Verkleed als kerstboom in Betoverend Breda.
Veemarktstraat.
Ik krijg steeds meer aanwijzingen dat er een etalagewedstrijd is tijdens Betoverend Breda. Deze winkel moet hoge ogen gooien.
Categorie archief: Breda
Betoverend Breda met een nieuwe/vernieuwde fontein
Toen ik aan kwam lopen was men al begonnen. Er was een koor dat kerstliederen zong terwijl de fontein veranderde van kleur en grootte.
Het Nassaumonument in het Valkenberg.
Gisteravond opende ‘Betoverend Breda’
De Grote Markt, Breda, nog voor de opening.
De overkapping en het plateau voor de geluidstechnici is bijna nog groter dan het podium.
De Halstraat vanaf de Grote Markt.
Zomaar ergens in de binnenstad.
Grote Markt ruim na de opening.
Feestverlichting en dergelijke
In de ochtend fietste ik door de stad en dacht: leuk die verlichting. Misschien foto’s gaan maken. In de middag was er echter meer licht. Dat zie je op de foto’s. De zon ging zelfs schijnen.
Alle foto’s zijn uit Breda: St. Janstraat, De Barones, ’t Sas en de Haagdijk.
Wat mij betreft de mooiste etalage van Breda. De Kookwinkel, hoek St. Janstraat.
‘Betoverend Breda’ is het thema van dit jaar.
De Barones.
’t Sas.
Haagdijk, Turks restaurant L’anatra.
Loys, een vreemde naam. Een kapper op de Haagdijk. Maar er is wel werk gemaakt van de etalage. Toen ik met deze foto bezig was zag ik dat er een etalagewedstrijd is.
Falafel met kerstversiering.
De Haagpoort.
Kerst met Boeddha.
Te veel licht, te veel spiegeling.
Grote maten.
Hot Lips.
P. de Gruyter.
Mijn eerste beeld van Betoverend Breda in het Valkenberg
Of dit al de versiering van het park is zoals het de komende tijd
zal blijven of dat dit de proefopstelling is, weet ik niet.
De fontein en de bomen en de grond langs het hoofdpad van het park
worden met gekleurde lichten verlicht.
Rood en groen zijn de kerstkleuren van Betoverend Breda in het Valkenberg.
De verlichte spikkels op de grond en tegen de bomen vind ik nog niet overtuigend. Zeker niet op deze foto maar het was de beste die ik had.
Bijna moest ik me schamen…
Bij mijn werkplaats in de FutureDome in Breda lag vanmiddag een cadeau. Een verrassing van Sinterklaas en Zwarte Piet. Bijna moest ik me schamen maar dat is te gek voor woorden. Met dit kinderfeest is niets verkeerds aan de hand. Er is wat aan de hand met mensen die dit aangrijpen om hun eigen gelijk proberen te halen. Ik was blij met het presentje!
Uit de bocht gevlogen op het Kasteelplein Breda. Hoe doe je dat?
Vermoedelijk doe je dat door te hard te rijden.
Veel te hard te rijden.
Gistermiddag. Soort Mercedes SUV. 2 Jonge kerels.
In plaats vanaf het Kasteelplein de Cingelstraat
in te rijden, ramde ze het hekwerk rond het Koningin Wilhelmina Paviljoen.
Werk voor politie, de Koninklijke Marechaussee, takelwagen en brandweer.
Straks ook nog voor de garage en de partij die het hek,
het verkeersbord en de vlaggenstok gaat repareren.
De auto is een stoep op gevlogen om vervolgens een verkeersbord te vernielen en een stenen richel van tussen 20 – 30 cm op te rijden en tegen een metalen hek tot stilstand te komen. Het onderste deel van het verkeersbord zat helemaal in de auto gevouwen. Daar waar je de motor verwacht. Op straat lagen onderdelen.
Dit was de situatie vanmiddag. Je ziet een vloeistofspoor. Waarschijnlijk veroorzaakt doordat de takelwagen de zwaar beschadigde auto weg getrokken heeft om op de wagen te hijsen. Bij het hek zie je een donkere plek. Dat is de vloeistof die uit de auto is gelopen na het ongeluk. De brandweer heeft er nog schuim op gespoten.
Het hekwerk is zwaar vernield. Ook de vlaggenstok heeft een tik gekregen. Dit gebied maakt onderdeel uit van de KMA.
Dat moet met behoorlijk wat kracht zijn gegaan. De weg op het Kasteelplein is maar smal. Dat is ook het geval voor de Cingelstraat. Alleen als je veel te hard rijdt kun je de bocht missen.
Op de stoep zie je een gat in de stoep dat met een te kleine steen is gevuld. Dat is een soort spoedreparatie. Dat is de plaats waar het verkeersbord stond.
Zinken clichés van oud Breda
De afgelopen week heb ik een kleine serie zinken clichés
gekocht met afbeeldingen van Breda.
Over het algemeen herkenbare stadsgezichten.
Als ik ze kan afdrukken ga ik er een boekje van maken.
Als een klein pakketje kwamen ze met de post. Hier heb ik er al stiekem een paar bekeken. Ze zijn goed geolied en allemaal voorzien van een beschermend stukje papier.
Dit is het Kasteelplein in Breda. Op de achtergrond zie je de toegang tot het Kasteel van Breda. De zogenaamde Stadhouderspoort. Op de voorgrond staat het standbeeld van Stadhouder Willem III (te paard).
Dit is de haven van Breda. De gebouwen aan de kade weerspiegelen in het water. Op de achtergrond is de Grote Kerk zichtbaar en op de voorgrond het Spanjaardsgat.
Het Begijnhof van Breda.
De Grote Markt met de muziekkiosk (die er al vele jaren niet meer is) en de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk van Breda.
De Stadhouderspoort van het Kasteel van Breda. Compleet met water, brug en het Blokhuis.
Deze kan ik niet plaatsen. Heeft iemand een idee?
Kasteel Bouvigne. Dit ligt een klein beetje buiten het centrum, ten zuiden van het Ginneken. Aan de rand van het Mastbos.
Hoe ze er uit zien als je ze afdrukt weet ik nog niet en ik kan
de kwaliteit niet inschatten maat ik ben nu al enthousiast.
Spannend!
3 November: Hupkesdag
In Breda is er ten minste één bakker (misschien veel meer)
die aan de traditie van Hupkesdag meedoet.
Vanochtend vroeg werden de broodjes gewijd.
Later vanmorgen heb ik er een paar meegenomen.
Al een tijdje hing het aan op de deur van de
bakkerswinkel en aan de toonbank:
De aankondiging van Hupkesdag bij een bakker in Breda.
Dit zijn ze dan. Zes stuks.
Spinola
We zijn gewend dat hier, in de haven van Breda, altijd het schip ´De Spinola´ aan de kade ligt. Vermoedelijk is het weg voor onderhoud maar de borden langs de ligplaats garanderen dat het schip weer terugkomt. Zo leeg is het eigenlijk ook wel mooi.
Nog meer bouwnieuws uit Breda: groot gat aan Markendaalseweg
Tot voor kort stond hier op de hoek Markendaalseweg/Concordiastraat een hoog bankgebouw.
Er staan alleen nog een skelet van een lager deel van het gebouw.
;hr -:
Pluk van Cadettenflat
De renovatie is onderweg voor de flat van de cadetten aan het Kasteelplein in Breda.
Een vlinder in de tuin
Gisteren schreef/maakte ik mijn 6000-ste blogpost.
Ik koos Amritsar als onderwerp.
Maar ik had ook over deze vlinder een stukje kunnen schrijven.
Misschien is het wel een mot. Ik weet het niet.
Maar plotseling zag ik hem op de muur in onze tuin zitten.
Wie weet wat voor vlinder dit is of hoe ik daar achter kan komen? Het lijkt wel of de lange sprieten op zijn vleugels liggen. Mooi, he?
Pluk van Cadettenflat
De flat waar de cadetten van de KMA
(of een deel ervan dan toch) normaal gesproken verblijven
is ontruimd en wordt verbouwd, gerenoveerd.
Het wordt ook wel het Prins Bernard Paviljoen genoemd.
Op dit moment worden de metalen ramen eruit gezaagd (?).
Rechtbank Breda
Sinds het plaatsen van deze blog heb ik extra informatie ontvangen.
die heb ik in deze blog verwerkt en wil ik onder de aandacht brengen.
======================================================
Sinds enige tijd is het nieuwste gerechtsgebouw (ik ken er nog twee
in Breda) in gebruik genomen.
Het oudste gerechtsgebouw dat ik ken staat op de hoek van de Nassaustraat
en de Kloosterlaan. Een mooi gebouw, beetje klein voor nu.
Zie een veel oudere blogpost of anders deze post.
Het tweede gebouw staat aan de Fellonoordstraat (nu leeg). Een heel lelijk
gebouw in crisisstijl.
Het meest recente staat aan de Belcrumweg.
Ik denk dat het officieel ‘Rechtbank Zeeland-West-Brabant » Locatie Breda’ heet.
Pas geleden was er een open dag voor familie en kennissen van werknemers en
zo kon ik er wat foto’s maken.
Bij de ingang hangen twee van deze grote rechthoekige kubussen met heel veel lichtjes die in heel verschillende patronen licht geven.
Er hangt en staat heel wat kunst. Meestal zonder vermelding van de maker. Waarschijnlijk is men nog niet helemaal gereed met de inrichting.
Vanaf de kantoorruimtes op de 12de verdieping heb je een mooi uitzicht over de binnenstad (straks) en naar de noordkant van de stad.
Voor de deur staat een fontein. Wat die wereldkaart daar bij doet in het water weet ik niet.
Zicht op onder andere de plaats waar vroeger de veiling was en de watertoren in de Belcrum.
De ramen waren wat vies maar dit is het terrein van de voormalige Suikerfabriek, de CSM.
In de zon is de fontein direct mooier.
Vanuit dit kantoor kijk je op de wijk die er gekomen is nadat het slachthuis is gesloopt. Lang geleden.
De watertoren van de Belcrum.
Trapportaal.
De Grote Toren van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in het centrum van Breda.
Breda, meer richting zuid/zuidoost: Chassé theater tussen de bomen.
Het station van Breda. Die witte vlekken in de baksteen die horen zo. Dat is geen foutje.
De tuin bij de rechtbank.
De Koepelgevangenis (vlak naast de oudste rechtbank die ik ken), nu de FutureDome. Daarnaast (rechts) een woonflat met de naam De poort van Breda.
In de bibliotheek ingebonden exemplaren van het ‘Weekblad van het Regt’. Als je wilt kun je dit tijdschrift ook online raadplegen. Het komt al enige tijd niet meer uit.
Natuurlijk hadden ze ook een aantal Nederlandsche wetboeken.
De kantine. Daar is ook een soort uitkijkdeck.
Wooncomplex ‘De Prins’ ligt dichtbij.
Nogmaals het terrein van de voormalige Suikerfabriek. Hier stond de CSM.
Daar staat dan het beeld (dat ontbreekt in de gevel van het Gerechtsgebouw op de hoek van de Nassaustraat) van Vrouwe Justitia, tussen moderne lampen in een trappartij.
De eerder genoemde lampen.
Lampen is waarschijnlijk een oneerbiedige term voor dit kunstwerk.
Licht-Wegen
Ontwerp: Giny Vos (1959, Rotterdam)
Licht-Wegen: het wegen van licht en de wegen van het licht.
De blokken vormen als het ware een weegschaal en verwijzen naar het wikken en wegen dat rechters, officieren en raadsadviseurs dagelijks doen. Wel of niet schuldig? Wel of niet vervolgen? Wel of niet adviseren tot een uithuisplaatsing? Binnen de kolommen vindt het
licht zijn weg in de 3D bewegende beelden. Het gewicht van het licht doet de kolommen bewegen: traag, op en neer.Uitvoering.
De installatie bestaat uit twee rechthoekige blokken. Elk blok is 2.20 meter lang, 1.10 meter breed en 1.10 meter diep. Het bestaat uit 16 horizontale printplaten die met verticale
printplaten aan elkaar verbonden zijn. Een blok bevat 7680 leds en weegt ongeveer 80 kilo.
Het stroomgebruik is beperkt. De blokken bewegen zich traag op en neer over een afstand van 2 meter. Binnen de kolommen worden in 3D bewegende beelden geprojecteerd, soms enkel letters, dan weer acties die in de andere kolom een reactie oproepen. Zo zie je bijvoorbeeld een slag van een hamer, brekend glas, golven en beelden die verwijzen naar oplichten, afpersen, haat zaaien. De voor deze installatie nodige software is uniek voor het project ontwikkeld. De draagconstructie aan het plafond is goed zichtbaar opdat zichtbaar is hoe de installatie werkt, symbolisch ook voor de transparantie van rechtspraak.
Dit is het deel van het gebouw dat publiek toegankelijk is en waar de zittingszalen zich bevinden.
Koning Willem Alexander opende de gerechtsgebouw onlangs.
Vandaag ontving ik nog wat extra informatie over dingen
die te zien zijn op mijn foto’s.
Zoals bijvoorbeeld over het portret van Willem Alexander.
Hanneke Hielkema heeft het werk, het portret van de koning, gemaakt. Het is op 12 maart 2015 onthuld door de toenmalige president Marieke Koek.
Hanneke werkt met inkt en water waardoor er vlekken en lijnen op het papier komen die ze vervolgens weer met inkt overtrekt. Tijdens het overtrekken ontstaan de beestjes. Er zijn er honderden te zien op het werk.
Hanneke heeft voor de rechtbank Limburg een soortgelijk portret van de Koning gemaakt. Verschil: op het portret in ons gebouw kijkt de koning wat ernstiger dan op het portret in Limburg.
Het ophangen van een portret van de Koning in gerechtsgebouwen is een traditie en niet verplicht. Het bestuur van de rechtbank Zeeland-West-Brabant besloot begin 2018 geen portret te hangen in de 27 zittingzalen, maar het te houden bij één portret op een in het oog lopende plaats in het gebouw.
Dit is de grootste zittingszaal vanaf de tribune.
Een kleinere zittingszaal.
De tuin met in de verte het station.
Vrouwe Justitia in close-up.
Als aanvulling:
Vrouwe Justitia
Van oorsprong is zij een Romeinse godin, maar inmiddels de personificatie van het recht.
Doorgaans is zij geblinddoekt, vaak draagt zij een weegschaal en vrijwel altijd een zwaard.
– De blinddoek drukt uit dat zonder aanzien des persoons recht wordt gesproken
– De weegschaal symboliseert het afwegen van de verschillende argumenten alvorens te oordelen
– Het zwaard staat voor het vonnis dat wordt uitgesproken.Het beeld werd in 1893 geplaatst in de nis boven de ingang van het gerechtsgebouw aan de Kloosterlaan in Breda. In 1986 verhuisde het mee naar het gebouw aan de Sluissingel en Vrouwe Justitia heeft nu een plaats gekregen in dit gerechtsgebouw.
De ingang.
De gezichtjes van de fontein.
Gerechtsgebouw Breda.
Ook hiervoor ontving ik nog extra info:
La source (de bron)
Ontwerp: Pascale Marthine Tayou (Kameroen, 1967) (woonachtig in Gent)
Het is een boom met maskers geworden, door Tayou ook genoemd ‘The palaver tree’.
Boom – maskers – water.
Boom: de boom is in alle culturen en op alle plaatsen vanouds de plek waar mensen, generatie
na generatie, samen komen om te overleggen, te kletsen, samen te zijn. Ook de boom
waaronder ooit in veel culturen recht werd gesproken.
Maskers: in de boom hangen ruim 300 maskers in 4 uitvoeringen en in 3 maten.
De 4 uitvoeringen staan voor de diversiteit in culturen, de 3 maten voor de generaties binnen de culturen. Culturen en generaties zijn met elkaar verbonden door de takken van de boom.
Water: bron van leven, maakt leven mogelijk, is kostbaar en kan een rituele betekenis
hebben.
Uitvoeringsinformatie: De boom is 10 meter hoog en heeft een kruin van ongeveer 7 meter.
Hij is gemaakt van een metalen buizenframe en bedekt met harde PU-schuim. Daaromheen is een duurzame polyester laag aangebracht. In de stam en twee takken zijn in totaal 25 spuitmonden aangebracht die door de wijze waarop het water valt de boom een mangroveelement geven.
Het bassin heeft een buitendiameter van 17 meter. In het bassin zijn rotsen geplaatst, voorzien van glazen objecten.
Als het vriest, zal er geen water in het bassin staan. Op de vloer van het bassin is een kaart van de wereld aangebracht. De boom staat in de wereld. Verder zijn de rotsen nu geheel zichtbaar en vormen zij een soort Zen-tuin.
Bracke kip op BredaPhoto
Afgelopen zondag was het prachtig weer en druk op
de locaties van BredaPhoto die ik bezocht.
De vele foto’s, video’s en installaties leverde weer
foto’s op en dorst die je kon lessen met Bracke kip
van brouwerij Ramses uit Breda.
Gelukkig zaten de zwakkere broeders aan het begin. In de voormalige kazerne en huis van het Breda’s Museum veel installaties en korte video’s. Natuurlijk het is het meer experimentele werk maar er waren ook veel pretenties die niet waargemaakt werden. Lennert Deprettere met zijn The gypermediated selfie construction. Jammer. Volgende keer beter. De installatie is misschien nog leuk bedacht maar een discussie over de gevaren van social media….. Nee dat zat er niet in.
Van wie ‘Into the merge’ is. Ik heb het niet mee geprobeerd op te zoeken.
Het kan ook anders: Minghui Zheng, Rent a partner (Huur een partner, een video met een gesprek over relaties). Sterk.
Even if I did not have a flat or a car / Ool al had ik geen appartement en een auto. Geld, positie, liefde. relatie.
Grappig. Heel goed gevonden van de nieuwe fotograaf des vaderlands: Jan Dirk van der Burg, Wethouders van middelgrote gemeenten met stekelhaar. Dit was maar een van de goede vondsten.
Een hoogtepunt vond ik de serie foto’s en documenten van Mathieu Asselin: Monsanto, A photographic investigation, 2018. een journalistieke rapportage door foto’s over Monsanto. een chemisch en zadenbedrijf dat grip krijgt op de landbouw wereldwijd en daarbij alle middelen inzet die het ter beschikking heeft. Heel indringend.
De loopbrug bij het Chassé. Het levert goede plaatjes op maar de foto’s zie je toch het best als je om de brug heen loopt.
Dit is een voorbeeld van een serie foto’s op de loopbrug: Shadi Ghadirian.
In Club Solo was werk te zien van Karel Doing. Deze fotograaf experimenteert onder andere met de chemie die bij fotograferen een rol kan spelen. Hier door bloemen op een film te leggen en te zien wat er dan gebeurt. Vervolgens is de film uitvergroot. Mooi werk.
Toen ging ik naar de Koepel in Breda, nu FutureDome genaamd.
Deze voormalige gevangenis wordt nu voor andere doelen gebruikt
zoals tijdens BredaPhoto als tentoonstellingsruimte.
Het centrale werk is een soort videocollage van Geert van Kesteren met de naam The Believers, 2018.
In deze foto’s verdringt soms De Koepel, het gebouw, de installatie
en dan weer andersom. Soms steekt de geschiedenis zijn kop op.
Een zonsopkomst.
Een meerluik. Je ziet steeds nieuwe dingen. De film kun je gemakkelijk meerdere keren zien.
De achterkant van het werk van Geert van Kesteren.
De computers zijn er maar druk mee.
Een deel van de vloer van De Koepel is van glas. Er zitten ruimtes onder waarvan de functie mij niet duidelijk is.
Dat glas helpt de fotograaf weer.
Nog meer denkkracht.
Hoe zat dat ook al weer met de Drie van Breda, de oorlogsmisdadigers die hier gevangen zeten. Willy Lages, Joseph Kotälla, Franz Fischer, Ferdinand aus der Fünten.
De gevangenispoort aan de binnenkant.
Vanaf de FutureDome ben ik naar de Belcrum gegaan, naar de
oude fabriek van machinebedrijf Backer & Rueb.
Een prachtig ruw gebouw voor een fototentoonstelling.
Dit is werk van Masamichi Kagaya, Glove, 2012. Een van een serie foto’s gemaakt in Fukushima in Japan. De onderste foto is een ‘reguliere’ foto van het onderwerp. De bovenste foto toont de radioactiviteit die in het voorwerp is achtergebleven als een geheimzinnige glans. Als je alleen de bovenste foto zou zien denk je dit is de handschoen van Michael Jackson.
Keyezua, Floating Nightmares (zwevende nachtmerries).
Grendel van Backer & Rueb.
Het laatste adres waar ik foto’s zag was: Puijfelik. Dit is de naam van een familie van (vroeger) handelaren in oud papier (Van Puijfelik Recycling: http://www.vanpuijfelikrecycling.nl/). Ik ken ze uit mijn jeugd. Een groot aantal jaren hadden zij in dit deel van de stad hun papierverzamelpunt.
Ook een geweldige omgeving voor zo’n fototentoonstelling.
Christoph Krause & Cyrano Bentlage, Strange Entity.
Dit is de Bracke kip van brouwerij Ramses die je kon/kunt? drinken op de locatie Puijfelik.
Het was een plezierige middag.
Zo zwervend door Breda, van de ene naar de volgende bijzondere
locatie en dit is nog maar een deel van de manifestatie.
BredaBarst begint dag eerder
Volgens de info van de gemeente zou de opbouw
van BredaBarst donderdag beginnen,
Woensdagochtend lag het park al op een aantal plaatsen
vol met stalen platen.
Als kunstige vormen liggen de platen in het gras van het Valkenberg.
De kippen zijn al van slag en zoeken bescherming (tevergeefs) bij de stammen van de bomen.
De eerste hekken stonden woensdagmiddag ook al gereed op het Kasteelplein.
Vanmorgen arriveerden de wagens met nog meer hekken en groot materieel.
Tegen het eind van de middag is het park een groot wit hek alsof Christo (Christo Vladimirov Javacheff) zelf aan het werk is geweest.
BredaPhoto op de foto
Aanstaande woensdag opent BredaPhoto de deuren.
Men is al druk bezig met het in gereedheid brengen
van de tentoonstellingslocaties.
Bij het Chassé theater is altijd een en ander te doen
bij BredaPhoto, zo ook dit jaar.
Nu het nog goed weer is ben in al vast even
een paar foto’s gaan maken.
Verschillende plaatsen zijn al ingericht om de foto’s te kunnen bekijken: TO INFINITY AND BEYOND.
Er wordt een soort grote loopbrug gebouwd van waaraf od waarop (?) men foto’s kan gaan zien. Helemaal duidelijk is het mij nog niet maar dat dit ook weer leuke foto’s kan opleveren is mij wel duidelijk.
Men was nog druk bezig foto’s op de hangen.
Vermoedelijk is dit een van de toegangen tot de grote loopbrug. De combinatie van de tentoonstellingsruimte en de moderne stadswijk bij het Chassé doet het erg goed.
Vol verwachting klopt ons hart….
Het geheim van de laatste der begijnen
Afgelopen zondag zag ik in de etalage van de stripwinkel
De Stripspecialist een groot schilderij van René van der Heijden:
Het fictieve stripverhaal van Kuifje: Het geheim van de laatste der begijnen.
Op deze omslag zijn naast Kuifje natuurlijk
Kapitein Haddock te zien en in de verte Jansen en Jansen.
Verder zie je dat uit de ingang van het Begijnhof in Breda,
Naast de ingang van het Valkenberg, met grote snelheid
een begijn in een auto de Catharinastraat inscheuren.
Richting Reigerstraat.
De eeuwig jonge journalist en de kapitein springen
net op tijd opzij.
Natuurlijk lopen de detectives Jansen en Jansen letterlijk
en figuurlijk weer achter de feiten aan.
Naast de ingang van het Valkenberg is ook de Waalse Kerk goed te zien. Bobbie is aan de voeten van Kuifje en in de lucht een klein vliegtuigje. Is de begijn daar voor op de vlucht?
Blauwalg
Nog een bord.
Deze keer uit het Valkenberg in Breda.
Het bord liet zich maar moeilijk fotograferen.
De plaats is misschien een beetje vreemd.
In het park, helemaal aan een kant. Het zal niet veel
voetgangers opvallen.
Wel bij de hondenuitlaatplaats.
Blauwalg in het water aan het Valkenberg in Breda.
Argusvlinder 