Categorie archief: Boeken

Biodiversity Heritage Library

Posted on by

Soms kom je op onverwachte momenten
op hele bijzondere sites terrecht.
Zo kwam ik vanavond op de Biodiversity Heritage Library.
Een bibliotheek met als thema de biodiversiteit.
In die bibliotheek kwam ik uit bij een boek met afbeeldingen van vogels
gemaakt door Christian Ludwig Brehm.
Een Duitse ornitoloog uit het midden van de 19e eeuw.
Hij was geinteresseerd in vogels en schreef (en tekende) een handboek
voor de liefhebber van boerderij en huisvogels en alle andere soorten vogels
die de moeite waard zijn om te temmen:
Handbuch für den Liebhaber der Stuben-, Haus-, und aller der Zähmung werthen Vögel
(Ilmenau, Druck und Verlag von Bernh. Friedr. Voigt, 1832)

Ik toon hier twee afbeeldingen.

photo ChristianLudwigBrehmHandbuchFuumlrDenLiebhaberDerStuben-Haus-UndAllerDerZaumlhmungWerthenVoumlgelIlmenauDruckUndVerlagVonBernhFriedrVoig-1.jpg

photo ChristianLudwigBrehmHandbuchFuumlrDenLiebhaberDerStuben-Haus-UndAllerDerZaumlhmungWerthenVoumlgelIlmenauDruckUndVerlagVonBernhFriedrVoig.jpg

Wie herkent deze vogels?

De Kielegatse optocht: opstellen

Posted on by

De optocht is nog in volle gang maar de eerste foto’s
zijn al te vinden op de Argusvlinder.

Vliegveld Chasse

Een vliegsluis.

Ut haongt aon un zijde draodje.

(voor degene die dit niet helemaal begrijpen,
het gaat hier om de plaatselijke voetbalclub NAC)

50 jaar Unie van Oranjesteden.

CV De Meikevers.

Op naor het Gulden Bal.

Kielegat logo.

Er wordt heel wat afgevlogen in de optocht.

Soms zit het mee, soms tegel.

Polonaise.

Boskrekel Village.

Het is niet altijd rozengeur (Vader).

Carnaval is een hele kermis.

Hier heb je een hele kwaaie aan op safari.

Op safari in februari.

Prachtig uitgebeeld.

Mee 2 zeevissen kende nie blijve zitte.

en bone voor spek?

Meej twee zevus kende nie verlieze.

We draoje de rolle om.

Wat un feest,
z’opoe wordt 77.

Eeee…

Heddu gij de goeie schoene om deur te lopu?

Ze hebben er een zware dobber aan.

De Kielegatse Beau Kaol.

De kunst de koepel in.

De Hoge Brug kort voor de optocht.

Kruiswoordpuzzel

Posted on by

Dalmeijer’s Volksuniversiteit

Photobucket

Deze keer haakt men in (het is 1925)
op de alsmaar populairder wordende sport van de kruiswoordraadsels.
Deze keer door het raadsel op de voorpagina te plaatsen.
Het gaat hier om Dalmeijer’s Volksuniversiteit uit 1925, nummer 7
voor de week van 16 – 22 februari. Heel bijzonder is de spellingwijze van het woord puzzel.
Dalmeijer schrijft: ‘puzzle’.
Het zou me niet verbazen als die woord uit het Engels komt.

Maar voor alle duidelijkheid hier nog eens de puzzel:

Photobucket

en de opdrachten:

Horizontaal

1 Voegwoord
3 Naam eener vreemde vorstin
5 Wild dier
6 Voorzetsel
7 Voegwoord
9 Baarddracht
11 Vrouwennaam
12 Vorstin uit de Vaderlandsche Geschiedenis
13 Bekend Engelsch schrijver
15 Drank
17 Wat helden wacht
21 Weet het ook in het Engelsch te zeggen
23 Hoort bij muziek thuis
25 Meisjesnaam
26 Gebiedende wijs van een werkwoord
28 Deel van een schip
29 Persoonlijk voornaamwoord
31 Afgekorte jongensnaam
32 Deel van een wagen
33 Wat Duitschland vroeger bezat
36 Deel van het lichaam
37 Wees het niet
39 Komt van eikeboomen
40 Wees het nooit
42 Zie hem te bereiken
44 Bijwoord
45 Is niet van deze aarde
46 Hoort bij een rivierkant

Verticaal

1 Deel van een wagen
2 Deel van het gelaat
4 Fransch lidwoord
7 Plaatsnaam
8 Vrouwennaam
10 Vaartuig
12 Voegwoord
14 Naam uit den Bijbel
15 Houdt verband met fabelen
16 Duidt iets grootsch aan
18 Tweehoevig dier
19 Aanhef van een studentenlied
20 Zij, die verdwijnen
22 Verwante
24 Tweehoevig dier
25 Wat dames geven
27 Voorzetsel
30 Vrouwennaam
31 Men ziet ze niet veel meer
34 Turksche grootheid
35 Zoek het in uw werk
36 Wat oud is
38 Hoort bij een schip
39 Riviernaam
40 Persoonlijk voornaamwoord
41 Voorzetsel
43 Verwant

De uitkomsten heb ik ook maar die volgen later, in het nieuwe jaar.

Petrus van Schendel

Posted on by

Heel veel kan ik er niet over zeggen,
maar deze week ontving ik van de schrijver,
de heer Jan de Meere, een afbeelding met de omslag
van zijn boek dat op 10 november van dit jaar het licht zal zien.
Voor mij is het boek ook nog in het donker.
Ik heb er nog niets van gelezen, laat staan gezien.
Maar op 10 november zal het boek gepresenteerd worden
bij de opening van een tentoonstelling over het werk van Petrus van Schendel
in het Bredax92s Museum.
De omslag ziet er schitterend uit.

Jan M.M. de Meere: Petrus van Schendel; een leven tussen licht en donker..

The 9/11 report

Posted on by

Onlangs was ik in MOTI in Breda.
De tentoonstelling die ik bezocht loopt nog:
SMALL STORIES BIGGER PICTURE.
In de museumwinkel zag ik het boek liggen.
Een stripverhaal gemaakt op basis van het officixeble
rapport van de 9/11-aanslag.
Een goed idee.
Stel je voor een stripverhaal over de Lockheed affaire.
Je ziet Victor Baarn, playboy-industrieel, al in een sportauto.
Misschien is x91small STORY BIGGER picturex92 een goede titel?

De uitvoering door Sid Jacobson en Ernie Colon is wat minder.
Bij vlagen saai en erg volgzaam.
Te letterlijk maar een goed idee.
Verdient navolging!

Stripfestival in Breda

Posted on by

De afgelopen weken waren druk in Breda.
Allerlei evenementen. Het stripfestival was er een van.
Bovendien was het erg mooi weer dus een groot deel van mijn blog
gaat over andere onderwerpen dan boeken.

Er was namelijk ook een Monumentaal groene picknick in het Valkenberg.

Voor sommige mensen een extra moment van rust.

Nog even een foto van het Lighthouse aan de Academiesingel.

Terug na het bezoek aan de villa van de familie Jansen, in het centrum van de stad, kwam ik een vrijgezellenfeest tegen. Van moslima’s.

In de Grote Kerk van Breda was het interessante deel van het Stripfestival. Niet al die grote uitgeverijen met strips die je tegenwoordig ook al in de supermarkt ziet.

Ik heb deze zeefdruk gekocht die men buiten de kerk maakten. Ik noem hem Arsxe8ne Lupin.

In de Grote Kerk heb ik nog drie afdrukken van prenten gekocht. Hier de eerste ‘Seemeeu’.

Nummer twee. Ook van Michiel Wijdeveld: Laat maar papa vindt nooit iets leuk.

Michiel Wijdeveld: Doen wij dit jaar nog wat met 11 september?.

Gelezen: Guy Delisle, Shenzhen en Birma

Posted on by

Guy Delisle, Shenzhen.

Guy Delisle, Birma.

Van de boeken die ik van Guy Delisle heb gelezen:
Shenzhen (2000), Birma (2007) en Jeruzalem (2011) is Shenzhen de oudste.
Het is ook te zien aan de stijl van zijn tekeningen.

De fotox92s hieronder zijn vanochtend (te) vroeg gemaakt.
Daarom wat donker.
Maar wil je de tekeningen goed zien
Dan raad ik aan de boeken te kopen.
De zachtere beginstijl spreekt me meer aan dan de
Hardere, meer heldere tekeningen die hij later maakt.

Dit is een voorbeeld van een paginagrote tekening met de ‘zachtere’ stijl. Het lijkt wel met houtskool getekend.

Het komt ook terug is de reguliere tekeningen.

Nog een goed voorbeeld.

In Shenzhen is hij alleen op reis.
Hij verblijft in China om een groep tekenaars aan te sturen.
In Birma is hij met vrouw en kind.
Zijn vrouw werkt bij x91Artsen zonder grenzenx92.
Dat werk stelt hem in staat meer te zien van Birma
En komt dan ook uitvoerig aan bod.

Dit is een voorbeeld van de ‘hardere’ stijl. In de vorm van een gesprek wordt de positie van Artsen Zonder Grenzen besproken. Op deze afbeelding heb ik geprobeerd de donkere vlakken wat op te lichten.

Een voorbeeld van een pagina waarop de absoluut minimalistische stijl van Guy Delisle tot zijn recht komt. een bezoek aan een meer. Dit stuk begint met het bezoek aan een tempel, een verblijf op het water, het vervoer vanaf het verblijf naar de luchthaven en de reis terug.

In de Westerse pers in Aung San Suu Kyi een soort heilige.
Een vrouw, Nobelprijswinnaar, al jaren in huisarrest.
Onlangs vrij gekomen.
Het lijkt beter te gaan met Birma maar het is nog vroeg.
Dat er veel meer politiek in de familie van Aung San Suu Kyi zit,
zal veel mensen onbekend zijn.
Het was haar vader die de onafhankelijkheidsonderhandelingen voerde
die Birma uit het Britse empire bevrijdde.
Hij werd in 1947 vermoord door politieke tegenstanders.
Een soort Birmese Ghandi-familie dus.

Guy Delisle vertelt het dit verhaal hierboven.

Een tekening zou later nog, indirect, uitgebreid in het nieuws komen.
De tekening toont een situatieschets met het huis van Aung San Suu Kyi.
In 2009 zwom een Amerikaan het meer dat achter haar huis ligt over
om haar te ontmoeten.
Aung San Suu Kyi werd daardoor opnieuw gearresteerd.

Op Wikipedia staat het als volgt beschreven:

Suu Kyi trespasser incidents
On 4 May 2009, the American citizen John Yettaw trespassed upon the residence of Burmese political prisoner Aung San Suu Kyi,x85
On the evening of May 3, 2009, Yettaw swam a 2-kilometer (1.2 mi) distance across Lake Inya in Yangon to the house where Aung San Suu Kyi was held under house arrest by Burmese authoritiesx85

Guy Delisle, Birma, De Amerikaanse Club en de Dame (Aung San Suu Kyi), 2007.

Gelezen: Stefan Zweig

Posted on by

Nee geen roman van deze Weense schrijver.
Maar een stripverhaal over zijn laatste deagen.
Ja, opwekkend is het verhaal niet.
Des te mooier zijn de tekeningen.

De tekeningen zijn van Guillaume Sorel, de tekst is van Laurant Seksik.

Het verhaal is beklemmend.
Dat kun je dan ook alleen maar als geslaagd omschrijven.
De laatste jaren van Stefan Sweig en zijn vrouw waren moeizaam.
En dan druk ik me nog zwak uit.

Goed te weten dat de tekst afkomstig is
van een boek over Sweig.
Het is dus niet in eerste instantie voor een stripverhaal geschreven.

Sorel & Seksik: De laatste dagen van Stefan Zweig.

Zomaar een pagina met een Braziliaans feest.

Typisch is dat op de Nederlandse markt kort achter elkaar
naast het boek over Stefan Zweig een stripboek verscheen
over Egon Schiele en Sigmund Freud.
Drie Oostenrijkers in moeilijke periodes van de Europese geschiedenis.

Eerste dag zegels Charles Dickens

Posted on by

Een tijdje terug had ik wat postzegels gekocht van de Royal Mail.
Ik dacht dat ik daarbij ook ‘eerste dag zegels’ of een eerstedagenvelop
had gekocht.
Maar in de zending van vorige week zat die niet.
Vandaag kreeg ik weer een brief. Inmiddels de derde of vierde.
Deze keer zat er een eerstedagenvelop in.

Eerstedagenvelop met de Charles Dickenszegels. Bij de gelegenheid van de viering van zijn 200ste geboortedag.

Zo ziet er dat in detail uit. Mr. Bumble links, Mr. Pickwick rechts en in het middel de stempel van First day of issue Portsmouth 19.06.2012.

Dit is een kaart met toelichtende tekst.

De tekst is:

Charles Dickens
The year 1812 marks the bicentenary of the birth of Charles Dickens. Regarded as the greatest novelist of his generation, he was also a campaigning journalist and philanthropist who helped to change the world in which he lived.
Charles John Huffam Dickens was born in Portsmouth on 7 February 1812 to John and Elizabeth Dickens. After several happy years in Kent the family relocated to London, but the move to such an expensive city would prove disastrous for Charlesx92 debt ridden parents. In February 1824, 12-year-old Charles was sent to work in a blacking factory, pasting labels onto bottles to earn some money, but his father was arrested for debt and sent to prison. Charlesx92 experience of walking alone through the meanest parts of London between his lodgings, his lowly job and the prison for several weeks was later recalled in his fiction and journalism.
After working as a legal clerk and later as a freelance court reporter, Charles began to gain recognition for his writing x96 a series of short stories printed in various magazines would be published as Sketches by Boz in 1836. That same year he married Catharine Hogarth, and together they would have ten children.
The first of his 15 novels was The Pickwick Papers, which was published in monthly instalments between 1836 and 1837. By the time he had finished Oliver Twist and Nicolas Nickleby in 1839 he was a household name. He also wrote travelogues, the first of which was completed after he and his wife journeyed around the USA and Canada in 1842.
In 1858, Charles embarked upon his first public reading tour, travelling all over Britain and overseas performing extracts from his books. The events were a phenomenal success, with his performances adored by the public and critics alike.
Charles Dickens died on 9 June 1870 at the age of 58. On Queen Victoriax92s insistence he was buried at Westminster Abbey in Poetsx92 Corner.

Ik kon het niet laten om daar wat digitaal mee te spelen.

Boekenlegger / Bookmark

Posted on by

Vanochtend ben ik wat bookmarks afgelopen
die ik de afgelopen weken had verzameld.
Bookmarks zijn verwijzingen naar websites die een browser kan vasthouden.
Ik gebruik bijvoorbeeld ook Firefox en daar is een klein
programma die je in staat stelt ‘leeslijsten’ samen te stellen.
Lijstjes met verwijzingen naar websites rond een onderwerp.
Er is een knop ‘Lees later’ (Read later) die de website
waar je op dat moment bent opslaat.
Daarnaast is er een knop ‘Lees iets’ (Read something)
die je de opgeslagen websites laat zien en die kun je dan vervolgens lezen
op een tijdstip dat het jou uitkomt. Op zondagmorgen bijvoorbeeld.

Zo kwam ik vanochtend op ‘http://www.doodlersanonymous.com/’.
Een website voor tekenaars (doodles zijn tekeningen,
je kent ze wel die krabbels die mensen maken
tijdens een vergadering of in de trein).
‘Doodlers Anonymous’ is voor ‘verslaafde tekenaars’.

Een tijd terug had men daar een tekenwedstrijd.
Een wedstrijd om boekenleggers te ontwerpen.
Een eenvoudig maar erg leuk idee.
Je kunt ze overigens zelf ook maken en je hoeft niet eens
een tekenaar te zijn.

Het idee is: je download van de site een sjabloon/template zoals hierboven. Op het linkse kaartje plaats je je tekening. Rechts schrijf je je naam en adres en je upload het eindproduct naar de website van Doodlers Anonymous. De winnaars zie je hier overigens niet. Die vond ik minder. Het idee is dat je de twee kaartjes met een touwtje aan elkaar maakt. Een van de twee kaartjes steek je in een boek op de plaats waar je gebleven bent met lezen.

Hier in mijn blog zie je mijn selectie van inzendingen.
Het leuke is dat er mensen aan mee doen die van heel verschillende landen komen.
Van verschillende leeftijd, techniek, aanpak enz.
Op alfabetische volgorde:

Annie Montgomerie. Het thema is boekenwurm. ‘Boekenwurm’ is een term die in vele taalgebieden wordt gebruikt voor iemand die altijd maar met zijn neus in de boeken zit.

Maar er zijn ook minder directe verwijzingen naar het begrip boek. Hier gaat het volgens mij om ‘ideeen’. Chelsey Scheffe tekent een hele reeks gloeilampen.

Cynthia Bataille. Aan de wedstrijd deden amateurs mee maar ook grafisch ontwerpers die advertenties maken, artikelen en boeken illustreren voor hun werk. Muurschilderingen maken enz. Hier een vrouwlijke invulling. Een lezend meisje met lange haren. De haren golven als een zee met daartussen allerlei kleine voorwerpen die in boeken kunnen voorkomen. Associaties, ideeen, verhaallijnen.

Elina Diaz. Een heel kleurrijk voorbeeld. Niet echt abstract maar het verwijst niet direct naar een boek, naar boeken of naar het lezen.

Enggar. Deze boekenlegger had ik al gebruikt om het concept achter de wedstrijd uit te leggen. Hier een verwijzing naar ‘het schrijven’.

Karina Kuschnir. Een lezend persoon. Er waren meer inzendingen met deze invalshoek maar geen andere vond ik zo geslaagd. Een pentekening denk ik, in combinatie met gekleurde inkt of waterverf. Zo uit een van haar schetsboeken.

Het oog als metafoor voor lezen.

Manuel Regalado. Gewoon mooi gemaakt. Past misschien niet zo in een algemene wedstrijd over boekenleggers. Daarvoor vind ik de afbeelding te specifiek. Zo prima kunnen bij een boektitel als: The Jazzman. Bestaat er een boek met die titel? Ja dus: The Jazz man van Mary Hays Weik

Bij Melissa is het thema ‘Explore’, Ga op onderzoek uit!

Siro Garcia gebruikt tekeningen van potloodstompjes met gummetjes. Grappig.

Charles Dickens bij de Royal Mail

Posted on by

De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd

Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.

Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd

The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.

Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.

Captain Cuttle uit Dombey and Son.

David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.

Charles Dickens: via de Royal Mail

Posted on by

Dit jaar wordt herdacht dat Charles Dickens 200 jaar geleden geboren is.
Er zijn, vooral in Engeland, veel activiteiten dit jaar.
zo worden er in het united Kingdam postzegels uitgebracht.
Vandaag een eerste serie op mijn weblog.
Het gaat in dit geval om een aantal tekeningen die
boeken van Dickens verbeelden:
Nicolas Nickleby, Bleak House, Little Dorit en A Tale of Two cities.

De woedende Nicolas Nickleby slaat in op de hoofdmeester Wackford Squeers. Deze hoofdmeester is een onaangenaam figuur die de studenten die hem zijn toevertrouwd, mishandelt. Een belangrijke passage in het boek. Ook de dochter van Wackford Squeers, Fanny Squeers, is op deze postzegel te zien. Originele boek werd voor het eerst gepubliceerd van 1838 – 1839.

Charles Dickens, Little Dorit. 1855 – 1857.

Charles Dickens, Bleak House, 1852 – 1853.

Charles Dickens, A Tale Of Two Cities, 1859.

De zegels kwamen in een prachtige verpakking.

Met een wijze spreuk: Niemand die kan lezen, kijkt ooit naar een boek, zelfs niet naar een dichtgeslagen boek op een boekenplank, als iemand die niet kan lezen.

De tekenaar die de tekeningen maakte die hier op de postzegels worden gebruikt
is Hablot Knight Brown, ook bekend als Phiz.

Guy Delisle: Jeruzalem

Posted on by

Ik was ooit eens zelf een paar keer in Israel.
Toen ik op een keer op het strand in Tel Aviv was genoot ik van het weer.
Het was warm, stralende zon, overal badgasten, spelende kinderen.
Gewoon, normaal.
Tot ik die vader zag die achteloos een pistool droeg dat half uit zijn zwembroek stak.

Het zijn dat soort momenten en het feit dat al die militairen
die je op straat ziet met grote wapens eigenlijk nog pubers zijn,
die het een heel vervreemdende sfeer geven.
Ik was er lang voor men overal grote muren ging optrekken.
Guy Delisle niet. Hij was er is 2008 – 2009.
Zijn partner werkt voor Artsen zonder grenzen.
Hij gaat met haar mee en zorgt voor de kinderen.
Het brengt hem in bijzondere plaatsen
waarover hij dan schrijft in zijn stripboeken, graphic novels zo je wil.

Ik las onlangs: Jeruzalem.

Een boek niet meet verhalen over de grote politiek.
Niet veroordelend maar met verhalen over het alledaagse leven
in een grote, moeilijke, mooie, oude stad met nederzettingen en om de hoek oorlog.

Guy Delisle: de oude stad. De tekeningen zijn afkomstig van de website van de tekenaar.

Guy Delisle, Saint-Sepulcre (de Heilige Grafkerk). Een fascinerende wereld, die oude stad van Jeruzalem. Al die geschiedenis, al die godsdiensten en geheimzinnige gebouwen.

Russisch-Orthodoxe kerk Maria Magdalena in Jeruzalem door Guy Delisle.

De Koepel van de rots of Rotskoepelmoskee. In werkelijkheid geen moskee maar een gedenkplaats. De geschiedenis stapelt zich hier letterlijk op elkaar. Hier de Klaagmuur, daar de Rotskoepel.

En dan die muur. De muur die het land onbegaanbaar, onbestuurbaar, onleefbaar maakt. Het grote schisma.

Guy Delisle: de uitkijktoren.

De titels van de tekeningen zijn zelf verzonnen.
De tekenaar geeft soms aan wat er op de afbeelding staat.
Soms vertelt het stripboek je wat het is en
soms verzin je een titel.

Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 03

Posted on by

Dalmeyers Volksuniversiteit, jaargang 1925, no 03: Visschen in de Sahara een geheimzinnige vangst.

Op pagina 3 van de uitgave nummer 3 van 1925
(week van 19 x96 15 januari) staat de volgende tekst.

Een geheimzinnige Vangst.

De visschen die op het omslag van dit nummer staan afgebeeld, werden midden in de dorre, woeste Sahara gevangen, waar water tot de zeldzaamheden behoort en waar stellig geen hengelaar zijn sport zal gaan beoefenen. Toch komen in bijna alle woestijnen, hoe ver ook van rivieren of zee gescheiden, visschen voor. Het zijn gewone visschen, zooals ze in meer waterrijke streken ook voorkomen, en geenszins de fantastische gedrochten, die men hier zou verwachten.
De bovenste visch is een barbeel en behoort tot de voornachtigen (Barbus).
Dan volgt een Tilapia, die tot de baarsachtigen behoort en over geheel Afrika wordt aangetroffen. Een hemichromus bimaculatus maakt het rijtje vol. Hij behoort ook tot een der Afrikaansche baarsachtige soorten.
Hoewel deze visschen op zichzelf dus niets bijzonders hebben, blijft het een raadsel, hoe zij in de ondergrondsche bronnen der Sahara kwamen.
Verschillende theoriexebn zijn hierover in omloop. Een ervan is, dat de eitjes, waaruit deze visschen ontstonden, door vogels aan de pooten zijn medegedragen en bij het drinken in de bronnen gedeponeerd.
Dit is echter zeer onwaarschijnlijk bij de Hemichromus en Tilapia, want baarsachtigen plegen in den regel hun eieren zorgvuldig te bewaken tot het broedsel uit is en voor zichzelf kan zorgen. Hoewel ze uit onderaardsche wateren komen, zijn deze visschen niet blind, zoals vaak het geval is met visschen, die sinds eeuwen in holen verblijven. Dit maakt hun aanwezigheid des te vreemder. Zij moeten de reis naar de Sahara vrij onlangs gemaakt hebben, doch de geleerden weten niet, hoe deze reis geschiedde.

De spelling is die van 1925.

De vissoorten op dit onderste deel van de omslagfoto zijn Tilapia en Hemichromus bimaculatus.

Omdat de vissen op de oude zwart/wit foto moeilijk te herkennen zijn zie je hier de Barbeel (Barbus Barbus).

Tilapia.

Hemichromus Bimaculatus.

Gelezen: De lens van Spinoza

Posted on by

De titel is al goed gevonden.
Het boek gaat over het leven en werk van Baruch de Spinoza.
Volgens de kaft van het boek Nederlands grootste filosoof.
Filosofen houden zich bezig met het ontwikkelen van een visie op de wereld.
Spinoza, zelf een lenzenmaker van beroep, geeft ons dus
als het ware een lens op de wereld door zijn ideeen op schrift te stellen.
De kern van zijn ideeen (gedachtengoed noemen we dat tegenwoordig)
zal ons bekend en vertrouwd in de oren klinken.
Maar in zijn tijd (1632 – 1677) waren zijn ideeen helemaal niet vertrouwd.
Er werden, in het zogenaamde tolerante Nederland, mensen gevangen gezet
of vermoord om dergelijke ideeen.
Het is de tijd waarin Johan de Witt (raadspensionaris van Holland) en
zijn broer Cornelis de Witt in 1672
door een woedende menigte in Den Haag worden gelyncht.
Niet echt iets om trots op te zijn.

Terug naar het stripboek.

Jaron Beekes: De lens van Spinoza.

Sommige pagina’s zijn als een filmscenario geschreven en getekend.

Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Posted on by

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.

Jelle bewijst met zijn boek dat clichés altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 02

Posted on by

In de tweede week van 1925 staat een schilderij van Rembrandt centraal:

Een weinig bekende Rembrandt: Saskia als Deborah.

Op de omslag staat dat het zou gaan om Saskia als Deborah.
Ik vind het schilderij op het web als Minerva.

Deborah is een naam die in de bijbel voorkomt
en wel in het bijbelboek Rechters (Richteren).
In Rechters 4, 4-5 staat (Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling):

In die tijd was een zekere Debora rechter over Israxebl. Deze Debora, de vrouw van Lappidot, was profetes. 5 Ze hield zitting onder de Deborapalm tussen Rama en Betel, in het bergland van Efraxefm, en daar kwamen de Israxeblieten haar hun rechtsgeschillen voorleggen.

Op het schilderij van Rembrandt zit de vrouw voor een groot boek.
Naast haar, prominent in het zicht, zijn een helm, een speer en schild te zien.
Op het schild is een afbeelding van Medusa te zien.

Debora wordt wel in verband met strijd gebracht.
Even terug naar het boek Rechters (Rechters 4, 6-7):

Debora liet Barak, de zoon van Abinoam, afkomstig uit Kedes in Naftali, bij zich komen en zei tegen hem: x91De HEER, de God van Israxebl, gebiedt u: x93Trek met tienduizend man uit de stammen Naftali en Zebulon op naar de Tabor. Dan zal ik Jabins legeraanvoerder Sisera met al zijn strijdwagens en soldaten laten optrekken tot in het dal van de Kison en hem aan je uitleveren.x94x92

Uiteindelijk vormt hoofdstuk 5 een lied van Deborah op God en de (gewonnen) strijd.

Dus ik kan de toewijzing wel plaatsen.

Nu Minerva.

Minerva is de godin van de oorlog.
Rembrandt schilderde een aantal grote portretten die goden of godinnen voorstellen:
Bellona, Flora en bijvoorbeeld Artemisia.
Het is de gouden helm, speer en schild die typisch de uitrusting zijn
van de Griekse god Pallas Athene, in het Latijn Minerva.

Op de omslag wordt gesproken over x91een weinig bekende Rembrandtx92.
De reden daarvoor is dat al vroeg in de 18e eeuw dit schilderij
in de privxe9collectie kwam van de Graaf van Somerville (Earl of Somerville).
Ook na de verkoop op een veiling in 1924 bleef het in privxe9 verzamelingen.
Later onderzoek heeft aangetoond dat dit werk op hetzelfde linnen
is geschilderd als twee andere werken van Rembrandt (ze hebben dezelfde weeffout).
Vooral de gouden helm wordt gebruikt als bewijs van identificatie.
Karel van Mander beschrijft Pallas Athene (Minerva) nadrukkelijk
met een x91glanzend gouden helmx92.
De teksten van Van Mander zijn zeker bekend geweest bij Rembrandt.
Overigens was het thema van Minerva een bekend en geliefd thema
onder de regenten van Amsterdam.
Zo is er een tekening met de naam “Minerva in her study”
in het vriendschapsalbum van Jan Six.
Minerva was overigens ook de beschermvrouwe van schilders,
misschien nog meer dan de evangelist Lucas.
Het feit dat de wapenuitrusting wat op de achtergrond
en in het donker is afgebeeld is volgens Volker Manuth en Marieke de Winkel
de reden voor de identificatie als Rebekah in 1924.
De veronderstelling dat het model voor dit schilderij Saskia is,
kan niet worden bevestigd.
Er zijn meerdere werken van Rembrandt met vrouwen met min of meer
dezelfde gelaatstrekken. Maar het zou best kunnen.

Lees ook: Rembrandtx92s Minerva in her study of 1635:
The splendour and wisdom of a goddess.
Geschreven door Volker Manuth en Marieke de Winkel.
Publicatie van galerie Otto Naumann.

Rembrandt van Rijn: Minerva, 1635, oil on canvas.

Gids voor den bezoeker

Posted on by

Het boekje zoals ik het voor 2 euro kocht bij het Stadsarchief Breda.

Ik was al erg blij met het boekje dat ik vorige week zaterdag had kunnen kopen.
Kaft beschadigd of niet.
Maar nu ik van het bestaan van het boekje afwist kon ik eens gaan zoeken op het web.
Misschien is er ergens een compleet exemplaar beschikbaar.
Dat was inderdaad het geval.
En ik heb het inmiddels al in huis.
En de omslag was heel verrassend.

Het complete boekje zoals ik dat afgelopen zondag kocht op het web en dinsdag ontving via de post.

Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 01

Posted on by

Op Koninginnedag kocht ik tijdens de vrijmarkt twee boeken.
Ik had geen idee wat voor boeken het waren maar de foto’s spraken me erg aan.
Het bleken ingebonden jaargangen te zijn, 1925 en 1926,
van een volksuniversiteit in Amsterdam.
Op het web kan ik over dit instituut niet zo veel vinden.
Maar de boeken dpreken voor zich.

De omslag, niet meteen de meest aanlokkende omslag die je ooit gezien hebt. Meer degelijk en geleerd.

Dit is de kop bovenaan het titelblad van iedere wekelijke editie.

De blaadjes zijn een combinatie van interessante artikelen, ter leering ende vermaeck,
en advertenties voor cursussen, puzzels en trainingen. Natuurlijk gegeven door
Dalmeyer’s Volksuniversiteit.

Werkt.

J.C. Dalmeyer gaf leiding aan het instituut.
Deze volksuniversiteit straalt hoge waardes uit

Denkt.

Je kon lid worden van de Volksuniversiteit maar het weekblad kon ook in de losse verkoop gekocht worden. 20 Cent per week.

De eerste week van 1925 had een paar deuren als onderwerp: De deuren van het Universiteitsgebouw Abu Inan te Marokko zijn wonderen van houtsnijkunst.

Het gaat hier om de Al-Karaouine universiteit. De oudste, nog in gebruik zijnde universiteit van de wereld.