Nazomer in het Valkenberg in Breda. Rond 08:00 uur in de morgen. Prachtig toch?
Tagarchief: Valkenberg
Vueltakunstwerk?
In het Valkenberg staan bij een wat vreemd hek een aantal oranje fietsen. Geen idee wat ze er doen, wat de bedoeling is. Maar voor mij is het vandaag een Vueltakunstwerk.
Je zou denken dat er binnenkort een groot evenement is in Breda
Al een tijdje vinden er hier en daar wijzigingen plaats
in Breda en langzaam neemt het toe.
Maar nu kun je er niet meer om heen.
Op meerdere plaatsen verschijnen er bierwagens.
In het uitgangscentrum (en de haven) nemen
de versieringen toe. Vreemde doeken die waarschijnlijk
moeten lijken op shirts van renners.
Overal verschijnen er mobiele bars met om zich heen
vatten en kratten.
De Vuelta is in aantocht.
De paden in het Valkenberg worden nog eens extra schoongemaakt.
Misschien is dit bord al eerder aangepast maar ik zag het vandaag voor het eerst. Kasteelplein in Breda.
Had mijn vrouw maar één zo’n been
Heel regelmatig vallen nieuwe, bijzondere dingen op tijden
de dagelijkse wandeling.
Sinds een paar dagen gebruik ik een app van de Hersenstichting
om mijn wandelingen bij te houden.
Ik heb niets met de Hersenstichting maar vind wandelen leuk.
Maar heel fanatiek ben ik niet en wil ik ook niet zijn.
Twintig minuten per dag lopen, buiten de reguliere activiteiten
als boodschappen doen ed moet kunnen.
Vanochtend viel me het volgende op:
Breda, Valkenberg.
Het begin van de wegwerkzaamheden aan de JF Kennedylaan.
Vanmorgen zag ik dit been (nu na het bekijken van de foto denk ik: het kan ook een poot zijn van bijvoorbeeld een hert) op een elektriciteitshuisje en moest meteen denken aan Bomans en zijn ‘gesprek’ met Marlene Dietrich waarin hij zegt ‘Had mijn vrouw maar één zo’n been’.
Breda, Verlengde Mark, Markendaalseweg.
Dit leuke huis aan de Markendaalseweg is opgeknapt en is er enorm op vooruit gegaan. Nu valt me de datum op: ‘Anno 1796’.
Dit is een screenshot van de app. Ik zou dit niet laten zien als ik niet op nummer 1 stond. Overigens was dat maar kort want mijn directe concurrent heeft later vandaag gelopen. We staan nu gelijk.
Deze foto maakte ik niet tijdens mijn wandeling maar kort daarna. Breda, weekmarkt op dinsdag, ochtendritueel.
Om niet te vergeten
Dit is de stam van de Vrijheidsboom die ontworpen is door Jennifer Tee. Het is een eerbetoon aan Artikel 1 van de grondwet. Dat artikel is nu nog actueler dan anders.
Het is een boom met veel takken, grote, kleine, dikke en dunnen, met bladeren en zonder, met vogels of met een eekhoorn. Dat is de kern van artikel 1.
Voor degene die de tekst van Artikel 1 niet (helemaal) kennen ligt vlak bij de Vrijheidsboom een plaquette die de tekst bevat.
Allen die zich in Nederland bevinden
worden in gelijke gevallen
gelijk behandeld
Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging,
politieke gezindheid, ras, geslacht
of op welke grond dan ook,
is niet toegestaan.
Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet
Lieflijke vogeltjes
De afgelopen dagen, misschien heeft het met het weer te maken,
zie je onder andere rond het Valkenberg in Breda,
grote zwermen zwarte vogels.
Ze doen meteen denken aan ‘The Birds’ (Amerikaanse thriller/horrorfilm
uit 1963, geregisseerd door Alfred Hitchcock en gebaseerd
op een kort verhaal van Daphne du Maurier).
Ik geef meteen toe: de film was beter.
Wie heeft dit verloren?
Vanmorgen lag dit tapijt op een bank voor het Valkenberg in Breda. Wie verliest/dumpt zoiets?
Kinderboekillustraties
Zo zag de tentoonstelling in het Valkenberg er vanmiddag uit.
Vrijheidsboom – Jennifer Tee
Het viel me op dat de stenen, de keet en de afrastering op
het Kasteelplein in de buurt van de Vrijheidsboom
allemaal weg zijn.
Dat deed vermoeden dat de boom gereed is.
Dat bleek ook zo.
De vrijheidsboom ligt vlak naast het Artikel 1-monument. Het is een werk van Jennifer Tee. De grond is geëgaliseerd en de stukken zand zijn denk ik ingezaaid met graszaad.
De boom heeft veel meer takken gekregen dan in het begin.
De boom heeft ook al bewoners. De vogels gaan natuurlijk op de graszaden af.
Ik maak niet graag reclame maar ik vind de stenen mooi geworden.
Prado in Breda
De foto’s zijn al van gisteren maar ze zijn nog actueel.
In het kader van de Vuelta die later dit jaar door
Breda rijdt, zijn aan het hek van het Valkenberg
afbeeldingen van kunstwerken uit het Prado te zien.
Dit is de achterkant van de borden.
De andere kant toont kunstwerken, hier twee narren.
Een van de narren heeft als artiestennaam: Barbarossa.
Er is een hele reeks kunstwerken te zien. De twee narren heb ik even opgezocht. Dit is een werk van Diego Velázques, Buffoon Barbarossa, Don Cristobal de Castañeda y Pernia, 1636. De naam mag er zijn.
De andere nar is gemaakt door Antonis Mor: Perejón, Buffoon to the Count of Benavente and the Duke of Alba, 1559 – 1561. Oil on Canvas. Dit portret spreekt mij het meest aan.
Soep en stenen II
In de tweede helft van de jaren tachtig van de vorige eeuw
werden er opgravingen gedaan in het Valkenberg in Breda.
Men vond er resten van vestingwerken.
Die werden na onderzocht en gedocumenteerd te zijn, opgetrokken
met oud uitziende maar moderne stenen.
Dan leken het bijna middeleeuwse resten.
De muurtjes worden veel gebruikt.
Door mensen die een bankje zoeken, om bij af te spreken
of als boekenstal bij de vrijmarkt.
Daarom hebben ze wel wat te lijden.
De nieuwe bovenlaag heeft een mooie kleur. Warm.
Van 1332 tot 1538 onderdeel van de stadsmuur van Breda.
De vraag stellen is hem beantwoorden
Vandaag stond het volgende artikel in de lokale krant en dat
gaf uitsluitsel: het is een monumentaal kunstwerk of
een kunstig monument.
BN De Stem, Nico Schapendonk, Vrijheidsboon in het gras.
Vanochtend voelen de volgende hulpmiddelen me op. Het lijkt er op dat het patroon van de stenen niet door de stratenmakers bedacht wordt maar dat dit te voren al precies is bepaald.
Het kunstwerk/monument heet ‘Vrijheidsboom’
en is bedacht door Jennifer Tee.
Het komt te liggen in het gras waar al een gedenksteen ligt
die niet door zo heel veel mensen zal worden bekeken.
Misschien komt daar nu verandering is.
Bij de werkvoorbereiding op het Kasteelplein zie ik nog zo’n hulpmiddel liggen. Maar nu nog leeg.
Vanuit een andere hoek zie je sporen van de voorbereidende werkzaamheden. Ga naar het Valkenberg in Breda om het zelf te zien en anders hou ik je hier op de hoogte.
Dodenherdenking
Gister liep ik even kort naar de Dodenherdenking
in het Valkenberg in Breda.
Natuurlijk maakte ik daar een paar foto’s.
Naar mijn indruk was het drukker dan in eerdere, pre-corona, jaren.
Deze foto heeft niets met de Dodenherdenking te maken maar ik vond het een mooi beeld. De overige foto’s hebben niet veel tekst nodig.
Nadat Burgemeester Depla een toespraak hield werden er bloemen bij het monument De Vlucht gelegd. Het monument houdt de herinnering van de vluchtende Bredanaars van mei 1940 in leven maar is op dit moment erg actueel met alle mensen in de Oekraïne die op de vlucht zijn. De kranslegging was het moment dat ik weer naar huis liep.
Wordt het een monument of een kunstwerk?
Ben gisteren nog even wat beter gaan kijken in het Valkenberg. Er wordt een soort van voetpad aangelegd. Maar of dit alles is/wordt weet ik niet.
Sommige stenen hebben een soort van afdruk in zich. Doet een beetje denken aan het mierenkunstwerk dat in de Willemstraat ligt. De kunstenaar van dat kunstwerk is Florentijn Hofman. Eerlijke gezegd zijn deze stenen en de afdrukken veel mooier maar die mieren dateren dan ook al van 2016.
Wat gaan ze doen?
Al een paar dagen stonden er schijnbaar loze hekken op het Kasteelplein en in het Valkenberg. Vandaag zijn er werkzaamheden begonnen maar wat zouden ze gaan doen?
Als de gemeente een nieuw bloemperk wil aanleggen dan is dit wel erg serieus materiaal op het Kasteelplein.
Waarschijnlijk moet ik nog een tijdje blijven raden wat dit gaat worden. Breda, Valkenberg.
Sneeuw = mooie plaatjes
Vijftig tinten wit in het Valkenberg in Breda.
Breda, Cingelstraat.
Breda, Cingelstraat.
Breda, Havermarkt.
Groeten uit de Oriënt
In het Huis van het Boek bezocht ik onder andere de tentoonstelling Groeten uit de Oriënt.
Het is meer dan twee jaar geleden (corona) dat ik
het Huis van het Boek kon bezoeken.
Nu trok mij de combinatie van een workshop
Arabische Kalligrafie en de tentoonstelling
Groeten uit de Oriënt over de streep om
vorige week zaterdag weer op bezoek te gaan.
Kon ik gelijk de vaste collectie weer eens bezoeken
en die mooie verzameling middeleeuwse schilderijen
in hun eigen ‘nis’ weer eens bezoeken.
Met verbazing en ontzag kijk ik iedere keer weer
naar de authentieke vitrinekasten die het museum rijk is.
Bij wijze van introductie wat foto’s over mijn
‘avontuur’ naar Den Haag en alvast het mooiste
voorwerp van de tentoonstelling ‘Groeten uit de Oriënt’.
Bij mijn vertrek uit Breda loop ik eerst door het Valkenberg naar het station. Daar zie ik dat de magnolia’s hun best doen om hun bloemen aan ons te gaan tonen.
In Den Haag ben ik aan de vroege kant dus loop ik eens een keer langs de rij met beelden voor het gebouw van de Hoge Raad om de hoek van het Huis van het Boek.
Een eindje verderop zie ik het eerste stereotype beeld van de dag: de Taj Mahal. Je ziet de afbeelding overal in de wereld. Te pas en onpas. Een grafmonument (wel een erg mooi, ik mocht het in 1995 bezoeken) op een restaurant…. De tentoonstelling ‘Groeten uit de Oriënt’ gaat over beeldvorming. Hoe wij in het westen een beeld (opgedrongen) krijgen van een ander deel van de wereld. Op de tentoonstelling het beeld van het Midden Oosten maar het had net zo goed over China, Rusland, Japan, Afrika of Zuid Amerika kunnen gaan.
In het Huis van het Boek kun je al in dat vaak romantische, sensuele beeld stappen.
Het boek van E. M. Hull met de titel The Sheik is een voorbeeld van hoe spannende, interessante beelden worden gebruikt om de lezer een beeld te geven. Vaak zijn de beelden die daarvoor gebruikt worden in scene gezet of berusten op toevallige, niet begrepen voorvallen in de landen waar het beeld betrekking op heeft. In dit geval was het boek succesvol en de film die er op werd gebaseerd met Rudolph Valentino misschien nog wel veel meer. Boek en film kenden vervolgen en imitaties.
Een beeld van een schoolplaat.
Dit vond ik het meest bijzondere voorwerp op de tentoonstelling. een blikken verpakking voor Haagse Hopjes. De combinatie van de koe met een oriëntaalse afbeelding is onbegrijpelijk. Gebroeders Pel, Haagsche Hopjes, Leiden, circa 1925. Collectie Felix de Rooy.
Word vervolgd.
Lentetooi
Vanochtend in het Valkenberg in Breda.
Zo rond Pasen staat de magnolia steeds in bloei dus voor nu is het nog even hard werken voor de knoppen.
Heksenkring
Plots zag ik in het gras een groep paddenstoelen.
Toen ik van mijn fiets afstapte bleek dat
er meerdere groepen bij elkaar staan.
Zo’n beetje in een deel van een cirkel.
Ze staan best ver van elkaar. Of dit dus echt een heksenkring is (paddenstoelen die bij één organisme horen), weet ik niet. Ze staan in het Valkenberg. Dus je kunt gaan kijken.
Sinterklaas!
In Breda is er een soort van doorloop evenement in
plaats van de traditionele aankomst met de boot.
Voor de kinderen zal het niet veel uitgemaakt hebben.
Net als het weer stoort hen deze andere vorm niet.
Tenslotte is de aanwezigheid van de Goedheiligman
en zijn helpers toch het belangrijkst.
Al vroeg was het Valkenberg aan alle kanten afgezet. Ook aan het Kasteelplein.
Deze wandelaars met hond waren blijkbaar nog niet op de hoogte.
Dit is drie uur later. Er staat een rij vanaf de ingang van het Valkenberg, rond het Kasteelplein en in de Cingelstraat met enthousiaste kinderen en hun ouders (en andere familieleden).
Cingelstraat, Breda.
Argusvlinder 