Stripfestival in Breda

De afgelopen weken waren druk in Breda.
Allerlei evenementen. Het stripfestival was er een van.
Bovendien was het erg mooi weer dus een groot deel van mijn blog
gaat over andere onderwerpen dan boeken.

Er was namelijk ook een Monumentaal groene picknick in het Valkenberg.



Voor sommige mensen een extra moment van rust.


Nog even een foto van het Lighthouse aan de Academiesingel.


Terug na het bezoek aan de villa van de familie Jansen, in het centrum van de stad, kwam ik een vrijgezellenfeest tegen. Van moslima’s.


In de Grote Kerk van Breda was het interessante deel van het Stripfestival. Niet al die grote uitgeverijen met strips die je tegenwoordig ook al in de supermarkt ziet.


Ik heb deze zeefdruk gekocht die men buiten de kerk maakten. Ik noem hem Arsxe8ne Lupin.


In de Grote Kerk heb ik nog drie afdrukken van prenten gekocht. Hier de eerste ‘Seemeeu’.


Nummer twee. Ook van Michiel Wijdeveld: Laat maar papa vindt nooit iets leuk.


Michiel Wijdeveld: Doen wij dit jaar nog wat met 11 september?.


Gelezen: Guy Delisle, Shenzhen en Birma

Guy Delisle, Shenzhen.


Guy Delisle, Birma.


Van de boeken die ik van Guy Delisle heb gelezen:
Shenzhen (2000), Birma (2007) en Jeruzalem (2011) is Shenzhen de oudste.
Het is ook te zien aan de stijl van zijn tekeningen.

De fotox92s hieronder zijn vanochtend (te) vroeg gemaakt.
Daarom wat donker.
Maar wil je de tekeningen goed zien
Dan raad ik aan de boeken te kopen.
De zachtere beginstijl spreekt me meer aan dan de
Hardere, meer heldere tekeningen die hij later maakt.


Dit is een voorbeeld van een paginagrote tekening met de ‘zachtere’ stijl. Het lijkt wel met houtskool getekend.


Het komt ook terug is de reguliere tekeningen.


Nog een goed voorbeeld.


In Shenzhen is hij alleen op reis.
Hij verblijft in China om een groep tekenaars aan te sturen.
In Birma is hij met vrouw en kind.
Zijn vrouw werkt bij x91Artsen zonder grenzenx92.
Dat werk stelt hem in staat meer te zien van Birma
En komt dan ook uitvoerig aan bod.


Dit is een voorbeeld van de ‘hardere’ stijl. In de vorm van een gesprek wordt de positie van Artsen Zonder Grenzen besproken. Op deze afbeelding heb ik geprobeerd de donkere vlakken wat op te lichten.


Een voorbeeld van een pagina waarop de absoluut minimalistische stijl van Guy Delisle tot zijn recht komt. een bezoek aan een meer. Dit stuk begint met het bezoek aan een tempel, een verblijf op het water, het vervoer vanaf het verblijf naar de luchthaven en de reis terug.


In de Westerse pers in Aung San Suu Kyi een soort heilige.
Een vrouw, Nobelprijswinnaar, al jaren in huisarrest.
Onlangs vrij gekomen.
Het lijkt beter te gaan met Birma maar het is nog vroeg.
Dat er veel meer politiek in de familie van Aung San Suu Kyi zit,
zal veel mensen onbekend zijn.
Het was haar vader die de onafhankelijkheidsonderhandelingen voerde
die Birma uit het Britse empire bevrijdde.
Hij werd in 1947 vermoord door politieke tegenstanders.
Een soort Birmese Ghandi-familie dus.


Guy Delisle vertelt het dit verhaal hierboven.


Een tekening zou later nog, indirect, uitgebreid in het nieuws komen.
De tekening toont een situatieschets met het huis van Aung San Suu Kyi.
In 2009 zwom een Amerikaan het meer dat achter haar huis ligt over
om haar te ontmoeten.
Aung San Suu Kyi werd daardoor opnieuw gearresteerd.

Op Wikipedia staat het als volgt beschreven:

Suu Kyi trespasser incidents
On 4 May 2009, the American citizen John Yettaw trespassed upon the residence of Burmese political prisoner Aung San Suu Kyi,x85
On the evening of May 3, 2009, Yettaw swam a 2-kilometer (1.2 mi) distance across Lake Inya in Yangon to the house where Aung San Suu Kyi was held under house arrest by Burmese authoritiesx85


Guy Delisle, Birma, De Amerikaanse Club en de Dame (Aung San Suu Kyi), 2007.


Gelezen: Stefan Zweig

Nee geen roman van deze Weense schrijver.
Maar een stripverhaal over zijn laatste deagen.
Ja, opwekkend is het verhaal niet.
Des te mooier zijn de tekeningen.

De tekeningen zijn van Guillaume Sorel, de tekst is van Laurant Seksik.

Het verhaal is beklemmend.
Dat kun je dan ook alleen maar als geslaagd omschrijven.
De laatste jaren van Stefan Sweig en zijn vrouw waren moeizaam.
En dan druk ik me nog zwak uit.

Goed te weten dat de tekst afkomstig is
van een boek over Sweig.
Het is dus niet in eerste instantie voor een stripverhaal geschreven.

Sorel & Seksik: De laatste dagen van Stefan Zweig.


Zomaar een pagina met een Braziliaans feest.


Typisch is dat op de Nederlandse markt kort achter elkaar
naast het boek over Stefan Zweig een stripboek verscheen
over Egon Schiele en Sigmund Freud.
Drie Oostenrijkers in moeilijke periodes van de Europese geschiedenis.

Eerste dag zegels Charles Dickens

Een tijdje terug had ik wat postzegels gekocht van de Royal Mail.
Ik dacht dat ik daarbij ook ‘eerste dag zegels’ of een eerstedagenvelop
had gekocht.
Maar in de zending van vorige week zat die niet.
Vandaag kreeg ik weer een brief. Inmiddels de derde of vierde.
Deze keer zat er een eerstedagenvelop in.

Eerstedagenvelop met de Charles Dickenszegels. Bij de gelegenheid van de viering van zijn 200ste geboortedag.


Zo ziet er dat in detail uit. Mr. Bumble links, Mr. Pickwick rechts en in het middel de stempel van First day of issue Portsmouth 19.06.2012.


Dit is een kaart met toelichtende tekst.

De tekst is:

Charles Dickens
The year 1812 marks the bicentenary of the birth of Charles Dickens. Regarded as the greatest novelist of his generation, he was also a campaigning journalist and philanthropist who helped to change the world in which he lived.

Charles John Huffam Dickens was born in Portsmouth on 7 February 1812 to John and Elizabeth Dickens. After several happy years in Kent the family relocated to London, but the move to such an expensive city would prove disastrous for Charlesx92 debt ridden parents. In February 1824, 12-year-old Charles was sent to work in a blacking factory, pasting labels onto bottles to earn some money, but his father was arrested for debt and sent to prison. Charlesx92 experience of walking alone through the meanest parts of London between his lodgings, his lowly job and the prison for several weeks was later recalled in his fiction and journalism.
After working as a legal clerk and later as a freelance court reporter, Charles began to gain recognition for his writing x96 a series of short stories printed in various magazines would be published as Sketches by Boz in 1836. That same year he married Catharine Hogarth, and together they would have ten children.
The first of his 15 novels was The Pickwick Papers, which was published in monthly instalments between 1836 and 1837. By the time he had finished Oliver Twist and Nicolas Nickleby in 1839 he was a household name. He also wrote travelogues, the first of which was completed after he and his wife journeyed around the USA and Canada in 1842.
In 1858, Charles embarked upon his first public reading tour, travelling all over Britain and overseas performing extracts from his books. The events were a phenomenal success, with his performances adored by the public and critics alike.
Charles Dickens died on 9 June 1870 at the age of 58. On Queen Victoriax92s insistence he was buried at Westminster Abbey in Poetsx92 Corner.


Ik kon het niet laten om daar wat digitaal mee te spelen.


Boekenlegger / Bookmark

Vanochtend ben ik wat bookmarks afgelopen
die ik de afgelopen weken had verzameld.
Bookmarks zijn verwijzingen naar websites die een browser kan vasthouden.
Ik gebruik bijvoorbeeld ook Firefox en daar is een klein
programma die je in staat stelt ‘leeslijsten’ samen te stellen.
Lijstjes met verwijzingen naar websites rond een onderwerp.
Er is een knop ‘Lees later’ (Read later) die de website
waar je op dat moment bent opslaat.
Daarnaast is er een knop ‘Lees iets’ (Read something)
die je de opgeslagen websites laat zien en die kun je dan vervolgens lezen
op een tijdstip dat het jou uitkomt. Op zondagmorgen bijvoorbeeld.

Zo kwam ik vanochtend op ‘http://www.doodlersanonymous.com/’.
Een website voor tekenaars (doodles zijn tekeningen,
je kent ze wel die krabbels die mensen maken
tijdens een vergadering of in de trein).
‘Doodlers Anonymous’ is voor ‘verslaafde tekenaars’.

Een tijd terug had men daar een tekenwedstrijd.
Een wedstrijd om boekenleggers te ontwerpen.
Een eenvoudig maar erg leuk idee.
Je kunt ze overigens zelf ook maken en je hoeft niet eens
een tekenaar te zijn.

Het idee is: je download van de site een sjabloon/template zoals hierboven. Op het linkse kaartje plaats je je tekening. Rechts schrijf je je naam en adres en je upload het eindproduct naar de website van Doodlers Anonymous. De winnaars zie je hier overigens niet. Die vond ik minder. Het idee is dat je de twee kaartjes met een touwtje aan elkaar maakt. Een van de twee kaartjes steek je in een boek op de plaats waar je gebleven bent met lezen.


Hier in mijn blog zie je mijn selectie van inzendingen.
Het leuke is dat er mensen aan mee doen die van heel verschillende landen komen.
Van verschillende leeftijd, techniek, aanpak enz.
Op alfabetische volgorde:

Annie Montgomerie. Het thema is boekenwurm. ‘Boekenwurm’ is een term die in vele taalgebieden wordt gebruikt voor iemand die altijd maar met zijn neus in de boeken zit.


Maar er zijn ook minder directe verwijzingen naar het begrip boek. Hier gaat het volgens mij om ‘ideeen’. Chelsey Scheffe tekent een hele reeks gloeilampen.


Cynthia Bataille. Aan de wedstrijd deden amateurs mee maar ook grafisch ontwerpers die advertenties maken, artikelen en boeken illustreren voor hun werk. Muurschilderingen maken enz. Hier een vrouwlijke invulling. Een lezend meisje met lange haren. De haren golven als een zee met daartussen allerlei kleine voorwerpen die in boeken kunnen voorkomen. Associaties, ideeen, verhaallijnen.


Elina Diaz. Een heel kleurrijk voorbeeld. Niet echt abstract maar het verwijst niet direct naar een boek, naar boeken of naar het lezen.


Enggar. Deze boekenlegger had ik al gebruikt om het concept achter de wedstrijd uit te leggen. Hier een verwijzing naar ‘het schrijven’.


Karina Kuschnir. Een lezend persoon. Er waren meer inzendingen met deze invalshoek maar geen andere vond ik zo geslaagd. Een pentekening denk ik, in combinatie met gekleurde inkt of waterverf. Zo uit een van haar schetsboeken.


Het oog als metafoor voor lezen.


Manuel Regalado. Gewoon mooi gemaakt. Past misschien niet zo in een algemene wedstrijd over boekenleggers. Daarvoor vind ik de afbeelding te specifiek. Zo prima kunnen bij een boektitel als: The Jazzman. Bestaat er een boek met die titel? Ja dus: The Jazz man van Mary Hays Weik


Bij Melissa is het thema ‘Explore’, Ga op onderzoek uit!


Siro Garcia gebruikt tekeningen van potloodstompjes met gummetjes. Grappig.


Charles Dickens bij de Royal Mail

De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd

Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.


Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd


The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.


Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.


Captain Cuttle uit Dombey and Son.


David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.


Charles Dickens: via de Royal Mail

Dit jaar wordt herdacht dat Charles Dickens 200 jaar geleden geboren is.
Er zijn, vooral in Engeland, veel activiteiten dit jaar.
zo worden er in het united Kingdam postzegels uitgebracht.
Vandaag een eerste serie op mijn weblog.
Het gaat in dit geval om een aantal tekeningen die
boeken van Dickens verbeelden:
Nicolas Nickleby, Bleak House, Little Dorit en A Tale of Two cities.


De woedende Nicolas Nickleby slaat in op de hoofdmeester Wackford Squeers. Deze hoofdmeester is een onaangenaam figuur die de studenten die hem zijn toevertrouwd, mishandelt. Een belangrijke passage in het boek. Ook de dochter van Wackford Squeers, Fanny Squeers, is op deze postzegel te zien. Originele boek werd voor het eerst gepubliceerd van 1838 – 1839.


Charles Dickens, Little Dorit. 1855 – 1857.


Charles Dickens, Bleak House, 1852 – 1853.


Charles Dickens, A Tale Of Two Cities, 1859.


De zegels kwamen in een prachtige verpakking.


Met een wijze spreuk: Niemand die kan lezen, kijkt ooit naar een boek, zelfs niet naar een dichtgeslagen boek op een boekenplank, als iemand die niet kan lezen.


De tekenaar die de tekeningen maakte die hier op de postzegels worden gebruikt
is Hablot Knight Brown, ook bekend als Phiz.

Guy Delisle: Jeruzalem

Ik was ooit eens zelf een paar keer in Israel.
Toen ik op een keer op het strand in Tel Aviv was genoot ik van het weer.
Het was warm, stralende zon, overal badgasten, spelende kinderen.
Gewoon, normaal.
Tot ik die vader zag die achteloos een pistool droeg dat half uit zijn zwembroek stak.

Het zijn dat soort momenten en het feit dat al die militairen
die je op straat ziet met grote wapens eigenlijk nog pubers zijn,
die het een heel vervreemdende sfeer geven.
Ik was er lang voor men overal grote muren ging optrekken.
Guy Delisle niet. Hij was er is 2008 – 2009.
Zijn partner werkt voor Artsen zonder grenzen.
Hij gaat met haar mee en zorgt voor de kinderen.
Het brengt hem in bijzondere plaatsen
waarover hij dan schrijft in zijn stripboeken, graphic novels zo je wil.

Ik las onlangs: Jeruzalem.


Een boek niet meet verhalen over de grote politiek.
Niet veroordelend maar met verhalen over het alledaagse leven
in een grote, moeilijke, mooie, oude stad met nederzettingen en om de hoek oorlog.


Guy Delisle: de oude stad. De tekeningen zijn afkomstig van de website van de tekenaar.


Guy Delisle, Saint-Sepulcre (de Heilige Grafkerk). Een fascinerende wereld, die oude stad van Jeruzalem. Al die geschiedenis, al die godsdiensten en geheimzinnige gebouwen.


Russisch-Orthodoxe kerk Maria Magdalena in Jeruzalem door Guy Delisle.


De Koepel van de rots of Rotskoepelmoskee. In werkelijkheid geen moskee maar een gedenkplaats. De geschiedenis stapelt zich hier letterlijk op elkaar. Hier de Klaagmuur, daar de Rotskoepel.


En dan die muur. De muur die het land onbegaanbaar, onbestuurbaar, onleefbaar maakt. Het grote schisma.


Guy Delisle: de uitkijktoren.


De titels van de tekeningen zijn zelf verzonnen.
De tekenaar geeft soms aan wat er op de afbeelding staat.
Soms vertelt het stripboek je wat het is en
soms verzin je een titel.

Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 03

Dalmeyers Volksuniversiteit, jaargang 1925, no 03: Visschen in de Sahara een geheimzinnige vangst.


Op pagina 3 van de uitgave nummer 3 van 1925
(week van 19 x96 15 januari) staat de volgende tekst.

Een geheimzinnige Vangst.

De visschen die op het omslag van dit nummer staan afgebeeld, werden midden in de dorre, woeste Sahara gevangen, waar water tot de zeldzaamheden behoort en waar stellig geen hengelaar zijn sport zal gaan beoefenen. Toch komen in bijna alle woestijnen, hoe ver ook van rivieren of zee gescheiden, visschen voor. Het zijn gewone visschen, zooals ze in meer waterrijke streken ook voorkomen, en geenszins de fantastische gedrochten, die men hier zou verwachten.
De bovenste visch is een barbeel en behoort tot de voornachtigen (Barbus).
Dan volgt een Tilapia, die tot de baarsachtigen behoort en over geheel Afrika wordt aangetroffen. Een hemichromus bimaculatus maakt het rijtje vol. Hij behoort ook tot een der Afrikaansche baarsachtige soorten.
Hoewel deze visschen op zichzelf dus niets bijzonders hebben, blijft het een raadsel, hoe zij in de ondergrondsche bronnen der Sahara kwamen.
Verschillende theoriexebn zijn hierover in omloop. Een ervan is, dat de eitjes, waaruit deze visschen ontstonden, door vogels aan de pooten zijn medegedragen en bij het drinken in de bronnen gedeponeerd.
Dit is echter zeer onwaarschijnlijk bij de Hemichromus en Tilapia, want baarsachtigen plegen in den regel hun eieren zorgvuldig te bewaken tot het broedsel uit is en voor zichzelf kan zorgen. Hoewel ze uit onderaardsche wateren komen, zijn deze visschen niet blind, zoals vaak het geval is met visschen, die sinds eeuwen in holen verblijven. Dit maakt hun aanwezigheid des te vreemder. Zij moeten de reis naar de Sahara vrij onlangs gemaakt hebben, doch de geleerden weten niet, hoe deze reis geschiedde.

De spelling is die van 1925.


De vissoorten op dit onderste deel van de omslagfoto zijn Tilapia en Hemichromus bimaculatus.


Omdat de vissen op de oude zwart/wit foto moeilijk te herkennen zijn zie je hier de Barbeel (Barbus Barbus).


Tilapia.


Hemichromus Bimaculatus.


Gelezen: De lens van Spinoza

De titel is al goed gevonden.
Het boek gaat over het leven en werk van Baruch de Spinoza.
Volgens de kaft van het boek Nederlands grootste filosoof.
Filosofen houden zich bezig met het ontwikkelen van een visie op de wereld.
Spinoza, zelf een lenzenmaker van beroep, geeft ons dus
als het ware een lens op de wereld door zijn ideeen op schrift te stellen.
De kern van zijn ideeen (gedachtengoed noemen we dat tegenwoordig)
zal ons bekend en vertrouwd in de oren klinken.
Maar in zijn tijd (1632 – 1677) waren zijn ideeen helemaal niet vertrouwd.
Er werden, in het zogenaamde tolerante Nederland, mensen gevangen gezet
of vermoord om dergelijke ideeen.
Het is de tijd waarin Johan de Witt (raadspensionaris van Holland) en
zijn broer Cornelis de Witt in 1672
door een woedende menigte in Den Haag worden gelyncht.
Niet echt iets om trots op te zijn.

Terug naar het stripboek.

Jaron Beekes: De lens van Spinoza.


Sommige pagina’s zijn als een filmscenario geschreven en getekend.





Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.


Jelle bewijst met zijn boek dat clichés altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 02

In de tweede week van 1925 staat een schilderij van Rembrandt centraal:

Een weinig bekende Rembrandt: Saskia als Deborah.


Op de omslag staat dat het zou gaan om Saskia als Deborah.
Ik vind het schilderij op het web als Minerva.

Deborah is een naam die in de bijbel voorkomt
en wel in het bijbelboek Rechters (Richteren).
In Rechters 4, 4-5 staat (Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling):

In die tijd was een zekere Debora rechter over Israxebl. Deze Debora, de vrouw van Lappidot, was profetes. 5 Ze hield zitting onder de Deborapalm tussen Rama en Betel, in het bergland van Efraxefm, en daar kwamen de Israxeblieten haar hun rechtsgeschillen voorleggen.

Op het schilderij van Rembrandt zit de vrouw voor een groot boek.
Naast haar, prominent in het zicht, zijn een helm, een speer en schild te zien.
Op het schild is een afbeelding van Medusa te zien.

Debora wordt wel in verband met strijd gebracht.
Even terug naar het boek Rechters (Rechters 4, 6-7):

Debora liet Barak, de zoon van Abinoam, afkomstig uit Kedes in Naftali, bij zich komen en zei tegen hem: x91De HEER, de God van Israxebl, gebiedt u: x93Trek met tienduizend man uit de stammen Naftali en Zebulon op naar de Tabor. Dan zal ik Jabins legeraanvoerder Sisera met al zijn strijdwagens en soldaten laten optrekken tot in het dal van de Kison en hem aan je uitleveren.x94x92

Uiteindelijk vormt hoofdstuk 5 een lied van Deborah op God en de (gewonnen) strijd.

Dus ik kan de toewijzing wel plaatsen.

Nu Minerva.

Minerva is de godin van de oorlog.
Rembrandt schilderde een aantal grote portretten die goden of godinnen voorstellen:
Bellona, Flora en bijvoorbeeld Artemisia.
Het is de gouden helm, speer en schild die typisch de uitrusting zijn
van de Griekse god Pallas Athene, in het Latijn Minerva.

Op de omslag wordt gesproken over x91een weinig bekende Rembrandtx92.
De reden daarvoor is dat al vroeg in de 18e eeuw dit schilderij
in de privxe9collectie kwam van de Graaf van Somerville (Earl of Somerville).
Ook na de verkoop op een veiling in 1924 bleef het in privxe9 verzamelingen.
Later onderzoek heeft aangetoond dat dit werk op hetzelfde linnen
is geschilderd als twee andere werken van Rembrandt (ze hebben dezelfde weeffout).
Vooral de gouden helm wordt gebruikt als bewijs van identificatie.
Karel van Mander beschrijft Pallas Athene (Minerva) nadrukkelijk
met een x91glanzend gouden helmx92.
De teksten van Van Mander zijn zeker bekend geweest bij Rembrandt.
Overigens was het thema van Minerva een bekend en geliefd thema
onder de regenten van Amsterdam.
Zo is er een tekening met de naam “Minerva in her study”
in het vriendschapsalbum van Jan Six.
Minerva was overigens ook de beschermvrouwe van schilders,
misschien nog meer dan de evangelist Lucas.
Het feit dat de wapenuitrusting wat op de achtergrond
en in het donker is afgebeeld is volgens Volker Manuth en Marieke de Winkel
de reden voor de identificatie als Rebekah in 1924.
De veronderstelling dat het model voor dit schilderij Saskia is,
kan niet worden bevestigd.
Er zijn meerdere werken van Rembrandt met vrouwen met min of meer
dezelfde gelaatstrekken. Maar het zou best kunnen.

Lees ook: Rembrandtx92s Minerva in her study of 1635:
The splendour and wisdom of a goddess.
Geschreven door Volker Manuth en Marieke de Winkel.
Publicatie van galerie Otto Naumann.


Rembrandt van Rijn: Minerva, 1635, oil on canvas.


Gids voor den bezoeker

Het boekje zoals ik het voor 2 euro kocht bij het Stadsarchief Breda.


Ik was al erg blij met het boekje dat ik vorige week zaterdag had kunnen kopen.
Kaft beschadigd of niet.
Maar nu ik van het bestaan van het boekje afwist kon ik eens gaan zoeken op het web.
Misschien is er ergens een compleet exemplaar beschikbaar.
Dat was inderdaad het geval.
En ik heb het inmiddels al in huis.
En de omslag was heel verrassend.


Het complete boekje zoals ik dat afgelopen zondag kocht op het web en dinsdag ontving via de post.


Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 01

Op Koninginnedag kocht ik tijdens de vrijmarkt twee boeken.
Ik had geen idee wat voor boeken het waren maar de foto’s spraken me erg aan.
Het bleken ingebonden jaargangen te zijn, 1925 en 1926,
van een volksuniversiteit in Amsterdam.
Op het web kan ik over dit instituut niet zo veel vinden.
Maar de boeken dpreken voor zich.

De omslag, niet meteen de meest aanlokkende omslag die je ooit gezien hebt. Meer degelijk en geleerd.


Dit is de kop bovenaan het titelblad van iedere wekelijke editie.

De blaadjes zijn een combinatie van interessante artikelen, ter leering ende vermaeck,
en advertenties voor cursussen, puzzels en trainingen. Natuurlijk gegeven door
Dalmeyer’s Volksuniversiteit.


Werkt.

J.C. Dalmeyer gaf leiding aan het instituut.
Deze volksuniversiteit straalt hoge waardes uit


Denkt.


Je kon lid worden van de Volksuniversiteit maar het weekblad kon ook in de losse verkoop gekocht worden. 20 Cent per week.


De eerste week van 1925 had een paar deuren als onderwerp: De deuren van het Universiteitsgebouw Abu Inan te Marokko zijn wonderen van houtsnijkunst.


Het gaat hier om de Al-Karaouine universiteit. De oudste, nog in gebruik zijnde universiteit van de wereld.


Dalmeijer's Volksuniversiteit

Vanochtend kocht ik op de Vrijmarkt in Breda
twee jaargangen van Dalmeijer’s Volksuniversiteit.
Ik moet zeggen dat ik er nog nooit van gehaard had.
Het gaat om de jaargangen 1925 en 1926.

De kaft van het boek.


Omdat ik het boek niet ken is het misschien een goed idee om te beginnen
met een introductie van Meneer Dalmeijer zelf:

Zo, daarmee is gelijk de toon gezet lijkt me.

Nieuwe leden, d.w.z. zij, voor wie het Lidmaatschap met 1 januari 1926 aanvangt
of aangevangen is, kunnen den jaargang 1925 van het Tijdschrift ook nog ontvangen,
gebonden in den hieronder afgebeelden, fraaie goudlinnen prachtband.
Tevens ontvangen zij dan nog de beide PREMIE-BOEKEN:
DE GESCHIEDENIS VAN EGYPTE
van Prof. R. BREASTED
een kloek, dik boek met xb1 150 platen, afbeeldingen en kaarten, en
DE KUNST IN HET PUBLIEK TE SPREKEN
van L. C. P. KOENEN


Het logo.


Heel toevallig (?) zat de administratie van Dalmeijer’s Volksuniversiteit
aan de Koninginneweg in Amsterdam.

Maaike Meijer over kunst

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.


Het misverstand is volgens Meijer dat menigeen gelooft
dat de schrijver weet wat hij schrijft.
“Dat is een heel primitieve manier van denken over het creatieve proces, daar moeten we vanaf. De literatuurwetenschap is daar allang vanaf, veel lezers zijn dat nog niet.”
De dichter, zegt ze, weet niet wat hij schrijft.
“De dichter zit in een klein zeilbootje en vangt de wind op. Daar komen die prachtige teksten vandaan die ook hemzelf verrukken en verrassen.”

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.


Argus

Via een heel bijzondere website, gespecialiseerd in boeken
en alles wat met boeken te maken heeft,
kwam ik op een site over letters (fromoldbooks.org).
Met behulp van de aanwezige letters maakte ik het volgende woord:

ARGUS.

Dat woord is opgebouwd uit de volgende letters.
Nu wat groter zodat de details goed zichtbaar zijn.


De ‘A’: from an alphabet after Serlio.

Ik vermoed dat hier bedoeld wordt: Sebastiano Serlio
(Bologna, 6 september 1475 x96 Fontainebleau, ca. 1554).
Dit is een Italiaanse architect uit de late Renaissance.


De letter ‘R’: Decorative initial letter from fifteenth century.

De letter ‘R’, gemaakt voor de decoratie in de 15e eeuw.
Wat ik hier zo prachtig aan vind is dat de letter zelf
eigenlijk dwars door de versiering gaat en er schijnbaar
helemaal geen rekening mee houdt.


De letter ‘G’: Green and gold caligraphic uncial capital.


De letter ‘U’: Initial capital letter from Dance of death alphabet, 1878.


De letter ‘S’: Foliated initial capital letter.


Kunst / Design van Elizabeth C.B. Rezende

Terwijl ik vanochtend een aantal Twitter-berichten doorliep
kwam ik een verwijzing naar de volgende foto tegen:

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Still life, 14/04/2012.

Ik vond dit prachtig.
Kijk eens naar de achterkant.
De mooie rode gloed die er in de lucht hangt
en die prachtig past bij het rood van het fruit.
Het zachte groen niet te vergeten.

Ik ging naar haar website en vond nog een aantal prachtige
ontwerpen, foto’s, tekeningen enz.
Volgens mij is LizzieRz een Braziliaanse.
Een paar foto’s van haar website deel ik hier.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Summer legs….I’m going, 02/03/2011, paper, pen, pencil.

Doet me denken aan de boektitel ‘Opwaaiende zomerjurken’ van Oek de Jong.
Ik heb het boek nooit gelezen maar de titel is prachtig beeldend.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Atlas, 03/08/2010, digital photo of art work.

Ook Lizzie heeft een fascinatie voor tekst, boeken en kunst.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Jewelry to mark pages in books (Boeklegger), 19/11/2009.

Hier gaat het dus om:

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Sculptural furniture, 12/05/2010, computer design.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Alone, 10/10/2010, paper, pen, pencil.

Ik lees: Het vierde beest

Op dit moment lees ik het boek van Tom Holland met als titel ‘Het vierde beest’
De titel is afkomstig uit de Bijbel. Het maakt daar onderdeel uit
van een toekomstvoorspelling.
De inleiding heb ik al even uit en ik heb de passages aangestreept
die mij het meest in het oog sprongen.
Die passages vind je hieronder.
Misschien een aanleiding om het boek te kopen en ook eens te lezen.

Tom Holland
Het Vierde Beest

x93Hij zei: x91Dat vierde dier duidt op een vierde koninkrijk dat op aarde zal komen, anders dan alle andere koninkrijken, en dat de hele aarde zal verslinden, vertrappen en vermorzelen.x92
Uit het bijbelboek Daniel 7:23

Het boek gaat over de ondergang van de Romeinse en Perzische rijken en de opkomst van het Arabische Rijk en Islam. Kern van het betoog schijnt te zijn dat naar de mening van Tom Holland ook de Islam schatplichtig is aan de religies die er aan vooraf gingen.

De meest treffende passages uit de inleiding breng ik hier bij elkaar.

Inleiding

Pagina 15
Niet alleen in het zuiden van Arabixeb, maar in de hele beschaafde wereld was de toewijding aan een specifieke opvatting van het goddelijke een emotie geworden die de levens van talloze miljoenen mensen bepaalde. In een tijd waarin heerschappen als bruisende golven kwamen opzetten en weer braken, en zelfs grote rijken wankelden, was er beslist geen aardse macht die een dergelijke trouw kon afdwingen. De identiteit van mensen werd niet langer bepaald door de koninkrijken van deze wereld maar door verschillende opvattingen van de Ene God: door x91monothexefsmex92.

Pagina 16
Aan het begin van het derde millennium sinds de geboorte van Christus identificeren zox92n driexebnhalf miljard mensen (meer dan de helft van de wereldbevolking) zich met een van de verschillende religies die in de tweehonderdvijftig jaar voor en na de dood van Yoesoef een vorm aannamen die de huidige benadert. Dus de periode van de late oudheid mag dan onbekend zijn in vergelijking met andere tijdvakken in de geschiedenis, ze is daarom niet minder relevant.

Het is een diep menselijk verhaal, vol heftige dramax92s , opmerkelijke personages en vaak uitbundige kleurigheid. Maar het is ook een verhaal dat heel wat vergt van de historicus, want een groot deel ervan speelt zich af in sferen die het aardse overstijgen. Er kwamen koningen, maar ook engelen in voor; militaire machthebbers, maar ook demonen. Naast de vaak ongenadig realistische wereld van de aardse aangelegenheden, schemert er in dit boek dus een tweede wereld door, een van hemels licht en dreigende verdoemenis, en niet alle gebeurtenissen die worden beschreven kunnen zomaar worden uitgelegd in termen van materieel eigenbelang of politieke berekening.

Pagina 18
De voltrekking van dat proces is een fascinerend en opmerkelijk verhaal, want het raakt natuurlijk aan kwesties van het hoogste politieke niveau en de diepste menselijke emoties. De botsing van machtige rijken en het leed van arme slaven, het glinsteren van mozaxefeken en de stank van pestholen, het rumoer van overvolle steden en de stilte van lege woestijnen: het zal allemaal de revue passeren. Dit verhaal, dat begint in een herkenbaar antieke wereld en eindigt in de middeleeuwen, gaat over een transformatie met onvoorstelbare gevolgen.

Een vertelling waarin wordt gesproken over de vervolging van gesluierde christelijke vrouwen in Arabixeb door een Joodse koning speelt zich duidelijk af in een wereld die ver van de onze staat.

Pagina 21.
Achthonderd jaar na de geboorte van Christus omschreven de meeste Arabieren zichzelf als x91moslimsx92: x91zij die zich aan God onderwerpenx92.

Pagina 24.
Pas twee jaar later zou hij (Mohammed) hem weer horen, maar toen Gabriel eindelijk terugkwam en de stilte werd verbroken, twijfelde Mohammed er niet aan: door tussenkomst van een engel hoorde hij de oorspronkelijke woorden van een god. En niet zomaar een god, nee, de ene God, de ware God, de ondeelbare God. x91Er is geen god dan Hij, Schepper van alle dingenx92.
Juist in deze onwrikbare stelling dat er maar een godheid bestond lag de sleutel tot een gloednieuwe kijk op de wereld: monothexefsme in zijn ruwe vorm. Bij elke daaropvolgende openbaring kreeg Mohammeds besef van Gods enigheid en van wat men hem daarom verschuldigd was een steeds indrukwekkender glans. De bewoners van Arabixeb, met hun afgodsbeelden van steen, hout of door ranzige boter geroerde dadels, herhaalden alleen maar wat al sinds het begin der tijden de grootste misvatting van de mensheid was: dat de hemel en de aarde wemelden van een hele horde goden.

Pagina 26.
Kortom, een betere combinatie was nauwelijks denkbaar geweest. Mohammed was een profeet op zoek naar een toevluchtsoord en Yathrib was een stad op zoek naar een profeet: letterlijk een match made in heaven, zoals Ibn Hisham het schetste.
Dat zelfs de naam Yathrib van de kaart zou verdwijnen zegt alles over wat Mohammed er uiteindelijk wist te bereiken. Het was het lot, en de onsterfelijke roem, van de oase die hem asiel had verleend om herinnerd te worden als x91De stad van de Profeetx92, of x91Madinat an-Nabix92: Medina.

Pagina 31.
Niet dat er een heel boek voor nodig was om een les te trekken uit het leven van Mohammed. Een enkele anekdote, een enkele zin was al voldoende. Hadiths, zo werden die biografische snippers genoemd x96 en er waren er nauwelijks een eeuw na Hishams tijd tientallen van in oploop, misschien wel honderden of duizenden. Iedereen met een zwak voor lijstjes kon zich wenden tot een groot aantal uitgebreide verzamelingen, keurig op thema gesorteerd.

Pagina 32.
Ze waren de belichaming van een unieke wetgeving, die raakte aan elk facet van het menselijk bestaan en vrijwel niets aan het eigen inzicht of het toeval overliet: x91soennax92, zoals hadith-geleerden haar noemden.

Pagina 33.
Men hoefde alleen maar de echtheid van de hadiths vast te stellen en dan zou het heden onlosmakelijk verstrengeld zijn met het verleden. Natuurlijk was essentieel dat de stutten en steunen die voor dat doel werden aangewend x96 de x91isnadsx92, zoals ze in het Arabisch werden genoemd x96 sterk genoeg waren om de tijd ongeschonden te overbruggen.

Het x91Boekx92 was natuurlijk de optelsom van de vele openbaringen die de Profeet in de loop van zijn leven had mogen ontvangen. Ze waren opgeschreven door zijn volgelingen en na zijn dood verzameld om een x91recitatiex92 te vormen: een x91qoerx92anx92, oftewel Koran.

Pagina 34
(Over de auteur van de Koran) Maar na verloop van tijd was het een algemeen aanvaard feit dat de verantwoordelijke persoon Uthman (Wikipedia: ook wel Othman, Uthmaan of Osman genoemd) was geweest, de derde van de kaliefen.

Hoewel onder geleerden het schrijven van een commentaar op de Koran (tafsir, zoals het genoemd werd) als meest lovenswaardige bezigheid gold, was het anderzijds ook veruit de meest risicovolle.

Pagina 37.
Hoewel moslims en christenen dus op vrijwel identieke problemen (Argus: verklaren hoe een godheid die tijd en ruimte oversteeg, ooit van de hemel naar de aarde had kunnen neerdalen) stuitten, hadden hun respectieve pogingen om ze op te lossen hen toch volslagen verschillende paden doen inslaan. Als god te vereenzelvigen viel met woorden in een boek, dan waren die woorden natuurlijk niet vatbaar voor rationele analyse. Iedere poging daartoe was een vorm van godslastering. Vrome moslims zouden net zomin de oorsprong van de Koran bevragen als vrome christenen Jeruzalem zouden doorzoeken naar het skelet van een man met gaten in zijn handen en voeten. Dat was omdat de rol die de openbaringen van de Profeet in de islam spelen meer leek op die van Jezus, de Zoon van God, dan van de Bijbel.

Het gevolg (Argus: van het feit dat de Bijbel een veel langere periode dan het leven van Jezus omvat,) was dat de contextualisering van antieke teksten een tweede natuur werd voor serieuze Bijbelstudenten en dat christelijke hersenen daarvoor steeds beter geprogrammeerd raakten.

Pagina 40.
Vanaf 1890 tot op de dag van vandaag heeft een opeenvo0lging van wetenschappers stelselmatig afbreuk gedaan aan de geloofwaardigheid van de hadiths als teboekstelling van wat Mohammed zelf werkelijk gezegd zou hebben.

Pagina 40
Tegenwoordig is het daarentegen moeilijk een studiegebied binnen de geschiedenis aan te wijzen dat evenzeer door onenigheid wordt verscheurd als dat van de vroege islam. Een van de meest vooraanstaande Koranwetenschappers heeft zelfs van een x91schismax92 gesproken. x91De controverse over de Koranx92 (namelijk of die een authentiek document is van de uitspraken van de Profeet of een bloemlezing uit verschillende bronnen) x91dringt door tot het hele gebied van de Koranstudiex92, schreef ze vertwijfeld.

Bij een niet-specialist kan dat alles een sterk gevoel van duizeligheid teweegbrengen, zoals bij iemand die een trompe-lx92oeil bestudeert in een spiegelpaleis.

Pagina 52-53.
Waar en wanneer de Koran dus ook maar is geschreven, het beoogde publiek was heel goed bekend met de beroemste engel uit de Bijbel. Doorslaggevend bewijs daarvoor vinden we in het gedetailleerde verslag van de Profeet van wat voor christenen altijd het summum van alle annunciaties is geweest: Gabriels bezoek aan Maria, de moeder van Christus. De episode speelt ook een opmerkelijk prominente rol in de Koran, waar ze tot tweemaal toe wordt verteld. Maria was duidelijk een persoon die de Profeet nogal bezighield. Niet alleen is zij de enige vrouw in zijn openbaringen die bij naam wordt genoemd, ze figureert ook in een hele reeks voorvallen die niets met de Annunciatie van doen hebben. Details die in het Nieuwe Testament onvermeld blijven (bijvoorbeeld dat haar barensweexebn waren begonnen onder een palmboom, waar Jezus, sprekend vanuit haar baarmoeder, haar had aangemoedigd een paar dadels te eten) krijgen een belangrijke plek in de Koran.

Pagina 53.
Wat de halsstarrige Joden en onverbeterlijk kortzichtige christenen zich in de ogen van de moslimgelovigen niet hadden gerealiseerd, was dat alle profeten die in de Bijbel worden genoemd stuk voor stuk volgelingen van de islam waren geweest. Vandaar de hoofdrollen die zovelen van hen, van Adam tot Jezus, in de Koran mochten spelen. En Maria natuurlijk.

Pagina 58.
Hoe logisch is het dan om, met dat alles in het achterhoofd, de opkomst van de islam te verklaren door alleen naar de islam zelf te kijken? Dat de moslimtraditie de oorsprong van de Koran en de soenna toeschrijft aan een ongeletterde man die in een heidense stad midden in de woestijn woonde, is geen oplossing maar een probleem.

Pagina 59.
Het kalifaat dat in de zevende eeuw werd gevestigd was ontegenzeggelijk het prototype van elk islamitisch rijk dat nadien zou verrijzen, maar het was nog veel meer dan dat: het laatste, het definitieve en het meest bestendige rijk van de oudheid. Dat is de stelling die ik in dit boek wil onderbouwen.

Wat Google niet kan…

Wat Google nog steeds niet goed kan,
en dat geldt eigenlijk voor alle websites,
is iets wat encyclopediexebn wel goed konden:
heel uiteenlopende onderwerpen aanbieden waar je uren
door kunt dwalen, rondneuzen, kennis opdoen,
plaatjes kijken, bladeren.

Een encyclopedie is een gestructureerde, geschreven verzameling van menselijke kennis, vaak met aanvullingen zoals afbeeldingen, geluidsopnames en videomateriaal. Een woordenboek kan een definitie of een synoniem van een woord geven, maar een encyclopedie legt een begrip uit, verklaart het belang en de ontwikkeling ervan, verhaalt hoe het begrip zich verhoudt tot een meer algemeen kennisgebied en verwijst naar eventuele onderdelen, afgeleiden en deelgebieden.

In een encyclopedie staan onderwerpen alfabetisch onder elkaar.
Handig om te zoeken maar de onderwerpen staan niet in een bepaald
verband ten opzichte van elkaar gerangschikt.
Het is georganiseerd maar de organisatie
is absoluut niet betekenisvol.

Heel toevallig staan de volgende woorden bij elkaar in de
Nouveau Larousse Universel
die ik vorige week ter beschikking kreeg:

Papaya
Papegai
Paphos
Papakha
Denis Papin

Papaya.

Papegai
Oiseau artificiel qu’on place comme cible en haut d’ une perche

Kunstvogel met als doel te worden geplaatst op een paal (om daarna
bijvoorbeeld met een kruisboog beschoten te worden).

Paphos
A la fin du xviiie siecle sorte de grand canape droit (on dit aussi Pephose et Pafose.)

Aan het einde van de achttiende eeuw ontwikkeld, een soort grote sofa (ook wel Pephose en Pafose genoemd)

Papakha
Bonnet de grande tenue des cosaques; la papakha est faite en peau de mouton noir frisxe9.

Hoofddeksel onderdeel van het volledige Kozakken-uniform, de papakha is gemaakt van zwart krullende schapenvacht.

Denis Papin
physicien franxe7ais, nxe9 a Blois. Il reconnut le premier la force elastique de la vapeur d’ eau. En 1707, il expxe9rimenta en Allemagne, oxf9 l’avait chassxe9 l revocation de l’edit de Nantes, un bateau xe1 quatre roues, que, dit-on, brisxe8rent les ouvriers mariniers de Munden, et imagina xe9galement le digesteur, que l’on a appelxe9 marmite de Papin, ainsi que differentes autre inventions: des fournaux pour couler les glaces, des appareils pour conserves alimentaires.

Franse natuurkundige, geboren in Blois.
Hij herkende als een van de eerste de kracht van stoom.
In 1707, na het herroepen van het Edict van Nantes,
maakte hij na gevlucht te zijn naar Duitsland een boot met een aandrijving
door vier cilinders, echter de boot werd vernietigd door de schippers van Munden.
Daarnaast is hij ook de uitvinder van de snelkookpan en diverse andere uitvindingen
zoals apparatuur voor het bereiden van voedsel uit blik.

Dit is een willekeurige selectie woorden en verklaringen
uit de Nouveau Larousse Universel uit 1948.
De twee delen kreeg ik vorige week.
Al bladerend door de boeken kwam ik op pagina 400 van deel twee.

De begrippen in deze blog staan op de pagina’s rond deze prachtige afbeelding
van vlinders of ‘papillons’ in het Frans.

Maar er staan niet alleen afbeeldingen van de natuur in deze boeken.
Vlak naar de papillons staat een pagina met het productieproces van papier.

Sommige begrippen en verklaringen komen van deze pagina af: