De verlichting van de hoogwerker gaf goed zicht op het middelste deel van de Grote Markt in Breda.
De pizza wordt duur betaald.
De kop van de Haagdijk met rechts de oude ‘De Gruyter’.
Een dunne laag sneeuw op een bergje zand geeft dit soort mooie structuren te zien.
Bij verse sneeuw zijn de sporen altijd interessant.
De nieuwe Verlengde Mark bij het Franciscanessenplein, besuikerd, ziet er heel sfeervol uit.
De nieuwste parkeerplaats in Breda: parkeerplaats Grote Markt.
Besuikerd op dakleer.
De advents/kerstkrans heb ik vanochtend ontmanteld en onder de katjes lagen nog de herfstbladeren. Die heb ik vanmorgen opgeruimd maar voor ik ze weggegooid heb, maakte ik nog een soort van compositie. Prachtig de verschillende kleurtonen en de mooie vormen en structuren.
De restanten van de kaarsen heb ik bij elkaar gezet op een eenvoudige ondergrond.
Afgelopen weekend waren er wandelingen in Breda rond
‘kunst en natuur’. Ik liep bij een wandeling mee.
De twee Bredase organisaties, Stichting KOP (Kunstenaars Ontwikkel Platform) en stichting Idee-fixe (IDFX), namen het initiatief van het kunstproject De Expeditie.
Maak kennis met een bijenambassadeur, een historicus en twee veldbiologen die hun kennis delen met drie kunstenaars: Maud Konings, Lola Schot en Ramon Davey de Gier. Deze unieke samenwerking resulteert in artistieke creaties geïnspireerd door de natuur en erfgoed van Breda. Ben jij een liefhebber van wandelen, natuur en kunst? Ga dan mee op ontdekkingsreis tijdens De Expeditie.
De wandeling waar ik in meeloop is die onder leiding van Lola Schot. Een lange ‘sjaal’ verbindt een deel van de wandelaars. In samenwerking met veldbiologen Aad van Diemen en Erik van der Hoeven (KNNV) heeft zij de planten in het Valkenbergpark beter leren kennen. De ‘sjaal’ is een van de voorbeelden van de manier waarop natuur en kunst bij elkaar gebracht worden.
De wandelaars volgen Lola Schot naa de kleine vijver. In dit deel van de wandeling staat het water centraal.
We kunnen gaan luisteren naar het geluid van water. Heel bijzonder!
We houden de ‘sjaal’ goed vast.
Planten gebruiken allerlei methodes en technieken om voor verspreiding te zorgen (klit-methodes, kleur om vogels aan te trekken, springkracht enzovoorts).
Intussen genieten we van de zon en het park.
Hulstbesjes.
De ‘sjaal’ wordt ingezet om een boom te versieren.
In de buurt ligt een braak liggend terrein met veel onkruid.
Aan de lijst met planten die er gevonden waren kwam geen eind.
Het terrein gaat bebouwd worden en we nemen daarom op een
rituele manier met een cirkel afscheid van de natuur op dit terrein.
Dit is mijn ‘offer’.
De wandelaars worden uitgenodigd voor thee en een paar installaties rond zaden en planten. De ruimte waar de thee geschonken werd was de voormalige moskee.
De volgende foto is denk ik van een ander project.
Wat je hier ziet is een hoofddeksel. Het staat
achterstevoren tegen de muur.
Maar heel grappig.
Alles bij elkaar een heel leuke wandeling.
Voor herhaling vatbaar.
Deze week liep ik iedere dag wel een rondje door het centrum
van Breda. Eigenlijk levert dat bijna iedere dag wel foto’s op.
Een dag, maandag, springt er uit met extra veel zwaar,
vervuilend vervoer de Grote Markt.
Deze week was weer niet anders.
Deze kraan neemt meer dan de helft van de breedte van de Grote Markt in beslag. Doel is waarschijnlijk om puin van de 1e verdieping naar de begane grond te krijgen. Maandag.
Markendaalseweg. Verlengde Mark, volgende fase.
Grote Markt, kerstboom en boekenmarkt (op deze tijdelijke plaats. Men moet plaats maken voor een oliebollenkraam.
Horecabaas René de Vos heeft cafe de Huiskamer verlaten en voor het eerst zal het afgelopen zijn met de overlast die het café veroorzaakte en de troep in, op en rond de Vishal is opgeruimd. Juich niet te vroeg. Hij is op zoek naar nieuwe projecten met alle overlast van dien.
De trapkes aan de Oude Haven.
Aan de Markendaalseweg op de plaats naast waar eerst en parkeerterein en het voormalige politiebureau stond, is nu dit gebouw te zien. Met een beetje mist en het licht van bouwlampen.
De route begon in Breda, zowat recht voor de deur.
In het Valkenberg zag ik in de verte een groep
paddestoelen staan. Ik had geen idee dat die
dit weekend een soort van rode draad gingen vormen.
Dit was de groep in Breda. Vaak zie je paddestoelen in het Valkenberg op dood hout maar zo midden in het gras. Dat zie je niet ieder jaar.
Die zaterdag was het plan om naar Museum Voorlinden te gaan.
Het museum had ik nog nooit bezocht en nu met de tentoonstelling
van Anselm Kiefer leek me dat het moment om eens te gaan kijken.
Op de oprijlaan naar het landgoed kwam ik het volgende tegen:
Geen hele groep, maar een enkeling.
Binnen zag ik er meer. Zeker bij/in de Winterreise:
Museum Voorlinden, Anselm Kiefer, detail van Winterreise.
Thuis lag deze paddestoel van marsepein en chocolade als beloning voor de inspannende dag te wachten. De paddestoelroute was compleet.