2 Wats, 3 schildpadden en één hond

Posted on augustus 18, 2019 by Argusvlinder

De foto’s die ik in deze blog toon zijn van een stukje
wandeling door Luang Prabang.

De eerste Wat is Wat Aham Outama Thany. Zoals vaker is op deze foto de spelling te controleren.

Vlakbij ligt deze grote stoepa: Wat Wisunalat.

Dit zijn de drie schildpadden al geven de nummers aan dat er meer moeten zijn.

Heel uitnodigend vind ik het persoonlijk niet maar dit is het begin van een balustrade van een trap naar een tempel.

De stoepa’s zijn vaak mooi en soms bijzonder gedecoreerd.

Het weer was dreigend maar wat zijn die daken toch prachtig.

Maar het was niet alleen het weer dat er dreigde….

Zou dit de hond zijn van het vorige plaatje?

Laos – Luang Prabang

Posted on augustus 14, 2019 by Argusvlinder

Luang Prabang is heel prettig verpozen.
Dat is misschien een ouderwets woord maar voor mijn
gevoel geeft het precies aan wat het is.
De tempels zijn er prachtig en de omgeving doet er niet
voor onder. Dan het Koninklijk Paleis!
Het enige probleem wat ze hebben is het toenemend toerisme.

Dit is Wat Paphaimisaiyaram. Een kleinere maar heel mooie tempel.

Juist, een Boeddhistische tempel.

Zo ziet een grote straat er uit in het toeristische deel van de stad.

Dit is Wat Siphouttabat Thippharam.

Een afwatering van een van de tempels/kloostergebouwen.

Ergens tegen een boom.

In Azië kunnen tempeltjes ook heel eenvoudig zijn, zomaar langs de kant van de weg.

In deze World Heritage stad kon je ook Belgisch bier krijgen.

Dat bier was te koop in dit witte gebouw.

Luang Prabang

Posted on augustus 9, 2019 by Argusvlinder

De hoofdstad van een van de drie landen die ooit
samengevoegd zijn tot wat wij vandaag kennen als Laos.
Het hoger gelegen Luang Prabang was niet erg warm en
er viel wel eens wat regen.
Maar dat doet niets af van de prachtige ligging van de stad
op een soort landtong tussen twee rivieren.
Het voormalige Koninklijk Paleis en de tempels zijn er prachtig.
Bij een van die tempels, Wat Xieng Thong, staat een gebouw
speciaal voor een begrafeniswagen.
die wordt al even niet meer gebruikt en langzaam maar zeker
heeft die ruimte zich gevuld met veel, heel veel beelden en steles.
Boeddha-beelden en steles met afbeeldingen met Boeddha.
In vormen die ik eerder niet zag.

Dit is dat gebouw waar de begrafeniswagen in bewaard wordt. De deur die je ziet is voor mensen die in en uit willen. Als de begrafeniswagen het gebouw uit moet kan een groot deel, de midden sectie, van de voorgevel open.

Mocht je er nog aan twijfelen: het zijn Boeddhistische tempels en kloosters.

Sjabloneerwerk.

Ooit heeft het allemaal oogverblindend geschitterd en geglommen.

Fotograferen viel niet mee. De foto’s van de steles zijn met mijn telefoon gemaakt. Sommige zijn niet helemaal scherp. Maar de vorm van de steles en de grote hoeveelheid Boeddha’s verbazen me nu nog steeds. Daarom mogen ze niet ontbreken.

Waar zouden ze voor bedoeld zijn geweest?

Ze stonden schijnbaar achteloos op kasten en andere voorwerpen tegen de muur. Naar hier en daar kon je zien dat ze genummerd zijn. Er is dus ergens een inventaris waar deze voorwerpen op staan.

Deel van de begrafeniswagen.

Toen we bij deze tempel aankwamen hadden we geen idee wat we gingen bekijken.
Het bord met de toegangsprijs maakte ons wel wakker.
Maar dan nog loop je vol verbazing rond.

De laatste foto van dit blogbericht betreft het schitterend gelegen Luang Prabang met hier een van de twee rivieren waar het tussen ligt. Op de voorgrond een wat vreemde attractie: een bamboebrug.

Deel 2 van Wat Xieng Thong

Posted on augustus 1, 2019 by Argusvlinder

Dit complex is ongelofelijk.
Ik geef toe, ik wist niet wat te verwachten, maar ik werd
er helemaal door uit het veld geslagen.

Laos, Luang Prabang, Wat Xieng Thong.

Het weer zat die dag niet mee en mijn camera had zijn beste tijd wel gehad. Na deze vakantie heb ik ook een andere gekocht.

Bij het complex is ook een gebouw waarin een begrafeniswagen staat. Met daarbij een heleboel andere spullen. Een ongelofelijke collectie. Dit paneel is van een zorgvuldig verborgen deur. De begrafeniswagen is heel groot. De feitelijke deur is dan ook veel groter dan waar je als toerist mee naar binnen gaat. Maar die grote deur is zorgvuldig verborgen met panelen als dit. Met veel oogverblindend goud.

Detail van 1 figuur van de vorige foto.

Dit is het gebouw. Het paneel van de vorige twee foto’s zit boven wat je hier als ingang ziet.

Gouden figuur in de decoratie aan de buitenkant van het gebouw.

In het gebouw stonden ook een aantal steles. Met veel, heel veel Boeddha’s. Op de volgende twee foto’s zoem ik in op details.

De functie werd me niet helemaal duidelijk maar ik was wel diep onder de indruk.

Nog een stele.

De olifant van links onder.

Een van de weinige, nog (?) vergulde Boeddha’s op deze stele.

Nog een stele. Er is te zien dat het voorwerp genummerd is dus er is ooit een inventarisatie gemaakt. Nu stond er geen toelichting bij dit voorwerp maar er waren voorwerpen die dat wel hadden.

Fragment van een deur.

De begrafeniswagen.

Er stonden rijen met Boeddhabeelden voor een muur met glasmozaïek.

Detail van glasmozaïek.

Deze foto (met mijn telefoon!) geeft een beter beeld van de begrafeniswagen. Hoe die wagen precies in elkaar zit en waar het allemaal voor dient is me onduidelijk.

De rijen met Boeddha’s.

Er gaat nog meer volgen van dit complex.

Laos – Luang Prabang: Wat Xiengthong of Wat Xieng Thong

Posted on juli 30, 2019 by Argusvlinder

Het is best begrijpelijk dat de namen je niets zeggen.
Ze zouden mij ook vandaag niet zoveel zeggen
als ik ergens iets zou lezen over Wat Xiengthong.
Ik weet intussen wel dat ‘Wat’ staat voor een tempelcomplex.
Luang Prabang is ook bekend.

Maar toen we in het hoger gelegen Luang Prabang waren
zagen we twee top-attracties: het voormalige koninklijk paleis
en Wat Xiengthong of
Vat Xiengthong Sayaroharamathibodimahavihanh.

Tussen 2011 en 2014 is het complex gerestaureerd.
Daar valt waarschijnlijk een hele boel over te zeggen.
Hou in gedachten dat het meeste wat je ziet in een dergelijk
complex van geverfd hout is. Oorspronkelijk stamt het uit 1550 – 1560.

Even voor het idee 20.000 Kip is minder dan 2.10 Euro.

Als je wilt controleren of ik een typefout heb gemaakt in de lange versie van de naam van het complex: ga je gang.

Het weer was niet fantastisch. Dat in combinatie met de hoogte leverde ook niet zo’n hoge temperatuur op. Maar de ligging van het complex is prachtig aan de rivier. Het complex laat je dan ook toe de rivier op te gaan. Als je een boot hebt.

Hier nog even een tekst van een bord over de restauratie: veel werk gedaan aan het dak van het centrale tempelgebouw, de daarom heen liggende kapellen, stoepa’s en andere gebouwen zijn gerestaureerd, de met de stenciltechniek aangebrachte gouden decoraties zijn bewaard net als het werk in glasmozaïek, de schade door een brand in 2009 aan het klooster is hersteld en jonge mensen zijn opgeleid om de traditionele technieken toe te kunnen passen.

Bij het complex ligt een boothuis.

Met een hele lange boot.

Dit is een voorbeeld van de decoraties die met behulp van stencils zijn aangebracht. Hier op een pilaar. Je ziet hier allerlei krijgers.

Dit is dan de Sim, het belangrijkste gebouw van het complex. De centrale tempel. Wat een prachtige daken!

Sommige van die gouden decoraties zijn erg groot. Dit is maar een detail.

Soms zijn de afbeeldingen puur decoratief, soms hebben ze verheven scenes als onderwerp maar soms ook scenes uit het dagelijks leven (mijn interpretatie).

Het was overweldigend.

Decoraties rond een raam.

Een detail.

Een pauw in glasmozaïek.

De deur naar de tempel.

Decoratie van het plafond.

Dierlijke vorm. Ik weet niet waar het voor dient.

De grote centrale Boeddha.

Als de camera op de grond staat dan ook meteen maar een foto van het plafond tussen de mooie pilaren in.

De luiken aan de binnenkant voor de ramen.

Dit is deel I over Wat Xieng Thong.

Vat Xiengmouane Vajiramangalaram

Posted on juli 22, 2019 by Argusvlinder

Een mond vol.
Een klooster en tempel en opleidingscentrum in één.
Allemaal in Luang Prabang in Laos.

Vat Xiengmouane Vajiramangalaram, een mooi complex, verborgen tussen de bomen in een straat waar nog veel meer te zien is.

Op internet vond ik deze beschrijving:

Wat Xiengmouane is a small Laotian monastery on Sotika Kuman Road, one of the roads the run parallel to the Mekong and Nam Khan rivers in Luang Prabang.
Wat Xiengmouane founded by Phragna Sisonxay in 1865, during the reign of King Chantarath (1851-72).
In the beginning, it was called Monastery of Melodious Sounds, due to the harmonious sounds of its gongs.
Later on, it was given another nickname, Monastery of Joyous town.

The sim of Wat Xiengmouane has a two-tier roof, one porch and triple nave.
It originally had three windows, but more were added during the restoration in 1964.
Within the compound of Wat Xiengmouane are several stupas and chapels.

There is also a vocational school within the compound of Wat Xiengmouane.
This school was started by Unesco and funded by a grant from the government of Norway.
Its purpose is to teach the novice monks the traditional arts and crafts such as lacquer work, stencilling,
painting, glass mosaic, wood carving, sculpture and other ornamental works for the Laotian temples.
Some of the handiwork of the students are on display in one of the rooms.

Korte samenvatting in het Nederlands.
Het is een klein Laotiaans klooster, opgericht in 1865.
In het begin noemde men het ‘Klooster van de melodieuze geluiden’
omdat men een aantal gongs had die goed bij elkaar klonken.
Later noemde men het ‘Klooster van de vreugdevolle stad’.
In 1964 is het complex gerestaureerd. Het complex bestaat naast een tempel
en een kloostergebouw uit een aantal kapellen en stoepa’s.

Er is een beroepsopleiding gevestigd die opgericht is met behulp
van UNESCO om de traditionele ambachten te leren.
Denk dan aan lakwerk, stencilen, schilderen, glasmozaïek,
houtsnijden, beeldhouwen en ander decoratietechnieken.
Voorbeelden van wat de studenten maken zijn op het terrein te zien.

Wat er nu precies voorbeelden zijn en welke dingen deel uitmaken van het klooster of de tempel is een beetje moeilijk voor mij. Maar dit vind ik mooi.

Een kapel.

Schilderwerk.

Het is een prachtig gebouw.

De leerlingen moeten ook minder ambachtelijke taken verrichten.

Met bijzondere deuren maken ze mij altijd blij.

Vooral die figuurtjes onderaan die de hele voorstelling lijken te dragen vind ik erg grappig. Het stencilwerk op de deurstijlen is hier goed te zien.

Laos, Luang Prabang: Vat Xiengmouane Vajiramangalaram, UNESCO Training Centre For Laotian Traditional Arts And Building Crafts.

Ik vermoed dat dit de werkplaats is waar nog een paar voorbeelden staan.

Detail van een stoepa.

Dit is die stoepa.

Dit is het vooraanzicht van het mannetje van 2 foto’s geleden.

Een stukje glasmozaïek. Hier is het puur decoratief.

Hier zie je een voorbeeld hoe glasmozaïek ook gebruikt kan worden om verhalen te vertellen. In het museum, het voormalige koninklijk paleis, zijn daarvan prachtige voorbeelden te zien.

Uit het feit dat ik hier in meer detail bij stilsta mag je opmaken dat het op mij veel indruk maakte. Die man die daar glaspareltjes strooit of opraapt. Ik vind hem prachtig.

Het glas is wel degelijk gevormd naar de vormen die het betreffende stukje glas van bijvoorbeeld het menselijk lichaam moet verbeelden.

Soms zijn de mozaïeken heel groot. Je ziet hier ook weer stencilwerk op de pilaren.

In een decoratieve vorm.

Zo kun je glasmozaïek gebruiken om de top van een stoepa te versieren.

Ban Chaneneua, deel II van de fietstocht

Posted on juli 19, 2019 by Argusvlinder

De vorige blog over Ban Chaneneua in Laos eindigde in een dorp waar pottenbakkers werkten en we een souvenir kochten. Het weer is die dag niet geweldig. De fietsen zijn acceptabel.

Nu vervolgen we onze fietstocht. In dit dorp was een heel leuk terras. Met mogelijkheid tot het volgen van een workshop pottenbakken.

Als we een weg alsmaar volgen komen we plots bij een bouwput uit. Hier is men een brug aan het bouwen (misschien was er op dit punt nauwelijks een brug). Op dit wat hoger gelegen punt (de plaats waarvan ik de foto maak, niet daar waar de brug ligt) is aan de linkerkant van de weg een dorp en rechts een tempel. Die tempel gaan we bezoeken.

Een tempel in Azië levert altijd mooie plaatjes op.

Mocht iemand nog twijfelen: die is een Boeddhistische tempel.

Als ik zou zeggen dat ik alle Boeddhistische afbeeldingen en beelden begrijp, dan lieg ik. Wat deze mevrouw precies moet voorstellen weet ik niet.

De punt boven op dak van de tempel is heel sierlijk. Prachtig.

Omdat ik een zwak voor deuren heb, vallen die bij mij bijna altijd in de smaak.

Dit zijn de luiken voor een raam.

Een heel vriendelijke Boeddha.

We besluiten terug naar Luang Prabang te gaan. Vanaf de tempel kijken we nog even naar het dorp.

Het is een behoorlijke brug.

Aan de overkant ligt Luang Prabang. Het wachten is op de pont.

Een auto wordt op de pont geloodst.

Daar willen we naar toe.

De lokale mensen vinden het maar fris.

Luang Prabang in nevelen.

Er gaan steeds twee boten, in tegenovergestelde richting, heen en weer, van en naar Luang Prabang. Nog even en ik hoor Drs. P.

Ban Chaneneua: 50.000 kippen voor een lamp?

Posted on juli 14, 2019 by Argusvlinder

Luang Prabang is een stad, een voormalige hoofdstad,
in Laos. De stad ligt op iets dat lijkt op een eiland.
In werkelijkheid ligt het aan één kant tussen twee rivieren.
Luang Prabang is toeristisch en druk, en mooi.
Ga je over een van de bruggen en je bent al snel in een ‘ander’ Laos.
Op de dag dat wij met een fiets de rivier overstaken
was het weer niet geweldig.
We gingen naar een van de dorpen met steen- en pottenbakkers.

Op de pont bij Luang Prabang. Dat is op zich al een avontuur.

Er zijn niet heel veel wegen dus echt verdwalen is moeilijk. Je fietstocht plannen is dan ook weer niet makkelijk. We zijn zomaar gaan fietsen. Ik had geen kaart van Laos op mijn telefoon en de ontvangst is ook nog wel eens een probleem. Ban Chaneneua.

We zagen er ook mensen die met een gids fietsten. Die hadden wel betere fietsen dan wij. Maar het uitzicht is er niet minder om.

Potten en bakstenen zie je op veel plaatsen.

Bij een steenfabriek zie je de mensen aan het werk. Gier wordt de klei voor de stenen aangemaakt en in moppen verdeeld.

Hier wordt de klei precies gevormd zodat hij in de oven kan.

Hier liggen de stenen klaar voor vervoer.

Brandstof op de voorgrond en ovens daarachter. Eigenlijk geen ovens. Je ziet meerdere vuren voor één grote oven waar hele pallets stenen in een keer gebakken worden.

Hier zie je die oven beter.

Het resultaat.

Hier worden met de hand potten gedraaid.

Voor de toeristen worden andere dingen gemaakt: olifanten, koeien, lampen enz. Ja het geld heet in Laos ‘Kip’.

Wij kochten dit gezichtje.

De fietstocht ging nog verder.
Daarover een volgende keer.

Olifantentafeltje of Plateau van Ganesha?

Posted on juli 13, 2019 by Argusvlinder

Jaren terug brachten we een souvenir mee vanuit India.
We doen dat wel iedere vakantie.
Nu zijn die souvenirs niet echt voor de eeuwigheid gemaakt.
Zo hebben we drie olifantjes die iedere keer als we ze oppakken
glinsterende steentjes of stukjes papier verliezen.

Dit souvenir bestond uit twee delen: een soort tafeltje en een beeldje. De pootjes van het tafeltje zijn met de jaren los komen te zitten. Tijd om ze maar eens te lijmen.

De bovenkant van het tafeltje is heel sierlijk.

Overigens zitten op het tafeltje ook glinsterende steentjes. De meeste zijn er nog. De pootjes zitten er ook weer onder.

Zo vind ik het toch meer het plateau van Ganesha.

Het plateau van Ganesha is weer terug tussen de andere souvenirs.

Boekenvondst:

Posted on juli 12, 2019 by Argusvlinder

Op mijn weblog staat een (kleine) serie berichten in de
categorie ‘Boekvondst’.
Het gaat om dingen die ik opmerkelijk vind en die iets
met ‘boeken’ te maken hebben.

In Luang Prabang staat bij het Koninklijk paleis een groot standbeeld van King Sisavang Vong. Ergens in het zand vond ik dit bord. King Sisavang Vong was a son of King Khamsouk (Sakkarine). He ruled from 1905 – 1959. This statue had been casted in Russia (former Sovjet Union) in 1975 AD and delivered to Laos (Luang Prabang) in 1976. It is 5 tons of weight.

Dus koning Sisavangvong was de zoon van koning Khamsouk.
Hij was van 1905 tot 1959 aan de macht.
zijn standbeeld is gegoten in Rusland in 1975.
In 1976 werd het in Laos bezorgd en het beeld weegt 5 ton.
De naam van de koning kom ik in 2 vormen tegen:
Sisavangvong en Sisavang Vong. Ik weet niet wat correct is.

Ik vind het beeld zo bijzonder omdat de koning een boek in zijn hand heeft. Een boek van palmbladeren.

De achterzijde van het beeld was eenvoudig te fotograferen omdat ik dan met de zon mee de foto maakte. Op de achtergrond zie je Haw Pha Bang.

Een beetje tegen de zon in zorgt ervoor dat de details van het beeld wegvallen. Het beeld staat hier overigens voor een theater.

Koning Sisavangvong.

Luang Prabang in Laos

Posted on juli 11, 2019 by Argusvlinder

Wat we nu Laos noemen waren ooit een aantal losse koninkrijken.
Nu samengevoegd tot een land met een communistisch regiem.
Een van de hoofdsteden van die koninkrijken was Luang Prabang.

We hebben bewust niet altijd over land gereisd door Laos.
De afstanden zijn groot en het zou betekend hebben
dat we bijvoorbeeld Luang Prabang hadden moeten overslaan.
Dat is een keuze. Wij hebben tweemaal een binnenlandse vlucht genomen.

Luang Prabang is mooi.
Het is niet meer de ongerepte parel zoals sommige reisbureaus
of reissites je willen doen geloven.
Maar de bezienswaardigheden zijn mooi en de ligging is dat ook.
Het is eenvoudig om buiten de stad, bijvoorbeeld op de fiets,
rond te gaan kijken en weg te zijn van alle kraampjes, cafés en
restaurants.

Het eerste bezoek ging naar het Nationaal Museum.
Dat is een complex met meerdere gebouwen.
De twee meest interessante zijn het voormalige Koninklijk Paleis
en een soort van tempel.

Haw Pha Bang is de naam van deze tempel. Het gebouw is bedoeld om een standbeeld van Boeddha te bewaren. Het gebouw is van buiten prachtig. Toen wij er waren was het gesloten. Het weer was die dag ook vreemd. Het begin was zonovergoten maar al snel was er een bui. Na de korte, felle bui was er weer veel zon.

Het voormalige paleis ligt een eindje van de weg af. Het is een aanrader. De ruimtes zijn geweldig. De vloeren zijn van hout en binnen schittert het soms van de speciale techniek met glas die wordt gebruikt om voorstellingen op de wanden aan te brengen en soms zijn de ruimtes eenvoudig. Foto’s mag je er binnen niet maken en dit wordt gehandhaafd.

Haw Pha Bang.

Een draak verwelkomt je op de trap.

Met haast uitpuilende rode ogen en een groen lijf.

Of wat te denken van dit stel slangen?

Toen was er regen. We stonden bij de tempel en keken uit over de entree van het complex. Met de temperatuur was niets mis.

Al snel werd het droog.

Toen begon de zon te schijnen.

Dan gaat het zoals het gezegde luidt: alles ziet er beter uit als de zon schijnt.

Haw Pha Bang.

Bij de tempel is heel vaak de kleur groen gebruikt. Zo ook bij deze olifants-kop.

Ook tussen het goud schijnt het groen door.

Het gebouw is in 2006 opgeleverd.

Veel meer dan deze voorgevel kan ik helaas op mijn blog niet laten zien van het koninklijk paleis.

Het is misschien zo best indrukwekkend maar binnen maakt het vooral een kleine en knusse indruk.

Een beetje opzij van het paleis ligt een aantal koninklijke boten.

Parasailing in Vientiane

Posted on juli 10, 2019 by Argusvlinder

Parasailing is een sport waar ik niets mee heb. Ik weet niet eens zeker of wat deze meneer probeert te doen ‘parasailing’ genoemd wordt. Tijdens een wandeling in Vientiane zagen we aan de oever van de Mekong op een wat breder stuk boulevard iemand druk bezig zijn zeil in orde te brengen om er vervolgens mee te proberen in de lucht te komen.

Het waren veel pogingen.

Dit begon er op te lijken.

Het lijkt me een sport, zeker op de manier waarop deze meneer het beoefent, waarvoor je heel veel geduld moet hebben.

Het zeil (?) nog maar een keer goed klaar leggen.

Of je bij een dergelijke wind ook succesvol kunt parasailen weet ik niet.

Na een tijdje ben ik gestopt met het maken van foto’s. We zijn doorgelopen.

Readymade

Posted on juli 10, 2019 by Argusvlinder

Readymade (ook: objet trouvé) is een kunstvorm ontstaan in het begin van de 20e eeuw. De bekendste kunstenaar die de readymade gebruikte was dadaïst Marcel Duchamp. Een industrieel voorwerp wordt uit zijn alledaagse context gehaald en tot kunst bestempeld doordat het in een museale omgeving wordt getoond. Deze praktijk begon met de dadaïsten en werd in de twintiger en dertiger jaren vooral gecultiveerd door de surrealisten.

Citaat van Wikipedia.

We liepen terug van een wandeling door Vientiane naar ons hotel.
Bij een kruispunt stapte ik bijna in een gat in het voetpad.
In Nederland hoef je het voetpad niet zo in de gaten te houden.
Maar in andere delen van de wereld kun je dat soms maar
beter wel doen. Enfin, ik stapte bijna in dit gat:

Of dit nu past binnen de definitie van een readymade ….. daar valt over te twisten. Toch deed het me meteen aan een kunstwerk denken. In Berlijn (Bebelplatz Memorial van Micha Ullman) zie je door een glazen plaat, in de bestrating, lege boekenkasten. Het plein is een van de plaatsen waar de nazi’s boekverbrandingen organiseerden. Qua thema hebben deze twee gaten in het wegdek niets met elkaar te maken. Het portret in Vientiane is misschien niet eens bedoeld als kunst. Maar bij mij raakte de twee beelden verbonden. Wie is die jonge man op de afbeelding? Waar is hij? Waarom is die foto hier op deze plaats? Wie heeft die foto geplaatst…..

Een grote slak op de trap van ons hotel

Posted on juli 10, 2019 by Argusvlinder

Waar komen deze vreemde berichten ineens vandaag? Ze komen uit Vientiane in Laos waar we meer dan een jaar geleden waren. Op de trap naar ons hotel zat op de vroege ochtend deze grote slak.

Beelden van tempels in Vientiane (en nog een paar foto’s)

Posted on juli 9, 2019 by Argusvlinder

Toen we terug kwamen van het Boeddha-park konden we in de middag nog eens rustig door Vientiane wandelen. Wat tempels bezoeken. Rond kijken. Dit was een schildering in een tempel tegen een van de muren.

Een plafond. Dit zijn voorbeelden van moderne tempels. Hun versiering is er niet minder uitbundig om.

Een deur.

De afbeelding van Boeddha verwerkt in het hekwerk van een deur.

De nokken van tempeldaken zijn vaak versierd met dit soort voorstellingen.

De daken van de tempels kennen vaak zo’n structuur die uit meerdere lagen bestaat. Ik vind dat een prachtig gezicht.

Tempelbewaarder

De Zwarte Pagode (That Dam). Met verkeer.

De Zwarte Pagode maar dan zonder het verkeer. Blijkbaar was dit lang gelden een met goud behangen pagode maar na de plundering van de stad bleef er weinig meer over. Dat is nu grotendeels begroeid maar het ligt leuk.

Terug bij het hotel begon het donkerder te worden en konden we nog even genieten van de Mekong rivier en alle stalletjes.

Xiengkuane Buddha Park – deel II

Posted on juli 3, 2019 by Argusvlinder

In Laos, niet ver van Vientiane ligt een Boeddha-park.
Een park met beelden van Boeddha in allerlei verschijningsvormen.
Eerlijk gezegd weet ik niet of het allemaal Boeddha’s zijn.
Waarschijnlijk zien we leerlingen, incarnaties en deelnemers
aan verhalen van of over Boeddha.
Een beetje zoals een middeleeuwse kathedraal vol kan staan met
afbeeldingen uit de bijbel en uit heiligenlevens.

Ik ben er niet zo in thuis maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat dit een afbeelding is van Krishna (Hindoe god). Wikipedia geeft ook aan dat er zowel Boeddhistische als Hindoe-beelden te zien zijn.

Een soort gigantische sprinkhaan (zonder hoofd).

Op een paar plaatsen kun je via een (steile) trap naar een verhoog.

De achterkant van een complex beeld.

Een deel van hetzelfde beeld maar nu de voorkant. Half tegen de zon in gefotografeerd.

De ‘Liggende Boeddha’ of ‘Reclining Buddha’.

Alles bij elkaar een enorme belevenis.

Xiengkuane Buddha Park bij Vientiane

Posted on juni 30, 2019 by Argusvlinder

In de buurt van Vientiane ligt een Boeddha park, een park vol, tjokvol Boeddha-beelden. In allerlei houdingen, met allerlei attributen. We bezochten het park met een taxi vanuit Vientiane. De weg er naar toe is naar het eind toe slecht. Maar er wordt aan de weg gewerkt.

The Xiengkuane Buddha Park has developed in to a major tourism site.
A temple inside this park, Wat Xiengkuane, was erected in 1958 by the venerable Bounlua.
A large reclining Buddha has been built and nowadays worshipped by the local Buddhist population.
The park is located close to Thadeua Village, some 25 km east of Vientianne, not far from the Friendship bridge.

Deze pompoen-achtige vorm kun je in en dan val je zowat over de beelden. Van bovenaf heb je een uitzicht over het park.

Het park ligt vlakbij de Friendship bridge, een brug tussen Laos en Thailand. Een teken van vriendschap tussen de landen (al is die volgens mij niet erg hartelijk).

De Boeddha’s staan heel dicht op elkaar. Het is niet eenvoudig om er steeds maar 1 op de foto te zetten.

Hoofd van de ‘Reclining Buddha’ (Liggende Boeddha).

Je ziet er Boeddha’s in alle maten.

Er volgt nog een blogpost binnenkort met de andere foto’s die ik er maakte.

Intermezzo

Posted on juni 20, 2019 by Argusvlinder

Natuurlijk is het fantastisch om in Azië langs bezienswaardigheden
te gaan. Met een beetje geluk ga je van tempel naar tempel.
Vaak midden in de natuur.
Maar het is ook fantastisch om zomaar langs een rivier te gaan.

Als we in Vientiane het hotel uitliepen waren we meteen aan de weg die langs de Mekong loopt. Aan de andere kant zie je Thailand liggen. Tussen het water en de weg veel droogliggend land.

Dit is daar de sfeer in de avond. Op de stoep heb je openluchtrestaurants. Het eten wordt er ter plaatse bereid. Vegetarisch, vis of vlees. Kies maar.

Hier een uitgebreide keuze aan vlees.

Schaaldieren.

Groentes.

Op de grill wordt het bereid. Super.

Pha That Luang De gouden stupa van Vientiane

Posted on juni 18, 2019 by Argusvlinder

Een beetje buiten het stadscentrum van Vientiane
ligt een gouden stupa met daarnaast een klooster en tempel.

We pakken de draad op bij Patuxai, daar waren we even gestopt. De fietsen even geparkeerd. De eerste twee fietsen hier zijn degene die wij gebruikten.

Het weer zat die dag niet mee. Het was behoorlijk bewolkt. Af en toe kwam de zon er door maar dat doet weinig af van het onwerkelijke beeld van deze gouden Boeddhistische stupa. Hier zit de koning (Setthathirath, 1534–1571) die de opdracht tot de bouw gaf, in de vorm van een standbeeld, voor de stupa.

Naast de stupa ligt een enorme parkeerplaats. Bij evenementen zal het hier wel druk zijn maar het geeft als voordeel dat de stupa vrij staat. Dus al van een afstand straalt het goud je tegemoet. In de huidige vorm gebouwd in de 16e eeuw, zwaar beschadigd en gerestaureerd in de 19e eeuw.

Zoals vaak in Azië: vogeltjes die vrijgelaten worden als vorm van gebed.

De stupa is enorm.

Volgens een Engelstalige Wikipedia-artikel is er ook een Nederlands tintje aan de stupa maar buiten deze tekst vind ik er niet veel over op internet. Niet in het Engels of het Nederlands.

Wikipedia:

In 1641, a Dutch envoy of the Dutch East India Company, Gerrit van Wuysoff, visited Vientiane and was received by King Sourigna Vongsa at the temple, where he was, reportedly, received in a magnificent ceremony. He wrote that he was particularly impressed by the “enormous pyramid and the top was covered with gold leaf weighing about a thousand pounds”. However, the stupa was repeatedly plundered by the Burmese, Siamese and Chinese.

In 1641 zou er een Nederlandse vertegenwoordiger van de VOC,
Gerrit van Wuysoff, een bezoek gebracht hebben aan de stad.
Hij werd ontvangen door Koning Sourigna Vongsa,
met een schitterende ceremonie.
Hij heeft opgeschreven (waar?) dat hij zeer onder de indruk was
van een piramide waarvan de top was bedekt met goud.
Ongeveer 1000 pond goud.

Dit is gebaseerd op “Cummings, J., Burke, A (1994). Lonely Planet
Country Guides:Laos. Lonely Planet. p. 70. ISBN 1-74104-086-8.”

Dreigende torens. Spelen met licht.

Toch zullen er veel mensen zijn die deze slapende Boeddha bijzonderder vinden.

Echt lekker liggen is er niet bij denk ik.

Hij is zeker erg groot maar zijn voeten zijn ook de moeite van het bekijken waard.

Er was net een evenement geweest bij de tempel die bij Pha That Luang ligt. Er werden marktkramen opgeruimd en de bezoekers waren net allemaal weg. Daarom was het bij deze Boeddha zo rustig.

Misschien verwachtte iedereen dat het zou gaan regenen. Daarom was het misschien zo rustig. Maar regen hebben we er niet gezien.

Deze monnik werd onderbroken tijdens het vegen door zijn telefoon. Mij ging het om de tattoo op zijn rug.

Met een verwijzing naar de ouders?

Maar nog niet alle marktkramen waren weg.

Niet tekenen of schrijven op de muren – Patuxai

Posted on juni 17, 2019 by Argusvlinder

In Vientiane bezochten we een aantal toeristische trekpleisters.
Vaak te voet maar ook een keer op de fiets.
Met de fiets gingen we eerst naar Patuxai, een triomfboog
van moderne makelij. Dus niet perse iets waarvoor je naar Azië gaat
maar als je er dan toch bent dan is het een mooie onderbreking
op de route naar Pha That Luang (een gouden Boeddhistische
pagode zo’n drie kilometer buiten het stadscentrum).

Patuxay of de Victory Gate of Vientiane, in de verte.

Kleine vertaling: Een hoog bouwwerk dat lijkt op de Arc de Triomphe met de naam Patuxay. Gebouwd in 1962 maar nooit volledig afgemaakt vanwege de turbulente geschiedenis van het land. Van dicht bij een betonnen monster. Vandaag vooral gebruikt voor het vermaak van de mensen. Op de 7de verdieping heb je een goed uitzicht op de stad.

De buitenkant is versierd. Binnen is er weinig versiering.

Binnen is ook een verdieping met verschillende handelaren met souvenirs. Vooral voor de lokale toerist.

Dan is dit het uitzicht.

De diverse bouwstijlen van de gebouwen rond dit plein zijn weer prima op elkaar afgestemd.

Niet tekenen of schrijven op de muren.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Categorie archief: Vakantie

2 Wats, 3 schildpadden en één hond

Laos – Luang Prabang

Luang Prabang

Deel 2 van Wat Xieng Thong

Laos – Luang Prabang: Wat Xiengthong of Wat Xieng Thong

Vat Xiengmouane Vajiramangalaram

Ban Chaneneua, deel II van de fietstocht

Ban Chaneneua: 50.000 kippen voor een lamp?

Olifantentafeltje of Plateau van Ganesha?

Boekenvondst:

Luang Prabang in Laos

Parasailing in Vientiane

Readymade

Een grote slak op de trap van ons hotel

Beelden van tempels in Vientiane (en nog een paar foto’s)

Xiengkuane Buddha Park – deel II

Xiengkuane Buddha Park bij Vientiane

Intermezzo

Pha That Luang De gouden stupa van Vientiane

Niet tekenen of schrijven op de muren – Patuxai

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: