Mithuna

Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.

Volgens het museum:

A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).

Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.

Fu Baoshi

Afgelopen week was ik op een ochtend wel erg vroeg in amsterdam.
In plaats van al aan het werk te gaan nam ik de tijd
om een aantal tweets door te nemen.
Een van de tweets ging over Fu Baoshi.
In het Metropolitan Museum in New York is er een tentoonstelling
van het werk van deze in 1965 overleden, Chinese kunstenaar.
Met wat moeite heb ik twee weken kunnen vinden:

Fu Baoshi, Playing the ruan, 1945.

Fu Baoshi, Approaching Yanbian, 1961.

Op de website van het Metropolitan Museum wordt de carriere als volgt beschreven:

Fu Baoshi (1904×961965)

Perhaps the most original figure painter and landscapist of China’s modern period, Fu Baoshi created indelible images celebrating his homeland’s cultural heritage while living through one of the most devastating periods in Chinese history. He was eight years old in 1912 when China’s last imperial dynasty was overthrown and the Chinese Republic was established. He subsequently witnessed the divisive warlord era and Communist rebellion of the 1920s, the Japanese invasion and occupation of eastern China from 1937 to 1945, and the Communist Revolution and establishment of the People’s Republic of China in 1949. Over the last fifteen years of his life, his art reflected China’s political transformation under Mao Zedong. Throughout his career, however, Fu remained one of China’s great individualist masters.

Misschien de meest originele schilder van figuren en landschappen uit China’s moderne tijd. Fu Baoshi maakte onuitwisbare afbeeldingen die de culturele erfenis van zijn geboorteland vierden terwijl hij leefde tijdens een van de meest verwoestende periodes in de Chinese geschiedenis. Hij was 8 jaar oud toen in 1912 de laatste keizerlijke dynastie omver werd geworpen en de Chinese republiek werd gevestigd. Hij was achtereenvolgens getuige van het tijdperk van de warlords die China sterk verdeelde en de Communistische opstand in de jaren ’20. Daarna volgde de invasie door Japan en de bezetting door Japan van Oost China van 1937 – 1945, dan de Communistische Revolutie en de vestiging van de Volksrepubliek China in 1949. Tijdens de laatste 15 jaar van zijn leven reflecteerde zijn werk de politieke transformatie die onder Mao Zedong plaatsvond in China. Door heel zijn carriere bleef Fu Baoshi een van de grote eigenzinnige meesters.

Bruine Bonensoep

Afgelopen zaterdag was het weer zover.
Het was weer tijd voor Bruine Bonensoep, gemaakt door mijn moeder.

Door omstandigheden (zie mijn log over Blini, Breda)
was het er nog niet van gekomen de soep te eten.
Eerder deze week heb ik nog wel geprobeerd om ten minste
een (1)xa0kop Bruine Bonensoep klaar te maken. In de magnetron.
Maar de soep stond in de diepvries en was zo hard als een kei.
Ik kreeg hem toen wel uit het plastic bakje maar niet
in kleinere stukken verdeeld.

Vandaag de soep op tijd laten ontdooien zodat ik
met smaak heb kunnen eten van de Bruine Bonensoep.
Naar oud recept.

Whitney Houston

Geweldig. Al die huilende artiesten en media
over het verlies van Whitney Houston.

Maar waar zijn al die geweldige bodyguards, familieleden, vrienden,
managers, coaches, mentoren, doktoren enz,
als een dergelijke artiest werkelijk hulp nodig heeft.

Amy Winehouse;
Whitney Houston;
Michael Jackson.

Toen het er op aan kwam, waren al die duurbetaalde lieden,
die nu staan te huilen, druk met andere dingen.
Het vertoon is een lachertje.
Huichelarij.

Blini

Blini`s zijn kleine, dikke hartige pannenkoeken gemaakt van boekweitmeel. In de Russische keuken worden ze dikwijls met kaviaar of gerookte vis gegeten.

Wij hebben zaterdagavond gegeten bij Visrestaurant Blini in Breda.
Dat de naam van het restaurant verwijst naar een Russische lekkernij
lijkt me nog geen reden om je klanten de hele avond
in de Russische kou te laten zitten.

Ook voor het eten hoef je niet naar Blini te gaan.
Blini is duur, veel en veel te duur, voor wat er op tafel komt.
Alles wordt afgeknepen.
De bierglazen: zo klein mogelijk.
Een halve kreeft bij Blini, is van een wel erg gehandicapte kreeft.
Twee erg kleine stukjes kreeft.
Daar moet je dan meer dan 20 Euro voor betalen.
De smaak: niet bijzonder.
Het is ook slechts filet.
De kreeft is helaas al ontdaan van zijn schalen.

Zo staat het gerecht op het menu:

1/2 Kreeft
Voorgerecht op salade van truffelaardappel en tomaten vinaigrette

Er zijn honderden soorten kreeften. Varixebrend van langoesten en rivierkreeftjes tot x91de stoere jongensx92 uit Nova Scotia (Noord-Oost-Canada). Kreeft kan in diepvries (in eigen vocht zg. x91tubesx92) geleverd worden maar vers is veruit het lekkerst. Deze leverancier heeft wel 40 verschillende x91homariax92 waarin de levende kreeften in alle soorten en maten zwemmen. Voor veel mensen is een vers gekookte kreeft een ware delicatesse, waarbij de inhoud van de poten het absolute summum is.
Kreeft kan warm (gekookt of gegrilld) of koud (met mayonaise) gegeten worden. Van de onderdelen kan heerlijke soep gemaakt worden. Een fruits de mer-schotel met een koude kreeft is voor de visliefhebber een feest om te zien en te eten.

Van een visrestaurant verwacht je meer dan filet.
Dan verwacht je dat de vis van een leverancier als hierboven afkomt
en dat de vis goed wordt klaargemaakt.
Als hoofdgerecht nam ik

Zwaardvis
van de grill op salade van venkel, scampi en olijf met mousseline van aardappel en knoflook

Drie heel kleine stukje vis. Ik neem aan zwaardvis.
Minder dan 100 gram, schat ik.
Veel aardappelpuree en pastinaak.
Overal zit pastinaak bij. Zeker goedkoop.
En weer meer dan 20 Euro.

De bediening is gemaakt.
Met standaardzinnetjes als: “ik kom u een mooie wijn brengen”.
Alsof er tegen kleine kinderen wordt gesproken.
De prijzen van de wijnkaart behoeven geen verdere toelichting lijkt me.

Kortom, dat was eens maar nooit weer.
Een trieste bedoeling.
De eindafrekening was meer dan 125 Euro.
Zonder dessert of koffie.
Mijn advies: links laten liggen.
Er zijn genoeg restaurants waar je visfilet kunt eten
voor de helft van de prijs met net zoveel smaak (of meer).

Digitale problemen

Nu lijken de problemen bij Weblog.nl langzaam minder te worden,
ligt de KPN-mail er ineens uit.

KPN maakt altijd zoveel reclame met hun beveiligingsproducten,
blijkt hun systeem zo lek als een mandje te zijn.
Men laat dat het publiek pas weten lang nadat
de problemen zich hebben voorgedaan.

Daarmee worden de klanten voor een derde keer gestraft:
1x omdat de hackers aan hun data konden;
1x omdat KPN de klanten niet informeert;
1x doordat de klant nu geen e-mails kan ontvangen of versturen.

Overigens, veel klanten blijkt KPN niet te hebben.
KPN, veel lucht, weinig waar.
Triest.

Vandaag was Charles Dickens jarig als hij 200 was geworden

Maar dat is niet gebeurd.
Hij stierf al op 58 jarige leeftijd als een beroemde Engelsman.
(Literaire) Ster in Europa en de Verenigde Staten.
In 1868 verscheen bijvoorbeeld de volgende prent in een Franse krant:

Op de voorpagina: tekening van Andre Gill van Charles Dickens die van London naar Parijs stapt, 14 juni 1868.

Een beetje vergelijkbaar met de Google Doodle van vandaag:

Er is een site die probeert de tekening te duiden.
Volgens dat artikel zie je hier de volgende karakters
uit de boeken van Charles Dickens:

John Harmon (eerste G, twijfelachtig)
Bella Wilfer (eerste G, twijfelachtig)
Little Dorrit (linkse O)
Ebenezer Scrooge (rechtse O)
Tiny Tim (rechtse O)
Oliver (letter L)
Artful Dodger (letter L)
Pip (tweede G)
Estella (tweede G)
Miss Havisham (hoog linkerhelft, beetje vaag)
Mr Gradgrind (in de E)
Daughter Louisa (in de E)

Of het klopt weet ik niet zeker maar ik sta altijd open
voor suggesties.

Op de Pinguin website hebben 833 mensen hun favoriete karakter
uit een Dickens boek gekozen.
Dit was de top 10:
1. Ebenezer Scrooge – A Christmas Carol
2. Miss Havisham – Great Expectations
3. Sydney Carton – A Tale Of Two Cities
4. The Artful Dodger – Oliver Twist
5. Fagin – Oliver Twist
6. Joe Gargery – Great Expectations
7. Pip – Great Expectations
8. Nancy – Oliver Twist
9. Abel Magwitch – Great Expectations
10. Betsey Trotwood – David Copperfield

Koot en Bie in de Volkskrant

Volkskrant
Zaterdag 4 februari 2012

De Bie:
“Soms is er niks meer aan de werkelijkheid toe te voegen.
Wij probeerden de werkelijkheid te vertalen in een typetje.
Maar wat zou je nog met Henk Bleker kunnen doen?”

Van Kooten:
“Je zou een pony kunnen interviewen.”

De Bie:
“ik zag hem laatst op het Binnenhof,
ik was net mijn fiets op slot aan het zetten.
Bleker kwam naar buiten.
Er kwam een ster uit het gebouw van de Tweede Kamer.
Zo gedroeg hij zich. Er was verder helemaal niemand.
er reed een limousine voor, de chauffeur deed de deur open
en Bleker keek met een triomfantelijke blik om zich heen.
Maar er was niemand’.”

Van Kooten:
“Soms is er geen beginnen aan.
Dan is iets vanzelf al te bizar.
Wat mij altijd erg oplucht, is een kloppend anagram maken.
Geert Wilders is Gisterwereld.
En Emile Roemer is Meer Remolie.
En in Henk Bleker zit inderdaad niks.”

Kunstvaria

Ik loop enorm achter met mijn Kunstvaria.
Dat komt omdat ik door de week weinig tijd heb
en doordat Web-log.nl er zo lang uitgelegen heeft.
Daarnaast zijn alle logs op dit nieuw blogplatform
ontdaan van opmaak en bijvoorbeeld tags.
De tags moeten het eenvoudiger maken gevonden te worden.
Meer dan 5 jaar tags zijn verloren gegaan.
Dat probeer ik een beetje op te lappen.
Ik kijk naar de meest bezochte logs en zorg ervoor
dat daarvan de opmaak wordt verbeterd.
Ik heb dit weekende misschien wel 20 blogs gerepareerd.
Maar goed, vandaag ook een nieuwe, veelzijdige kunstvaria.

24 afbeeldigen.
Twee maal Fernand Leger, twee maal Lucian Freud,
thee maal Mark Rothko, voor iedereen iets.

Er komen een aantal voorwerpen voor uit Dura-Europos.

Wikipedia

Dura-Europos, was een stad gesticht – onder Seleucus I Nicator – omstreeks 300 vxf3xf3r Chr. op een steile helling langs de Eufraat bij het huidige Salihiye in het oosten van Syrixeb.

Ceiling tile with portrait of Heliodoros (Actuarius, Roman fiscal official), clay with layer of painted plaster from ‘The House of the Scribes’, Dura-Europos, 200-256 CE.

Plafondtegel met het portret van Heliodoros.
Medewerker van de belastingdienst.
Klei met beschilderde stuclaag, afkomstig uit Het huis van de Schrijvers.


Cyprus, Byzantine frescoe: Lysi Apse, restored Virgin and Archangels


Fernand Leger, Composition murale, 1938, brush and ink and gouache on paper.

Fernand Leger, La jeune fille a l’echelle, 1949, oil on canvas.

De jonge vrouw en de ladder.


Fra Angelico, Episodes de la vie de Saint Nicolas: la naissance, la vocation, le don aux trois jeunes filles pauvres, 1437.

Drie verhalen over het leven van de Heilige Nicolaas:
de geboorte, zijn roeping en zijn gift aan de drie arme, jonge vrouwen.


Henri Matisse, Tete de femme, 1945, charcoal on paper.

Deze afbeelding was eerder in deze reeks te zien vermoed ik.
Houtskool p papier.


Howard Hodgkin, Gossip, 1994 – 1995, oil on wood.

Roddel, het lijkt mij een schilderij van een podium.


Justin O’Brian, The kiss of Judas, 1947, oil on canvas on hardboard.

Judaskus.
In aanloop naar de vasten en Pasen, is dit een toepasselijke afbeelding.


Lucian Freud, Lord Goodman, 1985, charcoal on paper.

Lucian Freud, Portrait of a man, 1955, oil on canvas.


Lucio Fontana, Concetto spaziale attesa, 1965, waterpaint on paper.

Concetto spaziale= ruimtelijk concept
attesa= wachten


Mark Rothko, No. 3 / No. 13, 1949, oil on canvas.

Mark Rothko, Untitled, 1958, oil on canvas.


Merete Rasmussen, Dark turquoise loop.

Keramisch voorwerp voor tegen de muur.


Pwo mask, Chokwe peoples, Southern Kasai, Democratic Republic of the Congo, 19th century, wood, fiber, pigments, metal, plastic, animal and plant material.


Relief of the God Arsu riding a camel, limestone, from the Temple of Adonis, Dura-Europos, 100 – 200 CE.

CE staat voor ‘Common Era’ of ‘Current Era’ of ‘Christian Era’.
Zeg maar ‘na Christus’.


Robert Rauschenberg, Soviet-American array VII, 1991, intaglio in 14 colors.


Sol Lewitt, Untitled, 1993, gouache on paper.


Sonia Delaunay, Ville de Paris.


Takashi Murakami, Dragons’ splash, blue milk, 1997.


Thymiaterion (Incense burner), green-glazed terracotta from the cistern of the Temple of Atargatis, Dura-Europos, Mid-2nd to mid-3rd century CE.

Wierookbrander.


Wassili Kandisky, Line, 1929, watercolour and pen and ink on paper.


Willem I van de Velde, Englische Kriegsschiffe, 1680, grisaille on canvas.


Zeng Fanzhi, Portrait No. 12, 2004, oil on canvas.


Reigerstraat 16, Breda

Reigerstraat 16, Breda.
Vandaag de dag Huis van de beedcultuur.
Voorheen onder andere het kantoorgebouw van Dagblad De Stem.
Eind vorig jaar werd tijdens de verbouwing
een deel van een oude muur gevonden.
Een foto van die oude muur was al eerder op deze weblog te zien.
In de Bredase ‘Erfgoedbrief’ werd er eerder een artikel over geschreven.
Hier een indruk daarvan:

Christo van boven af gezien

Nogmaals: Christo in Breda.
Maar deze keer in het volle licht van de ochtend
en van bovenaf gezien.

Christo is de voornaam van de kunstenaar
en niet de achternaam zoals we vaak denken.
Zijn volledige naam is: Christo Vladimirov Javacheff.
Hij werkt nauw samen met Jeanne-Claude.
Volledige naam: Jeanne-Claude Marie Denat.

Maar hier gaat het niet om kunst.
Hier beschermen we de olijfboompjes.

Drie maal Christo in Breda

Vandaag zijn de olijfboompjes op de binnenplaats
van ons appartementsgebouw ingepakt.
Tegen de kou.
Als je binnenkomt lijkt het wel of er drie kunstwerken
van de kunstenaar Christo staan.

Even zoeken.

____________________________________________________________

200 jaar Charles Dickens

Altijd al benieuwd geweest hoe die man er eigenlijk uitzag?
Voor een superster zijn er maar weinig foto’s van hem,
maar ze bestaan:

Jeremiah Gurney, Charles Dickens, 1867.

Jeremiah Gurney, Portrait of Charles Dickens, circa 1867.

K'ebb'ut licht gezien!

Het motto van carnaval in Breda (Kielegat)xa0in 2012 is:
K’ebb’ut licht gezien! (ik heb het licht gezien).
Dat vertaalt zich in de volgende medaille:

Met eigen ogen heb ik waar genomen dat carnaval 2012
een heel goede (door)start gemaakt heeft met
de Klxfbntocht gisteren.

Kunstvaria

Soms hangt het allemaal van toeval aan elkaar,
maar ja, toeval bestaat niet.
De eerste twee afbeeldingen die ik verzamelden voor deze kunstvaria
waren liggende mensen, ongeveer dezelfde houding.
Maar wat een verschil.

Brian McCutcheon, Lounge 2011, from the series alien landscape, cibachrome print on paper.

_________________________________________________________

Jean-Auguste-Dominique Ingres, Odalisque and slave, 1839, graphite, black and white chalk, gray and brown wash.

_________________________________________________________

David Hockney, Winter timber, 2009, oil on 15 canvasses.

_________________________________________________________

George Hurrel, Joan Crawford, 1933, publicity photo for ‘Dancing Lady’, gelatine silver print.

_________________________________________________________

Jeong-Han Yun, Zen 23, 2011, handmade paper.

_________________________________________________________

Lucas Cranach The Younger, Portrait of a woman, around 1550.

_________________________________________________________

Pablo Picasso, La soupe, 1902, oil on canvas.

_________________________________________________________

Ravi Varma, Untitled (Himalayan beauty).
Datering onbekend.

_________________________________________________________

Salvador Dali, Three hippies, 1970, color drypoint & lithograph.

_________________________________________________________

Vecellio de Gregorio Tiziano (Titian), Cristo con la Cruz a cuestas (Christ and the Cyrenian), 1565.

_________________________________________________________

Willem de Kooning, Door to the river, 1960, oil on canvas.

_________________________________________________________

Xu Beihong, Buffaloes, 1935.

_________________________________________________________

Todd Hido: een fotograaf met schilderkwaliteiten

Een aantal van de foto’s van Todd Hido zijn zo schilderachtig,
het hadden olieverfschilderijen kunnen zijn.

Drie voorbeelden:

Todd Hido, Untitled 5105, 2008.

____________________________________________________________

Todd Hido, Untitled 7557, 2008.

____________________________________________________________

Todd Hido, Untitled 8422, 2008.

____________________________________________________________

Bredase Klxfbntocht 2012

Een wereldwijde primeur.
De Argusvlinder is de eerste site ter wereld met foto’s
van de Bredase Klxfbntocht 2012.

Er is hxe9xe9xe9l plaatselijk veel sneeuw gevallen.
De eerste sneeuw van 2012.

Een van de vele klxfbnplaatsen.

Jong en oud doen mee. Hier een groep bejaarden met Sinterklaas, hun rollators en scootmobiels.

Alleen het juiste aantal stempels levert uiteindelijk het klxfbnkruisje op.

Veel sneeuw, zoals je kunt zien.

Voor de verdwaalden staan er speciale richtingaanwijzers.

De jury voor deze tocht.

Prins Carnaval en gevolg.

Met enthousiasme wordt de Prins ontvangen.

’t Zooike: winnaar van ut Kielegatse bleerfeest.

Sicilixeb 1993: de Etna

Tijdens ons bezoek aan Sicilixeb in 1993 bezochten we
voor het eerst een vulkaan.
Sindsdien zijn we al verschillende vormen van vulkanisme tegengekomen
maar de Etna was nieuw voor ons.
De naam heeft voor Bredanaars altijd een dubbele betekenis.
In Breda stond immers ‘De Etna’, de fabriek waarin fornuizen
en dergelijke werden gemaakt. Gehuisvest in een groot gebouw
aan de Tramsingel, tegenover de Kwatta.

Hier de laatste reeks ingescande, gedigitaliseerde dia’s
van onze vakantie op Sicilixeb.

Het begin van de kabelbaan naar de top.

Het einde van het rolletje. Leg dat tegenwoordig nog maar eens uit wat dat nu precies is.

Op dit gebouw staat net onder het bovenste raam aangegeven hoe hoog de lavastroom kwam bij de uitbarsting van april 1983.

Fin qui la lava del l’Etna 9-4-1983 (Op 9-4-1983 kwam de lava van de Etna tot hier).