De fiets die hier achter het hek staat geeft ongeveer aan hoe diep er over het ontwerp van het nieuwe station is nagedacht: over hoe mooi het moet worden en hoe gebruikersvriendelijk de verbouwing moet verlopen. Zie je je daar al op klimmen? Treinreizigers doen zo’n truc dagelijks, meerdere malen, bij Station Breda.
Er wordt nu serieus gewerkt aan het complex aan de Nieuwstraat.
Wij maken op deze weblog geen reclame maar de plaats, de gebouwen,
en het nieuwbouw project zijn bijzonder genoeg
om genoemd te worden.
Detail van de buitenkant van de ingang van de kapel.
De ruimte tussen de kapel en de achterliggende huizen die straks, samen, het nieuwe complex gaan vormen.
Het zicht in de Nieuwstraat. Er moet nog heel wat gebeuren.
Een tijd terug werkte de Braziliaanse straatkunstenaar Cranio
aan de schutting in de Veemarktstraat.
Waarom weet ik niet maar er is dit weekend al weer
een ander schilderwerk over de schutting heen gezet.
Beter gezegd: er is een schutting voor de bestaande schutting gezet
en daarop is een nieuw werk te zien.
Een soort eend in vogelvlucht die twee maal door een
barriere heen gaat en transformeerd van een
gestileerde eend een naturalistische wordt en
vervolgens weer gestileerd.
Maker bij mij onbekend.
Veemarktstraat.
Zou het Graphic Design Festival Breda hiervan ook de opdrachtgever zijn?
Door de barriere: van gestileerd naar naturalistisch. Dit is het laatste beeld.
En dit is het eerste beeld.
Met een schittering in het oog.
Naturalistisch.
Gestileerd.
Weer een bijzonder aangezicht in de Veemarktstraat.
Mooie harde tegenstelling. Het beeld geeft zo’n weidse indruk. Toch is deze foto in ons kleine Valkenberg gemaakt.
Plotseling kwam er schot in de vernieuwing van de Sofiastraat/
uitbreiding van het Valkenberg.
Overigens valt het met de uitbreiding wel mee.
Veel vierkante meters nieuw asfalt is niet waar
ik meteen aan dacht bij het woord uitbreiding.
Maar goed, er zal wel goed over nagedacht zijn.
Veel visie achter zitten.
Misschien is er wel rekening gehouden met de HSL?
Op donderdagochtend nog een zand- en grindpad.
Op donderdagavond was de voormalige Sofiastraat al weer geasfalteerd.
Op het kruispunt JF Kennedylaan/Sofiastraat is nu een nieuwe toegang tot het park. Nog wel afgesloten.
De ingebonden edities van De Nieuwe Mark
zijn inmiddels gedroogd. Het gaas zit netjes vast.
De koordjes zijn ingekort tot op de lengte die ik wil hebben.
Ik kan nu de koordjes mooi met de kaft verbinden.
De Nieuwe Mark.
Ik heb zelf tijdens de aanleg van de nieuwe haven in Breda
foto’s gemaakt. Zowel op het moment dat de parkeergarage
er nog was, tijdens de aanleg en bij de feestelijke opening.
Een aantal van die foto’s wil ik op de kaft en op de schutbladen
gaan verwerken.
De foto’s heb ik gisteren al laten afdrukken.
Hier zie je twee series. Links een serie met van boven naar beneden een Vooraf…Tijdens…Gereed foto. Rechts staan de foto’s met details van de Hoge Brug. Die wil ik op de achterkant van de kaft.
Activiteiten aan de Tolbrugstraat.
Nog twee pagina’s. Links foto’s van de sloop van het dak van de parkeergarage.
De vermoedelijke voorkant.
Gisteren heb ik De Nieuwe Mark uit het naaibankje gehaald.
dan kan ik er vanmiddag aan verder werken.
Daarnaast is er nu ruimte om een hortensiebloem te drogen.
Hij zit al behoorlijk stevig in elkaar. Nu de rug plakken, voorzien van gaas en laten drogen. Intussen kan ik dan de kaft gaan voorbereiden.
De hortensia past precies en kan hier ongestoord drogen.
Dat ik niet enthousiast ben over het nieuwe NS station
in een understatement.
Het megalomane gebouw is oerlelijk.
Tijdens de bouw is er geen aandacht voor de reiziger.
Omlopen, trappen klauteren!
Overbodig groot en lelijk nieuw stationsgebouw dat al weer jaren in aanbouw is.
De straat ligt er al uit en het nieuwe pad (?) is al gemarkeerd. Sofiastraat / Valkenberg Breda.
De rode brug in het Valkenberg in Breda. Het gezichtje zit er al heel lang op en ik loop al een tijdje rond met het idee er een foto van te maken. Het lijkt zo op de gezichtjes in bijvoorbeeld Sikkim of India.
Eline Krus tekende het verhaal met tekst van John van Ierland. Het boekje heet Mastbos Verhalen. Doortje en Mieke is Volksverhaal 1. Ik ben benieuwd naar het vervolg van de serie.
Het boekje heeft een hele rustige verhouding tussen de tekst en de illustraties. dat levert een heel mooi beeld op. Centraal in het volksverhaal staat een gezin dat in het Mastbos bij Breda woont.
Zoals het hoort is het volksverhaal eigenlijk een heel gruwelijk verhaal dat uiteindelijk tot een heel lief sprookje zou kunnen uitgroeien. Maar hier is het nog is zijn basisvorm.
In het boekje zit ook een kaart van het Mastbos. Als ik het werk van Eline Krus op internet bekijk zie ik dat ze al eerder een kaart gemaakt heeft ter illustratie en ondersteuning van het verhaal.
Op deze pagina’s zie je rechts de kaart ingeklemd tussen 4 hoekjes. Links staan de titels van alle verhalen van de serie.
Of de verhalen al bestaan of er ooit komen, weet ik niet maar deel 05: ‘Ontstaan van de Heksenbeek’, deel 07 ‘De Zeven Heuveltjes’ en deel 10 ‘De Duivelsbrug in het Ginneken’ maken me erg niewsgierig.
Een tijd terug heb ik van een stoel een naaibankje
gemaakt en dat heb ik nu voor het eerst in gebruik.
Mijn ouders hadden een aantal exemplaren van De Nieuwe Mark.
Dit is een uitgave van de gemeente Breda bij het
bouwproject in het centrum van de stad waarbij
De Nieuwe Haven centraal stond.
Het eerste nummer verscheen in juni 2004.
Ik heb nu de nummers 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9,
10, 12 en 14.
Nummer 14 is van maart 2008.
Of er daarna nog nummers uitgebracht zijn weet ik niet.
Het plan is om de 9 nummers vast te naaien op draden.
Het kan ook op stroken textiel,
maar ik wil eens proberen of dat op draad kan.
Daarbij wil ik uitgaan van de gasten van de nietjes
die ik er vanochtend uit gehaald heb.
Maar gisteren had ik al gezien dat er een paar
nummers zijn die op een afwijkende plaats geniet zijn.
Maakt niet uit ik moet toch nog het middelste gat
en de twee gaten aan het uiteinde prikken.
De nummers van De Nieuwe Mark staan vol met enthousiaste verhalen
van vooral optimistische ondernemers.
Sommige van die optimisten zijn inmiddels van het haventoneel
verdwenen. Zoals een van de uitbaters van ‘M’ en ‘Hook aan de haven’.
Een crises later mag je hopen dat er iets meer
realisme aanwezig is bij de Bredase ondernemers.
Maar het project is heel positief voor Breda.
Soms mooie nieuwe gebouwen, nieuwe woonmogelijkheden,
en een rivier die weer iets van zijn plaats terug heeft.
Toch is nog niet alles gelukt.
Opvallend is het optimisme rond de Tolbrug.
De medewerkers van de Woningstichting Geertruidenberg (een
middelgroot dynamisch wooncooperatie en noemt zich
partner in verhuur, beheer en ontwikkeling)
zingen denk ik nu ook een toontje lager als het gaat om
het complex in de Nieuwstraat dat vandaag (weer)
in de steigers straat.
Dus geen huurappartementen met kunstcafe of
een glazen wand in de kapel met uitzicht op het water.
Daar tegenover staan interessante artikelen over een aantal
van de prachtige panden aan de haven en de directe omgeving.
Veel foto’s van oud Breda en natuurlijk van de voortgang
van de aanleg van de haven.
De uitgave beslaat minstens 4 jaar en dat
brengt weer in herinnering dat het voor veel winkeliers
moeilijke jaren waren met veel overlast.
De nieuwe mogelijkheden om met boten te gaan varen
vanuit en naar het centrum van Breda zijn inmiddels
een realiteit.
Vandaag zijn er veel bedrijven in Breda die zich
richten op varen, rondleidingen, vrijgezellen-feesten enz.
Leuk is ook het nummer met foto’s van de opening.
Een heel feest.
Ik heb al even snel gekeken en ik heb daar toen ook foto’s gemaakt.
Die zijn ook op mijn blog te zien geweest.
Bijvoorbeeld hier: Water terug in de stad
Ik heb een mal gemaakt met gaatjes op de plaats
van de draden.
Dus straks eerst nog even alle nummers prikken
en dan kan het inbinden beginnen.
Het einde van de Sofiastraat in Breda gaat veranderen.
Het laatste stuk van deze straat wordt bij het
Valkenberg getrokken. Het gaat park worden.
Dit is het deel van de stad dat gaat veranderen.
Althans dat las ik een paar weken geleden.
nog voor mijn vakantie dus nog even foto’s gemaakt
van de toenmalige situatie.
Het Valkenberg.
Zou dat allemaal in aanloop naar het nieuwe station worden?
Kan ik deze foto binnenkort vanaf een grasveld of bloemenperk maken?
Hier is aangegeven welk einde van de Sofiastraat gaat veranderen.
Voorlopig is de straat nog in gebruik door bussen en lopen de ganzen nog rustig in het park.
Voor een Bredanaar blijft het Ginneken, net als
Princenhage en Teteringen, toch altijd iets aparts.
In verband met het Ginneken bestaat dan ook nog dat idee
van de snobistische bewoners van het voormalige dorp bij Breda.
Maar het komt in de beste kringen voor dat er een kennis verhuist
naar het Ginneken. Ook in mijn kenissenkring.
Voor de betreffende persoon heb ik als grapje
een paspoort gemaakt voor het Ginneken.
Nu het resultaat inmiddels is uitgereikt
kan ik het resultaat delen op internet.
Het paspoort voor het Ginneken. Uitgevoerd met linnen omslag.
Het deel van een paspoort dat dient ter identificatie heb ik natuurlijk voor deze foto’s geanonimiseerd.
Het deel voor de visa-stempels en de inentingen is op de achtergrond geillustreerd met foto’s van het Ginneken. Die waren een tijd terug al te zien in de volgende blog post: Ginneken.
Detail met het visum van Breda, gedateerd 1 april van dit jaar.
Het deel om zelf in te kleuren.
Ingebonden als een klein boekje.
Onlangs was ik bij Uitgeverij de Geus
en ben toen ook even in de prachtige, grote tuin geweest.
Twee dingen vielen me op:
= een voormalige (?) voordeur van de uitgeverij
= een beeld van een kunstenaar met de naam Hofland
dat in 2004 is gemaakt en dat een lezer voorstelt.
Een spiegelende lezer. Daar zitten heel wat diepere betekenissen achter.
Niet iedereen zal dit een mooi gebouw vinden maar karakteristiek is dit PTT-gebouw aan de Keizerstraat in Breda zeker te noemen. Hoe lang zal dit in zijn huidige vorm nog blijven bestaan?
Vrijdagavond, na de film, wandelde ik nog wat door het centrum van Breda.
Tot mijn verbazing was de Lange Brugstraat voor meer dan de helft
afgesloten omdat men er druk aan het werk was.
Het leek er wel op of men de laatste eindjes aan het oplossen was
van sloopwerkzaamheden. Er werd nog betonijzer weggehaald
en puin werd er afgevoerd.
Ik weet niet of dit iedere avond gebeurt maar
overdag zou dit soort van activiteiten natuurlijk te veel overlast geven.
Zaterdag was er in ieder geval niets van werkzaamheden te merken
behalve dan dat de toegang van de Barones
vanuit de Lange Brugstraat veel smaller is dan normaal.
Ik had bij mijn vorige fotomoment een paar
Cranio’s over het hoofd gezien.
Dus vandaag deel 2.
Wie wil er een Cranio op zijn deur?
Cranio maakt een selfie in de Veemarktstraat in Breda.
Cranio: Two little indians.
Houston, we have a problem. Dit stond zomaar in de Willemstraat in Breda langs het voetpad.
Deze foto stond in BN/De Stem van afgelopen zaterdag.
