Het Ideeënboek is gereed. De afgelopen dagen heeft het in de boekenpers gezeten om goed te drogen. Dit is het resultaat.
Categorie archief: Boeken
Nescio
Vandaag ben ik ook verder gegaan aan het boek van Nescio:
Titaantjes, De Uitvreter en Dichtertje.
De foto laat meteen zien waarom ik niet blij ben met dit boek. De volgende keer nog beter nadenken als ik bij een boek lossen platen of artikelen wil inbinden.
Maar we gaan er het best van maken. De basis voor de boekband is gereed en voorzien van de afbeelding. Het geheel ligt nu onder bezwaar te drogen. De volgende keer ga in het linnen aanbrengen.
Ideeënboek in de band gezet
Boven ligt de boekband al op een karton zodat dadelijk het hele boek in een keer in de boekenpers kan. Onder ligt het boekblok met bakpapier tussen de schutvellen om het vocht op een plaats te houden en het allemaal strak te laten opdrogen. Tegen het eind van de middag was het al een dtuk opgedroogd maar ik laat het nog een paar dagen in de pers.
Het avontuur van het etui en het tornmesje
Het avontuur begon toen ik zaterdagmiddag dit etui kreeg van mijn moeder. Of ik het (kunst)leer kon gebruiken. Nou ik zie het als een uitdaging om spullen een tweede kans te geven. De ritssluiting is kapot maar de buitenkant van het etui en het hengsel kan ik wel gebruiken.
Op zondagmiddag heb ik de etui uit elkaar gehaald met behulp van een tornmesje. De meeste onderdelen kan ik niet meer gebruiken maar wat ik kan gebruiken heb ik bewaard. Nu nog op zoek naar een tekst.
Boekband ligt onder bezwaar: bijna gereed
Zo is uiteindelijk de voorkant van het ideeënboek geworden. Het is dus een deels linnen boekband en deels van papier.Vermoedelijk blijft dat papier een zwak onderdeel van het boek. Het wordt waarschijnlijk makkelijk vuil en raakt eenvoudig beschadigd. Ik zou het kunnen afwerken met vernis of een doorzichtige plakfolie. Voorlopig laat ik het maar even zo.
Dit is de achterkant. Het droogde veel te snel vandaag. Voor de volgende keer heb ik mijn lijm dunner gemaakt met water. Alles lijkt goed te zitten maar voor de zekerheid gaat de band nog een tijdje onder bezwaar.
Onder bezwaar. later zal ik het boekblok bevestigen aan de band en dan is het boek gereed.
Ontwerp voor boekband
Dit ga ik gebruiken voor de voorkant van mijn ideeënboek. De buitenste rand zal aan de binnenkant van de kaft komen. Op de kaft is ruimte voor 16 x 16 centimeter. Dit ontwerp in 20 bij 20.
uit de Boekenpers
Het ideeënboek had ik eerder deze week ingebonden,
de schutbladen gelijmd op het boekblok en in de
boekenpers gestopt om de rug (die ingelijmd was)
goed te laten drogen.
Zo ziet het boekblok, ingenaaid en voorzien van de schutbladen, er uit als het uit de boekenpers komt.
De bladen weken maar heel weinig van elkaar af, ook de schutbladen passen prima, maar een boekblok dat is schoongesneden ziet er zo geweldig strak uit. een feest voor het oog.
Vervolgens heb ik een boekband gemaakt. Hij is nog niet gereed. Een voorkant en achterkant en een rug uit karton. Op papier geplakt en vervolgens de rug in een lila boekbindlinnen gelijmd. Met de PC ga ik nu de afbeeldingen maken voor de voor- en achterkant. Als dat op de band is gelijmd kan het boekblok in de band bevestigd worden. Bijna gereed dus.
Sampler – Literair talent anno morgen
Gelezen: Sampler – Literair talent anno morgen
Een boek met verhalen van jonge schrijvers.
Jong vooral in de zin dat nog niet zo heel veel van hun werk
is gepubliceerd.
In deze bundeling dus van ieder van hen een verhaal.
Hieronder wat ik er van vond.
Sarah Arnolds: Niet klagen.
Leuk verhaal.
Bijzonder taalgebruik.
Kun je dat vol blijven houden?
Jacco Doppenberg: De Kleine Python
Goed verhaal.
Je wil blijven lezen.
De Amerikaanse setting van het verhaal spreekt mij niet aan.
Peter Wu: En we zouden nooit meer stoppen
Een vervreemdend verhaal.
Wel goed in elkaar gezet.
Maar ik heb geen idee waar dit over gaat.
Turkije, ja.
Maar dan?
Peter Buurman: Testbeeld
Een verhaal beginnen is één ding.
Maar dat einde!
Op een mooie manier het einde tot onderwerp van het verhaal gemaakt
terwijl dat pas op het eind heel duidelijk wordt.
Goed gedaan!
Sofie Lakmaker: De geschiedenis van mijn sexualiteit
Wel grappig maar niet echt scherp.
Carl Plaisier: Winterpels
Eerst maar een paar zinnen zodat je een gevoel krijgt voor de stijl:
Het nut van een gesprek is overschat en bovenal eenzijdig.
Voor de spreker zit het genot in gehoord worden.
Er is daarvoor een luisteraar nodig.
Voor de luisteraar zit het genot niet in het luisteren maar in het doorvertellen.
Genot dat tussen twee mensen op een verschillend moment plaatsvindt is misbruik.
Ik ben verrast dat u me laat uitspreken.
Dan, als het ware teder, wendt u zich tot mij, wrijft in uw nek, dan in uw ogen en zegt:
“Maar dan willen spreker en luisteraar tot net hetzelfde?”
Bovenstaande is een fragment van pagina 159.
===
Het tegenovergestelde van de lach is niet de zucht maar onverschilligheid.
Bovenstaande regel is een fragment van pagina 163.
===
Dit is een verhaal dat soms intelligent in elkaar lijkt te zitten
maar waar ik weinig mee kan.
Fenna Riethof: De nieuwe Alferink
Het verhaal kan niet echt boeien.
Rashif El Kaoui: Lonely women in ****** are waiting for you
Algemene tendens in veel van deze verhalen is de ongelofelijke
gerichtheid op het eigen ‘IK’.
Dat je dat nog eens mag meemaken van iemand die een soort kind van het ‘Ik’-tijdperk is.
Voor mensen die niet weten wat het ‘Ik’-tijdperk is,
is vond op www.ensie.nl een soort van definitie.
Op de website de hele definitie, hier een samenvatting:
Ik-tijdperk – (Eng. the Me-decade, ook wel the age of Me; gelanceerd door de Amerikaanse auteur-journalist Tom Wolfe in het mei/juni nummer van 1973 van The Critic), benaming voor de jaren zeventig en tachtig, de periode waarin alles rond de eigen persoon draait en er weinig belangstelling is voor de medemens; ‘cultuur van het narcisme’.
Bij ons werd de term gelanceerd door het tijdschrift de Haagse Post in het kerstnummer van 1979.
De ‘ik-generatie’ (Me-generation) wordt gevormd door yup(pie)-prototypes die de innerlijke contemplatie van de hippies uit de jaren zestig omzetten in een vergaande obsessie met zichzelf.
Goed initiatief.
Leuke kennismaking.
Perkamenten boekband
Een afbeelding van de boekband met het eerste deel
van de schutbladen was ik mijn bezoekers nog schuldig.
Er is goed te zien dat het schutblad niet vast gelijmd zit aan de band. Dat heb ik bewust gedaan. Het dummy boekblok, de versteviging van de vlakken en de schutbladen mogen de kwaliteit van deze Indiase perkamenten boekband met blinddruk niet beïnvloeden.
Spatterdespat
Ben vandaag natuurlijk nog even bezig geweest.
Met de schutbladen van mijn ideeënboek.
Dat is nu gereed en inmiddels zijn de katernen ingenaaid
en liggen die met de schutbladen te drogen
in de boekenpers.
Nu moet ik de kaft nog maken (met pc en printer deze keer)
en dan kan ik de band gaan maken.
Vandaag begon met een opgeprikt idee.
Alle zes de kanten zijn voorzien van het woord idee. In drie kleuren dat wil zeggen iedere zijde een andere kleur. Kant vier wordt vastgeplakt op de band.
De ecoline lekt makkelijk door het papier door. Bij de papiersoort van het boekblok had ik daar geen problemen mee. Daarom zijn de spatpartijen minder kleurrijk als anders. Is ook leuk.
Perkamenten boekband
Door een foto van een boek te maken en het aanzicht van de pagina’s daaruit te isoleren en uit te printen, had ik een motief om het dummy boekband te beplakken. Best een leuk effect.
Maar ook de ronde rug wil ik opvullen en de boekband daar meer steun geven. Daarvoor probeer ik een soort kartonnen constructie te maken.
Dit is de constructie. Bij passen zal blijken dat de constructie nog een paar millimeter hoger moet worden en iets minder breed. Ik weet nog niet of ik doorga op dit voorbeeld of dat ik een hele nieuwe zal maken. Waar ik nog geen foto van heb, is dat ik voor één kant van het boek (de kant met de voorflap) het schutblad heb gesneden en geplakt heb op de kartonnen platen die in de vouw van de boekband zitten.
Uiteindelijk zal het zoiets moeten worden.
Hij kon het spatten niet laten (op de melodie van ‘Zij kon het lonken niet laten’
Vandaag begonnen aan de schutbladen.
Eerst heb ik de bladen op maat gesneden.
Vervolgens ga ik 6 van de 8 zijdes bespatten
met een heel eenvoudig ontwerp:
het woord ‘Idee’.
Het begint er mee een sjabloon te maken door de tekst uit te snijden.
Dit is het idee.
Hier ligt het al in het spatraam. Het papier is lichtblauw. De eerste kleur is geel.
Dit is het resultaat. De overige 5 zijdes volgen later deze week.
Indiase perkamenten boekband
De boekband heeft geen boekblok meer.
Dat is niet goed voor de vorm van de band.
De band is laat 18e / begin 19e eeuws.
Ik vind hem gewoon mooi en hij hoort niet ergens rond te slingeren
(zoals hij de afgelopen jaren heeft gedaan in mijn kamer) maar
hij hoort in een boekenkast getoond te worden.
Daarom probeer ik een soort dummy boekblok in de band te maken.
Dit is de basis voor het boekblok. Interessant is dat ik nu niet zelf de afmetingen kan bedenken maar dat ik die steeds moet afleiden van de band en er voor moet zorgen door passen, meten en schuren dat wat ik snij uit het karton ook echt gaat passen.
Intussen zijn alle vlakken voorzien van een dunne kartonnen versteviging. Die zitten los in de band maar je moet moeite doen ze er in te steken of er uit te halen. Van hier uit ga ik een boekblok aanbrengen en ook schutbladen. Voor de schutbladen kies ik een geel papier met Islamitische motieven. Het idee is het dummy boekblok, de verstevigende platen karton en de schutbladen wel met elkaar maar niet met de band te verbinden. De band kan er dan altijd weer af. Het zal niet eenvoudig zijn de band daarna weer goed op de constructie terug te krijgen maar de band zal ook niets te lijden hebben van de constructie.
Even het dummy boekblok passen.
Als er niet aan de boekband wordt gewerkt bewaar ik hem zo veel mogelijk in de vorm waarvoor hij is gemaakt. Je kunt zien dat de rug een ronde rug is. Daarvoor ga ik aan het dummy boekblok nog een uitbreiding maken die de ronde vorm moet ondersteunen. Voor het karton dat onder de vouwen van de boekband moet passen gebruik ik dun karton maar voor het boekblok gebruik ik ook dikker karton omdat het steviger is.
Ook buiten het (zwem)bad wordt veel gespat
Voor de laatste pagina van het ideeënboek val ik terug op het uit de krant gescheurde woord ‘idee’ en drie stroken afvalpapier. Uiteindelijk met drie kleuren gespat.
Alle pagina’s liggen gevouwen in katernen van 2 bladen in de boekenpers. Dan kunnen ze bijvoorbeeld morgen ingebonden worden. Dan kan ik morgen ook aan de schutbladen beginnen.
Ben je nou nog niet klaar met dat spatten?
Nee dus.
ik ben wel ver.
Nog 1 pagina te gaan en dan nog 6 kanten
van het schutblad dat ik zelf ga maken.
Het schutblad wordt eenvoudig maar
het moet nog wel gebeuren.
Eerst moest ik nog mijn Ideeënfabriek afmaken.
Nog een kant van de fabriek en de ideeën
ontbraken nog.
Dus begin je met het maken van het sjabloon.
Links zie je sjabloon nummer 5 en rechts de originele schets die in het proces ook helemaal versneden is.
Dit is dan de ideeënfabriek.
Yes!
Spatten met spelden. Het leuke van spatten is dat je met wat restpapier, stukken afdekken, meerdere kleuren, enz, best leuke resultaten kunt bereiken. Hier ben ik bezig aan ‘Ik zie het licht.’
Ik zie het licht!
Perkamenten boekband uit India
Het bijzondere aan een Indiase boekband is vaak de blinddruk.
De fijn versierde band door in het perkament met hoge druk
figuren aan te brengen.
Dus niet met verf, niet door verschillende materialen
samen een band te laten vormen, maar door met hoge druk (sierlijke)
lijnen in de band aan te brengen.
Hoe ik mijn band precies ga voorzien van een ‘inhoud’ die
er voor moet zorgen dat de band beter in vorm blijft,
weet ik nog niet.
Maar vandaag ben ik begonnen met het aanbrengen van
dun karton in de vlakke stukken van de boekband.
In ben begonnen met de voorflap.
Hier zie je dat de voorflap, die uit twee delen bestaat: het deel dat straks voor de voorkant van het boek komt en het smallere deel dat tussen de achter- en voorkant van het boek terecht komt. Beide zijn voorzien van dun karton dat precies tussen de vouwen past. Het past er zowel qua dikte als tussen de scharnierende delen van de band.
Spat een ideeënfabriek voor het ideeënboek
Vanochtend een paar uur tijd gehad om het volgende idee
uit te werken: een ideeënfabriek.
Eerst heb ik een schets gemaakt.
Met die schets snij ik vervolgens per kleur een sjabloon uit.
Elk sjabloon in een ander stuk papier.
Vervolgens sjabloon per sjabloon spatten met ecoline.
Hugh Hefner stond afgedrukt op een groot vel papier dat net iets steviger is dan de 90 grams papiersoorten die we kennen van bijvoorbeeld printerpapier. Ideaal om sjablonen uit te snijden. Links de schets, rechts sjabloon nummer 1.
Het resultaat van de eerste ‘spatgang’.
Sjabloon 2.
Langzaam ontstaat de Ideeënfabriek.
Rechts sjabloon 3 op/door tekst van Roodkapje.
Volgende tussenstand.
Resultaat van sjabloon 4. Ik moet nog 1 sjabloon snijden en nog een keer met een andere kleur spatten en dan is de ideeënfabriek gereed.
Boekband van perkament uit India
In 2015 kocht ik via een veilingsite een boekband
waarvan gezegd werd dat het om een boekband gaat uit India
die van perkament gemaakt is.
De versiering van de band en het model met voorflap
doet inderdaad sterk denken aan boekbanden uit India.
De band heb ik al lang in huis en ligt maar te liggen (om eerlijk te zijn). Het idee is om in de band (de band kwam zonder boekblok) van karton een soort dummy boek te maken zodat de band als model in een boekenkast kan staan en mooi in vorm blijft. De vorm heeft wat geleden en hij gaat moeizaam open. Toen in bij Boektotaal in Steenwijk zag dat men ‘Perkamentdressing’ verkocht heb ik niet geaarzeld.
Toen ik de band kocht zat er een factuur met omschrijving bij.
De beschrijving van de veilingsite was als volgt:
35. Boekband; Originele Indiase perkamenten band – laat 18e/ vroeg 19e eeuw
Prachtig Indiaas blind gedecoreerd perkament met fraaie ornamenten
Originele Indiase perkamenten band – Blind gedecoreerde perkamenten band met fraaie ornamenten – Laat 18e / vroeg 19e eeuw – 20 x 15 cm.
Fraai voorbeeld van Indiase boekbandkunst
Conditie: Alleen de band. Wat slijtage en vlekjes.
Dit is de voorflap die zo typisch is voor boekbanden uit (Klein-)Azië.
Dit is de toelichting op de perkamentdressing. De samenstelling is terpentine en lanoline. Lanoline is een ander woord voor wolvet. Het maakt de huid snel zacht. De bedoeling is dat dit ook voor deze boekband gaat gelden. Al na een eerste behandeling was de boekband al weer beter te openen en vouwen.
Dus na de eerste behandeling heb ik de band in de vorm gezet zoals hij rond een boekblok zal zitten/gezeten heeft. Dan kan de dressing er rustig intrekken.
Vandaag vooral de binnenkant en de scharnierende delen nog een keer behandeld.
En intrekken maar. Dit zal voldoende zijn.
Geen spatje veranderd?
Ook vanochtend nog even kort met het spatten bezig geweest.
Deze keer met stukjes touw om het sjabloon te maken.
Dat ziet er dan als volgt uit:
Met stukjes touw maak ik een sjabloon van het woord ‘idee’.
Dan spatten met ecoline.
Dan is dit het resultaat.
Ik luister naar: Louis Couperus – In transit
Spinvis over Napels: Alles ruikt naar fraude, zwarte ogen in je rug, je kunt de schaduw niet vertrouwen, zelfs de vogels zijn corrupt. Op Louis Couperus – In Transit. De stal van Excelsior Recordings leeft zich uit op deze CD met het werk van Louis Couperus.
Goed initiatief.
In het bijzonder:
Yorick van Norden;
Esther de Jong;
Maurits Westerik.
Argusvlinder 