Een regenachtig Spanjaardsgatfestival

Posted on by

Terwijl ik buiten kom, hoor ik tromgeroffel. Vanuit de Catharinastraat komt er een processie aan. Net als vorig jaar ga ik toevallig naar buiten en zie ik ze lopen. Vorig jaar was het warm en zonnig. Vanavond is het anders. Het plenst. Het gaat hier om de Niervaertprocessie.

Bewogen foto’s probeer ik zoveel mogelijk van mijn blog weg te houden maar de combinatie van de regen, het donkere weer en het beeld dat het opgeleverd heeft, maken veel goed.

Ik loop zomaar wat door de stad en kom bij het Spanjaardsgat. Daar wordt een concert gegeven door de leerlingen (denk ik) van de muziekschool.

Jammer genoeg voor hen zijn er maar een handvol toeschouwers. De meeste zijn waarschijnlijk ouders, vrienden en kenissen.

Het regent dan ook ongenadig: Nieuwe Prinsenkade.

De Haven.

Zou het wat lichter worden?.

De stoelen blijven natuurlijk leeg, nou ja, leeg. Ze staan wel vol water.

De tribune blijft leeg.

Het levert wel een paar ongewone foto’s op. Vanuit deze positie maak je niet vaak een foto. De Hoge Brug.

Vervolgens nog een spetterend optreden van de docenten.

Woord van de dag: Sportzomermisselijk

Posted on by

Dit geweldige woord van Dominee Gremdaat levert 45 punten op!

Volkskrant web site, Dominee Gremdaat (Paul Haenen): Sportzomermisselijk.

Als je het hele verhaal van de dominee wilt horen dan kun je terrecht op de website van de Volkskrant.

Kasteel van Breda: renaissancekasteel

Posted on by

Op de Kastelendag/Nassaudag kon je veel historische plaatsen bezoeken in het Kasteel van Breda. Ze stonden op een speciale plattegrond.

Ik heb dit jaar mijn aandacht verdeeld over het Blokhuis (zie vorige blog) en het Kasteel. Hier een opvallend ornament in de gangen van het Kasteel

Het interieur van de Grote Zaal.

Uitzicht vanuit de Grote Zaal op het binnenplein van het Kasteel. Boven de pilaren, dus tussen de bogen, zijn heel klein, de portretten te zien van geleerde en krijgshaftige historische figuren. De terracotta portretmedaillons

Ook deze keer heb ik er weer een hele reeks gefotografeerd. Ik ben benieuwd of iemand ze al eens allemaal in beeld heeft gebracht en heeft uitgezocht wie al die mensen eigenlijk zijn. Dan de kijkrichting. Is die toevallig? De eerste is waarschijnlijk eenvoudig: Romulus. Broer van Remus. Mythische stichters van Rome

Een stoere Griek.

Een Griekse Aristides.

Alex…wordt hier Alexander de Grote bedoeld?.

Dion Sirac. Dion of Syracuse?

Cimon van Athene.

Octavianus Augustus, eerste keizer van Rome.

Bij binnenkomst kon je dit boekje kopen dat je in grote stappen wegwijs maakt op het terrein.

Ik heb me weer een middag goed vermaakt in het centrum van Breda!

Blokhuis van het Kasteel van Breda

Posted on by

Het blokhuis van het Kasteel van Breda zijn de officiele vertrekken,
de kantoren en privevertrekken van de gouverneur van het Kasteel.
Afgelopen Kastelendag waren er ruimtes ingericht en opengesteld voor
bezoek in groepen. Ik was daar nog niet eerder geweest.
Reden om weer eens een paar foto’s te maken.
Bovendien was het weer Tweede Pinksterdag uitstekend.
Dus alle reden voor een paar foto’s.

Het blokhuis werd ‘bewaakt’voor deze gelegenheid.

In de hal was een prent te zien van een van de belangrijkste wapenfeiten van het Kasteel: de Vrede van Breda.

De ondertekening van de Vreda van Breda door vertegenwoordigers van Engeland, Frankrijk, Denemarken en Nederland: 24 augustus 1667. Dat is de datum die boven de prent staat. Op Wikipedia wordt als datum 31 juli 1667 genoemd.

Een kijkje op de mode van die dagen.

Het Kasteelplein vanuit het blokhuis.

Alles staat gereed voor een diner met bijvoorbeeld Willem van Oranje (rechts). Willem van Oranje woonde een tijdje op het Kasteel

Het tafelzilver met als detail het logo van de KMA.

Ket kroontje staat voor ‘Koninklijke’, de M voor ‘Militaire’ en A voor ‘Academie’.

Portret van een van de eerste cadetten.

Glas-in-lood met het wapen van de stad Breda.

En het logo van de KMA.

Uitzicht vanaf het balkon voor het blokhuis.

Kastelendag – hofhuizenroute, deel twee

Posted on by

Op Tweede Pinksterdag heb ik een paar hofhuizen in Breda bezocht.
Daar heeft u nog wat foto’s van tegoed.

Het weer was hehoorlijk anders dan vandaag.

In de hofhuizen was werk te zien van verschillende kunstenaars. Dit werk van de Beeldenbouwers (Arno Tummers en Ellen Seegers) vond ik fantastisch: Mooie vogel.

Mooie vogel

Eindelijk een mooie plek voor je gevonden veren!

Mooie vogel is een verzameldoos en podium voor gevonden veren.
De productie van Mooie Vogel is handwerk en wordt met aandacht door Beeldenbouwers zelf gedaan in eigen atelier.

Wil je Mooie vogel ophangen, boor dan een gaatje (6 mm). Duw daar de bijgeleverde plug in en timmer voorzichtig de spijker met houten knop en kraaltje er zover in dat het veergat van de verzameldoos ietwat stroef achter het houten knopje kan haken en kan rusten op het kraaltje.
Even het evenwicht zoeken en klaar!

WWW. BEELDENBOUWERS.NL

Dit is het werk ‘Mooie vogel’, verzameldoos en podium voor gevonden veren.

Het werk ‘Mooie vogel’ was te zien in een van de hofhuizen (Catharinastraat 18). Kijk eens naar de prachtige wanden.

Glas-in-lood ramen in Catharinastraat 18.

De trap.

Versiering boven de (binnen)deur.

Nu met zonlicht erdoor.

Detail.

Film in 't park

Posted on by

Na de film MIB 3 (Men In Black, wat heeft Tommy Lee Jones een dikke kop)
liep ik nog even naar het Valkenberg.
Daar is nu 6 vrijdagavonden een film te zien in de open lucht.
Helaas was het vrijdag te koud om zonder deken of een stoel, of allebei,
de film uit te kijken.

De foto’s zijn met mijn telefoon gemaakt. De kwaliteit laat dus te wensen over.

De kwaliteit van het beeld en het geluid waren trouwens prima. De opkomst viel me niet tegen. Het was er eigenlijk best druk.

Het logo van de organisatie IDFX.

Guy Delisle: Jeruzalem

Posted on by

Ik was ooit eens zelf een paar keer in Israel.
Toen ik op een keer op het strand in Tel Aviv was genoot ik van het weer.
Het was warm, stralende zon, overal badgasten, spelende kinderen.
Gewoon, normaal.
Tot ik die vader zag die achteloos een pistool droeg dat half uit zijn zwembroek stak.

Het zijn dat soort momenten en het feit dat al die militairen
die je op straat ziet met grote wapens eigenlijk nog pubers zijn,
die het een heel vervreemdende sfeer geven.
Ik was er lang voor men overal grote muren ging optrekken.
Guy Delisle niet. Hij was er is 2008 – 2009.
Zijn partner werkt voor Artsen zonder grenzen.
Hij gaat met haar mee en zorgt voor de kinderen.
Het brengt hem in bijzondere plaatsen
waarover hij dan schrijft in zijn stripboeken, graphic novels zo je wil.

Ik las onlangs: Jeruzalem.

Een boek niet meet verhalen over de grote politiek.
Niet veroordelend maar met verhalen over het alledaagse leven
in een grote, moeilijke, mooie, oude stad met nederzettingen en om de hoek oorlog.

Guy Delisle: de oude stad. De tekeningen zijn afkomstig van de website van de tekenaar.

Guy Delisle, Saint-Sepulcre (de Heilige Grafkerk). Een fascinerende wereld, die oude stad van Jeruzalem. Al die geschiedenis, al die godsdiensten en geheimzinnige gebouwen.

Russisch-Orthodoxe kerk Maria Magdalena in Jeruzalem door Guy Delisle.

De Koepel van de rots of Rotskoepelmoskee. In werkelijkheid geen moskee maar een gedenkplaats. De geschiedenis stapelt zich hier letterlijk op elkaar. Hier de Klaagmuur, daar de Rotskoepel.

En dan die muur. De muur die het land onbegaanbaar, onbestuurbaar, onleefbaar maakt. Het grote schisma.

Guy Delisle: de uitkijktoren.

De titels van de tekeningen zijn zelf verzonnen.
De tekenaar geeft soms aan wat er op de afbeelding staat.
Soms vertelt het stripboek je wat het is en
soms verzin je een titel.

Het Hofhuys van Van Aalst (Catharinastraat 14)

Posted on by

Afgelopen Nassaudag waren er ook een aantal hofhuizen
geopend voor het publiek.
In ieder huis was een kunstenaar of kunsternares
die werk toonde.
Ik bezocht onder andere het huis van Van Aalst.

Tegeltableau in het hof.

Van de website van de winkel:

In 1531 werd het ‘Hofhuys’ gebouwd, op de huidige kavels 14 en 16, door Wynandt Masschereel ‘den ouden drossaert’. Hij verkocht het pand in 1552 aan Michiel van Piggen, raadsheer van Willem van Oranje. Pas in 1728 werd het pand gesplitst in twee woningen. Het pand werd in de loop der eeuwen verbouwd van renaissancestijl, via classicisme en neoclassicisme, tot in de moderne stijl van de jaren 60 (20ste eeuw). Sindsdien is het bedrijf in Oosterse tapijten van PJ van Aalst, dat zich Hofleverancier mag noemen, er gevestigd.

Het hofje.

In de tuin achter het huis is een mooie deur met onder andere dit kopje.

De hele deur.

Het hofje, nu naar boven gezien.

Een leeuw op het midden van een ster.

Hartje zomer moet het hier heerlijk in de schaduw zijn.

De schouw, binnen.

Nogmaals de schouw.

Gladiolen

Posted on by

Vorige week heeft L. een prachtige bos gladiolen gekocht.
Ze zijn heel groot en prachtig van kleur.
Het warme weer hiel natuurlijk niet echt.
De gladiolen zijn door de bloemen zo topzwaar dat de toppen afbreken.

De hele bos, natuurlijk staan ze zo veel mogelijk in de schaduw.

Als ze even in de zon staan kleuren de bloemen nog mooier.

Nu hebben we de toppen maar verzameld en in een aantal glazen gezet.

Hopelijk hebben we er dan nog een paar dagen plezier van.

Lieke van der Vorst

Posted on by

Naast Nassaudag was het gisteren ook Kastelendag in Breda.
Daarom was er een lunch georganiseerd in het Valkenberg.
Waren er een paar hofhuizen in de stad te bezichtigen.
De huizen hadden allemaal een kunstenaar tot gast
Die zijn of haar werk lieten zien.
Natuurlijk was ook het Kasteel van Breda en Bouvigne te bezichtigen.

De Grote Kerk vanuit de Willem Merkxtuin.

Vandaag een kort stukje over een van de kunstenaars.
Lieke van der Vorst studeert op de Kunstacademie St. Joost in Breda
voor het vak van illustrator.
In een van de kelders van een hofhuis liet ze haar werk zien.

De ruimte was niet erg bijzonder maar het was er heerlijk koel.

Ze laat zich bij haar werk het liefst inspireren door Beren.

Deze beer is door haar zelf gemaakt.

Dit is een van haar illustraties. Deze sprak me het meest aan omdat hier zonder allerlei effecten veel gebeurt. Je ziet een beer en iemand die zich heel comfortabel voelt bij het dier. Subtiel gekleurd vond ik het een van de mooiste illustraties die de kunstenares bij zich had

Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 03

Posted on by

Dalmeyers Volksuniversiteit, jaargang 1925, no 03: Visschen in de Sahara een geheimzinnige vangst.

Op pagina 3 van de uitgave nummer 3 van 1925
(week van 19 x96 15 januari) staat de volgende tekst.

Een geheimzinnige Vangst.

De visschen die op het omslag van dit nummer staan afgebeeld, werden midden in de dorre, woeste Sahara gevangen, waar water tot de zeldzaamheden behoort en waar stellig geen hengelaar zijn sport zal gaan beoefenen. Toch komen in bijna alle woestijnen, hoe ver ook van rivieren of zee gescheiden, visschen voor. Het zijn gewone visschen, zooals ze in meer waterrijke streken ook voorkomen, en geenszins de fantastische gedrochten, die men hier zou verwachten.
De bovenste visch is een barbeel en behoort tot de voornachtigen (Barbus).
Dan volgt een Tilapia, die tot de baarsachtigen behoort en over geheel Afrika wordt aangetroffen. Een hemichromus bimaculatus maakt het rijtje vol. Hij behoort ook tot een der Afrikaansche baarsachtige soorten.
Hoewel deze visschen op zichzelf dus niets bijzonders hebben, blijft het een raadsel, hoe zij in de ondergrondsche bronnen der Sahara kwamen.
Verschillende theoriexebn zijn hierover in omloop. Een ervan is, dat de eitjes, waaruit deze visschen ontstonden, door vogels aan de pooten zijn medegedragen en bij het drinken in de bronnen gedeponeerd.
Dit is echter zeer onwaarschijnlijk bij de Hemichromus en Tilapia, want baarsachtigen plegen in den regel hun eieren zorgvuldig te bewaken tot het broedsel uit is en voor zichzelf kan zorgen. Hoewel ze uit onderaardsche wateren komen, zijn deze visschen niet blind, zoals vaak het geval is met visschen, die sinds eeuwen in holen verblijven. Dit maakt hun aanwezigheid des te vreemder. Zij moeten de reis naar de Sahara vrij onlangs gemaakt hebben, doch de geleerden weten niet, hoe deze reis geschiedde.

De spelling is die van 1925.

De vissoorten op dit onderste deel van de omslagfoto zijn Tilapia en Hemichromus bimaculatus.

Omdat de vissen op de oude zwart/wit foto moeilijk te herkennen zijn zie je hier de Barbeel (Barbus Barbus).

Tilapia.

Hemichromus Bimaculatus.

Nassaudag in Breda / Kastelendag

Posted on by

Het is al druk bij het Kasteel van Breda rond half een. In het Valkenbertg is de lunch al begonnen. Pannekoeken. Daar komt ‘allerlei’ volk op af.

De Graaf van Nassau en zijn familie?.

Vele Bredanaars.

Zo te zien ook pelgrims op weg naar Santiago de Compostella.

Onderweg maken ze muziek en zingen een stukje.

Deze ongelukkige bochelaar loopt er ook rond.

Mijn eerste indruk is dat het met zijn gezondheid niet helemaal goed gaat.

Scheveningen

Posted on by

Wij zijn vandaag naar Scheveningen gegaan.
Net voor we de snelweg opgingen hoorden we het filenieuws.
Naar Zeeland was geen goed idee.
Dus toen snel besloten naar scheveningen gegaan.
Zonder files waren we er zo.
Het parkeren is er niet eenvoudig.
Nou beter gezegd: het parkeren is prima geregeld
maar het was er verschrikkelijk druk.
En het zou nog veel drukker worden.

De eerste stappen op het strand van Scheveningen in de buurt van de Pier.

Ik heb de foto’s gemaakt tijdens een wandeling van de pier naar Scheveningen Haven en terug. Ook op het water, vlak bij de Haven van Scheveningen was het erg druk met boten.

Om de een of andere reden blijven die allemaal dicht bij elkaar.

De pier in de verte, de boulevard en het Kurhaus aan de rechterkant.

Er was wat wind.

Vreemd, allemaal dezelfde schelpen bij elkaar.

Gezicht vanaf Scheveningen Haven.

Deze schepen zijn toch gigantisch groot. Te groot naar mijn idee.

Teruglopend naar de pier lijkt het nog drukker. Als wij naar huis gaan zijn we zowat de enige die vertrekken. Er komen nog steeds mensen bij. Er zijn speciale verkeersregelaars om het verkeer in Den Haag te regelen.

Leuke boekenstand. Het leek wel of heel Scheveningen was omgetoverd in een marktplein. Overal waren kramen. Je kunt wel nog meer kramen wegzetten maar dat betekent nog niet dat er meer gekocht wordt. De strandtenten mogen vandaag in ieder geval niet klagen. Ik heb de boekenstand niet bezocht maar hij ziet er erg aanlokkelijk uit.

.

Combate Super Mural (CSM)

Posted on by

Er zijn naast de twee series die al eerder hier te zien waren
nog een aantal ‘tekeningen’ gemaakt op de CSM-muur.
Het betreft een overzicht van de sponsoren (?)
en waarschijnlijk was er wat verf over.
De muur is van de straat minder eenvoudig te zien.
Maar niet onmogelijk.

De sponsoren met het Huis voor beeldcultuur.

Dit is een soort PS.Voor die mensen die niet weten waarvoor een bolder dient. Op deze manier kan men een schip vastleggen aan de kade.

Gelezen: De lens van Spinoza

Posted on by

De titel is al goed gevonden.
Het boek gaat over het leven en werk van Baruch de Spinoza.
Volgens de kaft van het boek Nederlands grootste filosoof.
Filosofen houden zich bezig met het ontwikkelen van een visie op de wereld.
Spinoza, zelf een lenzenmaker van beroep, geeft ons dus
als het ware een lens op de wereld door zijn ideeen op schrift te stellen.
De kern van zijn ideeen (gedachtengoed noemen we dat tegenwoordig)
zal ons bekend en vertrouwd in de oren klinken.
Maar in zijn tijd (1632 – 1677) waren zijn ideeen helemaal niet vertrouwd.
Er werden, in het zogenaamde tolerante Nederland, mensen gevangen gezet
of vermoord om dergelijke ideeen.
Het is de tijd waarin Johan de Witt (raadspensionaris van Holland) en
zijn broer Cornelis de Witt in 1672
door een woedende menigte in Den Haag worden gelyncht.
Niet echt iets om trots op te zijn.

Terug naar het stripboek.

Jaron Beekes: De lens van Spinoza.

Sommige pagina’s zijn als een filmscenario geschreven en getekend.

Santa Ana, 1784, Navio Espanol de primera linea

Posted on by

Gestaag vordert het werk aan de Santa Ana.
Er wordt gewerkt aan de romp van het schip.
Daarna is denk ik de achtersteven aan de beurt.
We hebben wel een foutje in de uitvoering van het schip ontdekt.
Een fout die invloed heeft op de manier waarop de achtersteven
zal worden opgebouwd.
Enfin, zo ver is mijn vader nog niet.
Eerst de romp afwerken.

Zoals je kunt zien zijn er twee schepen in opbouw. De Santa Ana staat hier op de voorgrond.

De boeg van de Santa Ana op de workmate.

Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details

Posted on by

Ik heb afgelopen zondag eerst een serie forto’s gemaakt
zodat het hele werk in beeld kon komen.
Daarna ben ik nog een keer langs het werk gelopen
om details de mij opvielen vast te leggen.
Gisteren stond er een artikel in BN/De Stem dat
een aantal van de details verklaart.
Vragen en onduidelijkheden die ik gesteld had
werden duidelijk.
Nieuwe vragen werden weer opgeroepen.

Vandaag Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details.

Ik gaf al aan dat de muurschildering uit twee delen bestand:
deel 1 is het deel waar de muur bijna volledig met verf is bedenkt,
dit is het Spaanse deel van het werk;
deel 2 is het deel waar de muur vaak onbedekt blijft,
dit is het Nederlandse deel.

De foto’s van mijn eerste log over dit onderwerp zijn gemaakt
vanuit het stadscentrum.
De foto’s van de details zijn in omgekeerde richting gemaakt.
Ik loop naar het stadscentrum toe, eerst langs het Nederlandse deel
om uit te komen op het Spaanse deel.

A Dutch pig, een Nederlands varken. Er blijken varkens op voor te komen die worsten eten (van varkensvlees). Maar hier is het gewoon een Nederlands varken, opgejaard door het Nederlandse paard met ridder maakt het zich uit de voeten.

Een moderne lans (?).

De Nederlandse held, afkomstig uit Breda, die met zijn paard aanstormt naar de sleutel. Blijkbaar laten de kunstenaars zich niet leiden tot de (verloren) historische werkelijkheid maar wordt de situatie opengegooid. Alsof de strijd nog gestreden moet worden.

Een soort Armageddon-tafereel, het einde der tijden. Stijl Jeroen Bosch.

Banana Mouth. De eerste van twee figuren die ik niet kan verklaren, maar mooi en mysterieus zijn ze wel. De donkere persoonlijkheid.

Sausage Mouth. De lichtere persoonlijkheid van de twee. Ook met een worst.

In BN/De Stem wordt de Smurf niet opgepikt. De smurf met het rode kostuum is de aanvoerder van de smurfen. Vader Abraham werd wereldberoemd (In Nederland) met zijn smurfenlied. Dat KING ook staat voor ‘Kwaliteit In Niets Geevenaard’ wist ik niet. Steek onder water naar de Spaanse kant van het werk.

Dagger. Dit korte zwaard is in de geschiedenis steeds een symbool van verraad, list, ongelijke strijd. Denk aan de dolksteek in de rug.

The Hand. Het Nederlandse deel blijft dicht tegen de strijd. Typisch voor de verliezer die verongelijkt blijft hangen in het uitleggen waarom het allemaal niet gelukt is. De hand (ook een stripfiguur en een horror figuur) neemt deel aan de strijd vanuit een moderne strijdwagen.

Het uiteinde van de hals van de champagnefles die gebruikt werd om het werk ‘te openen’.

De sleutel. Het centrale voorwerp op het werk van Velazques. Ook hier letterlijk centraal tussen de twee delen van het werk. Hier uitgevoerd door Rutger Termohlen.

Aangeland op het Spaanse deel van het werk. Meer poetisch zou ik zegen. Deze prototypes van negertjes komen uit oude Kwatta reclames. Ze vallen de Nederlandse kaasschaaf aan. Het zijn de Kaaskoppensnellers.

Deze foto van de Spaanse aap is bewerkt.

Het denneboombeest.

De Spaanse matador steekt zijn bandarilla’s (lansjes) in de kaas.

De Paddokaas.

Deze Smart Mouse (netjes gekleede muis) is volgens BN/De Stem een wegwankelende muis als gevolg van het eten van de paddokaas.

Opvallend figuurtje. Volgens BN/De Stem is dit een klok en een krokodil. Blijkbaar een figuur uit Peter Pan. Leuk met horloge aan de pols. De cultuur van Manana tegen de cultuur van de klok.

volgens mij is deze hond een stripfiguur.

Het begin van de voorstelling: New Now. Terug bij het begin.