Tagarchief: Breda

Eens een ander beeld van de Grote Kerk van Breda

Posted on by

Vandaag een serie met grotere en kelinere details van de Grote Kerk in Breda.

De Grote Toren.

De meeste fotox92s zijn gemaakt vanuit de Torenstraat.

Of net vanaf de Grote Markt.

Zeer atletisch.

In detail.

De helpende engeltjes.

Wakkere haan.

Florale motieven.

Nog meer engeltjes.

.

Firma A.G.T. Jansen en Zoon, NV Hero Conserven Breda, Academiesingel 9, Breda

Posted on by

Een paar zaterdagen geleden was het Monumentendag.
De voormalige woning van Fientje Jansen, telg uit de
Hero-familie, was te bezichtigen.
Al eerder was er een serie fotox92s hier te zien over de beneden-
verdieping van het huis.
De eerste verdieping was ook toegangkelijk en daar maakte ik
de volgende fotox92s..

Als ik deze tweede helft van de serie fortox92s maak sta ik al boven aan de trap en kijk ik zo het trapgat in naar beneden.

De trapleuning is prachtig uitgewerkt. Het is duidelijk dat aan alle details van het huis veel aandacht is besteed. Het onderhoud laat alleen nogal wat te wensen over.

De afwerking van de deurposten, boven.

Boven kom je eerst in een hal en vervolgens in een zitkamer. Er staat nog wat meubilair. Past mooi bij de afwerking van de muren

Bekende prent van Breda: x91Gezigt op de R.K. kerk St. Antonius en de Hoofdwacht te Bredax92.

Naast de zitkamer is aan de voorkant ook nog een slaapkamer. Het beddegoed en de matrassen zijn inmiddels we maar het bed is nog steeds indrukwekkend.

De schouw of schoorsteen in de slaapkamer met veel afbeeldingen van katholieke heiligen.

een dubbele, marmeren wastafel in de slaapkamers met een mooie grote spiegel.

Terug in de zitkamer zijn het vooral de twee grote fauteuils met voetenbankjes die indruk maken. Mooie kussentje.

Bijzettafeltje met koperen blad.

De kolenkachel, boven in de zitkamer. We kennen ze bijna niet meer maar 30 jaar geleden waren ze een heel vertrouwd beeld in alle huizen in Nederland.

Glasgordijnen van de zitkamer met zicht op de Singel, het Valkenberg en de KMA.

Nogmaals de enorme wastafel.

Een persoonsweegschaal. Van bovenaf gezien. Blijkbaar kun je via een spiegel aan de voorkant je gewicht aflezen.

De Herder met wijwaterbakje.

Slaapkamerlamp.

Leeshulp. Hier kun je in bed lezen en ook bijvoorbeeld een maaltijd gebruiken

Het bed bestaat niet alleen uit het ledikant maar heeft ook een soort hemel..

Prachtig versierde stof die al wel wat versleten is inmiddels.

Heeft iemand hier zijn onderscheiding laten hangen?

Zicht op de slaapkamer.

Slaapkamer met bed en kamerscherm.

Terug in de zitkamer hangt aan de muur een foto (van de kinderen Jansen?).

In de hal boven zie je nog een kapstok. In deze vorm een heel vertouwd beeld van vroeger.

Afwerking van het plafond in de hal, boven.

Discrete versiering in het raampje van het toilet. Dit bevindt zich halverwege de twee verdiepingen.

Beneden, naast de deur links, is nog een kleine ruimte. Daar hing deze lamp.

Meneer en Mevrouw Jansen.

Ook de buitenkant heeft een opknapbeurt nodig. Maar dan heb je ook wat.

Mooie, opvallende gevel.

Firma A.G.T. Jansen en Zoon, NV Hero Conserven Breda, Academiesingel 9, Breda.

Singelloop 2012: Speciale loopbrug op Grote Markt Breda

Posted on by

Vanochtend zag ik de loopbrug voor het eerst.

Gelukkig is het weer inmiddels een stuk beter.

En beloofd het morgen gewoon mooi te worden.

Singelloop 2012: de voorbereiding.

Toerist in eigen stad

Posted on by

Breda is een heel mooie stad.
Vandaag weer een korte serie mooie details van de binnenstad.
Aan de orde komen de Grote Kerk van Breda, het Begijnhof
en de Vleeshal (runderkoppen) waar het St Jorisgilde was gevestigd
(boog en afbeelding van St Joris en de draak).

Wapen van Breda, Vleeshal Breda.

Ramskop, Vleeshal Breda.

Artisjok, Kruidentuin Begijnhof.

Rund, Vleeshal Breda.

Arend, Havermarkt.

Grote Kerk vanaf het Kasteelplein.

Arend, Havermarkt.

Rund, Vleeshal Breda.

Artisjok, uitgebloeid, kruidentuin van het Begijnhof.

Boog, Vleeshal Breda.

St Joris en de draak anno 1772.

Het posterproject, Kasteelplein Breda

Posted on by

Affiches zijn het traditionele medium van grafisch ontwerpers
waarmee in xe9xe9n beeld een boodschap wordt verkondigd.
GDFB heeft 45 internationale ontwerpers gevraagd
speciaal voor het festival een poster te maken.
Uitgangspunt voor alle ontwerpers is de stelling
van bioloog Frans de Waal x91Greed is out, empathy is inx92.
Door dit gelijke uitgangspunt, vormt het totaal een mooi overzicht
van hoe hedendaagse ontwerpers hun creativiteit
en vaardigheid inzetten bij het verbeelden van een boodschap.

Daar heb ik dan weer mijn eigen selectie uit gemaakt.
Die is hier natuurlijk te bezichtigen.

Jan van Randoald, Thumbs up (Duimen omhoog, op de verzamelposter hangt de poster op zijn kop, of is de poster op het Kasteelplein verkeerd opgehangen?).

Kenzo Mayama Kramarz, Brink of collapse (op de rand van instorting).

Marcel Hausler, Geben ist denn Seeliger nehmen.

Met een Bijbelcitaat in vele talen.

Raymond Lemstra, Mask.

Aron Vellekoop Leon, Our Inner Ape.

Studio Naam, Cooking Canyon.

Mooi, qua thema wat algemener.
Maar niet minder toepasselijk.

Greed detail. Op de poster met afbeeldingen van alle posters (?) die er te zien zijn komt deze niet voor.

Greed (Hebzucht).

Alfons Hooikaas, Moneytree (Geldboom).

Judith vd Velden, Lady Empathy.

Ludwig Volbeda, We tried to build a new God, but they kept stealing our wood (We probeerden een nieuwe God te bouwen, maar ze stalen steeds ons hout).

Ludwig Volbeda (detail).

Dit is een hele mooie poster.
Ik gebruikte bijna spontaan het woord prent.
Dat komt omdat deze poster de uitstraling heeft van een ets.

Gezicht op het Kasteelplein en de sokkel van het standbeeld van Stadhouder Willem III.

Rejane Dal Bello, Totalitarian States (Totalitaire staten).

Is ook wat minder direct al laat de uitleg zich eenvoudig raden.
Prachtige poster.

Genis Carreras, Geometric Greed.

James Victore, Greed is out, Empathy is in.

Ook nog even langs het Huis van de Beeldcultuur gelopen. En jawel, de papierrecycleposter was afgerond. Mooi resultaat toch!.

Graphic Design Festival Breda: timmert aan de weg

Posted on by

Okay, de titel is misschien een beetje flauw.
Hij ligt wel erg voor de hand.
Maar het Kasteelplein in Breda wordt omgetoverd
tot expositieruimte van het Graphic Design Festival Breda.

BredaBarst is nog niet helemaal opgeruimd of het volgende
evenement bereidt zich al voor.

Ik ben benieuwd.

Graphic Design Festival Breda: voorbereiding

Posted on by

De komende week zijn er in het Huis van de beeldcultuur
workshops: De Letterfabriek.
Gisteren was men vol in de voorbereiding en
dacht men waarschijnlijk wat een vervelende
meneer die niet voor een cursus wil betalen maar wel komt kijken.
Mijn fotox92s:

Er werd met allerlei grafische technieken gewerkt maar het meest trokken mij het gereedschap waarmee je zelf papier kunt maken.

Papier recyclen verbeterde de instructeur mij. Het gereedschap bestaat onder andere uit twee bakken: een plastic bak waar water in staat en een tweede bak die in ieder geval in de eerste bak moet passen. Die tweede bak heeft een rooster als bodum waar een net over gespannen wordt. Zeg maar een panty.

Het net mooi strak spannen. Hier komt zodadelijk de papierpulp op te liggen die vervolgens moet drogen..

De vele kleuren pulp staan al klaar.

Iemand anders was met gekleurde klei aan het experimenteren. ier wordt de klei in een mal aangebracht om daarna door de pers te halen.

Als de pulp is uitgegoten terwijl bak 2 in bak 1 ligt kun je die bak 2 optillen en laten uitlekken.. Het basispapier is dan klaar.

Maar de plannen waren groter. Er waren twee sjablonen met een tekst..

Daar werd de gekleurde pulp zorgvuldig in aangebracht..

Het effect van de klei nadat het in de pers is geweest.

Deze opdracht kon ik niet laten lopen.

BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL

Posted on by

Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.

De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.

De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.

Frederik Buyckx: Moving Albania

Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.

Frederik Buyckx: Moving Albania.

Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.

Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)

De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.

Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).

Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.

Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.

Edwin Koo, Tibetan Exiles

Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.

Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.

Edwin Koo.

Edwin Koo.

John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.

John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas

Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.

John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.

Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren

Christophe Agou: Face au Silence.

Christophe Agou: Face au Silence

Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?

Christophe Agou. Bijna stillevens

Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.

Christophe Agou.

Irina Rozovsky: One to Nothing.

Irina Rozovsky.

Irina Rozovsky.

Irina Rozovsky: One to Nothing

De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.

Irina Rozovsky.

BredaPhoto.

Donald Weber.

Donald Weber: Interrogations

Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.

Donald Weber.

Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.

Donald Weber.

De tentoonstellingsruimte.

Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.

Evgenia Arbugaeva: Tiksi

Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.

Evgenia Arbugaeva: Tiksi.

Evgenia Arbugaeva.

Evgenia Arbugaeva.

Alejandro Cartagena: Car Poolers.

Alejandro Cartagena: Car Poolers

Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.

Alejandro Cartagena.

Alejandro Cartagena.

BredaPhoto.

Breda Barst: de opbouw

Posted on by

Het opbouwen van Breda Barst begon in ieder geval donderdagochtend al.
Daar is de eerste foto van.
Vervolgens zie je ook een foto van vrijdagochtend.
Het podium voor de DJx92s was gereed.
En x91as we speakx92 laten ze zich van hun x91bestex92 kant horen.

Vrachtwagen met materiaal begint uit te laden op het Kasteelplein.

Even een tussenfoto: Koningin Wilhelminapaviljoen, Breda.

Vrijdagochtend.

Stripfestival in Breda

Posted on by

De afgelopen weken waren druk in Breda.
Allerlei evenementen. Het stripfestival was er een van.
Bovendien was het erg mooi weer dus een groot deel van mijn blog
gaat over andere onderwerpen dan boeken.

Er was namelijk ook een Monumentaal groene picknick in het Valkenberg.

Voor sommige mensen een extra moment van rust.

Nog even een foto van het Lighthouse aan de Academiesingel.

Terug na het bezoek aan de villa van de familie Jansen, in het centrum van de stad, kwam ik een vrijgezellenfeest tegen. Van moslima’s.

In de Grote Kerk van Breda was het interessante deel van het Stripfestival. Niet al die grote uitgeverijen met strips die je tegenwoordig ook al in de supermarkt ziet.

Ik heb deze zeefdruk gekocht die men buiten de kerk maakten. Ik noem hem Arsxe8ne Lupin.

In de Grote Kerk heb ik nog drie afdrukken van prenten gekocht. Hier de eerste ‘Seemeeu’.

Nummer twee. Ook van Michiel Wijdeveld: Laat maar papa vindt nooit iets leuk.

Michiel Wijdeveld: Doen wij dit jaar nog wat met 11 september?.

Engel van Breda

Posted on by

Dit weekend is er weer een editie van de Roodharige-dag in Breda.
Er worden een aantal evenementen georganiseerd waaronder
morgen een recordpoging om zoveel mogelijk roodharige bij elkaar te brengen.
Een van de evenumenten speelt zich af
iun de Grote Kerk van Breda.
Werken van verschillende kunstenaars worden er getoond.
Reden om er even naar toe te gaan
en de ‘Engel van Breda’ te gaan bewonderen.

Muurschildering in de Grote Kerk van Breda. Zou dit een van de 12 wijdingstekens van de kerk zijn geweest?.

Ellen Wolff, Engel van Breda. ‘Beroemd’ beeld want het stond vandaag in BN/De Stem.

Johanna Schweizer, Maskers.

Anne Pillen, Wees gegroet. Dit werk bestaat uit bloemblaadjes. Hier worden de blaadjes nog uitgestrooid.

Detail van een muurschildering in de Grote Kerk van Breda. in de kerk is een heel grote afbeelding van de heilige Christoffel of Christoforus. Daarvan is dit figuurtje een detail.

Johanna Schweizer, Waterman.

Dit is geen afbeelding van een moslima. Dit is een Middeleeuwse versiering in de Grote Kerk.

Details van Breda

Posted on by

Twee details van de stad.
Heel verschillend, het een heel groot, het ander klein.

Voorheen De Drie Hoefijzers, grote brouwerij op de hoek van de Terheijdenstraat en de Oranjesingel.

Detail van een deur in de Teteringenstraat.

Schorsmolenstraat 13

Posted on by

Er is nog een gebouw in Breda
dat een onzekere toekomst tegemoet gaat:
het kapucijnenklooster aan de Schorsmolenstraat.
Het gebouw is gebouwd in 1889 en is al die tijd in gebruik
geweest door de ‘Bruine Paters’.
Ik herinner me nog goed dat ik een tijdlang volleybal gespeeld heb
in de Fidelis. Een gebouw naast de kloosterkerk
voor allerlei (opbouw)activiteiten en sport.
Maar de huidige kloostergemeenschap gaat in april 2013 verhuizen.
De Kapucijnen in Nederland nemen af in aantal en moeten zich
dus steeds meer terugtrekken op minder huizen.
Wat er met het klooster gaat gebeuren is nog onduidelijk.
Het complex bestaat uit de kloosterkerk (de Fideliskerk), het klooster
met eigen begraafplaats en een bibliotheek, een grote tuin
en bijgebouwen.
Reden genoeg om nu het nog kan een serie foto’s te maken.
allemaal van de buitenkant.

Mijn wandeling ging onder andere over de Haagdijk. Hier de gevelversiering van Haagdijk 8.

Dit gebouw heeft ook niets met het Kapucijnenklooster te maken maar lag op de route: Haagdijk 71, voorheen groothandel in kaas.

Zicht op het klooster vanaf de Haagdijk.

Het beeld links van de ingang van de kloosterkerk.

Dit beeld siert de rechterkant van de gevel.

Een kijkje vanaf de Schorsmolenstraat in de kloostertuin.

Kapucijnenklooster aan de Schorsmolenstraat.

De lange muur van de kloostertuin in de Schorsmolenstraat.

Zo ziet het gebouw er uit met Street view van Google.

En hier zie je goed hoe groot de oppervlakte van dit historische gebouw neigenlijk is.

Herindelingswerkzaamheden aan de Tramsingel. De achterkant van het klooster.

Het Klooster, de kloostermuur en de Kerktoren (?) vanaf de Tramsingel.

Een van de bijgebouwen is in gebruik als ruimte voor de Franciscaanse orientatie.

De kloostermuur langs de Nijverheidssingel.

Kloostertorens.

Kapucijnenklooster.

Kapucijnenklooster.

Ik zou best graag de binnenkant nog eens op de foto zetten.