Gekocht op een veiling: rode boekjes

Kort geleden heb ik twee rode boekjes en een horloge
gekocht op een veiling.
De drie voorwerpen werden als 1 lot aangeboden.
Ik heb ze gekocht maar nu wil ik weten wat ik gekocht heb.
De verkoper suggereert wel dat het om het ‘Rode boekje’ van Mao gaat
maar is dat ook zo?

Ik heb gewerkt met een Chinese collega die na een aantal jaren
in Nederland gewoond, gestudeerd en gewerkt te hebben,
terug is gegaan naar China.
Maar we houden nog steeds contact.
Daarom roep ik zijn hulp in.

Ik heb nu wat betere foto’s gemaakt van de voorwerpen
nadat het maken van afdrukken eigenlijk slecht lukte.
Die heb ik samen met wat ik op internet kon vinden
over het ‘Rode boekje’ aan hem gestuurd met het verzoek
wat te vertalen en eventueel zijn op- en aanmerkingen te geven.
Al is het zo dat die voormalige collega pas is geboren op het eind van
of na de Culturele Revolutie.

Ik ben begonnen om met papier en een potlood afdrukken te maken
van de tekst in relief op het boekje dat het meest in aanmerking komt
om werkelijk een ‘Rode boekje’ te zijn.

 photo DSC_5450RicePaperRubing.jpg

Met rijstpapier dat ik uit China heb meegebracht.


 photo DSC_5463RubingWhitePaper.jpg

Op gewoon wit papier.


 photo DSC_5465RubingWhitePaperCover.jpg

Zoals je hier in detail kunt zien, hielp dat niet echt.


Ik stuurde hem ook nog de volgende Engelstalige tekst
van Wikipedia:
Daar wordt gesproken over de ‘Quotations from Chairman Mao Tse-tung’.
De ‘Citaten van Voorzitter Mao Zedong’.
In die tekst staat ook geschreven dat er veel internationale versies
van het boekje zijn.

Foreign distribution
In 1966, the Propaganda Department of the Communist Party of China approved Quotations from Chairman Mao for export. To meet overseas requirements, the editors of the Chinese Foreign Language Press made revisions necessitated by the situation. They added a “second edition preface” endorsement by Lin Biao, dated 16 December 1966 (which was torn-out following Lin Biao’s death and public disgrace in September 1971). On the last page, they listed the names of the publisher (PLA General Political Department) without an ISBN, the printer and distributor (both Xinhua Bookstore), and the publication year.
By May 1967, bookstores in 117 countries and territories around the world – including Great Britain, France, Spain, Japan, Russia, Germany, Italy, Nepal, Indonesia, Burma, Iran, Arab and African nations and others – were distributing Mao’s Quotations. Foreign presses operating in 20 countries contributed to the publication of 20 translations in 35 versions.

Vervolgens had ik wat betere foto’s gemaakt van de plastic omslag:

 photo DSC_5470Cover01.jpg

Dit is duidelijk de beeltenis van Mao Zedong.


 photo DSC_5470Cover02.jpg

Dit is de tekst die op de omslag staat.


Inmiddels is die vertaald door mijn collega:
“Sailing the Seas Depends on the Helmsman”
Mijn collega spreekt Engels maar het is niet zijn moedertaal.
Bovendien heeft het Chinees een heel andere structuur dan onze taal.
Als ik probeer de Engels tekst in het Nederlands te vertalen
dan staat hier: ‘De zeeën bevaren hangt af van de roerganger’.
Roerganger is de titel die wij in het westen vaker gebruiken om Mao aan te duiden.
Overigens is het ook nog eens de titel van een Chinees lied
waarin Mao met de zon wordt vergeleken.

 photo DSC_5451FirstTitlePage.jpg

Eerste titelpagina (althans dat denk ik).


De bovenste tekst had ik al ontdekt op internet en de vertaling is:
‘Workers of the world, unite!” 全世界无产者,联合起来!
Mijn collega bevestigt dit:
‘Arbeiders/Proletariers aller landen, verenigt u’.

De tekst aan de onderkant lijkt me gedrukt maar
helemaal zeker ben ik niet.
Volgens mijn collega staat er:
‘Shanxi Normal University, Library, Wu Youwen’

en hij voegt daar aan toe

‘(a person’s name),
so that might be the original owner of the book.’

De naam van een persoon (Wu Youwen)
misschien de originele eigenaar van het boekje.

Shanxi Normal University is een grote universiteit in China
volgens het internet.

 photo DSC_5452TitlePage01.jpg

De volgende titelpagina.

 photo DSC_5452TitlePage02LooksTheSameTitleAsOnTheCover.jpg


De kreet van de omslag wordt hier nogmaals herhaald.
Daaronder staat:

“Xian Shiyou (Oil) College,
the Culture Revolutionary Committee,
printed 1967 at Xian”

Dan volgt een pagina met daarop een soort motto.
Van Lin Biao zo blijkt.

 photo DSC_5453HandwrittenButPrinted.jpg


Volgens mijn collega staat hier:
‘Great Leader, Great Teacher, Great Supreme Commander, and Great Helmsman.
Long live Chairman Mao , Long long live.
Dan volgt de handtekening van Lin Biao en de datum:
‘1967 May 1st’
Lin Biao was op dat moment de tweede man in het Chinese regime.

 photo DSC_5454MaoBehindSpecialPaper.jpg

Een pagina met een foto van Mao. Hier is de foto verstopt achter vloeipapier.


 photo DSC_5455LinBiao.jpg

Nogmaals Lin Biao.


Dit keer staat er:
‘Read Chairman Mao’s books, listen to Chairman Mao’s words,
and follow Chairman Mao’s instructions’.
Deze tekst had ik al herkend van internet.
Op Wikipedia staat als vertaling:
‘To study the works of President Zedong, to follow his teachings
and to behave according to his instructions’.
Dat is ongeveer het zelfde.

Dan lijkt er nog een pagina met een slogan te volgen:

 photo DSC_5456Slogan.jpg

Studying Chairman Mao’s great works………..


What the above picture says is
“Studying Chairman Mao’s great works, we need to study with questions,
study and practise them flexibly, studying as well as practising,
study with priorities, have quick effects, and focus on practising heavily”.
It is again Lin Biao’s words.

Dan komen we voor nu bij de laatste pagina.
Ik gaf mijn collega aan dat ik dacht dat het een lied was, misschien het volkslied.

 photo DSC_5457Music.jpg

‘Sailing the Seas Depends on the Helmsman’


Het is het lied, zo blijkt, waar ik eerder in deze blog al naar verwees:
Mao als zon:

No, it is not our National Anthem.
The name of the song is again “Sailing the Seas Depends on the Helmsman”.
The lyrics:
Sailing the Seas Depends on the Helmsman.
All living things depend on the sun for their growth.
Moistened by rain and dew, young crops grow strong.
Revolution depends on Mao Zedong Thought.
Fish cannot leave the water, nor can melons leave the vine.
The revolutionary masses cannot leave the Communist Party.
Mao Zedong Thought is the sun that never sets.

Mao’s gedachten als een nooit ondergaande zon.
ik moet er niet aan denken.

Het lijkt wel Sinterklaas: veiling en crowdfunding

Vandaag niet 1 maar 2 pakjes.
Het moet niet gekker worden!

 photo DSC_5438HetLijktWelSinterklaas.jpg


Het zijn wel gelijk, de laatste pakjes voorlopig.
Het eerste had te maken met een crowdfunding actie
rond de kluis van St. Franciscus.
Een kluis is een sobere verblijfplaats, haast een grot.
Als Franciscus in Rome verbleef, deed hij dat in
wat vandaag de dag de kerk van St. Franciscus in Ripa wordt genoemd.
Een complex uit de 13e – 17e eeuw.

Wikipedia:
San Francesco a Ripa is een kerk in Rome, genoemd naar Sint Franciscus van Assisi.

De kerk vindt haar oorsprong in een klooster in de Romeinse wijk Trastevere. Sint Franciscus was enige tijd in het (latere franciscaner) klooster te gast tijdens een van zijn reizen naar Rome. In de zeventiende eeuw werd de kerk herbouwd en gewijd aan de heilige, waarbij Ripa (“oever”) duidt op de nabijgelegen rivier Tiber.

 photo DSC_5440FrancoZeffirelliFratelloSoleSorellaLuna.jpg

Voor mij was belangrijk de film ‘Fratello Sole, Sorella Luna’
(Broeder zon, Zuster maan) van Franco Zeffirelli.


 photo DSC_5441ChurchOfStFrancisAtRipaRome.jpg

Maar in het pakket zit ook een leuke uitklapkaart met de gevel van de kerk. Die techniek is interessant.


 photo DSC_5442ChurchOfStFrancisAtRipaRome.jpg


Het tweede pakket komt van een stripliefhebber.
Immers het label met het adres bevat een afbeelding van Kuifje.

 photo DSC_5443EtiketMetKuifje.jpg


 photo DSC_5445.jpg

 photo DSC_5446LianHuanHuaBao.jpg

De doos moet 19 nummers uit twee jaargangen van een Chinese strip bevatten. Wat het precies is ga ik nog nader bekijken maar ik zag veel sociaal-realistische afbeeldingen die door veel jonge Chinese kunstenaars tegenwoordig als uitgangspunt worden gekozen voor hun werk. Dit heb ik op Catawiki gekocht.


Grotere uitersten kan bijna niet:
Een set religieuze voorwerpen als gevolg van een gift
en een set communistische lectuur als gevolg van een bod op een veiling.
Het kan allemaal op de Argusvlinder.

Op de veiling gekocht

Vandaag kwam er een aangetekend pakketje aan.
Ik weet natuurlijk wat er in zit, althans ik had een sterk idee.
Jij als lezer weet het nog niet maar
als je nog even doorleest, weet jij het ook.

 photo DSC_5429Pakketje.jpg

Het geheime, aangetekende pakketje.


 photo DSC_5430HetHekIsVanDeDam.jpg

Het hek is van de dam, waarmee ik maar wil zeggen dat de deksel van het doosje is.


 photo DSC_5431TweePakjes.jpg

In de doos zitten twee pakjes.


 photo DSC_5432WatKomtDaarTevoorschijn.jpg

Wat komt daar tevoorschijn. Lijkt wel iets roods.


 photo DSC_5433DeTweeBoekjesMetRodeKaft.jpg

Twee boekjes met een rode kaft. Een heeft een afbeelding van Mao Zedong op de kaft. Het andere boekje heeft Chinese karakters op de omslag.


 photo DSC_5434MaoHorlogeMetKetting.jpg

Het tweede pakje bevat een zakhorloge met op het deurtje een afbeelding van Mao Zedong.


 photo DSC_5437.jpg

Groepsfoto.


Voor mij was dit niet een echte verrassing.
Ik had dit immers gekocht op een veiling.
Ik ben al langer geinteresseerd in veilingen en nu kwam ik
een week of zo geleden in aanraking met Catawiki.
Een online veilinghuis.
Ik wilde gewoon eens zien hoie dat nu werkt.

Men heeft er verschillende soorten veilingen.
Boeken, moderne kunst, sieraden, munten, modeltreinen, enz.
Er zijn ook regelmatig (ten minste) twee veilingen met spullen
uit Azia: Aziatica (vintage) en Aziaticaveiling (antiek).
De voorwerpen die je net zag komen van de Aziatica (vintage) van
eerder deze week (maandagavond).

 photo CataWikiRodeBoekjes01.jpg

Zo ziet zo’n pagina eruit van waaraf je kunt bieden. Links een tekstuele beschrijving en in het midden de foto’s die beschikbaar zijn en rechts de bedragen die geboden zijn (nu even weggehaald).


De tekst bij dit lot is bijvoorbeeld:

 photo CataWikiRodeBoekjes02.jpg


Een van de twee boekjes is veel dunner en heeft een heel andere indeling.
Het dikste boekje lijkt inderdaad het ‘Rode boekje’ te zijn.
Maar dat ga ik binnenkort nog even verifieren bij mijn Chinese kennis.

Om het voorbeeld compleet te maken van wat voor informatie je
precies krijgt, zie je hieronder de foto’s van de webpagina.
Het is overigens de verkoper die verantwoordelijk is voor deze informatie.
De hele veiling, de betaling en de verzending daarna
wordt begeleid met een aantal mails.
Zo wordt ik terwijl ik dit schrijf op de hoogte gehouden dat nog meer lots
vanavond aan de beurt zijn.
Van 1 heb ik al besloten die te laten lopen.

 photo CatawikiRodeBoekjesFoto01.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto02.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto03.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto04.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto05.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto06.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto07.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto08.jpg

Schattig he, die groene kleur van de wijzerplaat?


Ming in de Nieuwe Kerk

 photo DSC_2923NieuweKerkMing01.jpg

Gisterochtend heb ik de tentoonstelling Ming bezocht
in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.

 photo DSC_2935NieuweKerk.jpg

De tentoonstellingen die ik er tot nu toe zag
waren zorgvuldig samengesteld en uitstekend gepresenteerd.
Over de samenstelling kan ik weinig zeggen.
De verzameling van het Nanjing Museum ken ik helaas niet.
Maar de presentatie is slordig.

Zo is de audio toer niet altijd goed afgestemd
met de voorwerpen die er getoond worden.
Zo wordt er gezegd dat ‘hiernaast’
het portret van de schilder Xu Wei te zien is.
Hiernaast?
30 Meter verderop.

De vitrines weerkaatsen op een vervelende manier
de toelichting in het glas zodat
van sommige voorwerpen delen niet of moeilijk te zien zijn.

Van een Kom (Longqing, 1567 -1572) wordt de buitenkant geroemd.
Prima, maar de buitenkant is niet te zien.
De opstelling is zo dat je alleen de binnenkant van de kom kunt zien.
Op de film en in de catalogus kun je zien dat het om
een prachtig voorwerp gaat.
Maar ik betaal 15 euro om het met eigen ogen te zien en dat
is helaas niet mogelijk.

 photo DSC_2936MingCatalogus.jpg

Catalogus bij de tentoonstelling ‘Ming’.


 photo DSC_2941MingKruikMetTweeHandvattenHongzhi14871505PorseleinNanjingMuseum.jpg

Wat mij betreft het mooiste voorwerp op de tentoonstelling. Een prachtige gele kruik. Kruik met twee handvatten, Hongzhi, 1487 – 1505, porselein, Nanjing Museum.

Geel aardewerk was voorbehouden aan de keizerlijke familie.
Hier is de binnenkant wit. Het fungeerde dan ook als hulpmiddel
bij rituele hofceremonies en niet als onderdeel van het priveservies van de keizer.
Maar het is er niet minder mooi om.

 photo DSC_2939MingFolder.jpg

Folder van de tentoonstelling ‘Ming’.


Tweede hoogtepunt was zeker een schildering van een ‘Fluitspelende Dame’.
Gemaakt door Tang Yin (of Tang Bohu).
(1470 – 1524, hangende rolschildering, inkt op zijde, Nanjing Museum)
Heel sierlijk, heel sereen. Mooi, beheerd kleurgebruik.
De rolschilderingen die er te zien waren,
zijn stuk voor stuk van een hoge kwaliteit.
Prachtig om te zien.
Een heel andere stijl is het werk ‘Pruimenbloesem en bamboe’
van Xu Wei (1521 – 1593 Rolschilderij, inkt op papier, Nanjing Museum).
Maar ook dit vond ik schitterend.

Gaan? Zeker.
Zeker als je niet eerder in de Nieuwe Kerk bent geweest.
Ga kijken naar de erotische prenten (Collectie Bertholet, Amsterdam)
in dezelfde ruimte als het praalgraf van Michiel de Ruyter.
(Wang Sheng, 1595, Compleet album van 10 schideringen op zijde en 10
kalligrafieen op papier)
De Chinese voorwerpen zijn prachtig en geven in korte tijd
een goed beeld van de Ming dynastie.

 photo DSC_2924NieuweKerk.jpg

 photo DSC_2923NieuweKerkMing02.jpg

Maar mijn eindoordeel is dat het beter kan.
Daar is niet zo veel voor nodig en is een enorme gemiste kans.
Zo vaak kunnen we niet kunst uit het Nanjing Museum zien.

The Hot Springs Of Odawara door Robert van Gulik

Op gezette tijden krijg ik de nieuwsbrief van de website
RechterTie.nl en op 10/04/2013 stond er het verhaal in van
Marco Huysmans die uitgenodigd was voor een symposium
in China over Robert van Gulik en zijn betekenis
voor de Chinese cultuur.
Daarnaast kondigde hij een bibliofiele uitgave aan
van het verhaal The Hot Springs Of Odawara.
Dat ging als volgt:

Nieuwsbrief RechterTie.nl van 10/04/2013.

Odawara
Toen ik bijgekomen was van de schok gevraagd
te zijn als spreker op een conferentie in China,
kreeg ik een ideetje dat de kriebels uit het begin
van deze nieuwsbrief verbond met de conferentie.
Als ik nu eens een mooie uitgave zou
maken van The Hot Springs of Odawara? Of
nog beter, als ik nu eens het Engelse origineel
zou uitgeven in combinatie met een Chinese
vertaling? Dat zou een boekje worden dat je in
twee richtingen kunt lezen (aangenomen dat je
het Chinees machtig bent): Chinees lees je immers
traditioneel van rechts naar links.
Om te beginnen vroeg ik Sunny of zij wist van
een Chinese vertaling. Die was er volgens haar
niet, maar ze bood direct spontaan aan om er
zelf een te maken, in klassiek Chinees met de
traditionele karakters. Dat aanbod greep ik
natuurlijk met beide handen aan, en ik ging
direct enthousiast aan de slag met de rest van
de voorbereidingen. Er moest een layout/bladspiegel
gekozen worden, papiersoorten, lettertypen,
enzovoort. Ik zal u hier niet met de details
vermoeien. Op de website zult u te zijner
tijd kunnen lezen wat de uitgangspunten van
het ontwerp waren en hoe die zijn vertaald in
concrete keuzes.
Eén ding stond bij voorbaat vast: het zou een
boekje worden dat gebonden was op klassieke
Chinese wijze. Al snel vond ik in de buurt een
ambachtelijke boekbinder die zijn vak geleerd
had op de abdij van Berne in Heeswijk. Hij
vond het een interessante uitdaging en kwam
met allerlei uitstekende ideeën voor de uitvoering.
Een echte vakman.

Gisteren was het zover: ik kreeg een mailtje dat
de eerste batch van 160 exemplaren klaar was.
Ik heb twee versies laten maken: een gewone,
met enkelvoudige Chinese binding; en een
luxe, met dubbele omslag en dubbele Chinese
binding. U ziet hieronder plaatjes van de Engelse
voorkant van de luxe editie en de Chinese
voorkant van de gewone versie.
De luxe editie verschijnt in een beperkte oplage
van 50 genummerde en gesigneerde exemplaren,
plus tien exemplaren hors commerce voor
familie en vrienden. Van de normale versie heb
ik voorlopig 100 exemplaren laten inbinden; er
zijn meer exemplaren gedrukt, maar ik wacht
met het inbinden daarvan tot ik beter kan inschatten
of er überhaupt belangstelling is voor
dit boekje. Het inbinden is handwerk en daarom
tamelijk prijzig: het is duurder dan het
drukken!
Maar het resultaat mag er wezen, toch?

 photo DSC_0665D.jpg

Deze week was het dan zover.
Mijn exemplaren zijn gearriveerd.
Ik heb nummer 27 van de 50 genummerde en
gesigneerde exemplaren met dubbele omslag
en dubbele Chinese binding.
Daarnaast heb ik twee versies met enkele omslag
en enkele Chinese binding.

 photo DSC_0666D.jpg

Prachtig verpakt.

De toelichting op de website op het ontwerp
van het boekje gaat als volgt:

 photo DSC_0667.jpg

Met als zegel het Shou symbol, het symbool voor ‘een lang leven’.

 photo DSC_0667ShouSymbol.jpg

The Hot Springs of Odawara — Ontwerp

Uitgangspunten

Het ontwerp is gebaseerd op de voorliefde van Van Gulik voor de traditie.
Waar een keuze gemaakt moest worden tussen klassiek
en modern is consequent voor klassiek gekozen.

 photo DSC_0668TheHotSpringsOfOdawara.jpg

The Hot Springs Of Odawara

Schreefletters in plaats van schreefloze;
traditionele Chinese karakters in plaats van vereenvoudigde;
een strak tekstbeeld gebaseerd op een vaste mathematische verhouding;
een klassiek papier in natuurlijke tinten;
gebonden op traditionele Chinese wijze.

 photo DSC_0669EngelsChineseUitgave.jpg

Een Engels-Chinese uitgave van het verhaal.

Pagina-layout

Het ontwerp van The Hot Springs of Odawara
is gebaseerd op het werk van Jan Tschichold.
Hij formuleerde een ontwerp voor “het perfecte boek”,
geheel gebaseerd op de verhouding 2:3.
Opengeslagen is de bladspiegel
zoals Tschichold die bedacht heeft.
Een tekstblok heeft als afmetingen 3″ × 4.5″.
De afmetingen van het boekje (5.5″ × 6.75″)
voldoen ook aan de 2:3-regel mits men
de ruimte voor de binding wegdenkt (1″).

 photo DSC_0670ChineseBoekbindTechniek.jpg

Chinese boekbindtechniek: dubbele binding.

Lettertypen

De Engelse tekst is gezet in 12-punts Adobe Garamond Pro
met een regelafstand van 16pt.
De Chinese tekst is gezet in 12-punts PMingLiU
met een regelafstand van 21pt.
De Chinese tekst is op de klassieke wijze gezet:
van boven naar onder en van rechts naar links.
Alleen het onderschrift bij het plaatje
wordt van links naar rechts gelezen.

 photo DSC_0671Nr27GesigneerdDoorDeEditorMarcoHuysmans.jpg

Nummer 27 van de serie van 50, gesigneerd door de uitgever Marco Huysmans.

Kleinkapitalen

Op diverse plaatsen is gebruik gemaakt van kleinkapitalen
(small caps) om accenten aan te brengen.
De omslag en de titelpagina zijn geheel in kleinkapitalen gezet.
Verder zijn de eerste paar woorden van elk deel
van de tekst in kleinkapitalen gezet
met een vetgedrukte en vergrote initiaal.

 photo DSC_0672VoorinDeEngelseUitgave.jpg

Voorin staat de Engelse uitgave.

Ligaturen

Er is gebruik gemaakt van ligaturen
voor diverse lettercombinaties.
De combinatie van een c en een t
wordt bijvoorbeeld zo weergegeven:

 photo AdobeGaramondProMetLigaturen.jpg

Cijfers

Cijfers zijn gezet in oldstyle figures.
Dit zijn cijfers die niet allemaal even hoog zijn
maar soms uitsteken boven het maaiveld (de letter “m”)
en soms onder de baseline komen.
Ter vergelijking ziet u hieronder eerst de normale cijfers
en dan de oldstyle cijfers in het lettertype van het boekje.

 photo AdobeGaramondProCijfersOldStyle.jpg

Hier alleen een voorbeeld van de Oldstyle cijfers.

Uitlijning

De uitlijning van de tekst is fully justified.
De tekst is optisch uitgelijnd; dat betekent
dat leestekens soms een stukje in de marge gezet zijn
om de uitlijning voor het menselijke oog beter te laten lijken.

Inspringen

Nieuwe paragrafen springen 24 pt in.
De regelafstand (16 pt) verhoudt zich tot deze indentatie als 2:3.

 photo DSC_0673AchterinDeChineseVertaling.jpg

Achterin (voor Westerse lezers zoals ik) de Chinese uitgave.

Paginanummers

Er zijn geen paginanummers.
Deze keuze houdt verband met het onderwerp
van het essay: het ontbreken van paginanummers
illustreert de continuïteit van de natuur
tegenover de begrensdheid van het menselijke bestaan.
Daarnaast is het essay zo kort
dat het ontbreken van een paginanummering
nauwelijks onthandt.
Het kan immers gemakkelijk (en wat mij betreft bij voorkeur)
in één zitting gelezen worden.

Chinees karakter

Het Chinese karakter dat op de omslag
en enkele andere plaatsen gebruikt is,
is een gestileerde versie van het karakter 寿 (shou)
dat “lang leven” betekent.
Van Gulik gebruikte het voor de uitgave van
Moord op Oudejaarsavond, ’s-Gravenhage 1958.

Papier

Het gebruikte papier is Gmund Savanna.
De omslag is gedrukt op 200-grams Arena Structuros,
voor het binnenwerk is gekozen voor 100-grams Cascara structuros.

Drukker

Het drukwerk is van Drukkerij Zeeland.

Binding

Het boekje is op traditionele Chinese wijze gebonden
door Jos van den Berg
van Handboekbinderij “De Boekenlegger”.
De luxe editie heeft een dubbele omslag en
is met een dubbele steek genaaid.

Thee

Toen ik deze week bij mijn Chinese collega ’s avonds
wegging kreeg ik van hem thee. Ze weten dat ik graag thee drink.
Ik kreeg twee soorten: een Chinese thee en een Japanse thee.
De Chinese thee heb ik die avond bij het heerlijke eten gedronken.
Daar ken ik dus de smaak al van.
Helaas lees ik geen Chinees of Japans.
Dat veroorzaakt wel een probleempje.

 photo DSC_0388.jpg

Dit is de Chinese thee. Met een handige clip om de zak luchtdicht te houden.


 photo DSC_0389.jpg

Dit is de Japanse thee. Ik kan met niet voorstellen dat de thee in deze verpakking zo lichtgroen is als de afbeelding. Maar ik ben zeer benieuwd naar de smaak. De vrouw van mijn collega vertelt me dat deze thee veel minder bitter is dan de Chinese thee.


 photo DSC_0392.jpg

De Chinese thee bestaat uit, heel klein opgerolde, theebladeren.


 photo DSC_0395.jpg

Het warme water doet hier wonderen. Langzaam zuigen ze het water op. Zweven door het glas en dalen naar de bodem. Rollen zich uit en geven hun smaak en de kleur af aan het water.


 photo DSC_0393.jpg

Japans lees ik ook niet dus dat is ook een kleine uitdaging. Dat wordt gewoon openmaken en uitproberen.


 photo DSC_0396.jpg

Kijk eens naar dit prachtige resultaat. De thee is heerlijk!

Vandaag even niet

Voor vandaag even geen uitgebreid blog bericht.
Ik was te laat thuis en morgen gaat het er ook niet van komen.
Morgenavond ga ik eten bij Chinese kennissen.
Met mijn collega ben ik ooit naar zijn bruiloft in China geweest.
Nu zijn de ouders van mijn collega op bezoek in Nederland.
Mijn collega gaat zelf, met vrouw en kind,
binnenkort terug naar China.
Dat is voor mij een extra reden om nog eens even langs te gaan.
Het zal er in de toekomst niet zo eenvoudig van komen.
De foto’s komen vrijdag dan wel.

Prints uit China

Het Metropolitan Museum of Art in New York
heeft in samenwerking met het British Museum op dit moment
een tentoonstelling van Chinese prints door de eeuwen heen.
Helaas ben ik er niet geweest maar heb ik op de website
de prenten kunnen bekijken en er een selectie gemaakt.
Die selectie deel ik hier op mijn weblog.
De prints zijn werkelijk fantastisch.

Dit is de oudste ptint in de selectie die ik van de tentoonstelling maakte: Prekende Buddha, Preaching Buddha, early Tang Dynasty, circa 700, wooblock print, ink on paper with added color.


Detail van de houtgravure uit de Tang dynastie. Inkt op papier en daarna ingekleurd.


Door Guardian, Qing Dynasty, early 18th century, woodblock print, ink and color on paper with additional hand coloring.


De kop van deze wachter is zo prachtig. Kijk eens naar de ogen en de uiteinden van de baard.


Vis of nog beter de karper is een veelvoorkomend, traditioneel thema in de Chinese kunst. Hier een opspringende karper: Leaping carp, Qing Dynasty, circa 1644 – 1753, woodblock print, ink and color on paper.


Nog een traditionele voorstelling. De hemelse geluksbrenger: The heavenly official bestows happiness, Qing Dynasty, late 19th century, woodblock print, ink and color on paper with additional hand coloring.


Vooral de 5 vleermuizen rond het prachtige hoofddeksel zijn van belang. Ze zijn een soort rebus die de 5 grote gelukwensen vertegenwoordigen: een lang leven, veel welvaart, een goede gezondheid, een voorkeur voor deugdzaamheid en een vredige dood. Five great fortunes: longevity, wealth, health, love of virtue and a peaceful death.


Bloemen zijn een genre op zich zelf. Hier een iris tussen de rots. Wang Gai, Wang Shi en Wang Nie, Iris and rock from Mustard Seed Garden Manual of Painting Part 3, Qing Dynasty, Kangxi period, circa 1701, woodblock print, ink and color on paper.


De iris in detail.


Drie opera acteurs in actie. Three Equestrians (ruiters), Qing Dynasty, woodblock print, color on paper.


De ronde vormen van de veren en rijzweepjes brengen eenheid in het beeld.


Soms met slechts een paar strepen wordt een heel beeld opgeroepen. Hier bamboe in de mist. Bamboo in mist, after Ge Zhongxuan, Leaf from the Ten Bamboo Studio Collection of Calligraphy and Painting, Ming Dynasty, Chongzhen Period, circa 1633, woodblock print, ink and color on paper.


Meer modern, uit de communistische tijd met de verheerlijking van de kracht van de mens. Duan Ganqing, Trackers along the Jialing River, 1940s, woodblock print, ink on paper.


Het lijkt zo eenvoudig maar het is super effectief.


Wu Jide, Chatting over tea, 1984, multiblock woodcut, ink and color on paper.


Kletsen bij een kop thee. Let eens op de delicate kleuren op de achtergrond. Prachtig.


Goud en jade. Gold and Jade, late 20th century, woodblock print, ink and color on paper.


Dit is waar deze print om gaat: het spelen door het wat dikke jongentje met de vissen. Dit is een manier om mensen zonen toe te wensen die een goed leven tegemoet gaan.


Men laat de propaganda achter zich en wordt heel modern: Wang Qi, Rhythm of the street from the series Life in the Big City, 1985, woodblock print, oil-based ink on paper.


Dit is een fantastisch werk dat meerdere technieken in zich heeft. Wang Weixin, Palace museum (de Verboden Stad) from the series Ancient Capital Beijing, 1981, etching on blind-pressed paper.


Zo staan aan de onderste rand allerlei voorwerpen afgebeeld die in het Palace Museum te zien zijn.


De centrale as van de Verboden Stad.


Dit lijkt zo’n typisch Chinees landschap met mist, bomen en bergen. Maar schijn bedriegt. Yang Yongliang, Phantom landscapes III, 2007, digital pictures, inkjet print on paper


Kijken we wat dichterbij dan zien we electriciteitsmasten, verkeersborden en moderne Chinese huizen.


De Chinese traditie brengt meesterwerkjes voort. Kijk bijvoorbeeld maar eens hoe natuurlijk de volgende print is: Zhao Yannian, The true story of Ah Q, 1980, woodblock print no 1 in a series of 60, oil-based ink on paper.


In detail.


Gelezen

Ik kende de auteur (P. Otie) en tekenaar (Li Kunwu) niet.
Het onderwerp spreekt me erg aan dus daarom was ik erg nieuwsgierig.
Beide boeken heb ik nu gelezen, met erg veel plezier.
Ze geven een beeld van een tijd in China die voor Westerlingen
altijd vreemd, abstract en onbekend is gebleven, met
de Bende van Vier, de Culturele Revolutie, Mao, Deng Xiaoping,
Taiwan, de Grote Sprong Voorwaards enz.
Mooi getekend.

Ai WeiWei: mijn foto's

Gisteren dus op bezoek geweest bij De Pont in Tilburg.
Dit is een prachtige tentoonstellingsruimte
en het was er erg druk.
Ik was vroeg gegaan dus de grote drukte ben ik een beetje voor gebleven.

Een groot deel van het werk van Ai weiWei bestaat uit videofilms.
Zo heeft hij een aantal films gemaakt die Beijing als onderwerp hebben.
De methode die hij hanteert lijkt steeds veel op elkaar
en lijkt eenvoudig:
je filmt steeds voor 1 minuut op een bepaalde plaats en je herhaalt dit.
Beijing is een enorme stad die een aantal ringwegen kent.
Het is er zo groot dat je onmogelijk de hele stad kunt kennen.
Hoe kan dat dan toch jouw stad zijn.
Ik vonds dat een interessant probleem toen ik er eens was voor drie dagen.
Ai Weiwei maakt gebruik van de infrastructuur van de ringwegen
omk een aantal films te maken.
Zo heeft iedere ringweg een aantal viaducten.
Op ieder viaduct filmt hij 1 minuut lang het verkeer in beide richtingen.
Twee minuten film per viaduct dus.

Beijing: The second Ring / De tweede ring, 2005, video, 66 minuten.

 

De video documenteert de twee tegengestelde verkeersstromen op de 66 bruggen in de Tweede Ringweg rond Beijing. Op elke brug heeft de kunstenaar steeds een minuut gefilmd in elk van de twee richtingen. Het totale werk bestaat dus uit 66 delen die werden opgenomen tussen 14 januari en 11 februari 2005.

De ringen zijn een belangrijk onderdeel van de stedelijke infrastructuur van Beijing en bepalen de ruimtelijke organisatie van de stad. Net als in het werk over de Changx92an Boulevard, zijn de opnamen zo simpel mogelijk gehouden, met een focus op de pure observatie en het verstrijken van de tijd.

Die video is dus niet zo spannend. Er een uur naar gaan kijken is veel gevraagd. Zeker omdat er zo misschien wel 5 of 6 werken te zien zijn. Een video die mijn aandacht meer trok is zijn productie voor de tentoonstelling in Kassel: Fairytale.

Naast de maatschappelijk betrokken films maakt hij ook politieke films.
Die worden door het huidige regime in China niet in dank afgenomen.

Ai WeiWei, Fountain of light, 2007.

Het weer was gister in het begin van de middag ideaal:blauwe lucht en zon.

Morgen het vervolg.

Ai WeiWei in De Pont

Bij de tentoonstelling van Ai WeiWei in De Pont in Tilburg
is via de website van De Pont een catalogus te downloaden.
De charismatische Ai WeiWei staat met een portretfoto op de omslag.

De man weet heel goed hoe hij met de moderne media moet omgaan.
Daar is niets mis mee. Het maakt hem effectiever dan andere.
In de catalogus worden een aantal werken van hem besproken
vergezeld van afbeeldingen.
Die herhalen wij natuurlijk hier.
De catalogus kwam tot stand in een samenwerkingsverband
tussen het Louisiana Museum of Modern Art en De Pont.

De tentoonstelling probeert de diversiteit van de vormen
die Ai WeiWei gebruikt te laten zien, en
ook de verschillende boodschappen die hij heeft.
Een deel van die boodschappen zijn direct gericht
tegen het huidige Communistische regime in China
maar andere werken zijn in het geheel niet politiek,
maar sociaal en maatschappelijk betrokken.

De catalogus is Engeltalig.
Dat is jammer want hij is daardoor niet voor iedereen toegankelijk.
De werken in de catalogus zijn:

Ai WeiWei, Hanging man in porcelein, 2009.

Dit werk, waarin de contouren van het gelaat van Marcel Duchamps
te herkennen zijn, is een eerbetoon aan een van zijn inspirators.

Ai WeiWei, Forever, 2003.

‘Forever’ is het merk van de fietsen die gebruikt zijn voor dit werk.
Fietsframes die gebruikt worden als een soort ready-made.

In navolging van of kritiek op Vladimir Tatlin maakte Ai WeiWei dit werk.
De Russische architect/ontwerper Tatlin ontwierp een gebouw van wel 400 meter hoog.
Het zou de zetel worden van de Communistische Internationale.
In de jaren ’20 van de vorige eeuw, kort na de Russische revolutie
stond het geloof in eigen kunnen in Rusland bij sommige op de maximale stand.
Dit gebouw zou gemaakr worden van moderne materialen: staal, glas enz.
Het moest groter en dynamischer zijn dan de Eifeltoren, dat Westers synbool van moderniteit.
Ai Weiwei maakt een soort replica. in plaats van glas gebruikt hij kristallen
die je doet denken aan protserige kroonluchters en Westerse weelde.

Ontwerp van de toren van Tatlin.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Tree, 2009 – 2010.

In de volgende blog volgen de foto’s die ik vandaag gemaakt heb.

Gids uit China op bezoek in Nederland

Ik ben twee jaar geleden naar China geweest.
Ik heb toen onder andere Beijing bezocht waarbij ik ben geholpen
door een vriende van mijn Chinese collega.
Hij was mijn gids in Beijing en zorgde ervoor
dat ik in mijn hotel terecht kwam en op de juiste trein.
Afgelopen week was hij in Nederland en ik ben met hem
en mijn Chinese collega en zijn vrouw gaan eten.
Heerlijk Chinees.
Een versalg van mijn reis naar China staat op mijn log
en de eerste log staat hier.

Het eten was erg gezellig.
Daarnaast had mijn voormalige gids twee cadeau’s meegebracht:

Het tasje had niets met de cadeau’s te maken maar
is voor een westerling niet minder leuk.
In het jaar van de draak staan er natuurlijk twee draken op de tas.
Hier zie je een van de draken:

Een van de draken.

in de tas zaten twee geschenkverpakkingen met, zoals mijn Chinese collega dat noemt,
witte wijn. Ik denk dat wij de dranken zouden omschrijven als rijstwijn.
Het is een sterke drank. Het ene flesje is 48% en de grotere fles is 40% alcohol.
Een goede borrel dus!
De verpakking alleen al is een feest.

Dit is de kleinere fles.

Dit is doos waarin de grote fles zat.

De grote fles is prachtig.

Om de opening zit een doekje dat met een strik of stiekje op zijn plaats wordt gehouden.

Dat is ook bij de kleinere fles het geval.

Aan de hand van de telefoonnummers op de grote doos
kom ik er achter dat het een product is van de Beijing Niulanshan Distillery,
tegenwoordig Beijing Shunxin Agriculture Corporation Limited Niulanshan Distillery.

In 2007 verscheen er op een commerciele website genaamd: Beijing this month,
(Vertaling: Beijing deze maand) het volgende artikel.

Niulanshan Erguotou: Water Creates a Beautiful Spirit
2007/03/05
The legend has been passed down from one generation to the next. Ages ago, a sacred buffalo was roaming a mountain in todayx92s Shunyi District in Beijing when he, by chance, stopped to drink from a rippling creek. The thirsty buffalo (niu) was enjoying drinking the cool and sweet water so much that he wanted to go nowhere. The buffalo, finally, found a cave nearby and settled down for good. In time, the cave became known as Jinniudong (Gold Buffalo Cave), the mountain as Niulan Shan (Buffalo Fence Mountain).
Lees verder

Fu Baoshi

Afgelopen week was ik op een ochtend wel erg vroeg in amsterdam.
In plaats van al aan het werk te gaan nam ik de tijd
om een aantal tweets door te nemen.
Een van de tweets ging over Fu Baoshi.
In het Metropolitan Museum in New York is er een tentoonstelling
van het werk van deze in 1965 overleden, Chinese kunstenaar.
Met wat moeite heb ik twee weken kunnen vinden:

Fu Baoshi, Playing the ruan, 1945.

Fu Baoshi, Approaching Yanbian, 1961.

Op de website van het Metropolitan Museum wordt de carriere als volgt beschreven:

Fu Baoshi (1904×961965)

Perhaps the most original figure painter and landscapist of China’s modern period, Fu Baoshi created indelible images celebrating his homeland’s cultural heritage while living through one of the most devastating periods in Chinese history. He was eight years old in 1912 when China’s last imperial dynasty was overthrown and the Chinese Republic was established. He subsequently witnessed the divisive warlord era and Communist rebellion of the 1920s, the Japanese invasion and occupation of eastern China from 1937 to 1945, and the Communist Revolution and establishment of the People’s Republic of China in 1949. Over the last fifteen years of his life, his art reflected China’s political transformation under Mao Zedong. Throughout his career, however, Fu remained one of China’s great individualist masters.

Misschien de meest originele schilder van figuren en landschappen uit China’s moderne tijd. Fu Baoshi maakte onuitwisbare afbeeldingen die de culturele erfenis van zijn geboorteland vierden terwijl hij leefde tijdens een van de meest verwoestende periodes in de Chinese geschiedenis. Hij was 8 jaar oud toen in 1912 de laatste keizerlijke dynastie omver werd geworpen en de Chinese republiek werd gevestigd. Hij was achtereenvolgens getuige van het tijdperk van de warlords die China sterk verdeelde en de Communistische opstand in de jaren ’20. Daarna volgde de invasie door Japan en de bezetting door Japan van Oost China van 1937 – 1945, dan de Communistische Revolutie en de vestiging van de Volksrepubliek China in 1949. Tijdens de laatste 15 jaar van zijn leven reflecteerde zijn werk de politieke transformatie die onder Mao Zedong plaatsvond in China. Door heel zijn carriere bleef Fu Baoshi een van de grote eigenzinnige meesters.

Tang Dynasty in Assen

Gisteren ben ik naar de tentoonstelling
“Gouden eeuw van China” geweest.
Het Drents Museum heeft een nieuwe, grote, tentoonstelligsruimte.
De ruimte is bedoeld als de plaats waar de archeologische vondsten
getoond gaan worden.
Maar voor het zo ver is staan er de voorwerpen van de Tang dynastie.
Een soort opvolgingstentoonstelling op
het terracotta leger.

Een voorbeeld van Sancai (de drie kleuren).

____________________________________________________________

 

Assen is echt een provinciaal dorp.
Het komt als heel klein over (er schijnen 65.000 mensen te wonen).
Gisteren was het weer bij vlagen somber.
Als je dan het museum binnenstapt
nadat je een kaartje hebt gekocht,
stap je van een donkere, sombere wereld,
in een witte wereld waar je ogen eerst aan moeten wennen.

De nieuwe grote ruimte is erg inefficent ingedeeld.
Daardoor staan de bezoekers steeds te dringen
terwijl minder dan een kwart
van de beschikbare ruimte wordt gebruikt.
Jammer.
De voorwerpen komen daardoor ook minder tot hun recht.
Bovendien zijn een aantal grotere voorwerpen
weer buiten de thematische ruimtes opgesteld.
Zo van, oh ja, deze hebben we ook nog.

De voorwerpen zijn er niet minder mooi en interessant om.
Je mag in het museum fotograferen zonder flits
maar er is veel aan gedaan om er voor te zorgen dat het erg moeilijk is
een goede foto te maken.

Hemelse vorst, Xi’an.

____________________________________________________________

 

Een prachtexemplaar.

____________________________________________________________

 

Boeddhistische zuil.

____________________________________________________________

 

Let op de oren van deze vaas: aan iedere kant een draak.

____________________________________________________________

 

De twaalf tekens van de Chinese dierenriem.

____________________________________________________________

 

Detail van een muurschildering.

____________________________________________________________

 

De paarden en kamelen mogen niet ontbreken op ee tentoonstelling over de Tang dynastie.

____________________________________________________________

 

Een verrassend cadeau: Wang Zhaojun

Mijn Chinese collega is op familiebezoek in China geweest.
Hij verraste me met mooie cadeau’s.
Een ervan laat ik vandaag hier al zien:
een afbeelding van Wang Zhaojun,
een van de vier klassieke schoonheden van antiek China.
De basistekening is geschilderd op wollen vilt.
Daarna is de tekening ingekleurd door het schroeienvan het vilt.
Een heel mooi effect.
Ik ga er een plaats voor zoeken in ons nieuwe appartement.



Het werk kwam in een rode foedraal.



Ik weet niet zoveel over deze dame maar Wikipedia helpt je daar altijd bij. Erg leuk dat ze veel van muziek houdt. Past bij mij.


Wang Qiang, beter bekend onder haar “volwassen” naam: Wang Zhaojun,was de levensgezellin van de ‘chanyu’ van Xiongnu: Huhanye. Chanyu, Shanyu of Shanuy was de titel van de nomadische heersers van midden en centraal Azixeb voor zo’n 800 jaar. De exacte betekenis is niet bekend maar waarschijnlijk betekent het zoiets als ‘Zoon van de oneindige Hemel’ (son of endless sky). Xiongnu, (244 voor Christus – 155 na Christus) nomadisch volk dat een staat of confederatie had gevormd in en rond het gebied dat nu Mongolixeb heet. Tijdens zijn bestaan was het een rivaal van de Chinese Han dynastie (dat zich richtte op landbouw). Het volk speelde een belangrijke rol in het tot stand komen van de Zijderoute. Ze waren belangrijke vervoerders van zijde. Huhanye was een van de drie heersers van Xiongnu rond 56 voor Christus. Huhanye zocht steun bij de Han dynastie door een vazal te worden. Ze staat bekend als een van de Vier Schoonheden van antiek China. Wang Zhaojun werd geboren in een prominente familie van het Zigui-gebied. Het gebied ligt nu als gevolg van de aanleg van de Three Gorges-dam onder water. Het ligt in Hubei. Ze kwam in de harem terecht van Keizer Yuan waarschijnlijk na 40 voor Christus. Ze werd nooit bezocht door de Keizer en sleet haar dagen als ‘Lady in waiting’. Als de Keizer een nieuwe vrouw koos werden hem portretten overhandigd van mogelijke vrouwen. Het portret van Wang Zhaojun was daar blijkbaar nooit bij of het presenteerde haar niet goed. Ze werd niet gekozen. In 33 voor Christus bezocht Huhanye de Keizer. Huhanye gebruikte die gelegenheid om een hechtere relatie aan te gaan door te vragen of hij een Keizerlijke schoonzoon kon worden. In plaats van een prinses werden hem 5 vrouwen gepresenteerd, waaronder Wang Zhaojun. Volgens de verhalen heeft Wang Zhaojun zich vrijwillig gemeld en toen de vrouwen naar het hof werden gebracht was iedereen verbaasd over haar schoonheid. Wang Zhaojun werd de favoriete vrouw van Huhanye shanyu, ze kreeg twee zoons. Slechts een daarvan bereikte een volwassen leeftijd, Yituzhiyashi. Ze had ook ten minste een dochter, Yun, die de titel van prinses kreeg. Na de dood van Huhanye in 31 voor Christus verzocht Wang Zhaojun om te mogen terugkeren naar China maar er werd haar bevolen zich te houden aan de locale gebruiken. Ze werd de vrouw van de volgende shanyu. In dit nieuwe huwelijk kreeg ze nog twee dochters. Wang kreeg als titel Ninghu Yanzhi (Belangrijkste levensgezel, vredestichtster met de Han dynasty “Hu-Pacifying Chief-Consort”).


 

Pronkzucht aan het hof – Keizerlijk porselein uit Shanghai

Wat een tijd terug Cultuur heette noemen we vandaag Erfgoed.
Ik verwacht dat de tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag een mooi voorbeeld van Chinees erfgoed is:

Pronkzucht aan het hof – Keizerlijk porselein uit Shanghai

Ik ga binnenkort kijken.
Alle voorwerpen komen van het Shanghai Museum.


Chinese caas, fencai, decoratie met Indiase lotusbloemen en spelende kinderen, Qianlong Dynasty, 1736 – 1795.


Dekseldoosje met draken in Wucai en lotus met Ajourwerk, Wanli, 1573 – 1620.


Doosje in de vorm van een kwartel, Fencai glazuur, Qianlong Dynasty, 1736 – 1795.

Zie eens hoe mooi het verendek van de kwartel is aangebracht.

Dit is natuurlijk helemaal top. Het merkteken is voor porselein uit de Keizerlijke fabrieken gebruikelijk maar die voetjes!

Doosje in de vorm van een kwartel, Fencai glazuur, Qianlong Dynasty, 1736 – 1795.


Vaas met draken tussen gevlochten lotusranken in de onderglazuur, Qianlong, 1736 – 1795, Shanghai Museum.

Nog een draak. Perfect

Lotusrank.

 


China reisverslag / travelogue 79

Nog snel even langs het centrale plein van Shenyang
en dan via een grote winkelstraat met blinkende winkels
en een minder blinkende schoenmaker naar het
Fangyuan Mansion.
Het is overigens 7 oktober 2009.
Fangyuan Mansion is een groot gebouw in Shenyang, bijna 100 meter hoog.
In het business district.
Naast een busstation.
Het lijkt op de oude Chinese munten.
Dus laat ik daar eens beginnen.


Deze set replica van oude Chinese munten kocht ik later op de dag. De ronde munten hebben in het midden een vierkant gat. Dat zie je ook terug in het Fangyuan Mansion.


Maar eerst nemen we afscheid van Mao.


Shenyang is een grote stad maar niet alles glimt en schittert. Niet anders dus dan bij ons in het westen.


Een winkelstraat. Deze straat heeft midden op het voetgangersdomein stands staan waar vooral huwelijksreportages worden getoond en verkocht. In een wereld waarin je maar 1 kind hebt is waarschijnlijk een huwelijk een nog groter feest dan in een wereld waarin mensen meerdere huwelijken in hun leven sluiten of juist helemaal geen.


Veel reclame, af en toe mondkapjes, veel verkeer.


Dan een warenhuis met waterpartijen, glazen liften, veel kleuren, veel mensen en veel westerse merken.


Hier wordt druk gesproken over een bruidsreportage.


Volledige stand van: Landscape Concept Wedding Photograph. Of zou dat niet de naam zijn van het bedrijf?


Bouwen doet men overal. Dit is een heel veelvoorkomend beeld in China.


Fangyuan Mansion van opzij. Links op de voorgrond de ingang van het busstation.



Deze gebouwen zijn zelfs nog hoger.



We zijn naar binnen gegaan. We wilden in het vierkante gat een kijkje nemen en misschien heb je er een mooi uitzicht. Het gebouw is natuurlijk niet voor toeristen dus van een uitzicht was geen sprake. Hier mijn chauffeur die het interieur eens in zich opneemt.


De naam: Fangyuan Mansion.