Rond half acht, een beetje eerder dan de tijd van mijn reguliere ochtendwandeling, zag ik een soort van erewacht op de brug naar het Kasteel van Breda (KMA).
Even verderop, in het Valkenberg, kwam ik een militaire drumband tegen met soldaten erachter in volle bepakking. Waarschijnlijk hebben die twee zaken met elkaar te maken.
Tussen de kleine buien leverde de herfstzon een laatste blik op de herfstkleuren aan de bomen op. Breda, Valkenberg.
Lag de nadruk bij de werkzaamheden aan de Verlengde Mark
eerst weken bij het weghalen, verplaatsen en bijstorten
van zand,
nu lijkt het om water te draaien.
Een deel van de Verlengde Mark dat eerst droog stond is/wordt nu weer gevuld met water.
Rechts zie je het reguliere waterpeil (dat is het stuk van dit water dat bij de Trapkes middels een kleine overstort in de Haven uitkomt) en links het deel waar de huidige werkzaamheden plaatsvinden.
Waarschijnlijk gaat het de hele dag door maar ik zie, in de ochtend, bij het licht van schijnwerpers en de opkomende zon, een graafmachine met een lange arm, een soort van ballet uitvoeren. Het duikt in het wter, maakt krijpbewegingen, komt boven water, draait, raakt water kwijt, beweegt naar de kade om tenslotte in de vrachtauto te verdwijnen.
Wat de moeilijkheidsgraden van de verschillende onderdelen zijn weet ik niet maar dit lijkt me toch gemakkelijk een 8.
Met dank voor de Gemeente Breda en Park Valkenberg.
Toen ik vanochtend doorde stad liep vond ik twee
voorwerpen die zomaar van de 11de-van-de-11de kunnen
zijn achtergebleven, ik zag meer water in
de Haven / Verlengde Mark dan eerder en
de Molenstraaat was weer helemaal afgesloten.
Ook voor voetgangers.
Dat ging gepaard met foto’s.
Gevonden en achtergelaten op een prullenbak aan de Haven.
Aan de Markendaalseweg werd weer water toegelaten in de Verlengde Mark. Het is een ingewikkel proces tot nu toe: damwanden plaatsen, water wegpompen, zand weghalen, nog een damwand plaatsen, buizen lassen tussen de kades, zand in de vrije ruimte storten, dan weer zand weghalen, nu weer water toelaten in een deel van de Verlengde Mark. Gelukkig heb ik van andere dingen meer verstand.
Hier dus wel water.
Maar hier nog even niet….
Breda, Molenstraat.
Vergelijk de grootte met de eikenbladeren die er om heen liggen. Echt een joekel. Breda, Valkenberg.
Mijn stoomboot wordt een soort van sandwich: een messig voorkant die ik als eerste zaagde, een achterkant dit ik vandaag maakte en ertussen komen twee kleuren plexieglas (lichtblauw voor de lucht en donkerblauw voor het water).
Beide delen moeten nu gevijld worden zodat ze mooi op elkaar passen. Dat kan ik bij MakersBase in de bibliotheek in Breda, De Nieuwe Veste, de twee plexiglasdelen laten lasersnijden. Daarna kunnen de delen aan elkaar gemaakt worden en kan het afgewerkt worden.
Een aantal jaren geleden heb ik een ontwerp gemaakt voor een boekband,
beter gezegd, voor de afbeelding op de boekband.
Het is er nooit van gekomen de afbeelding uit te snijden maar misschien
dat ik dat alsnog ga doen.
Breda, Markendaalseweg, Verlengde Mark.
Er zijn mensen in het Valkenberg die de gemeente willen helpen
bij het opruimen van verkeersborden.
Breda, Valkenberg.
In de St. Annastraat in Breda staan twee verkeersborden.
Ze staan 20 misschien 30 meter van elkaar af.
De borden staan zo dat de teksten van de twee borden
van elkaar afgekeerd staan.
Maar geen idee wat de borden betekenen.
Ik zag de borden voor het eerst kort na de Singelloop,
maar of er een verband is weet ik niet.
Passeerhaven.
Overigens is de straat op dit punt niet breder dan de rest van de straat.
Het laatste bericht over de tentoonstelling ‘Nachtvlucht’
in Stdelijk Museum Breda over het werk van Pieter Laurens Mol.
Pieter Laurens Mol, Kompas – Storing, ongedateerd (Jaren 70). Olieverf op ijsspateltjes, triplex en messing nagel.
Pieter Laurens Mol, Plus-Minus, 1974. Messing en rubber.
Pieter Laurens Mol, Untitled, 1978. Zwart/Wit foto.
Pieter Laurens Mol, Mood-Doom, 1975 – 1999. Gemoedstoestand / Lotsbestemming. Logboek en werkschrift voor muurschildering.
Stedelijk Museum Breda, Pieter Laurens Mol, Broederschap der Polen, 1976. Teer en kalk op vurenhouten wiggen.
Pieter Laurens Mol, The artist’s studio. Portrait of the artist in his studio, 2012. Zwart/Wit-foto, staalconstructies, loodgietsel, bloempot, glazen pot en loodmenie op kwasten.
Pieter Laurens Mol, Souvenir de Breda, 1988. Aardenwerk drinkbeker afgevuld met asfaltteer.
Een tentoonstelling met veel humor en denkwerk.
Ik heb genoten.
De vuilniswagen heeft een van de lantaarnpalen, met een nostalgische uitstraling en bloembakken, omgereden.
Er is wel wat kracht bij komen kijken want de moeren, op de schroefdraad in de sokkel die de lantaarnpaal overeind houden, zijn gewoon door de aanhechtingsplaatsen van de paal heen getrokken. Dit was geen zacht duwtje.
Leuke vlinder, dacht ik. Dat is het ook maar het is een buxusmot. Wij hebben nog een paar planten.
Gezien de titel van dit stukje snap je wel dat dit een van de foto’s is waar dit bericht eigenlijk om gaat. Breda, Valkenberg, Waalse Kerk.
Breda, Vismarktstraat, Grote Kerk.
Tijdens een wandeling door de stad zie ik
met regelmaat la deze buizen.
Vandaag met een stoere laatste foto.
Breda, Markendaalseweg, begin van de Verlengde Mark.
Het is duidelijk dat ze niet worden gebruikt om vloeistoffen te transporteren.
Het stoere laswerk.
Vandaag zag ik een van de buizen die ik eerder liet zien. Hij was van zijn plaats af en je zag dat de uiteinden dicht gemaakt zijn. Wat zou de functie zijn?
Breda, Karnemelkstraat, voormalige Raad van Arbeid.
Breda, Markendaalseweg. Geen idee waarom al deze buizen dwars op het water liggen.
Het lijkt alsof de buizen nergens op ‘aangesloten’ zijn. Of ze gebruikt worden om de metalen wanden uit elkaar te houden. Maar ik heb geen idee.
Er is een nieuwe kast geplaatst in de Cingelstraat in Breda.
Afgelopen zondag ging ik naar de Klimaat Expo ’22,
vooral om Kelpie te zien.
Ik had het werk van Lisanne van Brakel in haar werkplaats
in de FutureDome in Breda gezien maar wilde het ook zien
op de expositie.
Daar was nog meer mooi werk te zien.
Een selectie,
Lisanne van Brakel, Kelpie, gemaakt met diverse materialen: hout, kippengaas, een watervoetpomp en een afdekzeil. Hij lijkt door de grote en hoge ruimte van de kerk kleiner. Gezichtsbedrog.
Miriam Meulepas, Untill we ourselves melt away. Siliconen.
Rafael Martig, Mijn stem. Stempotlood op een rol van 10 meter papier. Houder van hout. Drie fragmenten.
Huibert Pouw, To be or not to be. Reddingsboei (Solas), kunststof en perspex.
Allard Boterenbrood, Once Ice. Glas, smeltwater, giclée prints op papier.
Rob Logister, Tulipa metallica. Staal.
Vol humor en ernst. Tineke Bruijnzeels, Silence. 1001 pingpongballetjes op metalen pootjes.
Ellis Schrauwen, Plastic fles. Olieverf op linnen.
René Heeres, On the origins of species V. Inkt en pastel op papier.
De catalogus kocht ik later die middag in Museum de Fundatie.
Breda, Grote Markt.
Argusvlinder 