De laatste zonnestralen van de dag op het Spanjaardsgat in Breda.
Categorie archief: Breda
Gisteren: vreemde vorm wolk boven Breda.
Vreemde vorm. Een soort paddestoel.
Gelukkig is het inmiddels stralend weer en kan de Singelloop 2012
beginnen met prima loopweer.
Singelloop 2012: Speciale loopbrug op Grote Markt Breda
Vanochtend zag ik de loopbrug voor het eerst.
Gelukkig is het weer inmiddels een stuk beter.
En beloofd het morgen gewoon mooi te worden.
Singelloop 2012: de voorbereiding.
MOTI: Small Stories Bigger Picture
Afgelopen zaterdag naar MOTI geweest:
Museum Of The Image.
Dat het in de museumwereld allemaal
in het Engels moet is tot daar aan toe
maar x91Museum Of The Imagex92 is op zijn minst
ver gezocht en meer waarschijnlijk fout in het Engels.
Maar goed.
De tentoonstelling x91Small Stories Bigger Picturex92 was er niet
minder sterk om.
De tentoonstelling bracht de bezoeker als eerste in een installatie
die je na wil laten denken over de enorme aantallen
fotox92s en grafisch materiaal (en ik doe daar graag aan mee)
die we met zx92n allen op het web plaatsen.
Je wordt omringd door vogels en het geluid van hun vleugels.
Zwermen vogels komen voorbij aan je raam.
Op sommige plaatsen zitten er nog een paar grote vogels
in de takken van een boom.
Maar meetal zwermen ze er lustig op los.
De vogels en hun geluid verbeelden de Instagrams (fotox92s)
die iedere seconde weer, op de fotosite Flickr worden geplaatst.
Regelmatig komt er zox92n foto voor een paar seconden
groot in beeld.
Dat zet de toon voor een tentoonstelling die stil wil staan
bij de manier waarop verhalen steeds visueler worden vereteld.
Er komen voorbeelden aanbod van journalisten, wetenschappers,
opruiers en dichters.
Thomas Hillier is een ruimtelijke
storyteller (verteller) die
architectuur vanuit een ander perspectief
probeert te benaderen. Hij gebruikt
onorthodoxe verhalen en programmax92s
om originele en surrealistische beelden
te crexebren met een bijzondere interesse
in de manier waarop literatuur direct kan
worden vertaald in stedenbouwkundige en
architectonische ruimte.
Het project is opgedeeld in twee geografische
episodes die het leven en de reizen
van het gepensioneerde Engelse stel Mel
(afkorting van Melvin) en zijn
vrouw Judith gade slaan. Zij gebruiken
voedsel om nostalgische koppelingen naar
hun verleden te creeren.
De lampekap is een ruimtelijke metafoor
voor het verplaatsen van de ene naar
de andere cultuur.
Verveeld geworden van het reizen door Europa
in hun broodcaravan, besluiten Mel en Judith
om een nieuw leven op te bouwen in Luxor, Egypte
Thomas Hillier.
Donald Weber.
Prachtige opstelling van de fotox92s van Donald Weber.
Gorilla.
Gorilla is een wekelijkse visuele column
waarin de actualiteit wordt becommentarieert
met behulp van woord en beeld.
gorilla is een samenwerking
tussen grafisch ontwerpstudiox92s
Designpolitie en Lesley Moore en grafisch
ontwerper Herman van Bostelen.
Gezamenlijk slagen ze erin om
een no-nosense karakter
te vormen met een eigen kijk op het nieuws.
Met hergebruik van bekende logox92s en clichxe9
beelden doen ze snel te begrijpen
gewaagde visuele uitspraken.
Deze visuele uitspraken geven geen
opinie weer, maar dienen om een debat
op gang te brengen.
Gorilla staat voor hun maatschappelijke
verantwoordelijkheid als ontwerpers
door slim gebruik van ontwerp technieken.
Onderweg naar huis kwam ik dit raam nog tegen in de Catharinastraat: This Time(s) is made in China”. Goed raam maar volgens mij rammelt het Engels hier ook, of begrijp ik het niet?
Ik heb de catalogus: Search, Find, Like and Share meegenomen.
(Zoek, vindt, waardeer het en deel het)
De ondertitel is:
Designer as A – Journalist
…x85x85and/or B x96 Scientist
…x85x85and/or C x96 Agitator
…x85x85and/or D x96 Poet
Ik ben heel benieuwd.
De tentoonstelling was zeer de moeite waard.
Prachtige door de afwisselende technieken die gebruikt
wordt door de opstellers van de tentoonstelling.
Helder door de indeling.
Toerist in eigen stad
Breda is een heel mooie stad.
Vandaag weer een korte serie mooie details van de binnenstad.
Aan de orde komen de Grote Kerk van Breda, het Begijnhof
en de Vleeshal (runderkoppen) waar het St Jorisgilde was gevestigd
(boog en afbeelding van St Joris en de draak).
Wapen van Breda, Vleeshal Breda.
Ramskop, Vleeshal Breda.
Artisjok, Kruidentuin Begijnhof.
Rund, Vleeshal Breda.
Arend, Havermarkt.
Grote Kerk vanaf het Kasteelplein.
Arend, Havermarkt.
Rund, Vleeshal Breda.
Artisjok, uitgebloeid, kruidentuin van het Begijnhof.
Boog, Vleeshal Breda.
St Joris en de draak anno 1772.
Het posterproject, Kasteelplein Breda
Affiches zijn het traditionele medium van grafisch ontwerpers
waarmee in xe9xe9n beeld een boodschap wordt verkondigd.
GDFB heeft 45 internationale ontwerpers gevraagd
speciaal voor het festival een poster te maken.
Uitgangspunt voor alle ontwerpers is de stelling
van bioloog Frans de Waal x91Greed is out, empathy is inx92.
Door dit gelijke uitgangspunt, vormt het totaal een mooi overzicht
van hoe hedendaagse ontwerpers hun creativiteit
en vaardigheid inzetten bij het verbeelden van een boodschap.
Daar heb ik dan weer mijn eigen selectie uit gemaakt.
Die is hier natuurlijk te bezichtigen.
Jan van Randoald, Thumbs up (Duimen omhoog, op de verzamelposter hangt de poster op zijn kop, of is de poster op het Kasteelplein verkeerd opgehangen?).
Kenzo Mayama Kramarz, Brink of collapse (op de rand van instorting).
Marcel Hausler, Geben ist denn Seeliger nehmen.
Met een Bijbelcitaat in vele talen.
Raymond Lemstra, Mask.
Aron Vellekoop Leon, Our Inner Ape.
Studio Naam, Cooking Canyon.
Mooi, qua thema wat algemener.
Maar niet minder toepasselijk.
Greed detail. Op de poster met afbeeldingen van alle posters (?) die er te zien zijn komt deze niet voor.
Greed (Hebzucht).
Alfons Hooikaas, Moneytree (Geldboom).
Judith vd Velden, Lady Empathy.
Ludwig Volbeda, We tried to build a new God, but they kept stealing our wood (We probeerden een nieuwe God te bouwen, maar ze stalen steeds ons hout).
Ludwig Volbeda (detail).
Dit is een hele mooie poster.
Ik gebruikte bijna spontaan het woord prent.
Dat komt omdat deze poster de uitstraling heeft van een ets.
Gezicht op het Kasteelplein en de sokkel van het standbeeld van Stadhouder Willem III.
Rejane Dal Bello, Totalitarian States (Totalitaire staten).
Is ook wat minder direct al laat de uitleg zich eenvoudig raden.
Prachtige poster.
Genis Carreras, Geometric Greed.
James Victore, Greed is out, Empathy is in.
Ook nog even langs het Huis van de Beeldcultuur gelopen. En jawel, de papierrecycleposter was afgerond. Mooi resultaat toch!.
Graphic Design Festival Breda in volle gang
Je zou het niet zeggen met deze foto maar het is zeker waar.
Het Graphic Design Festival Breda is in volle gang.
Deze foto is van Woensdagochtend.
Ik heb nog even met de bewaker gesproken.
De posters worden namelijk iedere nacht bewaakt.
Het verleden gaf hier aanleiding toe.
Toen werden er vaak posters weggehaald van de reclameborden.
De bewaakte tentoonstellingsruimte.
Graphic Design Festival Breda: timmert aan de weg
Okay, de titel is misschien een beetje flauw.
Hij ligt wel erg voor de hand.
Maar het Kasteelplein in Breda wordt omgetoverd
tot expositieruimte van het Graphic Design Festival Breda.
BredaBarst is nog niet helemaal opgeruimd of het volgende
evenement bereidt zich al voor.
Ik ben benieuwd.
Graphic Design Festival Breda: voorbereiding
De komende week zijn er in het Huis van de beeldcultuur
workshops: De Letterfabriek.
Gisteren was men vol in de voorbereiding en
dacht men waarschijnlijk wat een vervelende
meneer die niet voor een cursus wil betalen maar wel komt kijken.
Mijn fotox92s:
Er werd met allerlei grafische technieken gewerkt maar het meest trokken mij het gereedschap waarmee je zelf papier kunt maken.
Papier recyclen verbeterde de instructeur mij. Het gereedschap bestaat onder andere uit twee bakken: een plastic bak waar water in staat en een tweede bak die in ieder geval in de eerste bak moet passen. Die tweede bak heeft een rooster als bodum waar een net over gespannen wordt. Zeg maar een panty.
Het net mooi strak spannen. Hier komt zodadelijk de papierpulp op te liggen die vervolgens moet drogen..
De vele kleuren pulp staan al klaar.
Iemand anders was met gekleurde klei aan het experimenteren. ier wordt de klei in een mal aangebracht om daarna door de pers te halen.
Als de pulp is uitgegoten terwijl bak 2 in bak 1 ligt kun je die bak 2 optillen en laten uitlekken.. Het basispapier is dan klaar.
Maar de plannen waren groter. Er waren twee sjablonen met een tekst..
Daar werd de gekleurde pulp zorgvuldig in aangebracht..
Het effect van de klei nadat het in de pers is geweest.
Deze opdracht kon ik niet laten lopen.
Baronie Breda Classic
Een kleine foto-impressie.
Op de meet.
Nog twee rondjes.
Sloepenparade
De sloepenparade aangekomen in de Oude Haven in Breda.
De Hoge Brug in Breda.
BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL
Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.
De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.
De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.
Frederik Buyckx: Moving Albania
Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.
Frederik Buyckx: Moving Albania.
Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.
Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)
De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.
Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).
Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.
Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.
Edwin Koo, Tibetan Exiles
Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.
Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.
Edwin Koo.
Edwin Koo.
John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.
John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas
Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.
John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.
Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren
Christophe Agou: Face au Silence.
Christophe Agou: Face au Silence
Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?
Christophe Agou. Bijna stillevens
Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.
Christophe Agou.
Irina Rozovsky: One to Nothing.
Irina Rozovsky.
Irina Rozovsky.
Irina Rozovsky: One to Nothing
De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.
Irina Rozovsky.
BredaPhoto.
Donald Weber.
Donald Weber: Interrogations
Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.
Donald Weber.
Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.
Donald Weber.
De tentoonstellingsruimte.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi
Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi.
Evgenia Arbugaeva.
Evgenia Arbugaeva.
Alejandro Cartagena: Car Poolers.
Alejandro Cartagena: Car Poolers
Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.
Alejandro Cartagena.
Alejandro Cartagena.
BredaPhoto.
Graphic Design Festival Breda: Vlaggen
Er zijn heel veel activiteiten dit weekend in Breda:
Graphic Design Festival Breda, Breda Photo,
Baronie Breda Classic, Sloepenparade, Breda Barst,x85.
In het kader van het Graphic Design Festival (dat meerdere
Weken duurt net als Breda Photo) zijn er meerdere activiteiten.
Zo hangen er in het Valkenberg een heel groot aantal vlaggen.
Vanochtend ben ik gaan kijken en natuurlijk heb ik wat fotox92s gemaakt.
Dat valt niet mee als vlaggen dicht op elkaar hangen
en er een beetje wind staat.
Maar ze geven een indruk.
Ik vermoed veel vrouwelijke makers (want paarden en katten)
Maar ook de pinups ontbraken niet.
De makers zijn bij mij onbekend en de titels zijn dan ook
mijn interpretatie.
Graphic Design Festival Breda.
Welkom.
De Rode Zee: de NS opent deuren die voor anderen gesloten blijven (ik neem aan dat dit cynisch bedoeld is).
FC Valkenberg.
Rozen.
Napoleon (de vlag vind ik mooi maar begrijpen doe ik hem niet).
Willem van Oranje. De vlaggen vormen waarschijnlijk geen wedstrijd maar voor mij was dit de winnaar.
Hula Hoops.
I love golf.
Breda Barst. Een goede tweede plaats.
Mooi park is mooi (de titel is minder geslaagd).
Toevallig of niet maar vandaag begint de Vredesweek (Misschien wel de nummer 1).
Graphic Design Festival Breda.
Breda Barst: de opbouw
Het opbouwen van Breda Barst begon in ieder geval donderdagochtend al.
Daar is de eerste foto van.
Vervolgens zie je ook een foto van vrijdagochtend.
Het podium voor de DJx92s was gereed.
En x91as we speakx92 laten ze zich van hun x91bestex92 kant horen.
Vrachtwagen met materiaal begint uit te laden op het Kasteelplein.
Even een tussenfoto: Koningin Wilhelminapaviljoen, Breda.
Vrijdagochtend.
Stripfestival in Breda
De afgelopen weken waren druk in Breda.
Allerlei evenementen. Het stripfestival was er een van.
Bovendien was het erg mooi weer dus een groot deel van mijn blog
gaat over andere onderwerpen dan boeken.
Er was namelijk ook een Monumentaal groene picknick in het Valkenberg.
Voor sommige mensen een extra moment van rust.
Nog even een foto van het Lighthouse aan de Academiesingel.
Terug na het bezoek aan de villa van de familie Jansen, in het centrum van de stad, kwam ik een vrijgezellenfeest tegen. Van moslima’s.
In de Grote Kerk van Breda was het interessante deel van het Stripfestival. Niet al die grote uitgeverijen met strips die je tegenwoordig ook al in de supermarkt ziet.
Ik heb deze zeefdruk gekocht die men buiten de kerk maakten. Ik noem hem Arsxe8ne Lupin.
In de Grote Kerk heb ik nog drie afdrukken van prenten gekocht. Hier de eerste ‘Seemeeu’.
Nummer twee. Ook van Michiel Wijdeveld: Laat maar papa vindt nooit iets leuk.
Michiel Wijdeveld: Doen wij dit jaar nog wat met 11 september?.
Firma A.G.T. Jansen en Zoon, NV Hero Conserven Breda, Academiesingel 9, Breda
Afgelopen zaterdag was het Monumentendag.
Met het prachtige weer was het goed druk.
Vooral bij de oude woning van Fientje Jansen.
Volgens de uitnodiging van het Bredax92s Museum:
Tijdens de Open Monumenten dag kunt u zaterdag 8 september
de monumentale Art-Nouveau villa van de familie Jansen,
de oprichters van de Hero in Breda, bezichtigen.
Het huis Academiesingel 9 is de voormalige directeurswoning
van de Hero in Breda.
Hier woont tot haar dood de op een na jongste dochter
van Hero-oprichter Reinier Jansen, Fientje (1915-2011),
ook wel ‘de barones’ genoemd.
Ze blijft haar hele leven in het ouderlijk huis wonen,
ook als ze op hoge leeftijd hulpbehoevend wordt.
De zeer vruchtbare grond ten westen van Breda
is zeer geschikt voor tuinbouw.
Als gevolg hiervan vestigen zich veel groenten- en fruithandelaren
en verwerkingsbedrijven in het gebied.
De aanwezigheid van een suikerfabriek draagt ertoe bij
dat zich in het begin van de 20e eeuw in Breda
een aanzienlijke conserveringsindustrie ontwikkelt.
Het bekendst zijn de Vlinderco en, vooral, de Hero.
In 1912 laat de familie Jansen aan de Academiesingel een pakhuis
met een bovengrondse kelder voor groenten en fruit bouwen
met ernaast een monumentale villa.
De directeurswoning valt op door de kleur (felrode baksteen
tegenover grijs natuursteen), de detailleringen (tegeltableaus)
en de verdiepte gevelvelden en boogvelden.
Eigenaar Reinier Jansen gaat intensief samenwerken
met een van de grootste afnemers,
de Zwitserse conservenfabriek Hero van de heren Henckell en Roth in Lenzbourg.
Dit resulteert in 1914 in de oprichting van de NV Hero Conserven Breda.
In 1921 verhuist de fabriek naar een nieuwe lokatie aan de Teteringsedijk.
Het mooie aan het huis is dus niet alleen de bouwstijl
Maar ook het feit dat tot voor kort er nog iemand in gewoond heeft
En dat sommige van haar bezittingen nog in het huis staan.
Academiesingel 9.
Fruit op de tegels aan de gevel: kersen.
Peren.
Druiven.
In de woning hangt nu nog dit kleine tegeltableau. Op de gevel staat: x91Firma A.G.T. Jansen en Zoonx92 en rechts boven de deur x91NV Hero Conserven Bredax92.
De fabriek staat centraal.
De tekst onder het tableau vertelt het volgende: x91Den Heer R Jansen
Aangeboden door Commissarissen, het gezamenlijk personeel,
filiaalhouders & vertegenwoordigers der NV Hero Conserven Breda
22 juli 1914×92.
Detail van het glas-in-lood raam in de deur tussen de kamers beneden.
Mariabeeldje (?) op het bureau in de voorkamer beneden.
De piano in de voorkamer, beneden.
Afbeelding van Mozart (?) op de piano in de voorkamer.
Schouw in de voorkamer.
Kruisbeeld op het bureau in de voorkamer.
Plafondversiering.
Plafonddecoratie.
Mooie belijning van het plafond.
Kroonluchter in de voorkamer.
De deur tussen de voor- en achterkamer beneden.
De achterkamer beneden met zicht op de serre.
Meubilair in de achterkamer, beneden.
De stoelen van de achterkamer. Het moet je smaak zijn maar dit meubilair past allemaal prachtig bij elkaar.
De bekleding van de stoel.
Beeldje dat de trapleuning versiert.
De afwerking van de deurstijlen is consequent in het huis doorgevoerd.
De vaste keukenkast.
ODS: Over De Schutting
Ik kende de locatie niet zo goed dat ik direct begreep waar de titel ODS
precies verband mee hield.
In een aantal oude schoolgebouwen aan de Haagweg,
de Oranjeboomstraat en de Havermansstraat in Breda,
zijn de ateliers van een groep kunstenaars gevestigd.
Om van het ene gebouw naar het andere te komen,
moeten de bezoekers letterlijk x91over de schuttingx92 heen gaan.
Zo komt men van de ene tuin in de andere en kunnen
de beelden in de tuin en de ateliers
in de aanpalende gebouwen bezocht worden.
Het bezoek was zeer de moeite waard.
De hele maand september zijn de ateliers te bezoeken
En zijn er allerlei activiteiten.
Een beeld in de tuin.
De trappenhal in een van de gebouwen. Het zijn prachtige ruimtes voor kunstenaars. Heel verschillend van grootte.
Jaap de Vries, Clown hanging, 2009.
Jaap de Vries, Remains of the lunapark bordello after the discov, 2012, watercolor on aluminium.
Jaap de Vries, links ‘Vulnerable’ (kwetsbaar).
Jaap de Vries, Vis.
Het volgend atelier: de verf.
Het werk. Haast boetseren met verf.
Felix Buiks (maar ik ben daar niet helemaal zeker van).
Felix Buiks (hier wel).
Beeld in de tuin.
Maker onbekend (bij mij).
Tom Claassen.
Myrthe Rootsaert.
Werkelijk ‘Over de Schutting’.
De bezoekers van de opening.
Roodharigendag
Roodharigendag groeit langzaam maar zeker uit tot een echt evenement.
Er waren veel mensen vandaag op af gekomen.
Je hoorde mensen uit Vlaanderen, Duitsland en Engeland.
En natuurlijk veel rood haar.
Maar het begon langzaam.
Ik liep om 12 uur in het Valkenberg en het was er toen
nog erg rustig.
Maar dat zou gauw veranderen.
Roodharigendag in het Valkenberg.
Voor een recordpoging was het nog wat rustig.
De helicoptercamera stond al klaar.
De eerste rode hanekam.
Op de Grote Markt was het al veel drukker.
Zicht op de menigte voor het Stadhuis tijdens de opening.
Een stoet maakt aanstalte om naar de recordpoging te gaan.
De stoet loopt van de Grote Markt in de richting van de Reigerstraat.
De stoet loopt door het park.
De eerste deelnemers aan de recordpoging ‘on the green’.
Het is nu aanmerkelijk drukker bij de recordpoging.
Een tweede hanekam.
Een roodharige tweeling.
Uithangborden
De Haagdijk is een straat, een winkelstraat,
in Breda die al vanaf de late middeleeuwen bestaat.
Het is nu een typisch multiculturele winkelstraat.
De winkels zijn niet van de topketens maar van
mensen die gewoon een eigen winkel hebben.
Speciaalzaken.
Een dergelijke straat heeft het niet altijd gemakkelijk
en werkt dan ook hard om de straat nog aantrekkelijker te maken.
Een van de acties die men in het verleden heeft gedaan
is de winkels verrijken met een modern uithangbord
dat de naam van de middeleeuwse bestemming verbeeldt.
Een gewillig onderwerp voor een paar foto’s.
De winkels hadden de volgende namen:
het IJzeren Kruys,
de Vergulden Lelie,
de Eentvogel (de Witte Entvogel?),
de Drie Toebakspijpen,
de Tondeldoos,
den Vetten Os,
de Kleyne Engel,
de Sevensterre,
de Blauwe Hand,
de Kleyne Wildeman,
de Cuyp,
de Visch (de Zilveren Vis?),
de Trompet,
de Sint Mertenspoort,
de Croon,
den Vijghenboom,
de Drie Snoecken,
de Blauwe Schuyt,
de Princenmantel
het Roode Hert
De borden zijn ontworpen door Klaartje Scheer en Eloi Koreman.
De namen van de uithangborden waren mij bij het fotograferen
niet gelijk duidelijk.
Ik heb ze mijn eigen naam gegeven maar probeer zoveel mogelijk
de link naar bovenstaande namen te leggen.
De informatie op de website van Klaartje Scheer en de ontwerpen
van haar helepen daarbij.
Die ontwerpen neem ik dan hier over.
In willekeurige volgorde:
Mijn naam: St. Martinus, de Princenmantel. Misschien hoort deze niet thuis in deze reeks. De stijl is namelijk erg afwijkend van de andere borden en er komt nog een Princenmantel voor.
Mijn naam: Verkenners, de Vergulden Lelie.
Mijn naam: Drie bomen, ergens las ik De Drie Lindekens.
Mijn naam: De Drie Vissen, de Drie Snoecken.
Mijn naam: De kroon, de Croon.
Klaartje Scheer, Croon.
Mijn naam: Een schip met muziek, de Blauwe Schuyt.
Mijn naam: Vis aan de haak, de Visch (de Zilveren Vis?). Dit bord hangt aan de gevel van een dierenspeciaalzaak!
Deze foto hoort misschien niet in de reeks wabt hij heeft niets te maken met de middeleeuwse naam maar hij valt wel op dit uithangbord van Muziekhandel Dijkmans.
Mijn naam: De Trompetter, de Trompet.
Mijn naam: Man in een wastobbe, de Cuyp.
Mijn naam: Klaartje Scheer, Cleyne Cuyp.
Mijn naam: Paard in de maan, Peerd in de wieghe.
Klaartje Scheer, Peerd in de wieghe.
Mijn naam: Schoepenrad, De Gampelmolen.
Mijn naam: Oermens, Cleyne Wildeman.
Klaartje Scheer, Cleyne Wildeman.
Mijn naam: Papegaai, De groene papegaai.
Mijn naam: Cupido, de Kleyne Engel (?).
Mijn naam: De Stier, den Vetten Os.
Klaartje Scheer, Vetten Os.
Mijn naam: Kaarslicht, de Tondeldoos.
Mijn naam: Vier Heemskinderen.
Klaartje Scheer, Vier Heemskinderen.
Mijn naam: silhouette, Princemantel.
Klaartje Scheer, Princemantel.
Mijn naam: Watervogel, de Eentvogel (de Witte Entvogel?).
Mijn naam: Dubbelhert, het Roode Hert.
Mijn naam: Blad, den Vijghenboom (?).
Klaartje Scheer, Duysent Vreesen.
Dit uithangbord heb ik over het hoofd gezien.
Ik weet dat het er is dus daar moet ik nog voor terug.
Dan ‘de Blauwe Hand’, ik heb er een foto van gezien.
Dat bord moet er dus zijn maar ik heb het gisteren niet gezien.
Onderwerp voor een volgende blog.
Engel van Breda
Dit weekend is er weer een editie van de Roodharige-dag in Breda.
Er worden een aantal evenementen georganiseerd waaronder
morgen een recordpoging om zoveel mogelijk roodharige bij elkaar te brengen.
Een van de evenumenten speelt zich af
iun de Grote Kerk van Breda.
Werken van verschillende kunstenaars worden er getoond.
Reden om er even naar toe te gaan
en de ‘Engel van Breda’ te gaan bewonderen.
Muurschildering in de Grote Kerk van Breda. Zou dit een van de 12 wijdingstekens van de kerk zijn geweest?.
Ellen Wolff, Engel van Breda. ‘Beroemd’ beeld want het stond vandaag in BN/De Stem.
Johanna Schweizer, Maskers.
Anne Pillen, Wees gegroet. Dit werk bestaat uit bloemblaadjes. Hier worden de blaadjes nog uitgestrooid.
Detail van een muurschildering in de Grote Kerk van Breda. in de kerk is een heel grote afbeelding van de heilige Christoffel of Christoforus. Daarvan is dit figuurtje een detail.
Johanna Schweizer, Waterman.
Dit is geen afbeelding van een moslima. Dit is een Middeleeuwse versiering in de Grote Kerk.
Argusvlinder 