Deze week vond ik een kinderarmbandje met een veertje.
Dat gaat straks op de kaft van een boek over gevonden
veren aangebracht worden.
‘Free as a jail bird’ gaat de titel worden.
Veertje tussen de veren. Verschillende maten. Helaas niet zo heel veel verschillende kleuren. Allemaal gevonden of in het Valkenberg in Breda of op het terrein van de FutureDome.
De sfeer zit nog steeds in mijn hoofd maar
de kerstversiering is al uit mijn werkplaats
in de FutureDome in Breda verwijderd.
Hier is een begin gemaakt met het opruimen.
Alle kerstversieringen zijn weg uit mijn werkplaats in de FutureDome. Ik kan niet zeggen of we later dit jaar weer een kerstversiering gaan hebben op deze plaats omdat ons contract voor het einde van 2018 afloopt.
Vanochtend ben ik aan de slag geweest met mijn bladerboek.
De vorige keer stopte ik met het laten drogen
van de voorlaatste tekst.
Die moet ik nu dus opplakken.
Dus op het blad geef ik met wat stroken restpapier aan waar de tekst gaat komen. Dat is het gebied dat ik ga inlijmen.
Dit geeft mij de kans om me beter voor te stellen hoe het eindresultaat
er uit gaat zien. Om te beginnen heb ik het tweede schutblad gesneden.
Als ik de schutbladen wegleg met een pagina met een herfstblad en tekst
dan gaat het er als volgt uitzien.
Dan met een stapeltje bladeren.
De achterkant gaat aan elkaar genaaid worden en ik ga er gaas tegen zetten. Dat zal volgend jaar gebeuren maar voor nu ziet het er zo uit.
Als ik het boek overeind zet en ik laat het een beetje openwaaieren dan ziet het er zo uit. Het boek gaat wel een harde kaft krijgen. Dus dit is nog maar een eerste indicatie.
De lijm is nog niet helemaal droog maar dit wordt de voorlaatste pagina. De tekst voor op het schutblad is ook al gedrukt. Daarvan ligt de inkt nog te drogen.
Dat zal er zo uit gaan zien. Volgend jaar de volgende stappen. De Argusvlinder sluit de werkplaats in de FutureDome voor een paar dagen. Even me concentreren op de feestdagen.
Vanavond heb ik twee teksten klaar gemaakt om morgen te kunnen drukken
en ik heb wat meer kleur toegevoegd aan de kerstversiering
van de Argusvlinder in de FutureDome.
Vanochtend even in de FutureDome geweest. Altijd leuk, de eerste voetstappen in de sneeuw. Hier samen met het spoor van mijn fiets.
…en de kerstversiering rukt gelijk op in de FutureDome in Breda.
De kerstversiering dringt zich steeds meer op voor het raam van mijn werkplaats in de FutureDome.
Afgelopen zondag was er al iets met het brandalarm. Ik vermoed dat het uiteindelijk veroorzaakt werd door de verwarming. Waarschijnlijk is de verwarming nu overgenomen door een ingehuurd bedrijf. Ziet er allemaal heel indrukwekkend uit. In mijn werkplaats was het warm en stil zodat ik gewoon door kon.
De eerste zes exemplaren van het project
‘Stringing together’ zijn allemaal gereed.
De laatste handeling was om al de boekjes
een titel te geven: SPUUG.
Ieder boekje is anders. Kaft of geen kaft, ieder boekje heeft een titel gekregen die ik gemaakt heb met mijn foliepers. Er moet nog wel wat ervaring worden opgedaan voor dit perfect werkt.
In de tussentijd hangen ze allemaal voor mijn raam van mijn werkplaats in de FutureDome in Breda.
Zeker, het is vroeg.
Maar ik heb vandaag de eerste kerstbomen gezet in de FutureDome Breda.
Van ‘Drukwerk in de marge’ ontving ik de poster van de Boekkunstbeurs voor de editie van dit jaar. Zoals altijd is het ook dit jaar weer in de Pieterskerk in Leiden.
De poster hangt al op de deur van mijn Argusvlinder-werkplaats in de FutureDome in Breda.
Vandaag de volgende stap gemaakt
met het zetten van een titel op de band/kaft
van een boek.
Het waren nog tests maar ik ben tevreden met
de eerste resultaten.
De oefeningen doe ik in het atelier bij een boekbindster in Breda.
De foliepers die ze ter beschikking heeft is door iemand zelf gebouwd. Daar is een zetraam bij geleverd. Zeg maar een metalen kader waarin je de letters en afbeeldingen kunt klemmen die dan later verwarmd worden en onder druk folie kleven op de kaft van het boek. Hier zie het zetraam met de letters erin.
Ik ga een boek maken met vogelveren die ik in
de voormalige Koepelgevangenis in Breda gevonden heb.
Daarom krijgt het boek de titel Free as a jail bird.
Vrij als een gevangenisvogel.
Met die tekst kun je een vierkant maken: 4 zinnen
van 4 letters. Nou ja, als je ‘as’en ‘a’ en de
tussenliggende spatie allemaal als letter telt.
F===R===E===E
A===S=======A
J===A===I====L
B===I===R===D
De ‘=’-tekens ga ik natuurlijk niet in mijn zetsel opnemen
Maar spaties vindt de weblog een beetje moeilijk.
Na dat zetten ging prima. Ik nam een grotere letter
waarvan de boekbindster een boekbindpolis heeft.
Probleem was dat ik veel witruimte tussen de letter nodig heb
en dat de loden spaties beperkt beschikbaar waren.
Die spaties waren dan ook nog van een andere lettergrootte.
Je kunt op de foto zien dat ik de open ruimtes
aan het opvullen ben met strookjes papier.
Uiteindelijk ging dat prima.
Het zetraam heeft geen mechanisme om de letters zowel van boven naar onder en van links naar rechts in te klemmen. De leverancier van de foliepers heeft hier een vormsluitstuk bijgeleverd waarmee je in 1 richting de letters vast kunt zetten. Dat bleek overigens voldoende.
De foliepers voor een eerste test met wit papier en carbonpapier.
Bij de eerste poging zie je een ongelijke afdruk. Het woord ‘jail’ is duidelijk onvoldoende.
Bij de eerste poging met linnen was ik nog te voorzichtig. Te korte verwarming en te weinig druk.
De tweede test op linnen was veel beter.
Vervolgens een test met het materiaal dat ik eigenlijk wil gaan gebruiken. De groene ondergrond is Arbetex. Het lijkt een soort kunststof. De folie leg je met de glimmende kant naar boven. Aan de doffe kant zit de folie die op de ondergrond wordt gedrukt.
Bij de test met de groene Arbetex A heb ik te lang de letters op de folie laten rusten waardoor de letters een beetje vollopen. Bij de blauwe (Arbetex E) werkt het beter (onderaan). Alleen de laatste ‘E’ van ‘Free’ loopt vol.
Dit was het beste resultaat. Dit is Dainel Original. Het opervlakte van dit materiaal is zacht. Je drukt dus makkelijk wat in het materiaal. De kleuren werken hier ook goed. Maar de kleur was voor deze oefening niet van belang. Ik ben klaar (als ik materiaal heb) om het in mijn eigen werkplaats te gaan proberen. Het ontwerp voor het boek is nog niet af. Naast deze tekst is er nog een plannetje.
Aan de Kloosterlaan ontdekte ik eerder deze week
een ‘nieuwe’ ingang voor de FutureDome.
Toegangsdeur tot het FutureDome-complex aan de Kloosterlaan in Breda. Door de deur heen zag ik een reeks oude boeken staan. Die trokken meteen mijn aandacht.
Als je dan nog een klein beetje meer afstand neemt
van de deur, dan levert dat een nog mooiere foto op:
Huis van bewaring, Kloosterlaan 172 in Breda.
Gisteren zag ik een reclamebord staan
bij een Bredase ondernemer die tapijten verkoopt.
Het gaat om een winkel die al heel lang bestaat
en die zich specialiseerd in tapijten uit het Midden-Oosten
maar ook in tapijten met moderne ontwerpen.
Ik vroeg me af of deze ondernemer zich heeft laten inspireren door de FutureDome (de voormalige Koepelgevangenis) in Breda.
Detail van de vorige foto. Zo ontdek je steeds weer nieuwe aspecten aan de FutureDome!
Het resultaat van mijn eerdte pogingen iets te maken met een foliepen heb ik omgewerkt naar een naamplaatje voor mijn werkplaats in de FutureDome in Breda.
Een van de boekjes die ik aan het voorbereiden ben
zal iets te maken hebben met stenen en de FutureDome.
Daarom ben ik deze week foto´s gaan maken op het terrein van de FutureDome.
Hoe ik ze uiteindelijk ga gebruiken weet ik nog niet.
Onderdeel van de boekjes zal zijn dat ik ga proberen
om een mooie titel op de kaft te krijgen.
Verschillend materiaal wil ik gebruiken voor de bekleding
van de omslag en om de titels op het boekje te krijgen ga ik
voor een korte periode op les in Breda bij een boekbindster.
Daar zal later meer over volgen maar nu eerst de foto´s die ik gemaakt heb.
Steen is een breed begrip voor mij: asfalt doet ook mee.
Bij veel foto’s vind ik de vorm leuk maar hier zijn het de kleuren die het hem doen.
En hier de vocht(?)aanslag.
De eenvoudige versiering van de gevangenismuren. Opwekkend vind ik de versiering niet echt.
Het verschil in de vensterbanken trok me.
Zie je hier het vierkant?
Het verbaasde me enorm hoeveel verschillende foto’s ik kon maken.
Dit is een soort asfaltgrafiek.
Takken en stenen.
De beslissing.
Beton is ook steen.
Een mini sterrenstelsel.
Het stroomgebied van de Nijl.
Met apestaartje.
Het is gelukt om samen met The British Library
een sutra op te dragen aan de vertaler van het verhaal
dat ik op dit moment met de hand aan het zetten ben.
Dit is de website waar je het kunt zien:
http://idp.bl.uk/database/oo_loader.a4d?pm=Or.8210/S.4243;img=1.
Daar zie je het volgende:
Het grappige is nu dat in de tekst een van de hoofdpersonen
in de gevangenis terecht komt.
Terwijl ik de tekst aan het zetten ben in de FutureDome,
de voormalige Koepelgevangenis in Breda.
Hier ligt onder andere het woord gevangenis op de zethaak.
De FutureDome is gevestigd in de voormalige Koepelgevangenis is Breda.
Als ik de kans krijg foto’s te maken dan grijp ik die aan.
Gisteren was ik in de FutureDome dat niet alleen het koepelvormige
oude gevangenisgebouw omvat maar een groot aantal bijgebouwen heeft.
Sommige daarvan zijn modern. Er zijn ook sportvelden.
Eerder bekeek in de oude rechtbank.
De foto’s daarvan kun je hier zien.
Gisteren stond de deur open van gebouw O.
Dit is gebouw O. Het loopt parallel aan de Kloosterlaan. Je ziet de deeur open staan (rechts van het midden van de foto). Dus even naar binnen en dan gaat er een heel bijzondere wereld voor je open.
Dit is zowat het traditionele beeld dat we hebben van een gevangenis.
Er is niks luxe aan. Alles wat er moet zijn is er maar dat is het dan ook wel.
Wat te doen bij brand in vier talen.
Op de derde verdieping.
Zo ziet er dan een cel uit.
Vanmiddag ben ik weer bezig geweest in de FutureDome.
Eerst de derde en laatste omslag voor het extra katern afmaken.
Ik heb al ongeveer de kleuren en de opzet van het ontwerp
in gedachten.
Daarna ga ik het eerste boek inbinden volgens
de methode Johan Potgieter.
Hoe ging dat?
Ik ben begonnen met een deel van een bajesplant te selecteren die ik ga gebruiken om op de Gelli Plate structuur in de verf aan te brengen. Deze vriend is vrij harig en stekelig.
Het idee is dan om na het aanbrengen van de verf op de Gelli Plate de plant in de verf te drukken. Dat levert hopelijk wat extra structuur op in de verf.
Voor het eerste deel van het ontwerp gebruik ik drie kleuren: geel, groen en blauw. Allemaal lichte kleuren.
De tweede afdruk van de Gelli Plate gaat met dezelfde kleuren al is het effect anders. Je krijgt nooit twee identieke afdrukken. De tweede afdruk heeft meer structuur dan de eerste. Ik heb gewoon harder gedrukt op het plantenblad. Als de plant eenmaal in de verf heeft gelegen kun je de plant natuurlijk ook weer gebruiken om afdrukken te maken.
Dan leg ik de sjabloon ‘Bijlage’ in het midden van de pagina. Daar komt, met andere kleuren, een derde afdruk over met de Gelli Plate.
Dan is het resultaat bijvoorbeeld zoals hierboven.
Dit is een detail van een van de directe afdrukken van de plant.
?
Hier zie je wat van de structuur van de nerf en de stekels van de plant in afdruk nummer 02.
Nou kan de omslag gaan drogen. Dan later de laatste toevoegingen aanbrengen. Daarom kan ik vervolgens het eerste boek gaan inbinden. Johan Potgieter stelt min of meer voor gaten voor te prikken op wisselende afstanden. Een beetje naar eigen inzicht. Omdat mijn boeken steeds iets anders (dikker) zijn en het stuk textiel niet steeds op dezelde plaats zit ga ik per boek twee sjablonen maken die iets van elkaar verschillen. Vihf gaten per katern.
De eerste rij met gaten zijn voorgeprikt. Achtertaf kwam ik er achter dat mijn extra katern veel dunner en daardoor veel minder sterk is dan de katernen van de tijdschriften. Dat de tijdschriften geen nietjes meer hadden was geen enkel probleem. De katernen had ik vooraf wel een nacht in de boekenpers gehad.
Het begin is gemaakt. Normaal begin je aan de achterkant van he boek en op een naaibankje. Heb ik allemaal niet gedaan maar dat ga ik misschien de volgende keer toch proberen. Het naaien volgens de methode Johan Potgieter viel me niet tegen maar het kostte wel wat moeite. Ik had 11 maal de hoogte van het boek genomen voor de lengte van de naaidraad. Dat kan korter. Ik had 8 katernen, dus 9 maal de katernhoogte was genoeg geweest.
De methode Johan Potgieter stelt voor om bij de lusjes stokjes te gebruiken om het lusje tijdens het werken aan het boek niet kwijt te raken. Dat is een goed idee. Zoals je kunt zien gebruikte ik strookjes karton. Dat leverde prima lusjes op maar het karton was moeilijk, later uit de draad te halen omdat de draad er bij het aantrekken een beetje in het karton was gaan zitten. Dat doe ik de volgende keer anders.
Het eerste katern met lusjes is gereed.
Vanuit het volgende katern ga je met je draad steeds door de lus van het vorige katern waarna je het mooi strak trekt. Op die manier verbind je langzaam alle pagina’s van de katernen met het stuk textiel en de katernen met elkaar. Prima methode.
De eerste lus is ‘aangehaald’.
De eerste twee katernen zijn nu met elkaar verbonden. Zo maak je het hele boek af.
Hier is het eerste boek bijna af. Ik ga nu nog eens goed lezen hoe het textiel aan de kaft wordt bevestigd en hoe de kaft om het boek komt. Dat is immers de volgende stap.
Gisteren was ik in de gelegenheid om even door het voormalige
rechtbanksgebouw, hoek Kloosterlaan – Nassaustraat, te lopen.
Daar heb ik toen de volgende foto’s gemaakt.
Voormalige rechtbank Breda, de vleugel aan de Kloosterlaan. Beneden.
Bij de officiele ingang ligt deze mooie trappenpartij.
Bij die trappen zie je gebrandschilderde ramen. Hier zie je op de foto de eerste rij van drie ramen. In totaal zijn er zo twee rijen ramen boven elkaar.
Als je halverwege de trap naar de eerste verdieping kijkt, ziet het er zoals op deze foto uit.
Kijk je omhoog dan zie je dit plafond. Wat hier origineel van is weet ik niet. Die rode verf, is die er altijd al geweest?
Dit is de gang op de eerste verdieping. Ook weer aan de Kloosterlaan.
De trappartij is het mooiste deel van het voormalige rechtbank gebouw zoals ik het nu gezien heb. Er zijn veel ruimtes gesloten omdat die verhuurd zijn (of gaan worden) in het kader van de FutureDome.
We hadden gisteren dus heel veel bloemblaadjes.
Toen ik ze met de hand probeerde op te ruimen
voelde ik al hoe makkelijk de blaadjes kneuzen en
hoeveel vocht er in de blaadjes zit.
Reden om – terwijl het programma eigenlijk anders was –
tijd te besteden aan eco-printing.
Dan met name de variant waarbij een hamer
wordt gebruikt als techniek.
Bij het eerste hameren merk ik dat als gevolg van de klop van de hamer alle blaadjes verschuiven. Op zich is dat niet erg maar van de bloemvorm die ik in gedachte had bleef niet veel over. Daarnaast lijkt het er op dat het hameren met name aan de randen van de bladeren en stelen het meest effectief is.
Ik moet me nog verder inlezen op de techniek maar in de basis komt
het er op neer dat je natuurlijke materialen op papier legt,
verschillende papiersoorten geven verschillend effect,
dat je de bloemen afdekt met keukenpapier, dat je er voor zorgt
dat de bladeren niet te veel van plaats kunnen verschuiven,
dan hamer je over het oppervlak van de blaadjes, daarbij
kneus je de bladeren en laat het blad vocht en kleur los.
Als je het keukenpapier en de plantresten weghaalt blijft er een (vage)
afdruk op het papier achter.
Ik leg nog wat blaadjes van de pioenroos en een paardebloem op het papier
en hamer die.
Grote vraag is wat hiervan in de tijd overblijft?
Gaat dit nog van kleur veranderen of vervagen?
Dan is dit het resultaat. Je ziet hier goed dat de stengel twee sporen op het papier achhterlaat. Een aan iedere rand.
Op de luchtplaatsen en overgangen van het ene naar het andere gebouw
van de FutureDome, staat heel wat onkruid.
Deze bajesplanten wil ik gaan gebruiken voor mijn eerste
experiment met eco-printing.
Mijn parate kennis van de biologie en met name van de plantenkunde is beperkt. Op mij maakte deze plant de indruk van een distelachtige. Maar wie het zeker weet mag het zeggen.
Dit zijn de andere planten en bloemen die ik snel even geplukt heb. Het middelste takje is van de aangeplante struiken die er staan. ‘Onderhoudsvriendelijke plant’ heet dat waarschijnlijk in justitietermen. Altijd groen, geen onkruid in de buurt.
Na het hameren, met het keukenpapier er nog op, ziet het er zo uit. Je ziet dat het vocht ook door het keukenpapier dreigt te komen. Je moet oppassen het keukenpapier niet te veel kapot te slaan. De hamer die ik gebruik is een huis-tuin-en-keuken hamer. Ik heb ook een rubberen hamer maar die maakte nog meer lawaai. Ik wilde de overlast gisteren overdag tot een minimum beperken. De rubberen hamer ga ik op een avond nog eens uitproberen.
Haal je dan het keukenpapier weg dan is dit het eerste resultaat. Een beetje vaag maar dat is niet erg. Het gaat de achtergrond vormen van een eerste compositie.
Hier zie je de bijdrage van plant twee. Rechtsboven zie je de plant na het hameren, er onder het keukenpapier en links het resultaat. Nu gooi ik het keukenpapier steeds weg maar het resultaat ziet er soms beter uit dan op het bamboepapier (speciaal voor mixed media) dat ik gebruik als ondergrond. Aquarelpapier/Papier voor waterverf wordt in de blogs steeds genoemd maar je ziet dat het zuigende keukenpapier ook interessante resultaten geeft.
Tussendoor steeds goed de plantenresten weghalen. Meestal kun je de plant in zijn geheel wegnemen maar soms blijven er vezels achter.
Links nog een laatste hoge grassoort toegevoegd. Die ga ik dan nog even hameren. Verder ook voor wat extra kleur wat pioenroos-bloemblaadjes gehamerd.
Nog wat meer pioenroos.
Bajesbloemen.
Aan het eind spuit ik een fixeervloeistof over het papier. Of dat helpt weet ik niet. De pagina’s hadden gisteren al de neiging een beetje krom te gaan staan (van het vocht vermoed ik) dus dit ligt nu nog onder bezwaar.
Als een Chinees of Japans schilderij.
Ik heb nog een aantal experimenten uitgezet: pioenrood-bloemblaadjes in lage concentratie onder een pers, pioenroos-bloemblaadjes in grote hoeveelheden op bamboepapier onder de pers en dan hier blaadjes op Japans papier onder de pers. Ik ben benieuwd wat voor resultaat dat geeft.
Argusvlinder 