Reisverslag India 2004 (39): Puri

26/11/2004

De laatste hele dag.

Ontbijt bij Peace:
= goede cheese omelet
Lekkere grape (druiven) juice.

Jonge verkeersregelaars.

Souvenirs voor iedere beurs.

Vandaag hebben we wederom de grote tempel,
of liever gezegd de omgeving ervan bezocht.

Bedelaars, afdeling rijst.

Ook deze keer werden we ‘opgevangen’ door mensen die
vooral benadrukten geen gids te zijn.
Ze wilden ons alleen maar helpen.
De bibliotheek zou vandaag dicht zijn.
De bibliotheek zit in een gebouw van waaraf het dakterras
een beter zicht geeft op het tempelcomplex.
Nu worden we meegenomen naar een hotel in de buurt.
We moeten natuurlijk wel een donatie geven.
Als ik 50 RP geef vertelt men me dat ik voor 2 mensen moet betalen,
dus 2 x 50 RP.
Ik weiger dat en loop weg.
De helpers volgen ons en vertellen me dat het ook voor 80 RP kan.
Als ik dat weer weiger kan het voor 50 RP.

Het uitzicht is inderdaad beter dan vanaf de straat.
De tempel is ommuurd door een muur van 6 meter hoog.
We zien nu voor het eerst ook het keukencomplex
waar dagelijks duizenden maaltijden worden bereid.
Er werken 6000 mensen in de tempel.
De tempel is zowel een religieus als een economische factor
van belang.

Terwijl we foto’s maken vanaf het dak wordt er nog een poging
gedaan ons ansichtkaarten te slijten.
Onze ‘helpers’ willen dan toch nog geld zien.
We hebben niet kleiner dan 10 RP.
1 Biljet.
Ik vertel hen alleen 100 RP biljetten te hebben.
Die kunnen ze niet wisselen.

De keukensectie van het tempelcomplex vanaf een omliggend dak gezien.

Maar dat gaan ze wel proberen, ze kennen iemand die dat wel kan.
We worden meegenomen en voorlopig ligt de richting
die we nemen nog op onze route.
(ik krijg de indruk dat het de bedoeling is ons
vanaf het dak van nog een hotel
nog eens te laten kijken naar de Tempel.
Daar hebben we geen zin in.
Het bijzondere van deze tempel zit hem met name in
alles wat zich rond de tempel afspeelt.)
We willen naar het festival terrein bij de zee.

Oranje is een veel gebruikte kleur bijvoorbeeld zoals hier om een beeld aan te kleden.
Dit beeld bevindt zich boven de ingang van het tempelcomplex.

Wassen voor gebed.

Let op de kranen ze zijn uitgevoerd in de vorm van Ganesh (olifant).

Als de ‘helpers’ een andere route willen nemen en ik daarin
niet mee ga, kunnen we ineens overal wisselen.
100 RP worden 2 biljtten van 50 RP.
Onze hulp wil 50 RP, immers ‘dat is slechts 1 Euro.
Andere buitenlandse gasten betalen dat ook.’
Ik niet, 20 RP is meer dan genoeg.
Ik wissel nogmaals.
Hou 20 RP in mijn hand.
De ‘helper’ protesteert nog even.
Ik vertel hem ‘take it or leave it’.
Hij kiest eieren voor zijn geld.

Ik laat dit verhaal hier volledig terugkomen
omdat het een typisch voorbeeld is van een
avontuur dat je in India
meerdere keren per dag kan overkomen.
Het zijn met name de ‘slimme’ mensen die
proberen geld te krijgen van Westerlingen.
Daar is niets op tegen.
Je kunt het de mensen niet kwalijk nemen.
Maar je kunt eenvoudig weg niet iedereen helpen.
De vraag is zelfs of je de mensen wel helpt
door hun geld te geven waarvoor
nauwelijks een prestatie geleverd wordt.
Het kost veel tijd en je bereikt de mensen die
het nodig hebben niet.
Je kunt beter een goed doel in Nederland steunen zodat
er gewerkt kan worden aan structurele voorzieningen
zoals onderwijs, ziekenzorg, drinkwater, sanitair, ….

Zomaar een straat, zomaar een huis, zomaar een deur die openstaat.
De afbeelding die je hier ziet is die van ‘Lord Jagannath’.

De tempel is in 1198 gebouwd ter ere van Jagannatha.
Vishnu als Heer van het Universum.
In het centrale heiligdom kunnen pelgrims houten beelden zien
van Jagannatha, zijn broer Balabhadra en zijn zuster Subhadra.
Volgens de legende zijn deze beelden gemaakt
door de hemelse bouwmeester Vishvakarman.
Ogen en mond zijn in kleur aangebracht en bij het hoofd
steken korte armstompjes uit.
De benen ontbreken.
Het heet dat Vishvakarman zijn werk niet heeft kunnen afmaken.

Op de tweede dag van de wassende maan
in de maand Ashadha (juni/juli)
vindt in Puri een van de grootste
jaarlijks terugkerende gebeurtenissen van heel India plaats,
wanner het fantastische tempelwagenfestival (Rath Yatra)
van de Jagannath-tempel begint.

Dit festival herdenkt de reis van Krishna van Gokul naar Mathura.
Honderdduizenden pelgrims en toeristen komen vanuit heel India
om dit mee te maken.
De beelden van Jagannath, zijn broer en zuster,
worden uit de tempel gebracht en in enorme wagens (Ratha’s)
langs de brede Baradand (Grand Road) naar hun
‘zomerresidentie’ in Gundicha Mandir (Tuinhuis),
een kilometer verderop, gereden.

Officiele afbeelding van Jagganath, zijn broer en zus.

Aangezien het Volle Maan festival op het einde loopt
(sommige pelgrims zijn een hele maand in Puri
voor dit festival) is het erg druk.
De traffic police heeft extra (jonge) troepen laten aanrukken
om het verkeer in goede banen te leiden.
Zo worden de 2 looprichtingen in een aantal straten gescheiden
door een cordon van politiemensen.
Ze pikten er ook mensen uit die in de verkeerde
looprichting lopen.

We lunchen bij een hotel aan de ‘boulevard’.
Het restaurant ligt achter het hotel,
dus van de straat af en is ‘open air’.
Hotel Amber Deep inn Sea Beach.

= 1 vegetable cutlett
= 1 vegetable pakoda
= 1 vgetable fried rice

De cutlett en pakodas (8 stuks) liggen op schaaltjes met
daarop een opengevouwen servet.
Het servetje is keurig ingeknipt
zodat een geometrische afbeelding ontstaat.
Goed eten.
90 RP inclusief 2 locale cola (Thums up)
dus minder dan 2 Euro.

Thums Up is a carbonated soft drink
that is very popular in India,
where its bold ”
thumbs up” logo is common.
It is similar in flavor to other colas
but has a unique taste reminiscent of betel nut.
Introduced in 1977 to offset the expulsion of
The Coca-Cola Company and other foreign companies
from India, Thums Up, Limca and Campa Cola
gained nationwide acceptance.

Coca Cola kocht het merk in 1993.

De middag aan het strand.
De avond dan nu echt naar het Puri Beach Festival.
We zijn er om half zeven maar het begint pas na 7 uur.
Dan begint het ermee dat een aantal heren plaatsnemen
op het podium.
Op goudkleurige stoelen met rode bekleding.
De middelste stoel is het mooist.
Daar neemt de minister plaats.
Eerst de speeches dus.
Het merendeel van de tijd wordt in beslag genomen
door het opnoemen van namen en functies van de heren
op het podium en dan omstandig iedereen te bedanken.
Er is een presentatrice die iemand van de organisatie
aankondigt die dan de minister aankondigt.
Dat duurt dus even.
Dan volgt de eerste dans met live begeleiding.
Het is een stuk over Durga (Kali).
Oud thema, religieus maar nieuwe muziek,
nieuwe choreografie, mooie kleuren,
mooie muziek en zang.
Er is een band van ongeveer 10 mensen.
Een redelijke uitvoering.

Daarna gegeten bij Peace.

Voor een goede internet verbinding ga naar Nanako.com.
Net als Peace aan de CT road in Puri.
Je kunt er ook CD’s laten branden.

Reisverslag India 2004 (37): Puri

25/11/2004

Vandaag naar de grote Jagannath tempel geweest.

We lopen te voet naar de grote tempel.
Het wordt steeds drukker, zeker als we op de grote weg naar de tempel komen.
Die weg wordt op het hoofdfeest gebruikt om de beelden
die normaal in het tempelcomplex staan
in processie naar een andere tempel te brengen.
Met dat feest zijn er honderduizend mensen op de been.
Nu was er ook een feest en er waren zo’n 40.000 bedevaartgangers in Puri.

Ik probeer van een kleine afstand de bedelaars in beeld te brengen.
Je ziet er mensen met zakken rijst lopen die ze uitstooien
in de emmers, pannen, schalen of gewoon op een krant,
die de bedevaartsgangers voor zich hebben liggen.

Deze constructie bestaat uit fluiten die hier aan de man worden gebracht.

Deze foto is niet zo duidelijk.
Er stond voor de tempelingang een tent waar groepen bedevaartgangers
muziek maakten en zongen.
Foto’s maken is daar niet eenvoudig door de enorme drukte.

The name Jagannath literally means Lord of the Universe.
The Built of the present temple was begun by King Chora Ganga Deva
and finished by his descendant, Anangabhima in the 12th Century.
The Main temple structure is 65m (214 feet) high
and is built on elevated ground, which makes it look even larger
and adds to the imposing impressions you get
as you first come within sight of the temple.
The temple complex comprises an area of 10.7 acres
and is enclosed by two rectangular walls.
The outer enclosure is called Meghanada Prachira (665 x 640 feet).
The walls are 6 meters high.
The inner wall is called Kurmabedha (420 x 315 feet).
The walls were built during the 15th or 16th century.

This temple is said to have the largest kitchen in the world
and feeds thousands of devotees every day.
The kitchen can prepare food for 100000 people on a festival day
and 25000 is not unusual for a normal day.
There are 36 traditional communities
who render a specific hereditary service to the Deities.
The temple has as many as 6000 priests.

There is a wheel on top of the Jagannatha Temple
made of an alloy of eight different metals known as asta-dhatu.
It is known as the Nila Chakra.
On every Ekadasi day a lamp is lit on top of the temple near the wheel.

The main temple is surrounded by 30 different smaller temples.
The Narasimha temple adjacent to the western side
of the Mukti-mandapa is said to have been constructed
before the present temple.

In front of the main gate is an 11m pillar, called Aruna stambha,
which used to be in front of the Sun Temple in Konark.
It was brought to Puri during the 18th century.
The figure on top of the pillar is Aruna, the charioteer of the sun god.
In the passage room of this gate is a Deity of Lord Jagannatha
called Patita Pavana (Savior of the most fallen).

There are four gates the Eastern Singhadwara (Lion Gate),
the southern Ashwadwara (horse gate),
the western Vyagharadwara (tigers gate)
& the northern Hastidwara (elephants gate).
There is a carving of each form by the entrance of each gate,
is located on Grand Road.

Je mag als niet-Hindoe niet in de tempel maar het spektakel erom heen alleen al
is de moeite meer dan waard.
Honderden, duizenden mensen gaan op weg in gezang, biddend,
met religieuze muziek, gezang en toespraken op de achter- en de voorgrond.
Bedelaars, bedelaars en bedelaars; keurig in een rij opgesteld.
Aan beide kanten van de straat.
Overal kraampjes, met souveniers, offergaven, eten, groente,
huishoudelijke artikelen enz.
Natuurlijk overal koeien.
Een waar pandemonium.

De centrale toegangspoort van het tempelcomplex.
Verder mogen wij als niet Hindoes, niet komen.

De vele bedevaartgangers moeten natuurlijk ook iets eten.
Hier verkoopt men etenswaar dat erg populair is.

En dat eten wordt erg kunstzinnig uitgestald.

Vanuit de keuken wordt het afval via een schuif in de tempelmuur
naar buiten geschoven.
De koeien weten daar wel raad mee.
Dit zien we bij ons ook in kasteelmuren (zonder koeien dan)
of op de mestvaalt bij de boeren of in de tuin.

Het complex heeft meerdere toegangspoorten. Dit is er een van.

Het gewone leven gaat ongestoord door.

Rondom de tempelmuren zie je allerlei handel:
groente, fluiten, souveniers (voor de bedevaartsgangers),
rijst, kokosnoten, eten, snoep, enz, enz.

Dit straatbeeld geeft een idee van hoeveel mensen daar nu rondlopen.
De tempelmuren vormen een carrxc3xa9.
Alle winkels en kramen zijn langs de wegen te vinden langs de muren.
Een hele mooie wandeling.

Een van de leukste foto’s.
Op de foto staat een tempeltje, een stand van een aardewerk-verkoper
en iemand die eten verkoopt.
En dat allemaal op 3 vierkante meter.

Aan de hoofdweg naar de tempel zit een winkelcentrum met
daarin een restaurant. Daar komen de rijkere Indiase mensen.
Ook als Westers toerist kun je er eten en iets te drinken nemen.
Alles heet in Puri ‘Grand’: de grote weg, de grote tempel enz.
Dus ook dit restaurant.
Vanaf hun terras op de eerste verdieping kun je mooie foto’s maken.
Een ervan die ik gemaakt heb zie je hier.
Mij ging het in eerste instantie om de man met die grote vracht
achter op zijn fiets.
Thuis bleek dat de man midden in een circel van andere mensen staat.
De mensen lopen bijna allemaal van hem weg.
Dat levert een mooi plaatje op.

Producten en hun beursprijzen: suiker, erwten, rijst, olie enz.

Terwijl we rondlopen bij het tempelcomplex,
zijn we natuurlijk al opgevallen bij die mensen die begrijpen
dat aan toeristen uit het Westen goed geld te verdienen is.
Hun verhaal begint met het aanbieden van hulp of
men wil graag Engels met je spreken of iets dergelijks.
Niet zelden hebben ze andere bedoelingen.
Dat is niet erg want het kan goed van pas komen.
Ze weten de weg.
Er zijn dan ook mogelijkheden om het tempelcomplex van het dak
van een bibliotheek of een hotel te bekijken.
Deze twee foto’s zijn gemaakt vanaf zo’n uitkijkspunt.
Betaal niet te veel !

Handwerksman, bezig met een houten souvenier.
We zijn inmiddels al weer op weg terug naar het restaurant.

Grote reclameborden worden in India nog met de hand geschilderd.
In de middag naar het strand.

Lunch: Pizza and German Bakery
1 Danish, choco/banana croissant
1 lemon cake

De croissant had weinig met het Franse broodje te maken.
Het smaakt allemaal goed.
De filterkoffie was redelijk.

Diner: Xanado

Bierfietsen.
Men verkoopt wel een groot aantal items volgens het menu.
Maar dat wil nog niet zeggen dat het ook op voorraad is.
Geen paniek, de ober ging regelmatig op de fiets het bier halen bij een zaak in de buurt.
Muziek niet geweldig, grote zaak, mooie tuin.
Weinig klanten. Lekker gegeten.
Vooral de Gadu Gadu van L was bijzonder.
Een soort grote corn flakes die de ons bekende kroepoek vervangen (vergelijkbare smaak).
Met verse komkommer en rijst aangemaakt
zodat de smaak erg overeenkomt met de Gado Gado die wij in Nederland kennen.
’s Avonds nogmaals naar de grote tempel geweest
maar door omstandigheden hebben we het festival niet gehaald.