Vanmiddag ben ik weer bezig geweest in de FutureDome.
Eerst de derde en laatste omslag voor het extra katern afmaken.
Ik heb al ongeveer de kleuren en de opzet van het ontwerp
in gedachten.
Daarna ga ik het eerste boek inbinden volgens
de methode Johan Potgieter.
Hoe ging dat?

Ik ben begonnen met een deel van een bajesplant te selecteren die ik ga gebruiken om op de Gelli Plate structuur in de verf aan te brengen. Deze vriend is vrij harig en stekelig.

Het idee is dan om na het aanbrengen van de verf op de Gelli Plate de plant in de verf te drukken. Dat levert hopelijk wat extra structuur op in de verf.

Voor het eerste deel van het ontwerp gebruik ik drie kleuren: geel, groen en blauw. Allemaal lichte kleuren.

De tweede afdruk van de Gelli Plate gaat met dezelfde kleuren al is het effect anders. Je krijgt nooit twee identieke afdrukken. De tweede afdruk heeft meer structuur dan de eerste. Ik heb gewoon harder gedrukt op het plantenblad. Als de plant eenmaal in de verf heeft gelegen kun je de plant natuurlijk ook weer gebruiken om afdrukken te maken.

Dan leg ik de sjabloon ‘Bijlage’ in het midden van de pagina. Daar komt, met andere kleuren, een derde afdruk over met de Gelli Plate.

Dan is het resultaat bijvoorbeeld zoals hierboven.

Dit is een detail van een van de directe afdrukken van de plant.

?

Hier zie je wat van de structuur van de nerf en de stekels van de plant in afdruk nummer 02.

Nou kan de omslag gaan drogen. Dan later de laatste toevoegingen aanbrengen. Daarom kan ik vervolgens het eerste boek gaan inbinden. Johan Potgieter stelt min of meer voor gaten voor te prikken op wisselende afstanden. Een beetje naar eigen inzicht. Omdat mijn boeken steeds iets anders (dikker) zijn en het stuk textiel niet steeds op dezelde plaats zit ga ik per boek twee sjablonen maken die iets van elkaar verschillen. Vihf gaten per katern.

De eerste rij met gaten zijn voorgeprikt. Achtertaf kwam ik er achter dat mijn extra katern veel dunner en daardoor veel minder sterk is dan de katernen van de tijdschriften. Dat de tijdschriften geen nietjes meer hadden was geen enkel probleem. De katernen had ik vooraf wel een nacht in de boekenpers gehad.

Het begin is gemaakt. Normaal begin je aan de achterkant van he boek en op een naaibankje. Heb ik allemaal niet gedaan maar dat ga ik misschien de volgende keer toch proberen. Het naaien volgens de methode Johan Potgieter viel me niet tegen maar het kostte wel wat moeite. Ik had 11 maal de hoogte van het boek genomen voor de lengte van de naaidraad. Dat kan korter. Ik had 8 katernen, dus 9 maal de katernhoogte was genoeg geweest.

De methode Johan Potgieter stelt voor om bij de lusjes stokjes te gebruiken om het lusje tijdens het werken aan het boek niet kwijt te raken. Dat is een goed idee. Zoals je kunt zien gebruikte ik strookjes karton. Dat leverde prima lusjes op maar het karton was moeilijk, later uit de draad te halen omdat de draad er bij het aantrekken een beetje in het karton was gaan zitten. Dat doe ik de volgende keer anders.

Het eerste katern met lusjes is gereed.

Vanuit het volgende katern ga je met je draad steeds door de lus van het vorige katern waarna je het mooi strak trekt. Op die manier verbind je langzaam alle pagina’s van de katernen met het stuk textiel en de katernen met elkaar. Prima methode.

De eerste lus is ‘aangehaald’.

De eerste twee katernen zijn nu met elkaar verbonden. Zo maak je het hele boek af.

Hier is het eerste boek bijna af. Ik ga nu nog eens goed lezen hoe het textiel aan de kaft wordt bevestigd en hoe de kaft om het boek komt. Dat is immers de volgende stap.