Bij dit lied hebben we natuurlijk vaak het beeld van een donkere avond en een maan die de straat verlicht. Maar ook in de ochtend is vaak nog de maan te zien. Kijk even goed, tussen de takken van de boom zie je een kleine maan. Links zie je natuurlijk de Grote Kerk en Grote Toren van de stad Breda.
Door het thuiswerken als gevolg van de corona, kan ik mijn
theegewoontes wat aanpassen.
Door meerdere soorten in huis te nemen kan ik de verschillende
smaken meer afwisselen dan ik normaal op mijn werk deed.
Deze week had ik twee nieuwe soorten besteld en ontvangen.
Daar kreeg ik nog een klein proefje bij cadeau.
Zo kan ik in de ochtend een andere thee drinken dan in de middag.
Dit is de informatie op de verpakking van het proefje: Dong Ding Oolong Bio, een thee uit Thailand. Deze heb ik vanmorgen gedronken.
Dit was vandaag mijn middagthee: Rohini Clonal Moonlight Darjeeling. Een rode thee uit Darjeeling, India.
De term ‘rode thee’ kende ik nog niet.
Dus die heb ik even opgezocht:
Zwarte (rode) thee is thee gemaakt van de bladeren van de Camellia sinensis, net zoals groene, witte en oolong thee. Wij noemen het zwarte thee vanwege de kleur van de droge blaadjes, in China noemt men het rode thee vanwege de kleur van de “soup” (= thee in de betekenis van de drank in je kopje).
Voordat we een paleis ‘induiken’, beginnen bij het begin.
Na de kennismaking met de Chandrabhaga Fair werden we terug gebracht
naar ons verblijf. Het was deze keer geen regulier hotel maar
een soort van regeringsbungalow.
Prima faciliteit die bestaat uit een serie vrijstaande huisjes.
In dit geval was het ontbijt en een avondmaaltijd bij
de prijs van het verblijf inbegrepen.
De bungalows liggen (in mijn geheugen) een beetje buiten de bebouwde kom en er liepen een aantal koeien rond. Nou ja, lopen, deze neemt het er even van en rust uit op het gazon.
Dit zijn de huisjes met weer een andere koe.
Het was een vermoeiende dag geweest maar ik kon me niet inhouden
om voordat het donker zou gaan worden, toch nog even rond te lopen.
Ik maakte een paar foto’s onder andere van het Garh Palace.
Hier sta ik midden voor het paleis en maak een foto naar links, een beetje langs de voorgevel van het Garh Palace.
Op internet vond ik onder andere de volgende tekst:
The Garh Palace was the grand palace of the kings of the Jhala dynasty. The palace has three artistic gates and the palace has four storeys.
The history of fort Jhalawar is not very old. Jhalawar Fort is a beautiful example of Rajputana architecture which was built in the mid-19th century by Maharana Madan Singh. Jhalawar Fort is the pride of the city of Jhalawar.The special thing about this fort is that it is as beautiful inside as it is from outside. In 1921, Raja Bhavani Singh built a theater in the rear of the palace. The European opera style has been given special attention in its construction.
Het paleis ligt in het Jhalawar Fort. Daar heb ik eerlijk gezegd alleen een paar poorten van gezien zoals op deze foto. Er was onvoldoende tijd om goed zicht te krijgen op de ligging van het complex en ik had me onvoldoende voorbereid. Slechte zaak als je maar kort ergens verblijft zeker als je dat doet zonder gids. Maar zo werk het en je kunt niet alles zien.
Dit is de midden sectie van het Garh Palace. Het is dus geen klein gebouw.
Even heb ik nog geprobeerd een beter beeld te krijgen van het gebouw. Hier heb ik mijn neus in een van de nissen gestoken.
Maar het leven op straat is net zo interessant. Dus heb ik nog even genoten van de activiteiten in de stad, laat in de middag.
India, Rajasthan, Jhalawar.
Morgen is er weer een dag.
Er is een soort van reuzenrad voor de jongsten.
En een ander reuzenrad voor alle anderen. Het is er dan ook erg druk.
De mensen willen graag op de foto.
Ik hoef het niet eens te vragen, ze vragen ons.
Soms levert dat heel ontspannen foto’s op en soms staan de mensen
haast in het gelid.
Crowd control.
De parkeerplaats.
Het team voor het drinken aan de kant van de looproute.
We gaan terug naar de regeringsbungalow. Daarvoor hebben we een afspraak met de chauffeur. Onderweg maakte ik de meeste van deze laatste reeks foto’s van die middag. Volgende keer wat foto’s van onze slaapplaats en Jhalawar waar ik een korte wandeling maakte.
Tot het volgende bericht over de Chandrabhaga Fair en alle avonturen die we daar beleefden (voor de duidelijkheid: ik sta zelf niet op deze foto).
Met laptop en mondmasker (masker van Onze Taal, model ‘voorzetsel’). Dan toch nog vergeten op de eerste verplichte dag bij je eerste bezoek aan een winkel.
Nog meer dromedarissen, beloofde ik.
En die zie je hier dan ook in dit bericht.
Maar na de dromedarissen ging de dag nog verder met
circus en kermis.
Hier zie je een groot kleurverschil. De twee op de voorgrond hebben een echt bruine vacht terwijl de dieren op de achtergrond bijna wel wit lijken.
Stilleven met brood en keutels.
India, Rajasthan, Jhalawar, Jhalarpatan, Chandrabhaga Fair.
Dit had ook de titel van dit bericht kunnen zijn: kroelende koeien.
De wervende beelden van een circus. Turnen.
De clowns.
Ooit zagen we dergelijke bouwwerken in Bengalen in de tijd van Diwali. Deze knappe gebouwtjes werden toen voor de avond nog omgetoverd met doek tot tempels. Het zou best kunnen dat dit hier ook de bedoeling was maar we zijn niet op de avond naar deze fair gegaan.
Dan is daar de kermis. Daarvan laat ik nog meer zien in het volgende bericht.
Ik had het de vorige keer beloofd. Het volgende bericht, dit bericht dus, zou foto’s bevatten van dromedarissen. Nou let op. Maar eerst nog even een groepje handelaren, herders, eigenaren, van de runderen die hier zijn.
India, Rajasthan, Jhalawar, Chandrabhaga Fair.
Het was hier minder druk, minder georganiseerd dan in Pushkar maar daarom misschien nog wel leuker. Of dat nu nog steeds zo is weet ik natuurlijk niet. Deze foto’s zijn uit 2013.
Dat runderen ook nog knus en lieflijk kunnen zijn.
Voor de handelaren en hun personeel (?) is het natuurlijk ook goed toeven. Een kans om bij te praten, nieuwe plannen te maken of gewoon kletsen.
Deze handelaren wilden wel met je in gesprek komen maar mijn talenkennis was te beperkt. De sfeer was heel ontspannen.
Alles en iedereen ging graag op de foto.
Sommige mensen zijn traditioneel gekleed maar anderen lopen in spijkerbroek.
Zo flegmatiek.
‘Knuffelende kamelen’ klinkt beter dan ‘knuffelende dromedarissen’.
Volgende keer meer dromedarissen.
Het is natuurlijk dubbel.
We willen genieten van de vrolijke sfeer van winkelen
in de decembermaand.
Maar het is met het coronavirus geen goed idee.
Toch kijk ik graag naar de etalages.
Vanmorgen om 08:15 was ik natuurlijk wel zo goed als alleen.
Breda, Veemarktstraat. Niet te traditioneel, goed gecombineerd.
Breda, Veemarktstraat. Niet voor vegetariërs of misschien toch wel?
Breda, St. Annastraat. Een kerstlama?
“Welkom in de Brugstraten” zie je in spiegelschrift in de winkelruit met zicht op de Korte en Lange Brugstraat.
Breda, Grote Markt.
Ben nu al een tijd bezig met het vierde AlfabetBoek
waarin de letter ‘O’ de hoofdrol speelt,
dat je bijna zou vergeten dat je ook gewoon een tekst kunt
maken met de afficheletters.
Op een soort van proeflap druk ik de eerste woorden voordat ik hetzelfde ga doen op het laatste blad van AlfabetBoek IV.
En nog een.
Dat ga ik straks ook nog doen met wat ik vandaag heb gedrukt: er letters overheen zetten in een andere kleur. Maar daarvoor moet het druksel van vandaag eerst drogen.
Juist: de letter ‘O’.
Door de tekst kan ik wat ‘vlekjes’ wegwerken.
Dan laten we dit eerst maar een drogen: AlfabetBoek IV, letter ‘O’. Misschien nog gedachtestreepjes zetten?
Het gaat er natuurlijk niet om grappen te maken
ten koste van iemand die een tegenvaller heeft.
Maar ik vind dat er wel iets zit in de naam ‘Mestenmaker’,
iemand die drie tuinwinkels heeft in het noorden van het land
en die waarschijnlijk potgrond en plantenmest verkoopt in
die winkels.
Het aspect van de vuurwerkverkoop laat ik dan nog maar even buiten dit verhaal. Ik zou ook voorzichtig geweest zijn met de uitdrukking ‘kers op de taart’.
Toen we in 2013 op de Chandrabhaga Fair waren wilden veel mensen, vooral jongeren, graag op de foto. Verder niets. Dus soms maakte ik meer portretten dan ik uit eigen beweging zou maken.
Een fair in India kan, zoals we al zagen in Pushkar, een
mengsel zijn van religieuze activiteiten, handel of fun shoppen,
een veemarkt en een kermis.
In het geval van de Chandrabhaga Fair was het religieuze deel bij de rivier
maar wij bezochten ook een paar tempels.
De veemarkt was aan een andere kant van de stad in het open veld.
De runderen zagen er op hun best uit. Versierd aan de hals, zoals hier, maar soms ook beschilderd of voorzien van kralen, strikken en belletjes.
Het terrein.
Met bloemen!
Achter de mannen die rechts van het midden boven de runderen uitkomen staat een gebouwtje of machine die geschilderd is als een olifant. Ik weet niet of ik daar verderop in de reeks foto’s die ik er maakte nog foto’s van heb.
Maar als die mannen daar zitten en liggen kan ik er ook op kruipen om deze ‘beelden’ te fotograferen.
Dat ik veel van runderen af weet kan ik niet zeggen. Dus ik weet niet of ik de mooiste dieren op de foto heb maar deze vond ik gewoon mooi.
Dit geschilderde exemplaar is wel heel bijzonder. Daarom nog wat details.
De schildering op de rug van het dier.
De andere kant is anders en hier zie je de gekleurde hoorns en versieringen beter.
Dit dier heeft zelfs strikken aan de poten. De hoorns zijn in hetzelfde kleurschema geverfd.
In een volgend bericht zijn ook de dromedarissen weer aanwezig.
Deze film uit 2005 is gemaakt door Steven Spielberg en een van
de acteurs is Geoffrey Rush. Daarmee is het meeste wel gezegd.
De film is niet echt goed.
Centrale vraag in de film is: is dit wraak of rechtvaardigheid?
Maar veel mensen kijken waarschijnlijk naar de film als een actiefilm
met veel geweld.
Alle films van Spielberg heb ik niet gezien maar dit is de minste
film van de films die ik van hem gezien heb.
Andere acteurs zijn Eric Bana en Daniel Craig.
Daniel Craig valt niet op.
Munich, geregisseerd door Steven Spielberg met als acteurs onder andere Geoffrey Rush en Eric Bana.
**
Een tijd geleden zag ik een letterontwerp waarbij
iedere letter uit tww loden elementen bestond zodat als je
als drukker een tekst in twee kleuren wilt afdrukken
(twee kleuren voor iedere letter wel te verstaan)
je dat kunt doen met een mooie kleurscheiding.
Dus niet zoals de letter ‘O’ die ik eerder liet zien
waar ik met twee rollers, ieder met eigen kleur,
drukinkt op had gerold.
Zoiets probeer ik vandaag ook. Met huishoudfolie.
Voor de eerste kleur dek ik een deel van de letter af met huishoudfolie. Dan kan ik hopelijk de letter gewoon inrollen met inkt en daarna het plastic verwijderen.
Inkt.
Folie verwijderen.
Afdrukken.
Schoonmaken, folie, verf, folie eraf.
Drukken. Morgen zien of ik dat een beetje kan bijwerken. Gaat wel lukken denk ik.
Een soort van drukkersdoodle of letterpress doodle. Intussen heb ik het papier nog op maat gesneden.
Mijn gereedschap voor een keer.
Twijfel niet langer, Diego Maradonna was op zijn top een heel goede voetballer en over dat andere, waar ik hier geen woorden aan vuil wil maken, hoef je ook niet te twijfelen.
Breda, Grote Markt Zuid, weekmarkt.
Soms sta je verbaasd hoe knap die middenstanders zijn.
Laat ik beginnen met te zeggen dat je dapper bent als je
in de omstandigheden van vandaag en met een zogenaamd
‘contactberoep’ een nieuwe winkel opent.
Deze middenstander in Breda opent een nieuwe winkel. De winkel was nog niet ingericht maar men kon al wel 30 % korting geven. Dat vind ik nou knap. Je bent nog niet open, je hebt nog geen clientèle en je geeft al korting. Niet dat een klant weet waarop gij of zij dan korting krijgt maar toch. Knap.
Okay, met klein schrijffoutje dat niets met de strekking van mijn bericht te maken heeft maar toch: knap!.
Na de druksels vond ik dat er nog wat miste
aan het drukwerk.
Bij een van de figuren heb ik daarom een soort van krans
van groene blaadjes aangebracht met kleurpotlood.
Het tweede ding dat ik gedaan heb is nog niet te zien op bovenstaande foto. De horizontale, witte opening van de letter ‘O’ heb ik zwart geverfd met ecoline.
Argusvlinder 