Vrijdag 14 december
Mijn vaders verjaardag (de middag).
In de middag wilde we naar het Old Palace (oude paleis, Bhavani Mandap)
omdat de foto in de lift van het hotel
er uit zag alsof het midden in de stad lag.
Ook nu nog staat de maharadja in de schaduw.
De chauffeur weet in deze stad ook de weg niet
en moet vaak stoppen om de weg te vragen.
Terwijl hij dat doet rijden we steeds verder de stad uit.
Uiteindelijk rijden we een tuin in en moeten we tickets kopen.
In Kolhapur is bijna alles in het Hindi of Marathi geschreven.
De chauffeur was er van overtuigd dat dit het Old Palace was.
Dus pas toen we bij het paleis aankwamen zag ik
dat dit niet het Old Palace was,
maar het New Palace (nieuw paleis).
Een andere foto in de lift.
We hadden al een kaartje gekocht dus zijn gaan kijken.
Het was/is een bizar paleis (Shahaji Chhatrapati Museum).
De maharadja’s in dit deel van India waren buitensporig rijk.
Zalen vol met meubilair, vol jachttrofeeën,
schilderijen, oude foto’s.
De meubels op maat gemaakt.
Koningin Elizabeth en prins Philip met de maharadja in 1962,
tafels met hertengeweien als poten of zebra-enkels of ……
Opgezette tijgers, 10 grote en kleine in 1 vitrine.,
zalen met wapens en dan de Durbar-zaal.
Een enorme ontvangsthal.
De derde generatie schijnt nog steeds in het achterstuk van het paleis te wonen
en daarom is nog maar een deel toegankelijk en mogen er
geen foto’s gemaakt worden (wat de toeristen uit India toch doen met hun telefoon).
Er zijn op deze dag veel bezoekers op de been.
Kolhapur, New Palace en Shahaji Chhatrapati Museum.
De officiele ingang.
Helaas geen foto’s en geen catalogus van de verzameling die hier te zien was.
Deels nog bewoond.
Wikipedia:
Een durbar is in het zuiden van Azië een formele bijeenkomst van het hof van een monarch of een groep machthebbers.
Oorspronkelijk is de term afkomstig uit Perzië, waar de hofhouding van de sjah de durbar genoemd werd. Later werd de durbar een sterk ceremoniële bijeenkomst, bedoeld om de macht van de heerser te bevestigen. Meestal gebeurde dit bij een troonsbestijging. Tijdens de durbar kwamen alle vazallen van de heerser hem trouw betuigen en geschenken brengen. In de 16e eeuw brachten de Mogols het gebruik naar India, waar het al snel door andere prinsen en potentaten gekopieerd werd.
De Britten kopieerden het gebruik ook. Zij hielden drie maal in Delhi een gigantische durbar bij de kroning van een Britse keizer, hoewel de keizer in kwestie alleen in 1911 persoonlijk aanwezig was (het betrof George V).
Handel in India. Veel juweliers.
Aan het eind van de middag gaan we toch nog even naar
het Old Palace. Inderdaad in het centrum van de stad.
Vlakbij is de grote Hindoe-tempel (Mahalaxmi Temple)
die ook druk bezocht wordt.
Old Palace. Deels in gebruik als school.
Kolhapur, Old Palace.
Zoals bij alle tempels, veel souvenirverkopers.
Een van de dingen die men er verkocht waren zeven die je kunt gebruiken om met gekleurd zand, snel figuren te maken om voor je deur bijvoorbeeld versieringen aan te brengen. Hier 2-maal Ganesha gemaakt met zo’n vorm.
Argusvlinder 