in Breda, zomaar een korte wandeling.
Levert de volgende plaatjes op:
De Nieuwe Prinsenkade.
De Spanjaardsgatconcerten zijn weer begonnen.
Ganzen op het terrein van de KMA.
Tagarchief: Breda
Ceci n’est pas une pipe
In de Willemstraat in Breda loop ik dagelijks voorbij een raam
waarin het volgende te zien is:
Doet me denken aan Rene Magritte. Lees de tekst nog maar eens:
4 mei op 5 mei in de ochtend
Toen ik vanochtend door het park liep naar het station
kwam ik langs de plaats waar gisteren
de dodenherdenking werd gehouden in Breda.
De kransen en bloemstukken zijn er geluige van.
Medewerkers van de gemeente waren bezig met de vlaggen.
4 mei op 5 mei
Koningsdag 2014 – Deel II
Na de wandeling in de ochtend
ben is ’s middags nog gaan kijken bij 538.
Breda Centrum – ingang Grote Markt aan het Kasteelplein.
Vanaf het station, te voet, direct naar de sluis van 538 op de Claudius Prinsenlaan.
De sluis van 538 op de Claudius Prinsenlaan.
538-spotters bij het Stadskantoor.
Chasse Parking.
Stadskantoor.
De afzettingen liepen tot in de Singel. De brug op de kruising Claudius Prinsenlaan – Wilhelminasingel was dan ook onbereikbaar.
Controles bij de ingang voor de 40.000 bezoekers.
Het 538-terrein was verder als een vesting.
Verdwaald terrasje.
Nieuwe Pasbaan.
De Haven.
Ponton op de Nieuwe Mark bij de Nieuwe Prinsenkade.
De stad was weer helemaal oranje.
Landmachtdagen maar dan anders
Vandaag veel militaire activiteiten
in Breda. Hier een foto-impressie.
Voor de middag, Kasteelplein.
Idem, Grote Markt.
Een UN-wegversperring in het Valkenberg.
Kasteelplein in de afbouw.
Iedere avond ruimt het GDFB zichzelf weer op
Iedere fiets en ieder bord wordt opgepakt op het Kasteelplein.
En naar de opslag gereden/gedragen. In de ochtend volgt het proces in omgekeerde volgorde.
Met Hart en Ziel in de Grote Kerk van Breda
FOTO-EXPOSITIE Met Hart en Ziel
In het Paasweekend (19 tot en met 21 april) is in de Lanterneau (de glazen overkapping aan de noordzijde van de ruimte) van de Grote Kerk de expositie “Met Hart en Ziel” van de fotogroep “Het Fotopaleis” te zien. Dertien fotografen tonen een selectie van hun werk. Daarnaast worden een tiental grote werken op canvas gepresenteerd in de kooromgang.
Daar ben ik gisteren nog even geweest en heb op deze wandelingen
wat foto’s gemaakt.
‘Wandelingen’ zeg ik omdat ik eerst in de ochtend ging kijken
om er achter te komen dat de kerk pas vanf 13:00 uur open was.
Tijdens de ochtendwandeling heb ik ook een foto gemaakt die hier te zien is.
Voor mensen zoals ik die niet weten wat een ‘Lanterneau’ is en
waar die dan te zien is in de Grote Kerk, hier een beeld
van de glazen overkoepeling tussen de kerk en de huizen in de Reigerstraat.
De Lanterneau van de Grote Kerk in Breda (rechts de kerk, links de Reigerstraat).
Zonlicht en schaduw op een raam van een van de huisjes tegen de Waalse Kerk in de Catharinastraat.
Aangezien de tentoonstelling niet echt in de kerk was,
was de kerk weer eens een keer goed leeg.
Dat is een mooi zicht.
Een Vermeer-straatje in Breda.
De voormalige koningin Wilhelmina kijkt vanaf een foto in de kansel, de kerk in.
Dan de tentoonstelling.
Twee foto’s sprongen er wat mij betreft uit.
Die volgen hieronder.
de tentoonstelling was mooi van opzet.
Iedere fotograaf had drie foto’s.
Bij iedere serie van drie hing een toelichting.
De serie met de huidige beiaardier Paul Maassen verdient speciale vermelding.
Carla Bertelsmann, uit haar trappenhuisserie. Voor mij de mooiste foto.
Deze foto is ook van Carla Bertelsmann. Hier is het een foto op canvas op groot formaat.
Pascal de Groot
Prachtige foto’s van doorkijkjes in huizen (of resten ervan) gevuld met zand.
Prachtige kleuren.
Reflect post project
Helaas is de documentatie van het Graphical Design Festival Breda
– net als zijn naam – in het Engels.
Natuurlijk, de ambitie is internationaal, maar de tentoonstellingen zijn in Breda.
Maar goed.
Als onderdeel van het festival worden 50 posters getoond
op het Kasteelplein in Breda.
Dit maal heeft men wereldwijd ontwerpers opgeroepen
posters in te zenden die als onderwerp ‘veranderingen’ hebben.
Grote of kleine veranderingen.
Men ontving ruim 2000 inzendingen uit 69 landen.
Daaruit koos men de 50 beste posters.
En daaruit koos de Argusvlinder de posters die hem het meest opvielen.
Omdat ze een idee goed verbeelden, omdat het een sterk beeld is,
omdat ik de kleuren zo mooi vind, vul maar in.
Onder het standbeeld van Stadhouder Willem III zijn de posters te vinden.
Met vandaag een voorzichtig zonnetje.
Tegen de achtergrond van het Kasteel.
Fatih Yapar, Turkey, Consumer Society.
Krachtig beeld. Maar de link naar de tekst….
Ropp Schouten, Nederland, Heart to get.
Mooi beeld, mooie dubbelzinnige boodschap.
Jeroen de Boer, Nederland, Dr. Ank.
Heb ik volgens mij al eerder gezien. Sterke metafoor.
Thijs Slootjes, Nederland, De beurs is eerg technisch. Alle in en verkopen gaan via computers en algoritmes. De beste algoritme-ontwerper aannemen kan je veel geld opleveren. Echter de meeste mensen die met de algoritmes werken weten niet hoe die echt werken.
Duidelijke boodschap.
Che Che, China, Politieke dialoog, vredesonderhandelingen, interactie.
Krachtig beeld, cynisch.
Josch Weiand, Duitsland, Mensen worden continue afgeleid door de sociale media. Er zijn zoveel mooie dingen te zien en te doen, je moet gewoon dat vervelende stuk electronica wegleggen. De schaduw van de tak is omdat de foto in de openlucht werd gemaakt.
Beeld is goed maar het lijkt haast of de poster
met een ander doel voor ogen gemaakt is.
Giacomo Bagnara, Italy, Living on the edge.
Heel sterk beeld. Niet veroordelend, gewoon vaststellend.
Dit is een detail van de poster gemaakt door White Stone Design Studio uit China.
Prachtig hoe uit die kleine pixels die op zich zelf niets voorstellen of betekenen
toch een traditioneel Chinees landschap te voorschijn komt.
White Stone Design Studio, China, Chinese Landscape Painting.
Aleksandra Tosman, Serbia, Please try not to yawn.
Probeer, alstublief, niet te geeuwen.
Sterk beeld, mooie tekst.
Oka Tatsuya, Japan, Right to know (Recht om te weten). In Japan is in 2013 een wet aangenomen om spedifieke geheimen te beschermen. Echter ook aanvullende informatie wordt voor het publiek gecensureerd. Het publiek heeft het recht om te weten.
Op zich een sterk beeld.
Je gebruikt de censuurtechniek van het doorstrepen van tekst
met een grote zwarte stift, als een middel om je mening
over een Japanse wet duidelijk te maken.
Helaas is de poster op de foto en op afstand, sterker
dan van dicht bij.
Dasha Zaichenko, Belarus, Jonge mensen die naar de grote stad trekken hebben hetzelfde lot als vliegen die op een plakstrip afgaan.
Wat een vergelijking!
De fietsen staan er omdat het de bedoeling was dat mensen (de toeschouwers ?)
met zo’n fiets en het aanhangwagentje met de poster,
door de stad zouden fietsen zodat ook niet-bezoekers
een beeld krijgen van de tentoonstelling.
er ging helaas iets mis met de techniek.
Ik begrijp dat er aan gewerkt wordt.
De vrouw blijft uit beeld
Afgelopen maandagavond ben ik naar een Boek in Beeld
voorstelling geweest in het Chasse Theater in Breda.
De voorstelling betrof de film ‘The Invisible Woman’.
Nee, geen actiefilm over een nieuwe superheldin
maar een film over een van de vrouwen in het leven van
Charles Dickens.
‘De grootste Engelse schrijver na Shakespeare’, Charles dickens
had een vreemde relatie met vrouwen.
Vier vrouwen spelen een bijzondere rol in zijn leven.
In zijn boeken komen die vreemde, engelachtige wezens terug.
Dickens idealiseerde vrouwen tot engelen, haast een andere soort.
Mooi, niet slim, eerder kinderlijk maar tegelijkertijd verheven.
In zijn persoonlijk leven leverde dit wat problemen op.
Zo was zijn eerste liefde een onbereikbare dochter
van een bankier, die hem lang aan het lijntje hield
en uiteindelijk afwees (Maria Beadnell).
Een andere ‘Engel’ was zijn schoonzus die deel uitmaakte van
zijn gezin en heel plotseling stierf (Mary Hogarth).
Met zijn vrouw had Dickens 10 kinderen maar het huwelijk (22 jaar)
was niet gelukkig.
Het leidde uiteindelijk tot een financiële regeling,
een scheiding van tafel en bed.
Een werkelijke scheiding was in die tijd onmogelijk.
Nummer vier is de vrouw waar de film over gaat: Ellen Lawless Ternan.
Bewezen details van de relatie zijn schaars.
Maar velen herkennen haar in bijvoorbeeld Estella (uit Great Expectations).
De gespannen relatie tussen Pip en Estella en de uiteindelijk
onbeantwoorde liefde (in het originele einde van het boek, voor de uiteindelijk
uitgegeven versie herschreef Dickens het einde in een happy ending),
krijgen belangrijke plaatsen in de film.
Een van de biografen van Dickens; Claire Tomalin,
schreef een boek over die relatie met ellen Ternan: ‘The Invisible Woman’.
Mooi aan de film naar dit boek, is dat de film grotendeels vanuit
het standpunt van Ellen gemaakt is.
De maker van de film, Ralph Fiennes, slaagt er erg goed in
schijnbaar onrijmbare zaken te laten samenvloeien
tot een goed lopend en geloofwaardig verhaal.
Natuurlijk een verhaal met prachtige kostuums, in prachtige landschappen,
met mooie huizen en de gruwelijke levensomstandigheden
voor de lagere sociale klassen van die tijd (BBC!).
Trivia:
What’s in a name.
De tweede naam van Ellen is Lawless.
Letterlijk betekent dit ‘zonder wet’.
De Ellen in film is dat juist niet, ze is zich erg bewust
van de conventies, de wetten, die gelden in de samenleving
waarin zij en Dickens moeten leven en die
een relatie van haar met een getrouwde vader van 10 kinderen
nooit zou accepteren.
De film is binnenkort in de theaters te zien.
Gemeente Breda Wordt Wakker
‘Gemeente Breda wordt wakker’. Geen idee waarom Breda wakker moet worden of het moet met de plaats van de boodschap te maken hebben: Potkanstraatje, op de muur van het al heel lang leegstaande pand waarin ‘Hook aan de haven’ zat.
De Schermen van Breda
Het weer was gisteren geweldig.
Heel veel mensen trokken er dan ook op uit:
files naar zee, overvolle terassen in de stad.
Zie hier bijvoorbeeld de Nieuwe Haven in Breda.
De terassen zitten vol en worden overladen met zon.
Maar soms gebeuren er dingen in Breda
die laten zien dat de stad eigenlijk niet meer is
dan een groot dorp.
De schermen aan de Nieuwe Haven.
Al jaren is er overleg tussen de gemeente, de middenstanders
en de fabrikanten van allerlei schermen.
Nu is eindelijk de keuze bepaald en de schermen zijn geplaatst.
De terrasgangers denken dat de foto om hen is begonnen, maar het gaat mij natuurlijk om de schermen.
Hier nog een detail.
Eerlijk gezegd vind ik ze niet mooi en twijfel ik
aan de effectiviteit.
Dat hier jaren over is gesteggeld is belachelijk.
De Brakkesliert dweilt door het Kielegat en blijft hier en daar plakken
Het internet was er ook dit jaar weer. Hier bijvoorbeeld een heel creatieve versie van Facebook.
Verder waren er veel zamboni’s, veel plakken (goud en worst).
De schoonmaakbranche was goed vertegenwoordigd met allerlei dweilen.
Maar ook plakresten en hun verwijderaars maakten indruk.
Plaakwaoguh!
De Koepel gaat sluiten, ze dweilen de boef buiten.
Kielegat International Airport Security.
Ut wor dweile.
Kielegat International Airport: de piloten.
Wie de dweil past….
….. hij trekke hem aan.
Al wat aan de kant plakt wordt door ons aangepakt.
Even concentreren.
Zij dweile ut eele jaor.
Alice in het carnavaleske wonderland en haar Tea party.
Een heel bijzonder insekt.
Den koek en zoopi kar.
Nederlandse bobsleeer.
Sierlijke zeerover.
Route 33.
De dekzwabbertjes.
Unix.
Cowboy met paard.
Wij plakke goud.
Menige zamboni dweilde door de brakkesliert.
De kasteelheer met zijn gezin.
De grote boze wolf.
Ik vin ut 18 keer nix.
Twee thema’s voor 1 groep:
Ut wor(st) plakke.
Worst case scenario.
Meet Zam en Boni.
Ze blijven geloven in NAC tegen beter weten in.
Smile!
Twee prinsesjes.
Prins Petrus C. Lie en gevolg.
Daarmee zijn we gekomen aan het begin van de Brakkesliert 2014.
Carnavalsgevels in Kielegat
Gisterochtend even snel langs een paar carnavalsgevels gelopen.
Er blijft niet veul plakke of dweile.
Het fotoverslag volgt hier.
Cafe De Dikke en Cafe de Dunne: niet origineel, vaker gebruikt.
Sankt Anton, het ski-thema lijkt me erg fout met carnaval. Grafisch wel mooi ruim van opzet. Vaker gebruikt.
Sankt Anton, detail.
Sankt Anton, detail.
Peddels, onduidelijk thema, naam van de maker staat onleesbaar op de gevel. Met die bomen. Dat moet beter kunnen.
Cafe Bruxelles, duidelijk thema, geinspireerd op Duitse bierfeesten. Mooi gemaakt. Nieuw. http://www.PeterMeijn.com.
Cafe Bruxelles, detail.
Mick en Keith.
Je kunt ook hier en daar onderdelen van een carnavalswagen kopen. Die voor een leegstaande horecagelegenheid hangen en dan 4 dagen open gaan.
Marlon Brando (?)
Cafe Okay. Even snel wat tegen de gevel geplakt. Niet okay dus.
In de rij slechtste gelegenheden in Breda komt Showtime steeds bovenaan. Ook hier.
Shots hayday. Leuke kleur, geen eenheid in idee.
Proost sluit goed aan bij de stijl van stripheld Joop Klepzeiker (Eric Scheurs).
Zonder gezeur knallen wij ’t Carnaval deur. Cafe Janssen. Mooi.
De gevel op zichzelf is geen sierraad maar de versiering mag er zijn.
Cafe Oranje. Mooie uitvoering.
Cafe Lamme vleugel. Hier is nog enige oefening nodig in het maken van een dergelijke tekening maar toch aan aanmoedigingsprijs.
Cafe de NachtWacht. Was leuk toen deze gevel voor het eerst verscheen. Nu wat te veel voor de hand liggend.
Buurman en Buurman bij Cafe de Buurvrouw.
Carnaval is begonnen!
Vrijdagavond, de Havermarkt in het Kielegat. De sfeer zat er al goed in.
Vrijdagavond, de Grote Markt in het Kielegat.
Prinsen en hun gevolgen verzamelen in Publieke Werken. Men was er al weer vroeg bij.
Erfenis
Vandaag ontving ik een erfenis.
Geen hele grote, geen geld,
maar wat mooie spulletjes.
Een eerste blik:
Onder andere een boekje over de vestingswerken van Breda, prenten,
een speldje van de Grote Kerk, twee grote foto’s, een stoeltje uit de Grote Kerk,
een boek over de Martinuskerk in Princehage en over 500 jaar Grote Toren.
Leuk ook is een katern van De Stem van woensdag 8 april 1998:
Journaal van de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda
door Michael Jepkes.
Als extraatje zit er een serie foto’s van de Antwerpse haven bij.
Beter gezegd (volgens het boekje) 10 ontvouwbare zichtkaarten
Daar ga ik binnenkort een eigen log over schrijven.
Breda, Wilhelminafontein
De inhuldiging van Koningin Wilhelmina op 6 september 1898 wekte in Nederland een golf van vaderlandsliefde op. Op 31 augustus (Koninginnedag) werd op de Grote Markt in Breda de Wilheminafontein onthuld, ontworpen door A.F. Gips te Delft. In 1909 werd de fontein verplaatst naar de Sophiastraat, waar het bouwwerk meer tot zijn recht komt.
Al weer een tijdje terug is de Wilhelminafontein gerestaureerd.
Vandaag was het zo’n mooi weer dat ik maar eens wat foto’s ben gaan maken
van deze icooon van Breda.
De felle kleuren zijn terug, alleen spuit hij niet iedere dag.
Ik denk alleen in de zomer. Vandaag in ieder geval niet.
Abraham Frans Gips is de beeldhouwer die de fontein ontwierp. Nu staat de Wilhelminafontein in de Sofiastraat in Breda.
Het portret van de jonge Wilhelmina.
Compleet met zeepaardjes, salamanders, kikkers en het wapen van de stad Breda.
Cultuurnacht Breda 2014
Voor mij was het meer een cultuuravond.
Na een week werken, zit een cultuurnacht er niet meer in.
Deze keer heb ik me beperkt tot het centrum van de stad.
De zesde cultuurnacht brengt niet veel nieuws.
Het was dan ook vooral een lange wandeling.
Toch heb ik wel leuke dingen gezien en gehoord.
Een fotoverslag.
Even langs de buren lopen: Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein.
In de Grote Kerk heb ik een passepartout gekocht.
Men was er in afwachting van een voorstelling.
In de St. Janstraat ontdekte ik een glas-in-lood raam met de Heilige Antonius als onderwerp.
In het tijdelijke onderkomen van het Carnaval Museum zag ik de Raad van elluf en de Burgemeester en deze tuba.
Onderweg naar het Breda’s Museum heb ik nog twee foto’s uit de hand gemaakt van het Chasse Theater.
Chasse Theater met Kloosterkazerne in Breda.
Voor het eerst bezocht ik het SBK / Galerie 48.
Daar ging de Argusvlinder zelf ook nog op de foto, maar daar heb ik geen bewijs van.
Hoek Odilia van Salmstraat, Markendaalseweg.
In galerie Ecker zag ik een soort performance.
Op de website lees ik:
Achter in de galerie presenteert ‘OnVoorZien’ speciaal voor de cultuurnacht een 3 uur durende performance door 3 actrices in een zich herhalende en uitputtende setting op zoek naar het wezen achter de mythe:
‘ig fie neia’Spel: Teunie de Brouwer, Lotte de Krom, Nikki Poppelaars.
Concept en regie: Juup Luijten.Juup: ‘Deze performance zie ik als beeld waar je steeds opnieuw in kunt duiken, hoe kort en intens ook’.
De performance speelde zich af in een driehoekige ruimte,
voor de toeschouwer achter plastic.
Voor mij het meest interessante van de avond.
Waterzuiveringsgemaal aan de Markendaalseweg.
De markt wordt opgebouwd in Breda
Vanavond zag ik bij het weerbericht,
onderdeel van het 6 uur journaal,
een foto van de Grote Markt in Breda met marktkramen.
In de stralende zon.
Dat had ik vanochtend om half 8 niet kunnen vermoeden.
Toen ben ik namelijk foto’s gaan maken.
Van het opbouwen van de markt.
Mooi met het licht van de kramen,
de kleiren van het tentdoek en de reclame
en het donker(blauw) van de lucht.
Vis uitstallen.
Hier kunt U pinnen.
Nog even bijpraten voor de klanten komen.
Kaas.
Vrijdagmarkt in opbouw op de Grote Markt van Breda met de Antonius op de achtergrond.
Kleding.
Groente en fruit.
Vanaf de aanhanger.
Fleece.
Stoffen.
Veel stoffen.
Judith.
Brood. Het rook er heerlijk!
Een eerste klant voor kaas.
8 uur.
Vanaf de trappen van het stadhuis.
Pinot
Naar nieuwe horeca in het centrum van Breda
zijn we altijd nieuwsgierig.
Stel dat er weer eens een goede zaak bijkomt.
Als dan de nieuwe gelegenheid zich vestigt op de Grote Markt
in een pand dat de Walliser Stube als een van de voorgangers heeft.
Dan wordt de lat hoog gelegd.
We hebben een soort haat/liefde verhoudig met wijnbars.
We houden van wijn. Zeker wit.
Wijnbars in Nederland hebben echter de neiging een inrichting te hebben
die meer lijkt op dat van een restaurant dan op een bar.
Dat is bij Pinot ook het geval.
Ze noemen zich naast wijnbar ook wijnrestaurant.
Er staan twee lage tafels met lage barkrukken
naast alle andere gewone restauranttafels.
Daarmee wordt bewust of onbewust gekozen voor een publiek
dat aan tafel wil gaan zitten om iets te drinken.
Ik ervaar dat meer als een belemmering om te genieten
dan als een hulp bij het genieten.
40 open wijnen en drie mensen in de bediening is misschien wat veel.
Zo groot is het pand nu ook weer niet.
Waarom niet een meer beperkte, goed beschreven aantal open wijnen
met een grote groep (met misschien ook minder bekende) wijnen op de fles.
Uitgevoerd in klein en groter formaat.
De prijzen zijn vriendelijk, maar waar is de rose?
Moet je echt en Argentijnse en Chileense en Amerikaanse wijnen hebben?
Weer een Grüner Veltliner uit Oostenrijk.
Natuurlijk, allemaal lekker, maar er is nog zoveel meer.
Gegeten hebben we er nog niet, maar dat gaan we vast een keer proberen.
Lekkere welkom bubbels.
De bediening was goed. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Dat valt vaak niet mee.
Met kennis van wijn en prettig in de omgang.
Je wordt er goed verzorgd, dus ga eens proberen!
Kerstwandeling binnenstad Breda
Soort alternatieve kerstster in het Begijnhof in Breda (uitgebloeide artisjok).
Etalages, ramen van binnenstadbewoners zijn het onderwerp van deze blog. De kerken zijn dicht vandaag anders hadden hier nog een paar extra kerststallen gestaan.
Argusvlinder 