Deze was door alle drukte nog niet op mijn blog verschenen.
Afgelopen vrijdagochtend begon de dag met mooie wolken boven Breda.

Deze was door alle drukte nog niet op mijn blog verschenen.
Afgelopen vrijdagochtend begon de dag met mooie wolken boven Breda.


Gistermiddag was het weer zover. Een prachtige lucht boven Breda.

Werkt hier iemand aan het opruimen van asbest of andere schadelijke stoffen? Waarom zijn er dan geen maatregelen voor de reizigers die op 10 meter afstand staan?
Onderstaande foto’s zijn van zondag jl, eind van de middag en van vandaag.



Ben vanavond even naar het nieuwe station gelopen.
Ik ga er deze week niet naar toe.
Er rijden geen treinen van en naar Tilburg.
Maar het nieuwe stationsgebouw had ik nog niet gezien.

Een bouwplaats is altijd een spel van lijnen, zon en wolken. Zo ook het station van Breda want tijdens de verbouwing gaat het reizen (vaak niet) door.



Vergelijk het overzichtelijke, ruime, mooie en het designprijs winnende, nieuwe station van Rotterdam met het onoverzichtelijke, veel te grote en lelijke station van Breda.

Die veel te grote stationshal. Je moet als architect toch echt in de jaren ’70 zijn blijven steken als je zo’n gebouw ontwerpt. Wat is het idee daarbij. Wat heeft een reiziger daar nou aan. Het is alleen maar duur in onderhoud en mensen zullen er zich ’s avonds onveilig voelen. De winkels liggen te ver uit elkaar. De kebab en friteszaken zullen het hier goed doen. Maar hoeveel mensen zullen, terwijl ze staan wachten op de trein naar Etten-Leur een jurk of broek gaan kopen bij Sissy Boy? Al die trappen, ook in ruimtes waar ze volledig overbodig zijn. Er is hier absoluut niet nagedacht vanuit de reiziger (zoals in Rotterdam).
Drie stripboeken heb ik gisteren gekocht.
= Het Turfschip van Breda door Roelof Wijtsma
= Epstein door Jaron Beekes
= Het gedroomde avontuur door Didier Convard en Andre Juillard.
Om bij het laatste boek te beginnen.
De verhalen van Blake en Mortimer zijn al van heel wat jaren geleden.
Edgar P. Jacobs was de maker en hij overleed in 1987.
Toch komt er af en toe een boek uit met de twee helden.
Vaak van een bewonderaar en vaak ook met een originele
invalshoek. Dit is geen gewone remake.
Niet zomaar een nieuw avontuur met de oude helden.
De insteek is origineel maar de uitwerking is wat kort door de bocht.
Resultaat is ook geen standaard stripverhaal met plaatjes
en tekstballonnen maar een briefwisseling mert grotere tekeningen.
En die tekeningen zijn mooi.

Het gedroomde avontuur door Didier Convard en Andre Juillard.
Epstein is een graphic novel over de eerste manager van de Beatles.
De man die hen hielp groot te worden.
Mooi verhaal.
De omslag is grappig.
Ik laat eerst de achterkant zien, dan de voorkant.

Epstein door Jaron Beekes.

Als laatste Het Turfschip van Breda.
Leuk verteld.
Zeker als je weet dat het al heel wat keren in beeld gebracht is.
Zo was er bijvoorbeeld die ets van Bartholomeus Willemsz. Dolendo:
Inname van Breda, uit ongeveer 1590.

Bartholomeus Willemsz. Dolendo, Inname van Breda, 1590. Vier episodes van het verhaal. Linksboven de aankomst van het turfschip, rechtsboven het binnenhalen van het schip in het slot (zie hieronder), linksonder een gevecht op de binnenplaats en rechtsonder het verdrijven der Italiaanse soldaten.

Bartholomeus Willemsz. Dolendo, detail van Inname van Breda: het binnenhalen van het schip in het slot.
Roelof Wijtsma maakt er een veel dynamischer spectakel van:

Het Turfschip van Breda door Roelof Wijtsma.
Afgelopen donderdag ontving ik een reactie, via Iens,
van Denovo in Breda op mijn recensie
van eerder deze week, over hun restaurant.

Beste Argusvlinder,
Sinds kort hebben restaurateurs de mogelijkheid
om te reageren op recensies over hun restaurant.
Je hebt op 14 oktober 2014 een recensie op IENS geschreven over Denovo .
Het restaurant heeft hier op gereageerd.
De reactie van Denovo :
Helaas krijgen wij van IENS maar 500 tekens om te reageren hier.
Dit is te weinig, gezien het formaat van uw verhaal.
Verder staat u ook geen reacties toe op uw blog
waar u dit verhaal nogmaals heeft geplaatst.
Ik kan u verzekeren dan wij als personeel
behoorlijk teneergeslagen waren
door uw vernietigende rapport.
Temeer omdat u als vaste gast uw afgelopen bezoeken
niet de moeite heeft genomenuw positieve ervaringen te delen.
Hopelijk komt u in het vervolg
gewoon weer lekker eten bij ons.
Als ik dit goed lees is het personeel het slachtoffer.
Die zijn teneergeslagen.
Er wordt niet ingegaan op onze klachten die ook bij recensies
van andere gasten terug te vinden zijn.
Zo concludeert WernerVerh (zie Iens):
“Voor ons niet voor herhaling vatbaar
en mijn inziens is DENOVO zelfs geen restaurant.
Meer een gelegenheid waar je tijdens borrelen en voor het uitgaan
wat kleine hapjes kunt verorberen.”
Dat lijkt me een opzet waar niets op tegen is.
In het restaurantdeel van Denovo verdwijnen ook steeds meer tafels
waar men kan dineren.
Dus ook met de inrichting richt Denovo zich steeds meer op borrelen.
Prima, maar probeer dan geen restaurant te zijn.
Borrelhapjes serveren is, gezien een aantal recensies op Iens,
al een activiteit waarin Denovo zich nog kan verbeteren.
Eten gaan we niet meer bij Denovo.

Het nieuwe NS-complex (winkels, huizen en misschien eegens in een hoekje een automaat voor OV-kaart) overwoekert het oude NS-station in Breda.

Detail

De onderdelen die geld moeten gaan opleveren zijn uitgedacht en worden nu gerealiseerd (al jaren!). De verbinding van de stad naar het station is natuurlijk voor de reizigers. Dus dat komt als allerlaatst aan de orde. Sterker nog, verder dan een groen geverfd stuk stoep is men niet. Heel creatief werd men door twee putdeksels rood te verven!

Als deze hekken opgeruimd zijn is in de binnenstad niets meer te zien van de 2014-editie van de Singelloop Breda.

Alle 39 foto’s zijn gemaakt van willekeurige deelnemers aan de halve marathon
tijdens de Bredase Singelloop 2014.
























Er zijn er een paar die dubbel voorkomen.














Nog een serie foto’s met het oog op de tien kilometer
en de halve marathon:

Uitloop van de 10 kilometer op het Kasteelplein.



Aan de Marksingel. Eerste doorkomst van startnummer 2 (Geoffrey Ronoh, Kenia) en 3 (Richard Mengich, Kenia. De uiteindelijke winnaar).

Snelle jongens.


Achtervolgers.

Tweede doorkomst. De nummer 3, Richard Mengich, op kop.

Startnummer 1 (Khalid Choukoud) en 5 (Philip Langat). Respectievelijk de nummer 7 en 4 in de uitslag.

De groep met de eerste vrouw.

Na afloop uitlopen, bijkomen en omkleden.


Alles helemaal klaar voor de lopers. Nieuwe Prinsenkade: Singelloop water.


Van boven af gezien, behalve de muziek, is alles nog rustig.

Ik werd verrast. Dit is op dat moment de nummer drie in de wedstrijd.

Het eerste groepje achtervolgers in de 5 kilometer.

Het peloton.

Na afloop van de 5 kilometer. De sponzen liggen al te wachten op de nieuwe lopers.

Het Kasteelplein achter de uitloopzone.

Het Kasteelplein wordt al weer schoongemaakt voor de volgende groep.

Voor de deur ziet het er als volgt uit. De schoonmaak in volle gang. Dat zal men vandaag nog wel een paar keer moeten doen.

Kijken of mijn pas werkt.

Het Kasteelplein is de uitloopzone dit jaar voor het eerst. Hier is men de zone aan het opbouwen.

Leeg en schoon Kasteelplein.

Laatste voorbereidingen.

Medailles sorteren.


Kasteelplein, achter de uitloopzone.



Todd Hido: Excerpts from Silver Meadows.
‘Conceptueel denken is overgewaardeerd,
terwijl schoonheid een lelijk woord is geworden’, zegt hij.
Ik wil schoonheid. Ik wil emotie.



Het weer is niet ideaal om een foto te maken van de Grote Kerk.
Het gaat me dan ook niet alleen om de kerk
maar ook om de contrasterende kleuren er om heen.

Een paar weken geleden was er een tentoonstelling
in een van de huizen van het Begijnhof van Breda met schilders
die over het Begijnhof of Breda werk tentoonstellen.
Een jaarlijks terugkerende gebeurtenis.
Altijd leuk.
Zo zag ik er het volgende schilderij:

Ik weet niet wie de maker is.

Nog even een detail, het gaat me om de bovenkant van de pomp.
Want even voordat ik bovenstaande foto maakte,
maakte ik onderstaande foto op het Begijnhof:

Dezelfde pomp, dezelfde bol uit 1856.
Een paar weken geleden was ik op een zondag op de Poolseweg
in Breda. De monumenten daar vertellen het verhaal van
de bevrijding van Breda door Poolse soldaten.
Ik heb er een paar foto’s gemaakt:


De tank. Een begrip in Breda.

Die er nog steeds strijdbaar uitziet.

Voor en op de tank zijn borden met tekst. Zoals dit wat recentere bord: Dit geschenk van de Polen wordt in de hoede van het publiek aanbevolen.

De originele platen met tekst.

Poolseweg, Breda.

Zoek de verschillen. Vanmorgen rond 08:00 uur was het prachtig in het Valkenberg in Breda.

De fontein in het Valkenberg met tegenlicht.
Nou ja, niet van de Stadhouder zelf.
Van zijn standbeeld op het Kasteelplein in Breda.
Al een hele tijd wacht op de juiste stand van de zon
ten opzichte van het beeld.
Vandaag liep ik er toevallig langs.
Deze hoek had ik niet eerder gezien.


Een tijd terug ontdekte ik deze afbeelding van een viltstift op een muur op het Kasteelplein in Breda. Dit is niet op de muur geschilderd maar dit is eerst op papier (?) gemaakt en vervolgens op de muur geplakt. Gisteren zag ik dit ook in de Veemarktstraat.

Dit is een groep stiften.

Een Saturnus-stift?