for his writing x96 a series of short stories printed in various magazines would be published as Sketches by Boz in 1836. That same year he married Catharine Hogarth, and together they would have ten children.
The first of his 15 novels was The Pickwick Papers, which was published in monthly instalments between 1836 and 1837. By the time he had finished Oliver Twist and Nicolas Nickleby in 1839 he was a household name. He also wrote travelogues, the first of which was completed after he and his wife journeyed around the USA and Canada in 1842.
In 1858, Charles embarked upon his first public reading tour, travelling all over Britain and overseas performing extracts from his books. The events were a phenomenal success, with his performances adored by the public and critics alike.
Charles Dickens died on 9 June 1870 at the age of 58. On Queen Victoriax92s insistence he was buried at Westminster Abbey in Poetsx92 Corner.
Ik kon het niet laten om daar wat digitaal mee te spelen.
Boekenlegger / Bookmark
Vanochtend ben ik wat bookmarks afgelopen
die ik de afgelopen weken had verzameld.
Bookmarks zijn verwijzingen naar websites die een browser kan vasthouden.
Ik gebruik bijvoorbeeld ook Firefox en daar is een klein
programma die je in staat stelt ‘leeslijsten’ samen te stellen.
Lijstjes met verwijzingen naar websites rond een onderwerp.
Er is een knop ‘Lees later’ (Read later) die de website
waar je op dat moment bent opslaat.
Daarnaast is er een knop ‘Lees iets’ (Read something)
die je de opgeslagen websites laat zien en die kun je dan vervolgens lezen
op een tijdstip dat het jou uitkomt. Op zondagmorgen bijvoorbeeld.
Zo kwam ik vanochtend op ‘http://www.doodlersanonymous.com/’.
Een website voor tekenaars (doodles zijn tekeningen,
je kent ze wel die krabbels die mensen maken
tijdens een vergadering of in de trein).
‘Doodlers Anonymous’ is voor ‘verslaafde tekenaars’.
Een tijd terug had men daar een tekenwedstrijd.
Een wedstrijd om boekenleggers te ontwerpen.
Een eenvoudig maar erg leuk idee.
Je kunt ze overigens zelf ook maken en je hoeft niet eens
een tekenaar te zijn.
Het idee is: je download van de site een sjabloon/template zoals hierboven. Op het linkse kaartje plaats je je tekening. Rechts schrijf je je naam en adres en je upload het eindproduct naar de website van Doodlers Anonymous. De winnaars zie je hier overigens niet. Die vond ik minder. Het idee is dat je de twee kaartjes met een touwtje aan elkaar maakt. Een van de twee kaartjes steek je in een boek op de plaats waar je gebleven bent met lezen.
Hier in mijn blog zie je mijn selectie van inzendingen.
Het leuke is dat er mensen aan mee doen die van heel verschillende landen komen.
Van verschillende leeftijd, techniek, aanpak enz.
Op alfabetische volgorde:
Annie Montgomerie. Het thema is boekenwurm. ‘Boekenwurm’ is een term die in vele taalgebieden wordt gebruikt voor iemand die altijd maar met zijn neus in de boeken zit.
Maar er zijn ook minder directe verwijzingen naar het begrip boek. Hier gaat het volgens mij om ‘ideeen’. Chelsey Scheffe tekent een hele reeks gloeilampen.
Cynthia Bataille. Aan de wedstrijd deden amateurs mee maar ook grafisch ontwerpers die advertenties maken, artikelen en boeken illustreren voor hun werk. Muurschilderingen maken enz. Hier een vrouwlijke invulling. Een lezend meisje met lange haren. De haren golven als een zee met daartussen allerlei kleine voorwerpen die in boeken kunnen voorkomen. Associaties, ideeen, verhaallijnen.
Elina Diaz. Een heel kleurrijk voorbeeld. Niet echt abstract maar het verwijst niet direct naar een boek, naar boeken of naar het lezen.
Enggar. Deze boekenlegger had ik al gebruikt om het concept achter de wedstrijd uit te leggen. Hier een verwijzing naar ‘het schrijven’.
Karina Kuschnir. Een lezend persoon. Er waren meer inzendingen met deze invalshoek maar geen andere vond ik zo geslaagd. Een pentekening denk ik, in combinatie met gekleurde inkt of waterverf. Zo uit een van haar schetsboeken.
Het oog als metafoor voor lezen.
Manuel Regalado. Gewoon mooi gemaakt. Past misschien niet zo in een algemene wedstrijd over boekenleggers. Daarvoor vind ik de afbeelding te specifiek. Zo prima kunnen bij een boektitel als: The Jazzman. Bestaat er een boek met die titel? Ja dus: The Jazz man van Mary Hays Weik
Bij Melissa is het thema ‘Explore’, Ga op onderzoek uit!
Siro Garcia gebruikt tekeningen van potloodstompjes met gummetjes. Grappig.
Charles Dickens bij de Royal Mail
De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd
Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.
Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd
The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.
Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.
Captain Cuttle uit Dombey and Son.
David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.
Charles Dickens: via de Royal Mail
Dit jaar wordt herdacht dat Charles Dickens 200 jaar geleden geboren is.
Er zijn, vooral in Engeland, veel activiteiten dit jaar.
zo worden er in het united Kingdam postzegels uitgebracht.
Vandaag een eerste serie op mijn weblog.
Het gaat in dit geval om een aantal tekeningen die
boeken van Dickens verbeelden:
Nicolas Nickleby, Bleak House, Little Dorit en A Tale of Two cities.
De woedende Nicolas Nickleby slaat in op de hoofdmeester Wackford Squeers. Deze hoofdmeester is een onaangenaam figuur die de studenten die hem zijn toevertrouwd, mishandelt. Een belangrijke passage in het boek. Ook de dochter van Wackford Squeers, Fanny Squeers, is op deze postzegel te zien. Originele boek werd voor het eerst gepubliceerd van 1838 – 1839.
Charles Dickens, Little Dorit. 1855 – 1857.
Charles Dickens, Bleak House, 1852 – 1853.
Charles Dickens, A Tale Of Two Cities, 1859.
De zegels kwamen in een prachtige verpakking.
Met een wijze spreuk: Niemand die kan lezen, kijkt ooit naar een boek, zelfs niet naar een dichtgeslagen boek op een boekenplank, als iemand die niet kan lezen.
De tekenaar die de tekeningen maakte die hier op de postzegels worden gebruikt
is Hablot Knight Brown, ook bekend als Phiz.
Guy Delisle: Jeruzalem
Ik was ooit eens zelf een paar keer in Israel.
Toen ik op een keer op het strand in Tel Aviv was genoot ik van het weer.
Het was warm, stralende zon, overal badgasten, spelende kinderen.
Gewoon, normaal.
Tot ik die vader zag die achteloos een pistool droeg dat half uit zijn zwembroek stak.
Het zijn dat soort momenten en het feit dat al die militairen
die je op straat ziet met grote wapens eigenlijk nog pubers zijn,
die het een heel vervreemdende sfeer geven.
Ik was er lang voor men overal grote muren ging optrekken.
Guy Delisle niet. Hij was er is 2008 – 2009.
Zijn partner werkt voor Artsen zonder grenzen.
Hij gaat met haar mee en zorgt voor de kinderen.
Het brengt hem in bijzondere plaatsen
waarover hij dan schrijft in zijn stripboeken, graphic novels zo je wil.
Ik las onlangs: Jeruzalem.
Een boek niet meet verhalen over de grote politiek.
Niet veroordelend maar met verhalen over het alledaagse leven
in een grote, moeilijke, mooie, oude stad met nederzettingen en om de hoek oorlog.
Guy Delisle: de oude stad. De tekeningen zijn afkomstig van de website van de tekenaar.
Guy Delisle, Saint-Sepulcre (de Heilige Grafkerk). Een fascinerende wereld, die oude stad van Jeruzalem. Al die geschiedenis, al die godsdiensten en geheimzinnige gebouwen.
Russisch-Orthodoxe kerk Maria Magdalena in Jeruzalem door Guy Delisle.
De Koepel van de rots of Rotskoepelmoskee. In werkelijkheid geen moskee maar een gedenkplaats. De geschiedenis stapelt zich hier letterlijk op elkaar. Hier de Klaagmuur, daar de Rotskoepel.
En dan die muur. De muur die het land onbegaanbaar, onbestuurbaar, onleefbaar maakt. Het grote schisma.
Guy Delisle: de uitkijktoren.
De titels van de tekeningen zijn zelf verzonnen.
De tekenaar geeft soms aan wat er op de afbeelding staat.
Soms vertelt het stripboek je wat het is en
soms verzin je een titel.
Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 03
Dalmeyers Volksuniversiteit, jaargang 1925, no 03: Visschen in de Sahara een geheimzinnige vangst.
Op pagina 3 van de uitgave nummer 3 van 1925
(week van 19 x96 15 januari) staat de volgende tekst.
Een geheimzinnige Vangst.
De visschen die op het omslag van dit nummer staan afgebeeld, werden midden in de dorre, woeste Sahara gevangen, waar water tot de zeldzaamheden behoort en waar stellig geen hengelaar zijn sport zal gaan beoefenen. Toch komen in bijna alle woestijnen, hoe ver ook van rivieren of zee gescheiden, visschen voor. Het zijn gewone visschen, zooals ze in meer waterrijke streken ook voorkomen, en geenszins de fantastische gedrochten, die men hier zou verwachten.
De bovenste visch is een barbeel en behoort tot de voornachtigen (Barbus).
Dan volgt een Tilapia, die tot de baarsachtigen behoort en over geheel Afrika wordt aangetroffen. Een hemichromus bimaculatus maakt het rijtje vol. Hij behoort ook tot een der Afrikaansche baarsachtige soorten.
Hoewel deze visschen op zichzelf dus niets bijzonders hebben, blijft het een raadsel, hoe zij in de ondergrondsche bronnen der Sahara kwamen.
Verschillende theoriexebn zijn hierover in omloop. Een ervan is, dat de eitjes, waaruit deze visschen ontstonden, door vogels aan de pooten zijn medegedragen en bij het drinken in de bronnen gedeponeerd.
Dit is echter zeer onwaarschijnlijk bij de Hemichromus en Tilapia, want baarsachtigen plegen in den regel hun eieren zorgvuldig te bewaken tot het broedsel uit is en voor zichzelf kan zorgen. Hoewel ze uit onderaardsche wateren komen, zijn deze visschen niet blind, zoals vaak het geval is met visschen, die sinds eeuwen in holen verblijven. Dit maakt hun aanwezigheid des te vreemder. Zij moeten de reis naar de Sahara vrij onlangs gemaakt hebben, doch de geleerden weten niet, hoe deze reis geschiedde.
De spelling is die van 1925.
De vissoorten op dit onderste deel van de omslagfoto zijn Tilapia en Hemichromus bimaculatus.
Omdat de vissen op de oude zwart/wit foto moeilijk te herkennen zijn zie je hier de Barbeel (Barbus Barbus).
Tilapia.
Hemichromus Bimaculatus.
Gelezen: De lens van Spinoza
De titel is al goed gevonden.
Het boek gaat over het leven en werk van Baruch de Spinoza.
Volgens de kaft van het boek Nederlands grootste filosoof.
Filosofen houden zich bezig met het ontwikkelen van een visie op de wereld.
Spinoza, zelf een lenzenmaker van beroep, geeft ons dus
als het ware een lens op de wereld door zijn ideeen op schrift te stellen.
De kern van zijn ideeen (gedachtengoed noemen we dat tegenwoordig)
zal ons bekend en vertrouwd in de oren klinken.
Maar in zijn tijd (1632 – 1677) waren zijn ideeen helemaal niet vertrouwd.
Er werden, in het zogenaamde tolerante Nederland, mensen gevangen gezet
of vermoord om dergelijke ideeen.
Het is de tijd waarin Johan de Witt (raadspensionaris van Holland) en
zijn broer Cornelis de Witt in 1672
door een woedende menigte in Den Haag worden gelyncht.
Niet echt iets om trots op te zijn.
Terug naar het stripboek.
Jaron Beekes: De lens van Spinoza.
Sommige pagina’s zijn als een filmscenario geschreven en getekend.
Argusvlinder 