Het beach volley strand op het Kasteelplein in Breda is vandaag opgeruimd.
Tagarchief: Breda
Boekenzoo (1)
Vandaag ging ik naar Den Haag om de Boekenzoo te gaan bekijken,
een tentoonstelling over dieren en boeken in Het Huis van het Boek.
Deze tentoonstelling is heel erg de moeite van het bekijken waard.
Voor volwassenen maar ook voor kinderen.
Een heel mooie combinatie van boeken en activiteiten die
iedereen kan aanspreken.
Probleem: volgend weekend is het laatste weekend van de tentoonstelling.
Daarom nu al gelijk een eerste reeks foto’s van boeken die ik
interessant vind. Er zullen nog meer delen volgen met foto’s
maar tegen die tijd is de tentoonstelling beëindigd.
Huis van het Boek, Boekenzoo, Valentin le Campion, Eenhoorn, Houtgravure, Eenhoorn Pers, Breda, 1951.
Valentin le Campion is de maker van deze prachtige gravure,
natuurlijk niet vreemd dat een houtgravure met een eenhoorn
wordt uitgegeven door de Eenhoorn Pers.
Dan valt mij dat natuurlijk extra op omdat ik in Breda woon.
Bernhard von Breydenbach is de schrijver van een verslag over een pelgrimage: Peregrinatio in terram sanctam. De Illustratie is van Erhard Reuwich uit Utrecht. Mainz, 11 feb 1486.
De Peregrinatio in terram sanctam of Sanctae Peregrinationes van Bernhard van Breydenbach, een wiegendrukweergave van een pelgrimstocht naar Jeruzalem en is gepubliceerd in 1486 met illustraties getekend door Reuwich. Breydenbach was een rijke domheer van de Dom van Mainz die de pelgrimstocht maakte in 1483-1484 en nam, zoals het boek uitlegt: “Erhard Reuwich van Utrecht, een ‘getalenteerd kunstenaar’ mee, om tekeningen van de bezienswaardigheden te maken.” Breydenbach werd kort na zijn terugkeer diaken van de kathedraal. De groep bestond verder uit nog twee vrienden: een ridder en een kok. Veel onderzoekers geloven dat de tekst eigenlijk bedoeld was “alsof het verteld was” aan een Duitse monnik die de reis niet meegemaakt had.
De tocht duurde van april 1483 tot januari 1484 en ging via Venetië, waar men drie weken verbleef. Daarna vertrok men per schip naar Korfoe, Methone en Rodos – allemaal nog bezit van het toenmalige Venetië. Na Jeruzalem en Bethlehem en andere plaatsen in het Heilige Land, gingen ze naar de Sinaïberg en Caïro. Van daar gingen ze met een boot de Nijl af naar Rosetta en vervolgens terug naar Venetië.
Het is hoogst ongebruikelijk voor een tekenaar van deze tijd om vermeld te worden. Er is een grote kans dat Reuwich ook de drukker was. Het boek vertelt eveneens dat hij de eerste editie drukte (in Latijn) in zijn huis in Mainz.
Dit zijn alle biografische gegevens die van Reuwich tot op heden bekend zijn. Vermoed wordt dat hij ook houtsnijwerk met andere illustraties van planten ontwierp voor een kruidenboek die in Mainz in 1485 is gedrukt. In december 1486 wordt er geschreven over een Meester Erhard von Mainz die de gebrandschilderde raamlijsten in de Amtskellerei in Amorbach in Beieren installeerde; dit zou Erhard Reuwich geweest kunnen zijn.
Innovaties:
De Sanctae Peregrinationes of Peregrinatio in terram sanctam waren de eerste geïllustreerde reisboeken en markeerden een stap vooruit in boekillustratie in het algemeen. Het besteedt aandacht aan vijf grote uitvouwbare houtsnijwerken: de eersten die ooit in het Westen zijn gezien, inclusief een spectaculair stuk houtsnijwerk van 16 meter bij 3 meter met een panoramisch beeld van Venetië. Het boek bevat ook een kaart met drie vlakken van Palestina en Egypte en een beeld van Jeruzalem in het midden en panorama’s van vijf andere steden: Iraklion, Methone, Rodos, Korfoe en Parenzo. Er waren ook studies van kostuums uit het Nabije Oosten en een Arabisch alfabet – eveneens de eersten in hun soort die gedrukt zijn. Er zijn beeltenissen gemaakt van dieren, waaronder een krokodil, kameel en eenhoorn
De colofon van het boek is een levendig wapen van de aartsbisschop van Mainz, met de eerste kruisarcering in houtsnijwerk.
Op de pagina met de dieren staat onder andere deze eenhoorn:
Het valt niet mee foto’s te maken van boeken, zeker niet oude, middeleeuwse
boeken, maar dat is begrijpelijk. Papier en perkament zijn gevoelig voor licht.
Getijdenboek waarvan de afbeeldingen vermoedelijk gemaakt zijn door de illustrator die wordt aangeduid als Navolger van de Meesters van de Gouden Ranken, handschrift uit de Zuidelijke Nederlanden, circa 1440. De afbeelding stelt voor: De Heilige Margaretha en de duivel met hoorn.
Dit was nog maar het begin.
Echt een schitterende tentoonstelling.
Stop Russia – Russia is a terrorist state
‘Stop Russia’ en ‘Russia is a terrorist state’ zijn twee van de teksten op borden die de betogers afgelopen zondagmiddag bij zich hadden op de Grote Markt in Breda.
Helemaal eens.
De Russen horen niet in de Oekraïne.
De redenen die er voor worden aangevoerd zijn oorlogspropaganda.
Ongefundeerde verzinsels.
Het zijn de inwoners van de Oekraïne die mogen bepalen hoe ze
hun land willen inrichten en besturen.
Rusland heeft daar geen zeggenschap over.
Ook niet over delen van die staat.
Maar laten we wel kritisch blijven over wat er aan beide kanten
allemaal geroepen wordt.
NRC: ‘Oekraïne sinds invasie als een herboren natie’ is natuurlijk ook oorlogsretoriek waar niets van klopt. Dan mag je nog zo lang in een groen T-shirt rondlopen, Oekraïne ligt in puin, het aantal slachtoffers is niet te overzien.
Zelensky:
De wereld zag op 24 februari, om vier uur ’s morgens, een nieuwe natie.
Geen natie die uit het niets was ontstaan, maar één die was herboren.
Een land dat niet huilde of schreeuwde, een land dat niet bang was of vluchtte.
Dat niet opgaf noch vergat.
Als grote delen van de bevolking op de vlucht zijn en zich buiten
Oekraïne bevinden en een wederopbouw decennia gaat duren, zijn
de uitspraken misschien stoer maar ook misplaatst.
Beoordeel deze man op zijn daden niet zijn T-shirt en uitspraken.
Je zou er door verrast kunnen worden.
Voor en na beach volley
Nazomer in Breda
Nog een Vuelta-restantje
De start van de 3e etappe van de Vuelta
De start was op het Kasteelplein van Breda.
Daar begon het met het voorstellen van de teams.
Veel kon ik daar niet van zien vanuit mijn plaats.
Maar ik zag wel een aantal andere zaken.
Het is al druk maar het gaat nog wel even duren voordat de renners zich ook werkelijk in beweging gaan zetten.
Er is een groep steltlopers om het publiek bezig te houden.
Daar in de verte is het podium waar de teams zich straks laten voorstellen. Sommige teams komen door de straten aanrijden maar al snel komen de meeste teams over de brug van het kasteel.
De steltlopers komen nog even terug.
De straat komt vol te staan met auto’s en motoren.
De renners, verzorgers en de mensen van de organisatie dragen mondmaskers vanwege Covid.
De motoren, allemaal met van die dubbele wielen.
Deze renners komen van de presentatie af. De etappe is nog niet begonnen.
Herman van der Zandt van de NPO laat zich op de foto zetten door fans alsof hij zelf een van de renners is. Terwijl ik dit schrijf hoor ik Herman van der Zandt commentaar geven op de koers terwijl ze langs de Argusvlinder rijden.
Hier wordt nog even een reclamebord vast gezet.
De renners stellen zich op. Vanaf de brug van de KMA zullen ze gaan vertrekken.
Dit zijn de eerste vier die op weg gaan naar de Grote Kerk.
Alle wagens en motoren zijn al weg.
Daar komen ze dan.
Dat is de laatste renner.
Toen was de start voorbij. Het zal nog lang onrustig blijven in Breda.
Grote Kerk van Breda in Vuelta-kleur
Vuelta sunrise
Vanochtend ben ik vroeg naar het parkoers van de Vuelta gaan kijken.
Wat opvalt is dat de Vuelta eigenlijk maar een heel kleine
organisatie is.
De opbouw van het gebeuren is maar troosteloos.
Maar ik maakte natuurlijk wat foto’s.
Kasteelplein.
Kasteelplein.
Breda, Grote Kerk.
Catharinastraat / Reigerstraat.
Breda laat zien waar het om draait: Breda brengt rondje kerk rondje bier. Hoe troosteloos wil je het hebben?
Havermarkt.
Torenstraat.
De deuren van de kerk stonden al open. Hier komen ze straks tevoorschijn. Kerkplein.
Dit beeld maakt dan weer veel goed: Grote Kerk van Breda.
Oude Vest / Keizerstraat.
Claudius Prinsenlaan met rechts het Stadskantoor.
Daar zal dan straks de finish zijn.
Nog even wat kabels door de goot halen.
De dopingcontrole.
Chasseveld.
Wachten op de bus (die niet gaat komen vandaag)?
‘X marks the spot’.
La pasión.
Terug in de binnenstad van Breda. Catharinastraat / Reigerstraat.
Nog een serie Kasteelplein.
Vermoedelijk komen de renners straks vanuit de KMA het parkoers op.
Ze zullen de truien toch wel bij de finish wegzetten?
Kasteelplein in Breda.
Een van de hoefijzers op het plein achter het standbeeld van Stadhouder Willem III.
Hier moet morgen de Vuelta gebeuren
Mijn dagelijkse wandeling ging naar de weg waar, volgens de
informatie die ik heb, morgen de finish van de Vuelta
gaat plaats vinden:
de Claudius Prinsenlaan in Breda.
Vandaag was er weinig tot niets van te merken.
Dit is het Chasseveld. Vroeger lag hier een sintelbaan en sloeg het circus de tent op als het Breda aan deed. Nu is het een parkeerplaats tegen het centrum en er gaan geruchten dat hier een woonwijk gaat komen. Morgen zal de organisatie van de Vuelta wel het een en ander hier willen wegzetten.
Er staan wat strandtenten maar maar wat die hier precies doen….
Op de achtergrond het stadskantoor. Daar ergens zal morgen de finishlijn zijn.
De laatste meters naar de finish.
Stadskantoor.
De finishlijn gezien vanaf het stadskantoor. Zelf kan ik hier morgen waarschijnlijk niets van in het echt zien. Als de hoeveelheden mensen komen waar iedereen over spreekt zal het niet eenvoudige zijn om door het centrum te kunnen lopen laat staan dat je bij de finish kunt komen. Het televisiescherm geeft dan het beste beeld. Maar de rit van vandaag was niet om aan te zien dus een goed boek?
Vueltakunstwerk?
Het is nog even wachten op de honderdduizenden Vueltabezoekers
Breda warmt voorzichtig op voor Vuelta
Het is pas donderdag maar op vrijdag denkt de horeca
het feest rond de Vuelta al te beginnen.
Daarvoor halen ze enorme hoeveelheden bier en andere
drank in huis.
Er is te weinig ruimte voor en daarom blijft het
op straat staan. Soms ten koste van het terras.
Het wordt dus staand drinken.
Breda, de Haven.
Rechts bier en andere drank.
De rest van de stad is zoals anders op donderdag.
Je zou denken dat er binnenkort een groot evenement is in Breda
Al een tijdje vinden er hier en daar wijzigingen plaats
in Breda en langzaam neemt het toe.
Maar nu kun je er niet meer om heen.
Op meerdere plaatsen verschijnen er bierwagens.
In het uitgangscentrum (en de haven) nemen
de versieringen toe. Vreemde doeken die waarschijnlijk
moeten lijken op shirts van renners.
Overal verschijnen er mobiele bars met om zich heen
vatten en kratten.
De Vuelta is in aantocht.
De paden in het Valkenberg worden nog eens extra schoongemaakt.
Misschien is dit bord al eerder aangepast maar ik zag het vandaag voor het eerst. Kasteelplein in Breda.
Open brief aan de bezoekers van het Kasteelplein
Plint?!
Vorige week maakte ik een wandeling laat op de avond.
Het was ergens tussen elf uur en middernacht.
De temperatuur was op dat moment prima.
Toen maakte ik een foto van een detail van een gebouw.
Er was natuurlijk weinig licht en dat vallen er meteen
een aantal details weg die je anders misschien als storend
zou ervaren.
De foto die ik van het gebouw probeerde bleek achteraf
te donker. Vandaag maakte ik nog een keer een foto
van die plint van het gebouw.
Maar eerst de foto van vorige week.
De foto had ik snel gemaakt. Ik heb niet zo opgelet of de golven op de manier lopen op de foto zoals ze tegen het gebouw lopen. Je zult op de volgende foto zien dat er een hoek van een 45 graden meespeelt. Maar mij ging het om de mooie, zich herhalende glooiing, de kleur en schaduw.
Die onderste strip. Gegoten beton of cement. Geen idee wat het materiaal is. Deze plint van het gebouw de Poort van Breda. Die leverde de mooie foto op waarmee dit bericht begon.
Een wandeling op een rustige zondagochtend
Deze foto’s hadden jullie nog te goed van mij.
De Ginnekenstraat.
Karnemelkstraat.
Markendaalseweg.
Dezelfde Markendaalseweg maar dan vanaf de Fellenoordstraat.
Nijverheidsingel. De reden van deze foto is het beton in aan de overkant. Net boven de waterlijn. Ik liep hier lang geleden op iedere schooldag langs. Toen zat daar de CHV nog (Coöperatieve Handels Vereniging). Het was een overslagplaats voor onder andere veevoer. Dat werd onder andere via het water met schepen hier gebracht. Dus dat beton was deel van de kade.
Dit ankerpunt werd door de schepen gebruikt om het schip aan vast te houden.
Hoge Brug, Vismarktstraat en Grote Kerk….en het afval van de nacht ervoor dat nog niet is opgeruimd (de gemeente was al druk bezig).
De afgelopen weken was het druk in de Haven.
Weerspiegelingen in ruiten. Altijd leuk. Cingelstraat.
Breda, Cingelstraat.
Over het hoofd gezien
Boekenlegger bij een overhemd cadeau?
Ja, dat klopt.
Vandaag kocht ik twee overhemden en daar kreeg ik een boekenlegger
bij elk hemd cadeau.
Reclame maak ik liever niet vandaar dat ik ze anoniem gemaakt heb.
Dit boek heb ik eerder nog niet op mijn blog genoemd. Maar de boekenleggers heb ik er meteen op geprobeerd. Het boek heet ‘Boekbanden – Bij het afscheid van Rens Top als conservator boekbanden van de KB’. Heel leuk boek trouwens.
Toen ik de boekenlegger zo uit het boek zal steken en voelde dat het
dikker is dan de gemiddelde boekenlegger
moest ik terugdenken aan wat waarschijnlijk mijn eerste bezoek
aan een bibliotheek was.
Ik ging met mijn vader.
De bibliotheek in Breda was toen aan het Van Coothplein.
Nu zit in dat gebouw een restaurant.
In die tijd mocht je als bezoeker van een bibliotheek niet
zelf in de buurt van de boeken komen.
Boeken zocht je op aan de hand van de titel of schrijver in
kaartenbakjes die op tafels stonden opgesteld.
Had je het kaartje gevonden dan liep je daar mee naar een
toonbank waarachter de bibliothecarissen waren.
Die namen je kaartje (kaartjes?) mee en haalde het boek op.
Op de plaats van het boek staken ze een houten plankje.
Dan gaf de medewerker van de bibliotheek je het boek zodat je
kon zien of het boek ook inderdaad het boek was dat
je zocht. Was dat niet het geval dan ging het boek
weer terug op zijn plaats.
Verdere stappen van het proces ken ik niet maar er
zal toch iets met het kaartje moeten gebeuren.
Het boek werd gestempeld op een ingeplakt blaadje als
je het mee wilde nemen. Op dat blaadje stond de uiterste
inleverdatum.
Dit soort dingen weet ik niet precies meer maar ik
moest aan het houten plankje denken toen ik de dikke
boekenlegger voelde.
























































































































