Bij het prachtige boek over Petrus van Schendel
– Een leven tussen licht en donker –
zit een schijfje met daarop een heel schetsboek.
Hierbij alvast een van de afbeeldingen.
Petrus van Schendel, Het wonder van Niervaart, (vermoedelijk) schets.
Categorie archief: Breda
Breda, Valkenberg in de herfstzon
Ingang Valkenberg vanaf het Kasteelplein
Binnenstad Breda
Leuk, zox92n grote kraan.
Maar onaangekondigd, in je straat.
Al het verkeer belemmerend.
Misschien toch niet zox92n goed idee.
Gelukkig was de kraan x92s avonds weer weg.
Met de trein naar Amsterdam…..nee dus.
Vanochtend was ik van plan om met de Fyra naar Amsterdam te gaan.
Het vernieuwde Stedelijk Museum bekijken.
Toen ik op het station aankwam hoorde ik een drukke omroepster.
Maar eens gaan kijken wat er aan de hand is, dacht ik.
35 minuten vertraging.
Op zich kwam me dat niet slecht uit want ik kwam tussen twee treinen
op het station aan. Maar gaat de trein dan ook.
Dat kon de medewerker van de informatiebalie niet bevestigen.
Ik kon maar beter de reguliere trein via Den Bosch nemen.
Gaat al over vier minuten.
Maar voor iemand zonder OV-jaarkaart
is 4 minuten te kort om nog een kaartje te bemachtigen.
Ik ben terug naar huis gelopen en heb de auto genomen.
Ik was om 11:00 uur in Amsterdam.
Grote Kerk van Breda vanaf het Kasteelplein.
One liners: Pas op de crisislijders niet voeren
Crisislijders niet voeren.
One Liners is een kunstproject in Breda dat uit gaat van de actualiteit
en dan met een (1) kreet daarop commentaar wil geven.
De plaats van dit werk vind ik wel grappig.
Het is aangebracht op een hek langs het park.
In het park gaan mensen de kippen, eenden en duiven voeren.
Verder zit gelijk achter het werk een theehuis.
Daar laten mensen zich voeren.
Pas op de crisislijders niet voeren. Een voorbeeld van de ‘Plekgedichten’ van het Kunstenplan Openbare Ruimte Tilburg (KORT).
Er komt best wel wat bij kijken. Hier staat bijvoorbeeld x91NIETx92.
Maar het is goed te zien dat het hek niet geverfd is maar dat het slechts oranje plakband is..
Singelloop 2012
De sfeer zit er al vroeg goed in.
Wie is ook al weer de hoofdsponsor?
Een nog fris en fruitig deelnemersveld bij de halve maraton.
Wat moet dat moet. Met of zonder spellingcontrole.
Eerste vrouw.
Eens een ander beeld van de Grote Kerk van Breda
Vandaag een serie met grotere en kelinere details van de Grote Kerk in Breda.
De Grote Toren.
De meeste fotox92s zijn gemaakt vanuit de Torenstraat.
Of net vanaf de Grote Markt.
Zeer atletisch.
In detail.
De helpende engeltjes.
Wakkere haan.
Florale motieven.
Nog meer engeltjes.
.
Firma A.G.T. Jansen en Zoon, NV Hero Conserven Breda, Academiesingel 9, Breda
Een paar zaterdagen geleden was het Monumentendag.
De voormalige woning van Fientje Jansen, telg uit de
Hero-familie, was te bezichtigen.
Al eerder was er een serie fotox92s hier te zien over de beneden-
verdieping van het huis.
De eerste verdieping was ook toegangkelijk en daar maakte ik
de volgende fotox92s..
Als ik deze tweede helft van de serie fortox92s maak sta ik al boven aan de trap en kijk ik zo het trapgat in naar beneden.
De trapleuning is prachtig uitgewerkt. Het is duidelijk dat aan alle details van het huis veel aandacht is besteed. Het onderhoud laat alleen nogal wat te wensen over.
De afwerking van de deurposten, boven.
Boven kom je eerst in een hal en vervolgens in een zitkamer. Er staat nog wat meubilair. Past mooi bij de afwerking van de muren
Bekende prent van Breda: x91Gezigt op de R.K. kerk St. Antonius en de Hoofdwacht te Bredax92.
Naast de zitkamer is aan de voorkant ook nog een slaapkamer. Het beddegoed en de matrassen zijn inmiddels we maar het bed is nog steeds indrukwekkend.
De schouw of schoorsteen in de slaapkamer met veel afbeeldingen van katholieke heiligen.
een dubbele, marmeren wastafel in de slaapkamers met een mooie grote spiegel.
Terug in de zitkamer zijn het vooral de twee grote fauteuils met voetenbankjes die indruk maken. Mooie kussentje.
Bijzettafeltje met koperen blad.
De kolenkachel, boven in de zitkamer. We kennen ze bijna niet meer maar 30 jaar geleden waren ze een heel vertrouwd beeld in alle huizen in Nederland.
Glasgordijnen van de zitkamer met zicht op de Singel, het Valkenberg en de KMA.
Nogmaals de enorme wastafel.
Een persoonsweegschaal. Van bovenaf gezien. Blijkbaar kun je via een spiegel aan de voorkant je gewicht aflezen.
De Herder met wijwaterbakje.
Slaapkamerlamp.
Leeshulp. Hier kun je in bed lezen en ook bijvoorbeeld een maaltijd gebruiken
Het bed bestaat niet alleen uit het ledikant maar heeft ook een soort hemel..
Prachtig versierde stof die al wel wat versleten is inmiddels.
Heeft iemand hier zijn onderscheiding laten hangen?
Zicht op de slaapkamer.
Slaapkamer met bed en kamerscherm.
Terug in de zitkamer hangt aan de muur een foto (van de kinderen Jansen?).
In de hal boven zie je nog een kapstok. In deze vorm een heel vertouwd beeld van vroeger.
Afwerking van het plafond in de hal, boven.
Discrete versiering in het raampje van het toilet. Dit bevindt zich halverwege de twee verdiepingen.
Beneden, naast de deur links, is nog een kleine ruimte. Daar hing deze lamp.
Meneer en Mevrouw Jansen.
Ook de buitenkant heeft een opknapbeurt nodig. Maar dan heb je ook wat.
Mooie, opvallende gevel.
Firma A.G.T. Jansen en Zoon, NV Hero Conserven Breda, Academiesingel 9, Breda.
Herfstzon op het Spanjaardsgat in Breda
De laatste zonnestralen van de dag op het Spanjaardsgat in Breda.
Gisteren: vreemde vorm wolk boven Breda.
Vreemde vorm. Een soort paddestoel.
Gelukkig is het inmiddels stralend weer en kan de Singelloop 2012
beginnen met prima loopweer.
Singelloop 2012: Speciale loopbrug op Grote Markt Breda
Vanochtend zag ik de loopbrug voor het eerst.
Gelukkig is het weer inmiddels een stuk beter.
En beloofd het morgen gewoon mooi te worden.
Singelloop 2012: de voorbereiding.
MOTI: Small Stories Bigger Picture
Afgelopen zaterdag naar MOTI geweest:
Museum Of The Image.
Dat het in de museumwereld allemaal
in het Engels moet is tot daar aan toe
maar x91Museum Of The Imagex92 is op zijn minst
ver gezocht en meer waarschijnlijk fout in het Engels.
Maar goed.
De tentoonstelling x91Small Stories Bigger Picturex92 was er niet
minder sterk om.
De tentoonstelling bracht de bezoeker als eerste in een installatie
die je na wil laten denken over de enorme aantallen
fotox92s en grafisch materiaal (en ik doe daar graag aan mee)
die we met zx92n allen op het web plaatsen.
Je wordt omringd door vogels en het geluid van hun vleugels.
Zwermen vogels komen voorbij aan je raam.
Op sommige plaatsen zitten er nog een paar grote vogels
in de takken van een boom.
Maar meetal zwermen ze er lustig op los.
De vogels en hun geluid verbeelden de Instagrams (fotox92s)
die iedere seconde weer, op de fotosite Flickr worden geplaatst.
Regelmatig komt er zox92n foto voor een paar seconden
groot in beeld.
Dat zet de toon voor een tentoonstelling die stil wil staan
bij de manier waarop verhalen steeds visueler worden vereteld.
Er komen voorbeelden aanbod van journalisten, wetenschappers,
opruiers en dichters.
Thomas Hillier is een ruimtelijke
storyteller (verteller) die
architectuur vanuit een ander perspectief
probeert te benaderen. Hij gebruikt
onorthodoxe verhalen en programmax92s
om originele en surrealistische beelden
te crexebren met een bijzondere interesse
in de manier waarop literatuur direct kan
worden vertaald in stedenbouwkundige en
architectonische ruimte.
Het project is opgedeeld in twee geografische
episodes die het leven en de reizen
van het gepensioneerde Engelse stel Mel
(afkorting van Melvin) en zijn
vrouw Judith gade slaan. Zij gebruiken
voedsel om nostalgische koppelingen naar
hun verleden te creeren.
De lampekap is een ruimtelijke metafoor
voor het verplaatsen van de ene naar
de andere cultuur.
Verveeld geworden van het reizen door Europa
in hun broodcaravan, besluiten Mel en Judith
om een nieuw leven op te bouwen in Luxor, Egypte
Thomas Hillier.
Donald Weber.
Prachtige opstelling van de fotox92s van Donald Weber.
Gorilla.
Gorilla is een wekelijkse visuele column
waarin de actualiteit wordt becommentarieert
met behulp van woord en beeld.
gorilla is een samenwerking
tussen grafisch ontwerpstudiox92s
Designpolitie en Lesley Moore en grafisch
ontwerper Herman van Bostelen.
Gezamenlijk slagen ze erin om
een no-nosense karakter
te vormen met een eigen kijk op het nieuws.
Met hergebruik van bekende logox92s en clichxe9
beelden doen ze snel te begrijpen
gewaagde visuele uitspraken.
Deze visuele uitspraken geven geen
opinie weer, maar dienen om een debat
op gang te brengen.
Gorilla staat voor hun maatschappelijke
verantwoordelijkheid als ontwerpers
door slim gebruik van ontwerp technieken.
Onderweg naar huis kwam ik dit raam nog tegen in de Catharinastraat: This Time(s) is made in China”. Goed raam maar volgens mij rammelt het Engels hier ook, of begrijp ik het niet?
Ik heb de catalogus: Search, Find, Like and Share meegenomen.
(Zoek, vindt, waardeer het en deel het)
De ondertitel is:
Designer as A – Journalist
…x85x85and/or B x96 Scientist
…x85x85and/or C x96 Agitator
…x85x85and/or D x96 Poet
Ik ben heel benieuwd.
De tentoonstelling was zeer de moeite waard.
Prachtige door de afwisselende technieken die gebruikt
wordt door de opstellers van de tentoonstelling.
Helder door de indeling.
Toerist in eigen stad
Breda is een heel mooie stad.
Vandaag weer een korte serie mooie details van de binnenstad.
Aan de orde komen de Grote Kerk van Breda, het Begijnhof
en de Vleeshal (runderkoppen) waar het St Jorisgilde was gevestigd
(boog en afbeelding van St Joris en de draak).
Wapen van Breda, Vleeshal Breda.
Ramskop, Vleeshal Breda.
Artisjok, Kruidentuin Begijnhof.
Rund, Vleeshal Breda.
Arend, Havermarkt.
Grote Kerk vanaf het Kasteelplein.
Arend, Havermarkt.
Rund, Vleeshal Breda.
Artisjok, uitgebloeid, kruidentuin van het Begijnhof.
Boog, Vleeshal Breda.
St Joris en de draak anno 1772.
Het posterproject, Kasteelplein Breda
Affiches zijn het traditionele medium van grafisch ontwerpers
waarmee in xe9xe9n beeld een boodschap wordt verkondigd.
GDFB heeft 45 internationale ontwerpers gevraagd
speciaal voor het festival een poster te maken.
Uitgangspunt voor alle ontwerpers is de stelling
van bioloog Frans de Waal x91Greed is out, empathy is inx92.
Door dit gelijke uitgangspunt, vormt het totaal een mooi overzicht
van hoe hedendaagse ontwerpers hun creativiteit
en vaardigheid inzetten bij het verbeelden van een boodschap.
Daar heb ik dan weer mijn eigen selectie uit gemaakt.
Die is hier natuurlijk te bezichtigen.
Jan van Randoald, Thumbs up (Duimen omhoog, op de verzamelposter hangt de poster op zijn kop, of is de poster op het Kasteelplein verkeerd opgehangen?).
Kenzo Mayama Kramarz, Brink of collapse (op de rand van instorting).
Marcel Hausler, Geben ist denn Seeliger nehmen.
Met een Bijbelcitaat in vele talen.
Raymond Lemstra, Mask.
Aron Vellekoop Leon, Our Inner Ape.
Studio Naam, Cooking Canyon.
Mooi, qua thema wat algemener.
Maar niet minder toepasselijk.
Greed detail. Op de poster met afbeeldingen van alle posters (?) die er te zien zijn komt deze niet voor.
Greed (Hebzucht).
Alfons Hooikaas, Moneytree (Geldboom).
Judith vd Velden, Lady Empathy.
Ludwig Volbeda, We tried to build a new God, but they kept stealing our wood (We probeerden een nieuwe God te bouwen, maar ze stalen steeds ons hout).
Ludwig Volbeda (detail).
Dit is een hele mooie poster.
Ik gebruikte bijna spontaan het woord prent.
Dat komt omdat deze poster de uitstraling heeft van een ets.
Gezicht op het Kasteelplein en de sokkel van het standbeeld van Stadhouder Willem III.
Rejane Dal Bello, Totalitarian States (Totalitaire staten).
Is ook wat minder direct al laat de uitleg zich eenvoudig raden.
Prachtige poster.
Genis Carreras, Geometric Greed.
James Victore, Greed is out, Empathy is in.
Ook nog even langs het Huis van de Beeldcultuur gelopen. En jawel, de papierrecycleposter was afgerond. Mooi resultaat toch!.
Graphic Design Festival Breda in volle gang
Je zou het niet zeggen met deze foto maar het is zeker waar.
Het Graphic Design Festival Breda is in volle gang.
Deze foto is van Woensdagochtend.
Ik heb nog even met de bewaker gesproken.
De posters worden namelijk iedere nacht bewaakt.
Het verleden gaf hier aanleiding toe.
Toen werden er vaak posters weggehaald van de reclameborden.
De bewaakte tentoonstellingsruimte.
Graphic Design Festival Breda: timmert aan de weg
Okay, de titel is misschien een beetje flauw.
Hij ligt wel erg voor de hand.
Maar het Kasteelplein in Breda wordt omgetoverd
tot expositieruimte van het Graphic Design Festival Breda.
BredaBarst is nog niet helemaal opgeruimd of het volgende
evenement bereidt zich al voor.
Ik ben benieuwd.
Graphic Design Festival Breda: voorbereiding
De komende week zijn er in het Huis van de beeldcultuur
workshops: De Letterfabriek.
Gisteren was men vol in de voorbereiding en
dacht men waarschijnlijk wat een vervelende
meneer die niet voor een cursus wil betalen maar wel komt kijken.
Mijn fotox92s:
Er werd met allerlei grafische technieken gewerkt maar het meest trokken mij het gereedschap waarmee je zelf papier kunt maken.
Papier recyclen verbeterde de instructeur mij. Het gereedschap bestaat onder andere uit twee bakken: een plastic bak waar water in staat en een tweede bak die in ieder geval in de eerste bak moet passen. Die tweede bak heeft een rooster als bodum waar een net over gespannen wordt. Zeg maar een panty.
Het net mooi strak spannen. Hier komt zodadelijk de papierpulp op te liggen die vervolgens moet drogen..
De vele kleuren pulp staan al klaar.
Iemand anders was met gekleurde klei aan het experimenteren. ier wordt de klei in een mal aangebracht om daarna door de pers te halen.
Als de pulp is uitgegoten terwijl bak 2 in bak 1 ligt kun je die bak 2 optillen en laten uitlekken.. Het basispapier is dan klaar.
Maar de plannen waren groter. Er waren twee sjablonen met een tekst..
Daar werd de gekleurde pulp zorgvuldig in aangebracht..
Het effect van de klei nadat het in de pers is geweest.
Deze opdracht kon ik niet laten lopen.
Baronie Breda Classic
Een kleine foto-impressie.
Op de meet.
Nog twee rondjes.
Sloepenparade
De sloepenparade aangekomen in de Oude Haven in Breda.
De Hoge Brug in Breda.
BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL
Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.
De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.
De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.
Frederik Buyckx: Moving Albania
Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.
Frederik Buyckx: Moving Albania.
Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.
Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)
De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.
Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).
Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.
Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.
Edwin Koo, Tibetan Exiles
Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.
Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.
Edwin Koo.
Edwin Koo.
John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.
John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas
Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.
John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.
Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren
Christophe Agou: Face au Silence.
Christophe Agou: Face au Silence
Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?
Christophe Agou. Bijna stillevens
Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.
Christophe Agou.
Irina Rozovsky: One to Nothing.
Irina Rozovsky.
Irina Rozovsky.
Irina Rozovsky: One to Nothing
De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.
Irina Rozovsky.
BredaPhoto.
Donald Weber.
Donald Weber: Interrogations
Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.
Donald Weber.
Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.
Donald Weber.
De tentoonstellingsruimte.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi
Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi.
Evgenia Arbugaeva.
Evgenia Arbugaeva.
Alejandro Cartagena: Car Poolers.
Alejandro Cartagena: Car Poolers
Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.
Alejandro Cartagena.
Alejandro Cartagena.
BredaPhoto.
Argusvlinder 