Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

De laatste loodjes (voor wat betreft het drukken)

De titel is niet helemaal waar.
Maar voor het drukwerk aan mijn boek klopt het wel.
Na veel weken zetwerk, zijn alle teksten van het
laatste verhaal gereed.
De laatste loodjes slaan dan op het drukken van de tekst.
Daar is deze week mee begonnen en we maken dit
over twee weken af.
Nu kunnen de pagina’s, die aan 1 kant bedrukt zijn, drogen.

 photo WP_20170221_005LayOutOntwerpLaatstePaginas.jpg

Het begon deze week in de FutureDome. Daar heb ik met kopietjes van de drukproeven een ontwerp gemaakt waarbij duidelijk wordt welke teksten waar op de twee pagina’s moeten komen. De pagina’s samen vormen een katern.


 photo WP_20170222_002.jpg

Een maal in het Nederlands Drukkerij Museum, op woensdag, hebben we de laatste correcties doorgevoerd op de teksten en die konden vervolgens naar de pers.


 photo WP_20170222_003NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeurDeopbouwVanEenPaginaOpDeKorrexProefpers.jpg

Het opbouwen van de pagina’s is dan nog een heel werk. Een heel precies werk. De letters vallen gemakkelijk om, ook als ze goed opgebonden zijn. Vervolgens moet de tekst goed op het papier gepositioneerd worden. Dat is waar voor de marges aan de zijkanten, boven en onderkant. Maar ook voor de ruimte tussen de twee tekstblokken.


 photo WP_20170222_004NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeur.jpg

De grootte van de zetsels is afhankelijk van de grootte van de galei waar ze op opgeslagen lagen. Dat had misschien wel anders gekund maar dan had het ontwerp eerder gereed moeten zijn. Daarom moeten we de zetsels op de pers nog even opnieuw verdelen en eventueel weer opbinden en wegleggen om later te verwerken. Twee vrijwillewgers van het Nederlands Drukkerij Museum voeren alle werkzaamheden uit. Ik sta erbij kijk en weet hoe de teksten in elkaar zitten. Ik ben de vraagbaak.


 photo WP_20170222_005NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeur.jpg


 photo WP_20170222_006NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeur.jpg

Zowel bladzijde 1 en 8 als 3 en 6 zijn afgedrukt. De andere bladzijdes gaan op de achterkant volgen.


 photo WP_20170222_007NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeur.jpg

De drukker in actie!


Stormschade in Breda

Van het station naar huis zie ik maar een klein stukje van Breda
maar vanavond zag ik op twee plaatsen stormschade.
Bij de cadettenflat lag er op de bovenste verdieping een ruit uit.
Hier en daar leek nog een stuk glas in de sponning te zitten.
Twee cadetten attendeerden voorbijgangers erop niet te dicht
langs de flat te lopen (op het Kasteelplein).
Of iemand het raam had geopend en de wind onderschat heeft
of dat er iets anders was weet ik niet.

In het park lag een flink stuk van een van de bomen zomaar
op het pad:

 photo WP_20170223_001StormValkenbergBreda.jpg

Boom deels geknapt in het Valkenberg in Breda.


 photo WP_20170223_002StormValkenbergBreda.jpg

Het lijkt erop alsof de plaats waar de tak en de stam verbonden waren, niet helemaal ongeschonden was op het moment dat de storm vandaag begon. Maar toch jammer.


Nanjing in de avond

Nanjing is de eerste hoofdstad van de Ming dinasty.
Dat is natuurlijk al heel lang geleden.
Misschien ken je het onder de naam Nanking.
Er wonen tussen de 7 en 8 miljoen inwoners.
Afgelopen september was ik er met een Chinese vriend
twee dagen. In de avond van de eerste dag
zijn we naar een populair plein gegaan met daarom heen
veel winkelstraten met veel restaurants.

 photo DSC_0682Nanjing.jpg

China zet behoorlijk in op lokaal toerisme en het vermaak voor de Chinezen.


 photo DSC_0685Nanjing.jpg

Brood en spelen? Naar het verleden verwijzen maakt onderdeel uit van het gevoel overbrengen naar de Chinezen dat het goed gaat met China. Dat ze op de goede weg zijn..


 photo DSC_0686ConfuciusTempel.jpg

Het was er druk maar heel relaxed en heel goed toeven was het in de Confucius tempel.


 photo DSC_0687.jpg


 photo DSC_0688BronzenBeeldConfucius.jpg

Dit is een enorm bronzen beeld van Confucius. Dit is een filosoof maar er worden voor hem ook tempels opgericht.


Bronze sculpture of Confucius.
Named as Qiu and styled as Zhongni.
Confucius was born in Zouyi, State Lu,
during the Spring-Autumn Period.
As the founder of Confucianism, Confucius was regarded as the greates thinker, educator and statesman in Chinese history.
The bronze sculptire of Confucius, 4,18 meters high and 2.500 kilograms in weight, was erected on January 8, 1993.
Is is the highest bronze sculpture of Confucius in China so far.

Wikipedia:

Confucius (Latinisering van het Chinees: letterlijk “Meester Kong”). Geboren in Qufu, 551 v.Chr. – aldaar, 479 v.Chr.
Confucius was een denker en sociaal filosoof uit het oude China, lang vóór de vorming van het Chinese keizerrijk tijdens de Periode van Lente en Herfst en wordt gezien als “Wanshishibiao”, een voorbeeld voor alle leraren.
Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu in de tegenwoordige provincie Shandong.
In de Gesprekken van Confucius (Lunyu) zijn 499 uitspraken die Confucius zou hebben gedaan, bewaard gebleven.

 photo DSC_0692Confucius.jpg


 photo DSC_0693.jpg


 photo DSC_0699ConfuciusInDachengHall.jpg

In de tempel liggen meerdere ruimtes achter elkaar. Sommige zijn overdekt, andere niet. Hier zie je een schildering van Confucius Dacheng Hall.


 photo DSC_070Tempelbinnenplein.jpg

Een binnenplein van de tempel.


 photo DSC_0700BinnenpleinVandeTempel.jpg


 photo DSC_0703Tempeldaken.jpg


 photo DSC_0705SpeciaalGebouwVoorGroteKlok.jpg

Op een van de binnenpleinen is een speciaal gebouw voor een enorme bel.


 photo DSC_0708DraagstoelBed.jpg

Naast het filosofische of religieuze element waren er ook voorwerpen te zien die te maken hadden met het heel strenge examensysteem. Maar ook andere historische voorwerpen zoals dit bed of is het een draagstoel?


 photo DSC_0708DraagstoelBed Detail.jpg

Detail.


 photo WP_20160918_002WoodCarvingOfLoyaltyFilialPietyIntegrityAndRighteousnessQingDynastyDetail.jpg

Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail). Dit houtsnijwerk zal achter een plastic bescherming.


 photo WP_20160918_003WoodCarvingOfLoyaltyFilialPietyIntegrityAndRighteousnessQingDynastyDetail.jpg

Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail).


 photo DSC_0710SpiekSokken.jpg

Dit waren spieksokken. Volgens de toelichting bij deze sokken zijn ze volgeschreven door de studenten die er niet zeker van waren dat ze gingen slagen voor hun examen. Ik vind de sokken nogal groot en opvallend.


 photo DSC_0711TweeExemplarenVanDeAnalectGeschriftVanConfuciusQingDynasty.jpg

Twee exemplaren van de Analect, geschrift van Confucius, Qing Dynasty.


 photo DSC_0712Klok.jpg


 photo DSC_0718NanjingByNight.jpg


 photo WP_20160918_004AantalMensenGroepenVoorJe.jpg

Toen gingen we nog eten. Op dit bord kun je zien of en wanneer je ongeveer aan de beurt komt/bent. Het geeft de grootte van de beschikbare tafels aan en het meest recente nummer dat er kqan gaan eten. Bijzonder systeem.


 photo WP_20160918_006.jpg

Uiteindelijk kwamen we wel aan een tafeltje en hebben we er uitstekend gegeten.


 photo WP_20160918_007SfeerVanEenOudChineesEethuisWordtHierGeimiteerdDoorRestaurantKetenOpenKeuken.jpg

Een restaurant met de sfeer van een oud Chinees eethuis met een open keuken.


 photo WP_20160918_008SfeerVanEenOudChineesEethuisWordtHierGeimiteerdDoorRestaurantKeten.jpg

In werkelijkheid betreft het een keten van Chinese restaurants, heel modern georganiseerd. Heel effectief en lekker.


 photo WP_20160918_009DatZijnTeentjesKnoflook.jpg

Dat zijn inderdaad teentjes knoflook tussen het groen. Smaakten goed.


 photo WP_20160918_011NanjingByNight.jpg

Nog een korte wandeling.


 photo WP_20160918_012SpeciaalDessert.jpg

Op het laatste adres dit desert. De gelegenheid was een soort verzameling eettentjes die voor de gasten samen een zitruimte hadden. Je kon als gast dus van keuken naar keuken lopen. Er eten bestellen en vervolgens bediend worden door de verschillende ondernemenrs aan een tafel.


 photo WP_20160918_014SpeciaalDessert.jpg

Wat een fantastische dag!.


Open dag FutureDome

Afgelopen zaterdag waren familieleden op bezoek in de FutureDome.
Een open dag in een voormalige gevangenis.
Ik wilde de mensen mijn werkplaats laten zien maar hen ook vragen
mee te werken aan een klein boekje dat ik ga maken.
Daarvoor wil ik hun handschrift hebben.

dus ik ben begonnen de pagina’s van het boekje voor te bereiden.
Uitgangspunt is een product van de middeleeuwse boekbinderij
De Papieren Eenhoorn.
Ze hebben een boekje uit 1498 omgewerkt naar een doe-het-zelf-pakket.
Met dat pakketje ben ik bezig maar tegelijkertijd maak ik een eigen versie.

De bladen zijn rechthoekig met bovenaan een driekhoekje als uitsteeksel.
Ik wil een kader op dat blad om wat meer kleur op het blad te krijgen
en om weer eens een snelle lino opdracht voor mezelf te maken.

 photo WP_20170217_001LinoMetRegenjas.jpg

Hier zie je de uitgesneden lino met een ‘regenjasje’ aan. Ik wil graag dat bij deze lino er geen verf buiten het kader of in het kader komt. Daarom maak ik van papier een mal die ik aanbreng op de lino voordat is de inkt aanbreng.


 photo WP_20170217_002LinoVastgelijmdOpOndergrond.jpg

Dit is de lino. Het is gesnedne uit een kurkvloer. Daar kun je heel snel in snijden omdat het zo zacht is. Dat is natuurlijk gelijk ook iets waar je mee op moet letten. Daarnaast brokkelt deze lino sneller af dan de traditionele linoleum. Je ziet onderaan rechts bij de staande lijn dat er aan de binnenkant een stukje is afgebrokkeld. Hier zie je dat ik de lino vastplak op een ondergrond zodat wanneer ik hem onder de pers schuif er niets kan verschuiven. Het helpt me ook om het papier beter te positioneren.


 photo WP_20170217_003LinoEnAfdruk.jpg

Lino met afdruk.


 photo WP_20170217_004.jpg

Ik heb mijn gasten drie varianten voorgelegd: papier zonder kader, met een rood of een blauw kader.


Nu ging een van mijn gasten in de middag deelnemen aan de
Carnavalswandeling in Breda.
Laten die ook het voormalige koepelcomplex aandoen.
Dus een gast is afgelopen zaterdag twee maal te gast geweest
in de FutureDome.
Daar werden de volgende foto’s gemaakt:

 photo V__1943FutureDomeKoepelCarnavalswandeling20170218.jpg

Blijkbaar was er een optreden van een Elvis imitator. Je mag raden wat hij zong: Jailhouse Rock.


 photo V__C399FutureDomeKoepelCarnavalswandeling20170218.jpg

De sfeer zat er in de middag dus ook goed in.


India-boeken gereed

De twee India-boeken waar ik al een tijd terug
aan begonnen was, zijn deze week gereed gekomen.
De bedoeling is boekjes, bonnetjes, tickets, kaartjes,
rekeningen enz op te slaan. Per dag. In steeds andere enveloppen.

 photo WP_20170216_002IndiaBoekenZijnAf.jpg

India-boeken. Van Bhopal naar Amritsar.


Koppermaandagprent

Binnenkort volgt er een mooiere foto.
De koppermaandagprent van dit jaar ligt in mijn werkplaats
onder bezwaar recht te worden.
Ik maakte vandaag een foto terwijl gereedschap de prent recht houdt.
De prent is van het Nederlands Drukkerij Museum.
Het ontwerp met een tekening van Fiep Westendorp is van
Wietske Lute. Heel mooi!

 photo WP_20170215_007KoppermaandagprentFiepWestendorpNederlandsDrukkerijMuseumWietskeLute.jpg

Aanleiding is de viering van de 100ste geboortedag van de beroemde en geliefde illustrator Fiep Westendorp. De prent is gemaakt door het Nederlands Drukkerij Museum dat de traditie van koppermaandag en de bijbehorende prent al weer jaren in ere houdt.


Prachtige handzetterij

Het Nederlands Drukkerij Museum heeft een mooie
collectie historische machines die in het museum, werkend,
te zien zijn. Echt een unieke belevenis.
Maar het mooiste deel van het museum vind ik
de handzetterij.
Heel compleet van inrichting en voorzien van alle kennis en kunde
die je maar kunt wensen in de vorm van de verantwoordelijke handzetter.
Vanochtend was ik er en maakte de volgende foto’s:

 photo WP_20170215_003.jpg

Hier is de handzetter aan het werk om mijn laatste stukken tekst, die net gecorrigeerd zijn, nog een keer af te drukken op een proefpers. Ik kan ze dan rustig nog een keer laten lezen voordat we volgende week de tekst definitief gaan drukken. Alle teksten voor mijn boek zijn dan gereed.


 photo WP_20170215_004.jpg

Hier zie je de zetbokken en kasten gevuld met allerlei lettertypes, interlinies, regletten, sluitstukken, clichés en wat je maar kunt bedenken. Tot aan perkament en een veer toe!


 photo WP_20170215_005.jpg

Vulwit, nog meer lettertypes, dresseergereedschap, te veel om op te noemen.


Wilt U graag

 photo WP_20170212_001WiltUGraagHetUrinoirAfspoelenNaGebruikDankUWel.jpg

Wilt u graag het urinoir afspoelen na gebruik dank u wel.


Soms is taal prachtig.
En soms zijn problemen met taal ook heel mooi.
Zie hierboven een bord dat hangt in een toilet
van een restaurant in Breda.
Het bord hangt er al lang.
Ik vergat steeds mijn telefoon mee te nemen om het
op de foto te zetten.
Maar gisteravond was het dan zo ver.
Google translate in combinatie met goede bedoelingen
leveren dit wat vreemde maar tegelijk mooie bord op.

Kunstvaria

Het was al weer even geleden.
Maar vandaag weer een kunstvaria.

 photo AgnoloBronzinoStSebastianca1528-1529OilOnWood.jpg

Agnolo Bronzino, St Sebastian, circa 1528 – 1529, oil on wood.


 photo CharlesHosseinZenderoudiDje-Dha-Djou1975.jpg

Een fantastische combinatie van tekst en een schilderij. Iraans. Charles Hossein Zenderoudi, Dje-Dha-Djou, 1975.


 photo KangraRasikapriyaFolio48SchoolOfPurkhuKangraCirca1810.jpg

School of Purkhu, Kangra Rasikapriya, folio 48, Kangra, circa 1810.


 photo KarelAppelUntitled1948GouacheTemperaAndPencilOnPaper.jpg

Karel Appel, Untitled, 1948, gouache, tempera and pencil on paper.


 photo KhasarpaniAvalokiteshvaraParcel-GiltBronzeTibeto-ChineseQianlongPeriod1735-1796.jpg

Khasarpani Avalokiteshvara, parcel-gilt bronze, Tibeto-Chinese, Qianlong period, 1735 – 1796.


 photo LynetteYiadom-BoakyeAPassionLikeNoOther2012OilOnCanvas.jpg

Lynette Yiadom-Boakye, A passion like no other, 2012, oil on canvas.


 photo NataliaGoncharovaTheCyclist1913.jpg

Natalia Goncharova, The cyclist, 1913.


 photo NatanAltmanPortraitOfThePoetAnnaAkhmatova1914.jpg

Natan Altman, Portrait of the poet Anna Akhmatova, 1914.


 photo RaphaelLamentationOverTheDeadChristAbout1503-1505OilOnPoplarPanel.jpg

Raphael, Lamentation over the dead Christ, about 1503 – 1505, oil on poplar panel.


 photo RembrandtHarmenszoonVanRijnTheUnconsciousPatientSmellCa1621-1626OilOnPanel.jpg

Rembrandt Harmenszoon van Rijn, The unconscious patient ook wel genoemd: Smell (ruiken), circa 1621 – 1626, oil on panel.


 photo Zhenwu16thCenturyBronze.jpg

Zhenwu, 16th century, bronze.


Bedrijvigheid in de cel: artikel in Trouw

 photo DSC_1897BedrijvigheidInDeCelTrouw20170211.jpg

In Trouw staat afgelopen zaterdag een paginavullend artikel over de FutureDome in Breda. Het artikel is geschreven door Carl Mureau. De foto’s zijn van Merlin Deleman. 11/02/2017.


Voortgang werkplaats

Gisteren de tijd genomen mijn twee letterkasten samen te voegen tot een.
De getekende kapitalen (hoofdletters met accenten als Ă, Ü) uit
de letterkast gehaald (wanneer gebruikt he die nou) en vervangen
door dezelfde letters maar dan in onderkast (de kleine letter variant).
Naast deze wijziging nog een paar andere dingen verandert zodat
de letterkast in de basis precies is ingericht zoals een
Nederlandse zetkast ingericht moet zijn.

Wikipedia:

Kapitaal, grote letter of bovenkast is in de typografie de naam voor wat in de volksmond hoofdletter heet. Kapitalen zijn het tegenovergestelde van de onderkast (de kleine letters). De kapitaal komt het meest voor als hoofdletter: aan het begin van een naam en aan het begin van een zin. Maar kapitalen worden ook gebruikt in afkortingen (bijvoorbeeld DNS of DHCP). Een kapitaal is dus niet per definitie een hoofdletter, maar een hoofdletter is wel altijd een kapitaal.

Het kapitaal-schrift stamt al uit de tijd van de Romeinen voor het begin van de Gregoriaanse jaartelling. Op vele plaatsen zijn de teksten te vinden, een beroemd voorbeeld is de zuil van Trajanus. De oorsprong gaat echter nog verder terug op het alfabet van de Grieken, die zelf weer schatplichtig waren aan de Phoeniciers.

De Romeinse kapitalen bleven vele eeuwen behouden in de vele inscripties in steen, op graven, steles en monumenten. Tijdens de Renaissance werd teruggegrepen op de vele oude voorbeelden die de Venetiaanse lettersnijders om zich heen zagen om hun kapitalen vorm te geven.

De naam “bovenkast” stamt uit de tijd dat loden letters werden gebruikt om teksten te drukken. De letter van een corps werd gewoonlijk in twee letterladen weggeborgen, de bovenste lade bevatte de kapitalen, de onderste lade de “kleine” letters. Op deze manier werd “bovenkast” uiteindelijk synoniem aan “kapitaal”. Gelijk zo werd “onderkast” synoniem aan “kleine letter”.

Even verder staat:

de “getekende” letters. Dat wil zeggen: alle letters, hoofd-letters en kleine letters met een teken of accent

De volgende website geeft een overzicht van letterkasten
in de diverse landen om ons heen.
Je zult daar zien dat er niet 1 Nederlandse lay-out voor
letterkasten zijn maar meerdere.

Website David Bolton

 photo WP_20170211_012.jpg

Dat betekent dat een aantal letters in zelfgemaakt envelopjes in een la gaan. Klaar om te gebruiken maar niet direct vanuit de letterkast.


 photo WP_20170211_013JongeSikhInGoudenTempelAmritsar.jpg

Daarnaast heb ik de foto die ik op canvas heb laten aanbrengen, geplakt op een stuk karton zodat het dadelijk de voorkant kan worden van de set van twee boeken over India. Jonge Sikh in de Gouden Tempel in Amritsar.

Deze foto’s ontroeren

Los van al het geschreeuw van sommige politici en bange burgers
in het vluchtelingendebat, ontroeren de volgende foto’s mij.
De FutureDome in Breda was eerder De Koepel in Breda en
een tijd lang ook AZC.
Los van wat je vindt van het vluchtelingenbeleid in Nederland,
in Europa of waar dan ook, deze foto’s ontroeren.
De muren van het voormalige AZC spreken.
wie de schilderingen gemaakt hebben weet ik niet,
de namen zeggen me zo niets.
Maar de kleuren, de boodschap,…

 photo WP_20170211_005.jpg


 photo WP_20170211_006.jpg


 photo WP_20170211_007.jpg


 photo WP_20170211_008.jpg


 photo WP_20170211_009.jpg


Sneeuw in de FutureDome, gisteren en vandaag

Het Koepelcomplex in Breda ziet er anders uit
als het gesneeuwd heeft.
Omdat we niet zoveel sneeuw meer zien de laatste
jaren heb ik nog even de kans gegrepen.

 photo WP_20170210_005.jpg

Luchtplaats 4.


 photo WP_20170210_006.jpg

De grote buitenmuur.


 photo WP_20170211_001.jpg

Een bushalte (?) tussen de verschillende gebouwen in het complex.


 photo WP_20170211_002.jpg

In de verte de koepel. Dit hoort allemaal bij het Koepelcomplex/FutureDome.


 photo WP_20170211_003.jpg

Achter de muur de gebouwen van het Chasseveld. De UWV zit daar nu bijvoorbeeld.


 photo WP_20170211_004.jpg

Zo ziet het er wel erg somber uit.


Letterverhuis

Twee letterbakken heb ik al weer een paar maanden geleden gekocht.
Een van die twee zat nog steeds in zijn verpakking.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet welke letters er precies inzitten.

 photo WP_20170210_002Letterverhuis.jpg

Al snel blijkt dat de letters er in zitten volgens het model van een normale Nederlandse letterkast.


 photo WP_20170210_003.jpg

De letters had ik allemaal al op een of twee na. Daar ben ik blij mee en ik heb nu ook veel meer letters van de belangrijkste (e, d, enz).


 photo WP_20170210_004Letterverhuis.jpg

Dit ga ik morgen afmaken. Intussen ben ik ook druk bezig met de kaft van een serie van twee boeken voor kaartjes, rekeningen enz van de reis Bhopal – Amritsar. Hopelijk is dat morgen gereed. De voorkant (foto op canvas) ligt nu onder bezwaar te drogen (1e lijmbeurt). Die moet morgen nog afgewerkt worden.


Creatieve woensdag

Ben afgelopen woensdag weer met mijn lino’s bezig geweest.
Voor 4 letters in drie kleuren, snij ik 12 lino’s.

 photo WP_20170208_003.jpg

Het woord is HOND.


 photo WP_20170208_004.jpg

Een van de lino’s voor de letter N.


 photo WP_20170208_005.jpg

Dit is een testafdruk met groene inkt op toiletpapier. Dat was aanwezig en kost niets. Even gedaan om te zien of de gutslijnen niet vol zouden lopen. Dat was gelukkig niet het geval.


 photo WP_20170208_006.jpg

Voor de letter N een bescheiden floraal element.


 photo WP_20170208_007.jpg

De stand van woensdag.


Wafaa Bilal: 168.01

 photo WP_20170206_002WafaaBilal2016.jpg

Waar 168.01 precies voor staat weet ik niet. Maar ik herinner me de boeken in de bibliotheek nog goed. Ik heb er zelfs in mijn boekenkast staan. Het nummer doet me denken aan het nummeringssysteem van een bibliotheek. Overigens geeft hij in de Engelse tekst uitleg waar de naam vandaan komt maar ik snap de betekenis van de woorden maar begrijp toch niet waar het getal precies voor staat.


Wafaa Bilal is geboren op 10 juni 1966.
Hij is een Iraaks-Amerkaans kunstenaar,
voormalig professor aan de School of the Art Institute in Chicago
en nu associate professor op de Tisch School of the Arts
in New York University.
Grote kans dat hij nu de VS niet meer zou inkomen.

Zijn bekendste werk heet Domestic Tension,
een performance waarbij hij een maand lang in een kunstgallerie woont
terwijl hij met paintballs beschoten kan worden door internet gebruikers
die hem kunnen zien via een webcam.
‘Domestic Tension’ is vetaald Huiselijke spanningen.

In 2016 had hij een project onder handen met de naam 168.01.

Het project bestond uit een tentoonstelling waarbij de kijkers
gevraagd werden een geldelijke bijdrage te leveren
aan het plan om de Kunstacademie
van de Universiteit van Bagdad te voorzien van nieuwe boeken.
De titels werden bepaald door de faculteitsmedewerkers
van de Universiteit van Bagdad.

Boeken uit eigen collectie of boeken bestellen
uit een speciale lijst bij Amazon kon ook.
De universiteit verloor in 2003 zo’n 70.000 boeken
(de hele collectie) in een brand die aangestoken was
door plunderaars.
Om de tentoonstelling mogelijk te maken had Bilal
geldschieters nodig en daarom
startte hij een Kickstarter campagne
waar ik aan heb deelgenomen.
Als tegenprestatie kreeg ik een van de boeken
die in de tentoonstelling zijn gebruikt.
De tentoonstelling toonde een witte bibliotheekkast met witte boeken:
witte stofomslagen, witte kaften en witte bladzijden.

 photo WP_20170206_003.jpg

De tentoonstelling(en) is voorbij en vandaar dat ik kort geleden mijn boek ontving.


January 30 – April 10, 2016: The Art Gallery of Windsor, Ontario, Canada.

During the invasion of Iraq in 2003, the College of Fine Arts at the University of Baghdad lost their entire library due to looters who set fire to the collection.
More than 70,000 books were destroyed.
Over thirteen years later, students at the college still have few remnants from which to study.
In 168:01, an installation of an austere white library at the Art Gallery of Windsor serves as both a monument to the staggering cultural losses endured throughout Iraq’s history
as well as a platform for its potential rebirth.
Comprised of a series of white shelves filled with blank tomes, the library doubles as a system of exchange connecting its physical and virtual visitors in Canada and beyond to the College of Fine Arts in Iraq.
Aimed at restoring its lost archives, 168:01 positions viewers as potential donors whose contributions fund educational texts from a list compiled by faculty members.
As the installation accrues donations, the white library replaces the blank tomes with books from the faculty wishlist, becoming saturated with knowledge.
Select donors receive the blank tomes in return for their contribution.
At the end of the exhibition, all donated books are to be shipped to the College of Fine Arts, beginning the process of rebuilding.

Iraq has a long history of such cultural destruction.
During the Islamic Golden Age in the 13th century, an invading Mongol army set fire to all the libraries of Baghdad, including the famed House of Wisdom,
or Bayt al-Hikma.
Legend describes the invaders throwing the Bayt al-Hikma’s entire library into the Tigris River to create a bridge of books for their army to cross.
The pages bled ink into the river for seven days,
at the end of which the books were drained of knowledge.
The first minute after grief becomes the starting point from which 168:01 takes its name—signaling the struggle to move forward and the beginning of a cross-cultural encounter
between individuals contributing to a globally distributed effort to rebuild anew.

 

Wafaa Bilal: 168:01 is curated by Srimoyee Mitra, Curator of Contemporary Art, Art Gallery of Windsor.
This exhibition is organized and circulated by the Art Gallery of Windsor, Canada.


 photo WP_20170206_004.jpg


 photo WP_20170206_005.jpg

Ik hoef niet uit te leggen dat ik het een prachtig initiatief vond. Nu de tijden er niet beter op worden breng ik het project nogmaals onder de aandacht.


Nanjing: Presidential Palace

In Nanjing is een groot complex dat origineel een keizerlijk paleis
van de Ming dynastie bevatte.
Door allerlei omstandigheden (oorlog) zijn er steeds nieuwere complexen
op die plaats komen te staan. Ook restauraties en reconstructies dragen bij
aan hoe het er vandaag uitziet.
Laten we een kijkje nemen…

 photo DSC_0664SoortGroteKurketrekker.jpg

De dag begon in Shanghai. Mijn voormalige collega haalde met op met de auto. We gaan met een snelle trein naar Nanjing, dus eerst naar het station. In Shanghai vormt de snelweg bij een van de grote bruggen een soort kurketrekker.


 photo DSC_0665SoortGroteKurketrekker.jpg

Hier zitten we in dezelfde spiraal maar je ziet nu een van de steunpilaren van de brug waar we net over gekomen zijn.


 photo DSC_0666EenVanDeStationsInShanghaiSnelleTreinNaarNanjing.jpg

Dit is het stationsgebouw.


 photo DSC_0667PleinVoorStationShanghai.jpg

Dit is het plein voor het station. Het doet haast onwerkelijk aan.


 photo DSC_0669TheBriefIntroduction.jpg

In Nanjing aangekomen gaan we naar het hotel, we lunchen in een soort cafetaria. Restaurants hebben er niet altijd een gezellige uitstraling zullen we maar zeggen. We nemen er bijzondere dumplings die je eerst moet leegzuigen voordat je de inhoud kunt eten. Mijn kennis heeft het restaurant er speciaal op uitgezocht. De deegwaren zijn gloeiend heet. Je moet erg oppassen je lippen niet te verbranden bij het maken van het eerste gaatje. Na het eten gaan we naar het Presidentieel Paleis. Dit bord beschrijft wat de geschiedenis zoal gedaan heeft met deze plaats.


Ik herhaal hier de hele tekst van het bord.
Daardoor wordt de tekst doorzoekbaar.
Hieronder, na de tekst zal ik wat historische gegevens
herhalen in het Nederlands.

The brief introduction of the Presidential Palace
The building of the Presidential Palace is located Changjiang Road, Nanjing. Up to now it is over six hunderd years old.
It was constructed as the Marquis Guide’s Residence (de naam Marquis Guide wordt op veel web sites herhaald maar op het internet kan ik niet vinden wie dat precies is) and then Prince Han’s Residence in the early years of the Ming Dynasty.
It successively became the Jiangnan and the Liangjiang Viceroy’s Official Residence in the Qing Dynasty.
At the same time it was also a part of the place of the Super Intendent of Jiangning Imperial Silk Manufacture.
Emporer Kangxi and Qianlong used to take this building as temporary imperial palace during their inspection tours to the South of Yangzi River.

During the period of the Taiping Heavenly Kingdom, Hong Xiuquan erected a grandiose Heavenly King’s Palace on the ground.
Later, Zeng Guofan a famous viceroy reconstructed the Liangjiang Viceroy’s Official Residence here.
Lin Zexu, Zeng Guofan, Li Hongzhang, Zuo Zongtang, Zhang Zhidong and Duan Fang successively took the office of the Liangjiang Viceroy.

On January 1st 1912, Dr. Sun Yat-sen was sworn in as Provisional President here.
It successively bedame the Jiangsu Military Governor’s Official Residence, the Vice-President’s Palace and so forth in the following fifteen years.
In 1927, the Nanjing National Government was established and here became the office location.
During the Anti-Japanese War, this building served in turn as the Headquarters of the 16th Division of Japanese Troops, the Examination Yuan and other organisations under the Wang Jingwei’s Puppet Regime.
After the war, in may 1946, the National Governement returned to Nanjing, here became its office again.
In May 1948 Chaiang Kai-shek was elected President at the National Congress, the National government official residence was thus renamed the President Palace.
On April 23 1949, Nanjing was liberated.
The People’s Liberation Army occupied the Presidential Palace on April 24.

The Presidential Palace had served as the offices of Jiangsu provincial units from the liberation to 2000.
The preparation of the establishment of the Nanjing Historical Remains Museum of Chinese Modern History in the former compound of the Presidential Palace started from 1998.
After meticulously planning, restoration and reconstruction of years, it has formed the scale of today.

The scenic area of the Presidential Palace covers an area of more than 90.000 square meters.
It consists of three parts: the former Nationalist Government and the Presidential Government on the axis line;
the Office of the Provincial President Sun Yat-sen, Secretariat of the Provisional President’s Office, the Western Garden, Sun Yat-sen’s Former Residence and the General Staff Headquarters of the National Government in the west;
the Executive Yuan, the Tao (Shu) and Lin (Zexu) Memorial Temple, Stable and the Exhibition of the Historical Materials on the Liangjiang Viceroy’s Official Residence in the east.

The Presidential Palace has a large amount of pewrfectly preserved modern buildings with Chinese and foreign style. It also has unique, rich, historical and cultural atmosphere of the Republic of China.
Besides, it is famous for its beautifull scenery, precious antiques and historical materials.
Warmly welcome all distinguished guests both at home and abroad.

Kort samengevat:
In de Ming-tijd stond hier al een paleis.
Nadat de keizers hun intrek namen in Beijing werd het complex
door onderkoningen gebruikt die verantwoordelijk waren voor Zuid-China.
De keizers Kangxi en Qianlong gebruikten deze plaats als verblijf tijdens
hun inspecties van het zuiden.
Dan tijdens de Taiping opstand (Taiping Heavenly Kingdom) van 1851 tot 1864
werd het gebruikt door Hong Xiuquan. Hij wilde de bestaande dynastie
omverwerpen en stichtte daarom een koninkrijk in Nanjing en omgeving.
Daarna werd het weer het onderkomen van onderkoningen.
Op 1 januari 1912 wordt in dit complex Dr. Sun Yat-sen beedigd als president.
Dan zal vanaf 1927 Chiang Kai-shek proberen China onder controle
te krijgen vanuit Nanjing. Lange tijd heeft hij heel grote delen
van China onder zijn regering. Die regering was in dit complex gehuisvest.
In mei 1948 wordt Chiang Kai-shek dan president.
In 1949 (23 april) bezet het Volksbevrijdingsleger het complex en
Chiang Kai-shek gaat naar Taiwan waar zijn regering door hem wordt voortgezet.
Tot 1998 dient het dan als kantoorcomplex
waarna de restauratie en reconstructie begint.


 photo DSC_0670.jpg

Gevolg van dit alles is dat het complex heel uiteenlopende gebouwen in heel verschillende kwaliteit heeft.


 photo DSC_0672ChiangKai-shekOfficeHelaasBewogen.jpg

Zoals de werkkamer van Chiang Kai-shek. De foto is helaas bewogen.


 photo DSC_0673ChiangKai-shekOffice.jpg

Het bureau van Chiang Kai-shek.


 photo DSC_0674ChiangKai-shekOffice.jpg

Vergadertafels, bureaus van ambtenaren en ministers.


 photo DSC_0676ChiangKai-shekOffice.jpg


 photo DSC_0677TheTaoLinMemorialTemple.jpg

Maar ook de Tao / Lin Memorial temple.

 photo DSC_0678TheTaoLinMemorialTemple.jpg


The Liangjiang Viceroy Zuo Zongtang built the temple in the nineth year of the reign of the Qing Emperor Guangxu (1883) to preserve the memory of his predecessors Tao Shu and Lin Zexu.
The original temple was 200 meters away, to the southeast of the palace.
Is was moved and restored here in 2007.


 photo DSC_0679Stallen.jpg

Stallen.


 photo DSC_0680CentraleAs.jpg

Dit is een voorbeeld van de gebouwen op de centrale as van het complex.


Nanjing Metro

De laatste plaats die we op mijn korte bezoek aan
China bezochten was Nanjing. Een grote stad die een
belangrijke rol gespeeld heeft in de Chinese geschiedenis.
We reden met de auto naar een van de stations in Shanghai
en namen daar een snelle trein naar Nanjing.
In Nanjing gebruikten de verder de metro.

 photo WP_20160918_001Metro.jpg

In de metro in Shanghai is het vaak erg druk. Mijn oud-collega vertelde me dat hij soms niet in staat is om op het juiste station van zijn werk uit te stappen omdat te veel mensen in en uit de metro willen en de deurten dan gewoon dicht gaan. Dat heb ik gelukkig niet meegemaakt.


 photo WP_20160918_015ZoMoetJeGaanStaanInDeMetro.jpg

Men heeft in China (en ook in bijvoorbeeld Japan) speciale belijning op de vloer aangebracht die aangeven waar mensen dienen te gaan staan om sneller in en uit te kunnen stappen. Roger van Boxtel (NS) heeft aangegeven dit ook als middel tegen de problemen in het Nederlandse spoor te willen inzetten. Dat werkt wel in genoemde landen maar daar kan de trein heel precies stoppen zodat de deur bij de belijning uitkomt. Gezien andere prestaties van de NS vraag ik me af of dat niet te veel gevraagd is van de NS.


In een brief van Roger van Boxtel aan

Ministerie van Infrastructuur en Milieu
T.a.v. de Staatssecretaris
Mevrouw A.M. Dijksma

van 22 december 2015 stelt hij het volgende voor:

Beheersing drukte op specifieke stations;
beheersbaarheid staat ook op de drukste momenten van de dag voorop. Daarom verkennen wij op welke manier crowdmanagement kan helpen om reizigersstromen op enkele specifieke plekken beter te laten verlopen. Zie ook de ervaringen in Japan en de recente proeven met instapzones op de A2-corridor.

De brief is hier te vinden:
brief Roger van Boxtel

Eerste boek in de FutureDome

Al een tijd ben ik bezig met een boek dat alle
kaartjes, bonnetjes, treintickets, vliegtuigtickets,
toegangskaartjes, rekeningen enz, moet bewaren.
In het verleden fotografeerden ik ze allemaal en
ze kwamen op mijn blog terecht maar daarna gooide ik ze weg.
Het idee was om ze dit keer in een boek te bewaren
waarin de bonnetjes per plaats bij elkaar worden bewaard.
Daarvoor heb ik twee boeken gemaakt, beide met een kaft van
kurk. Maar geen traditionele rug. Dergelijke boeken kunnen
namelijk slecht met ongelijke paginadiktes omgaan.
In de winkel kun je boekringen kopen.
Die heb ik nu eens geprobeerd. het resultaat is een
soort ringband maar dan zonder de verbindende rug.
In het boek zitten enveloppen, gekocht of zelf gemaakt,
met een korte toelichting.

 photo WP_20170205_002HindustanTimesLucknow.jpg

Foto’s van de boeken volgen nog maar dit was een apart artikel wat we lazen in de Hindustan Times. De editie van Lucknow. Het vertelt van trainingen die in India gegeven worden aan roeiers en priesters. In het omgaan met toeristen. Doel is natuurlijk het toerisme te stimuleren.


 photo WP_20170205_004Patiala.jpg

Dit is de ‘envelop’ voor Patiala. Ik gebruik een zakje dat als verpakking heeft gediend voor sierraden. Niet uit India. Patiala is een plaats in de Punjab.


 photo WP_20170205_005Lucknow.jpg

De envelop voor Lucknow is gemaakt uit hetzelfde blad van de Hindustan Times als eerder genoemd artikel. Een advertentie voor huizen. Hoge prijzen voor de groeiende middenklasse en hoger. De randen van de envelop zijn verstevigd met stroken papier van een toeristenkaart van India. Het boek is net zo verschillend, afwisselend en druk als India zelf.