Vandaag was ik even in Eindhoven en zag onderweg
dat de herfst langzaam zijn kop opsteekt.
Rood was de kleur die me opviel.
Categorie archief: Nieuws en actualiteiten
Verloren kwartfinale
Die wedstrijd verliezen is niet leuk maar om nu meteen alle dingen die met voetbal te maken hebben bij het grofvuil te zetten…..
Bij de hand
Ewa Maria Wagner ken ik niet, niet als celliste en niet
als schrijfster.
Maar als ze een collumn in het NRC heeft lees ik die graag.
NRC, 9 juni 2023, Ewa Maria Wagner. Heel bij de hand.
Chinooks boven Breda
Vrijdag vlogen er een grote groep chinooks in formatie
boven Breda.
Ik maakte een paar foto’s.
Waarom protesteer ik tegen het recht op lezen
Onze vrienden aan de andere kant van de plas zitten cultureel vaak in de knoop. Ze hanteren methodes die juist ingaan tegen de idealen van hun grondwet. De wet bedoelt het recht van spreken en drukken te beschermen maar met die wet in de hand mag je de David van Michelangelo niet laten zien aan basisscholieren zonder hun ouders er eerst over te informeren of je mag bepaalde teksten niet lezen, Waarom protesteer ik tegen het recht om te lezen, NRC, 28 april 2023, Why am I protesting the right to read. Deze foto illustreert de verwarring in de VS.
Beach, sfeerbeeld
Zaterdagochtend, beachvolleybal op Kasteelplein in Breda.
Dodenherdenking
Breda, Valkenberg.
Nog even oefenen, voor 4 mei.
Vanmorgen, kort voor 8 uur. Valkenberg, Breda.
Gemoedelijk zitje na Koningsdag?
Het Valkenberg werd nog druk opgeruimd, een dag na koningsdag, terwijl ik langs dit gemoedelijke (?) zitje liep. Ik stel me zo voor dat het geen kinderen waren die dit op de vrijmarkt achterlieten.
Laat, maar leuk
NRC, 06/04/2023, Fokke & Sukke; Matthäus.
Het begin van mijn koningsdag
Om half negen liep ik het Kasteelplein in Breda op en er waren geen bezoekers. Beveiligers, toiletpersoneel, basista’s, frietbakkers, ja allemaal. Maar nog geen bezoekers op dat moment.
In het Valkenberg was de Vrijmarkt al begonnen. Eens kijken of er iets voor mij tussen zit.
Behalve de temperatuur was het weer prima.
Met aandacht voor de etalage! Leuke titels: The priory of the orange tree, A court of silver flames, I was born for this, John Green turtles all the way down.
Er was een mevrouw die 40 euro voor een paar oude boeken wilde. Die heb ik laten liggen. Het boek ‘Transit’ van Hella S. Haasse kreeg ik omdat de verkoopster bijna tegen mij aan botste. Thuisgekomen bleek dat ik al een exemplaar heb en mijn exemplaar is in betere conditie. ‘De raadselachtige Multatuli’, kende ik niet (mei 1976). Een biografie door Willem Frederik Hermans van Eduard Douwes Dekker. Voor twee euro. Prima koopje. De Karl May’s staan tegenwoordig in een donkerder daglicht. Ik heb ze nog niet in detail bekeken.
Wim de Bie
Een klein monumentje in boeken voor Wim de Bie.
Deze bescheurkalenders hebben de tijd doorstaan.
Mijn serie boeken geschreven door Wim de Bie: De boekencorner van Goos Verhoef!, Meneer Foppe in zijn blootje, Meneer Foppe en het gedoe, Different koek!, Wim de Bie’s talkshowboek, De liefste van de buis, Schoftentuig, Morgen zal ik mijn mannetje staan. Ik moet ze weer eens gaan herlezen.
De platen, video’s, cd’s en DVD’s zijn buiten beeld gebleven. De types van van Kooten en de Bie, Ons kent ons, Kees van Kooten Wim de Bie, Het groot bescheurboek.
Witte wortels en andere structuren
De titel had ook ‘Maart roert zijn staart’ kunnen zijn.
Dit was het beeld van Breda vanmorgen rond 08:00 uur.
Dit tuintje op een bushokje in Breda had ik niet eerder gezien.
Klûnen
Vandaag was het weer klûnen in Breda.
Een gebruik dat is voortgekomen uit de recentste
Elfstedentochten waarbij het ijs niet te best was.
Bij veel bruggen moesten de deelnemers van het ijs af,
de oevers op kl^nen (zeg maar ongelukkig lopen op daarvoor
ongeschikte ondergrond met je schaatsen nog aan).
In de variant in Breda zijn de kroegen de stempelplaatsen
en staan op de Grote Markt een aantal bruggen.
Vanochtend rond half tien waren de voorbereidingen nog in volle gang.
Het stadhuis van Kielegat is er gereed voor.
Driekoningen
Allemaal gezien in Florence, eerder dit jaar.
Lorenzo Monaco, Adorazione dei Magi il Redentore i Profeti Isaia e David, circa 1420. Tempera on wood.
Gentile da Fabriano, Adorazione dei Magi, 1423. Tempera on wood (detail, no predella).
Leonardo da Vinci, Adorazione dei Magi, circa 1481 – 1482. Oil on wood.
Albrecht Dürer, Adorazione dei Magi, 1504. Oil on panel.
Benozzo Gozzoli, Palazzo Medici, The Magi Chapel, 1459 – 1460. Of de drie afbeeldingen ook de drie koningen zijn durf ik niet te garanderen. Het was zo indrukwekkend. De fresco’s beslaan meerdere muren.
Benozzo Gozzoli, Palazzo Medici, The Magi Chapel.
Gevonden in het Valkenberg
Nog voor het opruimen van de paden in het Valkenberg
vond ik een groep afgewaaide zaaddozen.
Het zal wel een bekende boom zijn waar dit vandaan komt maar aan de hand van de zaaddozen kan ik de boom niet bepalen.
Kerst
Als een volkomen verrassing ontving ik een
kerst- en nieuwjaarsgroet van de Stichting Desiderate.
Prachtig uitgevoerd met typisch Amerikaanse kerst illustraties.
Thomas Nast, Merry old Santa Claus. Harper’s Weekly, January 1 1881.
George T. Tobin. Cover of St. Nicholas. Illustrated magazine for boys and girls, December 1913.
J.B. Geyser, The night before Christmas.
Kerst
Detail van schilderij van Gentille da Fabriano, Nativita, 1423.
Filippo Lippi, Adorazione del Bambino con i santi Giovanni Battista, Fanciullo e Romualdo, circa 1463 (detail).
Filippo Lippi, Adorazione del Bambino con i santi Giuseppe GirolamoIlarione, Maria Maddalena e angeli, circa 1455 (detail).
Pittore ignoto (onbekende schilder), Nativita, 1510 – 1520, oil on panel (detail).
De afeelbingen zag ik dit jaar in Florence, in het Uffizi.
In willekeuruge volgorde.
Gelezen
Afgelopen week ontving ik het jaarlijks nummer ‘Over Multatuli’.
Daarin een reeks essays over de actualiteit van het werk
van Eduard Douwes Dekker, beter ekend als Multatuli.
In het essay van Jurjen Pen stond een, volgens mij,
vreemd citaat.
Het essay met als titel ‘Klokkenluiders en doofpotten’ gaat
over hoe de Nederlandse regering om gegaan is met ons
koloniaal verleden in Indonesië.
Nogal actueel in het licht van de ‘excuus-affaire’.
Het concentreert zich op de rol van Cees Fasseur in de
waarheidsvinding (of het gebrek daaraan) van de
Nederlandse overheid.
Ik ben niet in de positie om daar commentaar op te geven
maareen citaat is een wel heel vreemd stuk tekst:
Een van de stukken in de dozen is een notitie van de toenmalige procureur-generaal bij het Hooggerechtshof Nederlands-Indië H.W. Felderhof.
Hij schrijft over het bloedbad in Rawagede in 1947 op West-Java, dat de Nederlanders acht à negen keer twaalf mannen omlegden en vlak buiten het dorp nog eens zeven à tien personen. Dus 118 doden; Felderhof stelt dat het in totaal waarschijnlijk om 150 doden ging.
In de Excessennota heeft Fasseur het over circa twintig mannen die zonder vorm van proces zijn geëxecuteerd.
Wat een rommelig en ongeloofwaardig verhaal.
‘8 à 9 keer’
Wat wordt hier bedoeld? Waarom weten we niet of het acht of
negen of misschien zeven of tien keer was, dat er mensen gedood werden?
Waarom weten we dat niet?
’12 mannen’
Wat waren de omstandigheden, waarom mannen, waarom zo vaak, steeds opnieuw,
twaalf mannen? Dat gelooft toch niemand?
‘7 à 10 personen’
Dus nu ook vrouwen en kinderen? Hoeveel mensen zijn er buiten het
dorp gedood? Het is nogal een marge.
‘Dus 118 doden’
We weten het niet, de conclusie ‘Dus 118 doden’ is daarom niet
op zijn plaats net als het getal 150 dat Felderhof gebruikt.
Intussen is er meer bekend over Rawagede (zie onderstaand citaat
van de Wikipedia-pagina over het bloedbad).
Maar het citaat hierboven is een voorbeeld van hoe de
Nederlandse regering probeert rond de waarheid heen te dansen.
Maar ook hoe doorzichtig en vreemd de gehanteerde verhalen
en conclusies zijn. Zie citaat Rutte over 19 december 2022.
Het Bloedbad van Rawagede vond plaats op 9 december 1947 in het dorp Rawagede, het huidige Balongsari (West-Java), op zo’n 300 kilometer ten oosten van de Indonesische hoofdstad Jakarta. Op die dag werd bijna de gehele bevolking, 431 mensen, vermoord door Nederlandse militairen die in het dorp op zoek waren naar een onafhankelijkheidsstrijder. Aan het hoofd van de operatie stond majoor Fons Wijnen. In 1947 werd besloten om de daders van deze oorlogsmisdaad niet te vervolgen, ondanks de aanbeveling van generaal Spoor aan procureur-generaal H.W. Felderhof om Wijnen te vervolgen.
De vuilniswagen kwam vandaag langs….
De vuilniswagen heeft een van de lantaarnpalen, met een nostalgische uitstraling en bloembakken, omgereden.
Er is wel wat kracht bij komen kijken want de moeren, op de schroefdraad in de sokkel die de lantaarnpaal overeind houden, zijn gewoon door de aanhechtingsplaatsen van de paal heen getrokken. Dit was geen zacht duwtje.
Argusvlinder 