Ik loop wat achter met mijn blogs.
Dat probeer ik nu snel even in te haelen.
De eerste tekenen van het Graphic Design Festival Breda
van deze editie waren de borden bij de aanleg van het nieuwe
station in Breda.
Helaas geen kritiek op het megalomane station maar
een serie met wat zoete bordjes over treinen:
Breda Barst heeft lange vingers achtergelaten in het gras van het Valkenberg.
Unseen
Ik ben afgelopen zaterdag en zondag een aantal malen
naar Breda Barst geweest.
Het gaat er al net zo mee, als met de dinsdagavondconcerten
in het Valkenberg: Palmparkies.
Het gaat al lang niet meer om de muziek.
In de beginjaren was er altijd wel een echte hoofdact.
bijvoorbeeld Ellen ten Damme of The Scene.
De afgelopen jaren doet het festival het met de afdankertjes van DWDD.
Het gaat om eten, drinken en de kids rond kunnen laten rennen.
De Vlucht.
Ik weet niet wie dit is maar het is een goede gitarist die ook nog bij stem is. Maar hier was men een soundcheck aan het doen.
Kids en games.
My baby (?), zie DWDD.
Unseen (dit is een fotografiebeurs in Amsterdam).
Dit vond ik echt leuk. Twee megafoons die achter bezoekers aanreden terwijl ze ‘I love you’ riepen. Volgens mij is de man helemaal links met zonnebril en pet, een van de ‘bestuurders’. En anders zijn buurman die net niet op de foto staat.
Echt druk was het ook niet.
Het gazon van het park heeft weer een enorme opdoffer mee gekregen.
Mijn advies: maak er eens een leuk/goed festival van.
Dat verdient Breda.
Dit weekend kwam ik langs de Barones gelopen,
dat wil zeggen langs de ingang aan de Lange Brugstraat.
De verbouwing van de ingang vraagt wel erg veel tijd.
Breda, Lange Brugstraat, de Barones.
Vanochtend liep ik door het park en zag dat
de voorbereidingen voor Breda Barst al in volle gang zijn.
De afgelopen tijd is er al heel wat water gevallen
en dat heeft wisselende effecten op de grasmat.
Mede daarom lagen er vanmoirgen hier en daar al van
die metalen rijplaten. Ze waren al nat!
De eerste (?) vrachtwagen met evenementhekken. Juist scrabble.
Aan het eind van de middag was het beeld van de derde foto van hierboven al veranderd: de oplegger die als podium dient was al geplaatst.
Hopelijk verbetert het weer snel.
Daarmee is het titelblad van de ingebonden versie van De Nieuwe Mark
bijna gereed.
Ik heb twee sjablonen uitgezocht die samen een beeld vormen
dat op het titelblad van het boek komt: de Grote Toren (gemaakt
op basis van een foto) en drie golven (gestyleerd, gemaakt
met Paint Shop Pro).
De sjablonen zijn met de hand gesneden en vervolgens heb ik
de verfkwast gebruikt om het sjabloon af te drukken.
Graag had ik dit met een roller gedaan, maar dat kreeg ik niet
voor elkaar. Nog eens onderzoeken of dat
met andere materialen wel had gewerkt.
De afdruk is niet direct in het boek gemaakt maar op
een los stuk papier dat al wel op maat gesneden was.
Daarmee kan het resultaat beter drogen en voorkom ik vlekken
die dwars door het papier heen kunnen ontstaan.
De randen van het papier hebben een kleurtje gekregen. Simpel.
Maar er ontstaat wel een soort kader.
Hier ligt het losse stuk papier met daarop de afbeelding al op het boek. Dat geeft al een goed idee hoe de titelpagina (nog even zonder tekst) er uit komt te zien.
Het opplakken van het losse stuk papier moet dadelijk snel gebeuren. Het papier zuigt enorm en dan is de lijm droog voor het papier er netjes op zit. De mal die even in het boek geplakt wordt, zorgt ervoor dat ik dadelijk snel te werk kan gaan en het losse stuk papier toch precies daar komt waar ik het wil.
Hier is het papier in het boek geplakt en kan het onder bezwaar. Het kan rustig drogen en het bezwaar zorgt ervoor dat het blad niet gaat bobbelen. Door de gekleurde randen valt het minder op dat de afbeelding pas later op de pagina is geplakt.
Misschien denk je waar gaat dat nou weer over,
maar het gaat om het sjabloneren.
Een tijd terug heb ik een paar sjablonen
uitgesneden. Een eerste test uitgevoerd.
Maar de resultaten waren onvoldoende om daarmee
al in mijn boek aan de slag te gaan.
Daarom vandaag nog een paar experimenten.
Onder andere met een douchepuff (ja dat is een echt word).
Alle materialen en de sjablonen liggen gereed. De kapotte douchepuff zie je rechtsonder (in paars).
De eerste versie was met de kwast. Op zich werkte dat beter dan met een roller. Maar ik heb de lino drukverf iets te veel verdund. Daarom vloeit het, op dit papier, te veel uit. De de vezels die blijkbaar op het papier liggen komen los.
Dan een test met een soort spons. Het is een sponsje om mascara uit je gezicht te verwijderen. Het is een vaste spons. De spons zelfs heeft veel verf nodig. Hier zie je het resultaat met het sjabloon nog op het papier.
Dit is het resultaat voor de Turfschipper. Wel mooi die kleurvarianten.
Nog maals met de kwast maar heel voorzichtig met te dunne verf in de top van de Grote Toren van Breda. Deze keer vloeit er niets uit.
Weer met de kwast maar nu door het deel wat ik uitgesneden had op de ondergrond te plakken. Geeft goed effect. Misschien gebruik ik deze negatief wel in het boek.
Dit is een effect met een douchepuff. Doordat het papier zo zuigt worden de scherpe lijnen en vlakken, zwakke vlekken. Misschien leent de vorm zich ook niet zo voor dit gereedschap. Heeft zeker mogelijkheden.
Dit is eigenlijk het enige probleem van de dag: te veel vocht dringt door in het papier en wordt zichtbaar op de achterkant. Dat kan ik in mijn boek niet gebruiken. Dat moet ik morgen oplossen.
Vandaag was de traditionele foto van de Roodharigendag. Gaf mij de gelegenheid om ook een paar foto’s te maken.
Slagroom Spaghetti.
Allemaal naar links wijzen met de zonnebloem.
De onderwerpen van mijn foto’s poseren niet voor me. Dat heeft tot gevolg dat de bewegingen die ze maken, hun houdingen, natuurlijk zijn.
I’am having a Red Hair Day.
Ginger Power.
Als je in de Grote Kerk bent zie je steeds weer
nieuwe dingen.
Dan denk je dat je alles wel gezien hebt maar het licht
is iedere keer weer anders en dan vallen je andere dingen
ineens op. Zo ook gisteren.
Het grote kerkorgel.
Het prachtige grafmonument voor Engelbrecht II van Nassau en Cimburga van Baden. Op de achtergrond de triptiek van Jan van Scorel.
Deze keer viel me de wapenuitrusting extra op.
Engelbrecht II van Nassau en Cimburga van Baden.
Op http://www.historisch-toerisme-bureau.nl/artikelen/bredakerk.htm
valt onder andere het volgende te lezen:
Het grafmonument van Engelbrecht II van Nassau
Vier geknielde, albasten figuren dragen een zwartmarmeren dekplaat op de schouders waarop de complete wapenrusting van een Vliesridder ligt uitgestald.
Onder de dekplaat zijn de gisanten van Engelbrecht II en zijn gemalin Cimburga van Baden in blank albast gebeeldhouwd.
Cimburga verkeert in haar mooi geplooide doodskleed in een ontspannen, eeuwige rust.
Haar man, die zoals na recent onderzoek bleek aan een chronische geslachtsziekte leed, toont een uitgemergeld gelaat.
Zijn lichaam ligt moegestreden op de gevlochten doodsmat,
waarvan de strootjes bijna te tellen zijn.
Het zijn geen koude beeldhouwwerken maar mensen, die herkenning en medeleven opwekken.
Detail van de wapenuitrusting: de helm.
De wapenuitrusting van albast.
Aan de andere kant van de kerk is in een van de kapellen deze tekening te zien. Zou het een gerestaureerde ondertekening van een muurschildering zijn?
Ik vermoed dat de afbeelding voorstelt dat de engel Abraham tegenhoudt als hij zijn zoon Isaak om wil brengen in opdracht van God. Dit detail toont misschien de ram die na deze gebeurtenis door Abraham werd geofferd.
Het weer zit niet mee vandaag.
Vanochtend toch al eens een ronde gemaakt.
Zo zag ik bijvoorbeeld in de Grote Kerk
Wiesje Peels & Steffen Maas: Goghflow.
Inderdaad, Vincent van Gogh is ook in 2015 weer de cashcow
voor de Nederlandse horeca.
Vroege bezoeker.
In de kapellen van de Grote Kerk van Breda taferelen die allemaal iets met Van Gogh te maken hebben. Soms een beetje ver gezocht. Goghflow.
De heilige Dimphna van Geel.
Wiesje Peels & Steffen Maas, Bloesem, 2015, Oude Buisse Heide, Achtmaal.
Prachtige foto’s, mooie opstelling.
Compleet met brieven.
De kolen verwijzen naar de Borinage.
De eerste Roodharigen sijpelen binnen, van heinde en verre.
Maar onder de paraplu kan het gezellig zijn.
What’s in a name?
Intussen lagen de vissen al in het water.
Het park krijgt weer heel wat voor zijn kiezen.
Nog een vroege bezoeker.
Iemand heeft een loper (langwerpig, rechthoekig kleed) gemaakt
voor de Singelloop.
Daarom noem ik het de Singellooploper.
Vrijdagmiddag werd de Singellooploper aan de gevel van het Stadhuis van Breda gehangen. Hier is men nog druk bezig met de voorbereidingen. Volgens mij kun je al inschrijven en dan ben je zelf straks ook een Singellooploper (iemand die de Singelloop van Breda meeloopt).
De loper is het resultaat van een grote brei-inspanning. Hier zie je de details van het breiwerk.
Vandaag hangt de loper tegen de gevel van het stadhuis. Wel een beetje goed zoeken. De volgende keer nog iets groter misschien?
Ik ben de vaste bezoeker nog wat informatie schuldig.
Vorgie week ben ik bezig geweest met het sjabloneren
met de sjablonen van de Grote Kerk en de golven.
De voorbereiding van het sjabloneren. Het was zondag wel erg warm. De verf droogde (te) snel.
De eerste resultaten (links op het zacht gele vel). In het boek wat ik net ingebonden heb wil ik de Grote Toren met daaronder de golven op de titel pagina als een soort symbool voor het water terug in de stad. Of de Nieuwe Mark. Maar met het eerste resultaat ben ik nog niet tevreden. De roller kwam niet op alle plaatsen. Ik heb eigenlijk de hele invulling van de sjablonen met mijn vingers gedaan.
De organisatie van de Red Hair Days heeft het
een beetje hoog in de rode bol.
De schaamte zou hun naar hun rode kruin moeten stijgen.
Ik kan nog even doorgaan met flauwe grappen maar
het is zielig om je te presenteren als een 4-daags festival
als alle activiteiten op dag 1 samen te vatten zijn
met een knul die platen draait in een lokale poptempel
en een vage bijeenkomst in een theater.
Vrijdagmiddag, Roodharige Dag Breda, Kasteelplein. Dit is de enige plaats waar tot nu toe iets van activiteiten te bespeuren was.
Wat roodharige op maandag nog in Breda te zoeken hebben,
(dag 4) anders dan op een gewone maandag,
is mij onduidelijk.
Vrijdagmiddag, Roodharige Dag Breda, Kasteelplein.
Laten we hopen dat zaterdag en zondag een leuk en drukbezocht
evenement wordt en dat men volgend jaar het festival
wat realistischer op de kaart zet.
Met PaintShopPro heb ik een aantal sjablonen gemaakt: Water, De Brede Aa, De Turfschipper en De Grote Toren van Breda. Voorlopig is voor de eerste tests gekozen voor de Grote Toren.
De Grote Kerk met de Toren, is het meest beeldbepalende monument van Breda.
Daarom kies ik ook dat onderwerp om de titelpagina van het boek
De Nieuwe Mark, dat ik aan het maken ben, te versieren.
Waarschijnlijk in combinatie met Water.
De Toren is eigenlijk wat hoog gegrepen voor een eerste poging.
We zullen zien hoe het gaat.
Een foto is het startpunt van het sjabloon. Gemaakt 19 juli 2009 (de foto).
Daarvan heb ik de kleur aangepast zodat er een zwart/wit beeld
overblijft. Printen en dan uitsnijden.
Het te snijden sjabloon heb ik goed vastgeplakt op een klein snijmatje.
De ‘eenvoudige’ stukken zijn gesneden. Nu het puntje van de toren nog.
Het sjabloon. Gereed voor een eerste test met verf.
Maar eerst even passen of dit straks mooi op de pagina past. Er zijn nog heel wat uitdagingen. Werkt het papier dadelijk mee of is het niet stevig genoeg voor de verf? Kan ik het sjabloon eenvoudig meerdere keren gebruiken? Laat het zware papier uit Nepal dat niet vlak is, zich eenvoudig sjabloneren? En dan de dingen die ik nog niet weet. Maar het gaat vast lukken! Op de pagina past het.
Het wordt groter en groter.
Waarvoor?
De tijd zal het uitwijzen.
De situatie in de Veemarktstraat is een beetje onduidelijk.
De muur waarvan onderstaande foto’s zijn,
is in middels afgebroken en lijkt te zijn verplaatst naar de Vlaszak.
De foto’s die op de kaft van het boek moeten komen
heb ik een tijdje geleden al geselecteerd.
Nu het boek in elkaar gezet is en goed gedroogd is
kunnen de foto’s aangebracht worden.
De foto’s heb ik op maat gemaakt. Ze zijn allemaal van of over de openingsfestiviteiten die op 30 juni / 1 juli 2007 plaatsvonden. Je ziet een beeld van de oude vissersschepen in de haven, een foto van Corrie Konings en een van Vader Abraham (beide tijdens hun optreden op het water in de nieuwe haven). De kleurigste foto is van een aankondiging van het openingsfeest. Hier liggen de foto’s nog los op de kaft. Zo ongeveer moeten ze komen.
Even passen. Ik heb een mal gemaakt om zodadelijk op de kaft potloodstrepen te kunnen zetten om me te helpen de foto’s op de juiste plaats te plakken. Hierbij ga ik uit van het midden van het A4-tje en het midden van de kaft. Vandaar uit bepaal ik waar ik de steunstrepen ga zetten. Vervolgens snij ik uit dit papier gaten waardoor ik straks de potloodstrepen ga zetten.
Hier zie je de mal met de gaten waardoor de strepen kunnen worden aangebracht.
De strepen staan op het boekbinderslinnen. De foto’s worden precies over de strepen geplakt. Dat is even opletten.
De eerste foto is nu op de kaft gelijmd.
Nu kan het boek onder bezwaar zodat de lijm goed kan drogen en de foto’s continue goed aangedrukt worden. Niet te veel lijm gebruiken zodat het niet onder de foto’s wordt uitgedrukt. Tegelijk voldoende lijm om ook de randen goed te bevestigen. Hoe de foto’s zich in de tijd gaan gedragen weet ik niet. Met het in een boekenkast schuiven zal wel oppassen blijven.
De fiets die hier achter het hek staat geeft ongeveer aan hoe diep er over het ontwerp van het nieuwe station is nagedacht: over hoe mooi het moet worden en hoe gebruikersvriendelijk de verbouwing moet verlopen. Zie je je daar al op klimmen? Treinreizigers doen zo’n truc dagelijks, meerdere malen, bij Station Breda.
Er wordt nu serieus gewerkt aan het complex aan de Nieuwstraat.
Wij maken op deze weblog geen reclame maar de plaats, de gebouwen,
en het nieuwbouw project zijn bijzonder genoeg
om genoemd te worden.
Detail van de buitenkant van de ingang van de kapel.
De ruimte tussen de kapel en de achterliggende huizen die straks, samen, het nieuwe complex gaan vormen.
Het zicht in de Nieuwstraat. Er moet nog heel wat gebeuren.
Een tijd terug werkte de Braziliaanse straatkunstenaar Cranio
aan de schutting in de Veemarktstraat.
Waarom weet ik niet maar er is dit weekend al weer
een ander schilderwerk over de schutting heen gezet.
Beter gezegd: er is een schutting voor de bestaande schutting gezet
en daarop is een nieuw werk te zien.
Een soort eend in vogelvlucht die twee maal door een
barriere heen gaat en transformeerd van een
gestileerde eend een naturalistische wordt en
vervolgens weer gestileerd.
Maker bij mij onbekend.
Veemarktstraat.
Zou het Graphic Design Festival Breda hiervan ook de opdrachtgever zijn?
Door de barriere: van gestileerd naar naturalistisch. Dit is het laatste beeld.
En dit is het eerste beeld.
Met een schittering in het oog.
Naturalistisch.
Gestileerd.
Weer een bijzonder aangezicht in de Veemarktstraat.
