Vandaag was ik in Zwolle.
Ik ging daar naar toe met de trein.
Uit de verte zag ik een muur die me deed twijfelen.
Was dit nou een vlakke muur? Of was het misschien een ruimtelijk kunstwerk…
De maker heeft slim gebruik gemaakt van het feit dat de muur
geen vlakke muur is. Op de muur zie je sporen van vloeren
en dragende kolommen.
Door daar een muurschildering op te zetten die veel diepte suggereert
heeft het uit de verte wel wat van gezichtsbedrog.
Goed gedaan!
Altijd bloemen voor het raam.
Nu ik het zo zie,
denk ik:
eigenlijk wel leuk, een goed idee.
Ze blijven zoals ze zijn,
ze bloeien niet op,
ze verwelken niet.
In de verte een kale boom,
de spiegeling van het hek.
Daar wél seizoenen,
daar wél opbloeien,
en weer loslaten.
Altijd een park voor het raam.
Twee beelden in evenwicht.
Of als haiku:
Bloemen voor het raam.
In het glas een kale boom.
Het park loopt mee.
Toen ik gisteren ging wandelen liep ik eerst door het Valkenberg in Breda.
In de verte zag ik dat de magnolia ineens open was gekomen.
Waren het afgelopen zaterdag nog knoppen, nu zag ik al in de verte
dat al veel knoppen open gekomen waren.
Het was een extra mooi gezicht omdat de zon al laag stond en het licht
zachter aan het worden was.
Daarnaast moest de zon zich een weg zien te banen tussen de bomen
en takken door wat voor extra kleurnuances zorgde.
lopend door het park
naast de deur
de zon nog laag
met een fletsgele kleur
lichtbundels kruipen langs de natgroene schors
schaduwen sluipen over de gladde bast
als vingerafdrukken,
zonnevlekken
soms zacht, soms scherp
soms recht, soms rond
is het voorjaar?
het lijkt zo
maar het is pas 2 maart
Paté of Terrine zoals dat in Parijs of de menukaart staat.
Parijs, Avenue Victor Hugo.
Detail van Inside the horizon (2014) van Olafur Eliasson in het gebouw van Fondation Louis Vuitton (ontwerp Frank Gehry).
Geen idee wat die gespiegelde ‘B’ betekent.
Kielegat, Brakkensliert, Hier lèppe we oe wir op met bâând.
Waai zijn dun bâând nonnie kwijt meej dieje goeie ouwe tijd.
Kielywood.
De parels van de Brakkenberg ebbe un Bra-bant!
Irritante vlooien, ut schept un bâând.
Schuilen in de Brakkensliert.
Een bâând met dieren.
Omdat ik ook even op de rode loper mocht heb ik de kans aangegrepen om de cameraploeg op de foto te zetten.
De volgende ster.
De scheurende snaore.
Mijn aandenken van de rode loper.
2026 Embleem van Kielegat: M’ebbe un bâând.
De lôpende bâând van Kielegat èèrport.
Me lôôpe nie meej hôr, me laote allenig ons ôndje uit.
Happy bird day?
Nu de correcte slogan: You made the fanfare bâând great again.
Vetbikers on tour.
De vette mayoretten.
Korps Harmo-nie-heus.
De doelpuntenmachine van NAC.
Deze Obelix bleef heel lang in zijn rol.
M’hebbe un Rembâând.
Beeldig.
Wei zèn vur aop gezet.
Er werd ook nog wat uitgedeeld zoals deze wens van Stedelijk Museum Breda – Parade.
Maar ik probeer geen reclame te maken op mijn blog.
Nenkelbâând.
Bâândiet.
Kielegat èèrport en de lopende band met koffers.
Making de Bâând great again.
‘De beveiligingscamera via Louvre lease’ vond ik een grappige vondst.
Bâânde Surrevus
Nog even finetunen.
Bredaos rariteitenkabinet.
Beeldig.
Wordt vervolgd.
Om onduidelijkheid te voorkomen: ik ben niet de visser. Volgens Google is die een snoekbaars (Sander lucioperca).
Zürich, Alter Botanischer Garten, Conrad Gessner (Zürich, 26 maart 1516 – aldaar, 13 december 1565) was een Zwitsers natuuronderzoeker, filoloog en arts. Vanwege zijn werk Historiae animalium wordt hij gezien als een van de grondleggers van de zoölogie. Daarnaast was hij een invloedrijk botanicus.
Zürich, St. Annahof, warenhuis, 1878.
zomaar uit het raam
keer op keer
plukjes sneeuw
eilanden op een zwarte zee
nagelaten banen
al jaren geleden afgesneden
onze sneeuw is wispelturig
kristal, stuif, vlok
50 woorden volgens Kate
altijd anders
altijd weer
de kermis kan naar huis
de muziek is uitgezet op zondag
de verlichting gaat maandag niet meer aan
de bezoekers blijven thuis
zijn aan het werk of naar school
sneeuwvermaak komt er voor in de plaats
eerst weinig, dan een dwarrelfestijn
de temperatuur is laag
sneeuwballen, slee of
wordt het wintersport?
de stad is in winterse dracht
kermis buiten bedrijf
Cingelstraat is sneeuw
Spanjaardsgat tussen kadetten en ijs
een vlies op de Haven
vissen op ijs
lange sneeuwbaan voorbij de brug
trappen tussen ijs en gemaal
diep zwarte Mark
ijs als spinrag
PTT in ijzig blauw
munten draaien in de koude lucht
een molen, de markt, Grote Kerk en Catharina
de wandelaar glibbert voort
vanmiddag plots een gat in het rad
Sneeuw is zeldzaam geworden in ons land.
Als er sneeuw valt is het een dun tapijt
terwijl ik liever een hoogpolig zie.
Sneeuwpoppen bewonen onze straten en tuinen niet meer.
Sneeuwballen gooien is zeldzaam.
Vanmiddag is het waarschijnlijk allemaal weer weg.
Dat het weer zo veranderd is, hebben we zelf veroorzaakt.
Geniet dus van de weinige keren dat er sneeuw is.
Grijp je kans:
laat de oliebollen staan en maak sneeuwballen!
Vandaag ben ik naar Eindhoven gereisd om een linopers
op A4‑formaat op te halen.
Voor als ik ooit mee vrije tijd krijg.
Ideaal om straks twee linosnedes tegelijk te drukken
voor een A5-boekje.
Het was een korte maar fijne tocht:
trein, wandeling, aankoop, terugreis.
Linopers, nog ingepakt, in de trein.
Thuis heb ik alles uitgepakt en vastgelegd op foto’s.
Binnenkort ga ik de pers uitproberen;
het papier en de snedes liggen al klaar.
Goede kans dat dit in de toekomst meerdere blogberichten
tot gevolg gaat hebben en meerdere boekjes en boeken.
Volgens mij is het de laatte dag van de
Winterkermis in Breda. Maar misschien vergis ik me.
Op de Grote Markt staat een schaatsbaan en op
het Kasteelplein een kermis.
Daar maakte ik eerder deze week de volgende foto:
Argusvlinder 