Breda Crusader CSM

Breda Crusader (Kruisvaarder). Te zien aan de Markkade in Breda.


Er is natuurlijk wel een klein probleempje.
Ik noem deze ridder een kruisvaarder,
maar die komen niet voor op het schilderij van Velazques.
Het schilderij van Velazques is van veel latere tijd
en bovendien waren er heel andere godsdiensten betrokken bij kruisvaarders.

De kruisvaarders waren Europese Christenen
(uit de tijd dat er nog 1 Christelijke kerk was in Europa)
die de slag aangingen met de Moslims.
Dit is de tijd van voetvolk en ridders.

Justinus van Nassau die de sleutel aan de Spanjaarden overhandigt
op het schilderij ‘De overgave van Breda’ ofwel ‘La rendicixf3n de Breda’
is een vertegenwoordiger van de protestantse familie van Oranje
die wat we nu Nederland noemen claimen.
De veroveraars zijn Spaanse katholieken.
De tijd van ridders ligt dan al lang achter ons.

Maar goed het plaatje is zo mooi.

Blog this: Graphic Design Festival Breda

Vandaag kreeg ik een mail van het Graphic Design Festival Breda.
De mail ging onder andere over ‘De Letterproeftuin’.
Een mooie naam.
Een naam die je haast dwingt uit te gaan zoeken wat er achter zit.
Daar kwam vervolgens niet zo veel uit.
Helaas.
Maar tijdens mijn bezoek aan de website van http://www.letterproeftuin.com/
(die overigens met Internet Explorer niet goed te bekijken is)
Kwam ik wel de volgende foto tegen.
Die ga ik vaker gebruiken!

Blog this. Wie het drukwerk (?) gemaakt heeft weet ik niet. De fotograaf is ook onbekend bij mij.


Combate Sxfaper Mural (CSM)

De CSM is de voormalige suikerfabriek in Breda.
Alle fabrieksgebouwen zijn de afgelopen jaren verdwenen.
Na een tijd leeg te hebben gestaan is alles gesloopt.
Alles, nee niet alles.
Er is een lange en hoge muur blijven staan.
Achter die muur werden de suikerbieten opgeslagen voordat ze werden verwerkt.
In het seizoen lagen er bergen bieten die hoog boven
de 6 meter hoge muur uitkwamen.
Nu is het terrein achter de muur leeg.
De muur is op zich zelf geen bezienswaardigheid.
Daar is nu verandering in gekomen.
Een groep van 5 grafitti-artiesten uit Spanje en 6 uit Nederland
hebben zich laten inspireren door ‘De Overgave van Breda’ (Las Lanzas).
Een schilderij van de Spaanse kunstenaar Diego Velxe1zquez uit 1634.
De Spaanse naam voor het werk is Combate Sxfaper Mural (CSM).
Vrij vertaald iets als ‘Gevecht Super Muurschildering’.
Ik ben zondagmiddag gaan kijken.

Uit de verte zie je de muur al. Ik wilde een foto gaan maken vanuit de Belcrum. Dat lukt echter niet omdat je aan de Belcrumkant niet dicht genoeg bij de Mark kunt komen.


Je ziet aan de foto’s dat het zondagmiddag al vochtig was.


Onder de spoorbrug bij de Markkade zie je plots een eng spookje.


Het werk is zo’n 100 meter lang. Ik heb per 6 – 7 meter een foto gemaakt. Dit is dus het begin.


Als iemand zich wil wagen aan een interpretatie dan hoor ik het graag..


Paddokaas.


Een soort grote kat?.


De eerste helft van de muurschildering is op eenzelfde manier gemaakt. Heel de muur, of in ieder geval het meeste van de muur, is met verf bedekt. Veel kleuren van de Spaanse en Nederlandse vlaggen.


Kaaskoppensnellers.


Net als in ‘Las Lanzas’ staat de sleutel van de stad centraal.


Er was ook tijd voor een grapje. Een van de bolders die schepen gebruiken om aan af te meren door er hun schip aan vast te leggen, is omgetoverd in een voetbal.


Het tweede deel van de muurschildering probeert niet de hele muur met verf te bedekken. Wie zijn die twee heren vanwie je hier hun hoofden ziet?


Industrieel erfgoed (Faam) en Cultureel Erfgoed (Smurf van Vader Abraham) versieren de muur.


Dit moet ik nog eens verder onderzoeken.


Paard en schild: twee elementen die te zien zijn op het originele werk.


Een varken?


En als laatste voorwerp geen parel maar een diamant.


Laatste dag jazzfestival Breda 2012

Jazz festival Breda 17 – 20 mei 2012.


Voor dat ik nog eens langs de podiums ga lopen, ga ik door het Valkenberg waar mensen genieten van de zon.


Terwijl ik langs het kruispunt Boschstraat/Catharinastraat loop, zie ik dat de opbouw van de voormalige stadspoort flink te lijden hebben gehad.


Allemaal opstaan.


Er is een hoop zon. Alles bij elkaar mogen we niet klagen over het weer tijdens dit festival. Maar naast de zon zijn er ook al tekens dat het niet bij zon alleen zal blijven.


Bij de Bruine Pij speelt de bluesformatie Barrelhouse.

Bluesband uit Haarlem die in de jaren ’70 uitgroeit tot een zeer gewaardeerde live-act. Nadat de gezichtsbepalende zangeres Tineke Schoemaker in 1984 de band verlaat, valt deze uiteen. In de jaren negentig komt het gezelschap weer bij elkaar en wordt het succes op de oude voet voortgezet.

Dat leidt onder andere tot het feit dat:

Op 14 april wordt Barrelhouse tijdens de Dutch Blues Awards 2011 door de Dutch Blues Foundation toegelaten tot de Dutch Blues Hall Of Fame.


Met een op het oog rustige bassist.


En gitaristen die nog heel veel plezier beleven aan het samen muziek maken.





Dat gevoel van plezier slaat dan ook direct over naar het publiek.


Het was druk maar niet te druk en dat in combinatie met het weer en goede muziek maakte het een prachtige dag.


Er waren ook mensen die meedobberden op het ritme van de muziek.


.


Een band verdient het om nog even apart vermeld te worden: CQMD.
Dat is een band met veel jazz en funk.
De muziek was geweldig en ze hadden er duidelijk zin in.
ik heb er helaas geen foto’s van maar hun web site geeft je een goed idee.
Hun naam is een afkorting: Ceux qui marchant debout.
Volgens Google translate betekent dit: ‘Degenen die rechtop lopen’.
De website: http://cqmd.net/Home

Wat van hun graphics:

CQMD.


CQMD, foto van Seb Guerout.


CQMD, te koop op iTunes.


Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.


Jelle bewijst met zijn boek dat clichés altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Prachtige irissen

Even wat anders,
geen jazz, geen Breda.
Zomaar twee foto’s van prachtige bloemen.

Irissen.


Maar het zijn niet alleen die prachtige kleuren. De vormen zijn ook heel mooi. Complex haast.


Nog een jazz-indruk van donderdagmiddag

Nou, jazz-indruk, de meeste foto’s zijn van dingen in de binnenstad
van Breda en hebben niet direct iets met jazz te maken.
Maar ze zijn wel allemaal op Hemelvaart gemaakt.

Het werd donderdagmiddag pas laat op de middag echt druk in de stad. Hier op de Grote Markt was eigenlijk de enige plaats waar het rond 16:00 uur echt druk was.


Zomaar een liefhebber bij Hotel van Ham.


Nieuwstraat.


Nieuwstraat.


.


Nog meer Nieuwstraat.


Gemaal Markendaalseweg aan de Nieuwe Mark is xe9xe9n van de hoofdrioolgemalen van de stad. Het oorspronkelijke rioolgemaal stamt uit de jaren vijftig en is omstreeks 2008 vervangen.


Vanwege de hoge stedenbouwkundige ambitie is een passend en bijzonder ontwerp gemaakt. Gemaal Markendaalsewegxa0heeft een totale capaciteit van 3.600 m3/h. Het gemaal bevat 4 vijzels, een complete watergordijn-installatie, een verdeelcentrum van KPN en de pompbesturingsinstallatie.

Het gemaal is ontworpen door Lode Havermans, dezelfde architect als van de brug over de Nieuwe Mark. Om voorbijgangers te kunnen laten zien wat het gemaal aan techniek in huis heeft zijn vensters aangebracht. Hierdoor kun je de geelgekleurde motoren en vijzels zien draaien.

Extra bijzonder aan dit gemaal is het watergordijn dat rondom langs de wanden stroomt. Dit versterkt het thema water versterkt en voorkomt graffiti.

Kunstvaria

Anthony Abrahams, Leaning, bronze.


Boris Dmitrievich Grigoriev, Faces of Russia, early 1920’s.


Clyde Connell, Memorial, 1955, acrylic on board glazed with oil.


Hassan Massoudy, Untitled, 2009, ink and pigments on paper.


Howard Hodgkin, Dark evening, 2011, oil on wood.


Jan Steen, The rhetorians at a window, 1662 – 1666, oil on canvas.


Jean Bourdichon, The Virgin in prayer, circa 1480, oil on panel.


Manuel Mandive, Se alimenta mi espirit, 2007, arcylic on canvas.


Matthias Stom, The supper at Emmaus, circa 1636, oil on canvas.


Meyndert Hobbema, A watermill by a woody lane, 1665 – 1668.


Pablo Picasso, Pierrot and Harlequin, 1920, pen and black ink with gouache on cream paper.


Pair of spotted horses, Pech Merle Cave, Cabrerets, France, about 25000 years old.


Rembrandt van Rijn, Scholar at his writing table, 1641.


Roger Ballen, Five hands, archival pigment print.


Roy Lichtenstein, I can see the whole room…..and there’s nobody in it!, 1961.


Vessel in the shape of a Nubian male, third to first century BC, bronze.


Jazz in de zon

Een jazzband op het Kasteelplein in de schaduw van het standbeeld van Willem III.


Vanaf het waterniveau in de Haven van Breda. Op de achtergrond de Hoge Brug en daarachter de pontons voor het Spanjaardsgat.


Breda maakt zich op voor een zonnige jazz zaterdag

Leuk hoor zo’n jazzfestival in de stad maar het brengt
natuurlijk ook een enorme berg afval met zich mee.
Kijk maar eens op de eerste twee foto’s van vrijdagochtend.
Daar zie je het vuil aan de Haven en bij het Spanjaardsgat.

De volgende twee foto’s tonen de herbevoorrading van de stad
en de schoonmaakactiviteiten op de vroege zaterdagmorgen.

De stad is er klaar voor, de muzikanten kunnen beginnen,
de toeschouwers kunnen komen.

Vuil voor de eettentjes aan de Haven.


Voor het Spanjaardsgat. Gereed om opgehaald te worden.


Eigenaren maken hun terrassen schoon.


De Gemeente en de herbevoorrading.


Magic Frankie en Giani Lincan

Gisteravond liep ik nog even door de binnenstad van Breda
langs de verschillende podia
en zag daar tot mijn grote verrassing
Magic Frankie weer op het podium. Nog wel samen met Jan de Bruijn.
Geweldig.
Zo’n twintig jaar geleden, bij de introductie van zijn CD ‘It’s magic’
heb ik hem drie avonden op rij live zien spelen.
In willekeurige volgorde:
In Breda, in Tilburg en in Amsterdam (in Paradiso).
En gisteravond was hij er weer. Op het podium bij De Bruine Pij.
Genieten.

Wie kijkt naar wie.


Zij rusten even uit.


Magic Frankie.


In vol ornaat, met witte schoentjes.


Magic Frankie.


Het mooie was dat het niet te druk was. Je kon eenvoudig bij alle podiums komen.


Al was het maar met een boot.


Van een heel andere orde was dit optreden in ’t Sas: Giani Lincan.


Jazz uit Romenie.


Het hele orkest.


Hoofdinstrument is de cymbaal.


Dan nog even terug naar het Kerkplein.


Jan de Bruijn en Magic Frankie.


Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 02

In de tweede week van 1925 staat een schilderij van Rembrandt centraal:

Een weinig bekende Rembrandt: Saskia als Deborah.


Op de omslag staat dat het zou gaan om Saskia als Deborah.
Ik vind het schilderij op het web als Minerva.

Deborah is een naam die in de bijbel voorkomt
en wel in het bijbelboek Rechters (Richteren).
In Rechters 4, 4-5 staat (Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling):

In die tijd was een zekere Debora rechter over Israxebl. Deze Debora, de vrouw van Lappidot, was profetes. 5 Ze hield zitting onder de Deborapalm tussen Rama en Betel, in het bergland van Efraxefm, en daar kwamen de Israxeblieten haar hun rechtsgeschillen voorleggen.

Op het schilderij van Rembrandt zit de vrouw voor een groot boek.
Naast haar, prominent in het zicht, zijn een helm, een speer en schild te zien.
Op het schild is een afbeelding van Medusa te zien.

Debora wordt wel in verband met strijd gebracht.
Even terug naar het boek Rechters (Rechters 4, 6-7):

Debora liet Barak, de zoon van Abinoam, afkomstig uit Kedes in Naftali, bij zich komen en zei tegen hem: x91De HEER, de God van Israxebl, gebiedt u: x93Trek met tienduizend man uit de stammen Naftali en Zebulon op naar de Tabor. Dan zal ik Jabins legeraanvoerder Sisera met al zijn strijdwagens en soldaten laten optrekken tot in het dal van de Kison en hem aan je uitleveren.x94x92

Uiteindelijk vormt hoofdstuk 5 een lied van Deborah op God en de (gewonnen) strijd.

Dus ik kan de toewijzing wel plaatsen.

Nu Minerva.

Minerva is de godin van de oorlog.
Rembrandt schilderde een aantal grote portretten die goden of godinnen voorstellen:
Bellona, Flora en bijvoorbeeld Artemisia.
Het is de gouden helm, speer en schild die typisch de uitrusting zijn
van de Griekse god Pallas Athene, in het Latijn Minerva.

Op de omslag wordt gesproken over x91een weinig bekende Rembrandtx92.
De reden daarvoor is dat al vroeg in de 18e eeuw dit schilderij
in de privxe9collectie kwam van de Graaf van Somerville (Earl of Somerville).
Ook na de verkoop op een veiling in 1924 bleef het in privxe9 verzamelingen.
Later onderzoek heeft aangetoond dat dit werk op hetzelfde linnen
is geschilderd als twee andere werken van Rembrandt (ze hebben dezelfde weeffout).
Vooral de gouden helm wordt gebruikt als bewijs van identificatie.
Karel van Mander beschrijft Pallas Athene (Minerva) nadrukkelijk
met een x91glanzend gouden helmx92.
De teksten van Van Mander zijn zeker bekend geweest bij Rembrandt.
Overigens was het thema van Minerva een bekend en geliefd thema
onder de regenten van Amsterdam.
Zo is er een tekening met de naam “Minerva in her study”
in het vriendschapsalbum van Jan Six.
Minerva was overigens ook de beschermvrouwe van schilders,
misschien nog meer dan de evangelist Lucas.
Het feit dat de wapenuitrusting wat op de achtergrond
en in het donker is afgebeeld is volgens Volker Manuth en Marieke de Winkel
de reden voor de identificatie als Rebekah in 1924.
De veronderstelling dat het model voor dit schilderij Saskia is,
kan niet worden bevestigd.
Er zijn meerdere werken van Rembrandt met vrouwen met min of meer
dezelfde gelaatstrekken. Maar het zou best kunnen.

Lees ook: Rembrandtx92s Minerva in her study of 1635:
The splendour and wisdom of a goddess.
Geschreven door Volker Manuth en Marieke de Winkel.
Publicatie van galerie Otto Naumann.


Rembrandt van Rijn: Minerva, 1635, oil on canvas.


Voorzichtig begint het Jazzfestival in Breda

Alles is weer tot rust gekomen in Crystal Palace.


Zowat alle terrassen zijn overdekt. Men wil zich voorbereiden op alle weersomstandigheden.


Jazzkunstenaar?


Het stadhuis heeft zijn jazzpak aan.


Nog even de stoelen en tafels schoonmaken.


Ook op een koude wind is men voorbereid.


De eerste bandjes spoelen hun kelen al.


De crowd management logistiek is ook geregeld.


Alles staat klaar voor veel volk.


Om nu een school de kroegen van Breda te laten promoten?


Het Spanjaardsgat is bijna verstopt.


Naast het Jazzfestival is het de komende tijd ook nog Spanjaardsgatfestival.


De catering is al volop in de weer.


Het Kasteel van Breda ligt er rustig bij.


Ook de eerste hulp doet het nog rustig aan. Volgens mij is alles klaar om te beginnen. Laat de jazz maar losbarsten.


Gids voor den bezoeker

Het boekje zoals ik het voor 2 euro kocht bij het Stadsarchief Breda.


Ik was al erg blij met het boekje dat ik vorige week zaterdag had kunnen kopen.
Kaft beschadigd of niet.
Maar nu ik van het bestaan van het boekje afwist kon ik eens gaan zoeken op het web.
Misschien is er ergens een compleet exemplaar beschikbaar.
Dat was inderdaad het geval.
En ik heb het inmiddels al in huis.
En de omslag was heel verrassend.


Het complete boekje zoals ik dat afgelopen zondag kocht op het web en dinsdag ontving via de post.


Marc Johns: snel geleverd

Vorige week heb ik een prent gekocht van Marc Johns.
Marc Johns is een illustrator uit Canada.
De prent is zo groot als een prentbriefkaart.
Getekend met pen.
Zijn humor is te omnschrijven als absurdistisch.
Dit is wat ik van hem ontving.

De stevig ingepakte envelop.


Een kaart met een typisch voorbeeld van zijn humor: I’m de happiest. Drie niet echt blije, vrijwel identieke gezichtjes waarvan de middelste zegt: ik ben de gelukkigste.


Een bijgaande kaart met een handgeschreven groet, een extra tekeningxa0 en ondertekening. Altijd klantvriendelijk. Daar kunnen wij Nederlanders nog iets van leren.


Dit is dan de prent die ik gekocht heb. Hij zit nog in het plastic. De naam is: Diamond and Rockets. Ink and Watercolour. May 2012. Marc Johns.


Jazzfestival Breda: Klaar om te starten

Feitelijk was de start gisteravond al.
In het Spiegelpaleis was gisteravond al een bijeenkomst van genodigden (?).
Gisterochtend stond dit podium er nog een beetje donker en triest bij.
Dat is inmiddels heel anders en als we de zon houden die we nu hebben
kan het nog een prachtig feest worden.

De spiegeltent met de camera van mijn telefoon.


Nog een tweede poging op woensdagochtend rond half zeven. De naam boven de ingang zegt: Crystal Palace


Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 01

Op Koninginnedag kocht ik tijdens de vrijmarkt twee boeken.
Ik had geen idee wat voor boeken het waren maar de foto’s spraken me erg aan.
Het bleken ingebonden jaargangen te zijn, 1925 en 1926,
van een volksuniversiteit in Amsterdam.
Op het web kan ik over dit instituut niet zo veel vinden.
Maar de boeken dpreken voor zich.

De omslag, niet meteen de meest aanlokkende omslag die je ooit gezien hebt. Meer degelijk en geleerd.


Dit is de kop bovenaan het titelblad van iedere wekelijke editie.

De blaadjes zijn een combinatie van interessante artikelen, ter leering ende vermaeck,
en advertenties voor cursussen, puzzels en trainingen. Natuurlijk gegeven door
Dalmeyer’s Volksuniversiteit.


Werkt.

J.C. Dalmeyer gaf leiding aan het instituut.
Deze volksuniversiteit straalt hoge waardes uit


Denkt.


Je kon lid worden van de Volksuniversiteit maar het weekblad kon ook in de losse verkoop gekocht worden. 20 Cent per week.


De eerste week van 1925 had een paar deuren als onderwerp: De deuren van het Universiteitsgebouw Abu Inan te Marokko zijn wonderen van houtsnijkunst.


Het gaat hier om de Al-Karaouine universiteit. De oudste, nog in gebruik zijnde universiteit van de wereld.


Open dag Stadsarchief Breda

Vorige week was het stadsarchief open op zaterdag.
Men hiewld er een open dag met als thema: de Kwatta.

De open dag was ter gelegenheid van het 150 jarig bestaan.


Het valt natuurlijk niet mee om van een archief iets heel spannends te maken.
Toch slaagde men er best in.
Het thema Kwatta werd prima uitgewerkt met foto’s,
van de fabriek en de mensen die er werkten.
Vervolgens werd er ook chocolade gemaakt.

Voor iedere bezoeker was er zo’n heerlijk stuk chocolade.


In het archief zelf waren allerlei films te zien, oude zwart/wit films.
Een van de films was uit 1931 en betrof de onthulling van het ruiterstandbeeld
van Willem III op het Kasteelplein in Breda.

Je zou zin krijgen in een stuk.


In de stad reed een oude BBA-bus rond.
En tussen de routes door stond de bus voor het Breda’s Museum.
Nu verkocht men toevallig (toeval bestaat niet) boeken.
Oude voorraad. Er was een stapel nota’s over archiefinstellingen.
Er lag een stapel boekjes die bedoeld waren als onderdeel van een lesprogramma
over het industrieele erfgoed van Breda.
Er was een boekje dat ik eerst oversloeg.
Een deel van de voorkant van het boekje was er niet meer.
Bij nadere bestudering bleek het toch een interessant boekje te zijn.
De titel was:
Gids voor den bezoeker van het Ethnografisch Museum te Breda Kasteelplein 13.
Samengesteld door Dr. J. M. Somer,
conservator van het museum.
Het boekje werd uitgegeven in December 1940 en de prijs was toen 35 cent.

Gids voor den bezoeker van het Ethnografisch Museum te Breda.


In het boekje bevinden zich kaartjes met de indeling van het museum. Let wel, de indeling van 1940. Hier de benedenverdieping


Nog een stukje? Normaal maak ik geen reclame maar dit was erg lekker. Het is van de firma Soetkin in Kontich


De bovenverdieping.

Ik heb de indruk dat de indeling niet op ware schaal is.
Een aantal beeldbepalende eigenschappen van het gebouw,
zie ik in de tekening niet meer terug.
Het boekje heeft nog een aantal foto’s.
Afbeeldingen die betrekking hebben op de diverse volkeren in Indonesie
maar ook afbeeldingen van de collectie.
Alle foto’s zijn in zwart/wit.
Het zou leuk zijn een deel van die collectie
nog eens terug te kunnen zien in Leiden.
Nadat het museum gesloten werd ging de collectie immers over
op het Museum Volkenkunde in Leiden.


Hier een voorbeeld van een van de foto’s: Hoekje van de kamer voor Hindoe-Javaansche kunst, pagina 22. Deze foto, net als een groot aantal andere foto’s zijn gemaakt door N. v. Zijverden.


Voor de laatste keer een blik op de chocolade.


Toeval of niet. Tijdens mijn bezoek aan het archief zag ik deze folder liggen. Gelukkig gaat de tentoonstelling met het werk van de kunstenaar Petrus van Schendel door. Later dit jaar zal een verzameling van wel 60 schilderijen te zien zijn in het Breda’s Museum. De tentoonstelling is bij elkaar gebracht met medewerking van Dhr. J. de Meere. Hij brengt gelijktijdig met de tentoonstelling een boek over Petrus van Schendel op de markt: Petrus van Schendel (1807 – 1870): Een leven leven tussen licht en donker. De titel van de tentoonstelling is: In het licht van Petrus van Schendel.


Recept verse aspergesoep

Men neme het bakje met de verse aspergesoep, gemaakt door mijn moeder,
uit de koelkast en schept xa0met een pollepel een soepkom vol.
Dan loopt men naar de magnetron, stelt het apparaat in op de hoogste magnetronstand.
De timer stelt men in op 2 minuten.
Als het waarschuwingssignaal klinkt, roert men even door de soep in de soepkom.
Vervolgens sluit men de magnetron en stelt de timer nogmaals in.
Ditmaal op 1 minuut.
Na een minuut waarschuwt de magnetron nogmaals.
De soep is klaar om gegeten te worden.
Smakelijk!

.


Kunstvaria

Ai Wei Wei, Colored vases.


Cecil Beaton, Marlene Dietrich in New York, 1937.


Claude Monet, Woman with a parasol – Madame Monet and her Son, 1875, oil on canvas.


Constantin Brancusi, Le premier cri, conceived in 1917, polished bronze.


Edward Bawden, The floral hall, Covent Garden, circa 1967, linocut.


Frans Hals, Twee lachende jongens (Two laughing boys), 1627.


Head of Manasa, serpent goddess, Eastern India, Gupta period, early 6th century, terracotta.

Hoofd van de godin Manasa, slangengodin.


Head of the Buddha, Gandhara region, 4th – 5th centurey, clay with traces of pigmentation.

Hoofd van Buddha, terracotta met sporen van verf.


Johnathan Harris, Ascension, acrylic on canvas.


John Wesley, Sea of Japan, 1980, acrylic on canvas.


Karlis Padegs, Madonna of Marijas Street, 1932, oil on canvas.

Deze afbeelding zal door Photobucket wel geweerd worden.
Jammer want het is een prachtige afbeelding.
Heel mooi in de traditie van het afbeelden van Madonna’s.


Madonna and child on a curved throne, Byznatine, 13th cent, National Gallery Of Art.


MF Husain, Untitled, Undated.


Michal Borremans, Automat (1), 2008, olie op doek.

Hedendaagse Belgische kunstenaar.
Mooi werk.


Pablo Picasso, The three dancers, 1925.


Sigmar Polke, Supermarkets – Aus dem Zyklus ‘Wir kleiburger’, 1976.


Terracotta vase in the shape of an African youths head, Etruscan, 4th century BC.

Het eerst gevonden van deze reeks maar
als laatse op het web. Afkomstig van het Metropolitan Museum of Art.
Etruskische vaas in de vorm van het hoofd van een jonge Afrikaan.