Cleo Laine, Shakespeare and All that Jazz. 1964. Zomaar. Een grappige foto/albumhoes.
Auteursarchief: Argusvlinder
Letterproef
Voilgens Het Ideale Boek – Honderd jaar PRIVATE PRESS
in Nederland, 1910-2010,
wordt de identiteit van een private press bepaald
door een aantal elementen waarvan er enkele aanwezig moeten zijn.
Die elementen bevatten onder andere:
een algemeen doel, niet commerciele drijfveren, een eigen drukpers,
een specifielke eigen naam, een eigen vignet, een eigen lettertype
of de publicatie van een letterproef, handgemaakt papier, speciale inkt,
speciale tekstkeuze, exclusiviteit van teksten, een kleine oplage,
een getrouwe kring verzamelaars, speciale nadruk op vormgeving,…..
Het citaat hierboven is van pagina 9. Het Ideale Boek – Honderd jaar PRIVATE PRESS
in Nederland, 1910-2010
Omdat ik geen eigen lettertype heb ga ik maar een Letterproef maken.
Dat helpt mij ook om vast te stellen welke letters precies
waar in de letterbak liggen.
Ik neem aan dat het typisch Nederlandse stramien is aangehouden maar
dat zie je pas goed als je de letter afdrukt.
Vandaag een eerste afdruk gemaakt van de vier regels,
een regel voor ieder deel van de letterbak.
Terwijl ik nog niet in staat ben de letters goed vast te zetten
op de pers viel me de eerste afdruk niet tegen.
De decoratieve lijnen heb ik gisteren op de Boekkunstbeurs gekocht. Hoofdletter B en C zijn omgevallen en de twee lijnen direct naast de letters horen er niet in thuis.
Boekkunstbeurs in Leiden
Ieder jaar organiseren Drukwerk in de Marge en Stichting
Handboekbinden de Boekkunstbeurs in Leiden. In de Pieterskerk.
De leden van Drukwerk in de Marge zijn drukkers die uit hobby
drukwerk verzorgen. Van boeken, kaarten, etsen, linosnedes,
tot literaire uitgaven. Dit jaar was er ook iemand met papieren
sierraden maar dat is iemand met fascinatie voor papier,
niet noodzakelijk een lid van Drukwerk in de Marge.
De leden van de Stichting Handboekbinen, binden, zoals de naam al zegt,
met de hand boeken in. Soms heel creatieve bindingen, soms heel
traditionele middeleeuwse bindingen.
De exposanten zijn mnaast leden van de twee organisaties vooral ook
leveranciers van papier (al dan niet handgeschept), leer,
gereedschap en kleine werktuigen.
Dus ben ik weer thuis gekomen met allerlei moois.
In willekeurige volgorde:
Interlinies, regletten en decoratieve lijntjes. Gebruikt, gekocht van een collega drukker.
Twee drukwerkjes van Enkidu-pers uit Philippine. Dit boekje is uit 1995: Multatuli, Het gebed van den onwetende.
De foto’s zijn vanochtend gemaakt toen nog niet iedereen op was. Boekje gemaakt bij de gelegenheid van de tentoonstelling: Monument voor Tine. De tentoonstelling opende op 4 maart 2000 in Multatuli Museum in Den Haag. Enkidu-pers. Multatuli, Monument voor Tine.
Ieder jaar is er ook een beursuitgave. Een meer of minder
bekende schrijver wordt gevraagd een kort verhaal te schrijven.
Soms wordt het verhaal voorzien van illustraties.
Iedere bezoeker ontvangt een versie van het verhaal en verschillende
leden van Drukwerk in de Marge ontwerpen en maken een omslag.
Ook dit jaar waren er dus meerdere omslagen om uit te kiezen.
In koos de omslag van Pluuspers.
Een medewerkster van Stichting Handboekbinden bedenkt dan een
binswijze en maakt een instructie.
Gedurende de manifestatie kan men het boekje onder begeleiding inbinden.
Vandaag zal de schrijver aanwezig zijn om het werk te ondertekenen.
Wouter Klootwijk, Het houten woord. Mijn ingebonden versie. Een leuke bindwijze met een stokje op de rug van het katern. De tekst is gezet met Sabon en Gill Sans.
Eric Gill, Verhandeling over Typologie. Dit is een Nederlandse vertaling van An Essay on Typography.
Omar Khayyam Genootschap, Jaarboek 7, uitgegeven door Avalon Pers in 2015 bij de gelegenheid van het 25 jaar bestaan van het Omar Khayyam Genootschap.
Omar Khayyam is (Wikipedia) geboren 18 mei 1048 en overleed op 4 december 1123 (aangenomen data), werd geboren in Nisjapoer in de streek Khorasan van Perzië (nu Iran) en was een Perzisch wiskundige, astronoom, filosoof, schrijver en dichter. Van Omar Khayyam wordt beweerd dat hij duizend vierregelige verzen schreef. In het Westen kreeg hij in de negentiende eeuw grote bekendheid door een kleine selectie daaruit, die door Edward FitzGerald op eigenzinnige wijze naar het Engels vertaald werd onder de titel “The Rubáiyát of Omar Khayyám” (1859).
Illustratie door Hossein Behzad.
Wikipedia:
Hossein Behzad 1894 – 13 October 1968, vooraanstaand Iraans schilder die de kunst van miniatuurschilderen oppakte om niet te laten verdwijnen.
Illustratie door Hossein Behzad.
Colofon van Jaarboek 7: Avalon Pers (Jan Keijser).
Dat lijkt me weer heel wat stof tot nadenken.
Weinig vorderingen op het Kasteelplein
Dan mag je nog zo’n moderne naam verzinnen (Walk-in fontein)
als hij niet werkt, werkt hij niet.
De aanleg is niet een beetje vertraagd en naar het er uit
ziet zal het nog wel even duren.
Er gaan dagen voorbij dat het lijkt alsof er niets gebeurt.
Laten we maar hopen dat ik me vergis.
De partij die mijn foto’s 24 uur per dag, 7 dagen in de week
beschikbaar moet houden, doet zogenaamd onderhoud.
De werkelijkheid is denk ik, dat ze al twee weken in grote
problemen zijn. Hun site gaat vaak down (voor onderhoud)
waardoor foto’s niet zichtbaar zijn voor mijn bezoekers.
Voor dit verhaal gebruik ik nu WordPress als hosting partij
maar bij hen kun je niet op een georganiseerde manier je foto’s bewaren.
Ze gaan allemaal in een grote pot.
Dat is niet handig als je net als ik al meer dan 10 jaar aan
verhalen op je blog hebt staan.
Maar goed, voor nu is er niets aan te doen.
Dit is de stand van gistermorgen (donderdag). Op de voorgrond en rond het zit-hoefijzer moeten er nog kasseien gelegd worden.
En zo zag het er vanochtend uit. De betonnenbak is nu wel onder de kasseien verdwenen maar het zit-hoefijzer staat nog steeds in een niet-bestraat deel. De straat is nog steeds niet bestraat.
Creatieve woensdag
Na de ochtendsessie volgt dan de avondsessie.
Linosnijden.
De letter H.
De eerste serie linos, op de juiste maat, zijn nu gesneden.
Volgende week ga ik daar een proefafdruk van maken.
Gisteren ben ik begonnen met de laatste uit de serie van die linos die samen een driekleuren afbeelding moeten gaan vormen. Het ontwerp is misschien iets te iel.
Hier is al wat gesneden. Het eind van de avond was niet zo’n succes. Toen ik rond 22:00 uur naar huis wilde met de NS, vond er op/na Tilburg Universiteit een aanrijding plaats met een persoon. Het leek mee te vallen: verbrijzelde arm. Maar ik was pas om 00:30 uur thuis. Bijn 2 uur opgesloten gezeten in een trein waar ook nog eens een tijd het licht uitging en waarbij bij aankomst in Breda eerst de deuren niet open wilden. Weer een goede week voor de NS (vanavond 8 minuten vertraging).
Zo goed als gereed.
In volgorde van drukken (en kleur). Van boven naar beneden. Ik vind ze zonder inkt al mooi.
Creatieve Woensdag
Ook deze week was de woensdag weer creatief.
In de ochtend het corrigeren van het handzetwerk.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het mijn leermeester is
die de correcties in de tekst uitvoert.
Ik ben hierbij de aangever.
De tekst. Moeilijkheid hierbij is dat er wel 4 lettertypes worden gebruikt in de verschillende teksten.
Hier gebeurt het echte werk. De teksten zijn nu allemaal gecorrigeerd. Volgende week kan ik verder met het zetten en kan ik een eerste instructie aan de drukker gaan geven om de teksten gedrukt te krijgen. Intussen hoop ik dat het papier dat ik hiervoor besteld heb snel geleverd wordt.
Jaar van het boek
In het jaar van het boek zijn er allerlei activiteiten
en publicaties van boeken en boekjes.
Echt een feest van het boek.
Zo kocht ik pas geleden een klein boekje waarin PostNL
een aantal boeken en hun schrijvers even kort in het licht zet
en hun boeken via postzegels.
Eenvoudig maar leuk idee.
Persoonlijk vind ik de omslag van het boekje niet mooi: de tekst ‘Jaar van het boek’ is een beetje in een hoekje gedrukt en is daardoor minder leesbaar. Dan is het logo van PostNL geen sierraad voor de omslag.
Voorbeeld van een pagina met twee postzegels. Op deze manier komen werken van Jan Wolkers (Turks Fruit), Hendrik Werkman (Chassidische legenden), Karel van Mander (Het Schilder-boeck), Anne Frank (Het Achterhuis), H. de Roos (De Schippers van de Kameleon), Herman Gorter (Mei), B. de Spinoza (Opera posthuma met Ethica), Jac P. Thijsse (Zomer), Jacob van Maerlant (Der naturen bloeme) en Max Euwe (Oom Jan leert zijn neefje schaken) aan de orde.
Als je Venetie zegt, zeg je water
Uit welk jaar deze dia’s zijn heb ik niet kunnen achterhalen.
Ze zijn in ieder geval van voor 2000.
Maar wat een prachtige plaats!
Church of San Barnaba, Campo San Barnaba, Venice. Dit is de kerk die in Indiana Jones and the last Crusade voorkomt. Daar wordt alleen de gevel even gebruikt en doet de locatie vervolgens dienst als een bibliotheek.
Nog een foto uit de wijk Dorsoduro, een rustig maar heel interessant deel van Venetie.
Heads up over Shanghai
Een klein woordgrapje in de titel.
Heads up betekent in het Engels zoiets als ‘bijpraten over iets’,
iemand een update geven.
Dat is natuurlijk wat ik met mijn blog doe, ik praat mijn bezoekers
bij over mijn bezoek aan Shanghai.
Maar het woord ‘Head’ staat ook voor ‘hoofd’.
De tentoonstelling met beeldhouwwerk in het Shanghai Museum toont
een prachtige groep beelden met allemaal prachtige, karakteristieke koppen,
hoofden.
Ananda, Song, AD 960 – 1279.
Wikipedia:
Ānanda was een van de belangrijkste leerlingen van Gautama Boeddha en werd bekend als de Beschermer van de Dhamma. Ānanda (Pali) betekent ‘hij die vreugde, plezier of verheuging brengt’.
Ānanda was een neef van de Boeddha en zeer nauw met hem verbonden. Hij trad in het tweede jaar na Boeddha’s verlichting in de Orde en was gedurende de 25 laatste jaren van het leven van de Boeddha zijn persoonlijke assistent en vergezelde hem op zijn reizen. Een belangrijk onderdeel van zijn taak was het onthouden van de toespraken (of suttas) van de Boeddha. Veel toespraken van de Boeddha vinden ook plaats met Ānanda als toehoorder.
Lady, Tang, AD 618 – 907, colored pottery.
Head of Lokapala, Tang, AD 618 – 907, stone.
Lokapala, Tang, AD 618 – 907, stone.
Head of Buddha, Tang, AD 618 – 907, stone.
Sakyamuni, Buddha stele, erected by Ling Ji, Tang, AD 828, stone (detail).
Thousand Buddha stele, Northern Zhou, AD 557 – 581 (detail).
Thousand Buddha stele, Northern Zhou, AD 557 – 581 (detail).
Dog, Eastern Han, AD 25 – 220, pottery (detail).
De letterbak is onthuld
Eerder dit jaar kocht ik twee letterbakken.
Ze bevatten loden letters van het lettertype Gill, 12 punts.
Ik was er nog niet eerder aan toe gekomen de letterbakken
uit het plastic te halen.
Vandaag is de eerste bak geinstalleerd en uit het plastic gehaald.
Mijn letterbak met het lettertype Gill, 12 punts. De letterbak bestaat uit 4 groepen, althans dat is zoals ik het nu even indeel. Meestal liggen de hoofdletters linksboven, cijfers rechtsboven en de kleine letters en spaties onder rechts en links. Om uit te zoeken hoe de letters in deze bak liggen heb ik 4 regels met de hand gezet. Een regel voor ieder deel van de letterbak. Dat ga ik dan eerst eens afdrukken om goed te kunnen zien wat waar ligt. Daarna ga ik de tweede letterbak eens uit het plastic halen om daarvan ook te zien wat er precies in zit. Die bak is maar deels gevuld.
De vier regels met de letters in de volgorde van de letterbak. Zoals je ziet zijn sommige van de letters nog nooit gebruikt om af te drukken.
Kasseien, kasseien….
Er moet nog wel het een en ander gebeuren voordat de walk-in fontein op het Kasteelplein in Breda gereed is. We vragen ons wel af hoe hier de volgende keer de kermis kan staan. Dat was dit jaar toch een echt succes maar nu staan er ineens deze banken en de fontein…..
Kasseien, kasseien….
De walk-in fontein zelf is in ieder geval al wel bestraat.
De bok is gereed
Gistermiddag nog even gewerkt aan de bok.
De bok is niet zo zwaar maar wel onhandig groot.
Maar als hij straks helemaal staat maakt dat niet meer uit.
Ik heb nog een opstaand randje aan de voorkant aangebracht. Dan kan de letterbak er straks niet afglijden.
Even de letterbak passen. Zoals je op deze foto ook kunt zien zijn de poten verder verstevigd door ze aan elkaar te maken. Zowel rechts, links als aan de achterkant.
Zo komt hij dan in de nis te staan. De proefpers op zijn tafeltje past er precies onder. Nu moet ik alleen de letterbak er nog op zetten en dan kan ik de letters gaan inventrariseren. Private Press de Argusvlinder kan bijna beginnen.
Shanghai Museum
Dit is het museum in Shanghai voor Chinese kunst.
Het museum ligt in het centrum van de stad aan People’s Square.
Het museum heeft een aantal verdiepingen die zich richten
op verschillende uitingen van de traditionele Chinese Kunst.
Ik bezocht drie afdelingen en het theehuis:
beeldhouwwerk, kalligrafie en schilderijen.
Op 16 september was het er warm en regenachtig en
omdat veel mensen vrij waren stond er een lange rij
voor de ingang van het museum.
Mijn vriend wilde zo dicht mogelijk bij het museum parkeren
maar een parkeerwachtm die eerst helemaal niet wilde reageren,
vertelde dat er geen parkeerplaatsen waren en dat je beter
naar huis kon gaan want je kon het museum toch niet meer in.
Tegen mijn collega zei ik: ga jij maar doen wat je vanmiddag nog moet doen,
zet mij hier maar af. Ik red me wel.
Na 20 minuten was ik in het museum.
Een prachtig museum.
Het is regenachtig. Het museumgebouw heeft een bijzondere vorm. Het is gevormd naar het voorbeeld van een oude bronzen kookpot (ding). Tegelijk symboliseert de vierkante benedenkant en de ronde bovenkant de aarde: ronde hemel en vierkante aarde.
Voor het museum staan een rij beelden van mythologische dieren.
Hierna volgen een reeks beelden uit de afdeling beeldhouwwerk.
Bodhisattva, Jin, AD 1115 – 1234, gold plated wood (verguld hout).
Lion, Tang, AS 618 – 907, stone. Een zichzelf krabbende leeuw.
Lokapala, Tang, AD 618 – 907, stone. De datering van de werken is vaak niet meer precies dan de periode. Dus je ziet bij verschillende beelden steeds dezelfde datums terug komen. Lokapala is een Boedhistische beschermer. Daarom worden de beelden vaak uitgevoerd met harnassen ed.
Sakyamuni Buddha stele, erected by Ling Ji, Tang, AD 828, stone. Hier is de datering precies. Waarschijnlijk is dat omdat men weet door wie deze stele is opgericht.
Mahasthamaprapta Bodhisattva, Sui, 581 – 618, stone.
Face of Buddhist stele, Buddha pentad, Northern Qi, AD 550 – 577, stone.
Thousand Buddha stele, Northern Zhou, AS 557 – 581.
Dog, Eastern Han, AD 25 – 220, Pottery – aardewerk.
Persoonlijk vind ik het geweldig dat ik een serie foto’s gemaakt heb
en als je dan ziet hoeveel periodes uit de Chinese geschiedenis hier
vertegenwoordigd zijn, dan is dat ongelofelijk!
Mr. Bean moment vanuit Shanghai
Er is een scene van Mr. Bean die ik erg leuk vind.
De scene is eigenlijk leuk en triest tegelijk.
Chaplin humor, de betere humor wat mij betreft.
Je ziet Mr. Bean in een restaurant zitten, alleen aan tafel.
Hij is druk bezig een aantal kaarten te schrijven, stopt ze in een envelop
en plakt die vervolgens dicht.
Hij legt ze aan de rechterkant van zijn tafel.
Als hij klaar is kijkt hij even een andere kant op en
even later ‘ontdekt’ hij de stapel kaarten.
Volledig verrast opent hij de kaarten en is blij met alle
verjaardagswensen die hij heeft gekregen (van zichzelf).
In Nanjing bezocht ik met mijn oud-collega het eerste Ming
grafmonument. Het is het enige keizerlijke grafmonument
in de zuiderlijke hoofdstad van China. Alle andere graven van
Ming keizers zijn in de buurt van Beijing (de noordelijke
hoofdstad) te vinden. Die bezocht ik zeven jaar gelden.
Het grafmonument ligt in een parkachtig landschap met een
aantal toeristische attracties.
Vanuit het park heb ik op 22 september een kaart verstuurd
die vandaag 28 oktober is aangekomen.
Met een extra stempel omdat het een World Heritage Site is.
Hier is de datum en de stempel goed te zien.
De bok staat op zijn poten
Gisteravond heb ik nog even aan mijn bok gewerkt.
Het wordt een soort lessenaar waarop ik 1 letterkast
kan leggen. De letterkast moet dan op werkhoogte liggen
en de tafel met de proefpers moet onder de lessenaar passen.
De poten waren al gezaagd.
Wat een beetje tegenvalt is dat de steigerplanken
wel heel erg krom zijn. Maar het is gelukt.
Ik heb, net als alle andere verbindingen, de houten delen
aan elkaar gelijmd en met spijkers vast getimmerd.
Houtlijm tegen het blad en de draagconstructie.
Vervolgens timmer ik de poot aan het blad en aan de draagconstructie.
Hier zie je de eerste twee poten aan het blad vast zitten. Bij de volgende twee poten zal ik de afwerking pas later kunnen uitvoeren. De lijm moet eerst droog zijn.
De bok staat. De twee rechtse poten (die op de voorgrond van de foto) zitten hier nog niet aan de lessenaar vast. Dat is gisteravond nog wel gebeurd. Morgen wil ik dan nog extra versteviging aanbrengen tussen de poten onderling.
Aanlegsteiger lijkt gereed
De hebben zijn wat teruggedrongen en niets belemmert je meer
om over de steiger te lopen. Ook de trap lijkt op zijn plaats
te liggen.
Vandaag maakte ik vanaf de aanlegsteiger de volgende foto:
De poten voor de bok zijn gezaagd
Het idee is dat de bok schuin oploopt
uit twee steigerplanken ga ik de vier poten zagen die er voor
moeten zorgen dat het gewenste effect wordt bereikt.
Bovendien moet mijn proefpers er onder te rijden zijn.
Door onderhoud kan ik de foto’s niet uploaden naar Photobucket.
Update 27/10/2016:
De steigerplanken zijn niet helemaal recht afgezaagd. Dus daar moet eerst wat aan gedaan worden. Gelukkig zijn de planken lang genoeg.
Zo gaat dat mooi recht worden.
Dan teken ik de twee planken tegelijk af. Iedere plank levert een kleine en een grote poot op (en dan blijft er nog een stukje over).
Dus van de eerste plank is de korte poot gelijk goed op maat maar moet ik de langste nog op maat zagen. Bij de tweede plank is dat precies omgekeerd.
De vier poten zijn gereed. Eens gaan kijken of ik er vanavond nog iets aan kan doen.
Al vier hoefijzers ingebed in de bestrating
Dit weekend snapte ik voor het eerst de bedoeling:
de fontein wordt uitgevoerd en hoefijzervorm,
dat is ook het geval voor een paar bankjes.
Maar ook in de bestrating komen hoefijzers te liggen
die naar het standbeeld van Stadhouder Willem III wijzen.
De eerste hoefijzers liggen al mooi in de bestrating.
Door onderhoud kan ik de foto’s niet uploaden naar Photobucket.
Update 27/10/2016:
Turcksche boucken
Toen ik pas in Meermanno was zag ik in de winkel een mooi
boek te koop:
Arnoud Vrolijk, Jan Schmidt en Karin Scheper, Turcksche Boucken, De oosterse verzameling van Levinus Warner, Nederlands diplomaat in zeventiende-eeuws Istanbul.
Turcksche Boucken, De oosterse verzameling van Levinus Warner.
Dat kon ik niet laten liggen en ik heb het net uit.
Levinus Warner is een van oorsprong Duits geleerde die een belanngrijk
deel van zijn opleiding in Leiden genoot.
In 1638 meldt Levinus Warner zich in Leiden.
Naast Latijn en Grieks kreeg hij ook onderwijs in Hebreeuws,
Arabisch, Syrisch, Aramees en Perzisch.
Het niveau van al die talen is onduidelijk.
Al in Nederland kocht Levinus Warner zijn eerste oosterse handschrift.
Later als hij als Nederlands ambassadeur is aangesteld zal hij met
het verzamelen van manuscripten doorgaan.
Zijn omvangrijke bibliotheek (38 meter plankruimte)
laat hij bij zijn overlijden na aan de Universiteit van Leiden.
Daar is zijn verzameling nog steeds een belangrijk deel
van de collectie.
Het grootste deel van de verzameling van Levinus Warner wordt gevormd
door handschriften in het Arabisch – de cultuurtaal van de Islamitische wereld.
Handschriften in het Perzisch vormden ook een groot deel –
Perzisch de literaire taal in het oostelijke deel van de Middellandse Zee gebied
(de Levant), gevolgd door teksten in het Osmaans-Turks (de bestuurstaal).
Turcksche Boucken verschijnt bij de tentoonstelling in Meermanno
met dezelfde naam die loopt van december 2012 tot maart 2013.
Een hoofdstuk ‘Het maken van boeken’, geschreven door Karin Scheper
staat stil bij aspecten die nog niet goed onderzocht zijn.
Leuk is dat ze dit recht probeert te zetten in een boek van haar hand
dat in 2015 verscheen. Dat was ik toevallig ook al aan het lezen:
Karin Scheper, The Technique of Islamic Bookbinding – Methods, Materials and Regional Varieties. Een prachtig boek maar wel een tikkeltje moeilijker dan het makkelijk te lezen boek over Levinus Warner.
Bok
Een tijdje terug heb ik twee letterbakken met loden letters gekocht.
Voor mijn eigen private press.
Kort daarvoor kocht ik een proefpers. Daar heb ik een tijdje terug
een tafel voor gemaakt.
Nu nog een oplossing voor de letterbak.
Inderdaad, letterbak. Want een van de twee bakken is slechts voor
een deel gevuld. Die ga ik samenvoegen.
Het lettertype is Gill, een letter ontworpen door Eric Gill.
Wikipedia:
Arthur Eric Rowton Gill (22 februari 1882 – 17 november 1940) was een Engelse beeldhouwer, letterontwerper en ontwerper van uithangborden.
Leven en werk
Gill werd geboren in Brighton. De familie Gill verhuisde in 1897 naar Chichester, waar hij de Technical and Art School bezocht. In 1900 startte hij in Londen een praktijkopleiding architectuur bij W.D. Caroe. Hij bezocht ’s avonds een opleiding tot steenbeeldhouwer aan het Westminster Technical Institute en een opleiding kalligrafie aan de Central School of Arts and Crafts.
Gill werd in deze periode sterk beïnvloed door Edward Johnston, de ‘vader’ van de moderne kalligrafie en schepper van de belettering van de London Underground. In 1903 stopte Gill zijn studie architectuur en begon zijn carrière als letterontwerper en beeldhouwer.
Ontwerper
Gill was ontwerper voor de Golden Cockerel Press en runde samen met zijn zwager een eigen drukkerij, Hague & Gill.
Zijn bekendste letterontwerpen zijn door Monotype gefabriceerd, maar Gill ontwierp ook speciaal voor drukkerijen.
Het lettertype Gill Sans is zijn beroemdste creatie, en is sterk geïnspireerd op de London Transport belettering van zijn meester Johnston. Andere bekende lettertypes van Gill zijn Perpetua en Joanna.
Nu heb ik het volgende idee.
Ik maak een soort lessenaar. Groot genoeg om de letterbak te dragen.
Ik maak hem iets hoger dan het tafeltje en de proefpers.
Als ik ze dan niet gebruik nemen ze samen de plaats van 1 in.
Gisteren even hout gehaald en vandaag begonnen met het blad.
Dat is inmiddels gereed. De poten moeten er nog onder.
Hopelijk heb ik daar zaterdag tijd voor zodat ik aan mijn
eerste drukwerk kan gaan beginnen: een soort letterproef.
Vanavond laat Photobucket het afweten.
Zij hosten mijn afbeeldingen maar ze zijn in onderhoud.
Daarom kan ik de foto’s niet uploaden en aan jullie tonen.
Daar moet je dan nog even op wachten.
25/10/2016: update met foto’s.
Dit is de plaat waaruit ik het lessenaarblad wil gaan maken.
Het uitzagen van het blad was eenvoudig.
Nu ga ik onder het blad een kleine constructie plakken en vasttimmeren om straks de poten van de lessenaar er aan te kunnen bevestigen.
Daarbij laat ik aan de zij- en achterkant van het blad ruimte vrij om daar de poten (van steigerhout) aan te kunnen bevestigen.
Eerst de ribben aan de zijkant. Dan pas ik de achterzijde en voorzijde af om die ook te zagen, schuren en bevestigen.
Even alles op een rijtje zetten.
Aan het blad en aan elkaar bevestigen. Van alle spijkers die ik heb gebruikt ging er maar 1 fout. Voor mij is dat een prestatie.
Zo, het blad van de lessenaar is gereed. Aan de voorkant heb ik het hout bewust kleiner gehouden dan aan de zij- en achterkanten. Aan de voorkant komt er geen poot en er moet voldoende ruimte overblijven om de tafel met de proefpers er onder te kunnen rijden. So far, so good.
